Pomoc dla starszych ministrantów oraz lektorów tych, którzy podczas liturgii czytają słowo Boże lub którzy przygotowują się do pełnienia tej posługi.Jakub D. Żyłka długoletni animator Służby Liturgicznej Ołtarza oraz Ruchu Światło-Życie, obecnie kleryk w Wyższym Międzydiecezjalnym Seminarium Duchownym w Opolu.Pierwsza część notatnika to z jednej strony podsumowanie wiedzy dotyczącej liturgii i Biblii, a z drugiej praktyczne rady i podpowiedzi, jak przygotować się do publicznego czytania słowa Bożego. W tej części poruszane są zagadnienia: Liturgia jako źródło życia Kościoła oraz przedsmak niebiańskiej liturgii. Znaki i gesty w liturgii. Rok liturgiczny. Lectio divina duchowa lektura Pisma Świętego. Mały katechizm biblijny. Jak pracować nad tym, by słowo było dobrze zrozumiane? Jak na co dzień żyć słowem Bożym?W drugiej części autor zaprasza do pogłębionej lektury dziesięciu fragmentów Nowego Testamentu, których tematem jest słowo Boże. Każdy z rozdziałów składa się z punktów: Na rozgrzewkę nieoczywiste i niekiedy zaskakujące pytania, które rozbudzają wyobraźnię i pozwalają spojrzeć na znane fragmenty Nowego Testamentu w zupełnie nowy sposób. Obserwacja tekstu pytania zwracające uwagę na szczegóły ukryte w Piśmie. Komentarz punkty, w których znajdziecie wiele informacji na temat czasów biblijnych i realiów życia Jezusa oraz Jego uczniów. Okiem artystów dzieła sztuki znanych malarzy, inspirowane omawianymi fragmentami biblijnymi. Archeologia jakie światło na omawiane fragmenty rzucają odkrycia archeologiczne ostatnich lat? Nawiązania do Starego Testamentu dzięki tym punktom poznający Biblię mogą wyruszyć w fascynującą podróż śladami motywów obecnych w starszych księgach Pisma Świętego. Modlitwa słowem Bożym punkty będące zaproszeniem do modlitwy słowem Bożym. Notatki miejsce na własne zapiski i przemyślenia. Wasza służba w czasie Mszy Świętej jest apostolstwem dla tych, którzy was widzą. Jeśli będziecie pełnić służbę przy ołtarzu z radością, godnie i z modlitwą, to z pewnością wzbudzicie w innych młodych ludziach pragnienie zaangażowania się w Kościele. (Papież Franciszek, spotkanie z ministrantami)
W piekle Auschwitz, do którego trafiali mężczyźni i kobiety, rodziły się także dzieci. Auschwitz ma różne oblicza, lecz jednym z najgorszych i najbardziej tragicznych jest los dzieci, które przychodziły tu na świat. Bezbronne, bez szans na przeżycie. Jednak i tu pojawiały się anioły: położne, pielęgniarki i kobiety, które robiły wszystko, by je ocalić. Jedną z nich była Stanisława Leszczyńska. Położna, która gdy trafiła do Auschwitz, nie tylko nie straciła nadziei, ale pobyt tam potraktowała jak misję. Nazywana Mateczką, niosła pociechę innym, ale przede wszystkim odbierała porody więźniarek. W koszmarnych warunkach, nawet bez wody, za to pod czujnym okiem Mengelego. Nie pozwoliła umrzeć ani jednemu noworodkowi i ani jednej matce. Co nie znaczy, że wszyscy jej podopieczni przeżyli obozowy koszmar.
„Popiełuszko. Będziesz ukrzyżowany” – powtarzane bezustannie słowa oficerów Służby Bezpieczeństwa stanowiły wstęp do męczeńskiej śmierci księdza Jerzego Popiełuszki. Nieświadomi ich wagi, wbrew własnym intencjom, rozpoczęli drogę ku przemianom ustrojowym Polski i świętości księdza.
Krzysztof Kąkolewski, mistrz literatury faktu, prezentuje nową odsłonę rozprawy na temat zabójstwa księdza Jerzego Popiełuszki. Autor wpisuje tę zbrodnię w znacznie szerszy obraz działań służb specjalnych PRL i ZSRR, ujawnia kulisy procesu toruńskiego, który z mordu politycznego uczynił sprawę kryminalną, a oskarżonych przekształcił w oskarżających. Krzysztof Kąkolewski ukazuje zabójstwo księdza jako część bezdusznego planu
zlikwidowania Kościoła w Polsce, a w dalszej perspektywie – śmierci Papieża.
