Z pamietnika poznańskiego nauczyciela Henryka Sienkiewicza to lektura z sugerowanego przez nową podstawę programową spisu utworów literackich do omawiania w gimnazjum.
Pierwszy w Polsce zbiór wykładów na temat kulturowych, obyczajowych i praktycznych konsekwencji płci. Autorka analizuje teksty literackie, praktyki interpretacyjne, retorykę życia codziennego i nasze obyczaje w kontekście teorii feministycznych. Jej wykłady wykraczają poza ramy gatunku, zachowując wszystkie zalety komunikacji bezpośredniej – wykorzystują anegdoty, opisują prawdziwe spotkania ze studentami, zawierają także wątki autobiograficzne. Zgodnie z duchem współczesnej humanistyki łączą różne dyscypliny, zacierają granice między dyskursami, nie tracąc z oczu czytelnika. Godzą teorię z praktyką życiową i konkretnymi zastosowaniami, odwołując się przy tym do polskich realiów.
Usłyszałem szum morza i rozpocząłem wędrówkę. Obrazy były mocne i bezpośrednie: pozbawione refleksji. Do tej pory lśniły jak światło w lustrze – teraz widziałem samo światło, i to bardzo blisko. Oddech był szybszy, energiczniejszy. Każde tchnienie jest rozkoszą; tu sobie to uświadomiłem. Czułem je jako łagodny dotyk przepony. Ten dotyk był rytmiczny, był ruchem wahadła, które głaskało, ocierało się, delikatnie gubiąc się następnie w bardzo dalekim odchyle. Wróciło i znów się otarło, nieco głębiej i pieszczotliwiej. Kontynuowałem wędrówkę po ziemi, słyszało się szelesty; to było rozkoszne, przyjemne. Wahadło kołysało się i powracało; jego rozmach się zwiększył. Teraz ja wzbijałem się wraz z nim; physis odgałęziła licznik. Wsiadłem do ciężarka wahadła jak do gondoli huśtawki w kształcie statku; miała formę sierpa księżyca. Kil był ostro wyszlifowany, z ledwością dotykał skóry. To powiew ją głaskał. Wrażliwość ulegała spotęgowaniu, gdy huśtawka jechała w górę – na samym szczycie dochodził zawrót głowy. Zmuszał do śmiechu, a później opadał ze świstem. Ruchu nie dało się już zatrzymać, a także kontrolować; osiągnął stopień, w którym grozi (z rozdziału Karp po polsku).
Książka opowiada o twórczości literackiej Karola Wojtyły. Publikacja ukazuje portret wyjątkowego człowieka renesansu - studenta literatury polskiej, aktora, charyzmatycznego intelektualistę, filozofa, księdza, myśliciela, mistyka i poetę, a co najważniejsze, lidera Kościoła katolickiego przełomu XX i XXI wieku, którego religijne przekonania nadały nowy kształt Kościołowi w świecie, określiły nowe podejście do człowieka z jego potrzebami duchowymi, polityki światowej i zmieniły bieg historii świata. Wstęp: Kard. Stanisław Dziwisz
Tom zatytułowany „Ryszard Kapuściński – wizja świat a i wartości. Refleksje interdyscyplinarne” to pierwsze przedsięwzięcie na rynku księgarskim, które skupia analizy dokonań Mistrza reportażu osadzone na gruncie wielu dziedzin nauki.
Jest to rezultat obecności w gronie autorów książki specjalistów z zakresu literaturoznawstwa, socjologii literatury, socjologii kultury, antropologii kulturowej, filozofii, pedagogiki, geografii politycznej, medioznawstwa oraz dziennikarstwa, reprezentujących kilkanaście krajowych uczelni i instytucji, a także Papieski Uniwersytet Świętego Krzyża w Rzymie.
Epicko zakrojona opowieść o Jerzym Giedroycu, jego pokoleniu i formacji intelektualnej, Instytucie Literackim i „Kulturze”. Magdalena Grochowska pasjonująco pisze o sile promieniowania paryskiego miesięcznika i gronie jego twórców. Osoba Redaktora i jego dzieło to, jak zauważa autorka, temat-labirynt, budowla wielopiętrowa, wędrówka w czasie i przestrzeni – od międzywojnia w wiek XXI, podróż poprzez literaturę i koncepcje polityczne, podróż po wielu kontynentach, wędrówka między Wschodem i Zachodem.
