Człowiek przełomu XX i XXI w jest dumny z niezbywalnego prawa do wolności. Często odrzuca zatem wszelkie formy przymusu społecznego, kulturowego, co sprawia, że staje się on czasem podmiotem działań samowolnych, przyjmuje wolność wyboru myśli i postaw wyłącznie w kontekście wyzwolenia "od" wszelkiej odpowiedzialności, autorefleksji, konsekwencji.
Zagrożenia cywilizacji wolności znane są pedagogom, choć nie zawsze wiedza ta prowadzi do konstruktywnych działań wychowawczych w szerszej czy lokalnej skali. Zapraszając do wypowiedzi pedagogów z różnych ośrodków uniwersyteckich, postawiliśmy pytanie: jak realizować wychowanie do wolności we współczesnej edukacji estetycznej?
Między naturalizmem a religią to w dorobku Habermasa książka wyjątkowa. Dotyczy bowiem religii, tematu, którego autor dotąd nie podejmował. W serii tekstów zebranych w tym tomie filozof próbuje rozpoznać miejsce religii we współczesności, jej nowe funkcje, nieznane wcześniej uwikłania w inne sfery życia społecznego. Zgodnie z diagnozą Habermasa, światopogląd religijny i świecki coraz bardziej się dziś od siebie oddalają. Prowadzi go to do postawienia pytania o rolę i miejsce religii w liberalnym, demokratycznym państwie prawa. A także o związek między religią i filozofią.
Fragment Wprowadzenia
A collection of essays dealing with the issue of normativity from various academic and scientific perspectives. The Reader will learn how phenomena such as norms, morality and rule-following are described and explained in philosophy, biology, psychology, linguistics and neuroscience. In addition, a discussion of the naturalistic fallacy from the philosophical and ethical perspectives will be included.
Contributors
Robert Audi (Notre Dame University), Jan Woleński (Kraków), Jaap Hage (Maastricht University), Anna Brożek (Warsaw University), Jerzy Stelmach (Jagiellonian University & Copernicus Center for Interdisciplinary Studies),, Bartosz Brożek (Jagiellonian University & Copernicus Center for Interdisciplinary Studies), Mateusz Hohol (Jagiellonian University & Copernicus Center for Interdisciplinary Studies), Marta Soniewicka (Jagiellonian University & Copernicus Center for Interdisciplinary Studies), Bartłomiej Kucharzyk (Jagiellonian University & Copernicus Center for Interdisciplinary Studies), Wojciech Załuski (Jagiellonian University & Copernicus Center for Interdisciplinary Studies), Aeddan Shaw (Copernicus Center for Interdisciplinary Studies), Marcin Gorazda (Copernicus Center for Interdisciplinary Studies), Edward Nęcka (Jagiellonian University & Copernicus Center for Interdisciplinary Studies), Marcin Siwek (Jagiellonian University & Copernicus Center for Interdisciplinary Studies), Rafał Jaeschke (Jagiellonian University & Copernicus Center for Interdisciplinary Studies), Dominika Dudek (Jagiellonian University & Copernicus Center for Interdisciplinary Studies), Natalia Czyżewska (Jagiellonian University & Copernicus Center for Interdisciplinary Studies).
A collection of essays dealing with the fundamental issues in neuroscience from the methodological and philosophical perspectives. The Reader will learn about the methodological difficulties connected with the use of neuroscientific experiments in philosophical argumentation and about the nature of scientific explanation in neuroscience. In addition, the collection includes case studies of several issues lying at the intersection of neuroscience and philosophy such as: theory of mind, self-consciousness, self-deception, depression and morality.
Contributors
Jerzy Vetulani (Polish Academy of Sciences), Bartosz Brożek (Jagiellonian University), Robert Poczobut (University of Bialystok), Marcin Miłkowski (Polish Academy of Sciences), Radosław Zyzik (Jesuit University of Philosophy and Education Ignatianum), Wojciech Grygiel (The Pontifical University of John Paul II), Łukasz Kurek (Jagiellonian University), Bram Heerebout (University of Amsterdam), Hans Phaf (University of Amsterdam), Dominika Dudek (Jagiellonian University), Rafał Jaeschke (Jagiellonian University), Marcin Siwek (Jagiellonian University), Piotr Urbańczyk (The Pontifical University of John Paul II), Mateusz Hohol (The Pontifical University of John Paul II), Wojciech Załuski (Jagiellonian University).
