KOCHAJ. ŻYJ MIŁOŚCIĄ. BĄDŹ MIŁOŚCIĄ. Od 24 lat jestem w szczęśliwym związku. Jego punktem zwrotnym był kryzys, który przeżyliśmy trzynaście lat temu. Mogliśmy wtedy oddalić się od siebie, rozstać się, stworzyć nowe związki, ale wybraliśmy inaczej – weszliśmy na drogę rozwoju i głębszej miłości. Teraz cieszymy się bliskim, radosnym, dojrzałym związkiem, którego wspaniałym owocem jest nasza ukochana córeczka Helenka. Dziś pragnę pomóc Ci zajrzeć w swoje serce i podążyć za jego głosem. To Ty jesteś centrum Twojego wszechświata. Twoja wartość nie jest uzależniona od mężczyzny, pracy czy czegokolwiek innego. W Tobie jest wszystko. Pragnę, byś stała się istotą emocjonalnie niezależną. Byś mogła dawać miłość i dzielić się miłością tak, jak tego pragniesz. Byś mogła żyć miłością również wtedy, gdy jesteś sama – bo nawet kiedy jesteś sama, nie jesteś samotna. Możesz kochać i dzielić się miłością na wiele sposobów. Twoje serce Cię poprowadzi. Jak kochać, jak żyć miłością, jak tworzyć trwałe i wartościowe relacje z samą sobą, z partnerem, z dziećmi, z rodziną i z otaczającym światem – o tym piszę w mojej najnowszej książce. Dołącz do mnie w przepięknej podróży do źródła miłości. Z miłością Agnieszka
W tomie drugim omówiono najczęstsze problemy, z którymi klienci zwracają się do terapeutów, przyczyny tych problemów i stosowane w ich przypadku techniki terapii. Przedstawiono także sposoby pracy z rożnymi grupami pacjentów.
Oddaję w ręce czytelnika książkę, która jest próbą syntezy moich wieloletnich zainteresowań i działalności badawczej (w tym seminaryjnej, konferencyjnej, publikacyjnej i wdrożeniowej) dotyczącej wzajemnej korelacji i koegzystencji trzech obszarów: społeczeństwa, bezpieczeństwa i edukacji oraz problemów funkcjonujących w ich ramach (każdego obszaru z osobna i na pograniczach pomiędzy nimi). Na rynku wydawniczym w przeciągu zwłaszcza ostatnich dwóch dekad pojawiło się sporo publikacji traktujących o bezpieczeństwie, edukacji na rzecz bezpieczeństwa, różnych formach i typologiach bezpieczeństwa z uwzględnieniem różnych perspektyw psychologicznych, filozoficznych, pedagogicznych, a także wątków społecznych, politologicznych, prawnych czy z zakresu nauk o bezpieczeństwie. Każda z tych publikacji jest na swój sposób interesująca, przedstawia określoną perspektywę jej autora lub zespołu autorów na dany, szerszy lub węższy zakresowo temat.Niniejsza książka jest kolejną z podejmowanych prób czynionych w tym względzie, a w związku z tym kolejną perspektywą. Poruszana w niej problematyka odnosi się bowiem do niezwykle inspirującego, a jednocześnie bardzo złożonego i wielowymiarowego obszaru i skorelowanego z nim zbioru terminów, definicji i kategorii posiadających różne proweniencje i osadzenie w ramach różnych dyscyplin naukowych, a także przypisanych im warsztatów metodologicznych, teoriopoznawczych, czy semantycznych.
