Jak zadbać o prawidłowy rozwój emocjonalny dziecka? Oczywiście nie ma idealnych ojców ani idealnych matek – wszyscy popełniamy błędy. Większość rodziców robi wszystko, by okazać swoim dzieciom miłość, troskę i zrozumienie. Jeśli chcesz: poznać podstawowe potrzeby emocjonalne swojego dziecka; nauczyć się, jak zaspokajać te potrzeby w zrównoważony sposób; zbudować bliską więź z dzieckiem; konstruktywnie radzić sobie z codziennymi trudnościami ten dział jest własnie dla Ciebie. Mnóstwo praktycznych poradników i porad dla rodziców i specjalistów. Znani psycholodzy przekonują, że kluczowe dla prawidłowego, zdrowego rozwoju dziecka jest zaspokojenie podstawowych potrzeb emocjonalnych, do których należą: bezpieczne przywiązanie i akceptacja, zdrowa autonomia i kompetencja oraz wartości duchowe. Prezentujemy rozważania teoretyczne i praktyczne nad współczesnymi problemami rozwoju twórczego dziecka.
Jaka jest sytuacja życiowa dorastającej jednostki w przestrzeni życiowej wyznaczonej przez rodzinę migracyjną?Czy istnieje zależność pomiędzy preferowanymi przez rodziców stylami wychowania a czasem rozłąki migracyjnej?Jaki jest obraz samego siebie osób dorastających w relacjach interpersonalnych w aspekcie cech wewnętrznych określonych stylami funkcjonowania?Na te i wiele innych pytań próbuje odpowiedzieć dr Anna Dąbrowska, której zainteresowania naukowe skupiają się wokół rodzin patologicznych, dysfunkcjonalnych oraz stojących w obliczu różnego typu kryzysów. Szczególną uwagę skupia na postrzeganiu rzeczywistości społecznej przez młodzież wychowującą się w tego rodzaju środowiskach rodzinnych.W niniejszej publikacji na podstawie wyników badań przeprowadzonych w 300 szkołach przedstawia sytuację życiową dorastających wychowujących się w rodzinach rozłączonych przestrzennie, a także nakreśla dla nich strategię działań wspierających w formie modelu realnego (zalecanego) oraz modelu wzorcowego.Książka jest kierowana do osób, które z racji wykonywanego zawodu i pełnionych funkcji potrzebują rzetelnej wiedzy o rodzinie migracyjnej - dość nowym i wciąż jeszcze mało rozpoznanym typie środowiska wychowawczego.Anna Dąbrowska - dr nauk humanistycznych w zakresie pedagogiki. Pracownik naukowo-dydaktyczny w Instytucie Pedagogiki Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Zbiór publikowanych w latach 2009–2016 artykułów stanowiących głos w dyskusji o obecnej kondycji i przyszłości polskich uczelni. Autor, profesor Politechniki Wrocławskiej, miał sposobność obserwowania życia akademickiego z różnych pozycji i w rozmaitych sytuacjach. W swoich rozważaniach stawiał pytanie o źródła osobliwej odrębności polskiego świata akademickiego od zachodnich środowisk uniwersyteckich. Poszukując odpowiedzi, dochodził do interesujących refleksji, które publikował na łamach czasopism, wierząc, że gdy nadejdzie czas dyskusji nad stanem i perspektywami edukacji uniwersyteckiej w Polsce, niektóre jego wnioski staną się zarzewiem debaty.
Złość to naturalne uczucie, które towarzyszy każdemu z nas. Tego, jak nad nią panować, uczymy się przez całe życie. Autorzy wnikliwie omawiają proces pojawiania i uzewnętrzniania się złości – już od momentu narodzin. Przekonują przy tym, że najważniejsze jest to, by poznać jej prawdziwe powody. A może być ich dużo, miedzy innymi niezaspokojone potrzeby, pojawienie się młodszego rodzeństwa, zła atmosfera między rodzicami czy napięcia wśród rówieśników. Ten napisany z humorem poradnik doskonale uczy, jak zrozumieć gniew swojego dziecka i jak sobie z nim poradzić.
