Z wprowadzenia (od Redaktorów):
Arteterapia to jeden z „najpiękniejszych problemów” współczesnej psychiatrii, całej medycyny, ale też szerzej – „zaangażowanych społecznie” nauk społecznych. Nie da się jej uprawiać, będąc specjalistą tylko w jednej dziedzinie. W medycynie arteterapia jest klasyfikowana jako część rehabilitacji, ale równocześnie ciągle okazuje się, że jest zbyt duża i zbyt niezależna na tego typu poddaństwo. Czerpiąc wzorce z nauk medycznych, arteterapia przenika i inspiruje takie kierunki, jak pedagogika, pedagogika specjalna i edukacja artystyczna.
O arteterapii można mówić poprzez podobieństwo do psychoterapii. Psychoterapia jest częścią psychiatrii, metodą leczenia zaburzeń psychicznych za pomocą szczególnych technik – osobistych oddziaływań terapeuty. W przypadku arteterapii medycznej też mówimy o leczeniu za pomocą szczególnych technik – przy wykorzystaniu środków artystycznych. Z arteterapią jest też podobny kłopot jak z psychoterapią – wykracza poza oddziaływania medyczne. Przy wykorzystaniu jej metod możliwa jest zmiana postaw psychologicznych, socjologicznych czy kulturowych. W tym kontekście określenie „terapia” staje się mylące, a powinno wyraźnie dyscyplinować. I jeszcze jedno podobieństwo do psychoterapii – arteterapia nie posiada krytycznej sumy badań empirycznych potwierdzających „tak” lub „nie” wskazania i efektywność stosowania. To nie zarzut, lecz raczej wyzwanie dla naukowców i praktyków.
Dlaczego więc arteterapia? Ani terapeuci, ani przede wszystkim pacjenci nie chcą rezygnować ze szczególnej postawy arteterapeutycznej, która pozwala przezwyciężać niemoc innych metod leczenia. Nie chcą rezygnować z postawy, która wyzwala akt twórczy – udostępnia im energię życiową i poczucie sprawstwa we własnym życiu, a zwłaszcza w chwili próby – w chorobie.
Upowszechnienie i emancypacja arteterapii powodują, że nieuchronne stają się procesy standaryzacji. Ten podręcznik jest także tego wyrazem. To obrastanie przepisami budzi niechęć artystów, ale jest gwarancją bezpieczeństwa dla pacjentów. Ustalenie reguł stwarza podstawy do dalszego wzrostu wiedzy i praktyki.
Przekazujemy Państwu pierwszy tom monografii poświęconej ARTETERAPII. To podróż od TEORII, przez PRAKTYKĘ KLINICZNĄ, do wielkich PROJEKTÓW AUTORSKICH.
Na tytułowe pytanie odpowiadają w tej interesującej książce pod redakcją Toma G. Palmera intelektualiści, pisarze, uczeni z całego globu - od Chin po Peru, od Południowej Afryki po Stany Zjednoczone -wśród nich laureaci Nagrody Nobla: Vernon Smith (ekonomia), Mario Llosa Vargas (literatura).Mimo swych niewątpliwych sukcesów i osiągnięć odczuwanych niemal przez każdego z nas, kapitalizm nie cieszy się wzięciem. Żaden inny ustrój, na czele z socjalizmem, który miał być optymalnym rozwiązaniem problemów materialnych ludzkości, nie jest w stanie równie tanio, z równą obfitością i bez jakiejkolwiek dyskryminacji dostarcza ludziom żywności, odzieży, dachu nad głową, elementarnych i wyszukanych usług, przyczyniających się do duchowego i fizycznego rozwoju człowieka.Najdziwniejsze jest to, że pretensje do kapitalizmu mają nierzadko sami kapitaliści. I trudno im się dziwić. Jest to bowiem bardzo nieprzyjemny ustrój. Trzeba się w nim narobić, nakonkurować, i mimo tego wysiłku zbankrutować. Z tego właśnie powodu kapitalizm jest najbardziej sprawiedliwym ustrojem świata. Zastanawiałem się nie raz, jaki slogan powinien charakteryzować gospodarkę