Książka ta, dzięki klarownemu opisaniu różnych źródeł powstawania problemów i konfliktów społecznych, daje podstawy do zrozumienia także dzisiejszych gospodarczych oraz kulturalnych problemów. Obecnie świat szuka prawidłowych kierunków rozwoju. Autor nie podaje gotowych schematów rozwiązań, bo społeczne życie zmienia się pod wpływem wielu czynników, do których powinny się dostosować na bieżąco gospodarka i prawo, jednak opisuje zasady, którymi powinno kierować się państwo, by umożliwić harmonijny rozwój w sferze gospodarczej, prawnej i kulturalnej . Sfera gospodarcza, a także sfera państwa, która zajmuje się opracowywaniem prawa oraz sfera kultury i edukacji, która wspiera indywidualny rozwój każdego człowieka, powinny rozwijać się niezależnie, zgodnie z zasadą trójpodziału społecznego, chociaż muszą ze sobą odpowiednio współpracować.
Książka przedstawia dzieje Dywizji Kozaków Sułtańskich - polskiej formacji wojskowej, utworzonej z inicjatywy stronnictwa Czartoryskich przez rząd Wielkiej Brytanii. Dywizja została sformowana na terytorium Turcji, w listpadzie 1855 roku. Nie wzięła jednak udziału w żadnej bitwie i 31 lipca 1856 roku została rozwiązana, a jej żołnierze ulegli rozproszeniu. Ich losy są przykładem bohaterskich i często tragicznych postaw polskiej emigracji walczącej bezskutecznie niepodległość Polski w XIX wieku.
„O modlitwie” to tekst rekolekcji wygłoszonych przez o. Jorge Mario Bergoglio SJ w 1990 roku w La Plata zawiera cenne wskazówki na temat m.in. modlitwy w obecności Boga, modlitwy wstawienniczej i we wspólnocie, samotności przed Bogiem, ograniczeń i słabości modlitwy oraz różnic w modlitwie do Ojca, do Syna lub do Ducha Świętego.
Książka zawiera także praktyczna zachętę do modlitwy: „modlitwę pięciu palców”, która propagował arcybiskup Buenos Aires, obecnie Papież Franciszek. To prosty sposób, dostępny nawet dla dzieci, aby każdego dnia praktykować modlitwę za tych, którzy jej naprawdę potrzebują: za bliskich, za rodziców, nauczycieli, profesorów i katechetów, za przełożonych, sprawujących władze i stanowiących prawa, za pogrążonych w trudnościach, a na końcu – widząc już swoje problemy we właściwej perspektywie – za samych siebie. Warto stosować te metodę i rozpowszechniać ją wśród rodziny i znajomych oraz we wspólnotach. Dodatek stanowią modlitwy wypowiedziane publicznie przez Ojca Świętego.
Papież Franciszek jest człowiekiem wielkiej modlitwy. Jego siłą jest głębokie życie duchowe oraz doświadczenie duchowości ignacjanskiej, praktykowanej przez jezuitów. Oby „szkoła modlitwy” Papieża Franciszka sprawiła, że cała rodzina Kościoła przylgnie jeszcze bardziej do Chrystusa przez modlitwę.
Nowe wydanie - w dużym formacie z kolorową wkładką do wycięcia! Kolejny zeszyt ćwiczeń logopedycznych z serii ""Sylaby, słowa, wyrazy"" przeznaczony jest do utrwalania artykulacji głosek ciszących, dla dzieci z wadliwą realizacją tego szeregu. Zeszyt zawiera również ćwiczenia dla dzieci dokonujących substytucji głosek zwartoszczelinowych ciszących na ciszące szczelinowe i odwrotnie. Wszystkie zadania są przeznaczone przede wszystkim dla dzieci w wieku przedszkolnym i młodszym wieku szkolnym.
Studia z dziejów polskiej refleksji o polityce międzynarodowej, ukazujące najważniejsze koncepcje geopolityczne formułowane przez myślicieli i polityków od czasów I RP po wiek XX, m.in. Józefa Piłsudskiego, Romana Dmowskiego, Adama Czartoryskiego, Juliana Klaczki, Adolfa Bocheńskiego, Stanisława Stommy, Jerzego Giedroycia i Juliusza Mieroszewskiego.
