• Dlaczego Wacław IV kazał zrzucić z mostu Jana Nepomucena? • Jak sprawdzić, gdzie jest prezydent? • Czego się Kafce nie robi? • Gdzie się udać na piwny wieczór? Praga, czyli nowe spojrzenie na stolicę Czech. Po wyjeździe z Pascalem zrozumiesz, że bycie Czechem nie jest grzechem. „Od wielu wieków historyczna Praga, »miasto o stu wieżach«, »perła w cesarskiej koronie Habsburgów«, zachwyca każdego dnia zarówno przybyszów, jak i mieszkańców. Milan Kundera uznał ją za najpiękniejsze miasto na Ziemi, a Johann Goethe – za »najcudowniejszy klejnot w kamiennej koronie świata«. Złota Praga lśni złoconymi zwieńczeniami wież, gotowa oczarować nawet niewrażliwe dusze. Przyjeżdżając do stolicy Czech, łatwo zrozumieć, dlaczego rzuciła urok na ekscentrycznego cesarza Rudolfa II, na pisarzy i na specjalistów, którzy wpisali ją na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturalnego i Przyrodniczego UNESCO. Stara Praga to właściwie jedno wielkie muzeum pod gołym niebem. Miliony turystów z całego świata przemierzają codziennie jej ulice i zaułki, podziwiając najpiękniejsze budowle, odkrywają na własną rękę nastrojowe zakątki, spacerując po najsłynniejszym moście nad Wełtawą, eleganckich bulwarach i nadbrzeżnych promenadach. Tu sezon nigdy się nie kończy”. Sławomir Adamczak, podróżnik, autor przewodników turystycznych

♦ Który obiekt jest tak duży, że go... nie widać?♦ Jakie koncerty odbywają się na nabrzeżu Zadaru?♦ Skąd jest najlepszy widok na wszystkie zabytki Dubrownika?♦ W której latarni morskiej można przenocować?Chorwacja, czyli nowe spojrzenie na wybrzeże Adriatyku.Po wyjeździe z Pascalem odkryjesz miejsce na wakacje. Dalmację.Dalmacja to jedna z najpiękniejszych krain w Europie. Turystów przyciąga łagodny klimat, wspaniała przyroda i bogactwo kulturalne regionu. Znajdują tu coś dla siebie miłośnicy kąpieli w ciepłym morzu i nurkowania w przejrzystej wodzie, żeglarze i plażowicze. Ci, którzy preferują wypoczynek w towarzystwie, mają do dyspozycji gwarne ośrodki turystyczne, a poszukujący ciszy i samotności mogą ukryć się w którejś z licznych, schowanych przed światem zatoczek, lub na jednej z wielu wysp w pobliżu adriatyckiego wybrzeża.

Muzea Podkarpacia"" to kompendium wiedzy dla osób zainteresowanych zbiorami muzeów województwa podkarpackiego. Bogato ilustrowany przewodnik zawiera opis 85 muzeów leżących w południowo-wschodnim zakątku Polski, zarówno dużych i znanych, jak i małych, prywatnych i społecznych. Książka ma przejrzystą kompozycję - alfabetyczny układ oraz opis muzeum według schematu: historia, zbiory, ekspozycje i działalność dodatkowa. Wartości praktycznej dodają książce dane teleadresowe muzeów, mapa z zaznaczonymi siedzibami muzeów oraz indeks według kategorii zbiorów.

