Barbara N. Łopieńska, wybitna polska dziennikarka, przed 1997 rokiem przeprowadziła intrygujący wywiad z barwną postacią polskiej literatury – dziennikarzem, pisarzem, wydawcą, bibliotekarzem, recenzentem, tłumaczem, a także działaczem społecznym – Pawłem Hertzem. Paweł Hertz w latach młodości podróżował po Europie, odwiedził m.in. Austrię, Włochy i Francję. W 1939 roku wrócił do Polski, a gdy dotarł do Lwowa, został aresztowany i skazany na pobyt w obozie jenieckim. W 1942 roku objęła go amnestia, a następnie wyjechał do Samarkandy. Do Polski wrócił z końcem 1945 roku. Był członkiem PZPR do 1957 roku, a w marcu 1964 roku zdecydował się podpisać List 34 w obronie wolności słowa. Od 1969 roku był członkiem zarządu polskiego PEN Clubu, a w latach 1975–1978 był jego wiceprezesem. Od grudnia 1980 należał do zarządu Związku Literatów Polskich. Należał również do Rady Duszpasterstwa Środowisk Twórczych, a w latach 1991–1995 do Rady do Spraw Stosunków Polsko-Żydowskich przy prezydencie RP. Był członkiem korespondentem Institut für die Wissenschaften vom Menschen w Wiedniu. W tej fascynującej i porywającej rozmowie Paweł Hertz wspomina swoje pasje pisarskie i wybory życiowe. Z młodego człowieka poszukującego swojego miejsca w literaturze stał się wszechstronnym humanistą otoczonym już za życia literacką legendą.
Autor niniejszej książki był jedynym ocalałym polskim oficerem, który w czasie dokonywania masowych egzekucji przez NKWD w 1940 r. znalazł się w pobliżu lasu katyńskiego, a także pierwszą osobą, która właściwie wskazała okolicę, gdzie urywał się ślad po polskich wojskowych. Opisuje on ciąg zdarzeń, które sprawiły, że trafił do obozu w Kozielsku, więzienia w Smoleńsku i Moskwie, a następnie do sowieckich łagrów. Z perspektywy trzydziestolecia podsumowuje stan wiedzy na temat Katynia, a także zastanawia się nad przyczynami podjęcia przez władze sowieckie tej dramatycznej decyzji.
Przed paroma laty Klaus Beekman i Jan de Vries we wstępie do książki Avant-Garde and Criticism słusznie zwracali uwagę na dysproporcję zachodzącą między badaniami nad istotą awangardowych zjawisk a tym, w jaki sposób były one u swoich początków odbierane przez współczesnych im widzów, czytelników i obserwatorów; zwłaszcza tych, którym zawdzięczamy pisemne ślady recepcji. Doceniając siłę i znaczenie krytyki (zarówno literackiej, jak i artystycznej), uczeni ci pokazywali, do jakiego stopnia późniejsze myślenie o awangardzie jako takiej zostało ustawione przez owe pierwsze akty lektury, stosowane w nich kategoryzacje, podziały, nośne metafory, niekiedy do dziś organizujące naszą wyobraźnię. Zgadzając się z trafnością takiego rozpoznania i wierząc zarazem, że warto prześledzić nie tylko języki używane przez krytyków u zarania ruchów awangardowych, ale także i te stosowane przez nich w następnych latach, chcielibyśmy – oddając dziś do rąk odbiorcy gotowy tom poświęcony tej problematyce – zaprosić do dalszej dyskusji skoncentrowanej na skomplikowanych powiązaniach łączących krytykę i awangardę w krajach Europy Środkowej i Wschodniej.
Teraz wszystkie pytania, mają już odpowiedź!