Książka Gracjany jest dla mnie jak oddech zaczerpnięty nad dzikim jeziorem. To najodważniejszy i najintymniejszy zapis strumienia świadomości i głębokiego wewnętrznego procesu, jaki kiedykolwiek czytałam. Nieustanny taniec ogromnej wrażliwości, mądrości i mocy. Kontakt z tym wewnętrznym światem kojąco mnie spowalniał, jakby każda litera - jak kropelka dopaminy - przenikała do mojego układu nerwowego. Czytałam to jak buddyjską opowieść albo hinduską sutrę. To historia o puszczaniu kontroli, iluzji i działaniu w przepływie. Nie jest do czytania i oceniania, pisana sercem - jest do przeżywania. Jest jak lekarstwo na głupotę, kontrolę, niepotrzebny wysiłek. Bezpretensjonalny język nic nie ujmuje głębokiej duchowości, a integruje ją ze współczesną komunikacją. Wiele kobiet odnajduję w autorce, i siebie też. Najchętniej wysłałabym im natychmiast tę książkę. Dziękuję. - Katarzyna Maternowska
Rodzina Kanabusów od wieków związana jest z Wilanowem. [] Z dokumentu z 1685 roku zachowanego w parafii św. Zygmunta w Cieciszewie wynika, iż przodkiem Kanabusów był Jakub Ząbek, syn Pawła, który po Wiktorii Wiedeńskiej został zapisany w księgachparafialnych jako Jakub Ząbek alias Kanabus. Przydomek ten został mu nadany zapewne za jakiś wyjątkowy czyn dokonany podczas wyprawy wiedeńskiej. On pierwszy zaczął używać przydomkaKanabus jako nazwiska. []Krzysztof Kanabus od dzieciństwa jest wierny swej wilanowskiej ojczyźnie, którą zna jak mało kto. Mamy wielkie szczęście, że zdecydował się jej dzieje, dotąd przecież prawie nieznane, opisać. Choć nie jest zawodowym historykiem, udało mu się w licznych archiwach i bibliotekach odnaleźć niezwykle ważne dla wilanowskiej historii materiały. Co ważne, pełnymi garściami korzysta z tradycji ustnej. Dzięki jego pracy udało się zapisać i przekazać potomnym relacje osób, które dzisiaj już w większości odeszły. Krzysztof Kanabus jest też autorem dwóch znakomitych książek. Pierwsza z nich, Plebani wilanowscy. Ich rodziny, czasy i losy, ukazała się w 2018 roku, zaś druga, zatytułowana Wilanowskie miejsca pamięci rok później.(Fragment wstępu Fundacji Adama i Beaty Branickich z Wilanowa)
Bitwa o klasztor Monte Cassino - będący częścią niemieckiej linii umocnień zwanej linią Gustawa to jedna z najkrwawszych odsłon II wojny światowej. Począwszy od stycznia 1944 r. przez pięć kolejnych miesięcy umocnienia niemieckie starali się przełamać Amerykanie, Brytyjczycy, Francuzi, Marokańczycy, Algierczycy, Nowozelandczycy (w tym także Maorysi), Hindusi i Gurkhowie. Ostatecznie wszystkie ataki zakończyły się fiaskiem i ogromnymi stratami, sięgającymi 50 tys. żołnierzy. Dopiero wejście do walki 2 Korpusu Polskiego i jego dwa szturmy z 12 i 18 maja 1944 r. doprowadziły do przełamania linii Gustawa i otwarcia aliantom drogi na Rzym. Zwycięstwo pod Monte Cassino stało się symbolem determinacji Polaków w walce o należne im miejsce w powojennej Europie.Książka "Monte Cassino 1944. Bitwa Dziesięciu Armii" - Krzysztof Wyrzykowski, Sławomir Zajączkowski - oprawa miękka - Wydawnictwo Instytut Pamięci Narodowej, IPN. Książka posiada 88 stron i została wydana w 2024 r. Cena 25.00 zł. Zapraszamy na zakupy! Zapewniamy szybką realizację zamówienia.
