Codziennie przechodzimy obok zwyczajnych budynków, ulic, miejsc. Nie przywiązujemy do nich wagi, nie widzimy w nich niczego specjalnego, a tymczasem niejedne z nich kryją niesamowite historie. Niezwykłe tajemnice takich zwykłych wydawałoby się miejsc na Pomorzu odkrywa przed nami Jerzy Łukaszewski. Jak sam mówi: Nie ma rzeczy i spraw nieciekawych. Wszystko zależy od tego, jak podejdziemy do tematu i ile czasu, wysiłku i umiejętności mu poświęcimy.Czy można podgrzać wodę w morzu? Kim były stolemy? Jak zwalczano czarownice? Gdzie po raz pierwszy w dziejach polskich pito kawę i herbatę? Jak produkowano słynnego goldwassera? Jakie zagadki kryją Bory Tucholskie? Skąd wywodzą się kaszubskie nuty? Jak spędzano wieczory, gdy nie było jeszcze ani radia, ani telewizji? Jaki udział mieli Pomorzanie w powstaniu styczniowym? Jaki związek ma Pomorze z Alzacją i Szwajcarią? Na te i wiele innych pytań znajdziemy odpowiedź w Pomorzu. Historii mniej znanej. Jerzy Łukaszewski zebrał wiele ciekawostek o regionie, przytacza legendy, baśnie, teksty piosenek, historie prawdziwe i te wymyślone przez samych Pomorzan, dawne akta sądowe i artykuły prasowe, a wszystko to ilustruje licznymi zdjęciami, pocztówkami, rysunkami, mapami.
Książka Tajne wojny służb specjalnych II RP. Działalność Ekspozytury nr 2 Oddziału II Sztabu Głównego WP w latach 30. XX w. autorstwa Roberta Witaka jest pierwszym opracowaniem dotyczącym historii i zadań realizowanych przez Ekspozyturę nr 2 (19291939). Publikacja szeroko omawia między innymi przygotowanie sieci dywersyjnej na obszarze Niemiec, ZSRR i na polskim pograniczu (jej uruchomienie przewidywano jedynie w razie napaści na Polskę) oraz akcje na Zaolziu i Rusi Podkarpackiej, wynikające z potrzeby zmiany przynależności państwowej tych ziem w obliczu spodziewanego upadku Czechosłowacji, zajęcia jej przez III Rzeszę i zmiany geopolitycznego położenia Polski. Porzucono wówczas podziały między sąsiadami i nawiązano współpracę z podziemiem czechosłowackim.Autor opisuje także działania Ekspozytury mające na celu wspieranie polskości i Polonii rozproszonej po świecie (zarówno w Niemczech, jak i dalekim Charbinie), a także zachowanie tradycji i kultury polskiej. Oddzielne miejsce poświęca prometeizmowi ruchowi walczącemu o wolność dla narodów ciemiężonych przez ZSRR.Tak szeroki wachlarz zagadnień wskazuje, jak ważną komórką była Ekspozytura nr 2. Mimo skromnych środków udowodniła, że aby skutecznie działać w szybko zmieniającym się świecie, należy patrzeć w przyszłość porzucić podziały społeczne i etniczne rozbijające spójność kraju, kultywować tradycję i świadomość narodową (szczególnie wśród młodzieży).Ekspozyturę tworzyli zwykli ludzie. Część z nich została skazana na emigrację, a inni działali w SZP-ZWZ-AK, niejednokrotnie płacąc za to więzieniem lub życiem. Dlatego tak istotne jest, aby dzisiaj pokazać, jak skomplikowane były losy II RP i ludzi, którzy jej służyli.
Przewodnik polskiej komunikacji lotniczej na rok 1933 jest to dwujęzyczne (polsko-francuskie) wydawnictwo, które było przeznaczone dla ówczesnych pasażerów Polskich Linii Lotniczych LOT. Poszczególne rozdziały zawierają praktyczne informacje. Przedstawiono w nich ogólne wiadomości o komunikacji lotniczej i o tym, jak przebiegał lot, omówiono także rodzaje samolotów znajdujących się w tamtym czasie we flocie firmy. Dla miłośników tematu z pewnością cenne będą zamieszczone rozkłady lotów i ich schematyczne przebiegi, a także informacje taryfowe oraz regulaminy.
