Jak zadbać o prawidłowy rozwój emocjonalny dziecka? Oczywiście nie ma idealnych ojców ani idealnych matek – wszyscy popełniamy błędy. Większość rodziców robi wszystko, by okazać swoim dzieciom miłość, troskę i zrozumienie. Jeśli chcesz: poznać podstawowe potrzeby emocjonalne swojego dziecka; nauczyć się, jak zaspokajać te potrzeby w zrównoważony sposób; zbudować bliską więź z dzieckiem; konstruktywnie radzić sobie z codziennymi trudnościami ten dział jest własnie dla Ciebie. Mnóstwo praktycznych poradników i porad dla rodziców i specjalistów. Znani psycholodzy przekonują, że kluczowe dla prawidłowego, zdrowego rozwoju dziecka jest zaspokojenie podstawowych potrzeb emocjonalnych, do których należą: bezpieczne przywiązanie i akceptacja, zdrowa autonomia i kompetencja oraz wartości duchowe. Prezentujemy rozważania teoretyczne i praktyczne nad współczesnymi problemami rozwoju twórczego dziecka.
Książka jest cennym źródłem wiedzy na temat roli i znaczenia taktu w pracy nauczyciela oraz w relacjach z uczniami, rodzicami i innymi współpracownikami. Takt pedagogiczny odnosi się do umiejętności zachowania się w sposób uprzejmy, wyważony i pełen szacunku, co sprzyja tworzeniu pozytywnej atmosfery w środowisku edukacyjnym. Książka ta jest przydatna dla nauczycieli, wychowawców, studentów kierunków pedagogicznych oraz wszystkich zainteresowanych rozwojem kompetencji interpersonalnych w pracy z młodzieżą i dorosłymi.
Nasze ponad 30-letnie doświadczenia wskazują na fakt, iż przerobienie pierwszych trzech etapów ćwiczeń nie gwarantuje automatycznego, prawidłowego różnicowania liter z cechami dystynktywnymi. Dlatego czwartemu etapowi należy poświęcić szczególną uwagę i różnicowanie z tego zakresu doprowadzić do perfekcji przed rozpoczęciem przez dziecko obowiązku szkolnego, czyli przed 7. rokiem życia. Gwarantuje to, iż problemy dyslektyczne typu wzrokowego u dziecka nie wystąpią. Zasada pracy nad cechami dystynktywnymi najczęściej mylonych liter języka polskiego jest taka sama jak w przypadku pracy logopedycznej nad głoskami opozycyjnymi1. Na początku należy zapoznać dziecko z obrazem graficznym i sposobem zapisu konkretnej opozycji literowej mylonej przez dziecko i wymagającej ćwiczenia. Ważne jest, by już na samym początku pracy nad różnicowaniem liter z cechami dystynktywnymi jako pierwszy etap wprowadzić znak graficzny litery w postaci drukowanej małej i dużej oraz pisanej małej i dużej. Następnie w celu lepszego zapamiętania obrazu graficznego litery, konieczne jest samodzielne zapisywanie przez dziecko mylonych liter w postaci pisanej, najpierw po śladzie, a potem samodzielnie, co wpłynie również korzystnie na sprawność grafomotoryczną ręki i odczytywanie w izolacji zapisanych ćwiczonych liter. Najważniejszym jednak etapem pracy nad różnicowaniem mylonych liter jest uporządkowane, linearne odczytywanie sylab i połączeń literowych zawierających litery opozycyjne różniące się tylko jedną cechą dystynktywną. Ostatnim etapem jest utrwalenie różnicowania liter opozycyjnych na materiale wyrazowym i zdaniowym. W naszym poradnikach nie został umieszczony materiał zdaniowy, ponieważ ćwiczenia można prowadzić z wykorzystaniem wszystkich dostępnych tekstów przeznaczonych do czytania przez dzieci. Zaproponowane przez nas ćwiczenia adresowane są głównie do lewej półkuli mózgowej, dlatego muszą być rzetelnie uporządkowane, a w celu zautomatyzowania wymagają wielokrotnych powtórzeń. Reasumując, etapy pracy nad literami z cechami dystynktywnymi są następujące: 1. Zapoznanie dziecka z obrazem graficznym ćwiczonych liter i sposobem ich zapisu. 2. Zapisywanie przez dziecko ćwiczonych liter najpierw po śladzie, a następnie samodzielnie. 3. Odczytywanie w izolacji ćwiczonych liter. 4. Odczytywanie przez dziecko sylab i połączeń literowych z ćwiczonymi literami. 5. Czytanie przez dziecko wyrazów zawierających ćwiczone litery. 6. Czytanie przez dziecko zdań, tekstów, opowiadań i bajek.
