Praca zbiorowa przygotowana przez Fundację Studiów Religijnych z Bolonii
Wprowadzenie: Alberto Melloni
280 kolorowych stron, 300 ilustracji, zdjęć, grafik, diagramów i map.
Dla uczczenia pięćdziesiątej rocznicy zakończenia obrad Soboru Watykańskiego II oddajemy do rąk czytelników niezwykłą pozycję wydawniczą – ilustrowany atlas historyczny, który w pełnym świetle ukazuje to niezwykłe wydarzenie dla Kościoła i świata, od prac przygotowawczych po ostateczne konkluzje i rozstrzygnięcia.
Podczas gdy pokolenie, które tworzyło Sobór Watykański II, powoli odchodzi w przeszłość, ukazujący się właśnie atlas historyczny, opracowany pod kierunkiem Alberta Melloniego, przywołuje źródła, etapy i problemy soboru oraz wydobywa jego znaczenie przy pomocy metod właściwych badaniom historycznym. Atlas ten wyrósł z kwerend archiwalnych, edycji źródeł, przeróżnych monografii, a także pracy członków Fondazione per le scienze religiose Giovanni XXIII z Bolonii. Ukazuje on Sobór Watykański II jako wydarzenie, a zarazem po raz kolejny potwierdza, że dzięki badaniom historycznym sobór nie stał się zbiorem pustych cytatów i niewiarygodnych zabiegów teologicznych. Poprzez fotografie z tamtych lat, mapy, tabele, schematy i wykresy, opracowane specjalnie na potrzeby tej publikacji, atlas przypomina poszczególne fazy historyczne wydarzenia soborowego. Szczegółowe objaśnienia techniczne dotyczące konstrukcji auli, systemów głosowań oraz uczestników (organy kierownicze, komisje, biskupi, zakony, biegli, obserwatorzy, środki przekazu) dokumentują codzienny przebieg owego zgromadzenia o epokowym znaczeniu.
Książka mówi o tym, jak żyłem i zmieniałem się z Kierkegaardem. Próbowałem czytać Duńczyka już w Polsce w latach sześćdziesiątych minionego wieku i niewiele z tej lektury zrozumiałem. Dopiero w Kopenhadze, chyba w połowie lat siedemdziesiątych, zacząłem go czytać systematycznie i po duńsku. Od tego momentu upłynęło 40 lat. Z czasem mocno się go uczepiłem. Umieszczając obok siebie eseje, z których pierwszy pochodzi z 1992 roku, zaś ostatni z 2014, nieoczekiwanie zauważyłem, że mój stosunek do Kierkegaarda uległ z czasem zmianie, przechodząc od bezkrytycznego niekiedy zachwytu do podziwu mniej gorącego, wystudzonego doświadczeniem dojrzałości i nadchodzącej starości. - Bronisław Świderski
Jak rozjaśniająca była chwila śmierci Chrystusa, w której odrzucił narodowość! Nie chciał mieć z nią nic wspólnego. Jednak obecnie ortodoksi stali się prawdziwymi nacjonalistami – nawet tworzą teorie o chrześcijańskich państwach i narodach. A przecież gdy nacjonalizm dyktuje porządek dnia, trudno postawić na religię. Znakiem ortodoksji staje się wtedy narodowy fanatyzm. - Soren Kierkegaard
Bronisław Świderski (1946) - student Wydziału Filozofii i Socjologii relegowany z UW za udział w pokojowym proteście w 1968 roku, wielokrotnie przesłuchiwany, wcielony do karnej kompanii wojskowej, a następnie pozbawiony polskiego obywatelstwa, którego dotąd mu nie zwrócono. Od 1970 uchodźca polityczny w Danii, gdzie studiował socjologię kultury. Pracownik naukowy na Uniwersytecie Kopenhaskim, m.in. w Instytucie Slawistycznym i w Centrum Badawczym Sorena Kierkegaarda. ?
