Jak zadbać o prawidłowy rozwój emocjonalny dziecka? Oczywiście nie ma idealnych ojców ani idealnych matek – wszyscy popełniamy błędy. Większość rodziców robi wszystko, by okazać swoim dzieciom miłość, troskę i zrozumienie. Jeśli chcesz: poznać podstawowe potrzeby emocjonalne swojego dziecka; nauczyć się, jak zaspokajać te potrzeby w zrównoważony sposób; zbudować bliską więź z dzieckiem; konstruktywnie radzić sobie z codziennymi trudnościami ten dział jest własnie dla Ciebie. Mnóstwo praktycznych poradników i porad dla rodziców i specjalistów. Znani psycholodzy przekonują, że kluczowe dla prawidłowego, zdrowego rozwoju dziecka jest zaspokojenie podstawowych potrzeb emocjonalnych, do których należą: bezpieczne przywiązanie i akceptacja, zdrowa autonomia i kompetencja oraz wartości duchowe. Prezentujemy rozważania teoretyczne i praktyczne nad współczesnymi problemami rozwoju twórczego dziecka.
Why is parenting so fraught and so difficult in today's society? There has never been a time when advice was so readily available, and yet there is also a prevailing sense that parents are getting it wrong. This book examines the arguments and counter-arguments supported by research on how best to parent children, from birth to twelve years. By taking an impartial approach to the evidence and, by discussing case studies from across the world and from a number of academic disciplines, this book is designed to show how good parenting comes in many shapes and forms.
From the international bestselling expert on dealing with assholes
'With cutting-edge research and real-life examples that are thought-provoking and often hilarious, this is an indispensable resource'
Gretchen Rubin, author of The Happiness Project
'At last someone has provided clear steps for rejecting, dejecting, deflecting, and deflating the jerks who blight our lives. Better still, that someone is the great Bob Sutton, which ensures that the information is useful, evidence-based, and fun to read'
Robert Cialdini, author of Influence and Pre-Suasion
The present publication is one of the outcomes of research cooperation spanning two decades in the field of Indian literature and art between the South Asian Studies centres of five academic institutions: University of Milan, Charles University in Prague, Jagiellonian University in Cracow, University of Warsaw and University of Cagliari.The International Seminar Journeys and Travellers, Routes and Destinations in Indian Literature and Art', took place on the University of Warsaw premises from 21-23 September 2017.Due to the bulk and broad thematic range of the submitted texts the publication has been divided into two volumes. The first volume contains 13 papers based mostly on Sanskrit and Pali sources, while the second volume includes 12 papers based mostly on sources in vernacular Indian languages. In each volume, the papers have been arranged in roughly chronological order, according to the dating of their sources (although, here and there, the languages of the sources and the specific subjects of the papers have also been taken into consideration). The readers are thus invited to enjoy a journey through time, appropriately for the general topic of the publication.
Opracowane ćwiczenia mają na celu usprawnienie zdolności komunikacyjnych i językowych człowieka z uszkodzeniem mózgu, któremu przebieg choroby uniemożliwia spontaniczne sformułowanie wypowiedzi w tematach mu najbliższych, codziennych. Chory nie tylko odblokowuje się komunikacyjnie, ale wzmacnia się jego poczucie własnej wartości, kiedy jest w stanie porozumieć się (nawet jeśli tworzone komunikaty nadal są schematyczne) z najbliższym otoczeniem, co przełamuje poczucie bezradności i izolacji. Książka została opracowana z myślą o terapeutach i rodzinach osób, które z powodu trudności językowych odcinają się od otoczenia, nie podejmują prób komunikowania swoich potrzeb, zniechęcają się początkowymi lub wieloletnimi porażkami. W takiej sytuacji każde ćwiczenie ukończone sukcesem jest na wagę złota. Stąd bardzo wąski, ale i przemyślany zakres zadań w publikacji.
Przedstawiona mi do recenzji książka to bardzo potrzebne, opracowane zgodnie z wymogami pisarstwa naukowego, a zarazem niezwykle interesujące studium teoretyczno-empiryczne nad uwarunkowaniami wyborów żywieniowych u ludzi dorosłych {...} Należy w tym miejscu wyraźnie podkreślić, że powodzenie tak oryginalnie zaprojektowanych działań wymagało od Autorki spełnienia warunku, jaki jest wysoki poziom kompetencji metodologicznych, któremu podołała w całej rozciągłości {...}.