„Pokusa, aby większość niepowodzeń Polski na arenie międzynarodowej w minionych stuleciach tłumaczyć jej położeniem geopolitycznym, jest silna i w znacznej mierze usprawiedliwiona. W istocie, trudno było o bardziej niefortunną konfigurację na Starym Kontynencie niż ta, w której centrum się znaleźliśmy. W analizie dziejów polskiej geopolityki można więc zwracać uwagę głównie na trudności, na jakie napotykaliśmy z racji na swe położenie między Niemcami a Rosją, kwitując je krótkim stwierdzeniem, że były na ogół zbyt duże, aby się z nimi skutecznie uporać. To byłoby jednak zbyt proste i jałowe. Geopolitycznego położenia co prawda się nie wybiera, ale trudno zarazem uznać, że przesądza ono raz na zawsze o losach danej wspólnoty politycznej, można je bowiem próbować kształtować. Polacy różnie sobie z tym radzili. Burzliwe dzieje Polski są z tego powodu niezwykle interesującą lekcją na temat czynników, jakie przesądzają o triumfach bądź klęskach w geopolitycznych rozgrywkach. Mówią też wiele o naszym narodowym charakterze i o specyfice polskiej polityki. Dlatego warto je analizować, szukając inspiracji do radzenia sobie z wyzwaniami, przed jakimi wciąż stajemy”. (fragment tekstu J. Kloczkowskiego "Przeklęte miejsce Europy?")
Wybór tekstów czołowego znawcy zagadnień prawnych i ustrojowych II RP, który w swych pracach dokonał gruntownej analizy ustroju Państwa Polskiego, odnosząc go do aktualnych trendów panujących w myśli politycznej i filozofii prawa. Spod jego pióra wyszły należące do najbardziej wnikliwych studia na temat Konstytucji marcowej i Konstytucji kwietniowej – ich podstaw teoretycznych, dyskusji prowadzących do ich opracowania i uchwalenia, wreszcie praktycznych dylematów związanych z ich funkcjonowaniem. Oprócz nich, w tomie znalazły się m.in. teksty poświęcone faszyzmowi, nazizmowi i komunizmowi, prawu międzynarodowemu oraz polskim i francuskim tradycjom politycznym – w których to dziedzinach Starzewski był uznanym autorytetem.
Wybór tekstów jednego z najwybitniejszych polskich myślicieli XX wieku, prekursora chrześcijańskiego liberalizmu, rozważającego zagadnienia m.in. istoty i granic wolności, natury komunizmu, zasad wolnego rynku, cywilizacyjnych konfliktów między Polską a Rosją.
Myśl bohatera niniejszej monografii otwiera przed czytelnikiem świat nietuzinkowej refleksji nad rzeczywistością. Lektura jego pism może bowiem stanowić dobre źródło inspiracji również dla współczesnych badaczy polityki. Paradoksalnie, niemal idiolektyczny styl i bardzo specyficzne pole zainteresowań powoduje, że odczytywanie i interpretowanie jego dzieł stanowi nie tylko odkrywanie terra incognita dorobku polskiej myśli, ale może również być punktem wyjścia do diagnozy współczesnego stanu społeczeństwa. Po tylu latach Kochanowski dostarcza współczesnym zestaw niezwykle cennych pytań, które już dziś, żyjąc w egalitarnym społeczeństwie, coraz trudniej sformułować.
Wybór tekstów wybitnych publicystów i uczonych z czasów II RP, analizujących założenia teoretyczne i próby wcielenia w życie idei komunistycznych, zwłaszcza na przykładzie rzeczywistości sowieckiej. Wśród autorów m.in. Marian Zdziechowski, Władysław Leopold Jaworski, Florian Znaniecki, Roman Dmowski, Józef Piłsudski, Adam Krzyżanowski, kard. Stefan Wyszyński, arb. Józef Teodorowicz, Ignacy Daszyński, Bolesław Limanowski, kard. August Hlond.
