Jak zadbać o prawidłowy rozwój emocjonalny dziecka? Oczywiście nie ma idealnych ojców ani idealnych matek – wszyscy popełniamy błędy. Większość rodziców robi wszystko, by okazać swoim dzieciom miłość, troskę i zrozumienie. Jeśli chcesz: poznać podstawowe potrzeby emocjonalne swojego dziecka; nauczyć się, jak zaspokajać te potrzeby w zrównoważony sposób; zbudować bliską więź z dzieckiem; konstruktywnie radzić sobie z codziennymi trudnościami ten dział jest własnie dla Ciebie. Mnóstwo praktycznych poradników i porad dla rodziców i specjalistów. Znani psycholodzy przekonują, że kluczowe dla prawidłowego, zdrowego rozwoju dziecka jest zaspokojenie podstawowych potrzeb emocjonalnych, do których należą: bezpieczne przywiązanie i akceptacja, zdrowa autonomia i kompetencja oraz wartości duchowe. Prezentujemy rozważania teoretyczne i praktyczne nad współczesnymi problemami rozwoju twórczego dziecka.
Komunikacja, emocje, relacje.Karty pracy wspomagające rozwój umiejętności społecznychsą odpowiedzią na potrzebę praktycznych ćwiczeń wspomagających rozwój umiejętności społecznych u dzieci.Komunikacja, emocje, relacje przeznaczone są: dla dzieci w wieku 7-14 lat, dla dzieci z trudnościami w obszarach umiejętności społecznych (również ze spektrum autyzmu i niepełnosprawnością intelektualną), dla dzieci w terapii indywidualnej i grupowej (np. jako element Treningu Umiejętności Społecznych).Teczka zawiera: Ćwiczenia o zróżnicowanym poziomie trudności. Karty zaprojektowane tak, aby atrakcyjnie i przejrzyście prezentować treści oraz wzbudzać ciekawość dzieci. Zadania o charakterze zarówno terapeutycznym, jak i profilaktycznym.Ćwiczenia składają się z trzech części: Emocje i samoświadomość - zadania z tej części pomagają dziecku poznawać emocje, wyrażać je i rozpoznawać u innych osób, pozwalają dostrzegać słabe oraz mocne strony i odkrywać informacje o sobie. Komunikacja - ta część zawiera ćwiczenia dotyczące: tworzenia komunikatów JA, asertywnego wyrażania myśli, zasad prawidłowej komunikacji, sztuki zadawania pytań. Relacje i sytuacje społeczne - te ćwiczenia rozwijają umiejętność interpretowania sytuacji społecznych, kształtują teorię umysłu oraz myślenie przyczynowo-skutkowe, pomagają rozmawiać o relacjach z bliskimi osobami.
Diagnoza i terapia to działania uwarunkowane nauczycielskimi kompetencjami mieszczącymi się w obszarze metakompetencji - związanych ze zdolnością do uczenia się i refleksji oraz umiejętnością radzenia sobie w zmieniających się warunkach. Bycie kompetentnym nauczycielem diagnostą, nauczycielem terapeutą oznacza efektywne działanie w nieprzewidywalnych, nowych sytuacjach edukacyjnych, czyli im kompetencyjność nauczyciela jest wyższa, tym jakość jego pracy również. Kompetencje diagnostyczne i terapeutyczne przejawiają się w interakcjach nauczyciel - dziecko/uczeń wyrażanych dążeniem do osiągania wspólnych celów, które sprzyjają wsparciu i stymulacji psychofizycznego rozwoju osoby. Dodatkowo stanowią fundament działań podejmowanych na rzecz dzieci o zróżnicowanych potrzebach edukacyjnych, by zapewnić im warunki służące rozwojowi potencjału oraz przygotowaniu do samodzielnego, wartościowego i satysfakcjonującego życia w społeczeństwie. Pierwszy rozdział książki, zatytułowany Kompetencje zawodowe współczesnego nauczyciela, poza ustaleniami terminologicznymi, prezentuje zakresy znaczeniowe kompetencji oraz ich analizę kontekstową. Omawia elementy struktury kompetencji, model edukacji nauczyciela XXI wieku, jak również cechy nauczyciela warunkujące efektywność jego pracy. Odnosi się do obszarów