Konstantynów (obecnie Konstantynów Łódzki) jesienią 1914 roku znalazł się na linii frontu w bitwie nazwanej Operacją Łódzką. Walczące ze sobą armie doprowadziły do spustoszenia tej niewielkiej wtedy osady. W wyniku późniejszych wydarzeń historyczno-politycznych związanych z podziałem Europy po II wojnie światowej temat ten zniknął z pamięci i kart historii. Niniejsza publikacja jest próbą przypomnienia tamtych mrożących krew w żyłach dla Konstantynowa dni. Mariusz Łochowski opowiada o ważnym wydarzeniu historycznym, jakim była Bitwa Łódzka 1914 roku, o jej przebiegu w skali małej osady, a także regionu. W książce zamieszczono relacje ówczesnych gazet i wspomnienia świadków, starano się oddać klimat tamtych krwawych i dramatycznych dni. Publikacja jest próbą zachęcenia Czytelnika do zgłębienia tematu największej bitwy manewrowej I wojny światowej oraz do odwiedzenia miejsc pamięci, których w naszym województwie jest wiele.
Kamil Śmiechowski w Łódzkiej wizji postępu zajął się tematem, który już od dawna czekał na przenikliwego i skrupulatnego badacza. Podjął się więc zadania, za którym w istocie kryło się wyzwanie. Dokonał rekonstrukcji oblicza społeczno-ideowego trzech pism: ,,Gońca Łódzkiego"", ,,Kuriera Łódzkiego"" i ,,Nowego Kuriera Łódzkiego"". Dzięki swojej imponującej pracy uzupełnił lukę powstałą w badaniach naukowych dotyczących łódzkiej prasy na przełomie XIX i XX wieku. Cezurę chronologiczną prezentowanej rozprawy otwiera ukazanie się pierwszego numeru ,,Gońca Łódzkiego"" w 1898 roku, zamyka natomiast wycofanie się władz carskich z Łodzi w 1914 roku i tym samym koniec pewnej epoki - życia miasta pod zaborem rosyjskim. Autor, analizując pisma reprezentujące postępowy, liberalno-lewicowy nurt w legalnej polskiej prasie codziennej Łodzi, odnosił się do rzadko poruszanych, lecz ważnych kwestii ideowych. Pytanie o kwestie światopoglądowe pozwoliło mu ustalić: do kogo, do jakich sił społecznych gazety te były skierowane. Śmiechowski zwrócił także uwagę na znaczenie polskiej prasy w czasach zaborów, podkreślił jej doniosłą, zdawałoby się już dzisiaj zapomnianą funkcję - instytucji społecznej. Jego dociekania służyły również namysłowi nad szerszymi zagadnieniami dotyczącymi wpływu łódzkiej prasy na życie społeczne miasta i związku głoszonych przez nią ideologii z poglądami łodzian. Łódzka wizja postępu wpisuje się więc w badania poświęcone dziejom i historii Łodzi, ,,polskiego Manchesteru"" w czasie jego wielkoprzemysłowego rozkwitu. Autorowi, historykowi i bystremu obserwatorowi życia społecznego, udało się włączyć w wielogłos o metropolii, będącej niegdyś niezwykłym tyglem kultur i narodów. Pracę uzupełniają aneksy i ilustracje.
