Książka o kobiecie i o mężczyźnie. Dla kobiety i dla mężczyzny. Ta sama historia opowiedziana z dwóch punktów widzenia, tak by każda ze stron mogła znaleźć tu coś dla siebie. Jednak warto przeczytać całość, bo wtedy łatwiej zrozumieć siebie nawzajem. Ta książka, tak samo jak kobieta i mężczyzna jest jak jin i jang, które się uzupełniają i tworzą całość. Przede wszystkim to książka o tym, jak odnaleźć szczęście, jak dojść do prawdy i osiągnąć spełnienie oraz znaleźć drogę do świadomego życia. Opowieść, która uczy tolerancji, miłości oraz pozwala zrozumieć, że wszystko w życiu ma sens, i że wszystko zależy tylko od nas. Możesz to osiągnąć dzięki pracy nad sobą i pokonywaniu barier, które blokują dotarcie do wymarzonego celu. To mądra i ciekawa opowieść, na dodatek bardzo wiarygodna, bo oparta na zapisie prawdziwych relacji terapeutycznych i przedstawiająca proces rozwoju duchowego. Ta książka może być jak zwierciadełko, w którym zobaczysz siebie lub kogoś z bliskich. Możesz traktować ją jako poradnik lub odczytać jako przestrogę. Jednak na pewno znajdziesz w niej coś dla siebie – albo przyjemną lekturę albo wskazówkę na kolejne dni Twojego życia. Nigdy nie jest za późno na zmianę. Twoje nowe, lepsze życie może rozpocząć się właśnie teraz.   Fragment książki        PRZEDMOWA Gdy zdecydowałam się przedstawić tę opowieść oczami mężczyzny, miałam w pamięci historię pewnego małżeństwa, gdzie w procesie terapeutycznym uczestniczyli wszyscy członkowie rodziny - rodzice i dwoje dorosłych dzieci. Podczas indywidualnych spotkań opowiadali niejednokrotnie te same zdarzenia, ale słuchając ich mogłeś przypuszczać, że są to cztery odrębne opowieści. Tak było w przypadku jednego z opowiadań, które łączył fakt rozlania przez mamę kawy i zdziwienie, że z małej ilości kawy w filiżance może być tyle plam na dywanie, ścianach, pościeli. Był to jedyny obiektywny fakt tego wydarzenia, przedstawiony przez wszystkich jednakowo. Dalsza część była interpretowana przez każdą osobę na swój własny sposób, przepuszczana przez filtr swoich emocji i oczekiwań.       Podobnie jest w historii Hanny i Krzysztofa, każde z nich ma swoje racje, każde widzi zdarzenia poprzez pryzmat własnych doświadczeń, interpretuje zdarzenia zgodnie z własnymi przekonaniami, reaguje według wyuczonych podświadomych wzorców. Rodzące się uczucie w dojrzałym wieku zostaje poddane próbie, czy zwycięży miłość czy społeczne normy i odpowiedzialność za inną osobę... Oboje zadają sobie nieustające pytanie, czy można budować nowe życie na gruzach starego związku? Oboje szukają pomocy i rozwiązania, a towarzyszy im terapeutka, pomagając przejść przez chwile emocji, zwątpienia, złości, wyciszyć huragan emocji i odnaleźć wewnątrz siebie właściwą odpowiedź.       Jest to książka o rozwoju osobowości, wzrastaniu jednostki, przygotowywaniu do życia w partnerstwie. Mówi o zmianie świadomości, która pozwala dostrzec inne wartości ponad własne ego, o pokonywaniu ograniczeń, o dostrzeganiu ciemnych stron swojej duszy i mozolnym wznoszeniu się ponad przeciętność. Książka pozwala każdemu z nas odnaleźć siebie w zachowaniach bohaterów, pomaga wyrwać się z okowów podświadomości i rozpocząć życie zgodne z głębokimi wartościami wspólnymi dla całej ludzkości. Pokazuje, jak poprzez zmianę wewnętrzną można dokonać „cudu" w świecie zewnętrznym, bez ingerencji w życie innych osób. Uczy, jak nie zaniedbywać siebie i jednocześnie być tolerancyjnym oraz wyrozumiałym dla drugiej osoby. Pokazuje proces rozwoju duchowego, przechodzenia od własnego egocentryzmu na stronę duszy.       Bohaterowie książki są zawieszeni pomiędzy ego a duszą. Cóż takiego jest pomiędzy ego a duszą - nasza podświadomość, to w niej tkwi klucz do sukcesu i szczęścia. Bez tego ogniwa nie jest możliwa żadna zmiana w twoim życiu. Ja pokażę ci, jak odnaleźć ten klucz i zrobić z niego właściwy użytek. Miłej lektury.    Dusza kobiety... Ego mężczyzny... Spis treści PRZEDMOWA 7 WSTĘP 11 Rozdział I: Wspomnienia 15 Rozdział II: Marzenia 19 Rozdział III: Romans 27 Rozdział IV: Terapia 31 Rozdział V: Decyzja 37 Rozdział VI: Regresing 45 Rozdział VII: Rozterki 47 Rozdział VIII: Nowe życie 53 Rozdział IX: Poczucie winy 59 Rozdział X: Jak w romantycznej powieści 63 Rozdział XI: Czy jest Bóg? 69 Rozdział XII: Zamęt, znaki i zrozumienie 75 Rozdział XIII: Wewnętrzna decyzja 81 Rozdział XIV: Pamiętnik kochanki 91 Rozdział XV: Głębia naszego wnętrza 97 Rozdział XVI: Pamiętnik raz jeszcze 101 Rozdział XVII: Materializacja 105 ZAKOŃCZENIE 109 Przedmowa 7 Wstęp 9 Rozdział I: Pierwsze wrażenie 15 Rozdział II: Po prostu życie 23 Rozdział III: Drugie spotkanie 27 Rozdział IV: Kardynalne prawdy 35 Rozdział V: Kardynalne prawdy w praktyce 43 Rozdział VI: Kardynalne prawdy - ciąg dalszy 47 Rozdział VII: Nowe postrzeganie 53 Rozdział VIII: Kolejne prawdy 57 Rozdział IX: Siła wybaczania 65 Rozdział X: Wybaczanie w praktyce 71 Rozdział XI: Siła energii 77 Rozdział XII: Siła dziękczynienia 87 Rozdział XIII: Czakry jeszcze raz 93 Rozdział XIV: Spotkanie z Hanią 99 Rozdział XV: Siła modlitwy 101 Rozdział XVI: Siła regresingu 109 Rozdział XVII: Dygresje na temat wartości 115 Rozdział XVIII: Utrwalenie czakr 123 Rozdział XIX: Jeszcze o wybaczaniu 127 Rozdział XX: Od wybaczania do autoregresingu.. 137 Rozdział XXI: Zacznij od „ja" 145 Rozdział XXII: Dziękczynienie 149 Rozdział XXIII: Czystość intencji i wibracji 151 Rozdział XXIV: Jeszcze o wizualizacji 155 Rozdział XXV: Materializacja 159 Zakończenie 163