kompetencji zawodowych nauczyciela i przedstawia różne typologie kompetencji, które krystalizowały się na przełomie dekad. Ta część opracowania stanowi niejako tło dla ulokowania kompetencji diagnostycznych i terapeutycznych, które stały się przedmiotem teoretycznych analiz zaprezentowanych w kolejnych rozdziałach publikacji. Rozdział drugi, Diagnoza i jej rola w przestrzeni edukacyjnej, dotyczy problematyki diagnozy jako globalnego działania ukierunkowanego na poznanie osoby, z uwzględnieniem wielopłaszczyznowego jej funkcjonowania. Opisuje składowe kompetencji diagnostycznych jako wyznaczniki profesjonalizmu nauczyciela diagnosty. Odnosi się do aspektów badawczej postawy nauczyciela, która wyznacza jego zadania i role w obszarze działań edukacyjnych i terapeutycznych. Rozdział trzeci, Terapia jako działanie pomocowe, to analiza pojęcia terapii jako wielopłaszczyznowego systemu oddziaływań zmierzających do wyrównywania opóźnień, niwelowania zaburzeń rozwojowych, radzenia sobie z problemami zdrowotnymi czy trudnościami edukacyjnymi dziecka/ucznia. Przedstawia rodzaje i fazy postępowania terapeutycznego, a także wymienia zadania nauczyciela terapeuty oraz zasady, którymi powinien się kierować. Ta część publikacji charakteryzuje kompetencje nauczyciela terapeuty rozpatrywane z perspektywy szkoły ogólnodostępnej, integracyjnej i specjalnej.Kolejna część monografii (rozdziały czwarty i piąty) prezentuje założenia metodologiczne i badania dotyczące wybranych problemów związanych z procesem diagnozy i terapii, ze szczególnym uwzględnieniem roli i znaczenia kompetencji diagnostycznych i terapeutycznych w ocenie samych zainteresowanych, czyli nauczycieli. Przygotowanie tej części książki było podyktowane rozpoznaniem źródeł specjalistycznej wiedzy i rodzajów umiejętności w zakresie diagnozy i terapii wykorzystywanych przez nauczycieli szkół ogólnodostępnych, integracyjnych i specjalnych, a także analizą ich uwarunkowań.Z uwagi na poruszaną problematykę niniejsza publikacja skierowana jest do szerokiego grona czytelników. Z jednej strony do środowisk naukowych, jako kontynuatorów dalszych i pogłębionych empirycznych poszukiwań w tym temacie, z drugiej - do osób związanych z praktyką pedagogiczną, czyli nauczycieli, specjalistów oraz studentów kierunków pedagogicznych, a także tych wszystkich, którzy poszukują inspiracji i nowych możliwości działań wspomagających codzienną pracę dziecka/ucznia.,,(...) publikacja wpisuje się w szeroki nurt badań nad kompetencjami nauczycieli. Mieści się zatem w obszarze tematycznym wymagającym nieustannej diagnozy i rozmysłu koncepcyjnego. Kompetencje diagnostyczne i terapeutyczne należą do kluczowych w pracy z uczniem ze specjalnymi potrzebami w rozwoju, warto jednak pamiętać, że są pewnego rodzaju nadbudową kompetencji humanistycznych i ogólnopedagogicznych. To zaś oznacza, że w praktyce - w związku z odmiennymi ścieżkami nabywania kwalifikacji nauczycielskich oraz kwalifikacji do kształcenia i wychowania uczniów z SPE - mogą się różnić znacząco w przypadku nauczycieli szkół ogólnokształcących, integracyjnych i specjalnych. Dlatego zamysł porównania tych kompetencji w odniesieniu do wskazanych trzech grup badanych już na wstępie oceniam jako interesujący poznawczo. Uzyskane wyniki badań można zatem doceniać w zakresie deskrypcji samych kompetencji, a także traktować jako głos w dyskusji nad uwarunkowaniami jakości kształcenia włączającego, integracyjnego oraz separacyjnego. To zaś niesie ze sobą również walory praktyczne (...)"" - z recenzji prof. dr. hab. Zenona Gajdzicy.
