Jak zadbać o prawidłowy rozwój emocjonalny dziecka? Oczywiście nie ma idealnych ojców ani idealnych matek – wszyscy popełniamy błędy. Większość rodziców robi wszystko, by okazać swoim dzieciom miłość, troskę i zrozumienie. Jeśli chcesz: poznać podstawowe potrzeby emocjonalne swojego dziecka; nauczyć się, jak zaspokajać te potrzeby w zrównoważony sposób; zbudować bliską więź z dzieckiem; konstruktywnie radzić sobie z codziennymi trudnościami ten dział jest własnie dla Ciebie. Mnóstwo praktycznych poradników i porad dla rodziców i specjalistów. Znani psycholodzy przekonują, że kluczowe dla prawidłowego, zdrowego rozwoju dziecka jest zaspokojenie podstawowych potrzeb emocjonalnych, do których należą: bezpieczne przywiązanie i akceptacja, zdrowa autonomia i kompetencja oraz wartości duchowe. Prezentujemy rozważania teoretyczne i praktyczne nad współczesnymi problemami rozwoju twórczego dziecka.
„Szkoła klasztorna” to olśniewający literacki debiut (1968) Barbary Frischmuth.
Autobiograficzna relacja autorki, przez cztery lata uczennicy katolickiej szkoły dla dziewcząt w Gmunden jest opowieścią o autorytarnym wychowaniu w opresyjnej instytucji, którego celem jest pozbawienie uczennic wszelkiej indywidualności,
elementarnej wolności myślenia, odczuwania i działania.
Szkoła i internat prowadzone przez siostry zakonne to miejsce totalnej kontroli, surowych reguł i dyscypliny. To świat zakazów i ograniczeń, ciasny i odizolowany od rzeczywistości na zewnątrz. W szkole klasztornej tępi się wszelką indywidualność, narzucając prymat konfesyjnej wspólnoty i bezwzględnego podporządkowania się jej wymogom. Tępi się także nawiązywanie wszelkich bliższych związków między dziewczynkami, ich potrzebę bliskości i sympatii, niepokoje wieku dojrzewania i seksualność.
Jednym z problemów, jakie dotknęły zniszczoną II wojną światową, odbudowującą się Polskę, był brak odpowiadających wymogom ówczesnych czasów budynków szkolnych. Rozwiązaniem miała stać się akcja budowy szkół tysiąclecia największej państwowej akcji związanej z obchodami Tysiąclecia Państwa Polskiego. Trwała ona od pierwszych lat rządów Władysława Gomułki. Zakończono ją dopiero w czasach gierkowskich. W powstawanie nowych szkół zaangażowano specjalistów, architektów, działaczy i niemal każdego obywatela PRL.Z jakimi problemami zmagali się organizatorzy tej akcji? Jakie błędy popełniono? Jakie decyzje polityczne stały za podjęciem tak kosztownego i skomplikowanego przedsięwzięcia? Książka Tysiąc szkół na Tysiąclecie to pierwsza całościowa historia projektu, który na zawsze odmienił życie tysięcy dzieci oraz wygląd setek polskich miast. Została wzbogacona o liczne fotografie z epoki oraz kompletną listę wszystkich szkół, którym oficjalnie przyznano miano szkoły tysiąclecia.
