Wydawać się mogło, że po pokonaniu ISIS w Syrii i ograniczeniu roli Al-Kaidy , islamistyczny terroryzm swoje dni chwały ma już za sobą. Nie należy jednak ulegać myśleniu życzeniowemu. Po wycofaniu się USA z Afganistanu odradza się tam zarówno Al-Kaida, jak i odłamy Państwa Islamskiego. Gorącym regionem staje się Afryka Subsaharyjska. Zarówno na Sahelu, jak i niżej, w kierunku równika działania terrorystów przybierają na sile. Pracownicy wywiadu, dowódcy wojskowi przewidują, że w ciągu dwóch lat problem zamachów może nasilić się także na Zachodzie. Dlatego warto przyjrzeć się ponownie ewolucji tego międzynarodowego ruchu, jego bojownikom i ideologom. Poczet islamskich ideologów i ekstremistów Sławosza Grześkowiaka to wyjątkowa pozycja na polskim rynku. Zawiera nie tylko historie dżihadystów z pierwszych stron gazet, ale także tych mniej znanych masowemu odbiorcy, co nie znaczy, że mniej istotnych dla szeroko rozumianego ruchu islamistycznego terroryzmu. Autor pokazuje niejednorodność tego ruchu i jego ewolucję w czasie. Biorąc pod uwagę, że terroryści nawzajem siebie inspirują, przekazują sobie opowieści o walkach w Afganistanie, Bośni, Czeczenii, w Syrii i Iraku, warto dowiedzieć się, co ich motywuje, jakie są ich osobiste historie, by spróbować ocenić przyszłość tego zjawiska. Bo jedno jest pewne, historia dżihadu jeszcze nie dobiegła końca. JAN WÓJCIK Redaktor Układu Sił, założyciel EuroIslam.pl

"Panie, naucz nas modlić się" (Łk 11,1) - prośba skierowana do Jezusa przez jednego z Jego uczniów jest dalej aktualna. Po raz pierwszy wypowiedział ją gorliwy Izraelita, który w Jezusie zobaczył oczekiwanego Mesjasza i dlatego stał się Jego uczniem. To nie był człowiek, który wcześniej się nie modlił, ale pragnął pogłębienia swojej modlitwy. Takie samo pragnienie pogłębienia "wiedzy o modlitwie" powinno towarzyszyć wszystkim, którzy we współczesnym świecie chcą być uczniami Jezusa. Prezentowana książka ukazuje zapis katechez dla dorosłych, wtajemniczających w głębokie rozumienie i przeżywanie modlitwy "Ojcze nasz", które powstały w oparciu o Pismo Święte i najstarszą Tradycję Kościoła oraz w odniesieniu do współczesnych realiów, aktualnych wydarzeń i problemów. Najstarsze komentarze Ojców Kościoła do Modlitwy Pańskiej zwracają uwagę zasadniczo na dwa zagadnienia - sposób modlitwy, czyli odniesienie się do obserwacji modlącego się Jezusa, oraz treść tej modlitwy, którą uważano za skrót całej Ewangelii. Ojcowie próbowali więc odpowiedzieć na dwa pytania: w jaki sposób rozmawiać z Bogiem i o czym z Nim rozmawiać? Ta książka, podążając za Ojcami Kościoła, również podejmuje próbę odpowiedzi na te pytania. Szczególną wartością książki są katechezy autorstwa ks. prof. Edwarda Stańka, który wielokrotnie dzielił się swoimi refleksjami na temat Modlitwy Pańskiej, jednak przemyślenia prezentowane tutaj mają szczególną wartość. Po pierwsze - ukazał w nich syntezę swoich poszukiwań dotyczących modlitwy "Ojcze nasz". Po drugie - pisał je i wygłaszał w szczególnym okresie swojego życia, kiedy zmagał się z bardzo poważnymi kłopotami zdrowotnymi. To bardzo szczególne świadectwo doświadczenia życia w Woli Bożej.

Włoska mistyczka Luisa Piccarreta (1865-1947) miała od dzieciństwa stałą i niezwykle mocną więź ze swoim aniołem stróżem, którego obecność zawsze odczuwała. Dała temu wyraz w swych Dziennikach, będących zapisem jej niesamowitych doświadczeń mistycznych. W wieku 11 lat otrzymała od anioła stróża potężną pomoc, dzięki czemu przezwyciężyła lęki nękające ją każdego dnia i nie pozwalające jej wypłynąć na szerokie wody jej wielkiej duchowej przygody. Relacja z aniołami to bardzo istotny element duchowości tej niezwykłej "córeczki Woli Bożej", jak nazwał Luisę sam Jezus. Z jej wizji, przeżyć, doświadczeń i przemyśleń możemy zaczerpnąć wielkie natchnienie dla umocnienia naszej wiary i życia duchowego. Książka ukazuje głęboką relację Luisy z aniołami i dzięki wnikliwym komentarzom ks. Marcella Stanzionego odsłania nam niezwykły świat obecności przy nas niebiańskich duchów, wzmacniając i pogłębiając naszą duchowość i nabożeństwo do aniołów, którzy są nieustannym wsparciem, jakim obdarza nas Bóg. Książkę uzupełniają modlitwy, które mistyczka kierowała do aniołów, zaczerpnięte z liczących ponad 5000 stron 36 tomów Dzienników Luisy Piccarrety.