W ciągu ostatnich lat znacząco zmieniło i nadal zmienia swoje oblicze diagnozowanie nauczycielskie. Dziś pedagodzy są nie tylko zobowiązani do prowadzenia diagnozy, ale również mają coraz szerszy dostęp do standaryzowanych narzędzi.Prezentowana książka stanowi mini ściągawkę dla nauczycieli, pedagogów, studentów i wszystkich zainteresowanych problematyką diagnostyki w placówkach oświatowych. Jej treść opiera się na podejściu określanym, jako diagnoza oparta na faktach. Zakłada ono, że nauczyciel szukając rozwiązań metodycznych czy wychowawczych, powinien korzystać ze standaryzowanych narzędzi diagnostycznych, wyników rzetelnych badań i ekspertyz naukowych oraz własnego doświadczenia, jako specjalisty w dziedzinie edukacji. Publikacja zawiera nie tylko treści pedagogiczno-psychologiczne, ale również prawne, organizacyjne i praktyczne, wskazujące czytelnikowi z jakich testów, w jakim celu i z jakimi kwalifikacjami może korzystać pedagog. Podsumowanie stanowią dwie procedury scalające zaprezentowany materiał wokół diagnozy dzieci z grupy ryzyka dysleksji rozwojowej oraz zaburzeń ze spektrum autyzmu.To książka dla osób, które chcą się rozwijać zawodowo, nie obawiają się nowości i łamania stereotypów, które stale poszukują sposobów podnoszenia jakości własnych działań edukacyjnych.
Książka adresowana jest przede wszystkim do młodych logopedów, rodziców dzieci uczestniczących w terapii logopedycznej oraz samym dzieci. Początkujący logopeda, stawiający swoje pierwsze kroki w tym zawodzie, będzie mógł w przystępny sposób wdrożyć proste ćwiczenia, które mają wywołać i utrwalić wymowę głosek szumiących. Na części stron znajduje się także miejsce na dodatkowe wskazówki logopedy do dowolnego i indywidualnego wykorzystania. Rodzic dziecka, które uczęszcza na terapię logopedyczną, będzie mógł lepiej zrozumieć zasady terapii. A jak z opracowanych zadań skorzysta dziecko? Młody człowiek, znudzony koniecznością powtarzania trudnych słówek, ma możliwość wykonywania dodatkowych zadań, rozwiązywania łamigłówek i samodzielnego podejmowania decyzji. Jak wskazuje podtytuł książki ma także okazję do wielu językowych zabaw. W czasie wykonywania zadań uczy się trudnej sztuki dokonywania wyboru i uzasadniania go. A prawidłową wymowę utrwala trochę przy okazji.
Zwierz się zwierza to bajki o ważnych emocjach i wielkich wyzwaniach, czyli bajkoterapia dla przedszkolaka, który nie rozumie jeszcze swoich emocji i trudnych zachowań. Bajeczki przeznaczone są dla dzieci w wieku 3-5 lat. Jakie są zalety pracy z bajeczkami?- Pomoc w nazwaniu emocji i motywów działania,- zmniejszenie napięcia emocjonalnego dziecka,- zmiana sposobu myślenia o sobie i trudnych sytuacjach,- inspiracja do rozmowy. Dwutomowy zestaw składa się z:- 25 opowieści,- kodów QR do nagrań audio,- pytań inspirujących do rozmowy,- cennych wskazówek mądrej sowy,- propozycji zabaw w domu i przedszkolu. W skład pakietu wchodzą następujące książeczki:- Tom 1. Bajki o ważnych emocjach- Tom 2. Bajki o wielkich wyzwaniach
Przed współczesną szkołą jako ważnym środowiskiem wychowawczym i instytucją edukacyjną stawia się coraz poważniejsze zadania oraz wskazuje na konieczność zmiany dotychczasowego funkcjonowania szkoły na taki, który pozwoli aktywnie dostosowywać uczniów do otaczającej ich rzeczywistości społecznej. Powielanie w procesie edukacji tradycyjnych koncepcji nauczania okazuje się bowiem mało skuteczne wobec nowych potrzeb życia jednostkowego, społecznego i gospodarczego i tym samym utrudnia otwarcie się młodego pokolenia na nowości.Celem poznawczym pracy jest zbadanie opinii studentów kierunku pedagogika na temat posiadanych kompetencji społecznych służących realizacji założeń pedagogiki konstruktywistycznej promującej uczenie się jako główny paradygmat procesów edukacyjnych oraz służących likwidowaniu barier w dostępie do edukacji dzieci i młodzieży pochodzących ze środowisk spauperyzowanych, bardzo często niewydolnych wychowawczo i stanowiących poważne zagrożenie dla prawidłowego procesu socjalizacji młodego pokolenia. Jako cel praktyczny opracowania wskazano sformułowanie wskazań pedagogicznych służących upowszechnianiu idei społeczeństwa uczącego się oraz optymalizacji procesu służącemu zapewnianiu równości w dostępie do edukacji wszystkim dzieciom, bez względu na status społeczny i ekonomiczny rodziny pochodzenia, w jakiej przyszło im się wychowywać oraz nabywać pierwszych doświadczeń, uczyć się rozumienia norm i wartości, kształtować własne postawy społeczne oraz precyzować cele i plany życiowe oraz pracowanie zaleceń służących optymalizacji procesu edukacji nauczycielskiej ze szczególnym położeniem nacisku na kształtowanie szeroko rozumianych kompetencji społecznych nauczycieli i wychowawców.
