To książka ukazująca walkę z podszeptami złego, z którymi każda z nas codziennie się mierzy. Prawdziwa, szczera do bólu i zachęcająca do działania. Dająca nadzieję, podnosząca na duchu, wskazująca konkretne narzędzia. Autorka na przykładzie swojego życia radzi, jak mierzyć się z lękami. Wskazuje, że wiele bitew jeszcze przed nami, ale nigdy nie jesteśmy w nich same.
Ewelina Chełstowska, urzekajaca.pl
To nie jest zwykły poradnik. Nie znajdziesz tu gotowej recepty na szczęście. Twoje życie nie zmieni się jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki w miłe dla oka scenki rodzajowe. Nie staniesz się z dnia na dzień ani wzorową matką, ani najlepszą żoną, ani bezkonkurencyjną... (tu wpisz, kim chciałabyś zostać). Czekaj. Nie przewracaj oczami. Dzięki tej książce zyskasz o wiele więcej. Będzie dokładnie tak, jak ma być. Bo Bóg ma idealny plan na twoje życie, które wcale nie musi być perfekcyjne, by było najlepsze z możliwych.
Dzięki tej książce dowiesz się:
– jak zawalczyć o siebie i swoje małżeństwo,
– w jaki sposób pogłębiać relacje z Bogiem,
– dlaczego czasami wystarczy poczekać,
– kiedy warto odpuścić i otworzyć paczkę ulubionych nachosów,
– w czym tkwi sekret dobrego życia.
Laura Mary Phelps podpowiada, jak skutecznie, a przede wszystkim z dystansem i poczuciem humoru brać się za bary z codziennymi problemami. Niczym doskonały strateg przedstawia plan bitwy oraz proponuje broń najbardziej odpowiednią do danej potyczki. Zatem do dzieła!
Laura Mary Phelps – matka, żona, katoliczka. Popularna prelegentka, często przemawia na konferencjach i innych wydarzeniach dla kobiet. Na co dzień
dąży do świętości i pozostaje sobą
Joga? To skomplikowane?
Na pewno nie proste. Ścieżka jogi klasycznej, którą reprezentował Patańdźali, autor Jogasutr, była szkołą ascetyczną. W formie niezmienionej jest dziś praktycznie niemożliwa do praktykowania. W związku z tym w swojej bestsellerowej książce Maciej Wielobób podjął próbę reinterpretacji dzieła sprzed ponad 2 tysięcy lat i dostosowania 195 sutr do naszych czasów i warunków życia, tak by każdy współczesny człowiek mógł przyswoić filozofię procesu doświadczania.
Studiując tę książkę, poznasz źródła, z których czerpią praktykujący jogę. Dowiesz się, jak należy medytować i dlaczego nie powinno się do tego podchodzić bez odpowiedniej podbudowy intelektualnej i duchowej. Maciej Wielobób poprowadzi Cię śladem Patańdźalego ku najskuteczniejszym ścieżkom oczyszczenia umysłu, co przygotuje Cię do praktykowania klasycznej jogi. Jeśli podejdziesz do tematu poważnie, Twoje dotychczasowe życie wyraźnie się zmieni, a Ty staniesz się nową osobą - nieskończenie mądrą i wolną.
W drugim wydaniu Psychologii jogi autor jeszcze uważniej przyjrzał się filologicznej warstwie pracy Patańdźalego. Ponadto uzupełnił aneks o medytację miłującej dobroci oraz mapę Jogasutr, która pozwoli lepiej zrozumieć podział sutr na grupy.
Jest to jedna z najwartościowszych i najbardziej pomocnych książek psychologicznych, pozwalająca na sporządzenie własnego psychologicznego autoportretu, uchwycenie unikalnego profilu swoich cech, skłonności i nawyków. Osoba, która zgłębi zawarte w niej wiadomości i samodzielnie lub z pomocą specjalisty podejmie dostosowany do siebie program treningu, osiągnie sukces w miłości i w pracy, a jeśli ma problemy, znajdzie klucz do ich rozwiązania. Tym kluczem jest zrozumienie własnego charakteru i schematów myślenia, a także uczuć i postępowania innych ludzi, co umożliwi twórcze dostosowanie się do nich z uwzględnieniem stylu swojej osobowości.
Nie sposób usunąć ich z ludzkiego świata. Monstra, potwory, dziwolągi...
Zawsze gdzieś w końcu je dojrzymy – co więcej, będziemy ich szukać, gdyż ich natura intryguje nas i pociąga. Wystawimy je na pokaz, tłumacząc, że to potrzebne, gdyż odstępstwo wskazuje regułę, bo nieforemność uczy, czym jest forma. Dzieje się tak, jakby monstra chciały udowodnić, że do czegoś są nam potrzebne, jakby chciały powiedzieć, że bez nich nie określimy naszej własnej natury i nie zrozumiemy świata, który chcemy uporządkować i rozjaśnić.