[...] Monografia jest udaną próbą przedstawienia wpływu współczesnej informacji i mass mediów na kreowanie rzeczywistości i jej wpływu na zarządzanie w sytuacjach kryzysowych. Autor szczegółowo i precyzyjnie opisuje wpływ i siłę oddziaływania mediów masowych na kształtowanie świadomości o zagrożeniach ze szczególnym uwzględnieniem działań terrorystycznych, wykazując ścisłe i logiczne związki między zachodzącymi zmianami a wykorzystaniem mass mediów. [...] Publikacja stanowi bardzo wartościową pozycję, wypełniającą istniejącą dotychczas lukę w całościowym ujęciu znaczenia informacji w sytuacjach kryzysowych.
profesor AMW wiceadm. w st. sp. dr. hab. Stanisław Zarychta
The past is forgotten, and the future is without hope. Dystopia has become a reality. This is the new normal in our apocalyptic politics - but if we accept it, our helplessness is guaranteed. To bring about real change, argues activist and political philosopher Srecko Horvat, we must first transform our mindset.
Ranging through time and space, from the partisan liberation movements of Nazi-occupied Yugoslavia to the contemporary culture, refugee camps and political frontlines of 21st century Europe, Horvat shows that the problems we face today are of an unprecedented nature. To solve them, he argues in this passionate call for a new radical internationalism, we must move beyond existing ways of thinking: beyond borders, national identities and the redundant narratives of the past. Only in this way can we create new models for living and, together, shape a more open and optimistic future.
In his landmark international bestsellers Guns, Germs and Steel and Collapse, Jared Diamond transformed our understanding of what makes civilizations rise and fall. Now in the third book in this monumental trilogy, he reveals how successful nations recover from crisis.
Diamond shows us how seven countries have survived defining upheavals in the recent past - from the forced opening up of Japan and the Soviet invasion of Finland to the Pinochet regime in Chile - through selective change, a process of painful self-appraisal and adaptation more commonly associated with personal trauma. Looking ahead to the future, he investigates whether the United States, and the world, are squandering their natural advantages and are on a devastating path towards catastrophe. Is this fate inevitable? Or can we still learn from the lessons of the past?
Exhibiting the awe-inspiring grasp of history, geography, economics and anthropology that marks all Diamond's work, Upheaval reveals how both nations and individuals can become more resilient. The result is a book epic in scope, but also his most personal yet.
Poznajcie Nikodema – jak sam o sobie mówi – Terapeutę Duszy, jednego z wielu uzdrowicieli, trenerów i szamanów. Kobiety tłumnie odwiedzają jego gabinet, ufają mu bezgranicznie, a on ratuje je z życiowych opresji i zwątpień. Jego kojący głos i pomocne dłonie nie tylko pomagają im podźwignąć się z kryzysów, ale też rozpalają wyobraźnię. Za te emocje są w stanie zapłacić każdą cenę, i płacą – jednak sam Nikodem szczerze wątpi w swoją moc. Co okaże się prawdą w życiu Nikodema? Czy objawi moc uzdrawiania – choćby po to, by uzdrowić samego siebie?
Gdy Jonathanowi Safranowi Foerowi urodził się syn, chciał się dowiedzieć, jak powinien go karmić i czym naprawdę jest mięso. Skąd pochodzi? Jak się je produkuje? Jak traktowane są zwierzęta i czy to ważne? Jak zjadanie zwierząt wpływa na gospodarkę, społeczeństwo i środowisko? Wyniki tego śledztwa sprawiły, że stanął twarzą w twarz z rzeczywistością, której jako obywatel nie mógł zignorować, a jako pisarz nie mógł przemilczeć.
...
Jeśli znajdą się osoby, których nie przekona sugestywny sposób, w jaki Foer opisuje okropieństwa przemysłowej hodowli zwierząt i oskarża odpowiedzialnych za nią ludzi, to znaczy, że są nieczułe albo głuche na głos rozsądku. Albo i jedno, i drugie.
J.M. Coetzee
Dzięki tej książce zostałam wegańską aktywistką.
