Jak zadbać o prawidłowy rozwój emocjonalny dziecka? Oczywiście nie ma idealnych ojców ani idealnych matek – wszyscy popełniamy błędy. Większość rodziców robi wszystko, by okazać swoim dzieciom miłość, troskę i zrozumienie. Jeśli chcesz: poznać podstawowe potrzeby emocjonalne swojego dziecka; nauczyć się, jak zaspokajać te potrzeby w zrównoważony sposób; zbudować bliską więź z dzieckiem; konstruktywnie radzić sobie z codziennymi trudnościami ten dział jest własnie dla Ciebie. Mnóstwo praktycznych poradników i porad dla rodziców i specjalistów. Znani psycholodzy przekonują, że kluczowe dla prawidłowego, zdrowego rozwoju dziecka jest zaspokojenie podstawowych potrzeb emocjonalnych, do których należą: bezpieczne przywiązanie i akceptacja, zdrowa autonomia i kompetencja oraz wartości duchowe. Prezentujemy rozważania teoretyczne i praktyczne nad współczesnymi problemami rozwoju twórczego dziecka.
Należy podkreślić, że bardzo ciekawy jest sam projekt publikacji. Autor postawił sobie za cel wniknięcie w perspektywę poznawczą samych osadzonych, szczególnie tę odnoszącą się do ich rozwoju osobowego. Takie podejście zasługuje na uznanie i świadczy o znajomości problemów penitencjarnych [...]. Praca jest cennym źródłem wiedzy dla naukowców i praktyków pracujących z osadzonymi i byłymi więźniami, a także dla wychowawców, rodziców, katechetów. Autor monografii poruszył problem bardzo ważny nie tylko w obszarze pomocy postpenitencjarnej, ale również istotny w procesie wychowania każdego człowieka.
Fragment recenzji dr hab. Anny Fidelus, prof. UKSW
Książka ta dotyczy istotnych i bardzo interesujących aspektów uwzględniających problematykę kształtowania się osobowości człowieka, jego odpowiedzialności i powinności, a także różnic w zachowaniach uwarunkowanych środowiskowo. [...] Jest oryginalna, interesująca, a przede wszystkim dotyka ważnego problemu, jakim jest funkcjonowanie rodziny w kontekście kształtowania powinności i odpowiedzialności u młodzieży oraz u osób pozbawionych wolności. [...] Zarysowane tu elementy koncepcji i wizji oraz zaprezentowane wyniki badań z pewnością przyczynią się do poszerzenia perspektywy badawczej pedagogiki resocjalizacyjnej.
Fragment recenzji dr hab. Anny Kieszkowskiej, prof. UJK
Savoir-vivre dla najmłodszych, czyli zasady towarzyskiej ogłady to książka, dzięki której można poznać zasady savoir-vivre`u. W Kodeksie dobrych manier zamieszczono wskazówki, w jaki sposób należy się zachować w różnych miejscach i sytuacjach, np. na szkolnym korytarzu, w bibliotece, na ulicy, w autobusie lub podczas jazdy windą. Każdy z nas chciałby, aby postrzegano go jako dobrze wychowanego człowieka, dlatego warto stosować zasady savoir-vivre`u w domu, w szkole, w pracy, na ulicy i w każdym innym miejscu. Z książki tej można dowiedzieć się np. dlaczego warto się uśmiechać, czy w każdej sytuacji można swobodnie rozmawiać przez telefon komórkowy, w jaki sposób można bezpiecznie korzystać z internetu lub kto pierwszy powinien powiedzieć „dzień dobry”. Piękne, kolorowe ilustracje i zabawne wierszyki powodują, że poznawanie zasad savoir-vivre‘u staje się doskonałą zabawą.
Prezentowana praca ma charakter empiryczny i sytuuje się w nurcie badań diagnostyczno-eksploracyjnych. W swej treści zawiera analizę literatury przedmiotu, która odnosi się do kształcenia pedagogów i badanych zmiennych, takich jak: wizji kariery zawodowej, wartości życiowych, wartości związanych z pracą i cenionymi jej aspektami, a ponadto obejmuje założenia metodologiczne badań własnych, a także analizę i interpretację uzyskanych wyników badań. Każdy rozdział empiryczny kończy podsumowanie. Klamrą spinającą prezentowane wyniki badań jest zakończenie.