Książka ,,Powstanie styczniowe w Łodzi i regionie. Studia i materiały"" autorstwa Karola Jadczyka, Jarosława Kity i Marii Nartonowicz-Kot składa się z dwóch części. W pierwszej z nich zamieszczone zostały trzy rozdziały poświęcone dziejom i tradycji powstania w latach 1863-1864 w Łodzi i w regionie. Między innymi przybliżono w nich Łódź i jej mieszkańców w dobie powstania styczniowego, poddano analizie lata 1861-1864, czyli okres przedpowstańczych manifestacji patriotycznych i dwa lata walk z rosyjskim zaborcą, przedstawiono sylwetki najważniejszych dowódców związanych z regionem łódzkim oraz podjęto temat tradycji powstania styczniowego w Łodzi w latach Drugiej Rzeczypospolitej. Ponadto opisano stosunek władz centralnych i lokalnych do weteranów walk z lat 1863-1864 i ich sytuację w okresie międzywojennym. Na drugą część opracowania składają się dwa pamiętniki i wspomnienie uczestników powstania, których los związał z Łodzią i regionem oraz list z 1913 r. napisany przez łódzkiego weterana powstania Józefa Malewskiego. Publikację wzbogacają liczne dodatki: ustawy i rozporządzenia wydawane przez władze Drugiej Rzeczypospolitej, dotyczące wsparcia dla weteranów polskich powstań narodowych, wiele unikatowych ilustracji oraz indeks osobowy.
Są takie wspomnienia, których nie zatrą lata i inne wydarzenia. Są miejsca i ludzie, do których tęsknimy przez całe życie. Pozostają w naszej pamięci również chwile i obrazy, które uporczywie i bezowocnie staramy się wymazać. Osób pamiętających drugą wojnę światową jest coraz mniej. Jedną z nich jest Tadeusz Pabin, autor publikacji ,,Chłopak z Przędzalnianej"". Jego książka jest opowieścią o tęsknocie do dziecinnych lat i rodziny, pierwszych zauroczeniach i przyjaźniach. Są to jednak także wspomnienia dziecka, a później młodzieńca, dotkniętego okrucieństwem wojny, chłopaka z zajętej przez hitlerowców Łodzi. Autor ze szczegółami opisuje lata okupacji, miejsca bliskie jego sercu - Księży Młyn, park Źródliska, do którego nie wolno było wchodzić Polakom, powojenną ulicę Piotrkowską, a także ważne chwile, m.in. moment wyzwolenia miasta przez wojska radzieckie. Kreśli swoją historię w charakterystyczny sposób, specyficznym, prostym językiem, tworząc niebywale sugestywne obrazy, dzięki czemu stajemy się świadkami wojennej codzienności i dowiadujemy się, jak zwykli łodzianie radzili sobie w tych trudnych latach. Książka ,,Chłopak z Przędzalnianej"" to oryginalna lekcja historii. Przepełniona atmosferą lat wojennych i powojennych oraz skrajnymi emocjami i osobistymi przeżyciami autora.
Książka stanowi rodzaj kompendium zawierającego podstawowe zagadnienia z zakresu retoryki klasycznej i jej współczesnych zastosowań, wraz z elementami sztuki dyskusji i erystyki. Wszystkie najważniejsze pojęcia z zakresu wymienionych dziedzin są jasno zdefiniowane i podparte licznymi przykładami. Opisanych jest kilkadziesiąt tropów i figur retorycznych, każdy z wieloma przykładami. Prawie czterdzieści chwytów erystycznych zobrazowanych jest przykładami wziętymi m.in. ze współczesnych mediów, z dyskusji przebiegających w telewizji, prasie i na internetowych forach.
KINOPASSANA to książka, w której Tomasz Raczek proponuje, by zamiłowanie do oglądania filmów wykorzystać dla poprawienia relacji z innymi ludźmi, a także odkrywania prawdy o sobie. Można to robić na poważnie i podczas zabawy. Kinopassana to sposób na to, by dzięki filmom mieć z życia więcej.
Czy pamięć o dokonanym dawno temu ludobójstwie pozwoli dziś ułożyć relacje z ukraińskimi sąsiadami? Czy nie stanie się przeszkodą w pomocy tym, których przodkowie pomagali Polakom?Czy wystarczy wspomnienie tych, którzy zapłacili za to własnym życiem?II wojna światowa. Józef, syn polskiego legionisty, kończy gimnazjum, przeżywa pierwszą miłość i pierwsze nadzieje.Jednak wojna i narastające nastroje nacjonalistyczne nie sprzyjają realizacji młodzieńczych planów. Romantyczna sceneria zmysłowej inicjacji dwojga młodych kochanków myli w tle rozgrywa się bowiem rzeź wołyńska.Mordy na mieszkańcach polskich wiosek dokonywane przez bandy UPA, odwetowe akcje Armii Krajowej, tragiczny pochód przez Ziemię Wołyńską wszystko to na zawsze naznaczy losy głównego bohatera, który dziś, prowokowany do zwierzeń, snuje swą przynoszącą ulgę opowieść.