To precyzyjnie zaplanowane i wzorowo zrealizowane pójście "w głąb" postawionego problemu badawczego pozwoliło na wyprowadzenie interesujących wniosków {....} W świetle uzyskanych wyników Autorka formułuje wskazówki dla kształcenia nauczycieli oraz dla edukacji szkolnej, zaznaczając, że w procesie kształtowania się u uczniów postaw żywieniowych jednakowo ważne są działania związane bezpośrednio z edukacją żywieniową rozumianą w kategoriach nauczania-uczenia się, jak i te, które są ukierunkowane na korelaty tych postaw, np. współpraca z rodzicami, kompensowanie przez szkołę niedostatków wynikających z zaburzonego funkcjonowania rodziny, kształtowanie u uczniów pozytywnej samooceny, kompetencji społecznych i umiejętności radzenia sobie w sytuacjach trudnych.
Z recenzji dr hab. Anny Gaweł
Celem pracy jest próba przedstawienia głównych linii rozwoju ewangelickiego szkolnictwa elementarnego z polskim/kaszubskim językiem nauczania na kaszubskim obszarze językowym od czasu proklamowania reformacji w Księstwie Pomorskim w 1534/1535 r. do czasu jego likwidacji jako samodzielnego państwa w 1648 r., a następnie w przejętej przez monarchię Hohenzollernów jego prawoodrzańskiej połaci do początków XIX w., (umownie 1806 r). Zachodnia i południowa granica zasięgu języka kaszubskiego w tych ramach chronologicznych ulegała ciągłym zmianom i w całym tym okresie kaszubski obszar językowy przekraczał granice synodu słupskiego.
Szkoły z polskim/kaszubskim językiem nauczania rozwinęły się jednak, a niektóre z nich funkcjonowały około 180 lat, tylko w synodzie słupskim i dlatego tematyka niniejszej pracy do niego właśnie została zawężona.
(Ze Wstępu)
W serii powołanej dla uczczenia 100. rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości w 1918 r. oraz utrwalenia w polskiej świadomości zbiorowej wiedzy historycznej o genezie i przebiegu odbudowy państwa polskiego ukażą się monografie, biografie i źródła, dla których tematyczną klamrą będzie idea polskiej niepodległości oraz walki o jej urzeczywistnienie i kształt z uwzględnieniem zagadnień polskich i międzynarodowych; politycznych, społecznych i ekonomicznych; walki orężnej i działań dyplomatycznych; wreszcie przedsięwzięć na polu kultury.
Publikacja dotyczy nowych form opieki społecznej zapoczątkowanych w okresie międzywojennym. Autorka zaprezentowała główne założenia opieki społecznej, w tym opieki nad dziećmi, wskazując obszary życia mieszkańców, w których łódzkie władze wdrożyły systemowe rozwiązania pomocowe wobec dorosłych i dzieci. Na przykładzie półkolonii letnich w Łodzi ukazała sposób organizacji wypoczynku na terenie miejskich parków, źródła jego finansowania, uczestników, personel, a także kwestie związane z opieką, wychowaniem oraz edukacją dzieci i młodzieży. Książka może zainteresować zarówno historyków wychowania, pedagogów, socjologów, jak i organizatorów inicjatyw w zakresie opieki nad dziećmi.
505 ĆWICZEŃ DLA DZIECI to książka pełna zabawnych krzyżówek, wykreślanek, labiryntów, zagadek, które pomogą wesprzeć umiejętności uczenia się w formie zabawy, wzmacniając cierpliwość, staranność i koncentrację.
Książka zasługuje na uwagę każdego, kto zajmuje się szeroko rozumianymi zagadnieniami pedagogiki (wychowania) w jej różnych kontekstach – społecznym, kulturowym, psychologicznym, filozoficznym. Autorzy, zaproszeni do udziału w tej publikacji, zwracają uwagę na podstawowe problemy istotne dla społeczeństwa żyjącego w kulturze ponowoczesnej (neoliberalnej), a jednocześnie w swoich analizach diagnozują zagadnienia bardziej szczegółowo, powiększając w ten sposób obszar (nie)wiedzy.
