ambridge English: Advanced Result is fully updated to prepare students for success in the new 2015 exam. The contemporary topics, lively texts and vibrant design keep students motivated and the online practice and online practice test provide plenty of opportunities for further learning outside class.
Zapraszamy do kolejnej podróży w czasie z Romanem Czejarkiem, który jest kopalnią wiedzy o ciekawostkach i sekretach dawnego Szczecina. Tym niezwykłym miastem na przemian władali Niemcy, Szwedzi, Francuzi, Duńczycy i Polacy. Swoje tajemnicze enklawy mieli tu także Rosjanie, pisząc po dostatniej wojnie jeden z najbardziej niezwykłych rozdziałów historii miasta nad Odrą. Co mają wspólnego słynne szczecińskie paszteciki i żelazna kurtyna? Kto i dlaczego zginął na defiladzie przyjaźni w 1962 roku? Czy dwa grunwaldzkie krzyżackie nagie miecze pochodziły ze Szczecina? Dlaczego właśnie nad Odrą wydarzyła się największa w Polsce katastrofa tramwajowa? Jeśli chcesz poznać odpowiedzi na te pytania, ta książka jest właśnie dla Ciebie! Czejarek odsłania kolejne tajemnice i nieprawdopodobne historie. Pisze m.in. o garstce żołnierzy Napoleona wykurzających Prusaków ze szczecińskiej twierdzy, retuszowanych fotografiach cesarza Wilhelma II i jego żony oraz o słynnych szczecińskich rodach Stoewerów, Brauenlichów i Toepfferów. Przypomina losy pierwszego fotoreportera Europy Maksa Dreblowa i Carla Hahlwega ? człowieka, który zrewolucjonizował produkcję zegarków. Tropi tajemnice wywiadu II Rzeczypospolitej i ujawnia kulisy szczecińskiej wpadki gwiazdy polskiego kina Igo Syma. Czas na drugą odsłonę Sekretów Szczecina!
W zestawie: książka, 2 płyty mini CD z nagraniami mp3 (nagrania do kursu i fiszek, również z możliwością pobrania plików mp3 ze strony www, przy pomocy dołączonego do zestawu kodu), 100 fiszek perforowanych z tłumaczeniem na język angielski i niemiecki, całość zapakowana w pudełko, zafoliowana.Survival Polish Crash Course jest idealny dla tych którzy:- nigdy nie uczyli się polskiego, ale zawsze chcieli,- chcą przyjechać do Polski i językowo przetrwać :)- chcą się przygotować leksykalnie do typowych sytuacji w kawiarni, taksówce, w Survival Crash Course znaleźć można ciekawostki i rady dotyczące realiów polskich związanych z kuchnią, komunikacją itp.mają już wstępne wiadomości o języku polskim i chcieliby je usystematyzować oraz zaktywizować (proste, jasne komentarze gramatyczne, usystematyzowane tabele).
Strategiczne działania bombowe prowadzone w Europie podczas II wojny światowej były tak samo istotne jak kontrowersyjne i żadna pozycja w historiografii nie przedstawia tak wszechstronnej analizy wszystkich ich aspektów jak Strategiczna Ofensywa Powietrzna przeciwko Niemcom autorstwa Charlesa Webstera i Noble Franklanda. Oddawany w Państwa ręce jest pierwszy tom tej pracy, która jest jedną z części oficjalnej brytyjskiej serii wydawniczej History of the Second World War traktującej o wkładzie, jaki Wielka Brytania wniosła do zwycięstwa w ostatniej wojnie światowej.
Pierwszy tom Strategicznej Ofensywy Powietrznej przeciwko Niemcom wprowadza Czytelnika w okres przygotowań do strategicznych działań bombowych, które w latach I wojny światowej były praktycznie nową metodą prowadzenia wojny. Opanowanie przestrzeni powietrznej nie tylko bardzo szybko przekształciło się w nowy sposób walki zbrojnej, ale stało się również impulsem do tworzenia koncepcji prowadzenia wojny rozciągających się zarówno na sferę taktyczną jak i strategiczną.