Kiedy zaczyna się ludzkie życie? To podstawowe i decydujące pytanie, ponieważ odpowiedź na nie ukaże, w jaki sposób postrzegasz naturę i status ludzkich zarodków. Kształtuje również twoją postawę wobec najważniejszych współczesnych kwestii bioetycznych, jak aborcja, klonowanie i badania nad wykorzystaniem komórek macierzystych. Mnogość różnych perspektyw może skutkować poczuciem zagubienia, lecz Biblia mówi jasno, że życie ludzkie zaczyna się w chwili poczęcia. John Ling, autor tej broszury, opiera swoją perspektywę na dogłębnych wyjaśnieniach prawd Pisma Świętego, historycznych poglądach chrześcijańskich oraz współczesnych dowodach naukowych. Dr John R. Ling, pisarz i wykładowca, od ponad 25 lat zabiera głos w kwestiach bioetycznych, biorąc udział w debatach i przemawiając do różnych grup słuchaczy. Jest autorem książek Responding to the Culture of Death ? A Primer of Bioetical Issues (2001) oraz The Edge of Life ? Dying, Death and Euthanasia (2002). Wykładał biochemię i bioetykę na Uniwersytecie Walijskim w Aberystwyh.
Autorzy niniejszego tomu poruszają wiele niezwykle interesujących, a zarazem i kontrowersyjnych problemów - znajdziemy tu bowiem prowokujące pytanie o potrzebę filozofii wychowania, o to czy współczesny Europejczyk potrzebuje kształcenia. Spotkamy także oryginalną koncepcję systemów autopoietycznych Luhmanna, odniesioną do możliwości wychowania, czy historyczne rozważania nad kryzysem wychowania.
Ze Wstępu
Zdecydowana większość tekstów zawartych w niniejszej monografii przygotowana została na podstawie referatów wygłoszonych przez ich Autorów na konferencji naukowej pt. Polityka-Etyka-Praca, zorganizowanej przez Katedrę Socjologii Polityki i Moralności Uniwersytetu Łódzkiego w czerwcu 2010 r. w Bukowinie Tatrzańskiej. Problematyka podejmowana w oddawanej do rąk czytelnika monografii odnosi się do dwóch, jakże różnych a jednocześnie nierozerwalnie ze sobą związanych wymiarów współczesnej polityki; do wymiaru aksjologicznego, który zazwyczaj w sposób zapośredniczony przejawia się w myśleniu i działaniu politycznym, oraz do wymiaru pragmatycznego, wynikającego z logiki współczesnego marketingu politycznego, zwłaszcza zaś marketingu wyborczego, w ramach którego politycy w systemach demokratycznych z jednej strony muszą zabiegać o tożsamość programową partii, z drugiej zaś o tożsamość wizerunkową, stanowiąca punkt odniesienia na tzw. rynku politycznym.
A collection of essays devoted to the peculiarities of theological language and logic. The issues covered include such topics as the logic of miracles, the problem of God's omniscience, the application of non-classical logics to theology and the relationships between science and theology, viewed from the perspective of logic.
Contributors
Mieszko Tałasiewicz, Jan Woleński, Marek Porwolik, Pavel Materna, Damian Wąsek, Antonino Rotolo, Bartosz Brożek, Adam Olszewski, Marie Duži, Kim Solin, Jan D. Szczurek, Kazimierz Trzęsicki, Jerzy Dadaczynski, Wojciech P. Grygiel, Eric Calardo.