Terminarz zawiera teksty Ewangelii na każdy dzień roku wraz z komentarzami św. Jana Pawła II. W kalendarium zaznaczone są uroczystości, święta i wspomnienia liturgiczne oraz tygodnie brewiarzowe. Na czas Wielkiego Postu proponujemy nabożeństwo pasyjne, krzewione przez Zgromadzenie Pasjonistów, czyli Zegar Męki Pańskiej. W części informacyjnej zamieszczono spis świąt nakazanych, tabelę świąt ruchomych, corocznie aktualizowaną rubrykę Imiona Świętych, warunki uzyskania odpustów zupełnych i cząstkowych, zachętę do praktykowania pierwszych piątków i pierwszych sobót miesiąca oraz propozycję codziennego rachunku sumienia według św. Ignacego Loyoli. Od 2024 r. rozpoczynamy nowy dział pod nazwą "Poznaj nauczanie Jana Pawła II", w którym prezentujemy 60 cytatów na temat: Jak dokonywać właściwych wyborów życiowych". Zamieszczono tu również tekst o stygmatach św. Franciszka z Asyżu (w 800. rocznicę ich otrzymania) oraz św. Ojca Pio.

Świadectwa o Janie Pawle II To książka o naszej pamięci o Papieżu, owoc rozmów z ponad pięćdziesięcioma naukowcami, dyplomatami, przyjaciółmi Jana Pawła II, pracownikami podległymi Papieżowi, duchownymi i świeckimi. Był prawdopodobnie najbardziej wpływową postacią drugiej połowy XX wieku - w rzeczywistości jego wpływ trwa nadał. Ukształtował historię Kościoła i dosłownie zmienił świat. Przez całe życie św. Jan Paweł II był otoczony przez grono współpracowników i przyjaciół - znali go jako człowieka, studenta, aktora, wykładowcę, profesora, mistrza, poetę, pisarza, twórcę, kapłana i w końcu jako Papieża, ale też przywódcę politycznego, rozmówcę czy też po prostu jako "wujka" i przyjaciela. To właśnie z głosów tych ludzi została utkana ta książka w jedną, spójną całość.