Książka zdobyła m.in. Nagrodę Historyczną tygodnika „Polityka”, nagrodę miesięcznika „Odra” oraz „Nike” czytelników.
Bo ja wierzę, że istnieje jakiś model idealny dla każdego, tylko dla niego jednego, jakby idealny scenopisod całej wieczności napisany i to w najdrobniejszych szczegółach.Sławomir MrożekPrzypominamy dwóch sąsiadów, którzy nie widzieli się nigdy, a znają tylko z rozmów przez ścianę.Naszym zadaniem jest rozbić tę ścianę. Do tego dąży m.in. sztuka. A sąsiadami przez ścianę nie jesteśmy tylko my obydwaj, ale w ogóle wszyscy mieszkańcy starej Ziemi.Józef BaranZderzenie dwóch osobowości, dwóch twórców. Poeta i dramaturg.Józef Baran odkrywa kulisy narodzin korespondencyjnej znajomości ze Sławomirem Mrożkiem. Trwająca przez lata wymiana listów to zapis fascynującego dialogu między twórcami różnych formacji i generacji. Mrożek występujący w roli Mistrza z cierpliwością i wyrozumiałością odpowiada na różne pytania młodego wówczas poety, prostuje i weryfikuje wyobrażenia o pisaniu, drodze twórczej, świecie, polityce, kobietach, naturze człowieka. Dla przebywającego na emigracji Mrożka Baran - jak pisze w posłowiu profesor Wojciech Ligęza - ""staje się wysłannikiem, sprawozdawcą literackim, okiem i uchem dramaturga"".
Ta prowokująca książka przedstawia sylwetki najbardziej znanych intelektualistów, moralistów, pisarzy aspirujących do roli nauczycieli ludzkości. Autor próbuje rozstrzygnąć, czy mieli do takiego pouczania prawo, tropi, jak daleko sięgał ich szacunek dla prawdy, jaki był ich stosunek do pieniądza, jak traktowali swoje żony i dzieci, czy byli wierni w przyjaźni oraz czy zasady głoszone publicznie stosowali w życiu prywatnym. Śmiało i błyskotliwie ukazuje portrety m.in. Rousseau, Shelleya, Marksa, Ibsena, Tołstoja, Hemingwaya, Russella, Brechta, Sartre''a.
Biografia Charlotte Brontë pióra angielskiej powieściopisarki Elizabeth Cleghorn Gaskell należy w do klasyki światowej literatury. Zachwyca czytelników Charlotte, Emily i Anne Brontë, stanowiąc naturalne dopełnienie ich powieści, ponadto wciąż pozostaje głównym punktem odniesienia dla tych, którzy chcieliby poznać życie tej niezwykłej pisarskiej rodziny. Tak jest ponieważ Biografia Charlotte Brontë opowiada losy wielkiej pisarki, jej sióstr i brata, słowami jej listów, słowami jej ojca oraz przyjaciół, a należała do nich również Elizabeth Gaskell. Książka ukazała się 25 marca 1857 roku, w drugą rocznicą śmierci Charlotte Brontë. W tym czasie sława jej i jej sióstr była już dawno ugruntowana po obu stronach Atlantyku. Wszystko zaczęło się dziesięć lat wcześniej, kiedy to jesienią 1847 roku ukazała się pierwsza z powieści sygnowanych pseudonimem Currer Bell - Jane Eyre. Niebywała popularność tego dzieła z miejsca uczyniła z autorki, której prawdziwe nazwisko nie było znane wówczas nawet wydawcy, ,,jedną z największych znakomitości, trzymającą w małych rączkach potężną dźwignię, którą wprowadzała cały świat literacki w drżenie"". Jednak Brontë, dla której ten nieoczekiwany sukces był spełnieniem marzeń, wzbraniała się przed ujawnieniem tożsamości. Wolała przeżywać swoje uniesienia w ukryciu, z dala od londyńskiej socjety, która jej wyglądała. Jedyne, na co się w owym czasie zdobyła, to przyznanie się ojcu i przyjaciółce do tego, że napisała powieść...