Książka Jacka Koronackiego nie pomija spraw najtrudniejszych i wołających o pomstę do Nieba: „Po spowodowaniu rozwarcia szyjki macicy lekarz chwyta stopę płodu i odpowiednio postępując wyciąga płód nogami do przodu z macicy; jeżeli szyjka jest rozwarta we właściwym stopniu, głowa płodu nie może się przez nią przedostać i pozostaje w macicy; dolne części płodu są na zewnątrz ciała matki; lekarz wprowadza do wnętrza organów matki nożyce Metzenbauma, posuwa się wzdłuż kręgosłupa płodu i gdy nożyce docierają do podstawy czaszki, wbija je w czaszkę oraz rozwiera, by powiększyć otwór; to pozwala wprowadzić następnie do czaszki aparat wyciągający z niej jej zawartość; czaszka ulega zgnieceniu i lekarz wyciąga cały martwy już płód na zewnątrz; może się zdarzyć, że szyjka zostanie nadmiernie rozwarta – wówczas płód należy przytrzymać w pozycji jak wyżej i przeprowadzić resztę procedury bez zmian (rzecz w tym, by dziecka nie zabić poza organizmem matki).”
To cytat z książki Jacka Koronackiego, który opisuje i analizuje amerykańską myśl konserwatywną na przestrzeni ostatnich kilkunastu lat. Sprawa szczególnie drastycznej metoda zabijania dzieci nienarodzonych w USA (w których co roku zabija się ok. 1,5mln. dzieci w łonach matek), „wynaleziona” i stosowana przez niejakiego dr. Haskella, zwanej „aborcją przez częściowe narodziny” (ang. partial birth abortion) trafiła najpierw do Kongresu, a potem do Sądu Najwyższego. Najpierw, w 1995 roku, obydwie izby uchwaliły ustawę zabraniającą ww metody. Ustawa została zawetowana przez prezydenta Clintona, a Kongresowi nie udało się odrzucić weta. Historia powtórzyła się dwa lata później, gdy podobne inicjatywy podjęło 30 kongresów stanowych, w tym Kongres Nebraski, który zezwolił na stosowanie tej procedury tylko wtedy, gdy trzeba ratować życie matki. W roku 2000, zwolennicy tzw. postępu, skierowali sprawę do Sądu Najwyższego, który pięcioma głosami przeciwko czterem orzekł, że ustawa z Nebraski jest sprzeczna z Konstytucją. W ten sposób zamknięta została droga do wprowadzenia podobnych ustaw w pozostałych 29 stanach. Szczególnym zjawiskiem w USA okazuje się ostatnio rola Sądu Najwyższego, który coraz częściej uzurpuje sobie prawo do bycia władzą ustawodawczą, a nie sądowniczą.
Kolejne rozdziały książki składają się na kronikę niszczącego USA kryzysu cywilizacyjnego, którego początki sięgają całkowitego zlekceważenia tradycji amerykańskiego Południa oraz zdrady idei federalizmu na rzecz budowy imperialnego państwa Lewiatana, by w wieku XX oddać kulturę we władanie postępowych inżynierów społecznych, zaś politykę powierzyć kaście ideologów lub cyników, którym to, co chrześcijańskie i tradycyjnie amerykańskie, jest doskonale obojętne lub wrogie.
Książka ma za tło z jednej strony szeroki kontekst historyczny, a z drugiej, bieżące wydarzenia polityczne od 1999 r. (naloty na Serbię, debata nad amerykańskim interwencjonizmem). Jej celem nie jest sucha synteza owej myśli, lecz przedstawienie aktualnych konserwatywnych analiz oraz odpowiedzi na współczesne wyzwania polityczne i kulturalne.
Metoda pracy oparta na dialogu i narracji dla logopedów, pedagogów i psychologów
Publikacja zawiera 17 scenariuszy obrazkowych. Każdy składa się z dużych i zrozumiałych dla najmłodszych dzieci ilustracji, które dzięki swojej prostej formie skupiają uwagę maluchów na istocie wydarzeń. Scenariusze są podstawą do prowadzenia zajęć z wykorzystaniem elementów narracji. Obrazki pozwalają na wprowadzenie tematu i rozwinięcie go. Charakteryzuje je różnorodność tematyczna, dynamika akcji i ukazanie wyrazistych emocji. W dołączonych instrukcjach znajduje się sporo propozycji zabaw i przykłady uproszczonej narracji. Scenariusze zostały wielokrotnie zastosowane w praktyce terapeutycznej, uzyskały pełną akceptację dzieci. Publikacja to twórczy sposób na wspomaganie rozwoju małego dziecka.