Natalie Portman
Najlepsi dziennikarze (Michael Pollan, Eric Schlosser) i aktywiści praw zwierząt (Peter Singer, Temple Grandin) – a także Jezus, Gandhi, Pitagoras, Arystoteles, John Locke i Immanuel Kant – zmagali się z pytaniem o to, czy zabijanie zwierząt na mięso jest etyczne. Dzięki tej niezwykle dociekliwej książce Foer dołącza do nich. […] Zjadanie zwierząt jednak nie nawołuje do przejścia na wegetarianizm. Ta książka to apel o świadomość i odpowiedzialność.
Susan Salter Reynolds, „Los Angeles Times”
Zjadanie zwierząt jest wyjątkowe, ponieważ wegetarianin Foer pozwala farmerom i aktywistom mówić we własnym imieniu. Do zjadaczy mięsa odnosi się z dużą empatią, a jego poczucie humoru słodzi gorzką rzeczywistość.
O, „The Ophra Magazine”
Zjadanie zwierząt to porządna dziennikarska robota z literackim nerwem.
Jessica Roy, „Salon”
Foer przekonuje, że ludzi określają ich wyrzeczenia. Wegetarianizm wymaga rezygnacji z przyjemności prawdziwych i niezastępowalnych niczym innym. Autor ma na tyle dużo odwagi, że nie wstydzi się wymagać tego poświęcenia od swoich czytelników.
Elizabeth Kolbert, „The New Yorker”
To, że za każdym razem, gdy jem befsztyk, zastanawiam się nad tym, czy nie jestem hipokrytą, to wielki sukces autora. W książce pisze: „Musimy odnaleźć miejsce na mięso w debacie publicznej, tak samo jak znaleźliśmy je na naszych talerzach”. Po lekturze tej książki, trudno się z nim nie zgodzić.
Geoff Nicholson, „San Francisco Chronicle”
Polacy są bardzo wrażliwi na wydarzenia mające miejsce w Rosji. Decyduje o tym nie tylko położenie tego państwa jako naszego sąsiada, ale także wielowiekowe doświadczenia związane z tym sąsiedztwem. „Prezentowane w polskich środkach masowego przekazu informacje na temat Rosji oraz komentarze dotyczące tego, co się w tym państwie dzieje, bywają mocno zabarwione emocjonalnie. Dziennikarze często w poszukiwaniu sensacji kreują obraz współczesnej Rosji jako kraju zapóźnionego w rozwoju gospodarczym, społecznym i kulturowym. W konsekwencji Rosja jawi się jako kraj zacofany, ogarnięty wszechwładną korupcją, rządzony przez oligarchów”. Dziennikarze nie szczędzą także słów dezaprobaty dla działań rosyjskich polityków, a przede wszystkim prezydenta (nie-zależnie od tego, kto sprawuje ten urząd).
Książka jest próbą ukazania rosyjskiej prezydentury przez pryzmat procesu komunikacji. Ma ona pomóc w udzieleniu odpowiedzi na pytanie o znaczenie różnych typów wystąpień publicznych w dzisiejszej polityce rosyjskiej. Powyższy cel starano się osiągnąć poprzez analizę rosyjskiego dyskursu prezydenckiego.
Praca podejmowana w charakterze wolontariusza w hospicjum dla dzieci to jedna z najtrudniejszych form wolontariatu. Ochotnicy towarzyszą nieuleczalnie choremu dziecku i jego rodzinie, gdy choroba przechodzi w fazę terminalną. Osoby postronne często zadają wolontariuszom pytania: Po co ci taki stres? Co z tego masz? Wolontariusze zgodnie twierdzą, że w swojej posłudze więcej „otrzymują” niż „dają”. Przebywając z nieuleczalnie chorym dzieckiem i jego rodziną, stają się bardziej wrażliwi na wartości duchowe. Zauważają pozytywne zmiany w swoim rozwoju osobistym i w relacjach społecznych. Książka zawiera praktyczne wskazówki, które warto uwzględnić na etapie rekrutacji wolontariuszy, a także przy podejmowaniu działań nakierowanych na profilaktykę wypalenia zawodowego. Publikacja adresowana jest do czytelników zainteresowanych zjawiskiem posttraumatycznego wzrostu oraz do tych, którzy ze względów osobistych bądź zawodowych związani są ze środowiskiem hospicjum.