Co się stało z naszymi dziećmi, że nas nie słuchają, że nie są zdyscyplinowane i nie stosują się do norm i zasad?Rodzice są przekonani, że wychowują dzieci jak najlepiej, sprawują nad nimi jak najlepszą opiekę i kontrolę, a tymczasem, wygląda na to, że bezskutecznie. A może to podejście rodziców prowadzi do tego, że dzieci nie uczą się odpowiedzialności, niezależności i podejmowania decyzji. Katherine Reynolds Lewis próbuje znaleźć odpowiedź na te i inne pytania w najnowszych badaniach i odkryciach z dziedziny neuronauk oraz psychologii. Lewis stara się pokazać, że kryzys w zachowaniach dzieci i młodzieży jest związany z naszym podejściem do dzieci nadopiekuńczością, ciągłą kontrolą, brakiem zaufania i strachem. Chronimy dzieci przed porażkami i popełnianiem błędów, a w efekcie prowadzi to do wychowania osób niezdolnych do radzenia sobie w dorosłym życiu.
Trudności z utrzymaniem dyscypliny na lekcjach, uczniowskie prowokacje, próby sił i testowane wyznaczonych granic - to twoja codzienność? Jak zbudować właściwe relacje z uczniami?
Książka kiedy pozwolić, kiedy zabronić w klasie podpowiada, jak ustalać jasne reguły i konsekwentnie egzekwować ich przestrzeganie. Wprowadzenie proponowanych w niej rozwiązań pozwala skutecznie powstrzymać niewłaściwe zachowanie uczniów i nakłonić ich do współpracy, a take zapewnia obustronną satysfakcję z efektywnej nauki. Autor nieustannie podkreśla, że metody, z których korzystają nauczyciele, są przyswajane i stosowane potem przez ich uczniów. Z tego powodu działania nauczycieli powinny mieć solidne fundamenty, na których ich podopieczni będą mogli budować swoją przyszłość.
Od 1 września 2018 r. po raz pierwszy został wprowadzony obowiązek ustalania oceny pracy z urzędu. Nowością jest wprowadzenie mechanizmu nadającego ocenie pracy charakter okresowy. Jeżeli nauczyciel nie będzie ubiegał się już o wyższy stopień awansu zawodowego, ocena powinna być ustalana co 3 lat, licząc od dnia uzyskania ostatniego stopnia awansu zawodowego.
Bogactwo treści i aktualność poruszanej tematyki sprawiają, że publikacja inspiruje do kolejnych poszukiwań badawczych w zakresie nowych wyzwań stojących przed pedagogiką i profilaktyką społeczną. Książka odznacza się wielkimi walorami naukowymi i zasługuje w pełni na przedstawienie zawartych w niej treści możliwie najszerszemu gronu specjalistów z zakresu pedagogiki i profilaktyki społecznej. Szczególna wartość recenzowanej pracy zawiera się w umiejętnym połączeniu treści dotyczących problematyki teoretycznej i działań w zakresie praktyki. Bez wątpienia książka stanowi inspirację dla nowych obszarów badawczych w szeroko pojętej rzeczywistości kształcenia i wychowania młodego pokolenia, zwłaszcza w aspekcie czynników stymulujących prawidłowy rozwój i czynników zagrażających temu rozwojowi.
prof. zw. dr hab. Jadwiga Stawnicka
Otaczająca nas rzeczywistość pełna jest zagrożeń i niebezpieczeństw. Czyhają one przede wszystkim na dzieci i młodzież, choć i my, dorośli, dajemy się często im zwieść i osaczyć. Książka, którą przygotowali specjaliści wielu dziedzin i dyscyplin naukowych, w przystępny sposób i podparty rzetelną kwerendą dokumentów, raportów i badań, porusza najbardziej aktualne problemy i zagrożenia współczesności. Od tych płynących z cyfrowego świata – którym zachwyca się cała społeczność i bez którego nie wyobraża sobie codziennego funkcjonowania – przez chemiczne uzależnienia zbierające coraz większe żniwo w postaci przedwczesnych zgonów, po nowe, wciąż akceptowane społecznie uzależnienia, takie jak pracoholizm czy ryzykowne zachowania seksualne młodych. Publikacja zawiera diagnozę i sięga do przyczyn tego rodzaju zachowań czy zaburzeń, by w ostatniej części skupić się na nieco chyba zapomnianych wątkach i zagadnieniach, takich jak godność i sumienie człowieka, świat wartości czy rola rodziny i Kościoła katolickiego w profilaktyce i uzdrawianiu zaburzeń i patologii społecznych. Powinni sięgnąć po nią także ci, którzy w procesach pedagogicznych uczestniczą czy je tworzą, oraz ci, którzy zajmują się zawodowo profilaktyką społeczną i zaburzeniami społecznymi, także tymi najnowszymi, które doczekały się wreszcie nowej klasyfikacji Amerykańskiego Towarzystwa Psychiatrycznego – DSM-5.