Przeciąć szlaki narkotykowych karteli w gwatemalskiej dżungli albo spotkać potomków Aleksandra Wielkiego w Pakistanie. Poznać historię kaszmirskiego maharadży albo zjeść psie mięso na chrześcijańskim weselu w muzułmańskim kraju. Może jednak warto zobaczyć jak potomkowie chińskich emigrantów przekłuwają maczetami swoje ciała na tajlandzkim festiwalu albo też jak krzyżują się gorliwi w chrześcijańskiej wierze Filipińczycy? Po to, choć nie tylko po to, wyruszyli poza utarty szlak autorzy siedemnastu opowieści, które składają się na tą książkę. Świst kul, śmiech dzieci, brzęk butelek z piwem i lament męczenników. ?Poza utartym szlakiem? to pełna pasji wędrówka przez kilkanaście państw (Azerbejdżan, Bangladesz, Filipiny, Gruzję, Gwatemalę, Indonezję, Jemen, Kaszmir, Kazachstan, Liban, Nepal, Macedonię, Mongolię, Pakistan, Rosję, Sudan Południowy, Tajlandię i Ukrainę) oraz spotkania ze zwykłymi niezwykłymi ludźmi. ?Miejsca pojawiające się na kartach tej książki nie są tłumnie odwiedzane przez turystów, bądź też odwiedzane nie są wcale. Chociaż znajdujemy w nich piękno ludzi, kultury i natury, opowieści są również do bólu prawdziwe. Nie omijają tego co realne: brudu, śmieci, ubóstwa i choroby. Gorąco polecam, warto wybrać się w tę podróż!? Jakub Pająk, jeden z pomysłodawców sztafety Afryka Nowaka Poza utartym szlakiem to antologia reportaży dotyczących podróży w różne części świata. Zgodnie z tym, co obiecuje wydawca - nie otrzymamy nic szablonowego; niczego, czego można dowiedzieć się, korzystając z ofert standardowych programów biur podróży. Gwarancję stanowią nazwiska autorów - podróżników z fantazją (czasem ułańską), prawdziwych trampów i globtroterów, którzy zawsze pędząc w nieznane, unikając niebezpieczeństw i przeżywając swe niesamowite przygody ? skrzętnie notują wrażenia w swym "dzienniku podróży". Poza utartym szlakiem to antologia, którą nie do końca można określić jako literaturę drogi. Akcent położony jest na człowieku, warunkach w jakich żyje, jego lękach, problemach i czynnikach, które go ukształtowały. Z rysem historii, plastycznie przedstawionymi warunkami przyrodniczymi, ale bez uprzedzeń i bez ucieczek w stereotypowe opinie. Największym atutem książki, poza różnorodnością, jest wysoki poziom literacki oraz walory poznawcze. Od książki po prostu nie można się oderwać. Czasem przykuwa uwagę sam autor, czasem opis miejsca, które wygląda jak fragment rzeczywistości przeniesiony z książki fantasy, czasem jest to opis obrzędów, które nie mieszczą się w głowie, albo po urzekający styl, poczucie humoru lub cięty język. Jednak we wszystkich reportażach odnajduję to, co cenię: głód poznania, wrażliwość i sympatię dla ludzi. ALEKSANDRA URBAŃCZYK, obliczakultury.pl

Monografia jest rezultatem badań nad zarządzaniem przedsiębiorstwem w sytuacji kryzysowej z punktu widzenia organizacyjnego uczenia się. Podjęte badania umożliwiły poszukiwanie niestandardowych sposobów i metod zarządzania przedsiębiorstwem w sytuacji kryzysowej. W procesie badawczym uprawomocniono analizy jakościowe jako współistotne z analizami ilościowymi. Pozwoliło to na aplikację zarządzania wiedzą i organizacyjnego uczenia się do przestrzeni biznesu turystycznego, sformułowanie i wykorzystanie metodyki paradoksów sytuacji kryzysowej w analizie przedsiębiorstw turystycznych, identyfikację modeli zarządzania w sytuacjach trudnych, a także zaproponowanie metodyki tworzenia potencjału do zarządzania kryzysowego oraz kreowania modeli biznesu przedsiębiorstwa uczącego się w kryzysie.