W rozdziale pierwszym, zawierającym ogólne rozważania o zawodzie pedagoga, scharakteryzowano edukacyjne wyzwania współczesności i na tym tle określono role pedagoga, wskazując na potrzebę adekwatnego wyposażenia go w kompetencje profesjonalne i społeczne, aby w pełni sprostał społecznym oczekiwaniom w dynamicznie zmieniającej się rzeczywistości. Rozwinięcie tej problematyki znajduje swoje odbicie w teorii i praktyce kształcenia pedagogów w Polsce i na Ukrainie. Dostrzec tu można dużo punktów stycznych, ale nie brakuje też różnic wynikających z odmiennych narodowych doświadczeń i uwarunkowań społeczno-kulturowych. Podjęta problematyka edukacji pedagogów wskazuje na istotę przygotowania zawodowego młodzieży wybierającej tę odpowiedzialną profesję, stanowiącą swoistą misję społeczną. Jest to także istotne wprowadzenie do zaprojektowanych i zrealizowanych badań empirycznych. Analizy prowadzone w tym rozdziale uzupełnia przegląd badań empirycznych nad zawodem pedagoga w Polsce i na Ukrainie oraz zoperacjonalizowanie wizji kariery zawodowej przyszłych pedagogów.
Proponowana książka stanowi jedną z nielicznych publikacji na rynku polskim, które odnoszą się do zagadnień kurateli sądowej. Trudno zatem czytelnikowi nie mieć niedosytu związanego z mało eksplorowanymi poznawczo zagadnieniami dotyczącymi kurateli sądowej czy też wzajemnego oddziaływania na siebie kuratorów i ich podopiecznych. Truizmem już się staje stwierdzenie, że w tej dziedzinie potrzebujemy kolejnych publikacji, które z jednej strony rzetelnie i profesjonalnie opisywałyby aktualny stan kurateli sądowej, a z drugiej zaś koncentrowały się na stojących przed nią wyzwaniach i ograniczeniach. Szczególnie więc cieszy fakt, że na rynku księgarskim ukazuje się książka mogąca ułatwić zapoznanie się z tematyką kurateli sądowej, a także proponowanymi obszarami wdrażania pedagogicznych, psychologicznych, socjologicznych czy prawnych rozwiązań mogących przyczynić się do poznania mechanizmów i procesów leżących u podstaw pracy kuratorskiej, jak również towarzyszących jej problemów.
Pragnę bardzo wyraźnie podkreślić, że w pracy zbiorowej znajdują się teksty, które uważam za kluczowe dla współczesnej wiedzy o kurateli sądowej.
Z recenzji prof. zw. dr hab. Beaty Pastwy-Wojciechowskiej
Karty pracy „Co dzień naprzód!” wzbogacą warsztat pracy nauczycieli oraz terapeutów pracujących z najmłodszymi dziećmi oraz dziećmi ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi. Opracowanie powstało z myślą o:
przedszkolakach, których rozwój przebiega typowo;
przedszkolakach, których rozwój przebiega nieharmonijnie lub z opóźnieniem;
uczniach początkowych klas szkoły integracyjnej lub specjalnej;
uczniach ośrodków rewalidacyjno-wychowawczych.
Zadania mają na celu poszerzanie wiedzy dziecka o samym sobie, o najbliższym i dalszym otoczeniu, o zachodzących w świecie prawidłowościach. Pomagają rozwijać myślenie przyczynowo-skutkowe, funkcje percepcyjne oraz sprawność grafomotoryczną. Polecenia zostały sformułowane w taki sposób, żeby nieustannie, przy każdej okazji zachęcać dziecko do mówienia lub komunikowania się w dostępny mu sposób. Publikacja „Co dzień naprzód!” składa się z trzech części („Oto ja”, „Oto my”, „Oto świat”). Wszystkie ćwiczenia zostały przygotowane na trzech poziomach trudności, które oznaczono literami A, B, C.
Publikacja (...) jest interesującą i ważną monografią w pedagogice wczesnoszkolnej. Podjęto w niej trud uporządkowania i ujęcia całościowego różnych, ale zintegrowanych w edukacji dziecka obszarów jego wychowania i kształcenia, wynikiem których jest kształtowanie zintegrowanej i autonomicznej osobowości dziecka w jego rozwoju...