Co czyni nas ludźmi? - zastanawia się w swojej najnowszej książce słynny neurolog V. S. Ramachandran, badając mózg zwłaszcza wtedy, gdy dzieje się w nim coś niezwykłego. Najrozmaitsze zaburzenia - czy to wrodzone, czy będące skutkiem nieszczęśliwych wypadków - mówią nam bowiem wiele o mechanizmach działania mózgu. Stanowią również punkt wyjścia dla zrazu fantastycznie brzmiących przypuszczeń, które często znajdują później nie tylko potwierdzenie empiryczne, ale i praktyczne zastosowanie w terapii. Wybitny znawca problemów związanych z kończynami fantomowymi przedstawia tu swoje koncepcje na temat neuronalnego podłoża procesów umysłowych odróżniających nas od zwierząt. Opisuje hipotezę dotyczącą funkcji tzw. neuronów lustrzanych, które jego zdaniem są podstawowym czynnikiem warunkującym powstanie i rozwój języka, a tym samym szeroko pojętej kultury. W kolejnych rozdziałach tej książki wyjaśnia mechanizmy percepcji wzrokowej i estetyki, synestezji, autyzmu, samoświadomości i jej zaburzeń, dokumentując swoje rozważania opisami fascynujących przypadków medycznych oraz pomysłowych eksperymentów naukowych. Książka ta - napisana żywym, jasnym i obrazowym, a miejscami nawet żartobliwym językiem - jest znakomitą lekturą dla wszystkich osób zainteresowanych wiedzą o mózgu, zarówno laików, jak i studentów oraz specjalistów z różnych dziedzin: lekarzy, neurokognitywistów, psychologów i filozofów. Wciąga jak powieść dzięki niezwykłym umiejętnościom popularyzatorskim autora, który ma dar wynajdywania zaskakujących skojarzeń, często w swej prostocie wręcz olśniewających.
Publikacja znanego amerykańskiego socjologa Paula Connertona została napisana w bardzo przejrzysty sposób, jest krótka lecz niezwykle bogata w treści. Porusza wiele zagadnień oraz odwołuje się do co najmniej kilkunastu nurtów w badaniach nad pamięcią. Studia nad pamięcią kulturową jawią się w świetle rozważań Connertona jako przedsięwzięcie "nieparadygmatyczne" i "transdyscyplinarne", bazujące na socjologii, historii, psychologii, krytyce literackiej, antropologii, naukach politycznych i wielu innych dyscyplinach. Publikacja ukazała się po raz pierwszy w 1989 r. w prestiżowej serii Themes in the Social Sciences wydawanej przez Cambridge University Press. Od tego czasu doczekała się aż osiemnastu kolejnych wydań, przełożono ją na wiele języków europejskich oraz azjatyckich.
Twórczość Jacka Goody'ego jest dobrze znana polskim czytelnikom zainteresowanym antropologią. Goody, choć osiągnął już sędziwy wiek, nadal jest aktywnym naukowcem i autorem interesujących publikacji. Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego oferują czytelnikom cykl rozmów z Goodym, jakie w 1996 roku przeprowadził francuski historyk Pierre-Emmanuel Dauzat. Niezbyt obszerna, lecz niezwykle inspirująca książka pozwala na zapoznanie się z dorobkiem naukowym słynnego antropologa, a także z życiowymi wyborami i sympatiami Goody'ego. Z pewnością publikacja ta zainteresuje czytelników, którzy prowadzą badania antropologiczne, kulturoznawcze czy religioznawcze.
Inspiracją do pojawienia się tej książki była Międzynarodowa Konferencja Naukowa wychowanie estetyczne dziś. W 40. rocznicę śmierci Herberta Reada zorganizowana w maju 2009 roku przez Zakład Wychowania Estetycznego Uniwersytetu Warszawskiego. Uczestnicy spotkania reprezentujący uczelnie z całej Polski przedyskutowali takie zagadnienia, jak: wartość historyczna i aktualne koncepcje wychowania estetycznego Herberta Reada, sztuka w życiu współczesnej młodzieży, sztuka wobec problemów wychowania estetycznego w dobie globalizacji i kultury popularnej, wychowanie estetyczne we współczesnej rzeczywistości. W prezentowanej książce zamieszczono teksty 36 autorów. Opracowanie rozpoczyna artykuł profesor Ireny Wojnar, która wychodzi od myśli klasyków wychowania, nawiązuje do sztuki, a kończy na współczesnych mediach, popkulturze i reklamie.
Narracja wkracza u Blocha na miejsce, którego nie jest w stanie zapełnić filozofia konceptualna, a czyniąc to na nowo wprawia w ruch poszukiwanie filozoficzne. Na tym naprzemiennym uzupełnianiu się i ożywianiu we wspólnym nieustannym poszukiwaniu prawdy i istoty, na paradoksalnym sprzężeniu ?spontaniczności i spekulatywności? , zasadza się myślenie narracyjne Śladów, książki, o której Bloch mówił, że należy do kategorii ?ilustrowanych albumów metafizycznych?(...)
