Jak zadbać o prawidłowy rozwój emocjonalny dziecka? Oczywiście nie ma idealnych ojców ani idealnych matek – wszyscy popełniamy błędy. Większość rodziców robi wszystko, by okazać swoim dzieciom miłość, troskę i zrozumienie. Jeśli chcesz: poznać podstawowe potrzeby emocjonalne swojego dziecka; nauczyć się, jak zaspokajać te potrzeby w zrównoważony sposób; zbudować bliską więź z dzieckiem; konstruktywnie radzić sobie z codziennymi trudnościami ten dział jest własnie dla Ciebie. Mnóstwo praktycznych poradników i porad dla rodziców i specjalistów. Znani psycholodzy przekonują, że kluczowe dla prawidłowego, zdrowego rozwoju dziecka jest zaspokojenie podstawowych potrzeb emocjonalnych, do których należą: bezpieczne przywiązanie i akceptacja, zdrowa autonomia i kompetencja oraz wartości duchowe. Prezentujemy rozważania teoretyczne i praktyczne nad współczesnymi problemami rozwoju twórczego dziecka.
W swojej najnowszej książce Josh McDowell przedstawia narzędzia, dzięki którym możemy wzmocnić fundamenty wiary naszych dzieci tak, aby miała ona widoczny wpływ na ich życie. Proponuje rodzinom i wspólnotom kościelnym apologetykę opartą o więzi, czyli poświadczoną dowodami obronę wiary i biblijne wskazówki, jak wiara powinna wpływać na nasze więzi z innymi.
Ponad 50 ćwiczeń, które pomogą: zrozumieć uczucia, zachować spokój, radzić sobie z silnymi emocjami. Każdy z nas miewa gorsze dni i czasami się gniewa. Nie ma w tym nic złego wszystkie emocje są ważne i potrzebne. Tak naprawdę znaczenie ma to, czy nie przejmują one nad nami kontroli, a także sposób, w jaki je wyrażamy. Książka Oswoić potwora gniewu zawiera ponad pięćdziesiąt wesołych ćwiczeń, które pomagają dzieciom zrozumieć gniew, zaakceptować to uczucie i się z nim uporać. Autorka zabierze twoje dziecko w podróż, podczas której ono: wypróbuje różne sposoby radzenia sobie z gniewem, wykonując fantastyczne ćwiczenia oparte między innymi na rysowaniu, myśleniu czy pracy z własnym ciałem; dowie się, jak inne dzieci przeżywają gniew i radzą sobie z takimi samymi uczuciami, jakich ono doświadcza; odkryje wskazówki, po których rozpozna, kiedy w jego ciele pojawia się gniew, co jest jego przyczyną i jak może go wyładować w bezpieczny sposób. Ćwiczenia opisane w książce zostały zaczerpnięte z terapii opartych na dowodach naukowych, takich jak terapia poznawczo-behawioralna, praktyka uważności, EMDR czy terapia zabawą. Pomogą one dziecku zrozumieć, że odczuwany przez nie gniew nie jest zły i co może zrobić, by zapanować nad tym uczuciem, zamiast pozwalać, by to potwór gniewu przejmował nad nim władzę.
• Czy rodzicielstwo kiedykolwiek się kończy?
• W jaki sposób dbać o jakość w rodzinie?
• Kto ponosi konsekwencje braku konsekwencji?
• Czy przyjdzie taki dzień, że nie będzie bałaganu?
• Czyżby motywacja była przereklamowana?
• Granice czy wolność – czego potrzebują nasze dzieci?
Odpowiedzi na te i wiele innych pytań w książce Izabeli Antosiewicz podane są w lekkiej formie opowieści i sprawdzonych w życiu rodzinnym rozwiązań. Wrzuceni w sam środek historii po chwili przechodzimy do refleksji skłaniających do podjęcia działań. Śmiejemy się i wzruszamy, czasami niedowierzając, że to może być aż takie proste. Autorka zaprasza nas do swojego domu i do rodzin, z którymi miała okazję pracować. Jak sama mówi, nigdy nie dzieli się tym, czego nie przetestowała na żywym organizmie własnej rodziny.