Zeszyt ćwiczeń dla dzieci z zaburzeniami percepcji wzrokowejNasze ponad 30-letnie doświadczenia wskazują na fakt, iż przerobienie pierwszych trzech etapów ćwiczeń nie gwarantuje automatycznego, prawidłowego różnicowania liter z cechami dystynktywnymi. Dlatego czwartemu etapowi należy poświęcić szczególną uwagę i różnicowanie z tego zakresu doprowadzić do perfekcji przed rozpoczęciem przez dziecko obowiązku szkolnego, czyli przed 7. rokiem życia. Gwarantuje to, iż problemy dyslektyczne typu wzrokowego u dziecka nie wystąpią. Zasada pracy nad cechami dystynktywnymi najczęściej mylonych liter języka polskiego jest taka sama jak w przypadku pracy logopedycznej nad głoskami opozycyjnymi1. Na początku należy zapoznać dziecko z obrazem graficznym i sposobem zapisu konkretnej opozycji literowej mylonej przez dziecko i wymagającej ćwiczenia. Ważne jest, by już na samym początku pracy nad różnicowaniem liter z cechami dystynktywnymi jako pierwszy etap wprowadzić znak graficzny litery w postaci drukowanej małej i dużej oraz pisanej małej i dużej. Następnie w celu lepszego zapamiętania obrazu graficznego litery, konieczne jest samodzielne zapisywanie przez dziecko mylonych liter w postaci pisanej, najpierw po śladzie, a potem samodzielnie, co wpłynie również korzystnie na sprawność grafomotoryczną ręki i odczytywanie w izolacji zapisanych ćwiczonych liter. Najważniejszym jednak etapem pracy nad różnicowaniem mylonych liter jest uporządkowane, linearne odczytywanie sylab i połączeń literowych zawierających litery opozycyjne różniące się tylko jedną cechą dystynktywną. Ostatnim etapem jest utrwalenie różnicowania liter opozycyjnych na materiale wyrazowym i zdaniowym. W naszym poradnikach nie został umieszczony materiał zdaniowy, ponieważ ćwiczenia można prowadzić z wykorzystaniem wszystkich dostępnych tekstów przeznaczonych do czytania przez dzieci. Zaproponowane przez nas ćwiczenia adresowane są głównie do lewej półkuli mózgowej, dlatego muszą być rzetelnie uporządkowane, a w celu zautomatyzowania wymagają wielokrotnych powtórzeń. Reasumując, etapy pracy nad literami z cechami dystynktywnymi są następujące: 1. Zapoznanie dziecka z obrazem graficznym ćwiczonych liter i sposobem ich zapisu. 2. Zapisywanie przez dziecko ćwiczonych liter najpierw po śladzie, a następnie samodzielnie. 3. Odczytywanie w izolacji ćwiczonych liter. 4. Odczytywanie przez dziecko sylab i połączeń literowych z ćwiczonymi literami. 5. Czytanie przez dziecko wyrazów zawierających ćwiczone litery. 6. Czytanie przez dziecko zdań, tekstów, opowiadań i bajek.
Już zapewne wiesz, że największym przeciwnikiem twojego dziecka nie jest rywal na boisku, ale świecący ekran smartfona. Boisz się, że wirtualna rzeczywistość zastąpi mu realny świat, pozbawi je pewności siebie i będzie przeszkodą na drodze do zdrowego i aktywnego życia? Pewnie ostatnie, na co masz siłę, to walka z uzależniającym światem gier i TikToka.
Rozumiemy twoją bezsilność.
Rodzice stają dziś przed wyzwaniem trudniejszym niż finały NBA: jak nauczyć dziecko zdrowych nawyków, nie tracąc przy tym nerwów?
Napisaliśmy tę książkę, by dać ci odpowiednie narzędzia i pomóc odciągnąć dzieci od ekranów
To nie jest podręcznik dla rodziców przyszłych mistrzów olimpijskich, bo każde dziecko jest inne. Nie ma jednej „instrukcji obsługi”, ktoś ma talent, ktoś inny serce do walki, a jeszcze ktoś woli podwórko od hali treningowej. Pokażemy ci, jak rozbudzić w dziecku pasję do ruchu i nauczyć je sięgać po marzenia. Znajdziesz tu też niepublikowane wcześniej zdjęcia i zapis mojej historii – chłopaka z Łodzi, który dzięki ciężkiej pracy dotarł do NBA i zaszedł dalej, niż ktokolwiek przypuszczał. Pomogli mi w tym ludzie, których spotkałem na swojej sportowej drodze.