Piękna, słoneczna i kochana przez wszystkich Polaków… Podobno o Gdyni napisano już wszystko… Podobno poznano wszystkie jej sekrety… Jednak sprawne oko, detektywistyczne zacięcie i niepowtarzalny dar opowiadania Aleksandry Tarkowskiej obala ten mit!
Ułańska fantazja zakochanego do szaleństwa generała Orlicz-Dreszera doprowadza go do śmierci, „Titanic” tonie „na niby”, na Polance Redłowskiej unosi się „zapach” wielkiego świata, klejnoty księżniczki Dagmary płyną po polskim Bałtyku, prywatny schron hrabiny powstaje w stromym zboczu Kamiennej Góry, Gombrowicz udaje się w rozkoszną podróż… – to tylko kilka tajemniczych gdyńskich historii.
Czterdzieści różnych opowieści splata w całość Sekrety Gdyni, odkrywa nowe oblicze miasta, przywołuje wspomnienia, zadziwia i fascynuje. Wyjątkowe historie zamknięte na chwilę na kartach książki ilustrują unikatowe fotografie.
Teoria Schellinga ma spektakularny charakter - jej twórca szuka ostatecznych przyczyn działających w przyrodzie. Poza gotowymi wytworami przyrody stara się odkryć proces jej stawania się. Poszukuje absolutu, który przekracza materię i jaźń - jest "absolutną tożsamością bytu realnego i idealnego", obie zaś te biegunowe jakości są jego pochodnymi.
Członkowie salafijji, Bracia Muzułmanie, walczący o niepodległość w Chinach Ujgurzy, bojownicy Państwa Islamskiego, fundamentaliści w Indonezji, na Filipinach, we Francji, Anglii i Stanach Zjednoczonych – wszyscy oni są dziś uznawani za przedstawicieli „fundamentalizmu muzułmańskiego”. Tymczasem zjawisko to jest bardzo złożone, a błędy w stosowaniu pojęcia – częste. Warunkiem sine qua non zrozumienia go jest uwzględnienie różnorodności fundamentalizmów muzułmańskich oraz wpisanie ich w odpowiednie konteksty polityczne i geograficzne. Anne-Clémentine Larroque w swej niewielkiej, lecz niezwykle bogatej w treść książce przedstawia struktury tych ruchów, analizuje źródła i podstawy doktryn sunnickich i szyickich, geopolityczne zakorzenienie poszczególnych ruchów oraz ich stosunek do kwestii zdobywania władzy, tworząc tym samym nieodzowną pomoc w rozumieniu współczesnego świata.
Czas, postęp nauki, pojawienie się nowych teorii, rozwój, udoskonalenia czy - jak chce Fromm – rewizja klasycznej freudowskiej psychoanalizy stała się niezbędna i nieuchronna. Wyróżnić tu możemy nurt związany z A. Adlerem (psychologia indywidualna), C.G. Jungiem (psychologia analityczna) oraz związany gł. z E. Frommem nurt psychoanalizy humanistycznej, której zasadnicze zadanie widzi autor jako zajmowanie się procesami, które mogłyby doprowadzić raczej do przystosowania się społeczeństwa do potrzeb człowieka niż do przystosowania się człowieka do społeczeństwa. Pokazuje także różnice i pokrewieństwa swojego podejścia, a psychoanalizą egzystencjalną R.D. Lainga, a także koncepcją wolności seksualnej W. Reicha oraz ostro polemizuje ze specyficzną interpretacją freudyzmu dokonaną przez H. Marcusego.Pamiętać też trzeba o społecznych, socjologicznych zainteresowaniach Fromma, jego teoria psychoanalityczna zawsze ma wymiar nie tylko jednostkowy, ale też społeczny. Dlatego w Rewizji psychoanalizy jednym z zasadniczych zagadnień jest opis wpływu nieświadomości społecznej na kształt, strukturę społeczeństwa (gdy tymczasem Freud zajmował się głównie nieświadomością w ujęciu indywidualnym). I jak pisze w Posłowiu prof. R. Saciuk E. Fromm zastępuje mechanistyczno-materialistyczne ramy filozofii Freuda perspektywą humanistyczną.