Prof. Ryba's book is a study of early years of John Paul II Catholic University of Lublin (KUL), created in 1918, in the year when the reborn Polish Commonwealth was back on the map of Europe after 123 years of the invaders' rule. Key actors and events of those early days are shown here against the backdrop of the universal struggle: the fight for the future shape of human culture which, in this case, was directly linked with the struggles for the soul of the Polish nation and the preservation of its culture in 1920s and 30s. This book gives a profound insight into the ideas and mindsets of the founders and early faculty of KUL. Author's considerations are focused on the spirit that lies at the foundations of this university and forms the base of its identity. Arguably, this approach reveals not only a local, Polish and Lublin-based, set of ideas but also speaks volumes of the spirit of Polishness, unveiling a well-established, and enduring way in which Poles (and Polish Catholics in particular) perceive matters of culture, civilization, and their future. Już 100 lat temu w Polsce widziano zagrożenie prądami modernizmu, już wtedy stawiano diagnozy o powierzchowności katolicyzmu wśród polskiej inteligencji, która miała być elitą społeczeństwa. I to wtedy zapadła decyzja o konieczności wykształcenia polskiej inteligencji katolickiej, która dałaby odpór laickim poglądom. Ksiądz Idzi Radziszewski, pomysłodawca i założyciel KUL-u, wybitny tomista, który swój doktorat napisał po łacinie na Uniwersytecie w Louvain, zrealizował projekt erygowania katolickiej uczelni nie bez przeciwności, zwłaszcza finansowych, ale dziś możemy obchodzić 100-lecie istnienia tej uczelni, której absolwentami jest wiele znaczących osobistości, m.in. Prymas Tysiąclecia Stefan Wyszyński.
„Materiały edukacyjne dla uczniów z niepełnosprawnością intelektualną” to seria książek opracowana na podstawie Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 14 lutego 2017 r. Będzie ona pomocna dla nauczycieli i terapeutów podczas realizacji treści nauczania i wychowania zawartych w podstawie programowej. W tej książce przedstawiono zagadnienia dotyczące działów „Ja – członek społeczeństwa” i „Ja – członek społeczności lokalnej”. Do ich omówienia wykorzystano zdjęcia. Na stronach parzystych znajdują się fotografie dla ucznia. Na stronach nieparzystych – pytania, które czyta nauczyciel, terapeuta lub rodzic. Pierwsze pytania dotyczą zdjęcia. Kolejne pomagają zdobyć lub utrwalić dodatkowe wiadomości i umiejętności związane z omawianym tematem. Ostatnie pytania dotyczą doświadczeń ucznia. Pod pytaniami umieszczono ćwiczenia dla dziecka, dzięki którym ma ono utrwalić zdobyte informacje.
Piramida to wspaniała zabawa połączona z nauką, ponieważ rozwija u dziecka zdolność do myślenia i zapamiętywania, uczy wytrwałości, wzmacnia koncentrację i skutecznie pomaga przezwyciężyć trudności w procesie uczenia się. Budowanie piramidy jest proste i odbywa się na zasadzie gry w domino, w efekcie rozwiązania wszystkich zadań otrzymujemy imponującą piramidę.
Piramida matematyczna M3 to nieoceniona pomoc, która dzięki swojej zabawowej formie służy poznawaniu podstaw techniki rachunkowej, utrwaleniu pojęcia liczby i odejmowania. Rozwiązywanie zadań nie służy pamięciowemu opanowaniu umiejętności liczenia. Jest raczej propozycją aktywnej nauki, opartej na kształceniu zdolności formułowania wniosków i samodzielnemu dochodzeniu do wyniku działania. Taki model uczenia się sprzyja stymulowaniu uzdolnień matematycznych u dzieci i wzmacnia ich odporność emocjonalną. Dzięki prawidłowemu rozwiązaniu 45 zadań dzieciom uda się stworzyć imponującą piramidę, która zrekompensuje wysiłek umysłowy poniesiony przy odejmowaniu. Zabawa i nauką z piramidą z pewnością przyniosą wymierne korzyści w szkole, domu i w przyszłym życiu codziennym.
W zestawie znajduje się 36 trójkątów.
Piramida jest rekomendowana przez logopedów, pedagogów i psychologów jako wartościowy materiał edukacyjno-terapeutyczny.