„Historia myśli politycznej II Rzeczypospolitej jest w znacznej mierze dziejami antykomunizmu. Był on czymś więcej niż prostą, propagandową odpowiedzią na sowieckie zagrożenie. Analizując komunizm w wydaniu bolszewickim, polscy uczeni i publicyści prowadzili wysokiej klasy studia politologiczne, prawnicze, ekonomiczne czy socjologiczne. Pisali głębokie teksty filozoficzne i błyskotliwe eseje publicystyczne. Nie poprzestawali na negacji odrzucanej teorii i jej praktycznych zastosowań. Krytykując komunizm, rozważali idee, w które on godził – wolność, sprawiedliwość, praworządność. Antykomunizm był bowiem znacznie bardziej twórczy niż twierdzą dziś niekiedy jego kontestatorzy. Oczywiście, nie brakowało artykułów i książek nieudanych, topornych, stawiających błędne tezy, wszak nie każdy antykomunista musiał być od razu wybitnie utalentowany i nieomylny. Nawet jednak z tym zastrzeżeniem, intelektualny dorobek antykomunizmu II Rzeczypospolitej imponuje rozmachem i jakością, niemającą wielu odpowiedników w osiągnięciach myśli politycznych innych państw. Polacy jak rzadko kto dobrze zrozumieli i opisali sowiecki komunizm. Szkoda, że także jak mało kto go doświadczyli…”
(ze Wstępu)
Platon na Wall Street. Konserwatywne refleksje o kryzysie ekonomicznym
– Czy współczesna filozofia polityczna sprostała wyzwaniu ideowej analizy kryzysu?
– Czego o etyce i wolnym rynku uczą nas klasycy filozofii, a czego musimy nauczyć się sami po doświadczeniu kryzysu ostatnich lat?
– Czy do opisu i zrozumienia kryzysu okazały się przydatne klasyczne teorie ekonomiczne?
– Czy kryzys skłoni do ograniczenia roli państwa w gospodarce czy zwiększy pokusę etatyzmu?
– Czy Unia Europejska sprzyja wolnemu rynkowi czy mu zagraża?
– Czy kryzys zmieni układ sił na arenie międzynarodowej?
– Czy w walce z kryzysem kalkulacje i interesy polityczne wezmą górę nad rachunkiem ekonomicznym?
Inspirowane myślą Adolfa Bocheńskiego studia współczesnych politologów, historyków i publicystów poświęcone polskiej myśli geopolitycznej i konserwatyzmowi – ich założeniom ideowym i kluczowym dylematom w XX wieku.
Przygotowując i spożywając jedzenie, opowiadamy o sobie. Niektórzy kreują te opowieści świadomie, inni nie. Lektura książki "W garnku kultury" może być krokiem w kierunku pogłębienia świadomości kulinarnych sygnałów, jakie wysyłamy każdego dnia (i jakie do nas docierają, wysyłane przez innych).
Książka podzielona została na trzy zasadnicze części o zróżnicowanej tematyce. Pierwsza – "Jedzenie w (nie)świadomości" – zawiera teksty, których autorzy podejmują refleksje nad funkcjami, jakie spełnia jedzenie w naszym codziennym życiu, oraz nad tym, na ile zdajemy sobie sprawę z wyjątkowego potencjału kulinariów w wyrażaniu i kreowaniu naszej tożsamości, systemu wartości itd.
Jednak kulinaria związane są nie tylko z czynnością spożywania, ale też oglądania i tworzenia. Dlatego druga część książki poświęcona jest "Medialnym i artystycznym kontekstom jedzenia".
Trzecia część książki zabiera czytelnika w najmroczniejsze strefy kulinarnych doświadczeń. Od razu zatem ostrzegamy, że tym razem nie będzie smacznie i przyjemnie. Podjęte tam zostają bowiem rozważania nad tymi kontekstami jedzenia, które zwykle są pomijane jako wstydliwe, szokujące, wkraczające w przestrzeń tabu: głód, kanibalizm, wydalanie itd.