Autorzy szczegółowo omawiają ogólne założenia strategicznego wykorzystania sił powietrznych oraz kształtowanie się w okresie międzywojennym rewolucyjnych koncepcji mówiących o siłach powietrznych samodzielnie rozstrzygających konflikt zbrojny. Dalsze rozdziały przedstawiają zderzenie tych teorii z wojenną rzeczywistością i powstawanie nowych koncepcji odpowiednio dostosowanych do realiów wojny. W tym tomie opisano trzy najtrudniejsze dla Bomber Command lata, podczas których to dowództwo boleśnie zbierało doświadczenia, które miały procentować w późniejszym okresie wojny.
Praca charakteryzuje się dużą szczegółowością i klarownością przedstawiania wywodów - wszystko to ma na celu przedstawienie Czytelnikowi, od jak wielu czynników zależało w tamtym czasie prowadzenie tak nowoczesnej formy walki zbrojnej. Autorzy w obiektywny i gruntowny sposób przybliżają postaci osób podejmujących najważniejsze decyzje, szczegółowo analizują powody ich postaw i decyzji oraz, kiedy trzeba, bez zawahania opisują popełnione przez nich błędy i ich implikacje. Często przytaczane w trakcie narracji cytaty są wartościowym uzupełnieniem tych analiz. Całość sprawia, że ta pozycja, pomimo czasu, jaki upłynął od jej pierwszego wydania w 1961 roku, jest nadal bardzo wartościowym opracowaniem.
Artykuły składające się na niniejszą książkę skupiły się na zbadaniu specyfiki gospodarki bolszewickiej, stanowiącej podstawę nowego kulturalnego i państwowego ustroju Rosji Sowieckiej. Na wstępie chciałbym poczynić jedną uwagę: pochód bolszewizmu do celu – do czystego socjalizmu, który ma być urzeczywistniony naprzód w Rosji, a potem na całym świecie – nie podąża prostą drogą, lecz zygzakiem. Potyka się często wskutek zbyt szybkiego tempa, popełnia grube błędy prowadzące do ciężkich szkód, naprawianych kosztem wielkich ofiar. Front często musi się cofać, aby uniknąć niebezpieczeństwa związanego z poczynaniami, których niemożność przeprowadzenia bije w oczy. Po powrocie do sił następuje ponowny radykalny atak. Typowe dla dzisiejszej sowieckiej polityki gospodarczej są ciągłe zmiany taktyki, pozornie kłócące się ze sobą zarządzenia gospodarcze (nieraz dyktowane przez instynkt samozachowawczy partii), napięta, a często przeciągnięta do granic aktywność w walce o socjalizm.
Operacja warszawsko-iwangorodzka [warszawsko-dęblińska] była największym starciem armii Austro-Węgier, Niemiec i Rosji na wschodnim [rosyjskim] teatrze działań pierwszej wojny światowej w 1914 roku. Jej przeprowadzenie zmusiło obie strony skoordynowania działań wielkich związków operacyjnych (frontów). W toku samej operacji centralne miejsce zajmowały raczej cele polityczne, niż strategiczne: podobnie jak w przypadku natarcia niemieckich armii na Paryż w sierpniu 1914 r., tu głównym zadaniem 9. armii niemieckiej stało się opanowanie Warszawy. Wziąwszy pod uwagę nastawienie ludności Królestwa Polskiego, utrata kontroli nad tak dużym ośrodkiem polityczno-administracyjnym i kulturalnym Imperium Rosyjskiego równałaby się zapoczątkowaniu procesu rozkładu całej politycznej struktury państwa.