Oferta tematyczna Piramid:
Logopedyczna L1: ś – ź – ć – dź;
Logopedyczna L2: b – p , d – t , w – f;
Ortograficzna P1: zasady pisowni – ó, u, rz, ż, ch, h;
Ortograficzna P2: zasady pisowni – wymienne;
Matematyczna M1: dodawanie do 100;
Matematyczna M2: tabliczka mnożenia;
Matematyczna M4: dodawanie/odejmowanie do 100;
Matematyczna M5: mnożenie/dzielenie do 100;
Język angielski JA1: dla najmłodszych.
Od wczesnych lat dziecięcych zmagali się z trudnościami wynikającymi z autyzmu, ale obecnie Temple Grandin i Sean Barron to osoby szczęśliwe, znane i spełnione w społeczeństwie. Osiągnęli ten sam cel, jednak drogi, którymi do niego dotarli, były całkiem różne. Zachowania społeczne Temple kontrolował jej logiczny umysł, podczas gdy zachowania społeczne Seana sterowane były przez emocje. Oboje ostatecznie pogodzili się ze światem społecznym i znaleźli w nim dla siebie miejsce. Dlatego też ich historie, sugestywnie ukazane w tej książce, są fascynujące i pouczające dla każdego - niezależnie od tego, czy jest osobą z autyzmem, opiekunem takiej osoby, czy po prostu interesuje go spojrzenie na społeczeństwo z perspektywy outsidera.
Celem niniejszej książeczki jest pomoc w doskonaleniu u dziecka orientacji w przestrzeni, ale w ścisłym powiązaniu z rozwijaniem sprawności językowej. Książeczka składa się z trzech rozdziałów. Pierwszy z nich dotyczy przede wszystkim położenia w przestrzeni, drugi głównie ruchu w przestrzeni, a trzeci stron lewa prawa oraz kierunków w lewo, w prawo, na lewo od, na prawo od, czyli tego, co dość często sprawia dzieciom kłopot. Pierwszy rozdział zawiera dwadzieścia pięć scenariuszy, drugi piętnaście, a trzeci dziesięć. Osią każdego scenariusza jest wierszyk. Z książeczki skorzystają nauczyciele przedszkolaków, uczniów klasy pierwszej oraz dzieci, które z jakiegokolwiek powodu potrzebują szczególnego wsparcia w rozwoju.
Terapia zajęciowa jest dyscypliną, która dynamicznie rozwija się na świecie. W Polsce także można zaobserwować jej przemiany. Terapia zajęciowa do niedawna kojarzona była w naszym kraju zwykle z arteterapią, co powodowało, że jej rola była umniejszana. Wykonywanie zawodu terapeuty również nie znajdowało uznania u polskich badaczy koncentrujących się na zawodach medycznych – stąd całkowity brak publikacji z tego zakresu.
Monografia ma charakter pionierski zarówno w zakresie prezentowanej teorii jak i wyników badań własnych. Wpisuje się zatem w specyficzną niszę dotyczącą analizy aspektów wykonywania zawodu terapeuty zajęciowego w Polsce – socjalizacji do pełnienia roli zawodowej i jej atrybutów, kształcenia oraz percepcji zachodzących przemian ujmowanej z perspektywy aktywnych zawodowo terapeutów zajęciowych.
Tutoring jest jedną z metod edukacji spersonalizowanej, polegającą na systematycznej pracy w relacji mistrz?uczeń. Ma na celu wspieranie ucznia w rozwijaniu jego potencjału w oparciu o jego umiejętności i zainteresowania.Treść książki obejmuje:- założenia teoretyczne tutoringu,- opis procesu stawania się tutorem,- wdrażanie i finansowanie programów tutoringowych,- funkcjonowanie tutoringu w szkole, na uczelni i w edukacji nieformalnej, np. w organizacjach pozarządowych,- studia przypadków ? opisy funkcjonowania tutoringu w różnych instytucjach,- wywiady z praktykami tutoringu.Niewątpliwym walorem tej książki jest jej kompleksowość: autorzy kładą nacisk zarówno na wnikliwy opis teoretycznych podstaw metody, jak i na konkretne przykłady jej zastosowania.