Książka przedstawia działalność Towarzystwa Przyjaciół Dzieci (TPD) w PRL-u. Dotychczasowe współczesne publikacje koncentrują się przede wszystkim na funcjonwaniu organizacji w okresie stalinowskim, za koniczne uznałam więc przeprowadzenie analizy pracy TPD po 1956 r. Niniejsza książka stanowi skróconą i na nowo zredagowaną wersję mojego doktoratu napisanego w języku niemieckim. Ponieważ dotyczy ona działalności polskiej organizacji, jak i zarysu funkcjonowania opieki nad dzieckiem w Polsce Ludowej, rzeczą oczywistą było dła nie przetłumacznie jej na język polski. Działalność Towarzystwa Przyjaciół Dzieci wzubudziła zainteresowanie nie tylko naukowców z mojego macierzystego Uniwersyteu w Ratyzbonie. Miałam przyjemność przedstwić wyniki swoich badań m.in. na Uniwersytecie w Kolonii, w Instytucie Pamięci Narodowej w Warszawie oraz w Niemieckim Instytucie Historycznym w Warszawie.
Dieses Buch befasst sich mit der Tätigkeit der Gesellschaft der Kinderfreude (Towarzystwa Przyjaciół Dzieci, kurz TPD). Die bisherigen, gegenwärtigen Publikationen umfassen vor allem das Handeln der Organisation in der stalinistischen Periode, sodass ich die Durchführung einer Analyse der Arbeit der TPD nach dem Jahre 1956 für notwendig hielt. Die vorliegende Veröffentlichung ist eine gekürzte und überarbeitete Doktorarbeit, die in deutscher Sprache verfasst wurde. Da es sich bei der TPD um eine polnische Organisation handelt und diese Analyse gleichsam einen Überblick über das gesamte Fürsorgesystem in der Volksrepublik Polen gibt, war es für mich sehr wichtig die Arbeit auch in der polnischen Sprache zu veröffentlichen. Die Forschung über die Tätigkeiten der Gesellschaft der Kinderfreude erweckte nicht nur bei den Wissenschaftlern meiner Heimatuniversität in Regensburg reges Interesse, sondern ermöglichte es mir die Ergebnisse meiner Untersuchungen u.a. an der Universität zu Köln, am Institut des Nationalen Gedenkens in Warschau und am Deutschen Historischen Institut Warschau vorzustellen.
Ujęte w postaci podtytułu glottodydaktyka i pedeutologia definiują konkretny obszar podejmowanych interdyscyplinarnych dociekań, nakreślając cele poznawcze przyświecające autorom i autorkom zamieszczonych w tomie opracowań. Znajdziemy w nim zatem glottodydaktyczne dociekania lingwistów koncentrujące swoją uwagę w obszarze nakreślonego kontekstu oraz teksty pedeutologiczne przygotowane przez pedagogów, którzy swoimi rozważaniami i projektami empirycznymi wkraczają w przestrzeń lingwistyczną. (...) Sytuując zwykle swoje rozważania i proponowane rozwiązania w konkretnych kontekstach edukacyjnych, glottodydaktyka i pedeutologia glottodydaktyczna stanowią także często rozbudowane filozoficzne koncepcje kształcenia odnoszące się do rozwijanych idei i kierunków formalnej edukacji językowej i kształcenia pedagogicznego. (...) W każdym z zamieszczonych w tomie tekstów uwidaczniają się nakreślone przez nas powiązania teoretyczne i metodologiczne o charakterze interdyscyplinarnym.Fragment Wprowadzenia
Książeczka zawiera 48 wierszyków oraz opisów zabaw związanych z tymi rymowankami. Zabawy mają na celu rozwijanie koordynacji ruchowej rąk, przede wszystkim dłoni i palców. Dziecko uczy się trudnej sztuki wykonywania w tym samym czasie dwóch różnych czynności, każdej inną ręką. Czynnościom tym towarzyszy rytmiczny wierszyk wypowiadany jednocześnie przez dorosłego i dziecko, dzięki czemu zabawa jest również ćwiczeniem uwagi i pamięci słuchowej. Wierszyki i zabawy zawarte w książeczce przeznaczone są przede wszystkim dla starszych przedszkolaków oraz dla najmłodszych uczniów. Bez trudu przeprowadzi je nie tylko nauczyciel czy terapeuta, ale także rodzic, babcia lub dziadek.