dr hab. prof. UKSW ks. Krzysztof Stępniak
Bez wątpienia wszystkich zaangażowanych w tę publikację autorów łączy osoba Profesora Stanisława Dylaka, którego liczba publikacji jest imponująca, a składa się na nią wiele książek i dziesiątki artykułów zamieszczonych w renomowanych czasopismach. Innym bardzo ważnym elementem, który wskazuje na potrzebę podjęcia re?eksji o myśleniu wydaje się sytuacja polskiej edukacji, która znajduje się w procesie nieustannej transformacji. W istocie, początek XXI wieku obrodził w rozmaite manifesty, wszechobecną krytykę, a z drugiej strony olbrzymią chęć zrozumienia mechanizmów funkcjonowania świata. Działania naukowe Dostojnego Jubilata zdają się wychodzić naprzeciwko wyłaniającym się coraz to nowym, albo wciąż tym samym, problemom, lecz w nowym opakowaniu.
Książka, którą oddajemy do rąk Czytelnikom ma dwa cele: poznawczy i praktyczny. Zaletą tej publikacji są zarówno szeroko zakrojone syntezy wyników badań autorów polskich i zagranicznych podejmujących tę problematykę, ale także analiza rezultatów własnych badań empirycznych prowadzonych w Polsce w 2016 roku. Celem badań była przede wszystkim diagnoza, aczkolwiek mają one także wymiar praktyczny. Podjęto w nich zagadnienia związane z przyczynami decyzji podjęcia edukacji domowej, organizacją czasu pracy dziecka w domu, problemami, jakie edukacja domowa wnosi oraz realizowanym i oczekiwanym wsparciem szkoły, w których dzieci składają coroczne egzaminy przedmiotowe.
Pamiętam jak pierwszy raz usłyszałam zdanie : „ proszę pani, ona będzie ciężko upośledzona. Proszę się skupić na starszej córce, bo z niej nic nie będzie”. Pani doktor użyła dokładnie tych słów.
Choć mogłam w to uwierzyć, podjęłam walkę sama ze sobą, żeby nie dojść do głosu lękowi. Kilka razy zmieniałam rehabilitantów, szukając takiego, który nie kładzie na niej przysłowiowego krzyżyka. Kilka razy Obecnie Tosia chodzi, mówi i jest najpiękniejszym darem o życia, któremu poświęciłam tę książkę
Moja książka to opowieść o sile miłości, o wątpliwościach, lęku i strachu.
O tym jak sobie radzić, żeby nie zwariować lub kiedy prosić o pomoc, gdy do wariactwa coraz bliżej.
O tym jak dbać o siebie i nie czuć z tego powodu wyrzutów sumienia. W końcu- jak uwierzyć, że wraz z narodzinami chorego dziecka, nasze życie wcale się nie skończyło, zaś największe ograniczenia to te, które sami sobie narzucamy.
Tak Cię Kocham! To książka składająca się trzech części: pamiętnika, lekkich i często niezwykle zabawnych felietonów oraz wywiadów z gośćmi- psychoterapeutką Zuzanna Celmer oraz dietetyk kliniczną Mileną Nosek.
Książka objęta Patronatem Fundacji Dzieciom Zdążyć z Pomocą oraz Fundacji Anny Dymnej Mimo Wszystko.
Komunikacja jest fundamentem – przypomina nam w Przedmowie prof. Krystyna Ferenz. Czy rzeczywiście trzeba nam o tym przypominać? Czy w czasach, gdy wszystkie dziedziny życia podporządkowane są ściśle wymogowi szybkiej i skutecznej komunikacji, potrzebne są jeszcze powroty do podstaw? Okazuje się, że tak. Komunikacja, sprowadzona do swych fundamentów, a więc języka i towarzyszących mu kodów, nie jest tylko sposobem na wyrażenie/przekazanie informacji. Tkwiące w języku czy komunikacji możliwości stanowią bazę, nad którą nadbudowywana jest kultura i – szerzej – cywilizacja. Język jako źródło ikon i symboli, język jako zbiór norm i nakazów/zakazów, wreszcie – język jako odbicie doświadczeń pokoleniowych, staje się podstawową tkanką tradycji i przekazu kulturowego, niezbędnych do określenia własnej tożsamości oraz odnalezienia swego miejsca w wybranej społeczności. Jeśli więc z jakichkolwiek przyczyn rozwój umiejętności komunikacyjnych zostanie zakłócony, zaburzeniu ulega cała osobowość, co skazuje jednostkę na społeczne wyobcowanie – i tu bije źródło, z którego powstała najnowsza książka doktor Winczury, stanowiąca wyraz troski o dzieci, które z racji różnego rodzaju zaburzeń mają utrudniony proces przyswajania reguł komunikacji.