Współczesne czasy są wręcz przesycone specjalistami od wychowania. W praktyce każdy zabiera glos w kwestiach: jak wychowywać, na co zwrócić uwagę, jakie narzędzia wychowawcze wykorzystać w procesie kształtowania dzieci czy młodzieży. W konsekwencji, pojawia się ogromny zamęt, bowiem wychowanie staje się intuicyjnym eksperymentowaniem na człowieku. W ten swoisty nurt dyskusji nad wychowaniem wpisują się także poradniki i książki osób, którzy teoretycznie analizują niełatwy proces wspierania człowieka w jego dojrzewaniu osobowościowym. A przecież wychowanie ma być konkretnym, fachowym, pełnym dobroci i miłości towarzyszeniem wychowankowi.
(...). W powyższym kontekście, niniejsza książka autorstwa ks. dra Piotra Studnickiego wpisuje się jako cenny głos fachowca, który analizując nauczanie Kościoła wskazuje na priorytety w wychowaniu. Nie ma wątpliwości, iż jest to tekst „nieprzegadany”, bez zbędnych dygresji. W dobie „słowotoku pedagogicznego”, obszernych rozpraw, które nieraz zamazują prawdziwy obraz opisywanych zjawisk, w niniejszej książce można odnaleźć konkret.
(...). Jest to książka przeznaczona nie tylko dla pedagogów, socjologów czy psychologów, ale dla wszystkich, dla których problematyka samowychowania jest ważna. Do tekstu powinni jednak sięgnąć przede wszystkim sami nauczyciele i rodzice, którzy w wielu przypadkach nie zdają sobie sprawy z istoty i potrzeby formacji i autoformacji, a także wychowania do wartości duchowych.
Ks. prof. Janusz Mastalski
(ze wstępu)
Seria logopedyczna „Słucham i wymawiam. Dla maluchów i starszaków” obejmuje zeszyty ćwiczeń przeznaczone dla dzieci w wieku od 3 do 6 lat.
Ćwiczenia te:
- rozwijają uwagę i pamięć słuchową,
- doskonalą artykulację,
- poszerzają słownictwo,
- uczą dostrzegania rytmu i rymu,
- usprawniają funkcje percepcyjno-motoryczne,
- rozwijają procesy myślenia.
Dwa pierwsze zeszyty serii dotyczą głosek łatwiejszych, których wymowa jest rzadziej zaburzona (/b/, /p/, /t/, /d/). W kolejnych zeszytach ćwiczone są głoski, które w rozwoju mowy dziecka pojawiają się nieco później (/v/, /f/, /g/, /k/ oraz głoski syczące).
Oprócz ćwiczeń prawidłowej artykulacji pojawiają się też zadania rozwijające funkcje słuchowe oraz takie, które kierują uwagę dziecka na dźwiękową strukturę słowa, jednak jeszcze w jej bardzo ogólnym rozumieniu.
Bożena Senkowska, neurologopeda, pracuje w poradni psychologiczno-pedagogicznej. Zajmuje się dziećmi w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym, z opóźnionym lub zaburzonym rozwojem mowy, występującym również na tle innych zaburzeń rozwoju. W swojej pracy skupia się nie tylko na rozwijaniu mowy i korygowaniu wad artykulacji, lecz także na rozwijaniu i doskonaleniu procesów myślenia oraz funkcji percepcyjno-motorycznych. Dba również o to, aby terapia była dla dziecka atrakcyjna, ciekawa i nie stała się przykrym obowiązkiem.
Jest autorką serii logopedycznej „Sylaby, słowa, wyrazy” oraz serii dla dzieci w wieku przedszkolnym „Myślę i mówię”.
Seria logopedyczna „Słucham i wymawiam. Dla maluchów i starszaków” obejmuje zeszyty ćwiczeń przeznaczone dla dzieci w wieku od 3 do 6 lat.