„Przychodzę do kościoła (…), siadam w ławce, zamykam oczy i uświadamiam sobie to, co przyniosłem na to spotkanie w mojej głowie i w moim sercu…” Autor, rozważając poszczególne etapy Mszy Świętej, pomaga czytelnikowi głębiej przeżyć Najświętszą Eucharystię. Jeśli chcesz lepiej zrozumieć, czym jest to wyjątkowe spotkanie z Jezusem, i bardziej świadomie w nim uczestniczyć, ta książka jest dla Ciebie.
Seria Studia Latynoamerykańskie UJ
Książka jest znakomita w swoim stylu. Jest historią kraju w okresie, którego granice chronologiczne narzucają się. Jest wykładem dobrze zorganizowanym na osi czasu, z dominacją dziejów politycznych, acz uwzględniającym historię gospodarczą oraz historię kultury. Autorka opiera się na ogromnym zapleczu źródeł i opracowań przerobionych w większości poza Polską. Zna kraj swego zainteresowania. Musiała zainwestować w pisanie gigantyczną pracę. Co ważne, napisała książkę, którą dobrze się czyta, wciągającą. Małe sprawy często służą jej jako ciekawe przybliżenie wielkich.
Z recenzji prof. dr hab. Marcina Kuli
Książka jest rzetelnie przygotowanym, systematycznym wykładem dziejów niepodległego Peru pokazującym procesy polityczne, gospodarcze i społeczne zachodzące w ciągu dwustu lat historii państwa oraz ich tło. W opowieść o historii politycznej autorka wplata wiele wątków, faktów, opowieści przybliżających czytelnikom kraj i jego specyfikę i urozmaicających narrację. Imigracja chińska, eksploatacja złóż guano, boom kauczukowy, złożone i zmieniające się relacje między ludnością rdzenną a państwem to tylko niektóre z nich. Bogactwo informacji miejscami wręcz zadziwia.
Z recenzji dr hab. Bogumiły Lisockiej-Jaegermann
Dr hab. Marta Kania – archeolożka, politolożka, latynoamerykanistka. Jest pracownikiem Instytutu Amerykanistyki i Studiów Polonijnych Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Od wielu lat prowadzi badania na terenie Ameryki Łacińskiej, zajmując się zagadnieniami z zakresu etnopolityki, procesów demokratyzacji i krytycznych studiów nad dziedzictwem, zwłaszcza problematyką politycznych i społecznych aspektów dziedzictwa kulturowego ludów tubylczych Hispanoameryki. Obszarem jej szczególnego zainteresowania jest Republika Peru – zarówno trudna historia tego kraju, jak i wyzwania peruwiańskich polityk kulturowych i procesy kształtujące współczesne relacje między państwem i społecznościami tubylczymi zamieszkującymi jego terytorium. Autorka dwóch książek, które ukazały się w serii „Studia Latynoamerykańskie Uniwersytetu Jagiellońskiego”: Prekolumbijski image Peru. Rola archeologii i dziedzictwa inkaskiego w kształtowaniu peruwiańskiej tożsamości narodowej (2010) oraz Machupicchu. Między archeologią i polityką (2013).
Czy kiedykolwiek zastanawialiście się, jak zrozumieć najmroczniejsze rozdziały historii ludzkości w sposób prosty i przystępny? "Ideologia nazizmu i eksperymenty medyczne jako symbole ludzkiej zagłady", autorstwa Dawida Skrobiszewskiego, który na co dzień pracuje jako nauczyciel w polskiej szkole, oferuje unikalną perspektywę przedstawienia wydarzeń historycznych.
Dzięki swojej pasji do historii i doświadczeniu w nauczaniu autor przekłada złożone wydarzenia historyczne na język zrozumiały dla każdego odbiorcy. Ta książka nie jest kolejnym ciężkim tomem akademickim, ale przystępnym i wciągającym przewodnikiem historycznym, który w prosty i przejrzysty sposób opisuje ideologię nazizmu oraz zwięźle przedstawia temat eksperymentów medycznych przeprowadzanych w obozach koncentracyjnych. (o których nie mówi się w szkole). To idealna propozycja dla każdego, kto pragnie zrozumieć fakty historyczne w sposób prosty, bez zanurzania się w skomplikowane słownictwo.
Ten historyczny wytwór nie jest długą książką, co czyni ją jeszcze bardziej atrakcyjną. Autor zwięźle, ale też wyczerpująco omawia jedne z najciemniejszych kart historii XX wieku, umożliwiając czytelnikom szybkie zrozumienie i przyswojenie skomplikowanych zagadnień.