Przedmowa od wydawcy Czasami historia może kryć w sobie tajemnice, które wymagają ponownego odkrycia. Dzieło Alberta Krantza, „Wandalia”, stanowi jeden z takich przypadków. Jako wydawca tej książki, chciałbym rzucić nowe światło na opowieści zawarte w dziele tego niemieckiego kanonika, które sugerują, że Wandalowie byli w rzeczywistości związani ze Słowianami. Moja motywacja do wydania tej książki wynikała z pragnienia odkrycia i zrozumienia naszego wspólnego dziedzictwa historycznego, z którego często nie zdajemy sobie sprawy. Książka ta jest kierowana do wszystkich tych, którzy interesują się historią, zwłaszcza historią Słowian. Celem wydania „Wandalii” w języku polskim jest fakt, że nikt wcześniej tego nie zrobił co mnie bardzo poruszyło. Zaskakujące jest to, że biografia Krantza nie występuje nawet w polskiej edycji Wikipedii, chociaż można ją zna- leźć w wersjach niemieckiej, angielskiej, francuskiej czy rosyjskiej. Może to świadczyć o całkowitym braku wiedzy o jego twórczości w Polsce lub świadomym pomijaniu go jako autora. Aby prawda o Wandalach nie po- została tylko echem przeszłości warto przeczytać tą unikatową książkę. Ten niemiecki historyk, mimo pewnych niedoskonałości swojego dzieła, wpisuje się w nurt odrodzenia nauk w okresie renesansu. Rzuca nowe światło na naszą Polską historię. Mam również nadzieję, że lektura „Wandalii” zainspiruje polskich historyków i badaczy do przeprowadzenia dalszych, dogłębnych badań nad Wandalami, ich związkami z Słowianami oraz wkładem w rozwój naszego regionu. Wierzę, że to niezwykłe dzieło przyczyni się do odkrycia nowych, fascynujących aspektów naszej wspólnej historii oraz pomoże w budowaniu dialogu naukowego i wymiany wiedzy między specjalistami z róż- nych dziedzin. Niech „Wandalia” stanie się źródłem inspiracji dla pokoleń badaczy, którzy dzięki niej będą kontynuować niezwykłą opowieść o na- szych przodkach i ich osiągnięciach. Życzę miłej lektury i niezliczonych odkryć, które „Wandalia” z pewnością Państwu przyniesie. Prezentowane dzieło piętnastowiecznego autora, które dotyczy „ludu Wandalów”, zaskakuje pod wieloma względami. Po pierwsze uderza fakt, że Albert Krantz – „doktor prawa kanonicznego i świętej teologii”, dyplomata hanzeatyckiego miasta-państwa Lubeki oraz czujący się wedle naszych określeń Niemcem – utożsamia się jednocześnie z tym szczepem, który już w swoim wstępie określa jako „obecnie najbardziej rozpowszechniony po całej Europie”. Każe nam przez to – rzecz jasna – odróżniać Wandalów od wandali. Tego drugiego pojęcia nie używa w ogóle na kartach swojej „kroniki Wandalów” – chociaż sprawiedliwie nie szczędzi im za- rzutów co do bezwzględności i okrucieństwa, jakie były według niego nor- mą w relacjach między plemionami; a jego opisy niemal na każdej karcie blisko 800 stronicowego dzieła są dla nas wstrząsające. Najwięcej dostaje się przy tym Sasom i czeskim Husytom, choć wyprawy misyjne, prowadzone często przez Biskupów, kojarzą się dzisiaj z pacyfikacjami oraz eks- terminacją całych plemion. Po drugie, A. Krantz z całą szczerością wyznaje, że jest w trudnej sytuacji, ponieważ źródła kronikarskie z prawdziwego zdarzenia – jeśli chodzi o najdawniejsze dzieje ludu Wandalów – praktycznie nie istnieją; te zaś, które są – niewiele dają, bo są albo mitami, albo zwykłymi zmyśleniami. Usprawiedliwia się więc, że ma tak niewiele do powiedzenia na temat najstarszych Wandalów, którzy przecież nie pozostawili po sobie żadnych dokumentów. Za to – nadrabiając niejako tamte braki – rozwodzi się szeroko o dokonaniach różnicujących się z biegiem wieków plemion wandalskich, które ze zmiennym szczęściem przebiegały i zajmowały pokaźne często połacie obszaru rozciągającego się od Donu po Ren i od Bałtyku po Afrykę Północną, a w porywach dochodziły nawet za Pireneje i pozostawiały wszędzie swoje ślady bardziej lub mniej trwałe. Po trzecie, zaskakuje jego sympatia zmieszana z podziwem dla bohaterskich czynów wandalskich wodzów. W szczególności zaś łechcą naszą miłość własną komplementy pod adresem Słowian, zwłaszcza Polaków, nad których wdziękami się wręcz rozpływa. Czechów bardzo, ale to bar- dzo nie lubi ze względu na megalomańskie wyprowadzanie swego po- chodzenia od budowniczych wieży Babel, no i przede wszystkim – jako człowiek Kościoła – nie cierpi (to będzie najczęstszy jego epitet) „wiarołomnych Husytów”. Zdumiewa wręcz – zaznaczmy: dzisiaj – ta niekonsekwencja autora dążącego wszak do obiektywizmu, co się przejawia choćby w jego krytyce niektórych popularnych kronikarzy, a jednocześnie istna napastliwość wobec „wiarołomnych” heretyków czy „perfidnych” pogan (czyli nieochrzczonych lub po chrzcie odchodzących od „wiary Chrystusowej”. Z drugiej strony podaje wielokrotnie powody tego „wiarołomstwa”, którymi były, jak pisze, ciężary nie do udźwignięcia, nakładane przez ochrzczonych władców na poddanych, mianowicie na utrzymanie hierarchii duchownej, pałaców i dworów, wreszcie kościołów i plebanów. Wracając do milszych i zdecydowanie niemiłych dla nas akcentów tego dzieła: warto je polecić jako dokument unaoczniający postawę ówczesnej elity intelektualnej, którą niewątpliwie reprezentuje A. Krantz, doktor obojga praw i dyplomata lubecki, jak wspomniano. Miły jest pean na cześć Bolesława Chrobrego, jak to szczodrze i wykwintnie podejmował Cesarza Ottona i otrzymywał z jego rąk koronę królewską. Istnym zgrzytem natomiast jest kilkukrotne przytaczanie kłamliwych i niedorzecznych oskarżeń, a zarazem usprawiedliwień „kar” nakładanych przez sądy kościelne, czego następstwem bywało przekazywanie skazanych nieszczęśników „świeckiemu ramieniu Kościoła” do... spalenia żywcem, kobiet i dzieci nie wyłączając. Choć zdarza się autorowi niekiedy mieć wątpliwości co do rzetelności donosicieli. Charakterystyczne i ciekawe jest również to, że autor ubolewa – i to wielokrotnie – nad degradacją słowiańskości. Że Słowianie – jeden z najdzielniejszych szczepów wandalskich, mający w czasach historycznych znakomitych wodzów, książęta i królów – jak chociażby Bolesław Chrobry czy Bolesław Śmiały – nie są należycie respektowani; a nawet sami się wtapiają w przemożny żywioł germański i zaledwie tu czy tam zachowują swoją mowę i obyczaje. Nawiasem mówiąc proces ten zapoczątkował na znaczną skalę Juliusz Cezar, eksterminując wiele plemion galijskich, które nie chciały „sojuszu” z Rzymem i wiemy dziś o ich istnieniu tylko pośrednio. Dzieło „jednoczenia” naszego kontynentu prowadził dalej Karol Wielki oraz Cesarze Świętego Imperium Rzymskiego Narodu Niemieckiego, którzy wasalizowali m.in. słowiańskich władców. A.Krantz temu wątkowi poświęca niemało uwagi. Rozpisuje się dość szczegółowo o „bałwochwalstwie” Wolinian i Prusów, których „nawracali” biskupi oraz świeccy książęta ogniem i mieczem (Prusów głównie Bracia Zakonu Niemieckiego Świętej Dziewicy Maryi), paląc ich święte chramy, niewoląc ludność i sprzedając na targach niewolników. Także z tego względu