Dzięki tej książce dowiesz się:
jakie są przyczyny wybuchów gniewu u dziecka,
dlaczego twoje dziecko reaguje w taki, a nie inny sposób,
jak radzić sobie z agresją najmłodszych,
jak nauczyć dziecko rozładowywać złość,
jak wspomagać dziecko w pokonywaniu czekających je wyzwań,
jak panować nad gniewem w codziennych sytuacjach
Od pewnego czasu zapanowała „moda” na duchowość. W różnych dyscyplinach naukowych stawia się pytanie o to, czym ona jest i jak człowiek w niej się odnajduje. Również w pedagogice zwraca się obecnie więcej uwagi na duchowy wymiar wychowania i kształcenia. Kompetencje z tego zakresu są potrzebne każdemu pedagogowi – zarówno wychowawcy, jak i nauczycielowi. Opracowania monograficzne wchodzące w skład książki stanowią propozycję wsparcia rozwoju tych kompetencji.
Składana w ręce czytelników książka jest pokłosiem niezwykłego wydarzenia, które miało miejsce we wrześniu 2015 r. w Lublinie. Po raz drugi w historii działalności uniwersytetów trzeciego wieku w Polsce odbyło się tu spotkanie zarządu AIUTA – Międzynarodowego Stowarzyszenia Uniwersytetów Trzeciego Wieku.
Celem prezentowanego zbioru opracowań skupionych wokół idei edukacji ustawicznej jest ukazanie istotnego związku między ref leksjami teoretycznymi, przykładami badań empirycznych dotyczących zagadnień starości i starzenia się a praktycznymi rozwiązaniami i podejmowanymi przez konkretne podmioty oraz instytucje działaniami na rzecz osób starszych. Dzięki refleksji wielu znakomitych autorów z różnych środowisk i krajów czytelnik ma możliwość zapoznania się z różnymi perspektywami teoretycznymi, a także rozwiązaniami praktycznymi. Przyjęte przez redaktora tomu zestawienie tekstów i ich układ z jednej strony służy wskazaniu przykładowych innowacyjnych rozwiązań z różnych stron świata w dziedzinie aktywności edukacyjnej osób starszych, z drugiej zaś strony przybliża niezwykle interesujący i wielopłaszczyznowy świat refleksji teoretycznej nad starością.
Oby oddany do rąk czytelnika tom był zachętą do oglądu zmieniającej się rzeczywistości społecznej, do spojrzenia na proces uczenia się przez całe życie z innej niż polska perspektywy, a także do poszukiwania odpowiedzi na wciąż otwarte pytania: Na ile znamy i rozumiemy sytuację osób starszych? W jakim stopniu społeczna i profesjonalna odpowiedź na potrzeby edukacyjne i na inne rodzaje aktywności osób starszych jest adekwatna i skuteczna?
Monika Dorota Adamczyk
Wiem, jak to zrobić to seria pomocy do terapii mowy i funkcji poznawczych dla osób dorosłych, które wskutek udaru mózgu lub chorób neurozwyrodnieniowych, borykają się z trudnościami w obszarze porozumiewania się, pamięci i uczenia się.Karty pracy Wiem, jak to zrobić są dodatkiem do materiałów dydaktycznych dla pacjentów dorosłych, u których obserwujemy trudności w zakresie funkcji poznawczych.Zadania zostały przygotowane w ten sposób, aby uzupełnić i wspomóc utrwalenie materiału zawartego w teczkach Wiem, jak to zrobić. Mają różny poziom trudności, a terapeuta, wiedząc jakie są możliwości pacjenta, może wykonać te zadania pisemnie lub ustnie. Na kanwie kart pracy można tworzyć własne zadania, które zostaną wplecione w proces terapii zaburzeń poznawczych. Niektóre ćwiczenia pacjent może zrobić samodzielnie, a terapeuta (lub opiekun) sprawdzają poprawność wykonania. Pacjentom oraz osobom wspierającym ich terapię życzę wielu pozytywnych chwil przy pracy.Pomoce powstały na podstawie wieloletniego doświadczenia Autorki w pracy z pacjentami w Oddziale Rehabilitacji Neurologicznej i Oddziale Udarowym Szpitala Klinicznego Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach.Pomoc dla osób z zaburzeniami takimi jak:afazjachoroby otępiennechoroba Alzheimera
Po 10 latach od ukazania się podręcznika „Edukacja zdrowotna” Barbary Woynarowskiej, oddajemy w Państwa ręce nową publikację – tym razem przygotowaną przez zespół specjalistów pracujących pod kierunkiem Autorki pierwszego wydania.