Książka prezentuje interdyscyplinarne podejście do problematyki zjawiska synergii, podobnie jak było w dwóch wcześniejszych publikacjach w odniesieniu do problematyki z zakresu rywalizacja-współdziałanie oraz relacji interpersonalnych i zarządzania organizacjami. Mając na uwadze wielowątkowość i zróżnicowanie sposobów podejścia do zjawiska synergii oraz sposobów określania warunków osiągania jego dobroczynnych skutków, w monografii tej przyjęto hipotezę ogólną, że respektowanie zasady dobra wspólnego jest podstawowym warunkiem osiągania synergicznego współdziałania i jego dobroczynnych skutków w działalności wspólnoty, w organizacjach gospodarczych i społecznych. Niniejsza publikacja adresowana jest zatem zarówno do teoretyków, jak i praktyków, badaczy naukowych i studentów różnych dziedzin: psychologii, zarządzania, socjologii, ekonomii czy pedagogiki.
Część pierwsza: Rozwój dorosłego w rodzinie wprowadza w problematykę pedagogiczną dotyczącą rozwoju wiedzy o rodzinie, rozwoju osoby w rodzinie oraz rozwoju rodziny jako środowiska wychowawczego i grupy wychowawczej. Centralnym zagadnieniem tej części są możliwości rozwoju osoby dorosłej, realizującej różne cele rodzinne. Część druga: Rozwój dziecka w rodzinie dotyczy zagadnień ważnych dla rozwoju dziecka w rodzinie, ukazuje warunki rozwojowe, jakie tworzy prawidłowo funkcjonująca rodzina, oraz ograniczenia wynikające z jej dysfunkcjonalności. W części trzeciej: Rodzina wobec zmieniających się warunków życia przedstawiono treści prezentujące aktualne problemy rodziny i wyzwania, jakim musi ona sprostać na skutek globalnej zmiany społecznej. Kluczowe dla tej części są pedagogiczne implikacje zmian w funkcjonowaniu rodziny i pytania o wartość rozwojową dokonujących się przemian w życiu rodzinnym. Książka może zainteresować nie tylko pedagogów i rodziców, ale też psychologów, socjologów, osoby pracujące z rodzinami w różnych ośrodkach edukacyjnych, opiekuńczo-wychowawczych i poradniach.
Książka stanowi kompendium wiedzy na temat patologicznego hazardu. Ryzyko rozwoju uzależnienia jest w niej rozpatrywane w odniesieniu do różnych rodzajów hazardu, a także w kontekście problemów, jakie się wiążą z diagnozą tego rodzaju uzależnienia. Analiza uwzględnia czynniki społeczne i psychologiczne; zwłaszcza zmienne osobowościowe i kontekstualne, współwystępujące z tym zaburzeniem. Autorka omawia pojęcia dotyczące uzależnienia od hazardu i obowiązujące w Polsce odnoszące się do niego regulacje prawne. Ukazuje próby wyjaśnienia tego zaburzenia na gruncie różnych teorii. Wyniki uzyskane w swoich badaniach odnosi do rezultatów badań empirycznych przeprowadzonych w Polsce. Publikacja będzie przydatna dla naukowców, studentów i terapeutów uzależnień, a także dla tych, którzy interesują się problematyką uzależnień czynnościowych i chcą lepiej poznać ich mechanizm
Książka stanowi bardzo udane przedsięwzięcie wydawnicze – wśród licznych publikacji dotyczących kształcenia się w dorosłym życiu, w tym kształcenia się Polaków, nie ma tak kompleksowej analizy tego zagadnienia. Chodzi zwłaszcza o jednoczesne przedstawienie problemu od strony teoretycznej i empirycznej. W tym drugim przypadku zaproponowano wieloaspektowe ujęcie. Mamy bowiem do czynienia z analizą sposobów empirycznej identyfikacji zjawiska i z odpowiadającym jej podejściem metodologicznym. Obejmuje ono porównawczą analizę badań krajowych i międzynarodowych, określenie skali aktywności edukacyjnej dorosłych i jej struktury oraz identyfikację czynników determinujących poziom i formę kształcenia się. Uważam, że publikacja ta znajdzie wielu czytelników rekrutujących się nie tylko z grona badaczy – naukowców i studentów, lecz także polityków i urzędników szczebla centralnego i lokalnego, działaczy oświatowych oraz innych osób, które zajmują się działalnością edukacyjną osób dorosłych.