Wraz z zaproszonymi ekspertami (psychologiem, dietetykiem, trenerami) wyjaśniamy:
jak mądrze ograniczać czas spędzany przed telefonem i komputerem,
jak małymi krokami zachęcać do aktywności fizycznej,
jak budować w dziecku poczucie bezpieczeństwa i pewność siebie,
jak zadbać o zdrową dietę i odporność psychiczną,
jak wspierać rozwój, nie przenosząc na dziecko własnych ambicji.
Nie każdy musi trafić do najwyższej ligi – i dobrze! Tu chodzi o stawkę większą niż medal: o zdrowie, odwagę i radość z odkrywania siebie.
Nasza książka to dopiero rozgrzewka przed meczem o marzenia.
Zacznijmy celować wyżej niż w ekran telefonu. Razem.
Marcin i Krysia
METODA DOBREGO STARTU we wspomaganiu rozwoju, edukacji i terapii pedagogicznejPublikacja ma służyć jako podręcznik dla nauczycieli, logopedów i terapeutów, wzbogacający ich wiedzę oraz warsztat pracy z dziećmi wymagającymi wspomagania i usprawniania rozwoju psychomotorycznego. Publikacja jest wynikiem wieloletniej praktyki terapeutycznej Autorki, dociekań, analiz teoretycznych, diagnostycznych opracowań, badań empirycznych oraz modyfikacji metody i tworzenia nowych propozycji metodycznych. Wiedza teoretyczna zobrazowana jest wynikami badań i licznymi wskazówkami praktycznymi.
Zestaw zawiera dwadzieścia jeden historyjek obrazkowych. Każda historyjka składa się z trzech obrazków przedstawiających kolejne etapy jednego zdarzenia. Głównymi bohaterami tych wydarzeń są przede wszystkim dzieci. Pod każdym obrazkiem zapisano pytanie związane z jego treścią, a odpowiedzi na te pytania podano na osobnych paskach.Historyjki podzielono ze względu na stopień trudności na trzy poziomy, po siedem historyjek w każdym poziomie. Różnica w poziomie trudności polega przede wszystkim na długości pytań i odpowiedzi, a także budowie wyrazów.Dziecko – pracując z pomocą dorosłego lub pod jego kontrolą – powinno przyjrzeć się uważnie wszystkim trzem obrazkom należącym do jednej historyjki, a następnie ułożyć je w odpowiedniej kolejności. Następnie powinno przeczytać pytania i dobrać do nich odpowiedzi.Ułożone historyjki nauczyciel może wykorzystać do ćwiczeń w czytaniu, rozwijaniu mowy czynnej, a zwłaszcza umiejętności mówienia zdaniami, opowiadania.Historyjki obrazkowo-zdaniowe z pytaniami przeznaczone są dla dzieci 6-letnich (a nawet młodszych), które rozpoczęły już naukę czytania. Mogą służyć również dzieciom starszym, których rozwój przebiega nieharmonijnie lub jest globalnie opóźniony. Historyjki mogą być pomocą dydaktyczną do zajęć korekcyjno-kompensacyjnych czy rewalidacyjnych, prowadzonych zarówno indywidualnie, jak i z kilkorgiem dzieci. Maluchy mogą układać je również w domu, bawiąc się z rodzicami.