Fragment z recenzji dr hab. Urszuli Szuścik
Tematyka publikacji koncentruje się na zagadnieniach dotyczących dziedzin wychowania w odniesieniu do pierwszego etapu kształcenia - edukacji wczesnoszkolnej. Książka posiada wyraźne przesłanie – wychowanie stanowi świadome i celowe oddziaływanie pedagogiczne, którego konsekwencją są zmiany, głównie w sferze emocjonalno-motywacyjnej osobowości dziecka, dlatego też jego rola w dzisiejszym dynamicznym świecie jest ogromnie ważna (...) koncentruje nasz ogląd rozwoju wychowanka na bardzo szybko zmieniających się obszarach współczesnego życia...
Fragment z recenzji dr hab. Teresy Parczewskiej
Zbiór gier logopedycznych utrwalających wymowę głosek sz, ż, cz, dż; s, z, c, dz oraz ś, ź, ć, dź, przeznaczonych dla dzieci już od 3. roku życia oraz młodzieży. Publikacja stanowi materiał pomocny nie tylko w terapii logopedycznej, ale także w usprawnianiu percepcji i pamięci wzrokowej, rehabilitacji widzenia oraz orientacji przestrzennej.
Książka została przygotowana z myślą o:
dzieciach, które z powodu różnych dysfunkcji uczą się mówić lub mówią bardzo mało, używając niewielu słów (np. dzieciach z autyzmem, niepełnosprawnością intelektualną, mózgowym porażeniem dziecięcym);
osobach dorosłych (np. z afazją, chorobą Alzheimera,
zanikami pamięci), które na skutek uszkodzeń mózgu muszą na nowo uczyć się mówić i nazywać przedmioty, ludzi oraz zjawiska.
W książce znajdują się 34 krzyżówki. Każda z nich obejmuje słownictwo dotyczące innej kategorii. Co ważne, osoba pracująca z tymi materiałami może przećwiczyć pojęcia dotyczące wszystkich najważniejszych sfer życia.
W nowoczesnym podejściu dr Tsabary do tematu rodzicielstwa, dziecko posiada potencjał inicjowania u swoich rodziców głębokich poszukiwań na poziomie duszy oraz ich osobistej transformacji. Dzieci nie stanowią już tylko psychologicznej i duchowej spuścizny rodziców, ale funkcjonują jako istoty wpływające w bardzo ważny sposób na ich rozwój.
Kiedy rodzice uczą się wraz z dziećmi i są na nie otwarte, pojęcia typu moc, kontrola czy dominacja przestają być potrzebne, a głównym celem podróży staje się wzajemna życzliwość oraz duchowe partnerstwo.
Niestety, wielu rodziców nieświadomie przekazuje swoim dzieciom nabyty ból psychologiczny i emocjonalne traumy z przeszłości, mimo że świadomie wcale nie chcą tak postępować. Tradycyjne książki dotyczące tematu rodzicielstwa podają mnóstwo technik dotyczących kontrolowania dzieci oraz doraźnych rozwiązań pewnych zaburzeń, które mają być pomocne w radzeniu sobie w trudnych sytuacjach.
Dr Tsabary podchodzi do tematu w odmienny sposób. Według niej, dzieci stanowią dla rodziców zwierciadło dawno zapomnianego ja. Rodzic który zechce spojrzeć w to lustro, zdobędzie możliwość zbudowania relacji ze swoim wewnętrznym stanem pełni.
Kiedy rodzic odnajdzie już drogę do siebie, będzie w stanie nawiązać prawdziwą więź ze swoim dzieckiem. Filary rodzicielskiego ego kruszą się wtedy, gdy dzięki dziecku, rodzic otwiera się na zdolność przenoszenia się w stan obecności.