Ćwiczenia te:
- rozwijają uwagę i pamięć słuchową,
- doskonalą artykulację,
- poszerzają słownictwo,
- uczą dostrzegania rytmu i rymu,
- usprawniają funkcje percepcyjno-motoryczne,
- rozwijają procesy myślenia.
Dwa pierwsze zeszyty serii dotyczą głosek łatwiejszych, których wymowa jest rzadziej zaburzona (/b/, /p/, /t/, /d/). W kolejnych zeszytach ćwiczone są głoski, które w rozwoju mowy dziecka pojawiają się nieco później (/v/, /f/, /g/, /k/ oraz głoski syczące).
Oprócz ćwiczeń prawidłowej artykulacji pojawiają się też zadania rozwijające funkcje słuchowe oraz takie, które kierują uwagę dziecka na dźwiękową strukturę słowa, jednak jeszcze w jej bardzo ogólnym rozumieniu.
Bożena Senkowska, neurologopeda, pracuje w poradni psychologiczno-pedagogicznej. Zajmuje się dziećmi w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym, z opóźnionym lub zaburzonym rozwojem mowy, występującym również na tle innych zaburzeń rozwoju. W swojej pracy skupia się nie tylko na rozwijaniu mowy i korygowaniu wad artykulacji, lecz także na rozwijaniu i doskonaleniu procesów myślenia oraz funkcji percepcyjno-motorycznych. Dba również o to, aby terapia była dla dziecka atrakcyjna, ciekawa i nie stała się przykrym obowiązkiem.
Jest autorką serii logopedycznej „Sylaby, słowa, wyrazy” oraz serii dla dzieci w wieku przedszkolnym „Myślę i mówię”.
Problematyka podjęta w książce Jarosława Marca dotyczy bardzo aktualnego i istotnego zagadnienia: współczesnych sposobów wytwarzania podmiotowości u członków zachodnich społeczeństw, wśród których ważną rolę odgrywają te wywodzące się z dziedziny psychologii humanistycznej. Można powiedzieć, że zjawisko to staje się coraz pilniejszym problemem społecznym i wyzwaniem dla badaczy kultury, w tym także dla pedagogów (prof. Edyta Zierkiewicz).Zagadnienie pedagogicznego dyskursu psychologii humanistycznej traktuję podobnie jak autor jako kwestię dużej wagi w refleksji pedagogicznej. Nie tylko ze względu na to, że jest to teoria i praktyka niezwykle interesująca i znacząca z perspektywy pedagoga, ale przede wszystkim dlatego, że jest ona, a raczej jej przeformułowania, istotnym kontekstem współczesnej kultury neoliberalnej. Efekty wysiłku autora postrzegam jako ważny wkład w rozumienie pracy tego dyskursu, w rozumienie współczesnej kultury i praktyk edukacyjnych. Czytanie tej książki jest w tym kontekście przyjemnością obcowania z dojrzałą, nietuzinkową refleksją, która daje do myślenia (prof. Małgorzata Lewartowska-Zychowicz).