Znamienną cechą polskiej andragogiki dziś, w XXI wieku, jest włączanie w jej obszar badawczy transdyscyplinarnego dyskursu podejmowanego w zakresie nauk społecznych i humanistycznych, dotyczącego procesów uczenia się człowieka dorosłego.Z treści zawartych w tej publikacji [...] wynika, że poczynając od lat 80. XX wieku, zauważalny jest w polskiej andragogice zwrot ku badaniom jakościowym, które wśród badań empirycznych w XXI wieku zaczynają przeważać [...].[...] badacze zjawisk mieszczących się w przedmiocie badań andragogiki [...] tworzą już specyficzne środowisko naukowe, otwarte, bardziej demokratyczne, transdyscyplinarne, realizujące ideę niewidzialnego koledżu, jak to określa Zbyszko Melosik [...] włączając w skład tego środowiska, poza znany i znaczącymi dla dyscypliny naukowcami, także osoby na początkowych etapach swojej naukowej kariery, badaczy andragogów i badaczy reprezentujących inne dyscypliny naukowe.W andragogice ostatnich dwóch, trzech dekad można dostrzec przesunięcie z metody na badacza. To bardzo ważna zmiana paradygmatyczna, która pociąga za sobą jakościowy charakter badań. [...] Na badacza (a nie na metodę) spada odpowiedzialność za planowanie, realizację i efekty procesu badawczego, które są weryfikowane w naukowym dyskursie. Jest to cena za jego wolność, twórczość i możliwość realizacji pasji naukowej według miary swej umysłowości. Badania jakościowe wymagają odwagi, a prezentacja wyników własny naukowych dociekań wiąże się z niepewnością ich uznania przez innych badaczy. Fragmenty z Wprowadzenia
Maturzysto! Jeśli pisanie rozprawki nadal spędza Ci sen z powiek, to mam dla Ciebie świetne rozwiązanie.Zapewni Ci ono spokój i pozwoli zrozumieć, co jest istotą tej – niełatwej – wypowiedzi pisemnej. Ćwicz zatem na podstawie planów, schematów rysunkowych. Nasz mózg lubi myśleć obrazami, a ja połączyłam je ze słowem. Teraz masz gotowe narzędzie do pracy.
Pomoc Wykluczanie ze zbioru 2 podnosi sprawność lewej i prawej kory mózgowej, angażując przede wszystkim pola wzrokowe, kojarzeniowe i czołowe. Ćwiczenie działania lewej półkuli mózgu są podstawą oddziaływań stymulujących funkcje poznawcze dziecka. Spostrzeganie i werbalizowanie różnic występujących między elementami obiektu lub między elementami zbioru, jest podstawą uczenia się nie tylko czytania i pisania, ale także nabywania wiedzy o rzeczywistości. Umiejętność wykluczania ze zbioru wymaga także dostrzeżenia wspólnych cech pozostałych obiektów, które tworzą kategorię. W zadaniach wykorzystano materiał tematyczny (konkretny) i symboliczny/atematyczny (figury geometryczne). Zadaniem ćwiczeń jest kształtowanie umiejętności: - linearnego (od lewej do prawej) spostrzegania obrazków, - identyfikowania obiektów, - dostrzegania cechy wspólnej trzech obiektów, - nazwania cechy wspólnej trzech obiektów, - dostrzegania cechy różnicującej jednego obrazka, - nazwania cechy różnicującej jednego obrazka. Dziecko ma także okazję do kreatywnego tworzenia innych zbiorów na podstawie ustalonej przez siebie zasady. Takie indywidualne zabawy przygotowują dziecko do rozumienia i tworzenia rozbudowanych tekstów. W nowej wersji produkt rysunki zostały zastąpione zdjęciami. Zestaw składa się z 54 elementów podzielonych na materiał tematyczny i atematyczny. Do zestawu dołączona jest również instrukcja.
Jean Twenge pierwsza podniosła alarm, gdy w swoim wiralowym artykule, opublikowanym na łamach "The Atlantic" w 2017 roku, zadała pytanie: "Czy smartfony zniszczyły całe pokolenie?". Od tamtej pory jest jedną z czołowych postaci - i moją partnerką w badaniach naukowych - w przedsięwzięciu dokumentowania coraz silniejszego negatywnego wpływu dzieciństwa spędzanego w telefonach na rozwój dzieci. W tej książce Jean Twenge nie ogranicza się do dokumentowania, lecz podpowiada nam, co - jako rodzice - możemy zrobić, aby chronić swoje dzieci, nie odcinając ich przy tym od technologii ani od rówieśników. Jeżeli uda nam się wprowadzić w życie choćby kilka z tych dziesięciu zasad, to będziemy mieć szczęśliwsze rodziny i zdrowsze dzieci.