Żona z ponad 25-letnim stażem, matka trójki dorosłych dzieci, Mind Opener, propagatorka rodzicielstwa opartego na Mocnych Stronach i metody „zielonego ołówka”, przewodniczka rodziców po drodze do szczęśliwej dorosłości ich dzieci.
Jest energetyzującym mówcą, więc spotkamy ją na scenie, w radiu i w sieci, nie tylko podczas indywidualnych sesji coachingowych czy mentoringowych.
Pisząc tę książkę, zapytała swoich najbliższych o esencję stylu ich rodziny…
"W naszym rodzicielstwie najważniejsza i jednocześnie najtrudniejsza zawsze była wiara, że dzieci dadzą sobie radę ze wszystkim, co je w życiu spotka. Wciąż w to wierzymy. Pod tym względem nasze rodzicielstwo nigdy się nie skończy".
Piotr (mąż)
"Ciężko dać dziecku to, czego potrzebuje, a nie to, czego ono chce. Ale gdy zrobi się to z głową, będzie wdzięczne na całe życie, a nie na parę chwil. Dziękuję, mamo i tato".
Michał (25 lat)
"Wyszłam z domu nauczona szczęścia, wdzięczności i mówienia «kocham Cię». Uważam to za sukces moich rodziców".
Zuzanna (22 lata)
"Kiedy byłam na rocznej wymianie we Włoszech, pytano mnie, co zrobili rodzice, że jestem tak dobrze wychowana. Uświadomiłam sobie wtedy, że pozwalają mi upadać, ale zawsze podają rękę, by mnie podnieść".
Justyna (18 lat)
Współczesność daje możliwość poznawania wielu różnych kultur, jednak doświadczanie międzykulturowości niejednokrotnie bywa wyzwaniem dla osób pochodzenia żydowskiego. Wymaga przezwyciężenia wielu trudności, ale też przyczynia się do rozwoju. Symboliczną inspiracją do podjęcia badań stała się historia Łodzi miasta, które w początkach swego istnienia było związane z kulturą żydowską. Autorka przeprowadziła je w orientacji jakościowej, a do analizy zebranego materiału opracowała metodę językowo-narracyjną. * Kwestie zróżnicowania kulturowego i jego pedagogicznych konsekwencji nigdy nie były tak wyraziste, jak dziś. Autorka dotyka ważnego zagadnienia związanego z obecnością Żydów w Polsce. Jej badania nakładają się na renesans odzyskiwanej tożsamości w wymiarze społeczno-kulturowym. Wielu młodych ludzi, często wbrew niesprzyjającym okolicznościom, odkrywa swoje kulturowe korzenie, nadając im znaczenie w kreowanej tożsamości. Odgrywa to istotną rolę w konstruowaniu dojrzałej tożsamości społeczno-kulturowej w końcowej fazie adolescencji. Walorem monografii jest ukazanie problematyki w warunkach łódzkiego genius loci. Autorka umiejętnie wykorzystuje swój potencjał intelektualny oraz dostępne zasoby. Zaprezentowane w publikacji badania stanowią znakomity przykład podejścia interdyscyplinarnego poprzez zastosowanie wybranych aspektów gramatyki komunikacyjnej i narratologii obecnych w językoznawstwie i literaturoznawstwie w analizach z zakresu nauk społecznych, głównie pedagogiki. Autorka cechuje się ponadprzeciętną wnikliwością i refleksyjnością, co jest szczególnie znaczące w badaniach jakościowych. Doskonale panuje nad prowadzoną przez siebie narracją, trafnie operuje słowem, będąc precyzyjną w wyrażaniu myśli, a nade wszystko komunikatywną. Z recenzjiPROF. DR. HAB. MIROSŁAWA SOBECKIEGO
Zarządzanie w pedagogice, kulturze i sztuce Mirosława K. Szpakowskiego i Piotra A. Szymańskiego to książka w pełni predysponowana do tego, aby stać się naukowym drogowskazem dla uczniów, studentów oraz nauczycieli zainteresowanych rolą kultury i sztuki w zarządzaniu organizacjami.