Ta przełomowa dokumentalna książka, która pomaga wielu ludziom walczyć z chorobami, została wydana w kilkunastu krajach jednocześnie jesienią. Oparta jest na bijącym rekordy popularności filmie dokumentalnym, który odmienił życie setek tysięcy ludzi (dostępnym na platformie Netflix oraz w wersji DVD oraz VOD). KELLY NOONAN GORES zabiera nas w dalszą podróż z książką, z której dowiemy się, jak nasze myśli, przekonania i emocje wpływają na naszą witalność i zdolność do przywracania zdrowia. Dzięki odkryciom zarówno najnowocześniejszej nauki, jak i starożytnej medycyny przekonamy się, że mamy znacznie większą kontrolę nad naszym zdrowiem i życiem niż każe nam się wierzyć. Kelly Noonan Gores oddaje głos wiodącym naukowcom i duchowym nauczycielom, którzy dzielą się z nami licznymi technikami, badaniami i odkryciami na temat uzdrawiania. Dowiemy się, że uzdrowienie może być niezwykle złożonym i indywidualnym procesem lub też nastąpić niespodziewanie i spontanicznie. Skłaniające do przemyśleń wywiady oraz inspirujące, z życia wzięte historie przekazują nam relacje z pierwszej ręki o tym, co działa, co nie działa i dlaczego tak się dzieje. Autorka cytuje opinie ekspertów, poparte przykładami tezy największych światowych autorytetów, doradców w dziedzinie związku między ciałem a umysłem, takich jak: Bruce Lipton, dr Joe Dispenza, Anita Moorjanii Deepak Chopra, Marianne Williamson, Michael Bernard Beckwith, Kelly Turner, Bernie Siegel, Anita Moorjanii Kelly Brogan. Książka przedstawia udokumentowane wyniki badań, naukowo potwierdzone fakty oraz świadectwa i daje nadzieję i alternatywy nieustannie rosnącej liczbie ludzi cierpiących z powodu raka, chorób chronicznych i autoimmunologicznych.
Aktywizm społeczny lub polityczny to sposób działania mający na celu doprowadzenie do określonych zmian. Samo słowo „aktywizm” zawiera w sobie działalność lub działanie jako formę wyrażania swojego sprzeciwu. Aktywizm jest zatem podejmowaniem bezpośredniego działania.
W książce Walcz, protestuj, zmieniaj świat zjawisko aktywizmu analizują młodzi polscy naukowcy, którzy temu zagadnieniu poświęcili również część swoich badań.
W rezultacie otrzymujemy przystępnie napisany przewodnik poruszający ważne tematy związane z aktywizmem.
„Ta książka ma przybliżyć wam świat działań wspólnotowych. To przewodnik po działaniach zmieniających rzeczywistość, który napisaliśmy na podstawie wniosków z badań naukowych oraz doświadczeń aktywistów i aktywistek. Jeśli chcecie działać razem z innymi, dokonywać zmiany społecznej w swojej klasie, dzielnicy, kraju – ta książka jest dla was. Jeśli chcecie budować grupy, kierować zespołem, kontrolować tych, którzy wami kierują, zerknijcie do niej. Jeśli chcecie zrozumieć, dlaczego ludzie nie podążają za waszymi pomysłami i nie przychodzą na protesty – przeczytajcie to, co mamy wam do powiedzenia. Czytajcie, jeśli działacie w ruchu walczącym o to, aby na świecie było choć trochę lepiej”.
(fragment Wprowadzenia)
"Książka Walcz, protestuj, zmieniaj świat jest niezbędnym dla współczesnego aktywisty kompendium wiedzy o protestowaniu, demonstrowaniu, budowaniu ruchu społecznego i radzeniu sobie z przeciwnościami, jakie towarzyszą takiej działalności. A wszystko to połączone z porządnym wykładem psychologii działania zbiorowego – jednego z najdynamiczniej rozwijających się obszarów badań psychologii społecznej.