Interesy polityczne w oczywisty sposób przeważały w tej sytuacji nad względami militarnymi. Tak więc, z punktu widzenia dowództwa niemieckiego (tj. szefa sztabu Kwatery Głównej, generała piechoty von Falkenhayna oraz dowodzącego świeżo utworzoną 9. armią generała-pułkownika P. von Hindenburga), przemieszczenie wojsk na kierunek warszawski zostało wymuszone przede wszystkim natarczywymi monitami dowództwa austro-węgierskiego Frontu Północno-Wschodniego o wsparcie, niezbędne wskutek klęski w bitwie galicyjskiej. Bezpośrednio szturmować miasta z prawie milionową ludnością, bronionego przez system fortów i artylerię forteczną, Niemcy co prawda nie zamierzali, jednakże w toku operacji atakowano je, używając w tym celu do jednej trzeciej posiadanej piechoty i połowę kawalerii. Dowództwo rosyjskich armii Frontu Północno-Zachodniego (generał piechoty W. Ruzskij) również nie miało zamiaru bronić Warszawy: planowano ewakuować miasto i umocnić się na prawym brzegu Wisły, opierając się o twierdze Nowogieorgijewsk [Modlin] i Iwangorod [Dęblin]. Jednak dowodzący armiami Frontu Południowo-Zachodniego generał artylerii. N.I. Iwanow upierał się przy konieczności utrzymania Warszawy i wykorzystania jej jako przyczółka i bazy wypadowej do przeprawienia kilku armii na lewy brzeg Wisły i w dalszej kolejności natarcia na Berlin najkrótszą drogą - przez Poznań (niem. Posen). Ciekawe, że dowództwo niemieckie nie zdecydowało się wykorzystać tej najkrótszej drogi na Warszawę, tracąc drogocenny czas.
Pomysł opracowania Kopiału Dominium Wyszyna Fałkowska – autorstwa kancelarii dóbr Kazimierza Jakubowskiego – zrodził się z inicjatywy Konrada Muchy – badacza dziejów Fałkowa. W toku poszukiwania materiałów do historii miejscowości, dotarł on do Józefa Jakubowskiego – epigona rodu Jakubowskich, który wspomniał o cennych rękopisach rodowych, tj. kopiale majątkowym i prywatnym. Od tej pory Konrad Mucha szukał sposobności, by udostępnić te rękopisy dla szerszego grona odbiorców. W tym celu dotarł do Marcina Łuczkowskiego, który jako historyk dziejów ziemiaństwa na Kielecczyźnie, do tego pomysłu odniósł się bardzo pozytywnie. Zainteresował tą inicjatywą, Jerzego Gapysa pracownika naukowego Instytutu Historii Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach, również badacza dziejów ziemiaństwa. Po konsultacjach naukowych, przystąpiono do opracowania Kopiału. Marcin Łuczkowski jako redaktor pomocniczy, poza udostępnieniem odbiorcy nieznacznej części dokumentów i opisem naukowym – pojedynczych, miał nieoceniony wkład w edycję i korektę techniczną tekstu.
Prezentowany tom zawiera trzy rozprawy ze wczesnego okresu twórczości Schellinga.
Filozofia sztuki to wykłady uniwersyteckie autora z lat 1802-1805, wydane pośmiertnie z rękopisów przez syna Schellinga.
Pierwsza monografia unikatowego i jedynego nowoczesnego kanału śródlądowego (sztucznego przedłużenia Odrzańskiej Drogi Wodnej do wrót Górnośląskiego Okręgu Przemysłowego) zbudowanego w dwudziestoleciu międzywojennym na terenach współczesnej Polski. Książka jest interesującym rysem historycznym oraz próbą analizy niepowtarzalnego dziedzictwa kulturowego osadzonego w dolinie Kłodnicy na przestrzeni od Gliwic po Kędzierzyn-Koźle. Lokalizacja kanału na niemiecko-polskim pograniczu Górnego Śląska, w rejonie ubogim w naturalne cieki wodne, spowodowała, że dzisiejszy Kanał Gliwicki to niemy zapis dziejów gospodarczych, propagandy, historii politycznej, ale także, a może przede wszystkim, dzieło europejskiej myśli hydrotechnicznej międzywojnia, monumentalna architektura granitowych śluz, liczne mosty, jazy, legendarny przewał Kłodnicy i wiele innych budowli inżynieryjnych oraz hydrotechnicznych z lat 30. XX w. Całe to bogactwo techniki współegzystuje z reliktami o wiele starszego Kanału Kłodnickiego, z Kłodnicą, z wielkimi zbiornikami w Dzierżnie i współtworzy dzieło kultury technicznej o ponadprzeciętnym wymiarze.Pierwsza część książki zawiera rys historyczny stworzony na bazie materiałów zebranych w polskich i niemieckich archiwach. W drugiej zaprezentowano dzieła techniki osadzone na trasie górnośląskiej drogi wodnej, elementy kształtujące unikatowy krajobraz Kanału.Całość wzbogacają liczne fotografie (archiwalne i współczesne) prezentujące niedoceniany dotychczas świat techniki, a także liczne inwentaryzacje techniczno-budowlane. Książka jest też jedną z niewielu w Polsce monografii śródlądowych dróg wodnych.