Seria wydawnicza „Przywrócić Pamięć” ma przybliżyć współczesnemu społeczeństwu publikacje założycieli ruchu skautowego, twórców rozwoju idei i metodyki harcerskiej z lat 1911–1946.
Reprint wydania z 1927 roku "Radość życia. Jednodniówka Łódzkiego Oddziału ZHP"
Radość życia
Radość życia!… Coś niepojętego, zdawałoby się, w naszych czasach, pełnych smutku, udręczeń, kataklizmów, zbrodni… Zjawisko jakieś nadziemskie, niebiańska promienna, słoneczna, lekka, w blaskach cała, cała jak słońce, jak uśmiech — płynąca wśród kwiatów i uśmiechów dziecięcych przez góry i doliny ziemskie — siejąca swe blaski i jasność na wsze strony pełnemi dłońmi ku ludziom zwróconemi. To radość życia. Ale jakże wygląda na ułudę, na miraż, na coś jedynie mitycznego, legendarnego!… A jednak, a jednak… toż to przecież jest istota życia człowieka. Bóg dobry, stwarzając człowieka dla chwały Swojej, utworzył go dla radości i ten mu jedyny dał w naturze pęd nieprzeparty: ku szczęściu, ku radości. Jeżeli więc niema tej radości, zginęła gdzieś w pędzie człowieka poprzez wieki — to człowiek to uczynił przez swą wolną, ale słabą wolę. Jeżeli to on winien, a Bóg zamiarów swoich nie zmienił, bo ma je odwieczne, zawsze te same — to i on również, człowiek, z Bożą pomocą, mocen jest znowu ją odnaleźć, ożywić, rozdmuchać. Nie każdy to potrafi — prawda! — ale może choć jeden taki się znajdzie.
Byle zacząć — już dalej pójdzie wszystko swoim pędem. Któż to będzie taki? — Ludzie sędziwi, patrjarchowie rodzin, osiwiali bojownicy życia, ojcowie nasi?…
Takby być powinno. Ale, niestety, oni jeszcze nie mogą otrząsnąć się od tych gromów, które w nich uderzyły, w momencie, gdy słońce na niebie świeciło, gdy nic nie zapowiadało zbliżającej się burzy. A później — oszołomieni, ogłuszeni, zrozpaczeni wreszcie, gdy wszystko dokoła nich w gruzy się waliło, gdy ledwo z życiem, okryci ranami, obdarci i wynędzniali wydobyli się z tego piekła, które rozszalało nad ziemią naszą, musieli stanąć, mimo chwiejących się nóg, mimo gasnących sił, do walki z nędzą i jej konsekwencjami, ze złem i zbrodnią.
I walczą do dzisiaj. Już im może lepiej, już przejaśniło się nieco niebo nad ich głowami — ale w duszach ich pozostanie do końca życia przerażenie, gorycz, jad, nieufność, śmierć…
Nic od nich więc, ale dla nich, którzy nas sobą osłonili w tym potopie złego, szukać i niecić winniśmy radość życia.
Seria wydawnicza „Przywrócić Pamięć” ma przybliżyć współczesnemu społeczeństwu publikacje założycieli ruchu skautowego, twórców rozwoju idei i metodyki harcerskiej z lat 1911–1946.
Reprint z 1935 r. "Dokąd zdążamy"
HARCERZ JEST DOBRYM ŻOŁNIERZEM
Wyraźnie podkreśliłem w swej gawędzie genezę naszej organizacji na tle ruchu niepodległościowego i walki czynnej, oraz zaznaczyłem w ostatnich ustępach, że prawdziwy harcerz będzie dobrym żołnierzem. Ma to szczególne znaczenie w mych rozmyślaniach o Harcerstwie i jego zadaniach. Wiecie wszyscy dobrze, że jesteśmy częścią wielkiego wszechświatowego Związku Skautowego, mającego swego skauta naczelnego w osobie generała Baden-Powella, oraz ustalającego swe wytyczne ideowe na zjazdach międzynarodowych. Kiedy w roku 1931 przemawiałem w Pradze imieniem skautingu całego świata, tak ująłem jego cele:
„My — skauci całego świata — wypisaliśmy na swych sztandarach hasło miłości własnej Ojczyzny i wszystkich bliźnich. A, że prawda jest treścią naszego życia, ze szczerym uśmiechem harcerskim i we wzajemnem zaufaniu, podajemy sobie dłonie, by łącznie, wspólnym wysiłkiem tworzyć nowy świat na zasadzie zbliżenia i solidarnej współpracy ludzi i narodów“.