Coaching to stosunkowo nowa profesja, z którą wiąże się wiele pytań. Na wszystkie istotne odpowiada w swojej książce Jane Rogers. Autorka przedstawia podstawowe zasady coachingu. Opis uzupełnia o praktyczne przykłady rozwiązania różnych problemów, jakie pojawiają się w relacji klient – coach, a także studia przypadków. Dzięki tej publikacji czytelnik rozwinie umiejętności niezbędne do tego, by być dobrym coachem. Książka jest przeznaczona zarówno dla osób, które dopiero rozpoczynają pracę w dziedzinie coachingu, jak i dla tych, które mają już w tym zakresie pewne doświadczenie, a chciałyby udoskonalić swój warsztat. Skorzystają z niej również menadżerowie – zasady coachingu można bowiem wykorzystać w procesie przewodzenia innym. Fragment książki       Wstęp       Jak w przypadku wielu innych osób, które obecnie wykonują zawód coacha, to coaching odnalazł mnie. Ponad dziesięć lat temu ponownie zjawiłam się w BBC, gdzie prowadziłam programy rozwoju zarządzania. Wkrótce zaczęłam otrzymywać od współpracowników sondujące telefony: „Zrobiłem już wszystkie kursy, ale teraz mam nowe stanowisko i muszę poradzić sobie z tym i tamtym. Czy możesz mi pomóc?" albo: „Mamy w naszym zespole pewnego wydawcę. Jest zbyt doświadczony, aby brać udział w szkoleniu, ale powinien popracować nad swoim stylem zarządzania. Czy mogłabyś się tym zająć?". Niektóre z tych pytań brzmiały jak: „Psst! Potrzebuję pomocy. Ale nikomu o tym nie mów!". Część pytających po prostu zakładała, że dla osób zajmujących najwyższe stanowiska w firmie najbardziej odpowiednia będzie pomoc dopasowana do ich konkretnych potrzeb. Wówczas nie było jeszcze terminu odnoszącego się do procesu udzielania takiej pomocy. Długo szukaliśmy odpowiedniego zwrotu i wreszcie zaczęliśmy określać ten proces jako „sesje jeden na jeden".       Niniejsza książka zawiera materiał, który bardzo przydałby mi się w tamtych czasach. Gdybym wtedy wiedziała to wszystko, co o coachingu wiem dzisiaj, oszczędziłoby mi to wiele czasu, a moi klienci nie byliby narażeni na czasem nieudane - choć szczere w intencjach - próby udzielenia im pomocy.       Pisałam tę książkę z myślą o wielu różnych odbiorcach. Wszystkich ich łączy jedno: chcą zrozumieć, czym jest coaching, jak działa i jak wykonywać zawód coacha. Może pracujesz na innym stanowisku lub pełnisz inną rolę, lecz zastanawiasz się, czym tak naprawdę jest coaching i czy nie warto przekwalifikować się na coacha. Być może wykonujesz zawód pokrewny, na przykład jesteś trenerem, i może sądzisz, że nieformalnie pracujesz już jako coach. Może właśnie szkolisz się w zakresie coachingu i chcesz udoskonalić swoje umiejętności. A może jesteś terapeutą lub doradcą, który rozważa zwrócenie się do innego rodzaju klientów, i właśnie się zastanawiasz, co by to mogło oznaczać w praktyce. Możesz być doświadczonym praktykiem, który szuka potwierdzenia swoich umiejętności.       Lektura książki nie zastąpi szkolenia, chociaż mam szczerą nadzieję, że może je wspomóc i rozszerzyć. Tylko dzięki szkoleniu można zidentyfikować swoje nawyki oraz mocne i słabe strony, ponieważ jedynym sposobem na to, by dowiedzieć się, jak sobie radzisz jako coach, jest prowadzenie coachingu i otrzymanie informacji zwrotnej o swoich postępach. W naszej firmie uważamy, że potrzeba około 1000 godzin praktyki, aby nabrać podstawowych umiejętności związanych z coachingiem - mniej więcej tyle samo, ile potrzeba, aby opanować podstawy języka obcego lub gry na instrumencie. Aby być w stanie pracować niemal z każdym klientem, trzeba mieć kolejnych 2000 godzin praktyki wykonywanej w ciągu kilku lat, i ten czas rzeczywiście musi upłynąć. To dlatego coaching jest czymś więcej niż tylko opanowaniem technik, chociaż - szczególnie na początku - techniki mają zasadnicze znaczenie.       Na napisanie tej książki złożyło się wiele rozmaitych doświadczeń. Przede wszystkim mam za sobą osiemnaście lat1 pracy w zawodzie coacha i wiele tysięcy godzin spędzonych z setkami klientów reprezentujących najróżniejsze branże. Mam doświadczenie głównie w executive coachingu, co oznacza, że pracuję niemal wyłącznie z osobami na wysokich stanowiskach. Jednak podstawowe zasady opisane w tej książce mogą być stosowane w każdym rodzaju coachingu.       Moje doświadczenie wzbogaciła praca trenera coachów oraz superwizora osób pragnących zdobyć dyplom w zakresie coachingu, którą wykonuję od dziewięciu lat. Obserwowanie i słuchanie tego, z czym zmagają się początkujący coache, jest dla mnie niezwykle cenne. Po prostu siedzę sobie spokojnie w fotelu i odsłuchuję nagrania sesji coachingowych, wolna od konieczności podejmowania decyzji w ułamku sekundy, do czego zmuszony jest coach. Błędy wydają się wtedy dużo bardziej oczywiste niż w sytuacjach, kiedy to ja je popełniam. Zajęcie to uczy również pokory - czasami słucham znakomitej sesji prowadzonej przez niezwykle utalentowanego coacha, który wcale nie potrzebuje kierowania. Najczęściej jednak doświadczenie to pokazuje mi, jakie trudności napotykają początkujący coache, a także podsuwa mi pomysły, w jaki sposób wskazywać rozwiązania, które tym trudnościom zaradzą.       Ludzie często pytają mnie, jak zostać dobrym coachem. Są dwie odpowiedzi na to pytanie - jedna prosta, a druga nieco bardziej skomplikowana. Zgodnie z pierwszą, znakomity coach jest świadomie i żywo zainteresowany sposobem, w jaki ludzie mogą realizować swój potencjał, i chce towarzyszyć im w tej podróży, ma w sobie ciekawość innych, intuicję podpowiadającą mu, jak nawiązać z nimi kontakt, dobrze zna samego siebie, jest zdyscyplinowany, nie narzuca niczego klientowi, opiera się chęci dawania rad oraz pragnieniu, by zawsze mieć rację.       Odpowiedź druga wskazuje, że nie można zostać znakomitym coachem, gdy się pragnie zostać znakomitym coachem. Za bardzo się wtedy staramy - jest to częsta pułapka, w którą wpadają początkujący coache. Coaching oznacza zarządzanie stanem ciągłej niejasności. Musisz mieć wszystkie opisane wcześniej cechy, ale w praktyce potrzebujesz dużo więcej. Na przykład musisz mieć w sobie ciekawość innych ludzi, ale musisz wiedzieć, kiedy twoim celem staje się zaspokajanie własnej ciekawości. Musisz mieć intuicję, ale musisz też wiedzieć, kiedy jej nie ulegać. Musisz powstrzymywać się od dawania rad, ale gdy napotkasz sytuację jedną na sto, w której rada jest nie tylko dozwolona, ale wręcz konieczna, musisz tę sytuację rozpoznać. Nie możesz niczego narzucać klientowi, ale jednocześnie musisz być w pełni obecny - nie jesteś przecież pozbawioną uczuć maszyną. Musisz lubić ludzi, ale jednocześnie kontrolować swoją potrzebę bycia lubianym, gdyż czasem będziesz stawiać przed nimi wyzwania i mówić rzeczy trudne do przyjęcia. Coaching to poważna sprawa, a jednak, jak zauważył jeden z moich kolegów, z pokoi, w których trwa właśnie sesja coachingowa, wciąż dobiegają wybuchy śmiechu.       Niniejsza książka jest poświęcona właśnie tym zagadnieniom. Zakładam, że masz niewielkie doświadczenie lub nie masz go wcale, ale za to jesteś ciekawy i zaangażowany. W książce opisuję różne techniki coachingowe, ale wskazuję również, jak wychodzić poza te techniki, co jest niezbędne do tego, by pracować płynnie i elastycznie. Gdy słuchamy nagrania ze znakomitej sesji coachingowej, może nam się wydawać, że nie można jej było dobrze poprowadzić w żaden inny sposób - a jednak inny doskonały coach mógłby to zrobić odmiennie, choć równie efektywnie.       Każdy autor tego typu pracy staje przed problemem właściwego oddania doświadczeń klientów. Chciałam, aby materiał przedstawiony w niniejszej książce miał silne oparcie w rzeczywistości, dlatego zamieściłam w niej opisy realnych przypadków. Zapewniłam jednak poufność swoim klientom dzięki rygorystycznemu kamuflażowi, często łącząc kilka historii, nie ujmując jednak nic z ich prawdziwości. Kiedy miałam wątpliwości, sprawdzałam, czy bohater danej historii jest w stanie się w niej rozpoznać.       Nie wierzę, by ktokolwiek, kto pisze książkę na temat coachingu, mógł podejść do tego zadania wolny od wszelkich wpływów. Podlegałam wielu różnym wpływom, które przeniknęły do tej pracy, a których źródeł już nie pamiętam, uznając je za wiedzę ogólną dotyczącą ludzkich zachowań. Jako studentka studiów podyplomowych spotkałam się z takimi myślicielami, jak Henri Tajfel czy Michael Argyle i z innymi psychologami społecznymi lat sześćdziesiątych XX wieku. Nieustannym źródłem inspirujących pomysłów był dla mnie Kurt Lewin, który za pomocą badań sprawdził wiele psychologicznych teorii. Coaching. Podstawy umiejętnościSpis treści Wstęp 7 Rozdział l Czym jest coaching? 12 Rozdział 2 Budowanie zaufania: podstawowe wartości i techniki 39 Rozdział 3 Niełatwy choć prosty język coachingu 68 Rozdział 4 Ocena sytuacji: zdobywanie wiedzy o sobie 98 Rozdział 5 Wybieranie przyszłości: ustalenie celów 122 Rozdział 6 Przeprowadzanie klienta przez zmiany 166 Rozdział 7 Jak zapewnić odpowiednie tempo i zainteresowanie podczas sesji 199 Rozdział 8 Profesjonalizm 226 Rozdział 9 Sedno coachingu: relacja pomiędzy coachem a klientem 251 Bibliografia 303 Indeks rzeczowy 306 Indeks osobowy 308