To nie jest jedna z tych setek książek o wychowaniu, w której znajdziecie przeróżne strategie behawioralne. Jeśli jesteś rodzicem lub opiekunem i wypróbowałeś już tego typu doraźne techniki, z pewnością przyznasz, że one nie działają. Książka „Świadomi rodzice” w bardzo prosty sposób wyjaśnia, dlaczego tak się dzieje: źródłem, z którego wypływają wszelkie problemy jest nasza nieświadomość. Świadome rodzicielstwo nie jest wszak dla ludzi bojaźliwych. Wymaga odważnej pracy z tym, co leży u źródeł naszych emocjonalnych ran. Dzięki temu relacja z dziećmi wznosi się ku królestwu świętości, gdzie dzieci są duchowymi partnerami, a nawet przewodnikami, prowadzącymi nas do naszej własnej, duchowej transformacji. Dopiero, gdy odważnie otworzymy się na to, co nieznane, aby dokonać w sobie przemiany, wychowamy dzieci na zdrowych i świadomych ludzi. Kto nie zgodzi się z zawartym w książce twierdzeniem, że nasze pociechy zasługują na rodziców, którzy żyją świadomie? Dzieło dr Tsabary to „biblia” dla wszystkich Rodziców Teraźniejszości – rodziców, którzy poświęcili się wychowywaniu Dzieci Przyszłości. ~ Lana Rados – licencjonowany doradca klinicznyW 2011 roku książka została wyróżniona dwiema prestiżowymi nagrodami – Złoty Zwycięzca Nautilus Book Awards® oraz w kategorii książek dla dorosłych z tematyki – rodzicielstwo/rozwój osobisty – Nagroda Międzynarodowego Portalu Mom’s Choice Awards®
Publikacja powstała z myślą O potrzebach tych pedagogów (nauczycieli, wychowawców, opiekunów), którzy borykają się z rozmaitymi trudnościami w relacjach z podopiecznymi i w socjoterapii szukają inspiracji do swojej pracy wychowawczej. Książka zawiera propozycje pracy z dzieckiem, jednak należy pamiętać, że podstawowym warunkiem projektowania zajęć socjoterapeutycznych jest diagnoza dziecka oraz wnikliwa analiza warunków jego życia (tj. kontekstu zaburzonych zachowań).
W pierwszej części opracowania zamieszczono opis najważniejszych sposobów postępowania diagnostycznego, uwzględniającego indywidualne konteksty życia dziecka i jego problemy. Natomiast w części drugiej znajdują się scenariusze zajęć socjoterapeutycznych do pracy z dziećmi agresywnymi, przeznaczone dla dwóch grup wiekowych uczniów (6-9-letnich oraz 10-12-latków). Proponowane bloki zajęć inspirowane są
Depresja - jedna z najczęstszych dolegliwości psychicznych - jest stanem emocjonalnym nacechowanym smutkiem, mniejszą aktywnością i niemożnością cieszenia się życiem. Książka autorstwa dra n. med. Janusza Krzyżowskiego, psychiatry o imponującym doświadczeniu, od lat prowadzącego rozległą praktykę prywatną, przedstawia zarówno większość objawów depresji jak i jej różne odmiany. Przedstawione są również najczęściej stosowane typy kuracji farmakologicznych. Treść książki wzbogacają autentyczne wypowiedzi pacjentów, opisy ich dolegliwości i trudy przezwyciężania choroby.
Autorka pracy stworzyła koncepcję badań dotyczącą kierunku badawczego, który koncentruje się wokół zasadniczego przedmiotu zainteresowań pedagogiki resocjalizacyjnej jako interdyscyplinarnej dziedziny pedagogiki specjalnej i pedagogiki ogólnej. Jest to nurt badawczy nawiązujący do analizowania, definiowania, identyfikowania i interpretowania zjawiska niedostosowania oraz wykolejenia społecznego, przestępczości pierwotnej i powrotnej, a także zjawiska „kariery” przestępczej i przestępcy z „karierą”. Jest to trend badawczy, który odnosi się do poszukiwania symptomów nieprzystosowania oraz wykolejenia społecznego, odkrywania genezy przestępczości chronicznej, , wykrywania etiologii przestępczości ewolucyjnej, a także poszukiwania mechanizmów przestępczości jako stylu i trybu życia.
Zobaczcie, co potrafię, jaki jestem, czego potrzebuję. Zwróćcie na mnie uwagę mówi dziecko swym zachowaniem, gdy się bawi, rysuje, nawet gdy jest niegrzeczne. Kluczem wychowania jest odczytanie tego zaszyfrowanego komunikatu. Bo dziecko jest dla nas tajemnicą, a nie tylko przedmiotem opieki. Spróbuj wraz z autorem znów przez chwilę być dzieckiem, patrzeć z jego perspektywy, żeby lepiej zrozumieć sposób jego reagowania. Dostrzeż w tym co robi, radość, dumę lub strach i zagubienie.