warto zaglądnąć do tej książki. Krantz, wybitny duchowny niemiecki XV wieku, doktor teologii i prawa kanonicznego, z ogromnym zaangażowaniem bronił sprawy poszerzania wpływów Kościoła katolickiego, które określał jako podbój w imię wiary chrystusowej. Ciekawie, nie szczędził przy tym pochwał dla słowiańskich sąsiadów Niemców, a zwłaszcza Polaków. Reprezentujący hanzeatycką tradycję i dążący do jedności Kościoła chrześcijańskiego, Krantz opisał szeroko tematykę swojej kroniki, obejmującej historię panujących rodów, polityczne stosunki, handel oraz kwestie bezpieczeństwa dróg lądowych i morskich. Jego dzieło, liczące blisko 800 stron druku, zawiera opisy od czasów pojawienia się Wandalów w Euro- pie aż do drugiej dekady XVI wieku. Krantz zwraca uwagę na przemiany kulturowe, jakie spotkały Wandalów, wskazując na ich chrystianizację jako przyczynę utraty prawdziwej tożsamości. W swej kronice poświęca wiele miejsca również Słowianom Zachodnim, w tym Polakom i Łużyczan, którzy należeli do rodziny wandalskiej. Szanuje ich i docenia, choć nie darzy sympatią Czechów, którzy według niego pysznili się swoją starożytnością, a przede wszystkim obar- cza winą za rozruchy husyckie i osłabienie Kościoła katolickiego. Z ogromnym żalem i niechęcią ocenia też działania Krzyżaków, którzy stosowali brutalne metody w celu nawracania „pogan” na chrześcijaństwo. Jego zdaniem, takie postępowanie było sprzeczne z przykazaniem miłości bliźniego. Krantz zauważa, że nawet książę Władysław Łokietek, który nie był zakonnikiem, korzystał z podobnych praktyk wobec Krzyżaków, zastanawiając się nad tym, jak chrześcijanie potrafili tak postępować wobec własnych braci w wierze. Warto dodać, że Krantz porusza także temat innych krucjat i misji ewangelizacyjnych, jakie prowadzili rycerze krzyżowi z różnych części Europy. Opowiada między innymi o tragicznej śmierci Władysława Warneńczyka. Zapraszamy do lektury tych pasjonujących rozważań, które na nowo odsłaniają karty historii, w której splatają się losy Wandalów, Słowian i innych narodów Europy. Krantz z niezwykłym talentem przedstawia zarówno wielkie sukcesy, jak i bolesne porażki, jakie spotkały te ludy na przestrzeni wieków. Jego kronika, przekazująca niezwykle bogatą panoramę zdarzeń, pozwala czytelnikowi zanurzyć się w historię pełną dramatycznych zwrotów akcji, fascynujących postaci oraz nieoczekiwanych związków między różnymi kulturami i tradycjami. Przez pryzmat wnikliwych analiz Krantza poznajemy również motywy i przyczyny konfliktów, jakie toczyły się między różnymi stronami, zarówno w sferze religijnej, jak i politycznej. Kronika Alberta Krantza to nie tylko bogate źródło wiedzy historycznej, ale także inspiracja do refleksji nad uniwersalnymi wartościami, które łączą ludzi niezależnie od pochodzenia czy wyznania. Czytając te wyjątkowe fragmenty, zastanawiamy się, jak wiele jeszcze tajemnic kryje przeszłość, która nieustannie oddziałuje na teraźniejszość i kształtuje naszą tożsamość. Przekonajcie się sami, jak wielowątkowy i pełen zaskakujących odkryć jest świat opisany przez Alberta Krantza. Ta lektura z pewnością dostarczy nie tylko emocjonujących wrażeń, ale także wzbogaci Wasze zrozumienie minionych dziejów oraz pozwoli zyskać nowe spojrzenie na wspólne korzenie europejskiej kultury. W wyborze natomiast miana dla tej wielkiej grupy plemion, zasiedlającej ten ogromny jak na Europę obszar, o którym wspomniano wyżej (tj. od Donu na Wschodzie po Ren na Zachodzie, a nawet po Burgundię, oraz od Morza Bałtyckiego po Bałkany), Autor Wandalii – jak podaje w swoim Wstępie – kierował się autorytetami takimi jak Tacyt i Pliniusz, którzy ja- koby zaczerpnęli nazwę „Wandalowie” (Vandali) od babilońskiego autora Berossosa. Z tego wynika niejaka rozbieżność pomiędzy rozumieniem powyższego określenia u Alberta Krantza (piszącego na przełomie XV i XVI wieku), konsekwentnie obstającego przy nim na blisko 500 stronach swego dzieła Wan- dalia, a ujęciem Wikipedii, podającej: „grupa plemion wschodniogermańskich, zamieszkująca przed wielką wędrówką ludów Europę Środkową”. Krantz, uważający się za niemieckiego obywatela rodziny germańskiej (najczęściej używa tu przymiotnika Teutonicus czy zwrotu cives Germaniae, czyli mieszkaniec Germanii), nie zgadza się z Encyklopedią PWN, która podaje, że Wandalowie „w I–IV w. zajmowali tereny nad górną Odrą i Dunajem; w V w. pod naporem Gotów wyruszyli na zachód, wtargnęli na Płw. Iberyjski i osiedli w południowej Hiszpanii (zw. później Andaluzją); w 429 pod wodzą Genzeryka podbili północną Afrykę i założyli państwo; stamtąd opanowali Korsykę, Sardynię, Baleary i część Sycylii; 455 zdobyli i złupili Rzym (stąd określenie wandalizm), rozbili flotę rzymską; 533–534 państwo Wandalów zniszczył wódz bizant. Belizariusz”. W kwestii zaś samych początków Wandalii, widzianych oczami Krantza, oddajemy głos samemu Autorowi, który – wyśmiewając się dopiero co z Czechów, którzy sięgają ze swoimi korzeniami do pracujących przy wieży Babel – również śmiało sobie poczyna. A nawet śmielej, bo do potomków Noego. Ale nie do tych przedpotopowych, których się nazywa – od imion starszych synów Noego – Chamitami, Semitami i Japetytami, lecz do popotopowych jego potomków: „Po kataklizmie zaś zrodził wielu synów, wśród których jest pierworodny Tuiskon, ojciec wszystkich Germanów Albert Krantz, w swojej pracy Wandalia, pokazuje, że w przeszłości wiele plemion i narodów walczyło ze sobą o wpływy i ziemie, co doprowadziło do formowania się państw i królestw. W swojej kronice, Krantz przedstawia zarówno negatywne, jak i pozytywne aspekty życia tych społeczności. Wśród tych aspektów znajduje się zróżnicowanie językowe, które według niego panuje na tych terenach, a także zdolność reprodukcyjna owych ple- mion, które przetrwały. Krantz opisuje również system wojen i rabunków, jaki był powszechny wśród tych społeczności. Zgodnie z jego relacją, wojny toczyły się z udziałem bydła jako żywnościowego zaplecza, a jeńców traktowano jak niewolników i sprzedawano ich na targach. Autor wykazuje sympatię do Słowian, zwłaszcza Polaków, którzy nie tylko przyjęli chrześcijaństwo, ale również aktywnie uczestniczyli w jego krzewieniu. Przeciwnie, określa Czechów jako „wiarołomnych”. Krantz wspomina także o dobrych relacjach między cesarzem Ottonem a księciem Chrobrym, co pokazuje, że pomimo wielu konfliktów w przeszłości, współpraca i przyjaźń między różnymi narodami była możliwa. Podsumowując, Wandalia Alberta Krantza przedstawia bogatą mozaikę kulturową, historyczną i społeczną ówczesnej Europy Środkowej, składającą się z plemion germańskich, słowiańskich i innych grup etnicznych. Praca ta dostarcza cennych informacji na temat życia, obyczajów, wojen i relacji międzynarodowych tamtejszych społeczności. Mimo że w swojej kronice Krantz wykazuje pewne stronniczość, jego praca pozo- staje cennym źródłem wiedzy o tamtych czasach. Z serdecznymi pozdrowieniami, Grzegorz Skwarek Wydawca