Jeden jacht („Anna”), dwie osoby załogi (Polka i Szwed), trzy miesiące żeglugi i cztery arktyczne morza (Beauforta, Czukockie, Wschodniosyberyjskie i Beringa). Pierwsze w świecie pokonanie tej trasy, lody, sztormy, wiele przygód i zaskakujące sytuacje, jak choćby dwukrotne zatrzymanie załogi przez Rosjan zakończone postawieniem przed sądem za… no właśnie w sumie nie wiadomo. „Kurs Czukotka” to blogowy opis pierwszego w świecie rejsu na tej trasie, chociaż polecamy tę lekturę nie tylko żeglarzom. Przeczytaj, a dowiesz się: - jak się bronić przed niedźwiedziami polarnymi - co się robi z penisów morsów - co Czukcze myślą o opowiadanych o nich kawałach - jak wygląda eskimoskie polowanie na wieloryby - w jaki sposób szuka się na Alasce złota i na czym polegają wyścigi wanien - co lepiej smakuje – mięso karibu czy foki - gdzie na Aleutach chronić się w razie tsunami - jak się odbywają połowy krabów na Morzu Beringa Jedno jest pewne - kto uważa, że Arktyka jest nudna, po tej książce zmieni zdanie! Monika Witkowska – dziennikarka i pilotka wycieczek, ale przede wszystkim: PODRÓŻNICZKA (odwiedziła ponad 150 krajów, z czego większość w pojedynkę, często autostopem). Do jej głównych pasji należy wspinaczka wysokogórska i - na pierwszym miejscu - ŻEGLOWANIE. Pływa zarówno na małych jachtach, jak i na żaglowcach, chociaż od pewnego czasu fascynują ją głównie rejsy polarne. Prowadzi stronę internetową: www.monikawitkowska.pl

Prezentowane opracowanie jest pierwszą od dłuższego czasu na polskim rynku książką, w której omówiono kompleksowo, także w przekroju historycznym, zagadnienia związane z aspektami zrównoważonego planowania przestrzeni turystycznej w Polsce. Dlatego autorka ma nadzieję, że niniejsza publikacja zainteresuje nie tylko studentów kierunków hotelarstwa, turystyki i rekreacji, architektury i urbanistyki, ale także pracowników samorządów lokalnych i przedstawicieli administracji rządowej - odpowiedzialnych za zrównoważony rozwój obszarów o funkcji turystycznej.Anna Pawlikowska-Piechotka, (ur. 1952) dr hab. architekt, jest absolwentką Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej oraz kursów specjalistycznych w Wielkiej Brytanii na Uniwersytecie w Cambridge oraz Uniwersytecie w Oxfordzie. Jest doświadczonym nauczycielem akademickim, od wielu lat związana z Wydziałem Turystyki i Rekreacji AWF Warszawa oraz Wydziałem Architektury Politechniki Warszawskiej. Zajmuje się wykorzystaniem dziedzictwa kulturowego dla potrzeb turystyki oraz zrównoważonym zagospodarowaniem przestrzeni turystycznej i rekreacyjnej.

„Mistrzowie słowa” – wielcy aktorzy czytają wielką literaturę. Każdy z 20 tomów zawiera bogato ilustrowaną książkę przedstawiającą sylwetkę danej aktorki czy aktora oraz krótki opis na temat pisarza i jego dzieła. 20 książek, których nie sposób było lepiej napisać, ale które można było jeszcze lepiej przeczytać. 20 wybitnych interpretacji dzieł literackich nagranych w formacie MP3.

Tybet – niedostępna, bezkresna kraina otoczona najwyższymi górami świata. Pogrążeni w modlitwie mnisi i pasterze pędzący swoje stada przez pustynne wyżyny. Czy wybierając się do tego kraju można jeszcze odkryć coś nowego, tylko dla siebie? Dlaczego nie?! Autor książki Campa w sakwach, czyli rowerem na Dach Świata pokazuje, że z perspektywy rowerowego siodełka świat wygląda zupełnie inaczej, że nie ma takich problemów, z którymi nie można sobie poradzić, ani takich miejsc, których nie można odwiedzić. To książka o niezależności, jaką daje podróżowanie rowerem, o samodzielnym odkrywaniu nowych, nieprzetartych szlaków i przypadkowych spotkaniach z życzliwymi ludźmi.