Omawiając przykłady z całego świata – od baskijskich bębniarzy maszerujących w czasie festiwalu Tamborrada, przez holenderskich związkowców, działaczy Solidarności Walczącej, aż po terrorystów z ISIS, Czarnych Panter czy Tamilskich Tygrysów – autorzy książki przekazują czytelnikowi podstawową wiedzę o głównych motywacjach działania zbiorowego, o ich radykalizacji, o poczuciu skuteczności uczestników takich działań, o roli przywództwa, a w końcu o wypaleniu i kryzysach dotykających te ruchy. Analizują też działania zbiorowe na rzecz innych grup, czyli osób hetero działających na rzecz LGBT czy mieszkańców bogatej Północy walczących o poprawę sytuacji bytowej w dawnych koloniach. Ponadto analizują problematyczne kwestie związane z działaniami za pośrednictwem Internetu, gdzie aktywizm nieraz może się przerodzić w „slaktywizm”, czyli działania pozorne w rzeczywistości wirtualnej”.
Z recenzji Michała Bilewicza
To książka jakiej jeszcze nie było! Jako działaczka od zawsze szukałam odpowiedzi na pytania: jak mam działać? Jak angażować innych? Jak nie zatracić siebie w tym działaniu? Boleśnie przeżywałam porażki i własne wypalenie. I w końcu ktoś przełożył setki badań naukowych na ludzki język i dzięki temu mogę skorzystać z tej wiedzy. Polecam!
Anna Strzałkowska, współprzewodnicząca Gdańskiej Rady ds. Równego Traktowania i przedstawicielka Tolerado
Książka w sposób kompleksowy prezentuje problematykę postawy wobec śmierci w cyklu życia człowieka. Zawiera, po pierwsze, pogłębione studium teoretyczne integrujące w obrębie modelu Erika Eriksona najważniejsze odkrycia konceptualne i empiryczne w zakresie psychologii śmierci. Po drugie, na bazie psychoterapeutycznych doświadczeń autora zilustrowane i omówione zostały problematyczne aspekty postawy wobec śmierci, charakterystyczne dla różnych faz cyklu życia. Po trzecie, prezentuje przeprowadzone przez autora badania korelacyjne nad psychospołecznymi uwarunkowaniami postawy wobec śmierci w okresach adolescencji oraz wczesnej, średniej i późnej dorosłości, a także nad różnicami w zakresie postawy tanatycznej w badanych fazach życia. Zawarte w książce studia teoretyczne i kliniczne oraz badania korelacyjne pozwoliły sformułować wnioski praktyczne odnoszące się do pomocy psychologicznej osobom w różnych okresach rozwoju oraz wyznaczyć kierunki przyszłych badań nad problematyką postawy wobec śmierci w biegu życia człowieka.
„Książka jest rzetelna naukowo, bogata treściowo, ciekawa i dobrze napisana. Cechują ją wysokie walory poznawcze i aplikacyjne. Dostarcza wielu przesłanek do pracy podejmowanej przez psychologów i psychoterapeutów. (…) Dla wielu współczesnych śmierć – choć nieunikniona – stanowi temat tabu. Marcin Sękowski je przełamuje, przedstawiając profesjonalnie problem stosunku do śmierci i jego osobowe uwarunkowania”.
prof. dr. hab. Maria Ledzińska (Uniwersytet Warszawski)
„Monografia będzie przydatna wszystkim osobom zajmującym się problemami osób, które stykają się z kwestią śmierci. Może służyć studentom, badaczom i praktykom w dziedzinach nauk społecznych i nauk o życiu, a także osobom uczestniczącym w ruchu hospicyjnym. (…) Pokazana w książce perspektywa ujmowania postawy wobec śmierci w cyklu życia człowieka pozwala na lepsze zrozumienie nas samych w sytuacji granicznej”.
dr hab. Paweł Izdebski, prof. UKW (Uniwersytet Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy)
Marcin Sękowski – psycholog, psychoterapeuta, doktor nauk społecznych w zakresie psychologii, adiunkt w Instytucie Psychologii Akademii Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie. Jego zainteresowania naukowe obejmują przede wszystkim problematykę tanatologiczną, w tym zagadnienia postawy wobec śmierci, ryzyka samobójczego i żałoby. Publikował m.in. na łamach „Death Studies” i „Omega: Journal of Death and Dying”.
Jak myśli prawnik? Czy istnieje intuicja prawnicza? Czy prawnik potrzebuje wyobraźni? Dlaczego prawo jest abstrakcyjne?
Myślenie prawnicze od wieków stanowi wyzwanie dla teoretyków prawa i filozofów. Nie sposób się temu dziwić, zważywszy na rolę, jaką prawo odgrywa w organizowaniu życia społecznego i jako gwarant naszych wolności. Na czym jednak polega myślenie w prawie? Czym różni się od rozumowań, które przeprowadzamy w innych dziedzinach refleksji i w życiu codziennym? Jakie są jego granice? Czy prawnikowi „wolno mniej“ niż matematykowi czy biologowi? Kiedy decyzje prawne uznać możemy za uzasadnione?