Fascynujące przesłanie ze świata ukazanego w słynnym filmie "Wielka cisza"! Czy tęsknisz za wewnętrznym spokojem? Marzysz czasami o miejscu, gdzie zgiełk i pośpiech nie mają wstępu? Pociąga cię myśl o życiu zanurzonym w modlitwie i kontemplacji? Sięgnij po tę niesamowitą książkę Mnicha z Zakonu Kartuzów. Członkowie tego, założonego w 1084 roku przez św. Brunona z Kolonii, zakonu wiodą życie pustelnicze według starych, niezmienionych od wieków reguł. Obowiązuje ich milczenie, zachowują surowy post, modlą się i pracują. Słowa autora pozwalają nam zasmakować niepojętej ciszy, spokoju i harmonii, które odnaleźć można w Kartuzji, miejscu odciętym od świata i niedostępnym dla turystów. Spróbujmy zrobić w naszym życiu trochę więcej miejsca dla rzeczy nadprzyrodzonych. Kiedy naprawdę raz na zawsze zdecydujemy się nie przywiązywać tak wielkiej wagi do spraw doczesnych i zaufamy samemu Bogu, jakże spokojni będziemy!

Ludwik Maria Grignion de Montfort kochał Maryję jak mało kto. Jest on uznawany za szczególnego apostoła i orędownika modlitwy różańcowej. Z jego Traktatu o prawdziwym nabożeństwie do Najświętszej Maryi Panny wyrosła pobożność maryjna Jana Pawła II i o. Maksymiliana Kolbego. Wraz ze św. Ludwikiem poznaj niezwykły sekret różańca świętego!