W swojej podręcznej bibliotece powinni mieć ją również menedżerowie kultury, przedsiębiorcy i ambitni liderzy. Kreatywność w każdym względzie wiąże się bowiem z samokształceniem i pracą nad sobą, a niniejsza książka, w moim przekonaniu, jest bardzo praktycznym narzędziem, które temu służy.
dr hab. Mieczysław Dudek, prof. CH
Książka pt.: „Zarządzanie w pedagogice, kulturze i sztuce” Piotra Szymańskiego i Mirosława Szpakowskiego to z pewnością pozycja innowacyjna, z nowoczesnym (w pozytywnym znaczeniu) spojrzeniem na rozwijające się zespoły stanowiące o współczesnej kulturze Kościoła katolickiego, a zwłaszcza na pracę ich kierownika – lidera, od którego tak wiele zależy.
Działalność wszelkiego rodzaju amatorskich chórów, scholi i przykościelnych orkiestr wymaga przecież nie tylko zdolności muzycznych, ale też niezwykłej kreatywności i wiedzy, także tej z zakresu zarządzania. W tym kontekście niniejsza publikacja jest szczególnie potrzebna. Mając świadomość szybkich przemian zachodzących w społeczeństwie z pewnością wymagać będzie kolejnych aktualizacji, na które z niecierpliwością będziemy czekali.
prof. dr hab. Monika Mielko-Remiszewska
Selfie to obecnie jeden ze znaczących elementów życia młodych osób na całym świecie. Rozwój internetu, w tym mediów społecznościowych, powoduje, że już mało kto wyobraża sobie codzienność bez dostępu do wirtualnej przestrzeni, a wielu jest od niej wręcz uzależnionych. Ta zmiana nastąpiła niedawno, pokolenie pięćdziesięciolatków pamięta bowiem jeszcze czasy bez telefonów komórkowych i komputerów.W niniejszej książce Autor próbuje odpowiedzieć na pytanie, dlaczego młode osoby robią sobie selfie, jakie są tego powody, po co zamieszczają takie fotografie w social mediach, nie zważając na ochronę swojej prywatności. Bo do tego, że robimy zdjęcia, jesteśmy przyzwyczajeni - grupowe, z uroczystości rodzinnych, z bliskimi, fotografie zwierząt, krajobrazów itp. - ale robienie zdjęć samemu sobie może się niektórym wydawać czymś dziwnym i niezrozumiałym. Przyjrzał się temu zjawisku w Polsce i Czechach, analizując je także w kontekście jego związku z dzieciństwem badanych osób.
Książka, pomyślana jako podręcznik akademicki, składa się z czternastu rozdziałów poświęconych zachowaniom naruszającym normy społeczne lub normy społeczne i prawne. Prezentowane problemy potraktowane zostały w sposób interdyscyplinarny, co niewątpliwie stanowi istotną zaletę publikacji. Ta obszerna praca dotyczy ważnych i budzących nierzadko wiele kontrowersji zjawisk. Choć poruszane kwestie omawiane są wieloaspektowo, książka stanowi zwartą całość i czytelnik nie będzie miał problemów z usytuowaniem ich w określonej strukturze czy porządku normatywnym. Widać, że Autorka wie, o czym pisze i czyni to sprawnie.
prof. dr hab. Zbigniew IzdebskiUniwersytet Zielonogórski
Książka Ireny Pospiszyl stanowi kompetentne i erudycyjne pogłębienie analiz dotyczących patologii i problemów społecznych, których Autorka dokonywała (w mniejszym zakresie) we wcześniejszej swej publikacji Patologie społeczne (WN PWN 2008).
prof. dr hab. Ewa WysockaUniwersytet Śląski
Irena Pospiszyl, profesor Akademii Pedagogiki Specjalnej, kieruje Zakładem Psychopedagogiki Resocjalizacyjnej. Była stypendystką w Instytucie Psychiatrii Uniwersytetu Londyńskiego. Jako pierwsza opisała syndrom Atlasa, zaburzeniowy zespół adaptacyjny do sytuacji trudnych. Jest autorką ponad 80 publikacji, w tym takich jak: Przemoc w rodzinie (1994), Ofiary chroniczne (2003), Patologie społeczne (2008), Syndrom Atlasa. O tych, którzy byli silni zbyt długo (2019). Jest także tłumaczką książki Danyi Glaser i Stephena Frosta Dziecko seksualnie wykorzystywane (1995). Swoją karierę zawodową zaczynała jako wychowawczyni w Sanatorium Neuropsychiatrii Dziecięcej.