Bartosz Brożek, posiłkując się analizami filozoficznymi i najnowszymi ustaleniami nauk kognitywnych przekonuje, że myślenie w prawie polega na ścisłym współdziałaniu trzech narzędzi poznawczych: intuicji, wyobraźni i języka. Ta nowatorska koncepcja prowadzi do ważnych pytań o granice interpretacji prawa, racjonalność w prawie i cele edukacji prawniczej.
Prof. Bartosz Brożek jest laureatem Nagrody Narodowego Centrum Nauki 2018.
Trzecia część cyklu „Młody bóg z pętlą na szyi” to prawdziwy emocjonalny rollercoaster.
Po dzienniku ze szpitala psychiatrycznego i wspomnieniach z pierwszej psychoterapii indywidualnej, nadszedł czas na pogłębienie wiedzy o przeszłości autorki.
To dziennik, który został napisany, by przestrzec innych przed piekłem autoagresji. Z czasem stał się on świadectwem trudów życia osoby z pogranicznym zaburzeniem osobowości. Jednak borderline to nie tylko autodestrukcja, autoagresja, impulsywne działania, poczucie pustki i chwiejność emocjonalna. To także olbrzymia wola życia i próba ratowania siebie.
Mrówczyńska bez cenzury i żadnych hamulców opowiada o swoim życiu, próbach samobójczych, przeszłości. Pokazuje również, jak ważne w przypadku zaburzeń psychicznych jest samopoznanie.
Książka rekomendowana przez czołowe magazyny psychologiczne i psychiatryczne.
Polecana studentom studiów medycznych, klinicystom, początkującym terapeutom oraz innym specjalistom zajmującym się szeroko pojętą ochroną zdrowia psychicznego.
Z popularyzacją wiedzy medycznej kłopot jest taki, że każdy w zasadzie czuje się kompetentny, by takową uprawiać. Zawiera to, rzecz jasna, spory ładunek grozy, ale pozostaje faktem. Ilość szczerych optymistów, podstępnych szaleńców i prostych kanciarzy, którzy nieść usiłują w lud kaganek wiedzy medycznej jest zastraszająca. Najgorsze jest jednak to, że ludzie na owe zabiegi reagują właściwie tylko w jeden sposób – entuzjastycznie. Oczywiście, słychać czasem głosy oburzenia i lament zgrozy, kiedy okazuje się, że popularyzacja owszem, była, ale efekty jej są zgoła inne od oczekiwanych. Cichną one jednak zaraz, kiedy w zasięgu wzroku publiczności pojawia się nowy guru, który wyjaśnia „ciemnemu ludowi” jak jest. Im silniej zaś ów guru podkreśla swoją niezwykłość, tym większą zdobywa popularność. I to jest pułapka, o której mechanizmie on sam nic nie wie. My jednak wiemy i niniejszym ją rozbrajamy – tą oto książką napisaną przez prawdziwego profesora, prawdziwej medycyny, takiego w dodatku co się zajmuje chorymi psychicznie i nerwowo. „Buka u psychiatry” to także książka napisana ręką zwykłego człowieka, takiego co rozumie głęboko innych ludzi, a przeznaczona dla takich jak on zwyczajnych, którzy nie poszukują w swoim życiu rozwiązań ekstra, ale chcą jakoś zrozumieć, co się z nimi dzieje. Do tego potrzebna jest wiedza, doświadczenie i praktyka. I to jest jedną z wielu zalet „Buki”. Z każdej strony tej książki patrzą na nas swoimi uważnymi ślepiami wszystkie trzy – wiedza, doświadczenie i praktyka. I nie ma tu miejsca na wyciąganie królika z czarnego cylindra, cudowne recepty na życie wieczne czy choćby tylko takie zdrowe do samej emerytury. Jest za to mnóstwo współczucia, zrozumienia i prawdziwej wiedzy. Bo to jest książka profesora psychiatrii o ludziach i dla ludzi zmagających się z problemami psychicznymi. Jest to także książka dla tych, którzy czują potrzebę, nie we własnej sprawie, ale w sprawie innych, być może bliskich, a być może trochę mniej bliskich, zmierzyć się demonami opisywanymi przez Łukasza Święcickiego. To nie wszystko. „Buka” to także książka dla lekarzy, i to tych, którym się wydaje, że wiedzą już wszystko.