W jej wierszach nie ma rozdzierania szat ani rozterek tak charakterystycznych dla niektórych poetów niepogodzonych ze światem, Bogiem, Absolutem, ze sobą wreszcie. Poetka dostrzega świat w odsłonach piękna, ale i jego marności. Przyjmuje go takim, jaki jest. Prawda o rzeczach tego świata, o tym, jak one się przejawiają, jest przez nią jedynie rejestrowana. Bo przecież w naszej świadomości, a dalej pamięci, może zagościć tylko to, czego doświadczyliśmy. Każdy samodzielnie będzie musiał tego dokonać na własnyużytek.Zapisywanie z pozoru najzwyklejszych rzeczy przypomina trochę degustację wina, wybornych serów - umyślnie odwołuję się tutaj do kultury francuskiej - tak ukochanej przez poetkę, z którą łączy mnie umiłowanie Francji - w tym kultury kulinarnej. Julia Hartwig jest prawdziwą apologetką chwili. Umie zachwycić się i docenić to, co akurat dane jest jej doświadczać.Temu smakowaniu codzienności zawsze towarzyszy wdzięczność choćby za naturalność tego,co jest nieodłączne w życiu: rytm nocy i dnia, zmiany pór roku, kwitnienie i zamieranie, naprzemienność w radości i cierpieniu, samotności i miłości.Julia Hartwig - ur. w 1921 roku w Lublinie. Wybitna poetka, eseistka, tłumaczka. Stypendystka rządu francuskiego w latach 1947-50. Wraz z mężem Arturem Międzyrzeckim uczestniczyła w International Writing Program w USA w latach 1970-74. Debiutowała tomikiem wierszy Pożegnania (1956). Wykładowczyni na Uniwersytecie Ottawy i Carlton University w Kanadzie.Ostatnimi laty związana z a5, gdzie wydała tomiki: Jasne niejasne, Wiersze wybrane, Gorzkie żale, Powroty, Zapisane. Autorka Dzienników Amerykańskich, Dziennika i Błysków, w których poetka dzieli się swoimi refleksjami na temat człowieka, świata, podróży i sztuki.
Autorom tomu przyświeca idea tropu rozumianego zarówno w charakterze swoistego toposu, jak i śladu czy znaków obecności kultury popularnej w obszarach takich jak literatura, film oraz Internet (...). To książka ważna i potrzebna, w istotny i nowatorski sposób rozwijająca szereg rozmaitych problemów i zjawisk kultury popularnej.
Z recenzji dr hab. Michała Januszkiewicza, prof. UAM
Legendy o Kraku i Wandzie, o śpiących rycerzach, o mistrzu Twardowskim, o syrenie, bazyliszku i złotej kaczce i wiele innych to opowieści znane każdemu Polakowi, bo każdy z nas słyszał je w dzieciństwie od własnych babć, dziadków, rodziców. Jest w nich trochę naszej polskiej historii, trochę tradycji, wiele się z nich można dowiedzieć o naszym narodowym charakterze, przeszłości, historii. Warto je znać.
Książka Artura Szrejtera jest obecnie jedyną na rynku polskim tak obszerną pozycją na temat mitologii germańskiej. Świetnie napisana, przystępna, zawiera elementy popularnonaukowe, jak i beletrystyczne. Wyjątkowa pod każdym względem praca Szrejtera ustanowiła na wiele lat kanon wiedzy o germańskich wierzeniach i rytuałach.
Druga połowa XIX wieku to bardzo trudny w dziejach historii dla Polski okres. Niemcy zjednaczają się i powstaje bardzo silna II Rzesza Niemiecka, dzięki czemu Prusy stają się najsilniejszym mocarstwem w Europie. Fakt ten wpłynął na rozwój niemieckiego nacjonalizmu. Władze Niemiec uznały za punkt honoru jak najszybsze zgermanizowanie nieniemieckich narodów zamieszkujących Cesarstwo. Efektem tego stało się nagminne wprowadzanie języka niemieckiego do szkół, administracji i sądownictwa oraz szykany wobec Kościoła katolickiego. Większość Polaków poddała się i przestała wierzyć w szanse dla Polski. W tych trudnych warunkach powstaje nowela Henryka Sienkiewicza zatytułowana Bartek zwycięzca. Jej celem było ukazanie, iż wejście w układ z Niemcami nie przynosi żadnego dobrego wydźwięku oraz że okupant potrafi doskonale wykorzystać słabość i naiwność, spragnionego wolności Polaka.