Współczesny biedny Łazarz symbolizuje biedotę Południa świata. Stoimy w obliczu wygłodzonego Łazarza, ofiary struktur grzechu: 3 mld ludzi żyje za 2,5 dolara dziennie, 1 mld za dolara i dwadzieścia pięć centów.
Bank Światowy potwierdza, że 380 mln Afrykanów żyje za mniej aniżeli 75 eurocentów na dzień, podczas gdy każda europejska krowa ma do dyspozycji 2,50 euro na dzień, krowa amerykańska 5 dolarów, a krowa japońska 7 dolarów. Nasz system jest wprost diaboliczny. To system apartheidu światowego, w którym 20 proc. populacji konsumuje 80 proc. zasobów: planeta, na której żyje miliard otyłych i miliard wygłodzonych. System, w którym co minutę wydaje się 3 mld dolarów na zakup broni i w tej samej minucie umiera z głodu piętnaścioro dzieci.
Cóż uczyniliśmy z nauczaniem Jezusa w kwestii gospodarki i finansów? To pytanie wywołuje moje cierpienie. Jakże możemy stawiać tak wiele wymagań w odniesieniu do sfery seksu, a nie czynić podobnie w odniesieniu do finansów? W Biblii znajdujemy przecież jedynie trzy wypowiedzi Jezusa na temat małżeństwa i seksu, zaś całe mnóstwo na temat pieniędzy i ekonomii. 16. rozdział Ewangelii wg św. Łukasza jest jednym z przykładów.
Jako chrześcijanie świata zachodniego, powinniśmy zastanowić się, co uczyniliśmy z nauczaniem Jezusa w kwestiach ekonomii i finansów. Być może rację ma jezuita ojciec John Haughey, kiedy mówi: „My, ludzie Zachodu, czytamy Ewangelię, jakbyśmy nie mieli pieniędzy, i posługujemy się pieniędzmi, jakbyśmy w ogóle nie znali Ewangelii”. Musimy przyznać, że jako Kościół zdradziliśmy ewangelię, zapomnieliśmy o podstawowych elementach nauczania Jezusa: o słowach „Bóg lub Mamona”, czy też o poleceniu wydanym bogatemu: „Idź, sprzedaj wszystko, co masz, i rozdaj to biednym”.
Książka z serii „Zabytki Poznania” poświęcona pierwszej stałej polskiej scenie w Poznaniu. Piękny zabytkowy gmach Teatru Polskiego, który był wznoszony w czasach zaborów, to duma miasta, symbol niezłomności i jedności mieszkańców, znak polskości. O niełatwych początkach obiektu, a także o jego architekturze, opowiada Jerzy Borwiński – wybitny znawca tematu, konserwator zabytków. Życie artystyczne teatru opisuje Stefan Drajewski – dziennikarz, autor i współautor wielu publikacji o tematyce teatralnej. Cenne materiały ikonograficzne oraz zdjęcia współczesne Piotra Skórnickiego ułatwią zrozumienie tekstu osobom niezwiązanym z historią sztuki czy architekturą.