   Arthur Moffatt, doświadczony wioślarz, umarł z zimna nad brzegami rzeki Dubawnt, w tundrze na północy Kanady 14 września 1955 roku. Miał trzydzieści sześć lat. Pięciu młodszych uczestników wyprawy ledwo uszło stamtąd z życiem.    Ta książka jest osobistym spojrzeniem jednego z nich na tamte dramatyczne wydarzenia, a także opowieścią o własnej drodze życiowej.    Historię wyprawy z 1955 roku można rozpatrywać z dwóch odmiennych punktów widzenia. Pragmatyzm i zdrowy rozsądek podpowiadają, że wioślarska wyprawa na subarktyczne obszary Kanady była źle zaplanowana i obciążona nieodpowiedzialnymi decyzjami, co w konsekwencji doprowadziło do tragedii.    Jednakże można dostrzec w tej historii głębszy sens. Większość ludzi przemierzających północne pustkowia Kanady została w jakiś sposób duchowo naznaczona przez te wędrówki. W trakcie swojej pierwszej wyprawy w 1969 rokują także przemierzałem rejony rzeki Dubawnt. Lód trzymał wtedy długo i z powodu niedostatku pożywienia była to bardzo wyczerpująca wędrówka. Mimo wszystko wracałem w te same rejony jeszcze pięć razy, by znów doświadczyć duchowego przeżycia, które stało się też udziałem George'a.    George Grinnell napisał, że „prawdziwa podróż to poznawanie własnej duszy". Jego wędrówka przez północne pustkowie była właśnie taką duchową epopeją.    Większość z nas prowadzi życie gwarantujące względne poczucie psychicznego bezpieczeństwa, wybiera utarte i dobrze znane szlaki. Eksplorację odległych i nieznanych obszarów pozostawiamy prawdziwym artystom i niezwykłym indywidualnościom, takim jak George Grinnell, którzy robią to za nas i dla nas. Wędrówka w głąb duszy ludzkiej jest o wiele trudniejsza i bardziej wymagająca niż eksploracja nieznanego lądu. Trudne jest zarówno dotarcie na skraj ludzkiego doświadczenia ku oświeceniu, obszarowi wysublimowanej percepcji i wrażliwości, jak i powrót z tej sfery do rutyny codzienności i zgiełku świata.    Trzymiesięczna wyprawa łodziami przez mroźne odludzie północnej Kanady stała się dla Georgea Grinnella balansowaniem na krawędzi między szaleństwem a normalnością, między życiem a śmiercią. I to właśnie osobista perspektywa narracji decyduje o wyjątkowej sile tej książki.    W rozdziale szesnastym autor opisuje doświadczenie czasowej utraty tożsamości i atak paniki wywołany tym stanem. Poraziło go uczucie, że jego dusza „wyparowała w kontakcie z pustkowiem", z przytłaczającą swoim ogromem przestrzenią, w której pojedynczy człowiek jest tylko pyłkiem. Wszechogarniająca pustka mroźnego lądu była dla psychiki młodego człowieka trudna do zniesienia.    Edward McCourt w książce Jukon i Terytoria Północno-Za-chodnie zadaje retoryczne pytanie: „Dlaczego ludzie ciągną na te pustkowia?", i odpowiada na nie w następujący sposób: „Kanadyjska tundra jest tak rozległa, tak prastara i tak obca zwykłemu doświadczeniu zwykłych ludzi, że skłania do bolesnej autorefleksji. W porównaniu z jej bezkresem jednostka jawi się jak bańka wody na powierzchni ogromnej rzeki, kropla w oceanie; w porównaniu z długością jej istnienia czas ludzkiego życia wydaje się zaledwie mgnieniem. To świat, który nosi tak mało śladów istnienia człowieka, że rozpływają się w nim uczucia, jakie zwykle utożsamiamy z człowieczeństwem - miłość, nienawiść, duma, strach. W tym świecie dokonania człowieka czy jego zaniedbania nikną wobec potęgi natury. Przez swoją pozorną niezniszczalność ten świat wyzwala w młodych buńczucznych sercach pragnienie wielkich czynów, starych zaś utwierdza w przekonaniu, że ich porażki w ostatecznym rozrachunku i tak nie mają znaczenia".   GEORGE LUSTE, POMYSŁODAWCA SYMPOZJUM POŚWIĘCONEGO WIOŚLARSTWU EKSTREMALNEMU