Zachęcamy do zapoznania się z tą wyjątkową książką, która pokazuje, że zrozumienie historii jest możliwe dla każdego, niezależnie od stopnia wiedzy historycznej. Niech będzie to zaproszenie do podróży, która zmieni postrzeganie przeszłości i jej wpływu na nasz współczesny świat. Odkryjcie, jak zwykły nauczyciel historii przekłada skomplikowane wydarzenia na lekcje, które pozostaną z czytelnikiem na długo.
Alfons Mucha (1860–1939) jest jednym z najważniejszych przedstawicieli stylu secesyjnego, a jego twórczość stała się symbolem przełomu XIX i XX wieku. Prace tego wybitnego czeskiego malarza i grafika charakteryzują się zmysłowymi liniami i ornamentami, bogactwem detali i subtelną kolorystyką. Wyidealizowane bohaterki jego dzieł przypominają niedostępne egzotyczne boginie, leśne rusałki lub senne zjawy. Mucha zdobył sławę dzięki swoim plakatom reklamowym, które wprowadziły nową estetykę do sztuki użytkowej i przyniosły mu międzynarodowe uznanie. Album ten jest wyjątkowym hołdem dla twórczości artysty, zawierającym fotografie jego najważniejszych dzieł, od plakatów i ilustracji po monumentalne malowidła i projekty dekoracyjne. Książka oferuje również wnikliwy wgląd w życie i twórczość Muchy.
Autorka, historyczka sztuki Luba Ristujczina, zdradza tajemnice biografii artysty, inspiracje, obsesje i tajniki warsztatu, a także analizuje wpływ jego twórczości na sztukę współczesną.
Czy nasza historia znowu się powtarza?
Pierwsza książka o pięciu wiekach relacji Niemiec i Rosji oraz o szczególnej roli, jaką odgrywała w nich Polska. Zawiera wiele do tej pory nieznanych faktów i przełomowych interpretacji. Oparta jest na do niedawna nieznanych dokumentach, skrywanych w najtajniejszych archiwach Kremla. Stanowi udaną próbę nowego odczytania dziejów Polski i Europy Środkowej.
Nie przesadzają ci, którzy twierdzą, że mieć takich sąsiadów jak Rosja i Niemcy, to mieć sąsiadów z piekła rodem. Nie tylko dlatego, że przez pewien czas zarówno w Rosji (tam ponad siedem dekad), jak i w Niemczech (dwanaście lat) panowały totalitarne, nieludzkie i bezbożne ideologie, które uzasadniały zbudowanie i funkcjonowanie aparatu państwowego, czyniącego z ludobójstwa zwyczajny, niemal rutynowy instrument władzy.
Sojusz tych dwóch totalitarnych mocarstw w latach 1939–1941 oraz ich militarna konfrontacja w latach 1941–1945 oznaczały apokalipsę dla dziesiątków milionów ludzi na Starym Kontynencie. Jednak historia współpracy Berlina i Moskwy (Petersburga) sięga znacznie dalej niż pakt Hitler – Stalin z 23 sierpnia 1939 roku. Przez ponad półtora wieku ta współpraca z piekła rodem przyczyniła się do fatalnej w skutkach rewolucji geopolitycznej w Europie Środkowej, jakim było zniszczenie państwa polskiego pod koniec XVIII wieku, a następnie utrzymywanie do 1918 roku rozbiorowego status quo na naszych ziemiach.
Zakusy na niepodległość i całość Rzeczypospolitej piekielni sąsiedzi mieli już wcześniej. O tych diabelskich planach i próbach ich realizacji – aż do czasów Putina i Scholza – jest ta książka.