- Jonathan Haidt, NYU-Stern School of Business, autor między innymi "Prawego umysłu" i "Niespokojnego pokolenia"Rodzice XXI wieku często czują, że prowadzą nierówną walkę - coraz trudniejszą, w miarę jak technologia wdziera się do wszystkich zakamarków naszego życia. Od rosnącego problemu uzależnienia od mediów społecznościowych po coraz bardziej niepokojący kryzys zdrowia psychicznego wśród dzieci i młodzieży - rodzice borykają się z przytłaczającymi trudnościami. Jak mogą pomóc swoim dzieciom w zbudowaniu zdrowej, zrównoważonej relacji z nowymi technologiami - mimo że urządzenia i aplikacje projektuje się w taki sposób, aby wciągały użytkowników w głąb cyfrowego świata?Jean Twenge, autorka bestsellerów, powraca z Dziesięcioma zasadami wychowania w cyfrowym świecie - praktycznym przewodnikiem, o który rodzice od dawna prosili. Na podstawie wieloletniego doświadczenia - jako psycholożki zajmującej się badaniem pokoleń i jako matki trojga dzieci - napisała ona rzeczowy poradnik dotyczący tego, jak wychować odporne psychicznie dzieci o rozwiniętej świadomości cyfrowej. Nie ma tu mglistych apeli o zwiększenie "piśmienności cyfrowej". Zamiast tego Jean Twenge przedstawia dziesięć praktycznych zasad, które pomagają chronić dobrostan psychiczny dzieci, a jednocześnie wspierają rozwój samodzielności i głębokich więzi w rodzinie. Od reguły "Żadnych mediów społecznościowych do szesnastego roku życia" po utworzenie stref bez telefonów, takich jak sypialnie czy miejsce spożywania rodzinnych posiłków - te zasady opierają się na wynikach badań naukowych, a przy tym są tak proste, że można je włączyć do życia codziennego każdej rodziny.Krótka, wzmacniająca i nadzwyczaj aktualna - ta książka wyposaża rodziców w narzędzia, które pomogą im sprostać wyzwaniom i niebezpieczeństwem cyfrowego świata. Chodzi tu nie tylko o ochronę przed bezpośrednimi zagrożeniami, takimi jak cyberprzemoc, lecz także o działania wspierające rozwój ważnych umiejętności życiowych, zakłócany przez nadmiar czasu spędzanego przed ekranem - takich jak samodzielność czy kreatywność. Dziesięć zasad wychowania w cyfrowym świecie to lektura obowiązkowa dla rodziców na całym świecie - źródło praktycznych rozwiązań, które pomogą nam zadbać o przyszłość dzieci bez odbierania im radości tu i teraz.Jean M. Twenge, profesorka psychologii na Uniwersytecie Stanowym w San Diego, jest autorką ponad 190 publikacji naukowych i siedmiu książek opartych na wynikach jej badań, między innymi znanych i popularnych w Polsce: Pokoleń i iGen. Jej badania opisywano w takich pismach, jak "Time", "Newsweek", "New York Times", "USA Today" i "Washington Post". Omawiano je również w programach telewizyjnych, takich jak Today, NBC Nightly News, Fox and Friends, Dateline, Real Time with Bill Maher, a także na antenie National Public Radio.
Autorzy książki przedstawiają spojrzenie na problem paradygmatu z dwóch radykalnie odmiennych perspektyw (). Jacek Moroz proponuje konstruktywizm epistemologiczno-kognitywny, który Jego zdaniem stanowi najbardziej spójną ramę dla współczesnej dydaktyki. Natomiast Oskar Szwabowski proponuje dydaktykę immanentną, która wychodzi poza wszelkie paradygmaty (). Nie interesuje ich opis poszczególnego paradygmatu ani tworzenie kolejnych map, ale rozważają sensowność i możliwość ujęcia paradygmatycznego dydaktyki, pogłębiają zagadnienie. Proponują nieco inne spojrzenie, podejmują problemy, które wciąż nie zostały odpowiednio wypowiedziane ().Z tego powodu należy książkę przyjąć z wielką radością. Jej treść jest bowiem niezwykle merytoryczna, pogłębiona, oparta na bardzo szerokich analizach literaturowych.Autorzy przedstawiają swoje podejścia nie tylko merytorycznie, ale też interesująco, co jest ważne w przypadku tekstów naukowych.Z recenzji prof. Janiny Świrko JACEK MOROZ doktor habilitowany, pracuje w Instytucie Pedagogiki Uniwersytetu Szczecińskiego. Zainteresowania badawcze: konstruktywizm w dydaktyce, epistemologia w edukacji, kognitywistyka. Autor książek: Teoria uczenia się w perspektywie konstruktywistycznej (Szczecin 2019); Dyskusja z relatywizmem prawdy w Szkole Lwowsko-Warszawskiej, (Warszawa 2013).OSKAR SZWABOWSKI doktor habilitowany, profesor Uniwersytetu Pomorskiego w Słupsku. Zajmuje się filozofią edukacji, autoetnografią, dydaktyką, pedagogicznie zorientowanymi studiami kulturowymi, edukacją wyższą oraz nie-ludźmi. Autor licznych artykułów w czasopismach krajowych i międzynarodowych. Napisał książki: Uniwersytet, fabryka, maszyna (Warszawa 2014); Nekrofilna produkcja akademicka i pieśni partyzantów (Wrocław 2019); Zaczepne wprowadzenie do filozofii edukacji (Szczecin 2022); Nawiedzanie, czyli efekty Bartlebyego (Warszawa 2023); Nie-ludzka wspólnotacierpienia. Nie-ludzkie relacje i kruchość (Poznań 2023). Pisze też poezję i opowiadania.Szczęśliwy opiekun siedmiu kotów i psa. Ćwiczy brutalne sztuki walki.