Z recenzji dr hab. Urszuli Sztandar-Sztanderskiej, prof. UW
Książka podejmuje ważną problematykę z pogranicza socjologii, ekonomii, pedagogiki i psychologii. Hasła w tytule „uczące się społeczeństwo” i „o aktywności edukacyjnej dorosłych Polaków” mają z jednej strony swoją historię, a z drugiej bardzo aktualny wymiar. Współcześnie to wiedza i jej wykorzystanie przez kwalifikacje (umiejętności) stanowią o potencjale rozwojowym i gospodarczym. Autorka podejmuje wysiłek znalezienia odpowiedzi na pytanie, czy można porównywać ze sobą badania międzynarodowe i krajowe, które są prowadzone na podstawie podobnych założeń, definicji i modeli wyjaśniających, ale różnią się na przykład językiem kwestionariuszy, a w konsekwencji sposobem zbierania danych. Nie mniej istotne – o ile nie najważniejsze – są pytania o trafność i rzetelność stosowanych w takich badaniach narzędzi pomiarowych (kwestionariuszy) i sposobów gromadzenia materiału. Czy nie dają one fałszywego obrazu, jeśli się znacząco różnią?
Z recenzji dra hab. Mariana Niezgody, prof. PWSW w Przemyślu
Doktor Barbara Worek, adiunkt w Zakładzie Socjologii Gospodarki, Edukacji i Metod Badań Społecznych Instytutu Socjologii Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz ekspert Centrum Ewaluacji i Analiz Polityk Publicznych UJ. Doświadczenia badawcze zdobywała, uczestnicząc w polskich i międzynarodowych projektach dotyczących rynku pracy, pomiaru kompetencji i uczenia się przez całe życie. Autorka i współautorka publikacji na temat rynku pracy, kapitału ludzkiego, uczenia się przez całe życie, ewaluacji oraz licznych raportów badawczych. Jej zainteresowania naukowe koncentrują się wokół metodologii badań, zagadnień rozwoju kapitału ludzkiego i analizy polityk publicznych. Od 2009 roku zaangażowana w badania Bilans Kapitału Ludzkiego.
Żona jest nowym faktem społecznym. Oczywiście żona w dzisiejszym sensie, podobnie jak inne elementy prywatnego życia: rodzina, gospodarstwo domowe, dziecko, dzieciństwo. Jeszcze kilkaset lat temu ognisko domowe wyglądało zupełnie inaczej. Rodzina nuklearna, małżeństwo z miłości, a nie jako interes załatwiany przez rodziców ponad głowami przyszłych małżonków, intymność życia domowego z dzieckiem jako jego hołubionym centrum to dość nowe wynalazki. Francuscy badacze historii życia codziennego (Aris, Vigarello, Flandrin i inni) położyli ogromne zasługi w odtworzeniu, nowożytnych zwłaszcza, przemian instytucji rodziny. Autorce niniejszego tomu Marilyn Yalom (ur. 1932), amerykańskiej badaczce tych zagadnień z Uniwersytetu Stanforda, z natury rzeczy bliższa jest kultura anglosaska. Historię żony zaczyna jednak od czasów biblijnych, by poprzez średniowieczną i nowożytną Europę dotrzeć ze swoją opowieścią na kontynent amerykański. Opowieść Yalom jest szczególnie frapująca, ponieważ nieakademicka, za to obficie udokumentowana materiałem źródłowym, by wspomnieć choćby relacje kobiet z XIX wieku o szczegółach ich pożycia małżeńskiego. Co cenne, autorka skupia się nie tyle na instytucji małżeństwa, ile na jej najwrażliwszym elemencie, żonie, i to jej oddaje głos. Pokazuje drogę emancypacji kobiet-żon, trudną nawet dziś w społeczeństwie demokratycznym, a pełną dramatyzmu i opresji wcześniej, i czyni to z wielkim talentem literackim wspartym równie wielką erudycją.