rynkową, zwaną też kapitalizmem i doszedłem do wniosku, że zawołanie, które najlepiej odda ich piękno będzie: Każdy ma to na co zasługuje! Może nie każdy, i nie dokładnie to, ale w dużym stopniu tak jest. Starasz się, dbasz o konsumenta, o pracownika, ryzykujesz, modernizujesz i jesteś gospodarny, zbierzesz dobre owoce swego działania. Nie starsza się, jesteś byle jaki, bałamutny i źle traktujesz ludzi, zbankrutujesz. Jak widać, nie jest łatwo, albo może, jak to mawia mój znajomy Kazik: urobić się i zarobić, każdy głupi potrafi, co sprowadza się do tęsknoty za działaniami na skróty, dzięki którym można sobie ten nieludzki system ułatwić. O ile jednak w tej wersji trudnej, jak napisałem: nieludzkiej, kapitalizm jest moralny, sprawiedliwy i skuteczny, o tyle działania uproszczone, czyli korupcja, kumoterstwo, kapitalizm kolesiów nie tylko nie są moralne, krzywdzące i niesprawiedliwe, to na dodatek nie mają z kapitalizmem nic wspólnego.I tu jest właśnie pies, a nawet kot pogrzebany: to, co widzimy często na co dzień w wiadomościach sądowych i programach policyjnych to nie jest kapitalizm. To jest jego kumoterska karykatura, zwana też przedsiębiorczością polityczną. Polega ona na przywilejach ze strony władzy, która swoich faworytów przywilejami i bonusami. Milcząca większość nazywa to kapitalizmem, ale to nim nie jest. i właśnie podkreśleniu i wyjaśnieniu tego faktu służy lektura niniejszej książki.
Kto myśli, że naukę można przedstawiać jedynie w nudny sposób, z pewnością nie czytał jeszcze żadnej z książek Manfreda Spitzera!
Wszyscy wiemy, że nadmiar cukru ma negatywny wpływ na obwód naszego pasa, ale czy wiedzieli Państwo, że cukier pomaga nam planować przyszłość? Albo że także ojcowie cierpią na depresję poporodową i że testosteron nie czyni nas automatycznie agresywnymi ludźmi? Dlaczego nastolatków tak bardzo interesuje seks i agresja oraz w jaki sposób seks i agresja zmieniają nasze myślenie? Czy konsumenci świadomie kupujący ekologiczne produkty w innych dziedzinach życia także postępują wzorowo?
„Dopamina i sernik” to porcja solidnych badań naukowych przyprawiona szczyptą humoru. Smacznego!
Wartościowa książka wypełniająca lukę w literaturze poświęconej terapii dynamicznej oraz uwzględniająca nowatorskie badania i rozwój teorii. Autorzy opisują podstawowe zasady i unikatowe aspekty podejścia dynamicznego, a także obalają przestarzałe, stereotypowe poglądy na temat psychoterapii dynamicznej.
dr Kenneth N. Levy, Department of Psychology, Pennsylvania State University
Autorzy łączą tradycyjne strategie psychodynamiczne z najnowszymi ustaleniami w tej dziedzinie. Poszczególne rozdziały zawierają przykłady kliniczne będące ilustracją strategii i technik. Opracowanie to łączy psychoterapię z terapią par i rodzin, psychologią pozytywną i leczeniem psychofarmakologicznym. Gorąco polecam tę książkę klinicystom i studentom, którzy chcą poznać najnowsze osiągnięcia w terapii psychodynamicznej.
dr n. med. Aaron T. Beck, emerytowany profesor psychiatrii, Wydział Medyczny Uniwersytetu Pensylwanii
Pytanie „na co komu tożsamość?” przypomina pytanie „na co komu Bóg?”. Budzi też podobny spór o swoją dorzeczność, spór rozpięty między bezwarunkową afirmacją i kategorycznym zaprzeczeniem. Dla jednych tożsamość jest palącą kwestią naszych czasów, a jej rozpoznawanie naszym głównym zajęciem. Inni gniewnie rozprawią się z zawartym w tym pojęciu złudzeniem sensu i wyzwolenia.