Rodzina to miejsce, w którym zaczyna się wszystko, co najważniejsze: bliskość, zaufanie i poczucie własnej wartości. Karty konwersacyjne Rodzina jak drużyna. Poznajmy się lepiej dla dzieci w wieku 6+ pomogą Wam na nowo odkrywać siebie, szczerze rozmawiać, wspólnie się śmiać i budować w rodzinie więź, która daje siłę.Zalety kart:Są okazją do spotkania i rozmowy w formie innej niż zwykle.Pozwalają na większą otwartość, zwłaszcza dzieci nieśmiałych i zamkniętych w sobie.Mogą być pretekstem do spotkania z nastolatkami, których trudno zachęcić do rozmowy z rodzicami.Dają możliwość głębszego poznania siebie i porozmawiania o tematach, których zwykle nie poruszany w codziennych sytuacjach.Poszerzają perspektywę patrzenia na nasze rodzinne relacje i potrzeby każdej z osób.Budują większą bliskość i porozumienie.Mogą być wykorzystane w różnych okolicznościach: równie dobrze przy rodzinnym stole, jak i w kolejce do lekarza, w kontakcierodzic - dziecko, jak również podczas spotkania kilku pokoleń.Są kreatywną i pożyteczną alternatywą dla spędzania czasu przed ekranami.Tematyka kart:relacje i emocje,wyzwania i trudności,zabawa i humor,wspólne działania i współpracaKarty można wykorzystać do:zainicjowania rozmowy z dzieckiem lub nastolatkiem, zwłaszcza gdy młodej osobie jest trudno nawiązać kontakt w konwencjonalnej rozmowie,pracy nad rozumieniem trudności, ale też nad większą świadomością naszych zasobów i możliwości,ćwiczenia umiejętności komunikacyjnych, szczególnie w kontekście mówienia o emocjach i potrzebach,obserwacji dynamiki relacji między członkami rodziny, a po lekkiej modyfikacji pytań - między członkami grupy rówieśniczej,pracy z rodziną w procesie budowania relacji, zrozumienia i komunikacji.
Rodzina to miejsce, w którym zaczyna się wszystko, co najważniejsze: bliskość, zaufanie i poczucie własnej wartości. Karty konwersacyjne Rodzina jak drużyna. Dobry start dla dzieci w wieku 6+ pomogą Wam na nowo odkrywać siebie, szczerze rozmawiać, wspólnie się śmiać i budować w rodzinie więź, która daje siłę.Zalety kart:Są okazją do spotkania i rozmowy w formie innej niż zwykle.Pozwalają na większą otwartość, zwłaszcza dzieci nieśmiałych i zamkniętych w sobie.Mogą być pretekstem do spotkania z nastolatkami, których trudno zachęcić do rozmowy z rodzicami.Dają możliwość głębszego poznania siebie i porozmawiania o tematach, których zwykle nie poruszany w codziennych sytuacjach.Poszerzają perspektywę patrzenia na nasze rodzinne relacje i potrzeby każdej z osób.Budują większą bliskość i porozumienie.Mogą być wykorzystane w różnych okolicznościach: równie dobrze przy rodzinnym stole, jak i w kolejce do lekarza, w kontakcie rodzic - dziecko, jak również podczas spotkania kilku pokoleń.Są kreatywną i pożyteczną alternatywą dla spędzania czasu przed ekranami.Tematyka kart:historie rodzinne,nasza codzienność,wdzięczność i docenienie,marzenia i plany.Karty można wykorzystać do:zainicjowania rozmowy z dzieckiem lub nastolatkiem, zwłaszcza gdy młodej osobie jest trudno nawiązać kontakt w konwencjonalnej rozmowie,pracy nad rozumieniem trudności, ale też nad większą świadomością naszych zasobów i możliwości,ćwiczenia umiejętności komunikacyjnych, szczególnie w kontekście mówienia o emocjach i potrzebach,obserwacji dynamiki relacji między członkami rodziny, a po lekkiej modyfikacji pytań - między członkami grupy rówieśniczej,pracy z rodziną w procesie budowania relacji, zrozumienia i komunikacji.