Psychologia zła zabiera czytelnika w trudną podróż, której celem jest zrozumienie zła w jego ekstremalnej postaci.Jeszcze przed zakończeniem drugiej wojny światowej psychiatrzy i psycholodzy podejmowali próby przybliżenia sposobu myślenia przywódców Trzeciej Rzeszy. Gdy bitewny kurz opadł i alianci przystąpili do osądzenia zbrodniarzy wojennych w międzynarodowym procesie w Norymberdze, psychiatra Douglas Kelley oraz psycholog Gustave Gilbert podjęli próbę zrozumienia sposobu postrzegania rzeczywistości przez nazistów. W tym celu posługiwali się m.in. wywiadami psychiatrycznymi i testami na inteligencję. Nigdy wcześniej ani później tak szczegółowemu badaniu nie poddano tak wielu zbrodniarzy, którzy doprowadzili do ludobójstwa na masową skalę.Autor książki korzysta ze swojego doświadczenia zdobytego podczas wielu lat praktyki naukowej w dziedzinie psychiatrii oraz postępów, jakie dokonały się w medycynie, psychologii i neurobiologii od czasu zakończenia drugiej wojny światowej. Jeszcze raz analizuje informacje pozyskane w Norymberdze, żeby z bliska przyjrzeć się czterem zbrodniarzom wojennym: Robertowi Leyowi, Hermannowi Gringowi, Juliusowi Streicherowi oraz Rudolfowi Hessowi. Prezentuje świeże spojrzenie na naturę zła i współczesne próby jego zrozumienia.
Zarządzanie w oparciu o kompetencje pracowników to obecnie jedno z wiodących podejść do zarządzania zasobami ludzkimi w organizacji. Jednocześnie ani w praktyce, ani w literaturze naukowej nie istnieje jeden sposób definiowania oraz mierzenia kompetencji pracowników. Celem niniejszej publikacji jest zebranie i uporządkowanie współczesnej wiedzy na temat kompetencji pracowników, przedstawienie aktualnych wyników badań przeprowadzonych na temat pomiaru kompetencji oraz zaprezentowanie osiągnięć badawczych autora w tym zakresie. W monografii przedstawiono dwie metody diagnozy kompetencji pracowniczych, które mają zastosowanie w praktyce rozpoznawania i kształtowania pożądanych zachowań w miejscu pracy.
Margaret Scotford Archer, brytyjska profesor socjologii, związana z University of Warwick i University College w Londynie, w latach 1986–1990 przewodnicząca Międzynarodowego Stowarzyszenia Socjologicznego, od 2014 do 2019 roku przewodnicząca Papieskiej Akademii Nauk Społecznych. Od lat pozostaje w kontakcie z polskimi ośrodkami socjologicznymi. W 2017 roku otrzymała tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego. Autorka jest współtwórczynią nurtu realizmu krytycznego, który wzbogaciła m.in. oryginalną teorią sprawczego, refleksyjnego podmiotu. Do jej największych osiągnięć należy stworzenie koncepcji dualizmu analitycznego oraz ukucie pojęć konflacji i elizjonizmu, dziś podstawowych dla rozumienia relacji między strukturami a podmiotami działania społecznego.