Do dworku państwa Nibków przyjeżdża kuzynka Aneta, która ma zastąpić Zosi i Amelce matkę, która niedawno zmarła. Dyapanazy informuje ją, że jego żona ,,po prostu"" zmarła, oraz że nie życzy sobie rozmawiania na jej temat. Młodą kobietę dziwi zachowanie jej nowych podopiecznych- nie noszą żałobnych strojów po Anastazji, uważając, że nie życzyłaby sobie tego. Okazuje się, że dziewczynki traktowały rodzicielkę niczym dużą lalkę, a po jej śmierci postanowiły nigdy więcej nie bawić się zabawkami. Jedna z dziewczynek zakopała wszystkie lalki w ogródku i pozostają tam do tej pory. Dziewczynkom nie podoba się Aneta, uważają, że jest głupia. Postanawiają wieczorem zabawić się w seans spirytystyczny, do którego przyłącza się Jęzory Pasiukowski- poeta, który po śmierci Anastazji (swojej kochanki) z rozpaczy nie napisał ani jednego wiersza. W trakcie seansu pojawia się Widmo kobiety. Pomimo, że wszyscy je widzą nikt się nie lęka, wręcz przeciwnie- traktują jak normalnego, żywego człowieka. Widmo Anastazji oznajmia, że nie została zamordowana, lecz umarła na raka wątroby. Jej córki są zdziwione, pamiętają, że matka nawet przed śmiercią bawiła się z nimi i nigdy nie wyglądała jak osoba cierpiąca na ciężką chorobę. Duch z radością zapowiada, że niedługo w domu zaczną dziać się dziwne rzeczy. Dyapanazy przestawia Anecie Jęzorego jako kochanka swojej zmarłej żony, jednak duch zaprzecza stwierdzając, że jej kochankiem był Kozdroń. Poeta nie rozumie, dlaczego ukochana nie pamięta ich spotkań. Pojawia się Kozdroń, który jako jedyny jest przerażony widokiem półprzezroczystej postaci i stanowczo zaprzecza żeby był jej kochankiem. Scenę przerywa Maszejko wiadomością ,,wszystkie suki zborsuczyły się dziś"", po czym podchodzi do Anastazji i całuje ją w dłoń. Kozdroń dostaje ataku epilepsji po tym jak, Widmo oznajmia, Nibkowi, że Maszejko ułatwiał im spotkania. Nibek nie wierzy, jest przekonany, że to Jęzory był kochankiem Anastazji.
Autoportret Marka Hłaski i jedna z najbardziej zakręconych powieści o PRL-u. Nawet esbecy szukający haków na Marka Hłaskę czytali ,,Pięknych dwudziestoletnich"" jak autobiografię. Wybrali wszystkie przestępcze czyny, które sobie przypisał, i wysłali tę litanię do Komendy Wojewódzkiej MO we Wrocławiu. Milicjanci nie znaleźli jednak żadnych śladów przestępczej działalności młodego pisarza.
W niniejszej publikacja ucieczka została pokazana przede wszystkim jako strategia – literacka, filmowa, językowa. Autorzy poszczególnych artykułów próbują na nowo zdefiniować ten termin i zrekonstruować, czym jest uciekanie dla twórców. Okazuje się, że ucieczka jest często nieodłącznym zachowaniem towarzyszącym procesowi twórczemu, doświadczaniem transcendencji, próbą odnalezienia własnej drogi w procesie poznania, poszukiwaniem bezpiecznego miejsca, łatwym odejściem, porażką, a czasami także jedynym sposobem na przetrwanie. Młodzi badacze w swoich tekstach skupiają się przede wszystkim na dynamice wiążącej się z tym zjawiskiem. Wskazują także na nierzadką korelację ucieczki realnej z ucieczką pojawiającą się w twórczości. Zastanawiają się również, czy ucieka się od czy bardziej do czegoś. Badają, czy i jak współczesna kultura utkana jest z motywu ucieczki (indywidualnej lub w szerokim jej rozumieniu).
Bajki stanowią mądrość narodu. Ustalenie ich pierwotnego źródła jest zadaniem dość trudnym, lecz stanowi ciekawe zagadnienie do rozważań w kontekście badań kulturowych i językoznawczych. W niniejszej książce, będącej autorskim wyborem bajek litewskich, niemieckich, portugalskich oraz egzotycznych, hinduskich i gruzińskich, czytelnik znajdzie ich tłumaczenie oraz analizę, które pokazują, jak uniwersalną kategorią kulturowo-literacką jest bajka. Autor skupia się zatem na dwóch aspektach, od strony językowej ukazuje różne sposoby przekładu i możliwości interpretacji tekstu literackiego, ponadto przedstawia możliwe omówienia praźródeł bajek w ujęciu kulturoznawczym.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?