Tom 19 serii Edukacja małego dziecka, zatytułowany Potencjał edukacji przedszkolnej i wczesnoszkolnej w kontekście współczesnego świata: doświadczenia i perspektywy, prezentuje kolejne rozważania teoretyczne i praktyczne nad współczesnymi problemami rozwoju twórczego dziecka.Publikacja skupia się na potencjale edukacji przedszkolnej i wczesnoszkolnej w zmieniającej się rzeczywistości. Podkreśla, że szkoła powinna przygotowywać dzieci do przyszłości - rozwijać ich samodzielność, ciekawość, zdolność uczenia się przez całe życie oraz wspierać je w kluczowym okresie intensywnego rozwoju.
Glottodydaktyka to według Słownika języka polskiego PWN "nauka zajmująca się badaniem procesu nauczania i uczenia się języków obcych". W prezentowanym zbiorze tekstów pojęcie to rozszerzono o refleksję nad ogólnie rozumianą kwestią wspierania rozwoju ludzkiej sprawności językowej i związanymi z tym procesami i działaniami. Świat w ujęciu hermeneutycznym ma charakter językowy. Językowość ludzkiego świata wyraża się w tym, że kto ma język, ten ma świat wykraczający poza bezpośrednie otoczenie i ponadczasowy. Dzięki językowi człowiek poznaje świat i swoje w nim miejsce, odbywając niezliczone podróże w czasie i przestrzeni. Teksty zebrane w tej książce dotyczą problemów ludzkiej sprawności językowej i jej rozwijania zgodnie z tak określonym podejściem hermeneutycznym. Powstawały w latach 1999-2021, ale de facto stanowią podsumowanie ponad sześćdziesięcioletnich refleksji Autora nad fenomenem, jakim jest ludzka sprawność językowa.Książka adresowana jest przede wszystkim do tych, którzy uprawiają glottodydaktykę, ale ma znaczenie również dla tych, którzy projektują i praktykują "szkolne nauczanie języka polskiego" rodzimych użytkowników naszego języka oraz przygotowują nauczycieli z tego zakresu. Refleksja na takie tematy wydaje się dzisiaj szczególnie istotna ze względu na kwestie migracyjne i konieczność uczenia się nowych języków przez coraz większą liczbę ludzi, co oznacza także konieczność odpowiedniego kształcenia lektorów podejmujących prace w tym zakresie.dr hab. Zofia Agnieszka KłakównaWaldemar Martyniuk - profesor w Instytucie Glottodydaktyki Polonistycznej na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego. Doktor nauk humanistycznych w zakresie językoznawstwa stosowanego, autor podręczników, programów nauczania i materiałów egzaminacyjnych do nauczania języka polskiego jako rodzimego i obcego. Profesor wizytujący i wykładowca na uniwersytetach w Niemczech (Bochum, Giessen, Getynga, Moguncja, Mnster), Szwajcarii (Bazylea) oraz w Stanach Zjednoczonych (Stanford University). W latach 2008-2013 dyrektor wykonawczy Europejskiego Centrum Języków Nowożytnych Rady Europy w Grazu (Austria). Od 2019 roku przewodniczący Rady (Board of Trustees) Stowarzyszenia ALTE (Association of Language Testers in Europe).
Jaką rolę odgrywa literatura w kształceniu uczniów dwujęzycznych? Co lubi czytać młodzież polonijna? W którym języku częściej sięga po lektury? Jakie motywacje są istotne przy wyborze tekstu literackiego? Niniejsza publikacja jest próbą odpowiedzi na pytania dotyczące czytelnictwa współczesnych uczniów i uczennic dorastających pomiędzy dwiema kulturami - polską i brytyjską - oraz dwoma językami - polskim i angielskim. Książka prezentuje szkolnictwo polonijne w Wielkiej Brytanii, ze szczególnym uwzględnieniem motywacji, zainteresowań i aktywności młodych odbiorców literatury. Klaudia Mucha-Iwaniczko przedstawia autorski model edukacji literackiej oparty na blokach tematycznych i zestawach lektur dostosowanych do wieku czytelnika. Wskazania metodyczne, a także przykłady fragmentów literackich czynią z tej publikacji praktyczne narzędzie dla nauczycieli, którzy chcą wspierać rozwój uczniów dwujęzycznych, posługujących się polskim językiem odziedziczonym. Opracowanie nie tylko dokumentuje rzeczywistość szkolną na emigracji, lecz również proponuje nowe podejście do kształcenia literackiego i zaprasza do rozmowy o edukacji dwujęzycznej, poczuciu tożsamości oraz roli książki w świecie wielokulturowym.