Trudno przecenić walory dydaktyczne tej książki: wprowadza w najgłębsze problemy filozofii i kultury, wychodząc od doświadczeń najprostszych, będących przedmiotem medytacji, która pozwala na tworzenie związku między bezpośredniością życia a jego istotą. Całe dzieło Blocha, w tym jego Ślady, to zaproszenie do powrotu do tak lekkomyślnie zarzuconego w naszych czasach poszukiwania prawdy i istoty ? do życia z wyznaczonym horyzontem sensu.
Któregoś dnia dwie kobiety spotkały się przy kawie. Jedna była psychologiem, druga filozofem. Rozmawiały o życiu. Zadały sobie nawzajem pytanie: Quo vadis... dokąd idziemy?
Nie mogąc na nie odpowiedzieć postanowiły udać się wspólnie w podróż psychologiczno - filozoficzną, w poszukiwaniu lekarstwa na zagubione wartości. Same były zagubione we współczesnym chaosie.
Książka poniższa zawiera prawdy, które stały się udziałem obu kobiet.
Fragment Przedmowy
Mądrości rabinów wprowadzają nas w fascynujący świat żydowskich mistrzów i egzegetów, którzy od wieków zastanawiają się nad sensem Słowa Bożego objawionego w Piśmie Świętym ? Torze.
Każda litera, każde słowo i zdanie Tory były komentowane w Talmudzie i midraszach. Ale żadne rozwiązanie proponowane przez pokolenia rabinów nie jest ustalone raz na zawsze. Pismo Święte bowiem nie zostało dane tylko po to, by je studiować ? ma ono pobudzać do dalszych interpretacji i nowego odczytania, zgodnie z duchem czasów.
Książka rabina Philippe?a Haddada pozostaje wierna takiej interpretacyjnej tradycji. Komentując wybrane zagadnienia Biblii, Talmudu i kabały, autor przybliża nas do prawd i ducha judaizmu. Jego rozważania koncentrują się wokół czterech głównych tematów ? Boga, człowieka, świata i nadziei.
Jeśli dzięki prezentowanym tu refleksjom i słowom mądrości wielkich rabinów czytelnik znajdzie parę iskierek szczęścia w swoim życiu, to jak powiadają żydowscy nauczyciele: dajenu ? ?to nam wystarczy?!
Ta książka to notes wędrowców. Stworzyli go dwaj mnisi ? Michał i Wojciech. O sobie mówią z uśmiechem, że są amatorami. Wskrzeszają w ten sposób pierwotne znaczenie tego słowa, które z łacińskiego amo oznacza tego, który kocha. Ci dwaj wędrowcy Boga miłują świat, obserwują go i opowiadają. Michał zapisuje w notesie portrety ulubionych pisarzy. Dla niego, trapisty, mało podróżującego mnicha zakonu o surowej regule, lektura jest sposobem przemierzania świata ludzkich różnorodności. Wojciech, dominikanin, częściej od Michała w podróży służbowej, zapełnia kartki kreskami szkiców, zadziwiony pięknem, kruchością i przemijaniem świata. Ich podróżny kajet inspiruje czytelnika do tworzenia własnych notesów.
Tematem niniejszej książki jest przede wszystkim koncepcja ponowoczesnej podmiotowości. W zebranych esejach przedmiotem analizy będzie zjawisko konstytuowania się jaźni ludzkiej w późnej nowoczesności. Pojęciem dominującym zawartych tutaj rozważań jest konflikt, to bowiem właśnie w permanentnym agonie - jak będzie wielokrotnie powtarzane przy okazji odczytań kolejnych poetów i filozofów - przyszło żyć współczesnemu człowiekowi.
W swoim dziele z 1811 roku O rzeczach boskich i ich objawieniu Jacobi postawił zarzut ateizmu filozofii tożsamości Schellinga, uznając ją za zradykalizowaną postać nauki Spinozy. Schelling, odpowiadając w 1812 r., dezinterpretuje treść własnej filozofii tożsamości, bowiem na zarzuty Jacobiego odpowiada tezami swojej po systemie tożsamości powstałej filozofii wolności, tzn. zrównuje koncepcję skrajnie niehistorycznego absolutu z filozofii tożsamości z koncepcją skrajnie historycznego absolutu z filozofii wolności.