Książka jest zapisem rozmów z ks. Jerzym Bryłą, znanym w Polsce a nade wszystko w środowisku krakowskim duszpasterzu, człowieku o wielkim sercu i wielkim formacie; legendzie środowiska artystycznego, głuchoniemych, Bractwa Kurkowego tak bardzo historycznie związanym z Krakowem i krakowskich wodociągów. Autor mówi o historycznym wątku Krakowa lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych; przemianach, jakie dokonały się w końcówce minionego wieku; rozprawia o kulturze, sztuce i literaturze; z niezwykła swadą i pasja mówi o Pięknie, Dobru i Prawdzie; o społeczeństwie, w którym żyje i któremu służy swoim kapłaństwem, o środowisku artystycznym Miasta Krakowa i krakowskim Kościele. Dzieli się też swoim kapłańskim doświadczeniem. W 2013 roku ks. Infułat Jerzy Bryła obchodzi 85 urodziny. Rozmowę przeprowadził Janusz M. Paluch.
Świadectwo więźnia pierwszego sowieckiego obozu koncentracyjnegoBorys Nikołajewicz Szyriajew, ur. w 1889 roku w Moskwie, po ukończeniu studiów na Uniwersytecie Moskiewskim służył w Białej Armii. Po wybuchu rewolucji październikowej prześladowany przez bolszewików. Dwukrotnie skazywany na rozstrzelanie, szczęśliwie ocalał. Drugi wyrok zamieniono mu na 10-letnie zesłanie. Trafił na Wyspy Sołowieckie, gdzie spędził prawie siedem lat. Był rok 1922. Autor dostał się do pierwszego w ZSRR obozu koncentracyjnego, który powstał w XV-wiecznym monasterze po wypędzeniu stamtąd mnichów w 1920 roku. Sołówki lat 20. stały się ,,wysypiskiem niedobitych wrogów rewolucji"", złożonych z wybitnych przedstawicieli inteligencji, wojska i duchowieństwa...Niegasnące światło to zwieńczenie twórczości Szyriajewa. Pierwsze wydanie książki ukazało się w Nowym Jorku w 1954 roku, ale do rak rosyjskiego czytelnika dzieło to trafiło dopiero w roku 1991. Pisarz zmarł 17 kwietnia 1959 roku w San Remo we Włoszech. Kilka lat wcześniej, w Rzymie, Szyriajew zmienił wyznanie i przeszedł na katolicyzm. Ten istotny fakt z życia pisarza często jest krytykowany lub pomijany w jego biografiach. Nadal jeszcze zarzuca mu się zarówno zdradę ojczyzny (ZSRR!), jak i wiary.
Życie Giovanni Battisty Montiniego – papieża Pawła VI w oczach osób związanych z nim samym i z jego procesem beatyfikacyjnym. Autorka zamieściła w książce obszerne wywiady: z szefem Centrum Studiów i Instytutu Pawła VI oraz z wicepostulatorem procesu beatyfikacyjnego i kanonizacyjnego Pawła VI. Czytając tę książkę poznamy wiele wydarzeń z życia papieża Montiniego, jego przyjaźń z bł. Janem XXIII i spotkania z kard. Karolem Wojtyłą, powiązania Pawła VI z Polską i Polakami. Dowiemy się, jakie zmiany dokonały się w Kościele za jego pontyfikatu oraz poznamy najważniejsze elementy nauczania Pawła VI.
Znajdziemy tu również reportaż z wizyty w domu narodzin Pawła VI w Concesio, świadectwa uzdrowień dokonanych za sprawą papieża Montiniego oraz cud uznany w jego procesie beatyfikacyjnym.
Na końcu zamieszczono modlitwy do nowego błogosławionego oraz jego nieznane, niepublikowane dotąd w Polsce fotografie.