KONIEC ŚWIATA I INNE USTROJSTWA to zbiór pięciu komedii Andrzeja Chichłowskiego, które najlepiej opisują poniższe słowa Grzegorza Mrówczyńskiego i Jerzego Kosiewicza:
„Komedie Andrzeja Chichłowskiego doświadczonego w wielu dziedzinach twórcy teatralnego – to świetna wiadomość dla polskich scen i nienasyconej dobrą rozrywką publiczności. W Końcu świata i innych ustrojstwach satyrze poddane zostały ważne tematy, z polityką i miłością na czele. Autor nie pobłaża ludzkim słabościom, ale jego bohaterowie są przekonani, że ich mataczenia nigdy się nie wydadzą. Siłą humoru Chichłowskiego jest błyskotliwy dialog, a także zaskakujące i dowcipne pointy”. - Grzegorz Mrówczyński, reżyser
„Andrzej Chichłowski jest absolwentem Wydziału Aktorskiego łódzkiej filmówki, przewodniczącym Zarządu Sekcji Teatrów Dramatycznych w Związku Artystów Scen Polskich oraz aktorem teatralnym i filmowym, reżyserem i scenarzystą. Pisze od zawsze. Jego dramaty są świadectwem nienagannej i pięknej polszczyzny. Uwidacznia się to szczególnie w publikowanych właśnie pięciu komediach, które wyróżniają się dramaturgiczną precyzją o uniwersalnym wydźwięku. Kreuje w nich postaci, sytuacje i dialogi, które są intrygujące i poważne. Wzbudzają salwy śmiechu i braw. Są na wskroś teatralne. Zawsze skupiają uwagę. Emanują scenicznym pięknem i artyzmem. Andrzej Chichłowski zostanie niebawem zaliczony do grona najlepszych współczesnych komediopisarzy”. - Jerzy Kosiewicz, krytyk teatralny
Książka, łącząca elementy rozważań filozoficznych z opisem ważnego zjawiska popkultury, próbuje rozstrzygnąć paradoksy horroru w filmie, literaturze oraz najogólniej w życiu człowieka.
„Zwykle unikamy tego, co wywołuje stres – zauważa autor. – Nie sterczymy dla rozrywki w korkach samochodowych, nie uczestniczymy – jeśli nie musimy – w sekcjach zwłok. Dlaczego więc tak chętnie poddajemy się fikcjom, które nas przerażają?” Gwałtowne emocje, jakie wyzwala horror, są paradoksalnie nieuzasadnione: boimy się zwykle czegoś, co nie istnieje. Co więcej – mamy świadomość, że uczestniczymy w grze fikcji.
Horror – zdaniem Carrolla – jako gatunek literacki i filmowy, a także rodzaj estetyki, jest w gruncie rzeczy tworem schematycznym, a skuteczność pewnych jego konwencji i sposobów oddziaływania na ludzkie emocje – wykalkulowana i sprawdzona w praktyce. Dlatego niesamowite bądź krwawe opowieści, choć wywołują strach i poczucie dyskomfortu, przez wieki nie tracą na popularności.
Dwudziesty pierwszy wiek. Wszyscy zalatani, śpieszący, ścigający się z czasem. Jak tu jeszcze znaleźć chwilę na przeczytanie dobrej książki? Zmęczeni po pracy i licznych innych obowiązkach padamy na twarz, a najlepiej odpoczywamy przy telewizji lub w Internecie. A książka? Kto na to ma czas? Może co najwyżej co trzeci emeryt. Jestem emerytką, ale nie znaczy to, że ta książka jest tylko dla emerytów. Wręcz przeciwnie.nnChciałabym zaprezentować moją biblioteczkę "w pigułce". Mam sporo książek dotyczących duchowości Kościoła katolickiego, które w ostatnich latach przeczytałam. Ponieważ ich treść jest jak "skarb znaleziony na roli", postanowiłam je rozpowszechnić, przedstawiając zwłaszcza te strony, które są dla mnie szczególnie bliskie, a dają nadzieję i pokój serca. Mamy pokój mimo drastycznego podziału między Polakami. Hybrydowe podjazdy reżimu Łukaszenki dodatkowo jeszcze próbują nas podłamać i przestraszyć. Przez nasze położenie geograficzne niemal od początku istnienia państwa Mieszka I narażeni jesteśmy niestety na wszelkiego rodzaju konflikty zewnętrzne.nnCieszmy się zatem słońcem, wiatrem i deszczem, świergotem ptaków i wonią kwiatów i ziół. Cieszmy się przyjaźnią z Bogiem, niech nic i nikt nam tego nie zakłóca. Co będzie potem? Nie wiadomo, ale miejmy wiarę i nadzieję, a najwięcej miłości i dobra w sobie. "Zło dobrem zwyciężaj". Życie jest bardzo krótkie, a przed nami wieczność. Jaka będzie? To zależy od nas teraz. Śpieszmy się kochać ludzi, bo odchodzą tak szybko...