W rzeczywistości nie oddajemy się namiętnie rozważaniom o naszej tożsamości. I tylko czasem, wytrąceni z rutyny, wzburzeni siłą nieprzewidywalnego, na chwilę przerywamy codzienną krzątaninę, by wsłuchać się w mowę ciała i głosy naszej natury, w których raczej wyczujemy, niż usłyszymy pytania - kim jestem i jakie jest moje miejsce. Bo nie możemy cofnąć czasu, by przeżyć na nowo. Bo czujemy się przytłoczeni samowystarczalnością świata.
Chcemy zatem zrozumieć, kim jesteśmy, bo jesteśmy ciekawi, co z nami będzie. Ciekawość ta wyraża intuicyjną, nie zawsze uświadomioną ufność w ontologiczną ciągłość naszego życia, na przekór pokusie sprowadzenia go do ciągu nieskojarzonych wydarzeń i rozpraszania świadomości na bezładny zbiór stanów wiedzy i ducha.
Książka jest oparta na wykładzie Roberta Kaczmarka o socjologii tożsamości w porządku handlowym, prowadzonym w latach 2006-2012 na wydziałach Zarządzania i Humanistycznym AGH. Powstała we współpracy Roberta Kaczmarka, profesora fizyki stosowanej we francuskiej wyższej szkole elektrycznej Supélec, ze studentką socjologii AGH Bożeną Mieszkowską.
,,Praca przygotowana przez Joannę Andrychowicz imponuje dojrzałym warsztatem naukowym i dogłębnym oczytaniem w źródłach, zarówno podmiotowych, jak i przedmiotowych. A przecież analiza niedawnych wydarzeń politycznych nigdy nie jest łatwa, gdyż brak koniecznego dystansu czasowego mocno niekiedy utrudnia ocenę politologiczną. Jednak rozprawa niniejsza jest przykładem, jak bezstronny, doskonale operujący wiedzą historyczną i politologiczną badacz jest w stanie przedłożyć pełnowartościową analizę zagadnienia"". prof. Krzysztof A. Kuczyński,,Rozprawa Joanny Andrychowicz jest pod kilkoma względami bardzo interesująca. Po pierwsze dotyczy przestrzeni badawczej, która sięga naszych czasów i w stosunku do której nie ma jeszcze odpowiedniego dystansu. Po drugie nie mieści się w tradycyjnym kanonie literatury, zdecydowanie wybiega poza niego, a w każdym razie nie mieści się w tradycyjnej genologii, która nie uznaje za literaturę tekstów innych niż literackie, przy całej złożoności samego pojęcia literackości. Chodzi tu o teksty stanowiące absorbcję zachodzących przeobrażeń społeczno-polityczno-kulturowych na przełomie XX i XXI wieku w Polsce i Niemczech. Po trzecie niezwykłość pracy polega na jej nowatorstwie, jest ona bodajże pierwszą tak obszerną i dokładną monografią dotyczącą obecnych w dyskursie publicznym w Polsce i Niemczech pojęć 'polityka historyczna' (Geschichtspolitik) oraz 'polityka wobec przeszłości' (Vergangenheitspolitik)"". prof. Lech Kolago
,,Technologia i sport"" Przemysława Nosala jest pracą z zakresu humanistyki nieantropocentrycznej. W odróżnieniu jednak od klasycznej humanistyki nieantropocentrycznej, zachwyconej ,,potworami"", hybrydycznością i sprawczością rzeczy, w tej książce podejmuje się klasyczne problemy socjologii: nierówność społeczną i kontrolę/władzę. [...] Autor napisał interesującą książkę, obfitującą w niebanalne przemyślenia i ustalenia, która pozostaje na wysokim poziomie akademickim i nie stroni od rekomendacji praktycznych oraz prób zarysowania stanów przyszłych. Jest ponadto porządnie skonstruowana, posiada wywód uporządkowany i logiczny, a narrację zgrabną. [...] Zagospodarowuje pole do tej pory w polskiej socjologii pozostawione odłogiem, gdyż opowiada o splocie technologii, sportu, ekonomii i polityki.