Dla każdej mamy, która szuka własnego sposobu na wychowywanie dzieciTerror ekożelków to bardzo zabawny zbiór anegdot z życia Stefanie Wilder-Taylor, i jej dzieci. Poszczególne rozdziały książki są zbiorem jej obserwacji na temat różnych aspektów rodzicielstwa i sytuacji, z którymi rodzice muszą sobie radzić w domu, szkole, parku itd. Mówią o zjawisku nadopiekuńczości, naturalnym porodzie, obsesji na punkcie zdrowego żywienia. Książka napisana jest bardzo przystępnym, lekkim językiem. Cięte riposty i zabawne odniesienia do popkultury sprawiają, że to bardzo przyjemna lektura, która trzyma poziom od początku do końca i niezmiernie bawi.
Destygmatyzacja przestępców, będąca integralnym elementem właściwej resocjalizacji, może (i powinna) być odczytywana także jako integralny element realizacji fundamentalnych zasad życia społecznego, jakie zostały wskazane w nauczaniu Kościoła. Autor omawia kolejno te zasady jako określające poszczególne konteksty resocjalizacyjne, w których dokonuje się destygmatyzacja. Prezentację tę uzupełnia sugestiami odnoszącymi się do zadań duszpasterstwa więziennego oraz uwagami związanymi z kontekstem społeczno-prawnym i komunikacyjno-językowym destygmatyzacji, z myślą o włączeniu jej w proces resocjalizacji w warunkach zakładów karnych, poprawczych oraz wychowawczych.
Książka Moc jest w nas. Bajki terapeutyczne dla dzieci i ich rodziców powstała, aby pomóc rodzicom, nauczycielom, a także terapeutom w rozmowie z dziećmi na temat nękających ich trudności. Bajka terapeutyczna może być dobrym początkiem konwersacji, zastanowienia się, jak można poradzić sobie z danym problemem, ale także pomóc opiekunom w dostrzeżeniu dziecięcych trudności. Mimo że żyjemy z dziećmi razem w jednej rzeczywistości, czasem trudno nam pochylić się nad ich problemami, wydaje nam się, iż są to błahostki. Kamila Zdanowicz-Kucharczyk razem z autorkami bajek chcą zwrócić uwagę czytelnika w stronę dziecięcego świata oraz przekonać go, że sam może zostać bajkoterapeutą swojego dziecka. Dowodem na to są zawarte w tej książce bajki, które zostały napisane pod kierunkiem autorki przez nauczycielki, a przede wszystkim przez mamy kochające swoje dzieci.
Książka jest skonstruowana tak, aby dzieci mogły z niej korzystać razem ze swoimi rodzicami i nauczycielami. Dbając o poczucie bezpieczeństwa dziecka, pomagając mu zrozumieć sens danej opowieści, a także jej terapeutyczny wymiar, opiekunowie mogą dokonać wyboru odpowiedniej bajki oraz wspólnie z dzieckiem ją przepracować. Dzieci w zależności od wieku oraz swoich możliwości czytelnicznych mogą podjąć próbę samodzielnego czytania bajki. Będzie to dla nich zabawa i sposób na ćwiczenie umiejętności czytelniczych, jednak same nie są w stanie odbyć procesu terapeutycznego. Terapia może się dokonywać dopiero przy pomocy osoby dorosłej. Dlatego tak ważne jest, aby rodzic lub nauczyciel wraz z dzieckiem pochylił się nad tekstem bajki terapeutycznej.