Od lat prowadzi badania nad podatnością wiktymizacyjną osób, interesuje się także problemem uprzedzeń społecznych, czemu dała wyraz m.in. w artykułach: Barbarzyństwo potrzebuje społecznej legitymacji (2016), Słoiki, gender i inne demony, czyli kilka refleksji na temat współczesnych uprzedzeń w Polsce (2016), The Loser Syndrome – universality of the strategy of defense of discriminated groups (2020).Pasjonatka powieści sensacyjnych, nart i swojego ogrodu w górach.
Zbiór ponad 160 propozycji aktywności oraz 7 scenariuszy zajęć inspirowanych latem, a także dodatek pomysły na sensoryczne aktywności, które można zaproponować podczas wakacyjnych dyżurów.Mózg trzeba odpowiednio nakarmić to różnorodne bodźce płynące do niego z całego ciała są pożywieniem. Trafiają one do mózgu poprzez nasze zmysły. Integracja sensoryczna składa wszystko w całość, sprawia, że informacje docierające do mózgu współgrają i umożliwiają prawidłową odpowiedź i właściwie zachowanie. Gdy wszystkie zmysły współpracują w odpowiedni sposób mózg nie ma problemu z nauką i adaptacją. Dlatego tak ważne jest, żeby karmić go różnorodnymi bodźcami już od narodzin. Wiek przedszkolny jest tutaj kluczowy. To właśnie dlatego powstała niniejsza książka.
Konkretny i praktyczny przewodnik dla współczesnych rodziców!
Książka, który uczy, jak sprawić, by relacja dziecka z cyfrowym światem była zdrowa i bezpieczna. Ile czasu dziecko może spędzać przed ekranem? Kiedy dać mu pierwszy smartfon? Czy pozwalać na granie w gry? Jak nauczyć je radzić sobie z hejtem? I jak Internet wpłynie na jego rozwój?
Kieszonkowe ekrany stały się nieodłącznym elementem życia nie tylko naszego, lecz także naszych dzieci. Dla nas telefony komórkowe, smartwatche, tablety i przenośne konsole były nowościami. Uczyliśmy się ich obsługi, stopniowo poznawaliśmy interaktywny świat, powoli zanurzaliśmy się coraz głębiej w sieć. Dla naszych dzieci ekrany są oczywistością, nie znają świata bez nich, a po sieci poruszają się nieporównywalnie zgrabniej niż my. Co nie znaczy, że są w niej zupełnie bezpieczne i że wiedzą, jak dbać o higienę cyfrową. Kiedy coraz więcej głosów gani dorosłych za to, że nie potrafią wprowadzać dzieci w świat cyfrowy, Magdalena Bigaj w swojej książce mówi: to normalne, że popełniamy błędy. Ważne, aby wyciągać z nich wnioski. „Wychowanie przy ekranie” nie tylko dostarcza niezbędnej wiedzy na temat higieny cyfrowej, lecz także dodaje rodzicom otuchy. Autorka nie moralizuje, za to dzieli się z czytelniczkami i czytelnikami solidną dawką wiedzy niezbędnej każdemu współczesnemu rodzicowi oraz praktycznymi radami popartymi swoim unikatowym doświadczeniem, w którym łączy role edukatorki, badaczki, pracowniczki świata nowych technologii oraz matki.
Dziesięć Przykazań z punktu widzenia rodzica Jaki jest najtrudniejszy zawód świata? Rodzicielstwo! Dlatego na tej drodze potrzebujesz jasnych i skutecznych wskazówek, które pomogą Ci przeżywać bycie ojcem, matką jak wspaniałą, niesamowitą przygodę. W tej książce znajdziesz swoisty rodzicielski Dekalog, który ułatwi Ci codzienne życie.Konkretne przykłady Autorka książki, pełnoetatowa matka, w swojej książce opiera się nie na teoriach, ale na konkretnych przykładach i świadectwie rodziców, pokazujących dzieciom, jak przestrzeganie przykazań staje się sposobem do lepszego życia rodzinnego. Czerpie garściami z własnego doświadczenia, udowadniając przy tym, że w Dekalogu zawierają się wszystkie problemy, których doświadcza każdy rodzic w relacjach z dziećmi.Przystępny język Atutem tego przydatnego poradnika jest bezpośredni i komunikatywny język, który sprawia, że proponowane rady łatwo zrozumieć i zastosować w swoim własnym życiu.