Malarstwo barokowe na Śląsku to fenomen, który nie przestaje intrygować. Nasza nowa książka Johann Jacob Eybelwieser młodszy. Wrocławski malarz doby baroku, prezentuje światu sylwetkę Johanna Jacoba Eybelwiesera młodszego, uznawanego za jednego z czołowych i najpłodniejszych malarzy działających w osiemnastowiecznym Wrocławiu. Życie Eybelwiesera i organizacja jego warsztatu przypominają casus wielkiego mistrza wcześniejszego pokolenia Michaela Willmanna, zwanego śląskim Rembrandtem. Bycie artystą schyłku baroku wymagało nie tylko talentu artystycznego, ale też instynktu wytrawnego dyplomaty. Strategia rozwoju kariery artysty, świadomie budującego swoją pozycję we wrocławskim społeczeństwie, musiała uwzględniać lawirowanie między zleceniami od protestanckich mieszczan i wpływowych zakonów katolickich. Dzięki wielostronnej analizie warsztatu malarskiego i uwzględnieniu kontekstu komercyjnego możemy lepiej zrozumieć ekonomiczne aspekty produkcji artystycznej, w tym rzadko poruszane kwestie marketingu i marki osobistej. Na kartach książki znajduje się ponad 260 ilustracji oraz klarownie usystematyzowany katalog 230 dzieł malarza powstałych od rozpoczęcia samodzielnej kariery artystycznej w 1699 roku do śmierci w roku 1744. To także wnikliwe spojrzenie na twórczość mistrza uwzględniające aspekty technologiczne i ikonograficzne, historię oraz okoliczności powstania dzieł, dzięki którym można wskazać ich miejsce w całym dorobku artysty.
David Attenborough jest najbardziej znanym popularyzatorem wiedzy przyrodniczej na świecie, twórcą filmów przyrodniczych, który z kamerą objechał świat, pokazał nam całe królestwo zwierząt i przeanalizował każdą większą grupę w kontekście roli, jaką odegrała w długim spektaklu życia, od jego początku aż po dzień dzisiejszy. Życie na Ziemi, czyli najwspanialsza historia na świecie to książka, która powstała w wyniku trwających trzy lata podróży i badań, które towarzyszyły realizacji tych filmów.Przestawiamy nowe, w pełni zaktualizowane wydanie tej przełomowej książki, która zasadniczo zmieniła sposób, w jaki postrzegamy świat. Jest to zdumiewająca celebracja ewolucji życia na Ziemi, opowiedziana na podstawie analizy życia zwierząt i roślin, z udziałem całej gamy organizmów, jakie kiedykolwiek żyły na tej planecie.To wydanie powstało, by uczcić 40. rocznicę pierwszej publikacji książki. David Attenborough zabiera czytelnika w niezapomnianą podróż, całkowicie aktualizując i uzupełniając oryginalny tekst, biorąc pod uwagę współczesne odkrycia naukowe z całego świata, a także uzupełniając je o wspaniałe fotografie, aby zilustrować książkę w znacznie lepszy sposób, niż było to możliwe czterdzieści lat temu.Jak pisze autor, streszczenie trzech miliardów lat historii na ponad trzystu stronach, a także opisanie w obrębie każdego rozdziału grup zwierząt zawierających dziesiątki tysięcy gatunków, zmusza do znacznych uproszczeń. Jego metodą jest próba dostrzeżenia jednego, najbardziej znaczącego wątku w historii danej grupy, a następnie skoncentrowanie się na prześledzeniu go, ignorując inne kwestie, niezależnie od tego jak kuszące mogłyby się wydawać.Aby ułatwić rozpoznawanie kolejnych bohaterów tej historii, zamiast naukowego, łacińskiego nazewnictwa, używał będę raczej zwyczajowych nazw zwierząt. Osoby, które chciałyby dowiedzieć się więcej na temat danego gatunku, w bardziej technicznej literaturze, znajdą jego nazwę naukową w indeksie. W przeważającej części, zamiast wykorzystywać nazwy okresów geologicznych, wiek będę wyrażał w wartościach bezwzględnych, a więc w milionach lat. Nie będę również wymieniał nazwisk naukowców, których praca dostarczyła faktów i teorii, na których oparta jest niniejsza książka. Zrobiłem to wyłączenie w celu zachowania przejrzystości narracji. Nie zamierzam umniejszać długu, jaki mamy wobec nich wszyscy my, którzy czerpiemy przyjemność z obserwowania i rozmyślania o zwierzętach. Naukowcy ci i ich badania dostarczyli nam najcenniejszej z obserwacji: umiejętności dostrzegania ciągłości natury we wszystkich jej formach, oraz uświadomienia sobie naszego miejsca w przyrodzie.