Otrzymujemy książkę, która jest wyjątkowym darem humanisty [?]należy tę książkę wydać, by można było zachwycać się genialnymi wręcz sugestiami, inspiracjami, pomysłami i/lub nie zgadzać się ze stawianymi w niej przez Autora tezami czy hipotezami. [?] Żaden z pedagogów nie byłby w stanie właśnie w taki sposób, jak uczynił to Witkowski, odsłonić innych wymiarów rozumienia autorytetu [?] książka wyznacza niewątpliwie kolejny przełom w humanistycznej debacie naukowej i oby pedagodzy [?] chcieli się choć trochę otworzyć na siebie przez pryzmat często bolesnych o nich i dla nich myśli czy opinii [?]. prof. zw. dr hab. Bogusław Śliwerski

Biorytmy: fizyczny, psychiczny i intelektualny, a także biorytm kobiecy to główne fazy sprawności organizmu ludzkiego. Książka ta pomoże każdemu ustalić i przewidzieć zwyżki oraz spadki formy i wykorzystać tę wiedzę w planowaniu osiągnięć w bliskiej i dalekiej przyszłości. Dr Jerzy A. Sikora ur. 1930 r. w Cieszynie zajmuje się od dawna badaniem wpływu biorytmów na stan organizmów żywych. W oparciu o własne badania, obserwacje i światową literaturę przedmiotu napisał oraz wydał szereg broszur i książek, które dotychczas rozeszły się w ilości ponad 70 000 egzemplarzy. W związku z tym bywa nazywany ojcem biorytmiki polskiej. Jako niepoprawny optymista jest przekonany, że z kłód rzucanych pod nogi przez życie można budować stopnie do sukcesu. Do książki dołączono płytę Audio-CD z Treningiem autogennym. Program komputerowy do sporządzania wydruku rocznego biodiagramu jest dostępny gratisowo na stronach internetowych Wydawnictwa KOS.   Fragment książki        Uwagi na wstępie       Biorytmika nie ma nic wspólnego z wróżbami. Jesteśmy częścią przyrody, i to częścią twórczą, potrafimy sterować licznymi procesami natury i wykorzystywać jej prawidłowości. O tym, że znajomość biorytmów może zapewnić powodzenie, zdrowie, sukcesy oraz możliwość zapobiegania nieszczęśliwym wypadkom, przekonanych jest ogrom ludzi. Wątpliwości mają tylko ci, dla których prawidłowości dostrzegane w przyrodzie wiążą się ściśle z budową ich umysłów, ze strukturami pojęciowymi oraz systemem wartościowania. Ludzie ci, mający wybiórczy stosunek do wiedzy, odrzucają wszelką wiedzę opartą na prawdopodobieństwie, twierdząc, że przyjmować należy tylko to, co jest doskonale wiadome, co do czego nie ma żadnych wątpliwości. Nie dostrzegają, że dla dobra ludzkości trzeba bezustannie przesuwać granice poznania, stąd nauka przechodzi przez niepewne odpowiedzi do kolejnych, coraz subtelniejszych pytań, wnikających głębiej w istotę przyrody. Ich arogancja polega na traktowaniu - jako całkowicie pewnej - wiedzy częściowej, która może zostać wzbogacona w przyszłości. Fakt, iż może istnieć również wiedza intuicyjna, czyli świadomość równie prawdziwa i godna zaufania, nie spotyka u nich uznania. Choćby to, że dobry lekarz często wie intuicyjnie lepiej niż na podstawie podręczników, ponieważ ~ jak to ujął prof. Jan Szczepański - chwyta ów swoisty rytm prawidłowości jeszcze w żadnym podręczniku nieopisany.       Intuicja jest nieraz lepsza od intelektu - dostrzega niemiecki polityk F- J- Strauss.       Różnica między teorią a praktyką jest mianowicie taka, że w teorii wszystko wiadomo, lecz nie wszystko funkcjonuje, zaś w praktyce wszystko funkcjonuje i nikt do końca nie wie dlaczego. Świat tonąc w wiedzy, cierpi na pragnienie mądrości. Wiedza opiera się na uporządkowanym zbieraniu poznanych faktów, jednakże nie zawsze mądrze interpretowanych. Dla fizyków hipoteza, że wszystkie łabędzie są białe, raz na zawsze upadnie z chwilą odkrycia pierwszego czarnego łabędzia. Czytelnicy zapewne zauważyli już w życiu, że odmiennie jest w medycynie akademickiej; tutaj istnieje tendencja do przeoczenia „czarnego łabędzia", a często nawet do jego uporczywego negowania połączonego z próbami ośmieszenia odkrywcy. Zdaniem prof. J. Szczepańskiego bierze się to stąd, że uczeni i technicy są skłonni traktować te elementy, których nie umieją zoperacjonalizować i kwantyfikować, jako nieistniejące.       Podobnie ma się sprawa z mądrym wykorzystaniem wiedzy o biorytmach, mimo rozlicznych jednoznacznych dowodów. Efekt jest taki, że media często bulwersują wstrząsającymi wiadomościami o - brzemiennym w skutkach, wielokrotnie kończącym się przedwczesnym zgonem chorego - błędzie lekarskim, którego w większości przypadków można było uniknąć, gdyby zwracano uwagę na wpływ stanu biorytmów w procesie leczenia i to tak w odniesieniu do pacjenta, jak i personelu medycznego (por. przykłady s. 93 i 103). Noblista sir Alexander Fleming - odkrywca penicyliny - wskazywał: Nie należy odrzucać rzeczy nieprawdopodobnych!       