Książka zawiera rozdziały, które są wstępem do prowadzenia bajkoterapii. Podejmowana jest w nich problematyka dotycząca znaczenia bajek w życiu każdego człowieka. Autorki formułują również praktyczne rady, jak można zastosować bajkoterapię, jakie warunki zapewnić, aby była skuteczna, oraz jak samemu układać bajki. Charakteryzuję postać bajkoterapeuty, aby zachęcić rodziców i dzieci do układania bajek, a przede wszystkim dodać rodzicom wiary we własne możliwości – mogą oni być nie tylko najlepszymi opiekunami swoich dzieci, ale także bajkoterapeutami. Rozwinięciem tego metodycznego wprowadzenia są wskazówki zawarte przy każdej bajce. Osoba czytająca bajkę może się z nich dowiedzieć, w jakich sytuacjach należy ją wybierać (kiedy czytamy?), w czym może pomóc dziecku (pomaga w…) oraz jak kontynuować opowieść już po jej przeczytaniu (pozostańmy jeszcze w tej opowieści poprzez…)
Podjęcie przez autorkę naukowych analiz dotyczących inteligencji emocjonalnej jest nie tylko odpowiedzią na rosnące zainteresowanie tą problematyką. Jest także bardzo potrzebną próbą systematyzacji i doprecyzowania zakresów pojęć wiążących się z omawianym zagadnieniem.
Autor porusza niezwykle ważne problemy współczesności, z akcentem na źródła zachowań zagrażających życiu i zdrowiu ludzkiemu, czyniąc to w sposób niearbitralny – ukazuje sytuacje, przytacza doniesienia medialne, daje przykłady zaczerpnięte zarówno ze źródeł naukowych, jak i z własnego doświadczenia życiowego. Wskazując pedagogiczne implikacje wielu zagrożeń współczesnego świata, posługuje się metaforą dżungli, która doskonale opisuje to, co dzieje się w aktualnie doświadczanej przez nas rzeczywistości.
Przekazywane w sposób literacki treści działają na wyobraźnię tych, którzy są osobami pierwszego kontaktu dla dorastającej młodzieży – rodziców. Daje to szansę na ich uwrażliwienie oraz zaistnienie mądrych, wyważonych reakcji rodzicielskich w sytuacjach psychologicznie trudnych, których konsekwencją bywają często zachowania ryzykowne przejawiane przez ich dzieci.
Z recenzji prof. dr hab. Beaty Marii Nowak
W swojej pracy badawczej podejmuję próbę analizy dwóch systemów szkolnictwa i kształcenia muzycznego w odległych geograficznie i kulturowo krajach – Meksyku i Polsce. Postanowiłem też przyjrzeć się relacjom i zależnościom między systemami edukacji a systemami społecznymi i kulturowymi oraz znaleźć odpowiedź na pytanie, w jakim stopniu systemy oświaty i szkolnictwa, zwłaszcza muzycznego, w badanych krajach odpowiadają potrzebom konkretnych społeczeństw. Praca ta mieści się w ramach pedagogiki porównawczej.
Komparatystyka systemów edukacyjnych, czyli pedagogika porównawcza, jest dyscypliną zajmującą się porównywaniem struktury, działań i efektywności systemów oświatowo-wychowawczych w różnych krajach z uwzględnieniem ich odmiennych warunków ekonomicznych, kulturowych i społecznych. Głównym celem tych porównań, który pojawił się najwcześniej i ciągle jeszcze pozostaje jednym z najważniejszych, jest naturalna ciekawość, jak wyglądają systemy oświatowe innych krajów i co się w nich dzieje. Drugim celem, może nawet ważniejszym, jest dążenie do jak najpełniejszego wyjaśnienia zjawisk wychowawczych zachodzących w szkołach, w czym bardzo pomocne mogą być pewien dystans i perspektywa doświadczeń innych krajów.
Wreszcie, pedagogika porównawcza wydaje się szczególnie ważna również dlatego, że bada dogłębnie, jak struktury systemowe wpływają na realizację zamierzonych celów polityki oświatowej w danym kraju. Wspólne zadanie dla komparatystów i pedagogów innych specjalności to rozwiązanie problemu, jak najekonomiczniej i najskuteczniej zorganizować oświatę dla wszystkich, to znaczy w skali danego kraju. Oczywiście może tu chodzić również o jakiś nurt czy zakres oświaty. Nas interesuje nauczanie muzyki w celach profesjonalnych, a zwłaszcza organizacja i takie nauczanie, które odbywa się w specjalnych instytucjach lub ich systemie.
Kontynuacja znanej, szeroko dyskutowanej książki T.Gordona, w której autor, proponując rozwiązywania konfliktów rodzinnych bez pokonanych, wskazywał szerzej takie sposoby porozumiewania się, które służą wzrostowi wzajemnego szacunku, kształtowaniu u dzieci samodzielności i odpowiedzialności.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