Dla dziecka i jego nauczyciela palce dłoni są nieocenioną pomocą dydaktyczną! Doskonale przydają się do kształtowania pojęcia liczby w aspekcie kardynalnym i porządkowym, pomagają w porównywaniu liczb, dodawaniu i odejmowaniu – i to nie tylko w zakresie dziesięciu! Palce przydają się, gdy dziecko uczy się nazw dni tygodnia i dowiaduje się, że tydzień to jest siedem dni następujących jeden po drugim. Ja was, palce, dobrze znam… to książeczka, która powstała z myślą o przedszkolakach, zwłaszcza starszakach i średniakach, o uczniach klas pierwszych oraz o dzieciach ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi. Składają się na nią sześćdziesiąt dwa czterowersowe wierszyki oraz opisy zabaw palcowych, które należy wykonywać podczas ich recytowania.
Wydanie 2, poszerzone.W tym cyklu wykładów Rudolf Steiner przedstawił zagadnienie społeczne w powiązaniu z zagadnieniem wychowania. Szczególnie zajmują go pytania: Czego potrzebuje dziecko, ażeby później, będąc już dorosłym człowiekiem, tworzyć zdrowy, sprzyjający ludziom organizm społeczny? Jak uczyć przyszłych nauczycieli, żeby potrafili wychowywać? Jak stworzyć zdrowy organizm społeczny - oparty na koncepcji trójpodziału społecznego - i jak umożliwić rozwój takiego organizmu społecznego. Dwa wątki - wychowanie i życie społeczne - przeplatają się tu nieustannie.
Niniejsza książka, wpisując się w nowe myślenie o wspieraniu rodziny i pomaganiu jej, odsłania obszary rozumienia podmiotowości istotne dla kształtowania się asystentury rodziny w pracy socjalno-wychowawczej, która z perspektywy pedagogiki społecznej jest ujmowana jako aktywność pomocowa oraz wspierająca rozwój jednostki, grupy, społeczności i której towarzyszy ulepszanie i przekształcanie środowiska. Nieinstrumentalne traktowanie rodzin oraz postrzeganie ich jako podmiotów działania społeczno-wychowawczego to cechy charakteryzujące to podejście. Takie rozumienie procesu pomagania i wspierania bliskie jest też asystenturze rodziny w jej pierwotnych założeniach... Praca składa się z sześciu rozdziałów podzielonych na dwie części: teoretyczną i badawczą. Część teoretyczna obejmuje trzy rozdziały. Pierwszy odsłania wielość rozumienia kategorii podmiotowości w koncepcjach filozoficznych, socjologicznych, psychologicznych i pedagogicznych. Przegląd ten nie stanowi pełnego oglądu literatury ukazującej kategorię podmiotowości, ale raczej odwołuje się do tych ujęć, które inspirować mogą pracę socjalno-wychowawczą z rodziną. Wśród tych koncepcji szczególne znaczenie nadaję ujęciom psychopedagogicznym: dwupodmiotowości, niedyrektywnemu podejściu w psychologii humanistycznej, a także rozumieniu podmiotowości w pedagogice niedyrektywnej, emancypacyjnej oraz społecznej. Rozdział drugi ukazuje szeroki kontekst powstawania modelu wspierania rodziny i asystentury rodziny w Polsce. Ponadto argumentuję w nim umiejscowienie asystentury rodziny w pracy socjalno-wychowawczej, wskazując na liczne odwołania do podmiotowego wymiaru pracy z dzieckiem i rodziną, a także na ograniczenia w wykorzystywaniu tego ujęcia, które pojawiają się w momencie przechodzenia z perspektywy teoretycznej do praktycznej. W tej części książki dokonuję również przeglądu dotychczasowych badań nad asystenturą rodziny. W trzecim rozdziale skupiam się przede wszystkim na ukazaniu znaczenia, jakie przypisuje się podmiotowości w konstruktywistycznym oglądzie rzeczywistości pomocowej. Odwołuję się do myśli konstruktywistycznej zarówno jako do narzędzia rozumienia tego, co się dzieje podczas procesu pomagania, jak i inspiracji dla praktyki, dzięki której można organizować proces pomagania. Analizie poddaję m.in. takie koncepcje jak teoria cybernetyki drugiego rzędu Heinza von Foerstera, teoria systemów społecznych Niklasa Luhmanna, a także podejścia odwołujące się do konstruktywizmu: konstruktywną pracę socjalną Nigela Partona oraz Patricka O’Byrne’a, pracę socjalną opartą na zasobach, podejście skoncentrowane na rozwiązaniach oraz modele pracy z rodziną sięgające do jej zasobów.