Jeśli ktoś ma problem z kontrolą nad jedzeniem, ta książka jest właśnie dla niego – bez względu na wiek, płeć czy wagę. Wybitny międzynarodowy autorytet, Christopher G. Fairburn, przedstawia tutaj wszelkie informacje konieczne do zrozumienia napadowego objadania się oraz uzyskania nad nim kontroli. Jego naukowy program samopomocy został sprawdzony w wielu badaniach klinicznych i uznany za główną formę leczenia problemów z napadowym objadaniem się.
Znajdziemy tutaj szczegółowe opracowanie kwestii związanych z obrazem ciała oraz wzmocnionych strategii osiągania – i utrzymywania – odmiennego stosunku do jedzenia i własnego ciała.
W części pierwszej, posługując się obrazowymi przykładami, autor w jasny sposób wyjaśnia kto ulega napadom objadania się i dlaczego, jaka jest różnica między napadowym objadaniem się a zwykłym przejadaniem się, czy napadowe objadanie się jest uzależnieniem, jakie są emocjonalne i fizyczne skutki napadowego objadania się oraz jakie terapie okazały się skuteczne.
Część druga zawiera szczegółowe objaśnienie zastosowania programu Fairburna, zarówno we współpracy z terapeutą, jak i samodzielnie. Można tam znaleźć praktyczne narzędzia i rady, które pomogą dostosować do własnych potrzeb program prowadzący do przezwyciężenia pokusy objadania się, uzyskania kontroli nad tym, co i kiedy się je, uwolnienia się od rygorystycznej diety i innych zwyczajów, które mogą się przyczyniać do napadów objadania się, wprowadzenia stałych, zdrowych wzorców odżywiania, a także poprawy obrazu własnego ciała i ograniczenia ryzyka nawrotu zaburzenia.
Ten podręcznik samopomocy jest pełen określonych narzędzi, które mogą pomóc w pozbyciu się niezdrowych zwyczajów, od wielu lat trzymających nasze życie w garści. Dr Fairburn pomaga utrzymać regularne zwyczaje odżywiania, odciągnąć uwagę od łaknienia, pokonać emocjonalne jedzenie oraz rozwiązać problemy z obrazem własnego ciała.
Dr Robert L. Leahy, autor książki Lekarstwo na zmartwienia
Przystępnie napisana książka Karen J. Marody wypełnia lukę na rynku wydawniczym w zakresie technik terapii psychodynamicznej. Autorka nie tylko skupia się na zagadnieniach praktycznych, ale także przedstawia opisy przypadków klinicznych będących przykładami zalecanej przez nią szczerości emocjonalnej. Tę pozycję z chęcią wpiszę na listę lektur absolwentów psychologii klinicznej.