Książką Kultura i sprawczość z 1988 roku Archer uzupełniła istotną lukę w teorii społecznej, która do tej pory analizowała ludzką sprawczość przede wszystkim w kontekście struktury społecznej. Jest to pierwsze polskie wydanie tego ważnego dla współczesnej socjologii dzieła.
Zamiarem Archer jest znalezienie sposobu badania dynamiki kultury, struktur społecznych i osobowości ludzi. Nie zadowala się stwierdzeniami, że to ludzie tworzą kulturę w interakcjach lub kultura kształtuje ludzi, a nawet nie godzi się na konstatację, że jest to funkcja zależności zwrotnej. Uczona pragnie zrozumieć, jak i dlaczego tak się dzieje.
Krzysztof Wielecki (fragment Wstępu)
Edward Louis Bernays (1891–1995), austriacko-amerykański teoretyk i praktyk public relations oraz badacz zagadnień z zakresu zjawiska opinii publicznej. Uznawany za „ojca PR” oraz prekursora szeregu dziedzin wiedzy o komunikacji masowej. Doświadczenie zdobywał w wielu prywatnych przedsiębiorstwach oraz w powołanej przez prezydenta Woodrowa Wilsona rządowej agencji, której zadaniem było kształtowanie społecznego poparcia dla udziału Stanów Zjednoczonych w I wojnie światowej.
W książce Krystalizacja opinii publicznej, wydanej w 1923 roku, Bernays definiuje i określa horyzonty funkcjonalności nowego zawodu, jakim na początku XX wieku stał się doradca public relations. Pionierska książka, ukazująca się po raz pierwszy w polskim tłumaczeniu, jest także bardzo aktualnym wykładem ujawniającym retrospektywnie trwałość i efektywność oddziaływań komunikacyjnych na odbiorcę w wieku rewolucji mediów.
Według Bernaysa opinia publiczna jest podmiotowym interlokutorem w dyskusji, a doradztwo public relations bardziej sztuką komunikacji niż inżynierią społeczną. […] W znacznym stopniu to dzięki Bernaysowi w ramach współczesnej systematyki dyscyplin naukowych funkcjonują autonomiczne subdyscypliny, takie jak na przykład socjologia opinii publicznej lub psychologia opinii publicznej.
Rafał Wiśniewski, Marcin Zarzecki (fragment Wstępu)
Przedmiotem monografii jest analiza koncepcji woli, wolności i konieczności, zawartych w pismach Jana Dunsa Szkota. Koncepcja Dunsa została przedstawiona na tle rozważań dwóch myślicieli, których poglądy wywarły duży wpływ na koncepcje Szkota - św. Augustyna (wola jako samodzielna władza zdolna do autodeterminacji) i św. Anzelma z Canterbury (affectiones w woli). Z kolei odniesienie do poglądów Akwinaty jest podyktowane następującymi racjami: po pierwsze, poglądy św. Tomasza były dla Szkota punktem bezpośredniego odniesienia, szczególnie w dyskusji nad problemem doskonałości woli w stosunku do intelektu, po drugie – zarówno Akwinata jak i Szkot reprezentują stanowiska umiarkowane w dyskusji nad relacją wola/intelekt w etyce, a jednak są odmienne. Skontrastowanie tych stanowisk pozwoliło uwyraźnić specyfikę poglądów Szkota.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
![Okładka książki Zwolnij wreszcie. Jak odnaleźć spokój w świecie, który nigdy się nie zatrzymuje [wyd. 2026]](https://dobreksiazki.pl/Photos/7/MEDIUM/000080/zwolnij-wreszcie-jak-odnalezc-spokoj-w-swiecie-ktory-nigdy-sie-nie-zatrzymuje-wyd-2026.jpg "Zwolnij wreszcie. Jak odnaleźć spokój w świecie, który nigdy się nie zatrzymuje [wyd. 2026]. Autor: Sunim Haemin. Dobreksiazki.pl")