Przedmiotem rozważań zawartych w książce jest polityka Unii Europejskiej w dziedzinie turystyki z uwzględnieniem obowiązującego Traktatu z Lizbony. Turystyka międzynarodowa odgrywa ważną rolę społeczno-ekonomiczną w państwach członkowskich Wspólnoty. Fragment Wstępu

Zapraszamy w kolejną podróż z Paulem Theroux. Tym razem światowej sławy pisarz i podróżnik postanowił przejechać cały kontynent afrykański: od Kairu do Kapsztadu droga wiedzie wzdłuż Nilu, przez Sudan i Etiopię, Kenię i Ugandę, Tanzanię, Mozambik i Zimbabwe ? aż do samego krańca Afryki Południowej. Theroux podróżuje oczywiście pociągiem, ale nie tylko ? rzeki przepływa dłubanką, pyliste drogi pokonuje rozklekotanym autobusem i ciężarówką transportującą bydło. To z nich otwierają się dla niego widoki na jeden z najpiękniejszych, a zarazem najbardziej niebezpiecznych krajobrazów ziemi. Dla pisarza jest to podróż zarazem odkrywcza, jak i sentymentalna. Prawie czterdzieści lat wcześniej Theroux pracował w Afryce jako nauczyciel. Odwiedza więc swoją dawną szkołę, uczniów i afrykańskich przyjaciół. Z wielką pasją obserwuje zdumiewające i wyniszczające zmiany, które zaszły w znanych mu miejscach. Jak zawsze spostrzegawczy i ciekawy wszystkiego, rejestruje każdy szczegół i z charakterystycznym dla siebie humorem zabiera czytelników na niezwykle pouczającą epicką wyprawę. Safari mrocznej gwiazdy to jedna z najlepszych i najodważniejszych książek Paula Theroux. To list miłosny do Afryki. Zbliżając się do sześćdziesiątki, Theroux porzucił wygody, dostatek i sławę znanego pisarza, by samotnie spędzić rok, podróżując po najbardziej nieprzyjaznych częściach najbiedniejszego kontynentu świata"". Robert D. Kaplan, Washington Post Energia Theroux jest zaraźliwa, jego ciekawość ? nienasycona, jego zuchwalstwo ? no cóż ? niezwykłe. Zdecydowany pomieścić całą Afrykę w jednej książce, daje nam wszystko: ?trędowaci, hieny, kły słoniowe, odpadki, skarżące się osły, odsłonięte rynsztoki w brukowanych zaułkach, aromat przypraw, zakrwawiony rzeźnik unoszący tasak, by przeciąć owłosiony garb i odsłonić gładki jak ser wielbłądzi tłuszcz?. Pisze tak, że nie sposób się oprzeć. Mark Slouka, San Francisco Chronicle

Czy podróż to dobry sposób, by wzmocnić relacje rodzinne? Matka i córka, Claire i Mia Fontaine, zainspirowane programem szalonej wycieczki dookoła globu, zwanej Ogólnoświatowymi Wielkimi Łowami, wyruszają w podróż po Azji, Egipcie i Bałkanach, by na koniec przez cztery miesiące smakować życie w południowej Francji. Przemierzają dwanaście krajów, odwiedzają dwadzieścia miast, przeżywają nadzwyczajne, często przezabawne przygody. Puszczają latawce z chińskimi dziećmi, odwiedzają wioski dziecięce SOS w Nepalu, niemalże tracą życie w Egipcie, szukają śladów przodków w Budapeszcie, podziwiają monumentalne figury mistyczek unoszących się w basenie w jednym z kościołów Awinionu i poznają francuski przepis na udane życie.. Stykają się także z trudnym doświadczeniem nędzy w ubogich krajach, a mądrość tradycyjnych społeczności często konfrontują z nowoczesnym sposobem życia. Kąpiel ze słoniem to zapis niezwykłej podróży, dzięki której Claire i Mia poznają nie tylko inne kraje i kultury, lecz przede wszystkim siebie. Pogłębiają łączącą je miłość i nawiązują prawdziwą przyjaźń. ""Podróż opróżnia pudełko zwane życiem z wszystkiego, co w nim zgromadziłeś, i dzięki niej dowiadujesz się, kim naprawdę jesteś"". Claire Fontaine Claire i Mia Fontaine to autorki bestsellerowej książki Come Back: A Mother and Daughter's Journey Through Hell and Back (2006), w której opisały zwycięskie zmagania z uzależnieniem od narkotyków nastoletniej Mii. Książka stała się międzynarodowym bestsellerem, pomogła wielu rodzicom i dzieciom znajdującym się w podobnej sytuacji.

