Icchok Kacenelson jest szerzej znany jako autor jednego utworu: Dos lid fun ojsgehargetn jidiszn folk, który należy do kanonu literackich świadectw Zagłady. Ta 900-wersowa Pieśń powstała w obozie internowania w Vittel we Francji, gdzie poeta spędził ostatni rok życia. Po deportacji do obozu przejściowego w Drancy został wywieziony do Auschwitz, gdzie zginął w komorze gazowej. Pieśń to zarazem "Epitafium": jedyny w swoim rodzaju kamień nagrobny dla wymordowanych europejskich Żydów.Niniejsza praca to pierwszy z trzech planowanych tomów poświęconych Pieśni. Ich celem jest podsumowanie projektu dwojga autorów. Nasza współpraca zawiązała się podczas rozmów o niemieckim przekładzie poematu pióra Wolfa Biermanna, niemieckiego barda i poety. Jego tłumaczenie z 1994 roku stanowi najważniejszą cezurę w dziejach światowej recepcji "Epitafium". Utwór, w którym autor napisał o narodzie niemieckim, że cały "nie jest przecież wart jednej łzy zrozpaczonego żydowskiego dziecka", stał się w Niemczech wydarzeniem kulturalnym i politycznym."Książka jest wynikiem żmudnej kwerendy i dowodem wielkiego zaangażowania dwojga autorów w opisanie losów i przedstawienie twórczości wybitnego żydowskiego poety Icchoka Kacenelsona. Do tej pory powstało bardzo mało prac na jego temat, a w kontekście polskim autorzy książki są właściwie jedynymi badaczami zajmującymi się konsekwentnie od kilkunastu lat tym tematem. Reasumując, uważam, że praca Andrzeja Pawelca i Magdaleny Sitarz stanowi wartościowy, potrzebny i interesujący wkład do badań nad literaturą jidysz, żydowskim kontekstem kulturowym i historią Zagłady".Fragment recenzji prof. dr hab. Moniki Adamczyk-Garbowskiej, UMCSAndrzej Pawelec jest pracownikiem naukowym Instytutu Filologii Angielskiej Uniwersytetu Jagiellońskiego, gdzie uczy filozofii, teorii języka oraz przekładu. Wydał m.in. Znaczenie ucieleśnione (Kraków 2005) i Metafora pojęciowa a tradycja (Kraków 2006). W ostatnich latach prowadzi wraz z żoną, Magdaleną Sitarz, badania nad Pieśnią o zamordowanym żydowskim narodzie Icchoka Kacenelsona, jej przekładami oraz recepcją.Magdalena Sitarz jest pracownikiem naukowym Instytutu Filologii Germańskiej Uniwersytetu Jagiellońskiego, gdzie wykłada literaturę niemieckojęzyczną, jak również prowadzi badania nad literaturą i kulturą jidysz XX wieku. Najważniejsze publikacje: Z dziejów jidysz - jednego z języków żydowskich. Wprowadzenie do nauki języka dla szkół wyższych (Kraków 1992), Yiddish and Polish Proverbs - Linguistic and Cultural Contacts (Kraków 2000), Literatura jako medium pamięci. Świat powieści Szolema Asza (Kraków 2010), Literature as a Medium for Memory. The Universe of Sholem Asch's Novels (Frankfurt am Main 2013).
Icchok Kacenelson jest szerzej znany jako autor jednego utworu: Dos lid fun ojsgehargetn jidiszn folk, który należy do kanonu literackich świadectw Zagłady. Ta 900-wersowa Pieśń powstała w obozie internowania w Vittel we Francji, gdzie poeta spędził ostatni rok życia. Po deportacji do obozu przejściowego w Drancy został wywieziony do Auschwitz, gdzie zginął w komorze gazowej. Pieśń to zarazem „Epitafium”: jedyny w swoim rodzaju kamień nagrobny dla wymordowanych europejskich Żydów. Niniejsza praca to drugi z trzech planowanych tomów poświęconych Pieśni. Jego celem – obok udostępnienia transkrypcji tekstu i adnotowanego tłumaczenia filologicznego – jest przedstawienie genezy oraz losów poematu, który Kacenelson nazywa „ostatnią pieśnią ostatniego Żyda”. Na podstawie sprzecznych relacji rekonstruujemy proces powstawania utworu, a także staramy się wyjaśnić fakt sporządzenia przez autora co najmniej pięciu kopii, co jest zapewne przypadkiem bez precedensu w dziejach literatury obozowej. W kolejnych rozdziałach analizujemy rękopisy, omawiamy historię edycji i próbujemy zinterpretować na pozór chaotyczną strukturę poematu. Tom zamyka wstępna prezentacja powojennej recepcji tekstu jidyszowego. Andrzej Pawelec jest pracownikiem naukowym Instytutu Filologii Angielskiej Uniwersytetu Jagiellońskiego, gdzie uczy filozofii, teorii języka oraz przekładu. Wydał m.in. Znaczenie ucieleśnione (Kraków 2005) i Metafora pojęciowa a tradycja (Kraków 2006), jest też autorem publikacji o polskich tłumaczeniach poezji Emily Dickinson, a także – wraz z Magdaleną Sitarz – o przekładach Pieśni Kacenelsona. Magdalena Sitarz jest pracownikiem naukowym Instytutu Germanistyki i Nordystyki Uniwersytetu Jagiellońskiego, gdzie prowadzi zajęcia z literatury i kultury niemieckojęzycznej, jak również zajmuje się literaturą i kulturą jidysz XX wieku. Opublikowała m.in. Yiddish and Polish Proverbs – Linguistic and Cultural Contacts (Kraków 2000) oraz Literatura jako medium pamięci. Świat powieści Szolema Asza (Kraków 2010).
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