Krótko, zwięźle i (przede wszystkim) na temat
Zagłębiwszy się w otchłań internetu, można by dojść do wniosku, że sztuka pisania powoli zanika. Coraz więcej obrazów, coraz mniej słów, a te, które się tam znajdują... cóż, niekoniecznie są pisane pięknie, do rytmu i zgodnie z regułami gramatyki.
Obraz jest ważny, bo przemawia bezpośrednio do ludzkiego mózgu, nawet bez użycia wyobraźni. Jednak to tekst, dobrze skonstruowany, nadal pozostaje królem przekazu. Oczywiście tylko pod warunkiem, że jest dobrze przemyślany, odpowiednio zbudowany i... krótki. Dzisiejszy odbiorca mediów (zwłaszcza społecznościowych) nie jest gotowy na przyswajanie dłuższych treści. Za to świetne hasło reklamowe, ciekawy tytuł artykułu, celną ripostę w dyskusji na czacie chętnie przyjmie. Przyjmie, zapamięta i przekaże dalej.
Od czasu pierwszego wydania tej książki urządzenia mobilne jeszcze bardziej się upowszechniły. Na małych ekranach sprawdzą się mikrotreści, czyli krótkie teksty zilustrowane obrazkiem czy wideo. Nie wymagają dłuższej koncentracji i są zrozumiałe w oderwaniu od kontekstu. Gdy rozmiary ekranu maleją, a oczekiwania czytelnika rosną, liczy się każde słowo. Zapnij pasy i ruszamy w podróż drogą szybkiego ruchu!
O autorze
Joanna Wrycza-Bekier — doktor nauk humanistycznych w zakresie literaturoznawstwa, absolwentka filologii polskiej i filologii germańskiej Uniwersytetu Gdańskiego, autorka dwóch książek: Galaktyka języka Internetu (Novae Res, 2008) oraz Webwriting. Profesjonalne tworzenie tekstów dla Internetu (Helion-Onepress, 2010), a także licznych artykułów naukowych, poświęconych zagadnieniom internetowego słowa pisanego. Książka Webwriting. Profesjonalne tworzenie tekstów dla Internetu uzyskała status bestsellera. Prowadzi bloga www.poradnikpisania.pl
Autorka śledzi w publikacji narodziny psychologii jako dyscypliny naukowej na przełomie XIX i XX wieku na ziemiach polskich. Problematykę tę umieszcza w kontekście rozwoju dziedziny w Europie Zachodniej, co prowadzi ją do wniosków, że na gruncie polskim „przednaukowa” psychologia nie odbiegała poziomem od zachodnioeuropejskiej. Książka ma charakter interdyscyplinarny. Autorka opiera się przede wszystkim na historycznej metodzie badania źródeł, ale wykorzystuje także metody prasoznawcze oraz literaturę i wiedzę z zakresu psychologii, pedagogiki, medycyny, filozofii i teologii.