Spis treści
Aleksandra Drzał-Sierocka, Wstęp
Wiesław Godzic, Aleksandra Kleśta-Nawrocka, Lucyna Zembowicz, Marta Dymek, Radosław Muniak, Jeść! Kulturowe konteksty jedzenia (zapis debaty)
CZĘŚĆ I: Jedzenie w (nie)świadomości
Joanna Mroczkowska, Praca w domu czy w gospodarstwie: wartościowanie zajęć domowych kobiet wiejskich
Dominika Potkańska, Zmierzch epoki tradycyjnego konsumenta, czyli jak wspólne zakupy ekologicznej żywności kształtują tożsamość społeczną młodych Polaków. Odradzający się ruch żywieniowy kooperatyw spożywczych w Polsce – przykład Warszawy
Ariel Modrzyk, Marnotrawstwo żywności. Zarys podstawowych uwarunkowań ekonomicznych i kulturowych
Agnieszka Długosz, Tomasz Trąbiński, Uważne jedzenie jako forma praktyki duchowej i filozofia codzienności
CZĘŚĆ II: Medialne i artystyczne konteksty jedzenia
Karol Jachymek, Wszystko czerwone. Coca-cola, PRL i kino polskie
Joanna Jeśman, Sztuka kulinarna postczłowieka, czyli bioartystyczny Master Chef
Monika Sońta, Blogowi profesjonaliści w kuchni, czyli o energii społecznej przełożonej na internetowe statystyki
Katarzyna Twardowska, „Baby do garów! ”, czyli feminizm od kuchni. Kulinaria w perspektywie genderowej
Agata Ciastoń, Kucharz na szklanym ekranie, czyli o różnych obliczach programów kulinarnych
CZĘŚĆ III: Nieprzyjemne jedzenie
Mateusz Skrzeczkowski, Sprawstwo w obliczu granicznego doświadczenia głodu w lagrze
– niemoralność heroicznej etyki
Radosław Filip Muniak, Filozofia kanibalizmu
Aleksandra Drzał-Sierocka, Food film na opak. Antyestetyczny wymiar jedzenia w filmach Wielkie żarcie, Super Size Me oraz Kucharz, złodziej, jego żona i jej kochanek
Z okazji kanonizacji Jana XXIII ukazuje się jego biografia, napisana przez wybitnego znawcę jego postaci i dzieła, Giuseppe Alberigo, zasłużonego zwłaszcza w czasie przygotowywania dokumentów w związku z procesem beatyfikacyjnym (początek lat 90.). To opracowanie pokazuje, że przy bliższym poznaniu życia papieża Jana nie tylko staje przed nami wzorcowe doświadczenie chrześcijańskie, ale w jego drodze życiowej odnajdujemy klucze do odczytania i zinterpretowania przyspieszonej odnowy Kościoła, której korzenie w znacznej mierze tkwią w nowości, jaką św. Jan XXIII wniósł w historię papiestwa. Osoba i pontyfikat św. Jana XXIII wciąż bowiem stanowią istotny punkt odniesienia i nieodwracalny moment w rozwoju współczesnego chrześcijaństwa, a zwłaszcza katolicyzmu rzymskiego.
Z lektury duchowej biografii św. Jana XXIII wyłaniają się trzy zasadnicze elementy, które pozostaną stałymi punktami odniesienia w całym jego życiu. Przede wszystkim jest to jego nieustanne dążenie do uświęcenia, wierności łasce; następnie jego obserwacja wydarzeń zarówno małej, jak i wielkiej historii; trzecim elementem jest Kościół, najbliższy mu horyzont w całej jego egzystencji. Na tle pozornej „zwyczajności” jego gestów – w których ocenie zdarzało się, że mylono prostotę z powierzchownością, posłuszeństwo z biernością, pokorę z bezosobowością – wybija się jego świetlana postać „dobrego giganta”, zdolnego sprawić, by wszyscy ludzie bezpośrednio odczuli miłość Ojca.
Giuseppe Alberigo (1926-2007), profesor zwyczajny historii Kościoła na Uniwersytecie Bolońskim, przez prawie pięćdziesiąt lat był duszą i sekretarzem Instytutu Nauk Religijnych, a także redaktorem naczelnym czasopisma Cristianesimo nella storia. Uniwersytety w Monachium, Strasburgu i Münster przyznały mu doktoraty honoris causa z teologii. Współpracował w przygotowaniu dokumentacji do procesu beatyfikacyjnego Jana XXIII. Pod jego redakcją ukazała się Storia del Concilio Vaticano II (1959-1965) [Historia Soboru Watykańskiego II (1959-1965)] w 5 tomach, publikowana jednocześnie w 6 językach od 1996 roku.