Przemówienia księdza Arcybiskupa Damiana Zimonia to prośba skierowana do ludzi dobrej woli o Boże podejście do wolności. Jej wzorem jest Jezus, który doskonalił swoją ludzką wolność do ostatniej godziny na krzyżu. Wołanie, aby zszedł z krzyża, było testem tej Jego wolności. On dał nam przykład. Dobrowolnie przyjęte cierpienie, upokorzenie i śmierć to narodziny do nowego życia, w pełni wolności. Oto tajemnica wiary, która nie mieści się w ludzkim myśleniu i dlatego jest kompletnie niezrozumiała dla wszystkich, którzy zamykają życie jedynie w doczesności. (...). Szczególnie cenne jest ukazanie pielęgnowania wolności w naszej Ojczyźnie. Jej historia jest pisana przez ludzi dorastających do coraz większej wolności tych, którzy wyżej cenili wolność, niż swe doczesne życie. Autor odsłania etapy tego zmagania o wolność od czasów rozbiorów Polski, aż do wyboru Jana Pawła II. (...). Wypowiedzi Księdza Arcybiskupa Damiana głoszone na Śląsku płyną nurtem słów Wojciecha Korfantego wypisanymi na jego pomniku: 'Jedyną tylko wypowiadam prośbę do ludu śląskiego, by został wierny zasadom chrześcijańskim i przywiązaniu do Polski'.
ks. prof. Edward Staniek
(ze wstępu)
Zapraszamy czytelnika do odbycia pasjonującej podróży śladami wielkich mistrzów tworzących dzieła o tematyce sakralnej. Bożena Fabiani jak zwykle wciąga czytelnika bez reszty w swoją opowieść: pisze z werwą, podąża śladami wielkich mistrzów, nie zapominając przy tym o dziełach. O malarzach opowiada tak, jakby byli jej dobrymi znajomymi. Pokazuje, jak patrzeć na ich dzieła, wyjaśnia ukryty sens obrazów, zastanawia się, czy talent i charakter idą w parze, czy artysta był swobodny w twórczości i czy był szczęśliwy w życiu. Główną ideą książki jest pokazanie i objaśnienie obrazów o tematyce ewangelicznej. Jak pisze profesor Fabiani: 'Malarstwo sakralne, jak wiadomo, stanowi ogromną większość ocalonych dzieł sztuki, niekiedy prawdziwych skarbów kultury, ale żeby je docenić i zachować dla przyszłych pokoleń, trzeba umieć je odczytać'. Liczne pozycje albumowe, jakie zalewają nasz rynek, traktują tę tematykę w sposób encyklopedyczny, podręcznikowy. Autorka wypełnia tę lukę, przybliża i objaśnia malarstwo, którego źródłem stała się Ewangelia. Profesor wpisuje swoją opowieść w szeroko pojęty kontekst historyczno-obyczajowy, tak w odniesieniu do samego zapisu Ewangelii i starożytnej Palestyny, jak i do konkretnego dzieła, badając czas i okoliczności jego powstania oraz cechy charakterystyczne, styl artysty i ducha epoki, nie wchodząc przy tym w zagadnienia czysto teologiczne i biblijne. To propozycja książki popularyzującej wiedzę o sztuce i pasję do sztuki. Zobacz też książkę w formacie MP3 w autorskiej interpretacji Bożeny Fabiani.
Modlitewnik Ecce Venio został zredagowany z okazj Roku Życia Konsekrowanego (2014-2016). Adresowany jest do członków Polskiej Prowincji Zgromadzenia Księży Najświętszego Serca Jezusowego oraz do osób i wspólnot żyjących charyzmatem o. Leona Dehona, założyciela tego Zgromadzenia. Oprócz modlitw i nabożeństw właściwych temu Zgromadzeniu
zawiera wiele nowych, które jeszcze lepiej wyrażają jego ducha.
Pasjonująca i bogata panorama historii kultury niemieckiej od narodzin świata germańskiego po dzień dzisiejszy!
- imponuje wszechstronnością i rozmachem,
- obejmuje wszystkie dziedziny ludzkiej aktywności: Literaturę, teatr, muzykę, sztuki plastyczne, architekturę, kulturę materialną, technikę i życie naukowe,
- ukazuje wptywy kultury niemieckiej w Europie i na świecie na przestrzeni wieków,
- omawia zróżnicowanie kulturowe i odmienności dróg rozwoju poszczególnych regionów Niemiec, wynikłe z różnych doświadczeń historycznych,
- podkreśla bogate uczestnictwo kultury niemieckiej w kulturze światowej XX wieku.
Praca zbiorowa przygotowana przez Fundację Studiów Religijnych z Bolonii
Wprowadzenie: Alberto Melloni
280 kolorowych stron, 300 ilustracji, zdjęć, grafik, diagramów i map.