„Edukacja zdrowotna. Podstawy teoretyczne, metodyka, praktyka” to kompendium wiedzy dotyczące kształtowania kompetencji umożliwiających ludziom dbanie o zdrowie własne i społeczności, w której żyją. W pierwszej części podręcznika omówiono teoretyczne podstawy edukacji zdrowotnej, nakreślono jej etyczne aspekty, opisano role i kompetencje osób prowadzących edukację zdrowotną oraz przedstawiono metodykę jej prowadzenia. Druga – praktyczna część – dotyczy wybranych obszarów tematycznych w edukacji zdrowotnej dzieci i młodzieży. W tej sekcji, wzbogaconej o gotowe scenariusze zajęć, poruszono zagadnienia związane z edukacją w zakresie:
-dbałości o ciało
-zdrowia psychicznego
- żywienia
- aktywności fizycznej
- bezpieczeństwa
- zdrowia seksualnego
- zapobiegania zachowaniom ryzykownym
- bycia aktywnym pacjentem.
Osobne rozdziały poświęcono edukacji zdrowotnej dzieci i młodzieży z chorobami przewlekłymi oraz niepełnosprawnością intelektualną.
Barbara Woynarowska, prof. dr. hab. med., lekarz pediatra, specjalista medycyny szkolnej. Profesor w Katedrze Biomedycznych Podstaw Rozwoju i Seksuologii, Wydziale Pedagogicznym UW. Współtwórczyni polskiej koncepcji szkoły promującej zdrowie, kierownik międzynarodowych badań HBSC w Polsce (1990-2004), członek Komitetu Zdrowia Publicznego PAN (od 1999), współautorka edukacji zdrowotnej w podstawie programowej kształcenia ogólnego (2008). Autorka/wspólautorka ponad 600 publikacji z zakresu medycyny szkolnej, auksologii, medycyny sportowej, edukacji zdrowotnej i promocji zdrowia.
Bardzo wielu rodziców, aby nie powiedzieć większość, jest zagubiona w swej roli. Myślą, że mając dzieci, trzeba po prostu przetrwać i nie zwariować. Dlaczego pozwalają się wpędzić w to mylne przekonanie, że dzieci to hardcore, o ile wręcz nie horror?Książka omawia sześć aspektów rodzicielstwa, opracowanych na podstawie próśb dzieci, wypowiedzianych przez nie w modlitwie za rodziców. Zachęca, by odnieść je do naszego życia rodzinnego i wprowadzić zmiany, by nasze pociechy były szczęśliwe.Rodzice, nie darowujcie nam naszych przewinień!Rodzice, zachęcajcie się w wierze!Rodzice, to dzieci mają was słuchać!Rodzice, nie zniechęcajcie się!Rodzice, nie poddawajcie się dzieciom!Rodzice, bądźcie twardzi!
Najlepszy, doceniony na całym świecie poradnik dla rodziców nastoletnich dziewczynek
Życie z nastoletnią córką nie musi przypominać jazdy na rollercoastrze! Dr Lisa Damour, dyrektorka renomowanego instytutu Laurel School’s Center for Research on Girls, opisuje w swojej książce 7 etapów rozwoju nastolatek. Poparta badaniami naukowymi wiedza o tych etapach oraz zaakceptowanie ich jako czegoś zdrowego i naturalnego, pozwoli rodzicom uniknąć konfliktów oraz pomoże zbudować głębszą relację z dorastającymi córkami.
Jeśli chcecie lepiej zrozumieć swoje córki, mniej się o nie martwić i udzielić im wsparcia na drodze do dorosłości, koniecznie przeczytajcie poradnik Lisy Damour!