Mównica Logopedyczna to seria zeszytów ćwiczeń poświęcona zagadnieniom różnicowania głosek opozycyjnych i przeznaczona dla dzieci, logopedów, terapeutów, nauczycieli oraz rodziców. Zeszyt Żebra czy zebra? obejmuje materiał dotyczący różnicowania głosek szeregu szumiącego oraz syczącego: ż i z. Pomoc zawiera różnorodne, pomysłowe zabawy oparte głównie na materiale obrazkowym, które uatrakcyjnią ćwiczenia prawidłowej wymowy i ułatwią pracę nad różnicowaniem głosek opozycyjnych.
Główną myśl, a zarazem problem badawczy, jaki towarzyszył Autorce monografii, wyraża pytanie o to, jak podstawowe pojęcia biografia i tożsamość funkcjonują w szeroko rozumianym kontekście analizy, wchodząc w interakcje z istotnymi kategoriami go tworzącymi. Antropologiczną podstawę podjętych rozważań stanowi fenomenologiczny ogląd badanej rzeczywistości.Autorkę interesuje także, jak kształtują tożsamość kluczowe doświadczenia biograficzne i egzystencjalne oraz w jaki sposób możemy wspierać i facylitować proces konstruowania tożsamości. Podjęta próba eksploracji ma charakter interdyscyplinarny.*Książka Biografia i tożsamość. Wybrane zagadnienia teoretyczne niewątpliwie wzbogaca kanon lektur pedagogicznych, zasilając również pole literatury analizowanej w ramach studiów socjologicznych, psychologicznych czy antropologicznych i filologicznych, szczególnie kulturoznawczych.Bardzo podobają mi się rozdziały o biografiach artystycznych, sportowych, akademickich, a także nieco osobna, specyficzna, aczkolwiek błyskotliwa refleksja dotycząca literackiego dzieła Olgi Tokarczuk, które znakomicie rezonuje z rozwijanymi przez Autorkę dociekaniami na temat podmiotowej tożsamości i jej uwarunkowań w cyklu życia.Ponadto zwraca moją uwagę, że treść tej publikacji płynie jakby wprost z mikrokosmosu myśli Autorki. Widać, że jest to rzecz w pełni autorska, a przy tym naprawdę ciekawa.Z recenzji prof. dr hab. Marii Mendel
To interdyscyplinarna monografia ukazująca złożoność i wielowymiarowość przemocy seksualnej we współczesnym świecie. Autorzy analizują zarówno klasyczne, jak i nowe formy nadużyć, podkreślając wpływ kontekstu społecznego, kulturowego i ekonomicznego na ryzyko przemocy oraz możliwości dochodzenia sprawiedliwości przez osoby pokrzywdzone.Monografia adresowana jest do szerokiego grona odbiorców: badaczy, studentów, praktyków pracujących z osobami doświadczającymi przemocy seksualnej oraz wszystkich, którzy chcą pogłębić wiedzę na temat jednego z najbardziej skomplikowanych i społecznie ukrywanych zjawisk. Autorzy podkreślają konieczność integracji podejść naukowych, podnoszenia świadomości społecznej i wprowadzania zmian systemowych, które umożliwią skuteczniejsze przeciwdziałanie przemocy seksualnej oraz wsparcie osób dotkniętych traumą.
Książka jest pierwszym w Polsce tego typu przewodnikiem biobibliograficznym zawierającym ponad 80 biogramów prekursorek i pionierek edukacji międzykulturowej, z wybranymi wątkami ich historii, przykładami dorobku oraz współczesnych form upamiętnienia ich dziedzictwa. Biogramy zostały opatrzone odesłaniami do publikacji poszczególnych postaci oraz opracowań na ich temat i dzieł kultury popularnej. (...)Publikacja nie tylko uzupełnia lukę w literaturze naukowej, prezentując nieznane historie kobiet działających w zróżnicowanych kulturowo środowiskach, lecz także stanowi wartościową inspirację do dalszych badań nad historią pedagogiki międzykulturowej.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