Stąd następujące rozdziały przybliżą zainteresowanym zasadniczą rolę biorytmicznego falowania w każdej istocie ludzkiej. Praktycznie nie ma dziedziny życia, żadnej działalności, żadnej czynności i żadnego zaniechania, które nie byłoby pod wpływem biorytmicznych przypływów i odpływów - w pozytywnym czy negatywnym sensie. Ta naprzemienna gra sił oddziaływuje ujemnie na wszystkie bez wyjątku jednostki, obojętnie jakiego by były wieku, płci, zawodu lub stopnia inteligencji; różna jest tylko ich wielkość falowania, jako że ludzkość stanowi mieszaninę różnorodnych charakterów, wrodzonych usposobień, typów oraz konstytucji ciała. Dlatego nikt nie powinien pochopnie odrzucać prawdziwości biorytmiki i sądzić, że go nie dotyczy, ponieważ - posiadając szczęśliwe predyspozycje - uważa, iż niczego takiego nie odczuwa. Niechaj raczej sprawdzi tę prawidłowość wśród otaczających go osób oraz przytoczonych dalej przypadków.       Nauka o biorytmach w ciągu dziesiątków lat zwycięsko przeszła bowiem próbę czasu, zajmuje się nią wielu naukowców, utorowała sobie drogę do szeregu uczelni wyższych w rozmaitych krajach. W roku 1977 w Atlancie (USA) powstało międzynarodowe stowarzyszenie zajmujące się badaniami biorytmów (International Biorhythm Research Association).       Wiedza o biorytmach fascynuje, skoro, drogi Czytelniku, wziąłeś do ręki niniejszą książkę z zamiarem poznania i wykorzystania własnych biorytmów. Widać i Ty należysz do ludzi, którzy nie potrafią pogodzić się z bezcelowym i bezplanowym upływem życia; na bierne oczekiwanie lepszych czasów, zamiast stworzyć je sobie samemu. Szczęście bowiem tylko w nielicznych przypadkach bywa dziełem ślepego losu - osiąga je ten, kto pozna dokładnie swoje możliwości, kto pamięta, że najbardziej przyjacielską dłoń znajdzie zawsze na końcu własnej ręki.       Celem niniejszej książki jest szerzenie pomocnej wiedzy. Jeżeli Czytelnicy zechcą użyć narzędzi, jakie ona daje, wówczas mogą się przyzwyczaić do dawania życiu interesujących wyzwań i czerpaniu z niego przyjemności, także erotycznych, łatwego pokonywania negatywnego stresu oraz znalezienia optymalnej drogi podniesienia wydajności zarówno fizycznej, jak i umysłowej.       Na świecie jest tak, że tylko ten, kto gardzi przyziemnością, potrafi ambitnie wytrwać w zdobywaniu szczytów. Niestety, wielu osobników jest już w pełni usatysfakcjonowanych, jeśli wdrapią się na szczyt „kreciego kopca".   Sekrety biorytmów Spis treści UWAGI NA WSTĘPIE 9 CZĘŚCI RODZAJE ISTOTNYCH BIORYTMÓW 13 Zasadnicze biorytmy okołomiesięczne 14 Wyże, niże i dni kryzysowe 18 Stosowanie zasad biorytmiki w świecie 29 Biorytmika w szkole 30 Biorytm sprawności fizycznej 31 Biorytm sprawności psychicznej 33 Biorytm sprawności intelektualnej 34 Znajomość stanu biorytmów zapewnia pomyślność 36 O biorytmie subtelności 38 Bioperiodyka wtórna (sekundarna) 39 Biorytmy w życiu zwierząt 41 Biorytmy okołodobowe 44 „Skowronki" i „sowy" 46 O zapamiętywaniu 48 Biorytm dobowy a pory posiłków 50 Dobowe wahania formy u „skowronków" 51 Rytm dzienny poszczególnych organów 56 Zegar biologiczny 58 Biorytmika snu 62 Biologiczne fazy snu 64 Rady dla cierpiących na bezsenność 65 Uciążliwe momenty w ciągu dnia 67 Cudowny supersen 68 Okołoroczny rytm biologiczny 70 Lupercalia - obecne Walentynki 72 iorytmika okołomiesięczna pań 74 Zakłócenia cyklu miesięcznego 75 Zespół napięcia przedmiesiączkowego 77 Wpływ pigułki na z.n.p. i PMDD 82 Biorytmy sprawności a menstruacja 82 CZĘŚĆ II BIORYTMIKA W DZIAŁANIU 85 Co to jest biodiagram? 86 Oznaczenia zawarte w biodiagramie 90 Plusy 90 Minusy 91 Iksy 92 Zera 93 Dni kryzysowe 95 Interpretacja stanu biorytmów 97 Powinowactwo biorytmiczne 104 Wykorzystanie wiedzy o biorytmach 109 O pozytywnym wizerunku samego siebie 112 Medytacja, stan alfa, trening autogenny 122 Medytacja, która uzdrawia 124 CZĘŚĆ m BIORYTMIKA PRAKTYCZNA 133 Sporządzanie biodiagramu rocznego 134 Obliczanie biorytmów wtórnych 138 Ustalanie biopowinowactwa partnerów 139 Tabele biopowinowactwa 140 RYSUNKI OBJAŚNIAJĄCE Rys. 1. Schemat poglądowy przebiegu biorytmów Rys. 2. Oznaczenia biodiagramu komputerowego Rys. 3. Wykres biorytmiki okotodobowej „skowronków" 46 Rys. 4. Wykres rytmu snu „skowronków" 63 Rys. 5. Wykres rytmu snu „sów" 64 Rys. 6. Schemat dnia zerowego Rys. 7. Dobowy wykres ilości narodzin procentowo 136 BIBLIOGRAFIA (wybrana) 143