Książka zawiera niepublikowaną korespondencję prowadzoną w latach 1959–2003 między wybitnymi i znanymi osobistościami z zakresu historii Polski i powszechnej: Janem Nowakiem-Jeziorańskim i Zbigniewem Brzezińskim.
W tej ciekawej wymianie myśli, opinii i komentarzy obaj wybitni mężowie stanu poruszają rozmaite kwestie związane m.in. z: sytuacją międzynarodową okresu „zimnej wojny”, funkcjonowaniem Radia Wolna Europa, polityką Stanów Zjednoczonych względem krajów tzw. bloku wschodniego, a zwłaszcza PRL, środowiskiem emigracji polskiej, w tym „Kultury”, wątkami biografii własnych i innych publicznych osób czy wizerunkiem Zbigniewa Brzezińskiego kreowanym w ówczesnej polskiej prasie.
Dzięki tej wyjątkowej lekturze poznajemy obu korespondentów z nieznanej, bardziej prywatnej, nieoficjalnej strony. Publikacja ukazuje też mało znane fakty, przytacza zaskakujące opinie i komentarze odnośnie do ówczesnej sytuacji międzynarodowej i krajowej.
Wydanie w 2014 roku zbiegnie się w czasie ze stuleciem urodzin Jana Nowaka-Jeziorańskiego i uchwalonym przez Senat RP rokiem Jana Nowaka-Jeziorańskiego.
W ostatnim czasie intensywnie rozwija się w Polsce kult św. Rity z Cascii, nazywanej świętą od spraw niemożliwych i po ludzku beznadziejnych. Żyła na przełomie XIV i XV wieku we Włoszech, ale podbija serca przykładem swego życia oraz niezwykłym wstawiennictwem u Boga również dzisiaj, w wielu miejscach na świecie. Jest wzorem chrześcijańskiej postawy jako dziewczyna, żona, matka, wdowa, siostra zakonna i mistyczka. Zdumiewa heroizmem swej miłości do Ukrzyżowanego, cierpliwością, duchem przebaczenia i pojednania. Papież Leon XII nazwał ją „drogocenną perłą Umbrii”, a Jan Paweł II podziwiał siłę jej wiary i męstwo w dźwiganiu krzyża. Rita jest patronką rodzin znajdujących się w trudnej sytuacji, opiekunką osób samotnych, zdesperowanych i będących w rozpaczliwym położeniu, chorych i strapionych, dziewcząt i kobiet, a także małżeństw, które nie mogą mieć dzieci.
Odbiorcy:
- duszpasterze szukający modlitw, którymi mogą wzbogacić nabożeństwa czy spotkania
grup parafialnych
- osoby pragnące pogłębiać modlitwę osobistą i rodzinną.
Albin z Albionu
z Albinem Tybulewiczem — działaczem polonijnym, społecznym, politykiem, filantropem i przyjacielem Polski rozmawiali: Radosław Ptaszyński i Tomasz Sikorski
Albin Tybulewicz był – zmarł bowiem na wiosnę roku 2014 – postacią w Polsce znaną, choć kraj opuścił jako nastolatek. Jego losy były tyleż tragiczne, co – mogłoby się wydawać na pierwszy rzut oka – typowe. Koniec beztroski i wszelkich młodzieńczych planów przyszedł 1 i 17 września 1939 roku. Luty 1940 to początek zsyłki całej rodziną w głąb ZSRR. Potem wyjście z armią Andersa do Iranu, szkoła w Indiach – był świadkiem odzyskania niepodległości przez ten kraj. Wyjazd do Anglii, studia, praca, miłość, rodzina… Ale w tle tych zwyczajnych polskich losów pierwszej połowy XX wieku jest też dorastanie młodego człowieka do polskości, oswajanie się z nią i dźwiganie niełatwej przecież historii i teraźniejszości z dumnie podniesioną głową, tym to bardziej fascynujące, że odbywa się w na emigracji i w czasie gdy ojczyzna z jednej okupacji dostaje się pod drugą, sowiecką. Albin Tybulewicz jest przykładem polskiego nacjonalisty, polskiego endeka pozytywnie nastawionego do świata, dumnego ze swego dziedzictwa i zarazem otwartego na to, co przychodząc ze świata jest dobre i zdolne ubogacić tradycję Polski chrześcijańskiej, co nie naruszając fundamentu i zasadniczej konstrukcji polskiego bytu narodowego czyni go atrakcyjniejszym, nowocześniejszym, nie zgnębionym, ale optymistycznie patrzącym w przyszłość. Albin Tybulewicz był znany w kręgach politycznych jako działacz emigracyjnego Stronnictwa Narodowego, sympatyk Ruchu Młodej Polski, potem członek Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego, bliski przyjaciel Wiesława Chrzanowskiego; był znany w świecie naukowym jako jeden z najwybitniejszych tłumaczy języka rosyjskiego; był znany jako społecznik potrafiący zorganizować licząca się pomoc dla kraju – ponad 175 20-tonowych ciężarówek – w potrzebie nocy kryzysu i stanu wojennego. Przyszedł czas, by Albina Tybulewicza i świat według niego, świat według polskiego endecka, poznało grono czytelników, także tych młodych. Może być on bowiem wzorem i autorytetem, niezłomnym w pragnieniu i czynieniu dobra – a takich bardzo nam dziś potrzeba.