W  dziesiątki różańca serce nasze może wprowadzić wszystkie sprawy, które składają się na życie człowieka, rodziny, narodu, Kościoła, ludzkości. Sprawy osobiste, sprawy naszych bliźnich, zwłaszcza tych, którzy nam są najbliżsi, tych, o których najbardziej się troszczymy. W ten sposób ta prosta modlitwa różańcowa pulsuje niejako życiem ludzkim. św. Jan Paweł II W trwającej ponad dwadzieścia wieków historii Kościoła Matka Boża wiele razy i w różnych miejscach świata objawiała się wiernym. Objawienia w Gietrzwałdzie są jednak pod każdym względem wyjątkowe. Było ich aż 160. Trwały od 27 czerwca do 16 września 1877 roku. Są to jedyne w Polsce objawienia maryjne zatwierdzone przez Stolicę Apostolską, a szczególnie ważne dla Polaków jest to, że Matka Boska przemawiała do widzących w języku polskim. Modlitwa różańcowa jest gietrzwałdzkim testamentem, który Matka Boska pozostawiła naszemu narodowi.

KaliszPoznań 2023 Recenzja:prof. UAM dr hab. Michał Jarneckiprof. UAM dr hab. Piotr ŁuszczykiewiczRedaktor prowadzący:dr Paulina M. WiśniewskaKorekta:dr Sebastian SurendraSkład:Maciej TorzProjekt okładki:Mateusz Bartkowiak

Rozwój osobisty, wewnętrzne dziecko, syndrom DDD, asertywność... Tyle się tych samopomocowych rzeczy nasłuchaliśmy i naczytaliśmy, a jednak wciąż nie wiemy, co z tą całą wiedzą zrobić. Jak żyć dobrze? Na czym się oprzeć? Czego się trzymać?Joanna Flis, psycholożka, autorka książek, a także prowadząca bijący rekordy popularności podcast "Madame Monday - po dorosłemu" ma dla nas odpowiedź: żyjmy po dorosłemu.O tym, co to w praktyce znaczy i jak po dorosłemu mierzyć się z mniejszymi i większymi wyzwaniami codzienności, pisze w swojej najnowszej książce.To poradnik, który postawi nas na nogi - tu i teraz. Mądry, ale pozbawiony skomplikowanych teorii. Świetny do czytania, szczery, bezpretensjonalny i konkretny.