Ponieważ nic, medycyna także, nie wisi w próżni, „Buka” osadzona jest mocno w realiach. To znaczy, że jest to książka do czytania, albowiem zwykły całkiem człowiek, profesor Łukasz Święcicki, też jest osadzony w realiach. On je w dodatku nazywa i klasyfikuje po swojemu, co nie każdemu się podoba, ale póki co w żadne rycerskie polemiki nikt się z autorem nie wdaje. Nikt, słysząc krytykę Święcickiego, nie staje naprzeciwko niego ze szpadą i nie mówi – walcz. Wielu za to usiłuje zajść go z tyłu i kopnąć znienacka, za to co pisze. To nie jest ładne i mało na wspólnego z godnością. Jako wydawca i promotor niniejszej publikacji ostrzegam więc, że przy każdorazowym stwierdzeniu takiej próby, będę stosownie reagował. „Buka u psychiatry” bowiem to książka znakomita, piękna, szczera i napisana przez wrażliwego człowieka, w końcu lekarza. A kim są wydawcy, to każdy z czytelników już dobrze wie. Szczerze zachęcam do lektury.
Humans dream of super-intelligent machines. But what happens if we actually succeed?
Creating superior intelligence would be the biggest event in human history. Unfortunately, according to the world's pre-eminent AI expert, it could also be the last.
In this groundbreaking book on the biggest question facing humanity, Stuart Russell explains why he has come to consider his own discipline an existential threat to our species, and lays out how we can change course before it's too late. There is no one better placed to assess the promise and perils of the dominant technology of the future than Russell, who has spent decades at the forefront of AI research. Through brilliant analogies and crisp, lucid prose, he explains how AI actually works, how it has an enormous capacity to improve our lives - but why we must ensure that we never lose control of machines more powerful than we are. Here Russell shows how we can avert the worst threats by reshaping the foundations of AI to guarantee that machines pursue our objectives, not theirs.
Profound, urgent and visionary, Human Compatible is the one book everyone needs to read to understand a future that is coming sooner than we think.
Choroby cywilizacyjne, nałogi, zbyt szybkie tempo życia, stres, chroniczne zmęczenie, problemy w pracy, w życiu, z partnerem, z dziećmi, ze sobą… – wszystko to powoduje, że czujemy się wyczerpani, a czasem zdruzgotani i bezradni. Bardzo często nie zdajemy sobie sprawy z mnogości czynników, które nas obciążają. Powodem jest na ogół zwykłe przyzwyczajenie oraz przekonanie, że tak być musi.
Gdy stresu jest zbyt wiele, gdy go już nie kontrolujemy, zaczynają pojawiać się nieprzyjemne konsekwencje: sypią się sprawy zawodowe, rodzinne i osobiste, zaczyna szwankować zdrowie. Lepiej więc temu w porę zapobiegać. Nigdy nie jest za późno, by uleczyć skołatane nerwy, wprowadzić drastyczne zmiany. Nie wolno się poddawać, upadać na duchu i rezygnować. Poszukiwanie pomocy nie świadczy o słabości! Wręcz przeciwnie – poszukiwanie pomocy to droga prawdziwej odwagi, ponieważ oznacza, że pragniesz zmienić swoją sytuację bo czujesz, że tak dalej być nie może!
Mamy nadzieję, że ta książka zainspiruje cię do wykonania pierwszego kroku, ku równowadze w twoim życiu.
CZY ŚWIADOMOŚĆ TO TYLKO AKTYWNOŚĆ MÓZGU?
CO DZIEJE SIĘ W NASZYM MÓZGU PODCZAS MISTYCZNEJ EKSTAZY?
CZVM JEST PLURALIZM RELIGIJNY? JAK GO POGODZIĆ Z WŁASNĄ PRAKTYKĄ WIARY?
John Hick podejmuje wyzwanie rzucone przez naturalistyczne koncepcje umysłu, według których doświadczenie religijne można wytłumaczyć naukowo jako wytwór procesów zachodzących w naszym mózgu. Hick w fascynujący sposób opisuje przeżycia związane z doświadczeniami religijnymi oraz metody ich obrazowania. Przekonuje jednak, że nie są one złudzeniami i posiadają pewną wartość – zależną nie od wyznania osoby, która ich doświadcza, lecz od skutków, jakie przynoszą: od tego, jak wpływają na życie ludzi i funkcjonowanie społeczeństw.
„Biorąc pod uwagę, że wszystkie religie wydają się mieć taką samą wartość, jeśli mierzyć ją owocami, jakie wydają w życiu ludzi, nie ma sensu trwać w zwyczajowym przekonaniu, że tylko jedna religia (mianowicie nasza własna) jest jedną jedyną Prawdą. Dlatego przedstawiam pluralistyczną interpretację wszystkich światowych religii. W największym skrócie: religie są różnymi, warunkowanymi przez kulturę ludzkimi odpowiedziami na ostatecznie niewysłowione transcendentne Rzeczywiste. Owo Rzeczywiste czy też Transcendentne, którego natura leży poza zakresem ludzkich pojęć, jest tym, co musi istnieć, jeśli ludzkie doświadczenie religijne na całym świecie ma nie być urojeniem”.