Naucz mnie robić rzeczy samodzielnie. Wypisy z dzieł Marii Montessori () to pozycja wyjątkowa. Idea zaprezentowania Czytelniczkom i Czytelnikom myśli, cytatów i obserwacji Marii Montessori zasługuje na uznanie i wdzięczność. Oto bowiem otrzymujemy publikację, która może służyć nie tylko jako źródło inspiracji, lecz także jako pretekst do refleksji nad praktyką.Z recenzji dr. Jarosława JendzyMaria Montessori zwróciła uwagę świata na to, jak ważny jest szacunek do dziecka, uznanie jego praw i stworzenie optymalnych warunków dla jego rozwoju. Jej słowa na temat psychiki dziecka, jego relacji z dorosłymi, edukacji i pokoju na świecie poruszają i zatrzymują dziś tak samo, jak dziesiątki lat temu, gdy zostały spisane.Dzięki lekturze Czytelnik ma szansę odkryć lub uporządkować wiedzę o tym jak pielęgnować, szanować i rozumieć sekret dziecka - nie tylko tego, którego jesteśmy rodzicami, nauczycielami czy rodziną, ale także tego, które jest w nas od dwudziestu, czterdziestu czy osiemdziesięciu lat.Dziecko jest wielkim budowniczym, wielkim konstruktorem. Jeśli zadasz sobie pytanie: "Kto obdarzył mnie tą siłą, tą inteligencją, tą wiedzą, którą dziś mam?", możesz odpowiedzieć: "To dziecko uczyniło mnie człowiekiem, którym jestem".
"Wiersze edukacyjne dla dzieci" to zbiór krótkich i rozwijających wyobraźnię historyjek napisanych w formie wierszy. Część z nich powstała na bazie osobistych doświadczeń, a inne z myślą o tym, żeby w przystępny dla dzieci sposób przekazać podstawową wiedzę z różnych dziedzin nauki, jak matematyka, język polski, geografia, plastyka, biologia itp. Te wiersze pobudzają wyobraźnię, angażują do pracy, rozśmieszają i w głowie zostają.
Publikacja przedstawia 33 często spotykane sytuacje społeczne, z jakimi muszą się zmierzyć bohaterowie komiksu. Dotyczą one m.in.:relacji rówieśniczych,bezpieczeństwa i dobrych nawyków,skutecznej komunikacji,rozwiązywania konfliktów,dylematów moralnych,budowania asertywnej postawy,empatii,bezpiecznego surfowania po internecie oraz korzystania z urządzeń mobilnych.Każda z historyjek składa się z krótkiego opisu oraz zadań do wykonania. Dzieci muszą uzupełnić dialogi, wykazać się empatią, wpisując myśli lub uczucia bohaterów, a także odpowiedzieć na zadane pytania. Komiks społeczny to książka skierowana do dzieci w wieku 7-13 lat, ich terapeutów, nauczycieli oraz rodziców. Forma publikacji sprawdzi się podczas indywidualnej pracy z dzieckiem, a także w trakcie zajęć grupowych czy lekcji profilaktyczno-wychowawczych.
There's always that moment as a parent when you feel like no matter how hard you're trying, you just can't quite get it 'right'. But the fact is, parenting is hard and once we know this and why, we can forgive ourselves for finding it a struggle, and start to look for the things that make parenting a joy.
Parenting for Humans is a book first and foremost for parents. It explores what we bring to the parenting journey - our hopes, values, views, circumstances, relationships, upbringing - and how we can gain confidence in ourselves not just as parents, but as whole human beings.
As well as learning to parent ourselves, it will show us how to parent the child we actually have, not a textbook version, but our complicated, messy child with their own powerful needs. And by tuning into their language, learning how to hold them, not mould them, we can really start enjoying them for the funny and unique human beings that they are.
With the right support and guidance, we can all totally do this parenting thing and grow a positive and loving relationship that will last forever.