Zbyt często rozmawiamy o dorastaniu tak, jakby musiał to być straszny, burzliwy okres zarówno dla nastolatek, jak i dla ich rodziców. Postrzegamy to jako przeżycie podobne do jazdy kolejką górską: cała rodzina przeżywa gwałtowne wzloty i upadki, zaciska nerwowo ręce, a rodzice mają nadzieję, że po wszystkim ich córka wysiądzie jako zdrowa, szczęśliwa osoba. Napisałam tę książkę, by uświadomić wam, że życie z nastoletnią córką nie musi przypominać skomplikowanej zagadki czy labiryntu. Istnieje przewidywalny schemat rozwoju nastolatek, plan ich dorastania. Kiedy zrozumiemy, co denerwuje naszą córkę, nagle jej zachowanie nabierze sensu. Dysponując mapą nastoletniego dorastania, będziemy mogli z o wiele większą łatwością doprowadzić naszą córkę do dorosłości i sprawić, by stała się ona rozsądną młodą kobietą, jaką chcemy w niej widzieć.
Dr Lisa Damour
Książka Co oni mówią? Co oni myślą? powstała z myślą o osobach, głównie dzieciach, które mają problemy z rozpoznawaniem myśli i emocji innych. Pomaga ona odczytywać to, co niewypowiedziane, to, co widać dzięki mimice twarzy oraz ruchom i postawie ciała. W publikacji opracowano 54 fotografie. Na stronach parzystych znajdują się zdjęcia dla dziecka. Na stronach nieparzystych umieszczono pytania, które czyta dorosły pracujący z uczniem. Dodatkowo uczeń musi określić, co mówi lub myśli oraz czuje każda z osób przedstawionych na zdjęciu.
Częstotliwość występowania ADHD w ogólnej populacji wynosi około 5%. Oznacza to, że w każdej klasie może znaleźć się dziecko dotknięte tym zaburzeniem. Nasi eksperci podpowiedzą jak rozpoznać ADHD, w jaki sposób zorganizować pomoc psychologiczno-pedagogiczną oraz jakich metod pracy używać , by pomóc takiemu uczniowi.
„Wybór źródeł do dziejów ZHR”, Tom I, Utworzenie i rozwój Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej 1989-1999, Tom II, Rozwój Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej 2001-2016, Tom III, Statuty oraz komentarze, dokumenty, dotyczące Prawa i Przyrzeczenia Harcerskiego 1989-2016, jest kontynuacją serii wydawniczej wydanej nakładem Oficyny Wydawniczej „Impuls”, dotyczących dziejów organizacji harcerskich od chwili powstania stowarzyszeń do czasów współczesnych: - z 2014 r. trzytomowego „Wyboru źródeł do dziejów ZHP”. Tom I Utworzenie ogólnopolskiego Związku Harcerstwa Polskiego i czas próby ruchu harcerskiego (1918-1944), Tom II Walka, sowietyzacja, odwilż, kryzys i upadek (1944-1988), Tom III Odrodzenie, lata demokracji (1989-2014) - z 2016 r. „Dziedzictwo, którego nie można odrzucić. Próba interpretacji wybranych źródeł z lat 1918–2015 do dziejów Związku Harcerstwa Polskiego”. -z 2017 r. „Wybór źródeł do dziejów ruchu harcerskiego w Polsce Ruch harcerski w latach 1980–1989”. Opublikowanie tych źródeł ma na celu udostępnienie szerszemu gronu czytelników materiałów dostępnych jak dotąd nielicznym. Chcę w ten sposób ułatwić zainteresowanym studia nad dziejami ruchu harcerskiego przez samodzielną lekturę i własną interpretację zgromadzonych dokumentów. Umieściłam tu źródła odnalezione podczas kwerend przeprowadzonych w latach 2014–2016 w zasobach Archiwum Akt Nowych w Warszawie (AAN), Archiwum ZHR w Warszawie przy ulicy Litewskiej, na stronach internetowych ZHR, we wcześniejszych publikacjach zawierających źródła oraz zasobach kolekcjonerów. Na serię „Wybór źródeł do