Fragment książki
Nowe pogranicze religii i nauki
Seria W POSZUKIWANIU IDEI XXI WIEKU prezentuje najnowsze publikacje z dziedziny filozofii, nauk społecznych, etyki i neurobiologii, które nie są znane polskiemu czytelnikowi. Stanowią one odbicie najaktualniejszych tendencji intelektualnych we współczesnej humanistyce, naukach przyrodniczych oraz studiach interdyscyplinarnych.
W ramach serii dotychczas ukazały się:
Michael Ruse, Ateizm. Co każdy powinien wiedzieć?
Martin L. Kringelbach, Ośrodek przyjemności. Zaufaj swoim instynktom
Chad Meister, Wprowadzenie do filozofii religii
Henry Jenkins, Sam Ford, Joshua Green, Rozprzestrzenialne media. Jak powstają wartości i znaczenia w usieciowionej kulturze
Victor J. Stenger, Bóg. Błędna hipoteza. Jak nauka wykazuje. że Bóg nie istnieje
Thomas Metzinger, Tunel Ego. Naukowe badanie umysłu a mit świadomego „ja”
Wkrótce ukażą się:
J.L. Schellenberg, Religia ewolucyjna
Jest to książka niezwykła: łączy – w osobie autorki – refleksje doświadczonej terapeutki i superwizorki psychoterapii, wnikliwej czytelniczki światowej prozy i poezji z niebanalnymi myślami filozofa, budującego dialog między fenomenologami a postmodernistami. Całość wzbogacono własnymi miniaturami poetyckimi oraz analizami lingwistycznymi, pozwalającymi wnikać w etymologię słów kluczowych dla wywodu daleko wykraczającego poza refleksje z zakresu słowotwórstwa. Wszakże ta wielość spojrzeń i perspektyw (a psychoterapeuta nazwałby to polifonicznością ja) nie prowadzi do chaosu stylistycznego, lecz przyjmuje postać spójnej formalnie wypowiedzi, ukazującej, jak bardzo te obszary mogą się przenikać i wzajemnie wzbogacać. Imponująca erudycja autorki stawia czytelnika przed niełatwym zadaniem podążania za jej refleksjami i skazuje go niekiedy na bezradność wobec złożoności i wielowątkowości tekstu. Dla kogo są Pasaże egzystencji? Nie dla tych, którzy oczekują regularnego podręcznika czy akademickiego wykładu. Nie dla tych, którzy chcieliby się dowiedzieć czegoś o technikach psychoterapii czy zasadach prowadzenia superwizji. Są one dla „nieśpiesznych wędrowców”, a więc dla tych, którzy szukają i nie potrzebują pewników i szybkich jednoznacznych odpowiedzi. Małgorzata Opoczyńska jest gotowa w takich poszukiwaniach towarzyszyć tym wędrowcom, a nawet ich inspirować i odkrywać obszary dotąd przez nich niewidziane. To książka dla tych, którzy chcą wniknąć w naturę i moc języka, dla psychoterapeutów, których nie zadowalają proste schematy i chcą wziąć pod lupę, a może nawet pod mikroskop, to, co się dzieje w terapeutycznym dialogu. Z recenzji prof. dra hab. Bogdana de Barbaro
Skuteczna metoda pracy z pacjentami doświadczającymi paraliżującego i wyniszczającego wstydu.
Chroniczny wstyd jest bolesny, destrukcyjny i przyjmuje rozmaite postaci. Trudno samodzielnie się z nim uporać, ponieważ jest odporny nawet na intensywną terapię analityczną. W swojej książce Patricia A. DeYoung łączy najnowsze odkrycia z dziedziny neuronauki z bogatą tradycją psychoterapii relacyjnej, a także ukazuje, co kryje się za różnorodnymi objawami, i odsłania prawdziwą, relacyjną naturę wstydu. Wyjaśnia też, w jaki sposób chroniczny wstyd zapisuje się w mózgu i wpływa na osobowość, tłumaczy złożone teorie i przekłada je na codzienną praktykę terapeutyczną.
Terapia chronicznego wstydu to rezultat wieloletnich doświadczeń klinicznych. Autorka pokazuje, jak rozpoznać wstyd w relacji terapeutycznej, przeanalizować jego źródła i wpływ na życie klienta oraz wybrać najlepszą metodę terapii. Książka zawiera liczne opisy przypadków i propozycje rozwiązań, które można natychmiast zastosować w praktyce.