Czy masz czasem uczucie, że nie wykorzystujesz w pełni swojego potencjału w celu osiągnięcia sukcesu zawodowego? Często nie potrafisz odnaleźć się w relacjach międzyludzkich? Prawdopodobnie oznacza to, że nie rozwinąłeś swojej inteligencji emocjonalnej (EQ = Emotional Quality). EQ nie jest niezmienna, sam możesz ją doskonalić i kształtować. Ten praktyczny poradnik pokaże ci, jak możesz nauczyć się postępowania zgodnego z zasadami inteligencji emocjonalnej. Liczne przykłady z życia codziennego ułatwią ci zastosowanie teorii w praktyce. Ta książeczka wskaże ci, jak możesz: - rozpoznać i zaakceptować swoje własne uczucia; - udoskonalić swoje zdolności odczuwania innych; - umiejętnie postępować z różnymi typami osobowości; - tworzyć trwałe relacje z otoczeniem.

Czy zdarzyło ci się, że inni nie zrozumieli tego, co chciałeś im przekazać? Być może twój przyjaciel lub znajomy z pracy opacznie odebrał twoją wiadomość i zrobił coś dokładnie odwrotnego do twoich oczekiwań? Z tej książeczki w 30 minut dowiesz się, jak możesz efektywniej porozumiewać się zarówno w pracy, jak i życiu prywatnym. Dzięki temu w każdej sytuacji znajdziesz odpowiednie słowa. Przeczytaj, jak:- ubierać swoje myśli w odpowiednie słowa;- spełniać oczekiwania i wymagania swoich rozmówców;- być przekonującym w codziennym życiu.

Niezwykła książka z.... pustymi stronami, chociaż w temat wprowadza nas kilka pierwszych stron z ?tajemniczym? tekstem w języku hebrajskim, greckim oraz swahili (język, jakim posługują się ludy zamieszkujące Afrykę Południową). Te zapisanych kilka stron w obcych językach i puste kartki ? mające charakter notatnika ? są metaforą obrazującą relacje pomiędzy żeńską i męską częścią ludzkości oparte na wzajemnym poznaniu i wiedzy o drugim człowieku, która często streszcza się w tych paru słowach zapisanych w tak różnych kulturowo językach. Taka forma publikacji nie ma być manifestem antyfeministycznym, ale okazją, aby te puste strony zapisać tak potrzebną długą rozmową i codzienną wzajemną otwartością na drugiego człowieka ? bo tylko taka otwartość daje gwarancję poznania. Zatem niech ta książka zacznie działać w Waszym życiu - póki jest jeszcze na to czas? Nie zmarnuj tej okazji ;) (autor)