*
Spośród trzech rozdziałów najwięcej wnosi obszerny rozdział trzeci. Te wątki mają charakter nowatorski i stanowią ważny wkład Autorki w badania nad dziejami psychologii na ziemiach polskich. Rozproszenie dorobku pierwszych polskich psychologów wymagało żmudnych i pracochłonnych poszukiwań. Nie mam wątpliwości, że Autorce udało się zgromadzić informacje o zdecydowanej większości ważniejszych prac umieszczonych w rodzimych czasopismach rodzącego się na przełomie XIX i XX wieku nowego środowiska naukowego.
Z recenzji prof. dr. hab. Marka Przeniosło
Monografia ma charakter naukowy, jest to wysoce kompetentny, oparty na najnowszej literaturze, pogłębiony przegląd rozważań na temat lęku przed matematyką oraz bardzo szczegółowa analiza dotychczasowych osiągnięć w zakresie diagnozowania tego zjawiska. Na tym tle stworzona zostaje próba całościowej jego oceny oraz nakreślenia dróg umożliwiających pomoc i ułatwienie przezwyciężania trudnych sytuacji z nim związanych, zarówno w edukacji, jak i w życiu codziennym osób, u których stwierdza się ten lęk. Poziom merytoryczny rozważań jest bardzo wysoki. Praca napisana została poprawnym, przystępnym językiem. Zawiera interesujące sposoby przedstawienia treści, ilustrowana jest wieloma schematami, tabelami i rysunkami. Jest skierowana do kilku grup czytelników: do naukowców i badaczy zjawiska, pedagogów i terapeutów zajmującym się pomocą uczniom z trudnościami w matematyce oraz osobom z niechęcią do działań matematycznych. Należy ją też polecić studentom pedagogiki, psychologii, a także studentom matematyki ze specjalnością nauczycielską.dr hab. Ewa Skrzetuska, prof. SGGW, Warszawa
Przedstawiona Czytelnikowi kolejna monografia z cyklu Współczesne wyzwania szkolnictwa muzycznego, tym razem o podtytule Tradycja i perspektywy, zrodziła się z potrzeby znalezienia wspólnego mianownika dla wiedzy naukowej i praktyki szkolnej. Zaprezentowane tu teksty są rezultatem corocznych spotkań naukowców i czynnych nauczycieli przedmiotów teoretycznych szkół muzycznych, które odbywają się w ramach Konferencji Naukowo-Metodycznej „Teoria muzyki w praktyce” organizowanej przez Akademię Sztuki i Zespół Państwowych Szkół Muzycznych im. Feliksa Nowowiejskiego w Szczecinie. Wykłady, warsztaty i panele dyskusyjne sprzyjają głębokiemu namysłowi nad własnym doświadczeniem zarówno nauczycieli, jak i naukowców. Ten niezwykle skuteczny sposób budowania praktyki zawodowej, a zarazem doskonalenie refleksji nad nią to niezbędne drogi poznania własnego warsztatu pracy, z której świadomie korzysta coraz więcej nauczycieli, wspierając tym samym swój rozwój. Autorzy tekstów prezentowanych w tej monografii jako znawcy rzeczywistości szkolnej i specyfiki specjalistycznej edukacji muzycznej umiejętnie łączą teorię naukową z praktyką edukacyjną, opisując w nich aktualne problemy, zarówno te tradycyjne, jak i perspektywy zastosowania ich w przyszłości.
W związku z tym monografia została podzielona na dwie części. Pierwsza z nich dotyczy treści z dziedziny nauk społecznych, dyscyplin psychologii i pedagogiki jako nauk służebnych edukacji muzycznej. Druga jest częścią metodyczną, dotykającą problematyki ich praktycznego wykorzystania dla poszczególnych obowiązkowych przedmiotów kształcenia w szkolnictwie muzycznym.
dr Alicja Delecka-Bury
Akademia Sztuki w Szczecinie
Logopedia to interdyscyplinarna dziedzina nauki, która bardzo szybko rozwinęła się w ostatnim dziesięcioleciu. Jej intensywny rozwój jest związany ze wzrostem zapotrzebowania społecznego wynikającego ze zwiększenia świadomości i wiedzy na temat zaburzeń mowy. W procesie diagnostyczno-terapeutycznym mowy najważniejsza jest rola logopedy, jednak najczęściej pełny sukces terapeutyczny osiąga się dopiero przy współpracy wielu specjalistów. Dlatego tak istotna w rozwoju myśli logopedycznej jest kooperacja wielu dziedzin nauki, świadcząca o interdyscyplinarności logopedii.