Niniejszą publikację kierujemy do wszystkich osób, którym problematyka i idee edukacji równościowej są szczególnie bliskie. Jej zamierzony interdyscyplinarny charakter w zamyśle redaktorów ma odpowiadać celowi poznawczemu, przez co może stać się ona przydatna dla studentek i studentów pedagogiki, socjologii, psychologii społecznej, pracy socjalnej czy kulturoznawstwa. (Z Wprowadzenia)
Refleksja na temat równości, możliwości jej urzeczywistniania, sposobów jej badania i opisu jest możliwa w praworządnych społeczeństwach demokratycznych, które gwarantują i poszerzają katalog praw i wolności indywidualnych oraz uznają różnorodność. Bez owych infrastruktur – praworządności i demokracji – jako warunków minimalnych idea równości staje się kategorią pustą, w którą można wpisać dowolne znaczenia. Autorytaryzm władzy i zafundowany przez nią demontaż państwa prawa odbywający się przy milczącej akceptacji polskiego społeczeństwa wskazuje, że w niedalekiej perspektywie będziemy świadkami pogłębiających się problemów z równością i wolnością, przejmowaniem równościowego języka przez autorytarną władzę oraz jego rozbrajaniem. Z tego względu inicjatywy badawcze poświęcone problematyce równości, edukacji równościowej i antydyskryminacyjnej zasługują na szczególną uwagę. (prof. Lucyna Kopciewicz)
Z całym przekonaniem polecam ten tom jako wpisujący się w ważny wysiłek otwierania pola badań, debat i integracji społecznej wokół idei, obrastającej w uprzedzenia i stereotypy, a mającej wielkie znaczenie współczesne. Zasługuje na uznanie kolejny podjęty wysiłek pozytywnego ukazywania możliwych dokonań pod hasłem „edukacji równościowej”, mającej całe bogactwo kontekstów kulturowych i społecznych, o wymowie zarówno moralnej, jak i politycznej. (prof. Monika Jaworska-Witkowska)
Zakres tematyczny recenzowanej pracy zbiorowej jest dosyć szeroki można go zlokalizować na pograniczu paru dyscyplin naukowych, począwszy od gerontologii, logopedii i językoznawstwa, poprzez medycynę, neurofizjologię i neuropsychologię, do współczesnej komunikacji społecznej, zaś tematem głównym jest obecna w tytule monografii gerontologopedia, czyli logopedia wieku podeszłego. Jest to młoda, tworząca się subdyscyplina z pogranicza logopedii i gerontologii, która zajmuje się procesami komunikowania się słownego osób starszych, wyjaśnia rozwojowe zmiany związane z jakością realizowanych funkcji komunikacyjnych oraz wskazuje drogi postępowania diagnostycznego zjawisk patologii mowy i języka a także ustala metody pracy z pacjentem. Bez wątpienia recenzowana książka jest dziełem nie tylko interesującym poznawczo, napisanym przez wysokiej klasy specjalistów, ale nade wszystko jest publikacją pionierską w polskiej literaturze przedmiotu. Struktura tej publikacji zbiorowej obejmuje trzy obszerne części, których tematem przewodnim jest komunikacja (cz. I: Wprowadzenie do komunikowania w starości, cz. II: Komunikacja w procesie fizjologicznego starzenia się, oraz cz. III: Komunikacja powikłana procesami patologicznymi). [] Recenzowana praca to ważna publikacja, nowatorska w swej problematyce, o przejrzystej strukturze treści, bardzo dobrze udokumentowana i wartościowa poznawczo.Z recenzji prof. dra hab. Adama Zycha
Polecamy na nowy rok Dziennik innych zajęć specjalistycznych, przeznaczony dla logopedy, korekcyjno-kompensacyjnych, psychologa, terapii SI, rehabilitanta ruchowego, muzykoterapeuty, pedagoga specjalnego.Dziennik przygotowany jest w formacie A4 ze skrzydełkiem na którym wpisujemy imiona i nazwisko objętości 140 stron na których do Państwa wykorzystania są opracowane: tygodniowy rozkład zajęć, informacje o wychowankach, wykaz obecności dzieci na zajęciach, plan pracy, podstawa zakwalifikowania na zajęcia (diagnoza), indywidualny program terapii, analiza postępów dziecka, zalecenia do dalszej pracy, realizacja programu zajęć, kontakty z rodzicami, nauczycielami, poradniami specjalistycznymi, inne, hospitacje, uwagi i notatki.Tabele dziennika opracowała Pani Anna Franczyk natomiast konsultowała Pani Agnieszka Kucharska.Podstawa prawna polecanego Dziennika to:Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 25 sierpnia 2017 r. w sprawiesposobu prowadzenia przez publiczne przedszkola, szkoły i placówki dokumentacjiprzebiegu nauczania, działalności wychowawczej i opiekuńczej oraz rodzajów tej dokumentacji(Dz.U. z 2017 r., poz. 1646)
Uczyć się szybciej, mieć dobre oceny i czas dla siebie? Kto by tego nie chciał?