Arthur Schopenhauer (1788-1860) – jeden z najwybitniejszych niemieckich filozofów, autor takich dzieł jak O wolności ludzkiej woli, O podstawie moralności, O religii, a przede wszystkim Świat jako wola i wyobrażenie, w którym przedstawia pełny obraz swojego filozoficznego systemu. Szeroko jest znany dzięki krótkiej rozprawie Erystyka czyli sztuka prowadzenia sporów. Choć w zasadzie Schopenhauer nigdy nie stworzył żadnej filozoficznej szkoły, to jednak wywarł wielki wpływ na takich myślicieli jak Bergson (ze swoim intuicjonizmem), Nietzsche (ze swoją filozofią życia), a czerpali z niego także neokantyści i pragmatycy. Zwykło się nazywać Schopenhauera twórcą pesymizmu filozoficznego. Jak pisze Jan Garewicz jego pesymizm nie miał nic wspólnego z katastrofizmem, a negacja postępu z zaprzeczeniem rozwoju nauki i techniki Uczył rezygnacji bez pokory, współczucia bez miłości bliźniego, buntu bez działania. Schopenhauer z jednej strony neguje świat, ale z drugiej strony uznaje ten świat za jedyny z możliwy. I czyni tak z powodu przyjęcia pewnych zasad aksjologicznych, ale też ontologicznych. Trzeba pamiętać, że tak punktem zasadniczym w myśleniu Schopenhauera była filozofia Immanuela Kanta. w zasadzie cała ontologia Schopenhauerowska oparta jest na Kancie, ale jednak nie byłby Schopenhauer filozofem na wskroś oryginalnym, gdyby był tylko kantowskim epigonem. Jak pisze Jan Garewicz Ze ślepego zaułka w jakim znalazła się filozofia niemiecka Schopenhauer widział tylko jedno wyjście: należało uznać doświadczenie za jedyne źródło wiedzy i pokusić się o stworzenie metafizyki uzasadnionej empirycznie. `Poczwórne źródło wiedzy...` jest taką pierwszą przymiarką do stworzenia nowej Schopenhauerowskiej metafizyki.
The Incredible 5 team is a brand new course that makes learning and teaching a rewarding experience. Its highly motivating content ensures that students learn, remember and use the new language effectively.
The Incredible 5 team is correlated to the Common European Framework.
Najnowsza książka autora bestselleru „Demokracja, bóg który zawiódł”. Pierwsze światowe recenzje książki są entuzjastyczne. Oto konkluzja z wstępu do wydania polskiego:
(…) Krótka historia człowieka to kolejna książka Hansa-Hermanna Hoppego, która zarówno w sposobie argumentacji, jak i treści argumentów przełamuje wiele współczesnych polityczno-poprawnościowych mitów i wymyka się tradycyjnym podziałom czy to na poszczególne nurty myśli politycznej, czy to na dyscypliny naukowe. Jeden z takich niekonwencjonalnych aspektów filozofii politycznej Hoppego starałem się choć trochę przybliżyć: tezę o prakseologicznej, socjologicznej i kompatybilności anarchokapitalizmu i konserwatywnego ładu kulturowo-moralnego[1]. Z twierdzeniem tym, ale i z innymi tezami prezentowanymi przez Hansa-Hermanna Hoppego – o wyższości monarchii nad demokracją, o plutokratycznej naturze tej drugiej, o różnicach w inteligencji pomiędzy rasami, o niemoralnej naturze instytucji państwa etc. – Czytelnik niniejszej książki będzie miał niewątpliwą przyjemność się zmierzyć, kontynuując lekturę (…)
Łukasz Dominiak
Gdy pojmuje się wojnę jak sztukę lub jak naukę, to nie potrzeba nic więcej niż wodza z systemem, dla uchwycenia i rozwiązania na czas problemów, które bieżące wypadki przed nim stawiają.