Johnny Kentowski – as myśliwski, który został Polakiem Kiedy dostał skierowanie do Dywizjonu 303, prychnął z pogardą: „O polskim lotnictwie wiedziałem tylko tyle, że przetrwało jakieś trzy dni w starciu z Luftwaffe”. Nie spodziewał się zbyt wiele po tej „bandzie dzikusów” - przymusowo uziemieni, zamiast Niemców podbijali Brytyjki i lokalne puby, nie przejmując się nieznajomością angielskiego. Gdy wreszcie pozwolono im latać – pierwsze zestrzelenie było efektem samowolnego wyłamania z szyku. „Rozwalają wszystko, co wejdzie im w drogę. Uwielbiają strzelać do szkopów i traktują to jako świetny ubaw” – przyznał osłupiały Kentowski. Zachwycony polską brawurą zaczął uczyć się języka polskiego, przyjął jako osobisty emblemat polskiego orła na tle kanadyjskiego klonowego liścia, a brytyjskiego oficera, który nie wstał do polskiego hymnu, położył jednym uderzeniem pięści. 21 lat w lotnictwie wojskowym miało swoją cenę. Nieudane związki z kobietami, trudne relacje z dziećmi oraz alkohol, pozwalający oswoić powracające koszmary. Dopiero po śmierci John Kent mógł wrócić tam, gdzie czuł się najlepiej, do swoich Polaków – jego prochy rozsypano nad bazą myśliwską RAF w Northolt.
Żyjącego w latach 18561939 Zygmunta Freuda bez wątpienia można uznać nie tylko za najbardziej znanego psychiatrę, ale wręcz za najbardziej rozpoznawalnego lekarza i uczonego na świecie. Większość współczesnych ludzi, nawet tych nieobeznanych z jego dorobkiem, bez problemu rozpozna go na zdjęciu, czego nie można powiedzieć chociażby o odkrywcy penicyliny Alexandrze Flemingu czy wynalazcy szczepionki przeciwko wściekliźnie Ludwiku Pasteurze, a przecież obaj zapisali się na trwale w historii medycyny. Co ciekawe, niemal każdy, widząc fotografię tego eleganckiego starszego pana, bo właśnie wizerunki Freuda z lat dojrzałych są bardziej znane niż te z czasów jego młodości, nie tylko wymieni nazwisko uwiecznionego na niej lekarza, ale powie, że na zdjęciu widnieje słynny psychiatra. I jest to powszechny błąd, bo wprawdzie bohater tej publikacji słynął ze swoich badań w dziedzinie psychiatrii i psychologii, ale z wykształcenia był neurologiem i na początku swojej drogi naukowej zajmował się głównie badaniami mózgu. Rozpieszczony przez uwielbiającą go matkę, która była przekonana, że jej pierworodny w przyszłości zostanie wielkim człowiekiem, od dziecka był przekonany, że czeka go sława. I rzeczywiście tak było, bo jego kontrowersyjne odkrycia wywróciły do góry nogami całą dotychczasową wiedzę o ludzkiej psychice.
Spis treści:Kilka słów wprowadzeniaI. Przed wielką bitwąII. Bitwa pod Wagram (56 lipca 1809 r.)AneksySpis map i schematówBibliografia O książce:4 lipca od popołudnia zaczęło się zbierać na załamanie pogody. Pod wieczór lunęło rzęsistym deszczem z piorunami i z silnym wiatrem jakby zapowiadały to, co wydarzy się od następnego dnia. Niebo zaszło ciemnymi chmurami, ubierając letni dzień w ponure barwy. Kuzyn cesarzowej służącyw 9. pułku strzelców konnych de Tascher zapisał: brnęliśmy w błocie i zanurzeni w ciemnościach nocy; deszcz lał się strumieniami. W Dzienniku operacyjnym głównej armii austriackiej znalazł się taki zapis: Deszcz i grad lały raz za razem tak potężnymi strumieniami, że awanpoczty ledwo utrzymywały się w siodłach. De Castellane zanotował: Deszcz lał się strumieniami. Cesarz wsiadł na konia o północy i był na nim aż do godziny czwartej rano.Przy zapadających ciemnościach korpusy II Oudinota, III Davouta, IV Masseny przesunęły się na pozycje, z których przystąpić miały do forsowania rzeki.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