Richard Dana studiował prawo na Harvardzie, kiedy nagła choroba oczu uniemożliwiła mu kontynuowanie nauki. Ten młody Bostończyk decyduje się więc radykalnie zmienić swoje życie i w 1834 r. zaciąga się jako zwykły marynarz na statek wyruszający w dwuletnią podróż handlową do Kalifornii wokół przylądka Horn. ?Dwa lata pod żaglami. 1834-1836? jest sprawozdaniem z morskiej podróży, światowym marynistycznym klasykiem, który wciąż, po prawie 200 latach od wydania, czyta się z autentyczną satysfakcją za poruszający i prawdziwy portret determinacji i natury człowieka oraz jego relacji z morzem.

Czy wiecie, jak wygląda motokaretka ratująca ludzi w trudnodostępnych rejonach Afryki? Czym różni się tuk tuk od bajaja? Jaki jest najpopularniejszy środek lokomocji w Indonezji? Jaką prędkość osiąga japoński shinkansen i indyjski Nano? Odpowiedzi na te i wiele, wiele innych pytań znajdziecie podczas podróży dookoła świata z Tomkiem Miłeckim. Z notatnika młodego podróżnika: Pojazdy i nie tylko, to książka dla dzieci i ich rodziców ukazująca warunki życia dorosłych i dzieci w różnych miejscach na świecie.

Pomysł rajdu motocyklowego do Ziemi Świętej zrodził się na Rajdzie Katyńskim, podczas dyskusji o planach przyszłych wyjazdów. Zgłosił go Czarek, jako swego rodzaju pielgrzymkę podobną do rajdów "ojców naszych starym szlakiem" czy Rajdu Katyńskiego. Pielgrzymka pielgrzymką, ale mnie pomysł podobał się. Nie lubię jazdy dookoła trzepaka, nie znoszę bezmyślnej jazdy w zorganizowanej kolumnie, nudzą mnie zbyt długie postoje, uroczyste przemowy i ceremonie. Lubię jazdę w interesujący, nieznany świat. A ten świat, który zaproponował Czarek, wydawał mi się być naprawdę interesującym. I nie pomyliłem się. Jechaliśmy do kolebki naszej cywilizacji. Fragment Przedmowy