Badania prowadzone do tej pory na temat wojny napoleońskiej są fragmentaryczne. Właśnie z powodu przyjęcia z góry założenia, że talent wojskowy nie posiada systemu, nie starano się odnaleźć w nim jakiś wspólnych metod.
Z drugiej strony, wojna ta była studiowana jedynie bardzo powierzchownie w dziełach pisarzy, którzy rozumieli ją tylko częściowo, jak np. Gouvion-Saint-Cyr, Marmont, Clausewitz.
Bardziej pewne jest badanie Korespondencji Napoleona, chociaż nawet ona nie daje zawsze dokładnego obrazu, gdyż wydzielenie systemu wojny napoleońskiej jest całkowicie inną rzeczą, niż przeprowadzenie krytyki historycznej.
Taka krytyka, która wymaga zresztą dogłębnej znajomości ogólnych metod Napoleona, to znaczy teorii jego wojny, polega na zbadaniu, czy w danym, konkretnym przypadku działanie które podjął było uzasadnione. Twierdzenia takie muszą zostać oczywiście skonfrontowane z opiniami wybitnych pisarzy wojskowych. Nie jest to jednak celem mojej pracy.
Studia porównawcze manewrów i bitew znacznie ułatwiły mi zrozumienie każdej z nich z osobna. Taki manewr lub taką bitwę, której plan początkowo błędnie rozumiałem, z braku wystarczającej liczby dokumentów, rozjaśniało nagle porównanie go do planu podobnego manewru lub bitwy, której system był wyraźnie zaznaczony lub gdzie wyjaśnienia dawał sam Napoleon.
Niniejsze studium porównawcze pozwoliło mi zebrać wszystkie bitwy w jeden system, który ukazuje ich większe lub mniejsze podobieństwo w zakresie wykonania, a wszystkie operacje strategiczne grupuje w dwie metody: manewr na tyły i manewr z położenia środkowego. Ten ostatni miał zresztą na celu tylko podzielenie dominujących liczebnie oddziałów przeciwnika na mniejsze części i użycia przeciw nim manewru na tyły, który jest w najwyższym stopniu manewrem napoleońskim.
Duchowość nie jest jednorazowym osiągnięciem albo celem, do którego masz dążyć. Takie rozumienie to zachcianka ego. Prawdziwa duchowość to wejście na niekończącą się drogę poznawania Prawdy. To posiadanie uważnego, otwartego i świadomego umysłu. Umysłu wolnego od obaw, lęku. Umysłu nie tworzącego granic i podziałów. Duchowość to sposób patrzenia na świat takim, jaki jest.
Bartosz Buśkiewicz - autor książki „Myśl i działaj jak najlepsi”. Prowadzi bloga bartoszbuskiewicz.pl oraz zapiskiinteligenta.pl. Na co dzień pomaga ludziom w tworzeniu wartościowej treści, aby mogli spełnić swoje marzenie o wydaniu własnej książki. Pasjonat holistycznego rozwoju, psychologii, filozofii, biznesu i copywritingu.
"Kiwka" to książka o swobodzie tworzenia, o poważnej ironii, o pożytkach ze śmierci Boga, o brazylijskim futbolu, o niezbędnych podpórkach pamięci, o przekładzie literackim, o fikcjach, które ratują życie i nauce, która od życia ucieka.
Zaczyna się od Jezusa na krzyżu, kończy sprawą Dreyfusa i opowiada o pułapkach egzystencji oderwanej od rzeczywistości. Jest wyznaniem wiary autora w wyzwalającą moc kulturowych mediacji, które nie wykrzywiają życia, lecz je podtrzymują. Jest pochwałą literatury i przekładu jako medium doskonałego.