Dla uczczenia pięćdziesiątej rocznicy zakończenia obrad Soboru Watykańskiego II oddajemy do rąk czytelników niezwykłą pozycję wydawniczą – ilustrowany atlas historyczny, który w pełnym świetle ukazuje to niezwykłe wydarzenie dla Kościoła i świata, od prac przygotowawczych po ostateczne konkluzje i rozstrzygnięcia.
Podczas gdy pokolenie, które tworzyło Sobór Watykański II, powoli odchodzi w przeszłość, ukazujący się właśnie atlas historyczny, opracowany pod kierunkiem Alberta Melloniego, przywołuje źródła, etapy i problemy soboru oraz wydobywa jego znaczenie przy pomocy metod właściwych badaniom historycznym. Atlas ten wyrósł z kwerend archiwalnych, edycji źródeł, przeróżnych monografii, a także pracy członków Fondazione per le scienze religiose Giovanni XXIII z Bolonii. Ukazuje on Sobór Watykański II jako wydarzenie, a zarazem po raz kolejny potwierdza, że dzięki badaniom historycznym sobór nie stał się zbiorem pustych cytatów i niewiarygodnych zabiegów teologicznych. Poprzez fotografie z tamtych lat, mapy, tabele, schematy i wykresy, opracowane specjalnie na potrzeby tej publikacji, atlas przypomina poszczególne fazy historyczne wydarzenia soborowego. Szczegółowe objaśnienia techniczne dotyczące konstrukcji auli, systemów głosowań oraz uczestników (organy kierownicze, komisje, biskupi, zakony, biegli, obserwatorzy, środki przekazu) dokumentują codzienny przebieg owego zgromadzenia o epokowym znaczeniu.
Książka mówi o tym, jak żyłem i zmieniałem się z Kierkegaardem. Próbowałem czytać Duńczyka już w Polsce w latach sześćdziesiątych minionego wieku i niewiele z tej lektury zrozumiałem. Dopiero w Kopenhadze, chyba w połowie lat siedemdziesiątych, zacząłem go czytać systematycznie i po duńsku. Od tego momentu upłynęło 40 lat. Z czasem mocno się go uczepiłem. Umieszczając obok siebie eseje, z których pierwszy pochodzi z 1992 roku, zaś ostatni z 2014, nieoczekiwanie zauważyłem, że mój stosunek do Kierkegaarda uległ z czasem zmianie, przechodząc od bezkrytycznego niekiedy zachwytu do podziwu mniej gorącego, wystudzonego doświadczeniem dojrzałości i nadchodzącej starości. - Bronisław Świderski
Jak rozjaśniająca była chwila śmierci Chrystusa, w której odrzucił narodowość! Nie chciał mieć z nią nic wspólnego. Jednak obecnie ortodoksi stali się prawdziwymi nacjonalistami – nawet tworzą teorie o chrześcijańskich państwach i narodach. A przecież gdy nacjonalizm dyktuje porządek dnia, trudno postawić na religię. Znakiem ortodoksji staje się wtedy narodowy fanatyzm. - Soren Kierkegaard
Bronisław Świderski (1946) - student Wydziału Filozofii i Socjologii relegowany z UW za udział w pokojowym proteście w 1968 roku, wielokrotnie przesłuchiwany, wcielony do karnej kompanii wojskowej, a następnie pozbawiony polskiego obywatelstwa, którego dotąd mu nie zwrócono. Od 1970 uchodźca polityczny w Danii, gdzie studiował socjologię kultury. Pracownik naukowy na Uniwersytecie Kopenhaskim, m.in. w Instytucie Slawistycznym i w Centrum Badawczym Sorena Kierkegaarda. ?