dziejów Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej” składają się trzy tomy: – tom I, Utworzenie i rozwój Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej (1989–1999); – tom II, Rozwój Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej (2001–2016); – tom III, Statuty, komentarze i inne dokumenty dotyczące Przyrzeczenia i Prawa Harcerskiego (1989–2016). Ze względu na obszerność i dużą liczbę materiałów do dziejów ZHR zrezygnowałam z zamieszczenia ich wszystkich i skoncentrowałam się tylko na wybranych, dlatego każdy tom zawiera dokumenty sklasyfikowane według następujących kategorii: – w tomie pierwszym i drugim zamieszczono dokumentację Zjazdów ZHR, pozjazdowe decyzje władz ZHR (ze względu na ogrom materiałów źródłowych zamieściłam tu tylko źródła odnoszące się do ideologii ZHR, współpracy z innymi organizacjami, stosunków z instytucjami państwowymi; pominęłam np. zagadnienia finansów stowarzyszenia, odznak, wydawnictw, tzw. działalności dotyczącej „Wschodu”; uchwały, wnioski i stanowiska dotyczące Statutu, Przyrzeczenia i Prawa Harcerskiego umieściłam w tomie ich dotyczącym) oraz inne dokumenty, takie jak listy, informacje, komunikaty, uchwały, apele; – do tomu trzeciego weszły statuty ZHR, komentarze i inne dokumenty dotyczące Przyrzeczenia i Prawa Harcerskiego.
Wszystkie dzieci sprawiają kłopoty wychowawcze. Nieumiejętnie je karząc lub zbytnio im pobłażając, popełniamy błąd. Martin Herbert podpowiada w tej książce:
· jak ustanawiać jasne granice w relacjach z dziećmi,
· jak asertywnie wskazywać im właściwe postępowanie,
· jak uczyć odpowiedzialności,
· jak wyciągać konsekwencje z niepożądanych postaw.
Wskazówki autora pomogą ci wprowadzić pozytywną dyscyplinę i wychować rozsądne, mające wysokie poczucie własnej wartości dziecko.
Martin Herbert - profesor psychologii klinicznej i społecznej na Uniwersytecie w Exter, konsultant w Exter Health Authority i członek The Brithish Psychological Society. Od lat zajmuje się problematyką rozwoju dzieci i relacji w rodzinie.
Praca z każdym dzieckiem autystycznym jest procesem stałym, rozpoczętym z chwilą narodzin i w zasadzie nie mającym swojego końca. Determinacja rodziców i terapeutów przesuwa granice wyznaczone niesprawiedliwie przez los. Osiągnięte sukcesy powodują w następnej chwili powstanie nowych wyzwań. Ważne jest, aby wyzwania stawiane sobie i dziecku były osiągalne, by ich osiągnięcie dawało motywację do dalszej pracy.Małymi krokami można dojść dalej, przeganiając tych, co biegli.Tomasz Chalimoniuk
Publikacja odnosi się do kapitału społecznego, który jest zasobem warunkującym rozwój przedsiębiorczości, kreatywności i innowacyjności. Autorki uznają, że inwestycja w edukację dziecka jest efektywnym sposobem zwiększania kapitału społecznego, i wykazują wiele przestrzeni, w których możliwe jest jego kreowanie. Z tego punktu widzenia dokonują przeglądu możliwości funkcjonowania przedszkola, szkoły publicznej, szkoły wyznaniowej i edukacji pozaformalnej oraz prezentują podjęte w tym zakresie inicjatywy, które na trwałe wpisały się w dolnośląski rynek edukacyjny.
Intencją, jaka przyświecała Autorce przy pisaniu książki było przybliżenie Czytelnikowi „niechcianych” uczuć, takich jak: smutek, złość, wstyd, lęk. Bohaterowie pięciu baśni zaprezentowanych w publikacji, których nazwała Czujątkami, mierzą się z trudnymi emocjami i odkrywają, jak bardzo są one potrzebne w życiu.