Dr Nancy McWilliams, członkini American Board of Professional Psychology,
Graduate School of Applied and Professional Psychology, Rutgers, The State University of New Jersey
Książka przedstawia praktyczne wskazówki kliniczne i pomaga terapeutom poruszać się w świecie zawiłych interakcji emocjonalnych z klientami. Karen J. Maroda ? wprawna klinicystka ? wzbogaca literaturę psychodynamiczną o ważny element, wnikając w rolę doznań emocjonalnych zarówno klientów, jak i terapeutów w procesie terapeutycznym. Przedstawia, jak lepiej dostroić się do własnego doświadczania klientów, jak przekazywać bezpośrednią informację zwrotną i stosować odsłonięcie się oraz jak sobie radzić z silnymi uczuciami i konfliktem w związku. Konkretne techniki są ilustrowane barwnymi opisami przypadków. W tym szczerym i pouczającym przewodniku Maroda wyraźnie odróżnia sposoby radzenia sobie z emocjami, które mają działanie terapeutyczne, od tych, które są go pozbawione. Autorka udziela też porad dotyczących:
• tworzenia związku opartego na współpracy,
• rozpoznawania regresji i zarządzania nią,
• stosowania bezpośredniej informacji zwrotnej i odsłonięcia się, aby osiągnąć cele leczenia,
• zarządzania afektem, m.in. wprowadzania na sesję emocji, jeśli ich brakuje,
• rozpoznawania, kiedy wyrazy seksualnego i miłosnego zainteresowania mają działanie terapeutyczne, a kiedy nie,
• produktywnego stosowania konfrontacji,
• oceniania skuteczności interwencji.
Książka jest interesującą lekturą dla szerokiego kręgu profesjonalistów, w tym absolwentów psychiatrii i psychologii, psychologów klinicznych, psychiatrów, doradców i pracowników społecznych.
Uważa się obecnie, że osoby po przebytej traumie zachowują utajoną pamięć traumatycznych zdarzeń w swoich mózgach i ciałach. Pamięć ta często wyraża się w objawach zespołu stresu pourazowego – koszmarach, flashbackach, reakcjach przestrachu i zachowaniach dysocjacyjnych. W gruncie rzeczy ciało takiej osoby nie pozwala o sobie zapomnieć.
Zmniejszając przepaść między teorią naukową a praktyką kliniczną oraz między terapią werbalną a terapią ciała, Rothschild przedstawia zasady i techniki pracy z ciałem, które nie wymagają dotyku. Mając na względzie zastosowania kliniczne, gromadzi w jednym miejscu aktualną wiedzę na temat psychobiologii reakcji stresowej zarówno w trudnych sytuacjach codziennego życia, jak i podczas skrajnej i długotrwałej traumy. Dzięki temu klinicyści reprezentujący różne dyscypliny zyskują podstawę do poznania genezy objawów ich pacjentów i do uwzględnienia pracy z ciałem w swojej praktyce. Techniki somatyczne zostały tak dobrane, aby uczynić terapię traumy bezpieczniejszą przy jednoczesnym zwiększeniu integracji między umysłem a ciałem.
Pełna zajmujących przykładów klinicznych książka Ciało pamięta ukazuje integrację ciała i umysłu w leczeniu zespołu stresu pourazowego. Jej lektura będzie interesująca dla klinicystów, badaczy, studentów i zwykłych czytelników.
Chociaż dyscypliny zajmujące się zdrowiem psychicznym nadal dokonują ważnych odkryć w zakresie psychofizjologii urazu psychicznego, jest bardzo niewiele prac, które by omawiały znaczenie tych ustaleń dla leczenia osób po przebytej traumie. Książka Babette Rothschild z powodzeniem wypełnia tę lukę.
Onno van der Hart, Ph.D.,
profesor psychologii klinicznej na Uniwersytecie w Utrechcie, Holandia
Jest to pierwsza publikacja, która w spójny sposób łączy z sobą teorię, badania i praktykę, umożliwiając osobom po przebytej traumie odzyskanie nadziei, powrót do równowagi i uniknięcie dolegliwości somatycznych wynikających z długotrwałego stresu traumatycznego.