Maria Montessori (1870-1952) była włoską lekarką i pedagożką, która pod wpływem oświadczeń pracy z dziećmi z problemami psychicznymi i ubogimi stworzyła nową metodę wychowawczą. Jej podstawą jest nieskrępowany rozwój dzieci na różnych płaszczyznach zgodnie z ich indywidualnymi potrzebami i możliwościami.Należy wykorzystać ich naturalną kreatywność, ciekawość świata, chęć uczenia się, rozwoju współpracy i zabawy z innymi dziećmi.Dotyczy to zwłaszcza okresu do 6. roku życia, gdy dzieci rozwijają się najszybciej, a ich umysł jest najbardziej chłonny. Dorośli - rodzice, nauczyciele i opiekunowie - powinni je w tym wspierać, a nie formować za pomocą nakazów i kar. Tę metodę do dziś stosuje się w przedszkolach Montessori."Umysł dziecka" to jedna z najważniejszych prac Marii Montessori, a jej spostrzeżenia i rady są ciągle aktualne.
Książka Lidii Bielinis uzupełnia naszą wiedzę na temat wyjątkowo rzadko badanego zagadnienia, jakim jest technologicznie wspomagane uczenie się młodzieży akademickiej. Stanowi przykład opracowania perfekcyjnie zaprojektowanego metodologicznie i niezwykle uczciwego oraz rzetelnego w zakresie zastosowanych procedur naukowego wnioskowania. Autorka, prowadząc swój erudycyjny wywód, jako badaczka zawsze zachowuje niezbędny dystans, bazuje na danych, a jednocześnie śmiało żongluje licznymi nowymi teoriami, takimi jak choćby konektywizm, generatywizm czy smart education. W konsekwencji publikacja ta ukazuje ugruntowany, wiarygodny i kapitalnie udokumentowany obraz znaczeń i sensów nadawanych przez młodych dorosłych procesowi uczenia się podczas zajęć akademickich z wykorzystaniem różnorakich stref cyfrowych (np. portali społecznościowych).
Maria Montessori stworzyła metodę wychowawczą stojącą w sprzeczności z tradycyjnym modelem edukacyjnym opartym na dyscyplinie, unieruchamianiu dzieci w ławkach i tłumieniu ich naturalnej ciekawości.Choć powstała ponad 100 lat temu, metoda ta w niezmienionej formie wykorzystywana jest po dziś dzień, a jedna z najważniejszych jej zasad brzmi: Pomóż mi robić to samodzielnie.W tej książce znajdziesz jasny wykład założeń pedagogiki Montessori, wskazówki, jak stosować ją w praktyce w szkole i w domu, oraz 20 rozwijających zabaw edukacyjnych dla dzieci w różnym wieku. Pedagogika Montessori pozwala dziecku osiągnąć pewność siebie i samodzielność, a także daje mu możliwość wyboru aktywności oraz rozwijania się we własnym tempie. Kładzie nacisk na to, by nie traktować dziecka jako przyszłego dorosłego, którego się modeluje, ale jako pełnoprawną osobę, którą darzy się głębokim szacunkiem. Dorosłym rodzicom i nauczycielom pomaga życzliwie, dyskretnie, ale z pełnym zaangażowaniem towarzyszyć dziecku na drodze rozwoju.Charlotte Poussin nauczycielka z dyplomem Międzynarodowego Stowarzyszenia Montessori i mama pięciorga dzieci, które wychowuje metodą Montessori. Pracowała w Argentynie, Brazylii, Francji i Kanadzie. Kierowała szkołą Montessori. Jest autorką różnych publikacji o metodzie Montessori.
"Monografia ma charakter erudycyjnego, przeglądowego i syntezującego traktatu dotyczącego kulturowych i religijnych uwarunkowań rozumienia macierzyństwa, a jej celem jest ukazanie hermeneutycznych dominant w tym zakresie. Aksjologicznym tłem badań autora jest tradycja katolicka. Prezentowane wywody stanowią intelektualne wyzwanie dla Czytelnika. Konfrontują go z interpretacjami, które - z jednej strony - mają religijną i kulturową genezę, natomiast z drugiej - podlegają kulturowej reinterpretacji." z recenzji dr. hab. Bogusława Milerskiego, prof. ChAT
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