Całe nauczanie Upaniszadów można sprowadzić do jednego przesłania – możesz uzyskać zupełnie nowe widzenie wszystkiego, gdy pokonasz dualistyczną naturę umysłu. To inne widzenie w tradycjach mistycznych nazywamy oświeceniem, nirvaną, samadhi, zbawieniem. Oświecenie, które jest centralnym motywem wszystkich nauk duchowych Wschodu (i de facto ludzkości), nie jest pokonaniem, zrozumieniem, osiągnięciem, gdyż w tych podejściach potrzebny jest przedmiot, który zostaje pokonany, zrozumiany czy osiągnięty. Oświecenie nie jest niczemu przeciwne, jest stanem poza dualizmem interpretacji umysłu. Nie więcej i nie mniej, nie lepiej i gorzej, nie ładniej i nie brzydziej, nawet nie ponad – poza. Nie ma w tym żadnej ilości, żadnej skali porównawczej. Dlatego oświecenie możliwe jest dla każdego człowieka, niezależnie od tego, kim jesteś, co robisz, jak wyglądasz, jakie masz doświadczenie, jaką wiedzę, ile lat, ile dobrych uczynków i zasług, jaką pracę wykonujesz, jak żyjesz. Oświecenie jest poza naszym światem zwykłego postrzegania i interpretowania. Współczesna nauka mogłaby powiedzieć, że jest światem równoległym. Jest tu i teraz, a jednak w innej przestrzeni.
Wedanta Siedem kroków do Samadhi
Spis treści:
1. W kierunku prawdy
2. Dostąpienie prawdziwych oczu
3. Z całego serca
4. Najwyższa Wiedza
5. W głębokiej cierpliwości
6. Dzięki łasce mędrców
7. Stajesz się ofiarą
8. Niezachwiany umysł
9. Środek jest celem
10. Spontaniczność jest wzniosła
11. Jeden w wielości
12. Tylko poznanie pozostaje
13. Kiedy moneta znika
14. Nieruchomy płomień lampy
15. Bóg cię szuka
16. Sztuka umierania
17. Doliny i szczyty
Iain Gately (ur. 1965), brytyjski pisarz, autor powieści, a jednocześnie historyk kultury, opisał dwa nader ważne (nawet jeśli mało poważne) zjawiska kulturowe: picie (alkoholu) i palenie (tytoniu). „Kulturowa historia alkoholu” (Wydawnictwo Aletheia, Warszawa 2011) relacjonuje historię pierwszego, niniejszy tom – drugiego zjawiska. Panuje opinia, że historia tytoniu Gately’ego to najlepsza rzecz, jaką na ten temat dotychczas napisano. Żywa, pełna humoru narracja i sensacyjne fakty są jak zwykle zaletą tego pisarstwa. Autor rekonstruuje doniosłość dla historii zjawisk, zdawałoby się, trywialnych. Uprawa tytoniu była podstawą bytu pierwszych amerykańskich kolonii i odegrała niepoślednią rolę w finansowaniu amerykańskiej rewolucji (większość sygnatariuszy Deklaracji Niepodległości uprawiała tę roślinę). Palono od tysięcy lat – najpierw prawdopodobnie w Ameryce Południowej. Biały człowiek jednak nie tylko palił, lecz także żuł tytoń i zażywał tabaki. Bywały okresy, że te formy spożycia dominowały. Gately przywołuje obrazy przeszłości, o których nawet byśmy nie pomyśleli – jak zaplute dywany amerykańskiego Kongresu we wczesnym XIX wieku, gdy dominowało żucie tytoniu. Papierosy są późnym, ale najpopularniejszym dziś wynalazkiem. W 1945 roku w Anglii paliło je 80% mężczyzn. Na koniec przeczytamy o cygarze Clintona w … Moniki i – cóż, w końcu nie jest to opowieść o przyjemnostkach, lecz historia szaleństwa ludzkości – o groźbie raka płuc jakże późno odkrytej, bo dopiero pół wieku temu.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