Albin Tybulewicz (1929-2014) – jeden z nielicznych Polaków, którego biogram umieszczono w prestiżowym brytyjskim Who’s Who, działacz polonijny, czołowy działacz emigracyjnego Stronnictwa Narodowego i legendarny kurier tej partii do Polski, społecznik i filantrop. W czasach PRL-u zaangażowany w pomoc humanitarną dla Polaków, sympatyk i współpracownik Ruchu Młodej Polski, założyciel i lider londyńskich struktur Zjednoczenia Chrześcijańsko–Narodowego, światowej sławy tłumacz i redaktor periodyków naukowych oraz książek, ale przede wszystkich Przyjaciel Polski i Polaków, człowiek gołębiego serca i twardych przekonań. Posiadał imane brytyjskiego gentlemana połączony z literacką osobowością panów: Zagłoby, Jowialskiego i Samuela Pickwicka.
Tomasz Sikorski
Książka ukazała się dzięki wsparciu finansowemu Fundacji im. Arkadiusza Rybickiego oraz Fundacji Rodziny Witaszków.
Patronat medialny: Muzeum Historii Polski, Myśl Polska, Niezlomni.com, Biblioteka konserwatyzm.pl, Ośrodek Badań Bibliograficznych Uniwersytetu Szczecińskiego.
ISBN 978-83-60748-62-6, format A5, stron 223, cena detaliczna 28,90 w tym 5% VAT.
Od placu Żelaznej Bramy, od placu Bankowego, od Elektoralnej, Chłodną po naszej stronie pod murem lecieli i lecieli ludzie, kobiety, dzieci, wszyscy schyleni, szarzy, posypani czymś. Pamiętam, że zachodziło słońce. Paliło się. Ludzie lecieli i lecieli. Potokiem. Ze zbombardowanych domów.
Gdzie dziś, w świecie nowoczesnych technologii i nowych aparatów władzy, przebiega granica między intymnością a tym, co społeczne? W jaki sposób odnosimy się do własnego i cudzego życia? Jak je pokazujemy i jak o nim mówimy? Czego o formie życia uczy nas Gombrowicz? Informacje o autorach: Grzegorz Jankowicz (ur. 1978) - filozof literatury, krytyk i tłumacz. Pracownik Centre for Advanced Studies in the Humanities Uniwersytetu Jagiellońskiego. Wiceprezes Fundacji Korporacja Ha!art, redaktor jej dwóch serii wydawniczych: Linia Krytyczna i Proza obca. Redaktor działu kultury ,,Tygodnika Powszechnego"". Juror Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej Silesius. Dyrektor wykonawczy Festiwalu Conrad, Festiwalu Copernicus oraz Międzynarodowego Festiwalu Historycznego ,,Wiek XX. Anamneses"". Ostatnio opublikował `Po co jest sztuka? Rozmowy z pisarzami"" (Kraków 2013) oraz ,,Cmono. Rozmowy z pisarzami"" (Kraków 2013).
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