Ta pobudzająca do myślenia, pouczająca i rozwijająca publikacja pomoże psychoterapeutom poszerzyć zakres oddziaływań terapeutycznych i zwiększyć skuteczność w pracy z klientami cierpiącymi na chroniczny wstyd.
Wstyd jest zjawiskiem neurologicznym, psychologicznym i relacyjnym, a Patricia A. DeYoung wykonała solidną pracę, opisując w dogłębny, ludzki i jednocześnie naukowy sposób życie z chronicznym wstydem i metody terapii.
dr Louis Cozolino, wykładowca psychologii w Graduate School of Education and Psychology, Pepperdine University
Definiując wstyd jako doświadczenie przede wszystkim relacyjne, autorka naświetla rozlegle i niszczące skutki przeżywania go chronicznie. Jednocześnie jasnym i przystępnym językiem przedstawia metody jego skutecznego leczenia. Książka Patricii DeYoung to cenne źródło wiedzy dla psychologów klinicznych, którzy chcą zrozumieć i leczyć wstyd w ujęciu psychodpamicznym.
dr Martha Sweezy, zastępczyni dyrektora i dyrektorka ds. kształcenia w programie dialektycznej terapii behawioralnej w Cambridge Health Alliance, Harvard Medical School
Część I. Zrozumieć chroniczny wstyd
• Wstyd: problem, o którym się nie mówi
• Wstyd jest relacyjny
• Wstyd i relacyjny mózg
• Relacyjne i neurobiologiczne narracje o wstydzie
• Rozpoznanie wstydu
Część II. Uleczyć chroniczny wstyd
• Wymagania do pracy z chronicznym wstydem
• Budowanie prawopólkulowego kontaktu
• Narracja jako integracja prawej półkuli mózgu
• Wyciąganie wstydu na światło i powietrze
• Praca ze zdysocjowanym wstydem
• Redukcja wstydu na przestrzeni życia
Dr Patricia A. DeYoung jest psychoterapeutką relacyjną z ponad-trzydziestoletnim stażem. Założyła Toronto Institute for Relational Psychotherapy.
Książka jest rezultatem interdyscyplinarnych działań z pogranicza medycyny praktycznej i psychologii. Stanowi ona wnikliwą ocenę badań związanych z próbą odnalezienia metodyki i sposobów wpływania poprzez psychologię na kształtowanie szeroko rozumianego procesu diagnostycznego i leczniczego chorych gastroenterologicznych. Istota unikatowej roli niniejszej pozycji zawiera się w tym, że autorka jako czynna badaczka o bardzo dobrym przygotowaniu teoretycznym jednocześnie osobiście brała udział w pracach zespołu badawczego złożonego z naukowców różnych dziedzin nauki. Skład Zespołu, skala przeprowadzonych badań oraz ich wyniki stanowią o wyjątkowości niniejszej pracy naukowej.
Czego szukamy w Kosmosie?
Istniejemy „dla oglądania nieba i ładu, jaki panuje w całym Wszechświecie” – powiedzieć miał Anaksagoras pytany o sens życia. Greckie słowo „Kosmos” to dosłownie „dobry ład”. Używane także w kontekście retoryki, moralności czy mody, od czasów pitagorejczyków oznacza całość świata charakteryzującą się pięknem i porządkiem.
Nowożytne odkrycie niewyobrażalnej wielkości Wszechświata budziło także inne uczucia – Pascal pisał o przerażeniu wobec „wiekuistej ciszy tych nieskończonych przestrzeni”. Do dziś pytani o to, czym jest doświadczenie metafizyczne – zarówno to pełne harmonii, jak i budzące niepokój – myślimy często o patrzeniu na rozgwieżdżone niebo. Kosmos rozbudza ciekawość, nadaje jednostkowemu życiu właściwe proporcje, a od czasów sputnika i misji Apollo obiecuje przygodę i odkrywanie nowych światów.
W Temacie Miesiąca:
Jak duży jest Wszechświat? Kiedy człowiek stanie na Marsie? Czego nas uczy kosmiczna perspektywa? Dlaczego chcemy oglądać gwiazdy?
Ponadto w numerze:
Kuba - wyspa duchów
O kulcie santerii, w którym lokalne formy wierzeń przenikają się z chrześcijaństwem
Dokąd zmierza konserwatywna rewolucja?