Jej bohaterami są Friedrich Nietzsche, Gustave Flaubert, Garrincha, Arthur Conan Doyle, Fernando Pessoa, Tony Judith, Peter Sloterdijk, Albert Einstein, Robert Walser, Soren Kierkegaard, Marcel Proust i inni.
Michał Paweł Markowski
autor, wydawca i tłumacz kilkudziesięciu książek filozoficznych i literackich. Od 2010 szef Katedry Języka Polskiego i Literatury oraz Wydziału Slawistyki na University of Illinois w Chicago. Profesor wizytujący na Uniwersytecie Jagiellońskim. Dyrektor Artystyczny Międzynarodowego Festiwalu Literatury im. Josepha Conrada. Ostatnio publikował "Politykę wrażliwości: wprowadzenie do humanistyki" (Universitas 2013) oraz "Dzień na ziemi" (Wydawnictwo Poznańskie 2014), tom złożony z fotografii, powieści i esejów podróżnych.
Andrzej Duda dla środowisk lewicowo-liberalnych i największych polskich mediów jest jak postać z sennego koszmaru. Wbrew stereotypowi prawicowca to polityk młody, wykształcony, wierny tradycji, ale niestroniący od zdobyczy nowoczesności, do tego lojalny i lubiany. Te i inne „grzechy” nowego prezydenta RP sprawiają, że od chwili przystąpienia do batalii o najważniejszy urząd w państwie znajduje się on w ogniu niewybrednych ataków. Mechanizmy działania tej nowej fali przemysłu pogardy ukazuje niniejsza książka. Autor nie tylko przedstawia w niej sylwetkę polskiego prezydenta – dom rodzinny, lata nauki i pracy, ukochaną żonę i córkę, zainteresowanie polityką i drogę ku prezydenturze – ale także gromadzi szeroki wybór przykładów na to, jak próbuje się go znieważać, pozbawić szacunku oraz poparcia rodaków. Książka ta podsuwa czytelnikowi pytania o źródła i konsekwencje przemysłu pogardy w wersji 2.0.
Przyjmij Bożą moc uzdrowienia w swoim życiu!
Jezus powołuje i wyposaża każdego swojego naśladowcę do uzdrawiania chorych. Problem w tym, że wielu z nas nie wie, jak praktycznie wypełnić to zlecenie. Wydaje nam się, że dzisiaj cudowne uzdrowienia nie mają już miejsca, że służba uzdrowienia jest dostępna tylko dla wybranych liderów, albo że Bóg wybiera tych, których chce uzdrowić.
W książce "Moc uzdrowienia" autor, Randy Clark, pokazuje osiem praktycznych, opartych na Piśmie Świętym, narzędzi, które pomogą ci zacząć modlić się o chorych... i zobaczyć ich ponadnaturalne uzdrowienie!
Dowiedz się, jak:
• otrzymać słowo wiedzy dotyczące uzdrowienia i dzielić się nim
• modlić się w autorytecie, by została uwolniona Boża moc
• zatroszczyć się o tych, którzy nie doświadczyli od razu uzdrowienia
• korzystać z pięciostopniowego modelu modlitwy
• zrobić krok, podjąć ryzyko i zobaczyć Boga czyniącego cuda
Odkryj niesamowitą prawdę odnośnie ponadnaturalnego uzdrowienia - Bóg chce użyć ciebie, aby dzisiaj uwolnić Swoją cudowną moc!
Dr Randy Clark - dyrektor i założyciel Global Awakening. Międzynarodowy mówca oraz autor książek, takich jak "Jest więcej" oraz - we współautorstwie z Billem Johnsonem - "Uzdrowienia. Niezbędny podręcznik". Przesłanie autora jest bardzo proste: Bóg chce cię użyć. W wyniku swojej służby Randy mógł widzieć dziesiątki tysięcy osób, które zostały uzdrowione oraz przyjęły zbawienie.