Z czasem zrodził się w Autorce pomysł dołączenia do baśni propozycji zajęć psychoedukacyjnych, które miałyby uświadamiać dzieciom, że przykre emocje, które czasem odczuwają, nie są złe, ale stanowią wyraz nieuświadomionych i niezaspokojonych potrzeb. Dla dorosłego byłaby to okazja do refleksji nad tym, jak reaguje na przeżywane przez dziecko uczucia.
Ćwiczenia zawarte w tym opracowaniu są przeznaczone dla dzieci w wieku 7–9 lat, choć można je wykorzystywać do pracy z dziećmi młodszymi i starszymi, zależnie od ich indywidualnej dojrzałości emocjonalnej.
W codziennej pracy jako psycholog i psychoterapeuta oraz w życiu Autorka często spotyka się z podziałem emocji na pozytywne i negatywne. Uczucia „dobre” miałyby się wiązać z przyjemnymi stanami i być może dlatego nagminnie bywają wartościowane jako słuszne moralnie, natomiast emocje „negatywne” kojarzą się z niemiłymi przeżyciami i wiążą się z ujemnym osądem moralnym.
Marshall B. Rosenberg, autor programu Porozumienia bez Przemocy, tłumaczy to następująco:
Zaczęło się bardzo dawno temu od mitów dotyczących natury ludzkiej, według których ludzie są źli i samolubni. Według tej destrukcyjnej mitologii heroiczne siły dobra walczą w życiu z siłami zła. Żyjemy w niej od dłuższego czasu, a jej częścią jest język, który odhumanizowuje ludzi i zmienia ich w przedmioty.
Do każdej baśni Autorka opracowała propozycję scenariusza zajęć, który może być modyfikowany przez prowadzącego w zależności od czasu trwania warsztatu oraz specyficznych potrzeb danego dziecka czy grupy dzieci, a także wykorzystywany do indywidualnej pracy terapeutycznej. Książka może być także narzędziem dla rodziców do budowania z dzieckiem dialogu dotyczącego przeżywanych emocji i odkrywania oraz nazywania ukrytych w nich potrzeb.
W ćwiczeniach znajdujących się w części dydaktycznej wykorzystała model czterech części Porozumienia bez Przemocy, który służy zarówno refleksji nad własnym doświadczeniem, jak i empatycznemu wczuciu się w doświadczenie innej osoby. Następnie jest on werbalizowany przez uczestników komunikacji.
Emocje to trudny temat. Chętniej podejmowany, gdy mowa o zadowoleniu, dumie, radości. Niezbyt ochoczo, gdy przychodzi się bać, wstydzić czy złościć. Bo czyż ktoś, składając życzenia, pokusiłby się o sformułowanie: „aby twoja złość dawała ci siłę”? lub „byś potrafił wyjść naprzeciw lękom”? Życzymy raczej szczęścia, pomyślności, sukcesów…
Zbiór artykułów ukazujących kierunki rozwoju współczesnej polityki penitencjarnej i nowe problemy związane z wykonywaniem kary pozbawienia wolności, które w Polsce pojawiły się w związku z przemianami ustrojowymi ostatnich 25 lat, a w świecie – w związku z dążeniem do jak najszerszego uwzględniania praw człowieka w postępowaniu ze skazanymi. Politykę penitencjarną przedstawiono jako wiedzę należącą do szeroko pojętej humanistyki i czerpiącą z niej inspiracje, ponieważ ostatnio w literaturze pojawia się tendencja do identyfikowania polityki penitencjarnej z dogmatyką i doktryną prawa karnego wykonawczego, co ogranicza jej zakres przedmiotowy do jurydycznych aspektów wykonania kary.
Autorzy zwracają uwagę na przesłanki aksjologiczne, procesy społeczne, zmiany kulturowe i rozwiązania praktyczne, które sankcjonują normy prawa karnego wykonawczego oraz zasady postępowania ze skazanymi.