Książka Kamila Kurszewskiego Chłopiec z oddziału 18A opowiada o młodym chłopaku, który nie do końca świadomie trafia do szpitala psychiatrycznego i przeżywa tam prawdziwą wojnę z własną, powoli rozpadającą się już osobowością. To jest bardzo ciekawa pozycja na rynku wydawniczym. Nie każdy młody człowiek z takim stanem psychicznym potrafi chwycić za pióro i opisać, co czuje, co go boli, jak postrzega rzeczywistość POLECAMY przeczytanie książki.

Sardynia Ekscytująca opowieść o Sardynii, wyspie, na której cuda natury przeplatają się z fascynującymi tajemnicami przeszłości. Szmaragdowe Wybrzeże zachwyci wielbicieli plażowania i sportów wodnych. Zagadkowe kamienne nuragi, grobowce gigantów i domy wróżek czekają na miłośników historii. Weź udział w widowiskowych świętach: od procesji św. Efizjusza w Cagliari, przez turniej rycerski w Oristano po bieg Bosonogich w San Salvatore. Wybierz się na wędrówkę śladami flamingów lub kolorowych murali w Orgosolo. Odwiedź położone nad Zatoką Aniołów Cagliari, Alghero zwane małą Barcelonę i malowniczą Bosę. W przewodniku terramare znajdziesz: • fascynujące opisy miejsc wartych odwiedzenia, najciekawszych atrakcji i ukrytych skarbów, • mnóstwo ciekawostek w formie wyimków z tekstu, ramek, stron tematycznych, • praktyczne porady i informacje o życiu w mieście oczami jego mieszkańców, • dowiedz się więcej – dla ciekawskich, • wspaniałe zdjęcia, które pozwolą poczuć klimat miejsca jeszcze przed jego odwiedzeniem, • mapy z najważniejszymi punktami, plany głównych obiektów, a dodatkowo darmową mapę w aplikacji na smartfon, • praktyczny i poręczny dodatek kulinarny z informacjami o kuchni lokalnej oraz słowniczkiem przydatnych w restauracji słów i zwrotów. Powyższy opis pochodzi od wydawcy. "

To druga część Katalogu monet, medali i staterów starożytnych oraz średniowiecznych, zawartego w książce Starożytne Królestwo Lehii II. Zapomniane dowody z 2020 roku. Prezentuje 1656 monet i medali, a także 160 staterów. Są to głównie zabytki odnalezione podczas wykopalisk archeologicznych w kraju i za granicą. Prezentowanym obiektom i ich opisom towarzyszą:- chronologiczna lista 44 władców Królestwa Lehii bijących monety, medale i statery;- lista wykopalisk i znalezisk w kraju i za grancą,- podsumowanie pełnego katalogu 3320 wizerunków monet i medali oraz 268 staterów. Jest to pierwsze i jak dotychczas jedyne opracowanie takiego katalogu w Polsce.

Olbrzymi meczet Hassana II w Casablance, niebieskie dzielnice w Chefchaouen, baśniowe zamczyska na drodze tysiąca kazb, garbarnie skór w średniowiecznym Fezie, targi pachnące przyprawami, tajemniczy świat arabskich medyn, monumentalny Atlas Wysoki wraz z królewskim Tubkalem, piaszczyste plaże i kamieniste pustynie Maroko jest miejscem niespodzianek i kontrastów. Można tu odkryć zarówno fascynujący świat Berberów, jak i islamską pobożność, która przeplata się z wiarą w dżiny i magię. Poznaj Maroko z nową, wyjątkową serią light. To prawdziwy niezbędnik w podróży. Konkretne i zajmujące opisy zarówno głównych atrakcji, jak i mniej znanych, ale wartych uwagi miejsc, układają się w gotowe trasy zwiedzania. Ciekawostki z różnych dziedzin są idealnym dopełnieniem całości. Sprawdzone informacje praktyczne pozwolą zaplanować udany urlop, a szczegółowe i rzetelne mapy pomogą odnaleźć się w każdym miejscu.

Polskie góry. Od Hali Izerskiej do źródeł Sanu 150 fascynujących miejsc w polskich górach i niemal 500 barwnych fotografii. Daj się porwać niezwykłej wizualnej opowieści osnutej wokół Sudetów, Karpat i Gór Świętokrzyskich. Zobacz najsłynniejsze szczyty i zapierające dech w piersi panoramy. Na fotografiach wykonanych o różnych porach roku ujrzysz całe piękno polskich gór: majestatyczne szczyty skąpane w morzu mgieł, fantazyjne skały o pobudzających wyobraźnię kształtach, kolorowe jeziora, baśniowe zamki, spienione wodospady, śnieżne krajobrazy, osobliwe wieże widokowe. W albumie nie zabrakło także zabytków kultury, architektury ludowej, skansenów, klasztorów i urokliwych cerkwi. Przedstawionym w albumie atrakcjom towarzyszą wciągające opisy, a wszystkie miejsca zostały zaznaczone na mapach opracowanych przez zespół profesjonalnych kartografów.