Tak jest. Na odcinku zagranicznym naszej organizacji dajemy szczery wyraz swym aspiracjom ogólnohumanitarnym, wypływającym z naszego prawa, oraz staramy się tam z powodzeniem dorzucać własny dorobek ideowy i metodyczno-wychowawczy do ogólnych myśli skautowych. Nie zasłania nam to jednak wcale oczu na istniejącą w tej chwili rzeczywistość, oraz na postulaty z niej wynikające, tem więcej, że w zapasie mamy za sobą własne, bolesne doświadczenia historyczne. Głoszone tak często i z różnych stron hasła pojednania nie znalazły dotychczas wyrazu w układzie wzajemnych stosunków państw, oraz w psychicznem nastawieniu narodów. We wszystkich fabrykach świata słychać huk maszyn, pracujących nad uzbrojeniem wojsk na lądzie, w powietrzu i na wodzie. Rozpalają się ciągle ogniska nowych konfliktów zbrojnych. Nasze położenie geograficzne i polityczne wymaga jaknajwiększej czujności, a zagadnienie armji i wojskowego pogotowia całego narodu, wybija się swą doniosłością na czoło wszystkich problemów.
Nie może się powtórzyć tragedja z końca XVIII wieku. Nie możemy dopuścić do tego, by społeczeństwo nasze było stadem baranów lub pardw, na które czyhają wilki o silnych kłach, lub orły o ostrych dziobach. Sprawa naszej Ojczyzny, państwa i odzyskanej niepodległości, oraz związana z tem wolność swobodnego kształtowania życia i tworzenia wartości kulturalnych jest dla nas najwyższem przykazaniem, niezawierającem zresztą żadnej sprzeczności z ideałami ogólnoludzkiej harmonji, które głosimy. W harcerstwie niema miejsca dla płaczliwych mięczaków. Celem naszym jest wychowanie mocnych ludzi. Ojczyzna nasza potrzebuje dzielnych żołnierzy, którzy zabezpieczą jej niepodległość na wieki, którzy nikomu nie pozwolą bezkarnie sięgnąć po naszą ziemię lub honor wolnych ludzi. Harcerstwo, działające na zasadzie służby Ojczyźnie, będzie tak kształtować psychikę swych wychowanków, by nie tylko byli rzetelnymi pracownikami w czasie pokoju, ale i dobrymi żołnierzami. Patronem naszego związku jest Józef Piłsudski, jednoczący w swej osobie genjusz męża stanu i wodza naszych zwycięskich wojsk. Zapatrzeni w jego postać i czyny, mamy — młode harcerki i harcerze — przygotowywać się do przyszłych zadań i obowiązków tak na okres pokoju, jak i ewentualnej wojny.
Seria wydawnicza „Przywrócić Pamięć” ma przybliżyć współczesnemu społeczeństwu publikacje założycieli ruchu skautowego, twórców rozwoju idei i metodyki harcerskiej z lat 1911–1946.
Reprint wydania z 1916 roku "Pierwsze kroki w skautostwie. Część pierwsza, obejmująca: zawiązanie i prowadzenie patrolu oraz egzamin młodzika"
Rzecz ta została opracowana jako praktyczny podręcznik, z którego pomocą zarówno instruktor, jak i nie mający dużego o skautostwie pojęcia świeżo obrany patrolowy — tam zwłaszcza, gdzie brak starszego instruktora — będzie mógł nowozaciężnych chłopców przygotować na skautów najniższego stopnia, czyli “młodzików.”
Książeczka ta jest przeznaczona nie tylko dla oficerów skautowych i patrolowych, ale również dla najszerszego ogółu skautów, dla których będzie treściwym przedstawieniem skautostwa.
Napisałem ją na podstawie czteroletniego doświadczenia w prowadzeniu pracy skautowej, częściowo zaś przytym korzystałem ze swoich artykułów, które w latach 1911 i 1912 wydrukował wychodzący we Lwowie “Skaut.”
Rysunki na str. 26 i 65 są z dzieł jen. Baden-Powella.
W Pittsburghu, w grudniu 1915 r.,
Andrzej Małkowski
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