Charles R. Figley, Ph.D.,
dyrektor i profesor Instytutu Traumatologii na Stanowym Uniwersytecie Florydy, Stany Zjednoczone
Książka Profesora Stefana Szumana jest kompletnym, dotychczas niepublikowanym, spisanym w latach 40. ubiegłego wieku wykładem psychologii osobowości i charakterologii. Jest to głębokie studium filozoficzno-psychologiczne o kondycji człowieka. Publikacja odzwierciedla współczesny Autorowi dorobek tych nauk i jest zapisem refleksji nad naturą człowieka, strukturą i rozwojem jego osobowości, charakteru i związków ze społeczeństwem. Stefan Szuman porządkuje podstawowe pojęcia psychologii osobowości, szczegółowo analizuje wpływ czynników środowiskowych i aktywności własnej na kształtowanie się osobowości i charakteru człowieka. Zwieńczeniem pracy jest część poświęcona ostatecznym celom rozwoju osobowości.
Wraz z postępującym różnicowaniem się modeli życia społecznego, w tym życia rodzinnego, nasilają się polityczne spory związane z obawami o zbiorową tożsamość i przyszłość narodów europejskich. Wyrazem tych obaw jest "kryzys", przejawiający się w spadku dzietności, wzroście liczby aktów apostazji, coraz większej popularności różnego rodzaju wolnych związków, domaganiu się prawa do aborcji, eutanazji.
Publikacja przedstawia główne założenia, cele i etapy pracy terapeutycznej ze sprawcami przemocy domowej. Autorka omówiła skuteczne formy pomocy psychologicznej udzielane sprawcom przemocy domowej. Przegląd niektórych propozycji opracowanych i realizowanych w Ameryce i Europie wskazuje, że istnieje duża potrzeba motywowania osób stosujących przemoc do podjęcia zmiany. Praca z ofiarą nie rozwiązuje problemu chociażby dlatego, że wiele z nich po okresach separacji powraca do związku ze sprawcą i nadal podlega przemocy. Sprawca może także szukać kolejnej ofiary lub prześladować tę samą osobę. Jak więc pomagać skutecznie? Kolejnym celem książki jest dokonanie przeglądu różnych stanowisk badawczych odnoszących się do osobowości sprawcy i ukazanie, że zgromadzona wiedza nadal nie daje satysfakcjonujących odpowiedzi, wyznacza jednakże dalsze kierunki badań pogłębiające rozumienie indywidualnych mechanizmów zachowań przemocowych. W kontekście pracy terapeutycznej ze sprawcą pozwala zaś znajdować uzasadnienie dla bardzo zróżnicowanych form pomocy proponowanej osobom stosującym przemoc. Następnym celem podręcznika jest prezentacja terapii integracyjnej jako jednego z wielu możliwych sposobów pracy psychologicznej z osobą stosującą przemoc w bliskich relacjach. Jednym ze źródeł kształtujących tę propozycję jest wieloletnie doświadczenie terapeutyczne w psychoterapii zarówno z ofiarami przemocy, osobami doznającymi chronicznego PTSD, jak i z osobami uzależnionymi od alkoholu oraz sprawcami przemocy domowej. Inną inspiracją jest praca badawcza nad zmianami, jakie zachodzą u sprawców przemocy domowej pod wpływem terapii oraz teoretyczne poszukiwania skutecznych metod i strategii pracy terapeutycznej z tą grupą osób. Prezentowane podejście jest elastyczne i może być stosowane tak w proponowanej metodologii, jak i może stanowić inspirację do własnych rozwiązań terapeutycznych.
Tajemnicza, niedająca się empirycznie zaobserwować, ale prawdziwa łaska Boża została nam dana w momencie chrztu świętego. Niekiedy zignorowana i nierozwinięta, jak zapomniany ukryty program komputerowy, tkwi ona nadal w głębi duszy.
Może warto tą łaskę „rozpakować” i zobaczyć, jakie funkcje może w życiu spełnić?
Ta książka, skierowana do ludzi wierzących, przygląda się płodności łaski wewnątrz ludzkiego postępowania. Traktuje ona teologię moralną jako naukę o Bogu obecnym w wolnej, pełnej inwencji ludzkiej ofiarności. Światłem pozwalającym rozeznać się w tej rzeczywistości jest teologiczna synteza św. Tomasza z Akwinu.