Tom zawiera teoretyczne rozważania oraz wyniki badań własnych naukowców i praktyków, którzy reprezentują ośrodki naukowe, placówki oświatowe oraz terapeutyczne z całej Polski. Ukazali oni logopedię jako dziedzinę o interdyscyplinarnych podstawach, a także przyczynili się do kontynuacji dyskusji oraz współpracy specjalistów zajmujących się pomocą dzieciom i dorosłym z zaburzeniami mowy i języka. W monografii znajdują się rozważania specjalistów z różnych dziedzin – logopedii, neurologopedii, surdologopedii, onkologopedii, oligofrenopedagogiki, psychologii, ortodoncji, językoznawstwa, glottodydaktyki – co umożliwia wieloaspektowe spojrzenie na skomplikowane zagadnienie, jakim jest szeroko pojęta komunikacja.
Ze Słowa wstępnego
Dla większości z nas oczekiwanie na dziecko jest czasem wyjątkowej radości. Czasami jednak wydarza się faktycznie coś wyjątkowego i cały nasz świat ulega ogromnej zmianie - nasze dziecko rodzi się z jakimś rodzajem niepełnosprawności. Dla wielu rodziców to szok. Wielu z nich będzie zmagać się od teraz z codziennymi wyzwaniami, które mogą prowadzić do zmęczenia, wyczerpania, depresji, rozpadów rodzin.
Melanie Dimmitt napisała szczery poradnik dla wszystkich osób, które muszą odnaleźć się w świecie, w którym pojawia się dziecko z niepełnosprawnością. Korzystając z własnych doświadczeń oraz doświadczeń innych rodziców krok po kroku próbuje uspokoić lęki i niepokoje matek i ojców.
Dzięki wskazówkom i radom specjalistów dzieli się strategiami radzenia sobie nie tylko z procesem wychowawczym, ale również z obsesyjnymi myślami: „dlaczego mnie się to przydarzyło”, „czy kiedykolwiek będziemy szczęśliwi”, „czy przetrwa nasz związek”.
Melanie Dimmitt:
Zdecydowałam się napisać tę książkę, ponieważ moim zdaniem w światku niepełnosprawności, w kręgu rodzin dzieci o specjalnych potrzebach stanowczo zbyt mało uwagi poświęca się samopoczuciu rodziców.
Napisałam tę książkę dla osoby, jaką byłam przed dwoma laty. Dla mam i ojców zmagających się ze skomplikowanymi opisami USG, w których pojawia się sformułowanie wysokie ryzyko. Dla ludzi spędzających pierwsze tygodnie i miesiące rodzicielstwa na oddziałach intensywnej terapii i w poczekalniach niezliczonych specjalistów. Dla osób pełnych nadziei, których optymizm zaczyna się kruszyć pod naporem suchych danych medycznych.
Napisałam ją dla wszystkich którzy wbrew sobie, z krzykiem na ustach i strachem w sercu zostali wessani w świat dzieci o specjalnych potrzebach. Pisałam również z myślą o rodzicach rodziców – o dziadkach – oraz o bliższych i dalszych krewnych, o przyjaciołach, o każdym, kto rozpaczliwie pragnie zrozumieć i pomóc, a za cholerę nie wie, jak się do tego zabrać ani od czego zacząć.
Dorota Zawadzka – psycholożka rozwojowa, doradczyni rodzinna
Ta książka to przewodnik. Przewodnik po wędrówce, na którą nikt nie chce wyruszać. Wasza droga to wychowanie dziecka z niepełnosprawnością. Szlak jest trudny, ale nie idziecie sami. Jest z wami osoba, którą kochacie najbardziej na świecie. Wasze dziecko.
Jestem pewna, że każdy kto przeczyta tę książkę, zrozumie, że narodziny dziecka z niepełnosprawnością – w przypadku autorki chłopca z porażeniem mózgowym – to nie koniec świata, ale początek niezwykłej, wspaniałej więzi. Czy będziecie płakać? Pewnie tak. Czy będziecie się wściekać na świat, że jest niesprawiedliwy? Na pewno.
Na pewno też nie pożałujecie, że przeczytaliście opowiedziane autorce historie wspaniałych ludzi, rodziców i dzieci dotkniętych niepełnosprawnościami.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