Od początku wydarzeń okrzykniętych mianem arabskiej wiosny,kiedy to wolnościowy zryw objął szereg krajów obszaru MENA,minęło niemalże pięć lat. Sytuacja w regionie wciąż jest niestabilna.Z porewolucyjnych zgliszczy wyłania się obraz regionu naznaczonegoszukaniem kompromisu z islamistami, podzielonego waśniami klanowymi,etnicznymi, religijnymi. Spośród krajów Afryki Północnejobjętych wolnościowym zrywem tylko Tunezja obrała drogę żmudneji niepewnej transformacji. W pozostałych krajach zauważalny jestpowrót do przedrewolucyjnych praktyk autorytarnych (Egipt, poczęści Algieria, Maroko) lub chaos związany z brakiem ogólnonarodowejkoncepcji co do przyszłości politycznej kraju (Libia). Jakbumerang powróciły też pytania o kompatybilność wartości demokracjii islamu oraz możliwość adaptacji zasad liberalizmu politycznegoi pluralizmu we wszystkich strefach kulturowych. (… )
(Ze Wstępu)
Celem monografii, którą oddajemy w ręce Czytelnika, jest analityczneprzedstawienie przyczyn, przebiegu i konsekwencji wydarzeń rewolucyjnychw regionie Afryki Północnej, a dokładnie w krajachMaghrebu (Algierii, Tunezji, Maroku, Libii) i Egipcie. Opracowanieprezentuje po części wyniki badań terenowych i kwerend przeprowadzonychw krajach Afryki Północnej w ramach realizowanegoprzez autorów (pracowników nauki i doktorantów Wydziału StudiówMiędzynarodowych i Politycznych Uniwersytetu Jagiellońskiego) międzynarodowegoprojektu naukowego: Social Movements andMobilisation Typologies in the Arab Spring (318982-FP7-PEOPLEIRSES-2013-2016).
(Ze Wstępu)
Strumień ognia to medytacja Bożej miłości, zatrzymanie się wśród pędzącego czasu i smakowanie prawdy o Bożym miłosierdziu. Myśl autora wydaje się zataczać kręgi nad prawdą, którą odkryła na nowo święta Teresa od Dzieciątka Jezus: Największym pragnieniem Boga jest dawanie siebie człowiekowi, a Jego największym „cierpieniem” – obojętność na łaski, których tak bardzo chce udzielać. Ksiądz Daigneault, snując swoją refleksję, niestrudzenie wraca do tego pragnienia Bożego, określonego przez niego jako strumień ognia miłości. Stąd możemy mieć wrażenie, że przechodzimy wiele razy przez
te same miejsca, słyszymy te same wnioski.
Ostatecznie wniosek jest jeden: miłosierdzie Boże to dar dostępny dla każdego. Ale choć prawda ta może wydawać się tak elementarna, że niemal banalna, nie jest bynajmniej oczywista, na pewno nie dla wszystkich. Wchodząc w medytację autora, mamy szansę rozważyć wraz z nim i świętą Teresą to, co jest nam ofiarowywane dzień po dniu: miłość Boga czekającą jedynie na nasze otwarte serca.
Celina Martin (1869-1959), córka Zelii i Ludwika Martin, którzy mieli dziewięcioro dzieci, a wśród nich św. Teresę od Dzieciątka Jezus i służebnicę Bożą Leonię. W Karmelu w Lisieux Celina przyjęła imię Genowefa od Najświętszego Sakramentu.
Jej wspomnienia o Rodzicach, kanonizowanych 18 października 2015 roku, stanowią pasjonujące świadectwo, jak miłość Boga przemienia najtrudniejsze doświadczenia w niewzruszony fundament życia rodzinnego, stając się źródłem mądrości i nadziei.
Życie to przeplatanie się blasków dobra i cieni ludzkiej ułomności. Zarówno jedne, jak i drugie mają do odegrania właściwą sobie rolę. Ich kompozycja jest odęrbną i chcarakterystyczna dla poszczególnych ludzi, stąd sposobów świętości jest wiele. O nich właśnie mówi seria krótkich dziewiętnastowiecznych sentencji zatytułowanych Podróż do nieba, będących inspiracją dla tej książki. Mimo upływu lat nie straciły na aktualności, bo nie zmieniają się ani wymogi ponadczasowej Ewangelii, ani rdzeń ludzkiej natury.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?