Zakład Prawa i Polityki Penitencjarnej został powołany do życia w październiku 1962 roku na Wydziale Prawa Uniwersytetu Wrocławskiego z inicjatywy Profesora Stanisława Walczaka. Był to pierwszy w Polsce ośrodek naukowo-badawczy zajmujący się problematyką więziennictwa, usytuowany w strukturach uniwersyteckich. W ten sposób spełnił się postulat wielu pokoleń penitencjarystów, którzy od połowy XIX wieku usilnie zabiegali o nadanie tej dziedzinie wiedzy rangi samodzielnej dyscypliny naukowej oraz wprowadzenie jej do grona nauk humanistycznych i programów kształcenia akademickiego. Niespełna trzy lata później Zakład o tej samej nazwie został erygowany na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego, również staraniem Profesora Stanisława Walczaka, który był nie tylko jego kierownikiem, lecz także nauczycielem i patronem wykształconej na wyższych uczelniach generacji penitencjarystów.
W 1972 roku Zakład wszedł w skład nowo powołanego wtedy w Uniwersytecie Warszawskim Instytutu Profilaktyki Społecznej i Resocjalizacji, gdzie po dziś dzień jego pracownicy kontynuują rozpoczęte przed 50 laty dzieło.
Monografia zawiera odważną, bezkompromisową ocenę stanu polskiej myśli resocjalizacyjnej, która koncentruje się na tym, czego w więzieniu, szerzej w resocjalizacji, osiągnąć nie można. Pokazuje jej płytkość i schematyzm. Ma ona zatem uaktualnić tę myśl o nowe idee, sprowokować do dyskusji nad wątłością nauki uniwersyteckiej.
W książce zawarto analizę problemów pracy penitencjarnej z różnymi kategoriami przestępców, zwrócono uwagę na znaczenie dobrych praktyk penitencjarnych. Ich rozwijanie jest obecnie ważniejsze od wymyślania nowych, coraz bardziej abstrakcyjnych koncepcji resocjalizowania. Monografia pokazuje, co można osiągnąć, stara się udowodnić, że w takim kierunku należy rozwijać uniwersytecką naukę penitencjarną.
Proponowane w tytule reinterpretacje kontekstów wychowania dotyczą dwóch zasadniczych obszarów wyznaczających podstawowe sposoby myślenia o tym procesie. Jednym z nich jest kontekst kulturowy, który sytuuje wychowanie w perspektywie oddziaływań zmierzających do pełnego uczestnictwa jednostki w kulturze. Jednakże optymalne wzorce wrastania w kulturę i adekwatna do wymogów społecznych partycypacja w życiu społecznym wiążą się nieuchronnie z czynnikami zakłócającymi te procesy zarówno w perspektywie indywidualnej (jednostkowej), jak i ogólnospołecznej. Diagnozowana współcześnie, postępująca i wielowątkowa dyferencjacja kultur(y) i jej (ich) struktur wraz z zanikiem jednoznacznych kryteriów waloryzacji
wzorów życia społecznego zasadniczo wzmacnia tendencje do marginalizacji, wykluczania, dezadaptacji i dysfunkcji w szeroko rozumianym procesie włączania jednostki w praktyki społeczno-kulturowe.
A zatem wrastanie w kulturę stymulowane intencjonalnymi oddziaływaniami w ramach poszczególnych dziedzin wychowania musi uwzględniać także drugi obszar refleksji ukierunkowujący myślenie o wychowaniu, obejmujący oddziaływania pomocowe, takie jak interwencja czy poradnictwo, osadzone w kontekście psychospołecznym.
Fragment wstępu
Publikacja została przygotowana z myślą o tych, którzy poszukują materiałów do ćwiczenia się w sztuce kaligrafii artystycznej. Dzięki zawartym w niej przykładom użycia pisma w stylu retro czytelnik ma szansę nie tylko przyjrzeć się kształtowi ozdobnych liter, ale także samodzielnie poćwiczyć ich wykonanie. Ułatwia to układ książki prezentacji każdej litery alfabetu (małej i wielkiej) towarzyszy liniatura, w której można doskonalić umiejętność prowadzenia ręki, a przykłady znanych formuł i imion napisanych w stylistyce retro umożliwią stworzenie własnych, niepowtarzalnych zaproszeń, życzeń świątecznych i innych kartek okolicznościowych.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