Czym jest manipulacja i co tak naprawdę można zrobić z drugim człowiekiem? Kto czuje się szczególnie uprawniony do manipulowania innymi? Czy istnieją jakieś środki zaradcze, które można zastosować w formie obrony przed manipulacją? W książce znaleźć można błyskotliwe odpowiedzi wybitnych psychologów na te oraz wiele innych pytań. Zarówno cały cykl spotkań Bliżej Psychologii, jak i książka będąca ich owocem to odzwierciedlenie idei przewodniej, a mianowicie przybliżania dokonań naukowych laikom oraz odnajdywania praktycznych zastosowań dla wyników badań i eksperymentów naukowych. Psychologia nie jest czarną magią, współczesną alchemią czy wróżeniem z kart, nie jest też hermetycznie zamkniętą sferą, którą można wyizolować z codziennego życia. Być bliżej psychologii to żyć pełniej, mądrzej, lepiej. Chyba warto? „Próby wpływania ludzi na siebie nawzajem są częścią porządku społecznego. Trudno sobie wyobrazić życie społeczne bez wzajemnych oddziaływań, bez zabiegów, których dokonują jedni ludzie, by ukierunkować zachowania innych. Bez tego nie byłoby socjalizacji, zarządzania, organizacji społecznych, a nawet życia towarzyskiego”. Wiesław Łukaszewski (fragment ze Słowa wstępnego ) Seria Bliżej Psychologii jest literackim plonem cyklu spotkań, zapoczątkowanego przez wydawnictwo Smak Słowa w październiku 2008 roku. Jego głównym zadaniem jest przybliżanie rzetelnej, naukowej psychologii szerokiemu gronu odbiorców, czemu sprzyjać ma klubowa, sympatyczna, luźna, a jednocześnie pobudzająca intelektualnie atmosfera poniedziałkowych spotkań w Klubie Atelier. W ich trakcie wybitne polskie osobowości świata nauki mają szansę podyskutować ze sobą na gruncie bardziej nieformalnym niż na przykład konferencje naukowe lub sympozja, a zwykli śmiertelnicy mogą nie tylko ich słuchać, lecz także żywo uczestniczyć w tych rozmowach i mieć wpływ na ich rozwój i kierunek. Efektem każdego cyklu spotkań Bliżej Psychologii będą książki, w których znajdą się zarówno wszystkie wątki poruszane podczas dyskusji, jak i wiele dodatkowych informacji i esejów pisanych przez profesorów uczestniczących w spotkaniach poświęconych określonej problematyce. Owe książki to znakomite przewodniki po współczesnej psychologii naukowej, czyniące ją bardziej zrozumiałą dla zwykłych śmiertelników.

Czy pożycie małżeńskie musi przekształcić się w nużącą rutynę? Gdzie szukać inspiracji dla udanego życia seksualnego? Czy po wielu latach małżeństwa można jeszcze nawzajem siebie zadziwić? Wielu katolikom wydaje się, że powinni w łóżku zachowywać się jak w Kościele, a więc poważnie, wyrzekając się śmiechu i frywolności. Ojciec Ksawery Knotz, od lat zaangażowany w szerzenie nauki o pięknie aktu seksualnego, mówi coś wręcz przeciwnego: zachęca kochanków, aby rozmawiali ze sobą o doznaniach i wychodzili naprzeciw swoich oczekiwań. Przywołując słowa św. Augustyna, można by powiedzieć: "Kochaj i rób, co chcesz!". O. Ksawery przypomina, że miłosne igraszki, fantazje i ciekawe pozycje nie są zarezerwowane dla amatorów przygodnego seksu bez miłości. Nie zapomina jednak o całościowym obrazie człowieka - sfera cielesna nie jest celem samym w sobie, ale dopełnieniem sfery duchowej. Małżonkowie, jeśli dadzą sobie szansę, mogą po latach wspólnego życia stać się wytrawnymi kochankami. Wbrew współczesnym przesądom, które utożsamiają ilość partnerów seksualnych z jakością czerpanych doznań, ojciec Knotz mówi, że seks z jedną jedyną osobą można porównać do wina - im starszy tym lepszy! A dowie się o tym ten, kto wytrwa?

Profesor Irena Obuchowska pisze o "Barwnych cieniach i nietoperzach" tak: "Książka ta jest na rynku wydawniczym pozycją niezwykłą. Została bowiem napisana przez osobą żyjącą w świecie autyzmu, a ściślej - występuje u niej tzw. syndrom Aspergera, będący szczególną postacią autyzmu. Niezwykłość książki Axela Braunsa polega na biograficznie, introspekcyjnie ujmowanym opisie postrzegania otoczenia, nawiązywania społecznych relacji i komunikowania się z innymi ludźmi. Autor wnikliwie analizuje specyfikę swoich uczuć, a właściwie ich braku. Zjawiska i przeżycia opisuje w oparciu o bardzo dobrą pamięć, a opisy te są frapujące - jak sądzę - dla każdego, kogo interesują odmienności ludzkiego spostrzegania, myślenia i działania.

Książka zawiera krytyczny przegląd teorii, które wniosły największy wkład w rozwój psychologii osobowości w ubiegłym i na początkach bieżącego wieku oraz określają kształt współczesnej nauki o osobowości. Panoramiczne ujęcie umożliwia poznanie i wzajemną konfrontację różnych systemów teoretycznych, prezentuje główne zagadnienia psychologii osobowości, daje orientację w nurtach badań. Konstrukcja monografii opiera się na trzech kluczowych kontrowersjach, różnie rozwiązywanych w ramach nauki o osobowości, Są to, po pierwsze - pytanie o charakter motywacji: świadoma czy nieświadoma? Po drugie - problem, jakie czynniki wpływają na zachowanie: cechy uwarunkowane biologicznie czy poznawcza interpretacja sytuacji? Po trzecie - kwestie, jakie programy człowiek realizuje na przestrzeni życia: biologiczne czy intencjonalne? Poszczególne rozdziały ukazują alternatywne lub komplementarne próby odpowiedzi na wiele bardziej szczegółowych pytań i problemów. Książka adresowana jest głównie do psychologów, studentów psychologii oraz pedagogiki i socjologii, a także do przedstawicieli innych nauk: społecznych, medycznych i humanistycznych, dla których wiedza o osobowości jest interesująca i ważna.

Przypuszczenie, że idea gender narodziła się wkręgu myśli feministycznej jest prawdziwe, chociaż należy dodać, że bardzo szybko genderowy sceptycyzm ogarnął także rodzimy kontekst myślowy. W świetle krytyki genderowej okazał się on być kolejną, nieuświadomioną wprawdzie (ale stad tym bardziej niebezpieczną) matryca myślową, która wbrew swoim własnym zamierzeniom, utrwala esencjalistyczne postrzeganie płci.