Flis i Hall o ostatnich latach w polskiej polityce
Cornel West
Jak duchowy spadkobierca Martina L. Kinga godzi z sobą wiarę, lewicowość i nowoczesność
Wit Szostak:
"Opowiedzieć o sobie jak o jakimś obcym. Mieć obce słowa na własne życzenie"
Skoro trzeba przespać jedną trzecią życia a wszystko wskazuje, że tak jest to czy chcecie również przespać swoje sny?Alice Robb to amerykańska dziennikarka zafascynowana snem. Szczególnie interesuje ją tzw. świadome śnienie, czyli to, jak możemy wpływać na to, co się dzieje w naszych snach - układać scenariusze, reagować, zatrzymać koszmary, które się powtarzają. I co za tym idzie, wpływać na nasze życie poprzez sny.Do niedawna nie istniała nauka o snach. Z przyczyn tyleż praktycznych, co filozoficznych tajemnice snów zaliczano do sfery czarów i religii. Sny średnio nadają się do badań laboratoryjnych; trudno je zrelacjonować w całości i, chociaż nowe japońskie urządzenie do obrazowania pozwoli być może odczytywać pewne motywy senne, to opisów snów na razie nie da się zweryfikować.Książka Alice Robb to skarbnica wiedzy o snach. Autorka opowiada o tym, skąd się biorą i czemu służą, o tym, jak ludzie od wieków próbowali je interpretować, wreszcie o tym, jak czerpać z nich informacje. Próbując zrozumieć jedną z największych tajemnic ludzkiemu mózgu, przytacza mnóstwo dostępnej wiedzy naukowej, historycznej, sporo ciekawostek, a nawet trochę parapsychologii. Opowiada też szczerze o swoich kłopotach ze snami i bazując na swoich własnych doświadczeniach zachęca nas do eksperymentowania ze świadomym śnieniem.
Autor niniejszej książki wprowadza czytelnika w universum teoretyczno - problemowe, obejmujące swym zakresem fundamentalne zagadnienia etyki ogólnej, jak i szczegółowej Tadeusza Ślipki. Etyka ta została osadzona na gruncie antropologiczno - aksjologicznym, przesyconym chrześcijańskim humanizmem, wchodzącym w polemikę z tymi stanowiskami etycznymi, które cechował daleko posunięty partykularyzm, prowadzący do niebezpiecznego relatywizmu etyczno - moralnego.Rekonstruowany w niej system nawiązuje jednoznacznie do korpusu prawd absolutnych i nadprzyrodzonych. Cechuje go otwartość na płynącą ze świata rzeczywistość, aktualne milieu problemy i wyzwania. Z tego też względu książka ukonkretnia i uszczegółowia problematykę osoby-w-świecie, bytu wolnego, ale zarazem zdeterminowanego celem ostatecznym. Prezentowany w niej proces konkretyzacji poszczególnych zagadnień jest równoznaczny z zejściem na poziom empirii świata doświadczalnego jak i zmysłowego, co stwarza niewątpliwe implikacje odzwierciedlone w całości przedstawionego w niej projektu badawczego. W publikacji tej czytelnik ma do czynienia z klasycznym przykładem synergii, sprzężenia całości z poszczególnymi częściami, jak i części z całością.Elementem centralnym owego ordo jest oczywiście podmiot moralny osoby rozpatrywany łącznie z zaistniałymi, jak też projektowanymi aktami. To wszystko zaś jest ściśle powiązane z konstytucją bytową człowieka, z jej istotą i naturą.
Wszystkie religie świata z wielkim szacunkiem podchodzą do ludzi starzejących się i starych. Niektórzy upatrują w tej prawidłowości regułę ich nie przemijania.
Teksty biblijne, które mówią o starości, dzielą się wyraźnie na takie, które przedstawiają różne niedomagania późnego wieku i na takie, które ukazują jednak pewne uroki ostatnich lat ludzkiego życia. Można więc dostrzec z jednej strony obrazy starości godnej ubolewania, naznaczonej szeregiem niedomagań, bądź nawet odstręczającej w swym wyrazie moralnym. Z drugiej strony Biblia przedstawia starość jako błogosławiony etap życia, dar od Boga.
Człowiek dojrzewa całe życie, dochodzi do pełni człowieczeństwa. Wiąże się to z podejmowaniem wysiłku, zmierzającego do zrozumienia siebie i sensu swego istnienia. Właściwe wykorzystanie przemijającego czasu wprowadza coraz głębiej w to zrozumienie, czyli w mądrość serca. To właśnie starość, ostatni etap ludzkiego życia i dojrzewania, to czas, w którym – zgodnie z wolą Bożą i Jego zamysłem – człowiek powinien najpełniej rozumieć sens życia i pełnie swej mądrości. W refleksji nauki Kościoła synonimem starości jest mądrość i umiejętność dzielenia się dobrymi radami. Obniżenie sprawności fizycznej nie przekreśla wartości duchowych, które niesie z sobą stary człowiek. Przeciwnie: mądrość, którą niesie stary człowiek stanowi zaletę, z której może skorzystać cała społeczność.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