Jan XXIII był całe życie zupełnie normalnym człowiekiem, pochodził z przeciętnej rodziny, prowadził zwykłe życie kapłana i biskupa, w którym jednak musiał czasem rozwiązywać trudne, choć skądinąd całkiem prozaiczne problemy. Nie spotkamy u niego mistycznych przeżyć, nie był cudotwórcą, nie spędzał długich godzin w konfesjonale i nie miał stygmatów, nie nawrócił w swym życiu miriad pogan, ateistów i innowierców, wreszcie nie zginął męczeńską śmiercią, lecz umarł we własnym łóżku.
A i teraz wielu z przekąsem zauważa, że z cudami też się specjalnie nie popisał, skoro papież Franciszek zwolnił go z tego wymogu w trakcie procesu kanonizacji. A zatem po co nam taki święty? I skąd się nagle wzięło aż tylu ludzi żywiących do niego tak głęboką cześć, że Kościół zdecydował się obdarzyć go chwałą ołtarzy?...
W książce "Między homopresją a katonazizmem" Autorka przedstawia wyniki badań i analiz wypowiedzi na temat homoseksualizmu użytkowników internetowych portali dwóch gazet prezentujących zbliżone, liberalno-lewicowe poglądy na sprawy polityczne i społeczne, ale ukazujących się w różnych krajach – Polsce oraz Wielkiej Brytanii. W badaniu skupiono się głównie na analizie komentarzy zamieszczonych przez internautów pod artykułami poruszającymi kwestie mniejszości seksualnych opublikowanymi na portalach Wyborcza.pl oraz Guardian.co.uk w okresie od stycznia do września 2011 r.
Oba portale zostały poddane dokładnej analizie, w której, poza badaniem poszczególnych wypowiedzi internautów, postarano się też jak najpełniej przybliżyć kontekst związany z ich specyfiką, ustalając co mogłyby wpłynąć na sposób wypowiadania się użytkowników w badanym temacie.
Przeprowadzone jakościowe i ilościowe analizy stały się podstawą do postawienia tezy o tym, że w badaniu udało się stworzyć model będący nie tylko zbiorem możliwych sposobów mówienia o homoseksualizmie, ale stanowiący też w miarę uniwersalny zestaw sposobów prowadzenia dyskusji na ten temat. Z uwagi na charakteryzującą go schematyczność i przewidywalność pojawiających się po sobie wypowiedzi w analizie poddano w wątpliwość sensowność prowadzenia dyskusji na temat mniejszości seksualnych na forach internetowych, skoro szansa choćby częściowej zmiany stanowiska przedstawicieli którejkolwiek ze stron w toku tych debat lub zakończenia ich choćby cząstkowym kompromisem wydaje się być znikoma, jeśli nie żadna.
Praca bardzo młodej Autorki jest bardzo dojrzałą naukową analizą debaty na temat hmoseksualizmu - jest w ogóle jedną z najlepiej przeprowadzonych analiz dyskursu publicznego w naszej humanistyce.
"Tajemnica Graala. Śledztwo w sprawie Świętego Kielicha" to kolejna książka Grzegorza Górnego i Janusza Rosikonia z cyklu dziennikarskich dochodzeń tropami najważniejszych relikwii chrześcijaństwa. W trzecim tomie autorzy postanowili odnaleźć najbardziej poszukiwany przedmiot w dziejach świata, czyli Świętego Graala, a więc Kielich, którego miał użyć Jezus podczas Ostatniej Wieczerzy, gdy ustanawiał Eucharystię. Autorzy wyruszyli śladami owej relikwii, która wiodła od Jerozolimy, poprzez Rzym, do Hiszpanii. Na Półwyspie Iberyjskim dotarli do wielu tajemniczych miejsc, w których Kielich ukrywany był przez muzułmańskimi najeźdźcami. W Pirenejach zwiedzali niedostępne górskie klasztory, które dawały początek średniowiecznym opowieściom o Graalu i Rycerzach Okrągłego Stołu. Spotykali się z historykami, dzięki którym mogli zrekonstruować dzieje Świętego Kielicha ze wszystkimi perypetiami. Rozmawiali również z archeologami, którzy badali ów przedmiot, potwierdzając jego pochodzenie z ziem Bliskiego Wschodu i z czasów Jezusa. Dotarli też do wyników wielu badań na ten temat. W efekcie doszli do wniosku, że naczynie z jerozolimskiego Wieczernika znajduje się dziś w katedrze w Walencji. Wynikiem ich podróży do Europie i wielomiesięcznego śledztwa stała się niemal 300-stronicowa, bogato ilustrowana książka reporterska "Tajemnica Graala" – pierwsze na świecie tak obficie udokumentowane kompendium wiedzy na temat Kielicha z Ostatniej Wieczerzy. To publikacja oddzielająca rzeczywistość od mitów i legend oraz prezentująca prawdziwe dzieje Świętego Graala.