Poradnik dla par, którego celem jest przybliżenie świata męskiego i kobiecego – ukazanie różnic i wskazanie, jak interpretować i modyfikować zachowania/komunikaty, aby być lepiej rozumianym. Wszystko to w konwencji terapii poznawczo-behavioralnej. Każdy rozdział rozpoczyna się krótkim streszczeniem badań na dany temat i interpretacją wniosków. Później autorka zamieszcza case study, gdzie śledzimy zachowania bohaterów i widzimy np. impas w kontakcie, potem jest interpretacja, podane zasady, wskazówki, dobre rady – osobne dla mężczyzn, osobne dla kobiet, jak unikać blokad w kontakcie i nieporozumień. Fragment książki       WPROWADZENIE       Matt wraca do domu po ciężkim dniu pracy. Rachel, jego żona od pięciu lat, natychmiast przypiera go do muru.       RACHEL: Świetnie, że jesteś. Możemy teraz przejrzeć próbki tkanin, które zebrałam, i zdecydować się na coś do sypialni.       MATT: Na litość boską, nie mogłabyś mi dać chociaż pięciu minut, żebym zdjął płaszcz i trochę ochłonął? Poza tym chyba ustaliliśmy, że nie będziemy na razie odnawiać sypialni. Robiliśmy to dwa lata temu.       RACHEL: Matt nie kocha mnie dość mocno, bo inaczej bardziej by go interesowało, co planuję do naszego wspólnego domu. Przecież chcę, żeby był doskonały dla nas obojga.       MATT: Nie powinienem być opryskliwy, ale to zabrzmiało jak jeszcze jedno żądanie, z podtekstem, jak beznadziejnie wygląda nasz dom. Nie mogę robić wszystkiego!       Brzmi znajomo? Podobne scenki rozgrywają się codziennie w domach na całym świecie. Kobiety i mężczyźni rozmawiają ze sobą, ale źle interpretują to, co mówi druga strona, a konsekwencje często bywają bolesne.       To powinno być takie proste. Całe wieki ludzkiego rozwoju, uspołecznienia i cywilizacji muszą przecież coś znaczyć. Wysłaliśmy mężczyzn w kosmos, a kobiety do urn wyborczych i stworzyliśmy całkiem imponującego klona owieczki, dlaczego zatem, kiedy chodzi o porozumienie między płciami, mamy wrażenie, że ciągle jesteśmy na etapie: „Ja Tarzan, ty Jane"?       Jakim cudem stwierdzenie: „Świetnie wyglądasz!" może zostać odebrane jako: „Miło, że się postarałaś... chociaż raz"? Dlaczego: „Pozmywam naczynia po meczu" niepostrzeżenie przemienia się w: „Nie szanuję cię aż tak, żeby się jeszcze wysilać w tym związku"? I dlaczego w ogóle chce się nam zadawać pytanie: „Czy moja pupa nie wydaje się za duża w tej sukience?", skoro i tak żadna odpowiedź nie może się okazać zadowalająca?       Na nieszczęście dla nas, istot społecznych, istnieje przepaść znaczeniowa pomiędzy tym, co mówimy, a tym, co inni wówczas słyszą Dzieje się tak podczas każdej rozmowy, ale zwłaszcza podczas rozmów z ukochanymi ludźmi, którzy - jak nam się zdaje - powinni nas rozumieć najlepiej. Najwięcej wysiłku w to, żeby rozumieć siebie nawzajem, powinno się jednak wkładać w kontekście najbliższych, osobistych relacji, gdzie trzeba przyjąć do wiadomości, że interpretacje wypowiedzi wynikają w znacznej mierze z wcześniejszych przekonań, jakie wyrobiliśmy sobie na własny temat i na temat otaczającego nas świata, nie zawsze zgodnie z intencją rozmówcy.       Nieporozumienia pomiędzy osobami różnych płci dla nikogo nie są niespodzianką. Społeczeństwo bardzo różnie ocenia kobiety i mężczyzn, a to z kolei odgrywa dużą rolę w naszym sposobie porozumiewania się. Płeć jest ważnym czynnikiem, który w nieunikniony sposób kształtuje nie tylko nasze reakcje na świat, ale także to, jak świat reaguje na nas. Tak jak musimy brać pod uwagę odmienności kulturowe osoby pochodzącej z innego kraju, tak musimy się spodziewać różnic kulturowych dochodzących do głosu, kiedy próbują się porozumieć mężczyzna i kobieta. Od prowadzenia samochodu przez kwestie mody po pytanie, jak długo można trzymać w lodówce resztki chińskiego dania na wynos, zanim zaczną grozić zatruciem - prawdopodobieństwo zaistnienia konsensu pomiędzy przeciętnym mężczyzną i przeciętną kobietą jest niewielkie. Dodajmy do tego niezwykły i wspaniały świat romansów i voila - nowe pole dla najróżniejszych nieporozumień gotowe.       Oczywiście zdrowe różnice bywają użyteczne, co może potwierdzić każda kobieta, która próbowała kiedykolwiek flirtować z policjantem, żeby uniknąć zapłacenia mandatu. Ale system często się załamuje. Nawet zwykłe komplementy brzmią inaczej, kiedy zderzą się z naszymi głęboko zakorzenionymi wątpliwościami. Zamiast przyjąć komplement wypowiedziany prostolinijnym męskim językiem, wolimy go roztrząsać, używając mowy kobiet, a wtedy obwody się krzyżują i przesłanie zaciera. Książka Co mówią mężczyźni, co słyszą kobiety została napisana, żeby pomóc ci zrozumieć skomplikowane damsko-męskie wymiany zdań i poprowadzić cię przez pole minowe, jakim jest miłosny związek.       Jest w niej mnóstwo rad, które pomogą wam nauczyć się mówić tym językiem, żeby wasz związek rozwijał się łatwiej. A, jak pokazało moje doświadczenie, jest to j e d y n a droga do prawdziwego szczęścia w miłości.       W błogiej nieświadomości tej prostej prawdy staramy się radzie sobie z problemami w związkach na milion różnych, nieskutecznych sposobów. Stawiamy nieuzasadnione żądania, obiecujemy za wiele, kupujemy kwiaty i pięknie opakowane pudełka czekoladek, żeby „powiedzieć", że jest nam przykro. Strategie te jednak okazują się bezużyteczne, ponieważ głęboko zakorzenione problemy pozostają. Nie da się powiedzieć komuś tego, co chciałby usłyszeć, jeżeli przede wszystkim nie zrozumie się, co ten ktoś do nas mówi! Trudno zrozumieć, co się dzieje w związku, odwołując się wyłącznie do automatycznego tłumacza - naszej własnej wersji, naznaczonej kulturowymi oczekiwaniami wobec płci.       Na szczęście zmiana nie wymaga uczestniczenia w popołudniowych zajęciach z męskiej psychologii. Polega na pogłębianiu zrozumienia, że przez wszystkie dni naszego życia jesteśmy uspołeczniane, w ten czy inny sposób, żeby mówić i słuchać jak kobiety, a nie jak mężczyźni. A wspólna płaszczyzna pomiędzy tymi dwiema możliwościami nie jest zbyt wielka. Uświadomienie sobie tego jest pierwszym, znaczącym krokiem w kierunku harmonii.       Kiedy już zaakceptuje się ten nierozerwalny związek pomiędzy biologią i akulturacją oraz ich wpływem na to, jak reagujemy na otaczający świat (w tym partnera) i jak go interpretujemy, będziemy w stanie rzeczywiście słyszeć to, co się do nas mówi, zamiast tylko reagować na to, co spodziewamy się usłyszeć. Kluczem jest nabranie dystansu, i trzymanie na wodzy wszystkich nonsensownych, a przy tym przemożnych myśli sprowadza się do ustalenia, jak realistyczne są nasze obecne obawy, i zastąpienia ich zestawem znacznie rozsądniejszych przekonań. (...) Co mówią mężczyźni, co słyszą kobietySpis treści Podziękowania 9 Wprowadzenie 11 Rozdział 1. On pyta: „Zmokłaś?", ty słyszysz: „Jesteś okropna" 15 Rozdział 2. Flirtowanie i zaloty. Ukryte znaczenia zwrotu „Co słychać?" 25 Rozdział 3. Uskrzydlające i przygnębiające pierwsze randki 37 Rozdział 4. Zaproszenie do wspólnego życia 51 Rozdział 5. Pomówmy o seksie, kochanie 63 Rozdział 6. Kłopoty z zaangażowaniem 77 Rozdział 7. Spotkanie z krewnymi partnera 93 Rozdział 8. Wspólne mieszkanie 107 Rozdział 9. Uczciwe zasady walki 121 Rozdział 10. Kiedy ktoś zdradza 137 Rozdział 11. „Musimy porozmawiać" 155 Rozdział 12. Materiał na męża lub żonę 169 Rozdział 13. Co naprawdę znaczy „długo i szczęśliwie" 185 Wybrane źródła 195