Mam nadzieję, że te rozważania przyczynią się nie tylko do potrzebnej odnowy teologii moralnej, ale także posłużą zwyczajnym ludziom, którzy pragną, aby moc Boża odsłoniła się w ich codziennym życiu.
Doskonały podręcznik poruszający zagadnienie psychologii starości. Całościowe ujęcie tematyki wieku starszego przewidziane jest w programie studiów na kierunku psychologii.
O częstych zaburzeniach zdrowia psychicznego i somatycznego, dotykających ludzi starszych, wszyscy doskonale wiemy. Nie wszyscy jednak zdajemy sobie sprawę, czym jest potencjalność tych osób oraz jak wartościowych ich zdolność do radzenia sobie z problemami życia codziennego.
Niniejsza lektura skierowana jest przede wszystkim do studentów psychologii, pedagogiki i medycyny. Idealna będzie także dla profesjonalistów i wolontariuszy, których pasją jest wspieranie ludzi starszych.
Seria podręczników Crash Course to idealne antidotum na stres egzaminacyjny. Formuła serii sprawdza się od ponad 15 lat. Niezwykle przejrzysta forma podręczników, liczne tabele, ryciny i zestawienia są tak przemyślane, aby zainteresować studenta i ułatwić mu naukę. Autorami są studenci i nauczyciele akademiccy, czyli osoby, które doskonale wiedzą, na czym polega zdawanie egzaminu i jaki zakres materiału należy przyswoić, aby ten cel osiągnąć. Podkreślają i dowcipnie obrazują najważniejsze informacje, podają najczęściej spotykane pytania egzaminacyjne, pomijają zaś rzeczy zbędne i nieistotne.
Nieustanny i szybki rozwój środków masowego przekazu – prasy, radia, telewizji, Internetu – sprawia, iż rośnie zapotrzebowanie na dobrych dziennikarzy. Może i Ty marzysz o tym, by wykonywać ten interesujący zawód, który codziennie stawia nowe zadania, umożliwia uczestniczenie w ważnych wydarzeniach, jest znakomitym sposobem na zwiedzanie świata, poznanie ciekawych ludzi, zdobycie sławy i uznania? Sam talent to jednak nie wszystko. Trzeba jeszcze dysponować odpowiednim przygotowaniem, aby sprawnie poruszać się na rynku medialnym, sprostać oczekiwaniom redakcji, pracować szybko, a przy tym wydajnie. Dlatego polecamy doskonały poradnik Jarosława Sciślaka, w którym znajdziesz teoretyczne podstawy zawodu oraz praktyczne informacje i wskazówki przybliżające pasjonującą prace dziennikarza. Z pewnością warto z nich skorzystać! Książkę kierujemy do ambitnych i żądnych wiedzy gimnazjalistów, licealistów i studentów, wiążących z dziennikarstwem swoja przyszłość, a także wszystkich tych, którzy postawili już pierwsze kroki w tym zawodzie i chcieliby ugruntować zdobyte już wiadomości oraz wykorzystać je w praktyce.
Aktualny podręcznik przedstawiający spójny pogląd na pedagogikę społeczną jako dyscyplinę akademicką oraz orientację działania. Stanowi "pomost" między przeszłością (korzeniami) tej dyscypliny, jej teraźniejszością i przyszłością.
Prezentowany tom pierwszy podręcznika to spójny wykład autorski prezentujący najważniejsze stanowiska teoretyczne i problemy praktyczne w tej dziedzinie. Wskazuje miejsce pedagogiki społecznej w rodzinie nauk społecznych i humanistycznych. Omawia kategorie pojęciowe oraz konteksty metodologiczne dyscypliny. Porusza także zagadnienia dotyczące jej wymiaru aksjologicznego. Opisując pedagogikę społeczną jako jedną z możliwych orientacji działania, wskazuje także obszary praktycznego działania pedagoga społecznego.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