W 1893 r. Fridtjof Nansen wyruszył z 12 towarzyszami na polarną ekspedycję badawczą na Framie, szkunerze „o nieprzeciętnej odporności, zdolnego oprzeć się naciskowi lodów” i do dryfowania z prądem morskim od Wysp Nowosyberyjskich do Grenlandii przez biegun północny. Ten wizjonerski, uważany za samobójczy projekt powstał po daremnych 400-letnich próbach zdobycia bieguna północnego przez licznych podróżników i po historii statku Jeannette, który zmiażdżony przez lody przy wschodniej Syberii w 1881 r., wyrzucony został 3 lata później na odległy o 3 tys. mil brzeg Grenlandii. Książka „Fram w Arktyce” po raz pierwszy opublikowana w 1897 r. odniosła niebywały sukces stając się poruszającym zapisem dziejów statku i jego heroicznego rejsu. Nansen opowiada o podróży wzdłuż północnych granic Europy i Azji, niebezpiecznym, żmudnym dryfowaniu na północ po nieznanym i zamarzniętym Oceanie Arktycznym, walce z napierającymi krami, niezmiernie długą nocą polarną i prowadzonych badaniach. Gdy stało się jasne, że Fram nie zdryfuje blisko bieguna, Nansen wraz z Johansenem wyrusza na niebezpieczną wyprawę psimi zaprzęgami, aby dotrzeć „na najdalszą północ”. Polarnicy doświadczeni niezmiernymi trudami – spiętrzonym pakiem lodowym i jego przeciwnym dryfem, wyczerpaniem, mrozem i głodem, zawrócili, osiągając najdalszy na północ punkt w historii – 86°13'N. 15 miesięcy po opuszczeniu Frama, przebyciu 700 mil, dopłynięciu kajakami do Ziemi Franciszka Józefa i spędzeniu tam długiej zimy w prowizorycznym szałasie, spotykają angielską wyprawę badawczą. Nansen i Johansen wracają tryumfalnie do Norwegii w 1896 r., a zaraz po nich niezwyciężony Fram z pozostałymi członkami załogi.

Książeczka o podróżowaniu jest filozoficzną refleksją nad sensem przemierzania świata. Nie opowiada o konkretnych podróżach, lecz o podróżowaniu. Stara się zaprezentować zbliżony do ideału model, realizowany w praktyce na wiele sposobów. Jest jednocześnie pochwałą podróżowania, wyrazem fascynacji autora podróżami i podróżnikami – najzdrowszymi pod słońcem szaleńcami przemierzającymi świat w rytm uderzeń serca. Dlaczego warto podróżować? Bo podróż daje poczucie wolności. A skoro wolność jest tym, czego człowiek pragnie jak wody, to i podróż, grzejąc się w cieple wielkiego pojęcia wolności, urasta do rangi fundamentalnego doświadczenia ludzkiego życia. Można wymienić wiele motywów podróżowania, na przykład chęć przeżycia przygody, czy znalezienie na Ziemi rzeczy nieziemskich. Jednak przyczyną par excellence jest właśnie pragnienie wolności.

Jest to przewodnik napisany w 1893 r. w redakcji znanego pisma Wędrowiec, wznowiony po wielu latach. W środku znajdziecie m.in. bardzo dokładne opisy ulic i budynków aż z 8. dzielnic stolicy, opisy cmentarzy różnych wyznań i okolice Warszawy, takie jak Wilanów, czy Ursynów. Wszystko to okraszone 132 grafikami, m.in. słynnego Andriollego i wydrukowane na papierze fakturą przypominającym dawne papiery. W przewodniku również mapka z liniami tramwajów konnych.

Z recenzji prof. nadzw. dr hab. Małgorzaty Duczkowskiej-Piaseckiej: Książka wprowadza do literatury rzadko spotykany punkt widzenia na agroturystykę, a jednocześnie taki, o którym w dzisiejszych czasach – a także w sytuacji polskiego rolnictwa – należy mówić i pisać. Mianowicie autorka postrzega i prezentuje agroturystykę jako formę biznesu i przymierza treści z dziedziny zarządzania marketingowego właściwego biznesowi do gospodarstw rolnych. Jest to cenny punkt widzenia, gdyż pozwala unaocznić, że gospodarstwa rolne to małe przedsiębiorstwa i różnicowanie działalności jest pomysłem na zarabianie pieniędzy w każdym biznesie, także w rolnictwie. Książką zainteresują się ci, którzy poszukują nowości z dziedziny agroturystyki, jak i ci, którzy chcą posiąść nową wiedzę na temat marketingu, a zwłaszcza segmentacji rynku i marketingu segmentacyjnego. Książka zawiera receptę dla polskiego biznesu agroturystycznego, tj. receptę na postępowanie podmiotów biznesowych (gospodarstw agroturystycznych) w poszukiwaniu i wybraniu dla siebie dogodnego segmentu do obsługi, aby zmaksymalizować prawdopodobieństwo większych dochodów.