Dzięki praktycznym radom Olava Schewe, który przeszedł drogę od przeciętnego ucznia szkoły średniej po dyplom z wyróżnieniem z Oksfordu, i Ty możesz w krótkim czasie zostać superuczniem i superstudentem.
Autor tego norweskiego bestsellera przedstawia konkretne argumenty, poparte osobistymi doświadczeniami, że nie tyle IQ, co właściwe nastawienie, dobra organizacja pracy i stosowanie nowoczesnych technik uczenia się i zapamiętywania oraz umiejętność zapanowania nad stresem i przygotowania się do egzaminów prowadzą do sukcesów w szkole i na studiach.
Jak lepiej wykorzystywać czas poświęcony na naukę?
Jak ustalać priorytety? Jak szybciej przyswajać wiedzę?
I co najważniejsze – jak skorzystać z niej podczas testów? Na te pytania odpowiada Superstudent, przekonując, że każdy może uczyć się wydajniej i skuteczniej. Ty też.
Jak kształtować charakter dziecka i odkrywać przed najmłodszymi bogactwo świata wartości? Jak wspierać dziecko, by wzmacniać w nim poczucie własnej wartości i indywidualności? Zbiór zabawnych i pouczających wierszy, zawarty w naszej nowatorskiej książce dla dzieci, pomoże w tym zadaniu rodzicom i wychowawcom. i samym dzieciom. Wiersze zawierają wskazówki, jak mądrze postępować, uczą właściwego podejścia do życia, aby można było cieszyć się każdym nowym dniem. Poznawanie i odkrywanie ważnych, uniwersalnych prawd łączy się tu ze wspaniałą zabawą i dużą dozą humoru. Dzieci sprawdzą i przyswoją wiedzę poprzez quizy i zadania na czytanie ze zrozumieniem dołączone do każdego wiersza. Mogą także ćwiczyć samo czytanie metodą sylabową.
Maria Wheeler, niezwykle empatyczna i mądra analityczka zachowania, nie tylko dobrze rozumie trudności wynikające z zaburzeń przetwarzania bodźców zmysłowych, ale także ma świadomość milionów innych różnic, które stanowią przyczynę problemów z korzystaniem z toalety. W tej wyjątkowej książce autorka opisuje i wyjaśnia trudności o charakterze sensorycznym, poznawczym, emocjonalnym, rozwojowym oraz komunikacyjnym. Oferuje też rozsądne, wykonalne zalecenia dla rodziców, nauczycieli i opiekunów, którzy starają się pomóc osobom z autyzmem w opanowaniu umiejętności korzystania z toalety.
Z przedmowy Carol S. Kranowitz, autorki książki Nie-zgrane dziecko
Uczenie się stanowi funkcję mózgu, a zaburzenia uczenia się odzwierciedlają nieprawidłowości w funkcjonowaniu układu nerwowego. W książce przedstawiono klasyczną teorię A. Jean Ayres, według której dezorganizacja integracji sensorycznej stanowi przyczynę trudności w nauce. Terapia tych zaburzeń kładąca nacisk na integrację sensoryczną to szczególna strategia nie skupia się bowiem na nauce konkretnych umiejętności, takich jak dopasowywanie bodźców wzrokowych, zapamiętywanie sekwencji dźwięków, rysowanie linii czy też opanowywanie podstaw programowych. Jej celem jest rozwijanie mózgu w taki sposób, by był on w stanie nauczyć się samodzielnego radzenia sobie z zadaniami.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