Książka Jacka Koronackiego nie pomija spraw najtrudniejszych i wołających o pomstę do Nieba: „Po spowodowaniu rozwarcia szyjki macicy lekarz chwyta stopę płodu i odpowiednio postępując wyciąga płód nogami do przodu z macicy; jeżeli szyjka jest rozwarta we właściwym stopniu, głowa płodu nie może się przez nią przedostać i pozostaje w macicy; dolne części płodu są na zewnątrz ciała matki; lekarz wprowadza do wnętrza organów matki nożyce Metzenbauma, posuwa się wzdłuż kręgosłupa płodu i gdy nożyce docierają do podstawy czaszki, wbija je w czaszkę oraz rozwiera, by powiększyć otwór; to pozwala wprowadzić następnie do czaszki aparat wyciągający z niej jej zawartość; czaszka ulega zgnieceniu i lekarz wyciąga cały martwy już płód na zewnątrz; może się zdarzyć, że szyjka zostanie nadmiernie rozwarta – wówczas płód należy przytrzymać w pozycji jak wyżej i przeprowadzić resztę procedury bez zmian (rzecz w tym, by dziecka nie zabić poza organizmem matki).”
To cytat z książki Jacka Koronackiego, który opisuje i analizuje amerykańską myśl konserwatywną na przestrzeni ostatnich kilkunastu lat. Sprawa szczególnie drastycznej metoda zabijania dzieci nienarodzonych w USA (w których co roku zabija się ok. 1,5mln. dzieci w łonach matek), „wynaleziona” i stosowana przez niejakiego dr. Haskella, zwanej „aborcją przez częściowe narodziny” (ang. partial birth abortion) trafiła najpierw do Kongresu, a potem do Sądu Najwyższego. Najpierw, w 1995 roku, obydwie izby uchwaliły ustawę zabraniającą ww metody. Ustawa została zawetowana przez prezydenta Clintona, a Kongresowi nie udało się odrzucić weta. Historia powtórzyła się dwa lata później, gdy podobne inicjatywy podjęło 30 kongresów stanowych, w tym Kongres Nebraski, który zezwolił na stosowanie tej procedury tylko wtedy, gdy trzeba ratować życie matki. W roku 2000, zwolennicy tzw. postępu, skierowali sprawę do Sądu Najwyższego, który pięcioma głosami przeciwko czterem orzekł, że ustawa z Nebraski jest sprzeczna z Konstytucją. W ten sposób zamknięta została droga do wprowadzenia podobnych ustaw w pozostałych 29 stanach. Szczególnym zjawiskiem w USA okazuje się ostatnio rola Sądu Najwyższego, który coraz częściej uzurpuje sobie prawo do bycia władzą ustawodawczą, a nie sądowniczą.
Kolejne rozdziały książki składają się na kronikę niszczącego USA kryzysu cywilizacyjnego, którego początki sięgają całkowitego zlekceważenia tradycji amerykańskiego Południa oraz zdrady idei federalizmu na rzecz budowy imperialnego państwa Lewiatana, by w wieku XX oddać kulturę we władanie postępowych inżynierów społecznych, zaś politykę powierzyć kaście ideologów lub cyników, którym to, co chrześcijańskie i tradycyjnie amerykańskie, jest doskonale obojętne lub wrogie.
Książka ma za tło z jednej strony szeroki kontekst historyczny, a z drugiej, bieżące wydarzenia polityczne od 1999 r. (naloty na Serbię, debata nad amerykańskim interwencjonizmem). Jej celem nie jest sucha synteza owej myśli, lecz przedstawienie aktualnych konserwatywnych analiz oraz odpowiedzi na współczesne wyzwania polityczne i kulturalne.
Metoda pracy oparta na dialogu i narracji dla logopedów, pedagogów i psychologów
Publikacja zawiera 17 scenariuszy obrazkowych. Każdy składa się z dużych i zrozumiałych dla najmłodszych dzieci ilustracji, które dzięki swojej prostej formie skupiają uwagę maluchów na istocie wydarzeń. Scenariusze są podstawą do prowadzenia zajęć z wykorzystaniem elementów narracji. Obrazki pozwalają na wprowadzenie tematu i rozwinięcie go. Charakteryzuje je różnorodność tematyczna, dynamika akcji i ukazanie wyrazistych emocji. W dołączonych instrukcjach znajduje się sporo propozycji zabaw i przykłady uproszczonej narracji. Scenariusze zostały wielokrotnie zastosowane w praktyce terapeutycznej, uzyskały pełną akceptację dzieci. Publikacja to twórczy sposób na wspomaganie rozwoju małego dziecka.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