Przez pierwsze 100 lat istnienia fotografii (1839-1939) przez Opole przewinęło się ponad 80 zawodowych fotografów wśród nich zaszczytne pierwsze miejsce zajmuje Max Glauer (1867 Wrocław - 1935 Opole), któremu poświęcony jest w całości ten zeszyt. Znajdziemy w nim kilka nieznanych dotąd faktów z jego życia oraz część niepublikowanych dotąd fotografii, znajdujących się w zbiorach Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej im. Emanuela Smołki w Opolu. Książka została wydana w nakładzie 100 egzemplarzy numerowanych z okazji 130 rocznicy otwarcia w Opolu fotograficznego atelier Maxa Glauera.

Alchemia, psychodelia i buddyzm w artystycznej enklawie na Górnym ŚląskuEzoteryczna historia polskiej inteligencjiCo to jest Śnialnia? To miejsce, w którym się śni, i przestrzeń, gdzie sny się urzeczywistnia. Ich sen był snem o wolności.Malarze Urszula Broll, Antoni Halor, Zygmunt Stuchlik, Andrzej Urbanowicz i Henryk Waniek wymknęli się do Śnialni z realiów PRL-u. W latach sześćdziesiątych XX wieku stworzyli przy ulicy Piastowskiej 1 w Katowicach legendarną Pracownię, która przetrwała sześć dekad. Najpierw kusiła duchowością, a po 1989 roku - ekscesem, testując granice odzyskanej wolności.W kręgu oddziaływania Pracowni znalazły się ważne dla polskiej kultury postacie, m.in.: Zdzisław Beksiński, Henryk Mikołaj Górecki, Jerzy Illg, Ryszard Krynicki, Mieczysław Litwiński, Jarosław Markiewicz, Jacek Ostaszewski, Tadeusz Sławek, Olga Tokarczuk czy Ingmar Villqist.Rafał Księżyk powraca z polifoniczną, osadzoną w śląskich realiach opowieścią o tym, co wydawało się eskapizmem, a zmieniło rzeczywistość. W Pracowni publikowano jedne z pierwszych w Polsce Ludowej samizdatów, stąd wyruszano w pionierskie psychodeliczne tripy, tutaj zaczął się polski buddyzm zen. Rozwinęła się wrażliwość, która pozwoliła spojrzeć na Śląsk i na Polskę w nowy sposób.Rafał Księżyk jest współautorem bestsellerowych biografii artystów: Tomasza Stańki, Roberta Brylewskiego, Tymona Tymańskiego, Kazika Staszewskiego, Marcina Świetlickiego i Muńka Staszczyka oraz autorem książek 23 cięcia dla Williama S. Burroughsa, Wywracanie kultury. O dandysach, hipsterach i mutantach, Dzika rzecz. Polska muzyka i transformacja 1989-1993.

Świat, w którym żyjemy, podlega nieustannym i szybkim zmianom i żeby móc w nim funkcjonować, nasze maluchy powinny nabyć szereg umiejętności, dzięki którym poradzą sobie z codziennymi wyzwaniami. W książce znajdziesz mnóstwo wskazówek skierowanych do rodziców, którzy chcą aktywnie uczestniczyć w harmonijnym i wszechstronnym rozwoju swojego dziecka. Korzystając z opracowanych przez ekspertów zróżnicowanych ćwiczeń, gier i zabaw, pomożesz maluchowi odkrywać i rozwijać umiejętności życiowe wskazane przez Światową Organizację Zdrowia. Podejmowanie decyzji, skuteczna komunikacja, empatia, twórcze i krytyczne myślenie czy radzenie sobie z emocjami i ze stresem te i inne umiejętności poćwiczycie w atrakcyjny dla niego sposób. Czeka was mnóstwo wspaniałej zabawy!

Codziennie wieczorem podaruj sobie i dziecku magiczny czas miłości i pięknych opowieści.Przed wami niemal 500 stron wartościowych tekstów i ilustracji, które wypełnią każdemu maluchowi przedświąteczne chwile. Odkrywajcie i odliczajcie dzień po dniu czas do Wigilii, otwierając okienka i wyjmując kolejną z 24 książeczek: zabawnych, rozwijających wyobraźnię, idealnych do wspólnej lektury przed snem, takich, do których chętnie będziecie wracać przez cały rok.Dodajcie do swojej biblioteczki tę jedyną w swoim rodzaju pozycję!