Michael Buckley to znany profesor teologii, autor monumentalnej monografii poświęconej ateizmowi (At the Origins of Modern Atheism), która była szeroko dyskutowana w środowisku akademickim. Książka Ateizm w sporze z religią jest jej popularną wersją, przeznaczoną dla szerszego grona czytelników. Teza Buckleya brzmi interesująco: ateizm jako ideologia nie jest "dzieckiem" nauki wrogo nastawionej do religii ani wypaczoną reakcją na scholastykę, ale odmową przyznania doświadczeniu religijnemu wartości poznawczej. Buckley nie tylko dokonuje rekonstrukcji tego negatywnego nastawienia do doświadczenia religijnego, ale też pokazuje, jak - dzięki refleksji teologicznej i filozoficznej - można je przezwyciężyć. Fascynujące... Twórcze związki pojęciowe poparte argumentacją naukową. Buckley to bystry człowiek. Ch. Insole, "Times Literary Supplement" Książka jest ciekawa i prowokuje do myślenia, podważa bowiem przekonania powszechnie uznawane za prawdziwe. Wzbogacająca lektura. H. Rikhof "Bijdragen, "International Journal of Philosophy and Theology"

Czytelnik znajdzie omówienie modeli, metod i technik diagnostycznych, szczegółowe przedstawienie rozmaitych kompetencji, a także wiele cennych wskazówek odnoszących się do kwestii etycznych.

Podręcznik Podstawy socjologii i psychologii społecznej skierowany jest do szkół policealnych kształcących techników administracji. Zakres materiału pozwala na samodzielną naukę, a zatem może służyć jako przewodnik dla wszystkich osób zainteresowanych socjologią i psychologią społeczną. Autor zdefiniował podstawowe pojęcia socjologii i psychologii społecznej. W przystępny sposób, na licznych przykładach, scharakteryzował w nim podstawowe tezy, teorie i paradygmaty. Ponadto treści nauczania wzbogacił o zagadnienia prawie nieobecne w polskich podręcznikach, takie jak: studia nad ludobójstwem, mniejszości narodowe i etniczne w Polsce. Zawartość merytoryczna podręcznika jest zgodna z podstawą programową nauczania przedmiotu dla zawodu technik administracji w szkołach policealnych.

Ewolucja zatroszczyła się o jasny podział ról. Każdy biolog wie, co mężczyznę czyni mężczyzną: muskuły, dominacja zachowań i meandry mózgu. Te ostatnie sprawiają, że mężczyzna wprawdzie nie bardzo umie słuchać, ale lepiej parkuje auto. Mózg mężczyzny zaprogramowany jest na walkę i polowanie. Mężczyźni inaczej nie potrafią. Pedagodzy społeczni również redukują męskość do jednej formuły. Najprostsza z nich to: mężczyźni są sprawcami, kobiety ofiarami. Mężczyźni funkcjonują potem w poczuciu konkurencji, nie umieją komunikować się z otoczeniem, są zagrożeni zawałem serca i nie są zbyt użyteczni jako partnerzy. Czy mężczyzna rzeczywiście nie jest skomplikowany? A MOŻE TO TYLKO KOLEJNY STEREOTYP?

Outsiderzy to książka kluczowa dla popularnej w latach sześćdziesiątych XX wieku teorii etykietowania. Becker dowodzi w niej, że dewiacje są wytworem społeczeństwa i że to grupy społeczne tworzę dewiację, wykluczając ze swoich szeregów osoby naznaczone jako outsiderów. Stąd też dewiacja jawi się tutaj nie tyle jako właściwość czynu, ile jako konsekwencja przyklejenia danej osobie etykiety dewianta. Pomimo późniejszych krytyk, koncepcja ta na stałe wpisała się w myśl socjologiczną, a żywy i barwny język Beckera, opisującego chicagowskie środowisko muzyków jazzowych sprawia, że książka ta stała się obowiązkową pozycją na listach lektur nie tylko z zakresu socjologii dewiacji czy resocjalizacji, ale przede wszystkim współczesnych teorii socjologicznych.

Psychologia pozytywna Alana Carra to znakomita, niezmiernie szczegółowa i obszerna synteza nowej gałęzi nauki. To modelowy przykład współczesnego podręcznika z odniesieniami do stron internetowych, przydatnymi przykładami testów oraz prowokującymi pytaniami na końcu każdego rozdziału. Ruch psychologii pozytywnej ma szczęście, że tak znakomity podręcznik pojawił się tak szybko od czasu jego powstania.Mihaly Csikszentmihalyi, Claremont Graduate Univesity

Kim jestem ja ? człowiek? Czy jestem aż tak cenny, że warto mnie chronić? Czy Bóg mnie chroni? A jeśli tak, to dlaczego On ? Bóg mnie chroni? Dlaczego człowiek, który kocha i jest kochany dosłownie kwitnie, jest radosny, entuzjastyczny i chce żyć, nawet jeśli jest chory czy stary, nawet jeśli doświadcza bólu? Ks. Marek Dziewiecki ? psycholog, adiunkt Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego, krajowy duszpasterz powołań, dyrektor radomskiego telefonu zaufania Linia Braterskich Serc, rekolekcjonista i kierownik duchowy. Autor wielu bestsellerowych książek z zakresu psychologii wychowania i komunikacji międzyludzkiej.