Zgodnie z założeniami reformy programowej uczniowie szkół ponadgimnazjalnych, którzy zdecydowali się wybrać kształcenie w zakresie rozszerzonym z przedmiotów ścisłych i przyrodniczych, kontynuują kurs historii w obrębie przedmiotu uzupełniającego historia i społeczeństwo. Prezentowana publikacja jest propozycją realizacji dziewięciu wątków tematycznych w ramach epoki starożytnej zawartych w podstawie programowej.
Mało kto wie, że Ojciec Święty Jan Paweł II niemal co piątek odprawiał nabożeństwo Drogi Krzyżowej na… dachu Pałacu Apostolskiego. Znajduje się tam 14 stacji wykonanych na polecenie Pawła VI. Nikt tam nie fotografował naszego papieża – poza Adamem Bujakiem, który został tam raz dopuszczony – w 1987 r. Nic tak nie oddaje głębi wiary przyszłego Świętego, jak wspomnienie odprawianej przez Niego prywatnie modlitwy Drogi Krzyżowej; jest to wspomnienie przejmujące. Zdjęcia oddają pełnię dramatu, jaki przeżywał Jan Paweł II krocząc w rozmodleniu od stacji do stacji; artysta utrwalił na Jego twarzy cierpienie, zdaje się On osobiście uczestniczyć w Męce Chrystusa. Tylko przy tej okazji można było zobaczyć papieża ubranego na czarno – celowo, by nie mógł stać się łatwym celem dla snajperów…
W przededniu kanonizacji Jana Pawła II czytelnicy otrzymują całkowicie unikatową książkę składającą się ponadto z wielu innych nie publikowanych zdjęć polskiego Papieża z okresu Triduum Paschalnego. „Via Crucis” to jednak dzieło nie tylko artysty fotografika, ale w jeszcze większym stopniu samego Jana Pawła II, którego krótkie, ale jakże głębokie i poruszające rozważania Drogi Krzyżowej znajdują się także na kartach tej książki. Zachowały się teksty dwóch Dróg Krzyżowych autorstwa Karola Wojtyły – Jana Pawła II; jedna z roku 1976, druga z 2000. Obie znalazły się w „Via Crucis”. Premiera książki przypada na początek Wielkiego Postu i poprzedza 9. rocznicę śmierci polskiego Papieża.
Comte, Renan, Claude Bernard to połączone w jeden tom trzy monografie, które pierwotnie (w latach 1966, 1969, 1970) ukazały się w serii „Myśli i Ludzie”. Stanowiły one efekt badań Barbary Skargi nad francuską myślą dziewiętnastowieczną.
Comte, głosząc również prymat obowiązku w etyce, (...) nie uznawał powszechnych i niezmiennych obowiązków wobec Boga, nie uznawał pozaczasowych dogmatów moralnych, głoszonych przez Kościół. Uznawał jedynie (...) ich wartość historyczną, odegrały one bowiem wielką rolę w dziele konsolidacji narodów, w dziele zjednoczenia intelektualnego.
Dla jednych [Renan] był pozytywistą, dla innych heglistą, dla jeszcze innych prekursorem Bergsona (...). Niektórzy uważali go za sceptyka i ironistę, inni za idealistę, miał pisać jak Platon, a myśleć jak Gorgiasz, wierzyć w Boga; niszczyć wiarę w Boga i religię chrześcijańską, głosić wzniosłe ideały moralne, wielbić piękno, ale i podziwiać brutalną siłę nowożytnych Niemiec.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