Wiemy już, że chłopaki płaczą, choroba to wojna a cierpienie ma sens. Więcej odpowiedzi na nurtujące każdego człowieka pytania, i jeszcze więcej wkrótce w najnowszej książce ks. Jana Kaczkowskiego Ekskluzywny żebrak, która zawiera esencję materiałów video, homilii i konferencji wygłoszonych przez księdza Kaczkowskiego.
Przeznaczony jest dla odwiedzających Polskę turystów, którzy chcieliby użyć w podróży kilka podstawowych polskich zwrotów, ale nie planują intensywnej nauki języka.
Ten poręczny, wizualnie bardzo atrakcyjny przewodnik po języku polskim składa się z 7 tematów (każdy zawarty na jednej stronie) takich jak „W drodze”, „Restauracja”, „Jedzenie”, „W hotelu”, „Zdrowie”, „Zakupy”. Każda strona zawiera wyselekcjonowane, podstawowe słownictwo z danej dziedziny wraz z obrazkami, uproszczoną wymową i angielskim odpowiednikiem. Oprócz listy absolutnie niezbędnych słów i zwrotów WORDS YOU MUST KNOW, wiele krótkich, tematycznych dialogów, których bohaterem jest Travelfriend – turysta, przyjaciel przecierający szlaki i zwracający uwagę na istotne dla turysty, charakterystyczne dla Polski zjawiska.
Travelfriend składa się z:
- 7 stron tematycznych: „W drodze”, „Restauracja”, „Jedzenie”, „W hotelu”, „Zdrowie”, Zakupy”
- słowniczków obrazkowych i mini słowniczków PL / wymowa uproszczona / ENG
- informacji kulturowych
Najstarsza zapisana wzmianka o wsi Retkiń pochodzi z 1398 roku z dokumentu powołującego parafię św. Mateusza w Pabianicach. Życie w tym miejscu kwitło jednak znacznie wcześniej. Wojciech Szlęzak zabiera czytelnika w podróż po dziejach łódzkiej Retkini. Poznajemy najważniejsze rody oraz organizacje, wokół których toczyło się życie społeczne retkiniaków.
Jaki związek miała Retkinia z Władysławem Hermanem i jego synem, Bolesławem Krzywoustym? Co o Retkini pisał kronikarz Jan Długosz? Którzy słynni Polacy są lub byli retkiniakami? Kto w Retkini piekł najlepszy chleb, kto miał najpiękniejszy sad i ogród? Odpowiedzi na te i wiele innych pytań czytelnik znajdzie w środku tej bogato ilustrowanej publikacji.
Spacer dawnymi ulicami Retkini zdobi bowiem ponad 200 zdjęć, w większości publikowanych po raz pierwszy. Starszym pozwolą przenieść się do czasów dzieciństwa, młodsi w albumie znajdą niezwykłą pamiątkę po swoich dziadkach. Fotografie odkrywają przed czytelnikami urok dawnych lat, pokażą trudne codzienne życie na wsi, ale też wspaniałe odświętne stroje i przede wszystkim silne poczucie retkińskiej wspólnoty.
Międzywojenne Kresy to miejsce szczególne. Choć dziś znajdują się poza granicami Polski, współtworzą narodową tożsamość i intrygują skomplikowaną przeszłością. Na przekór stereotypom są także częścią dziedzictwa polskiej architektury nowoczesnej. Michał Pszczółkowski, wybierając jako przykład siedemdziesiąt obiektów, wzniesionych na Kresach w latach międzywojennych, kompleksowo omówił nie tylko historię tych budynków, ale także historię Kresowian.
„Książka Michała Pszczółkowskiego jest pierwszym opracowaniem dającym całościowy, zbiorczy obraz architektury polskiej w dwudziestoleciu międzywojennym na obszarze wszystkich województw tworzących Kresy Wschodnie II Rzeczypospolitej. Syntetyczność i kompleksowość ujęcia, prezentacja umiejętnie dobranego i bogatego zestawu reprezentatywnie wybranych obiektów oraz wyczerpujące wykorzystanie literatury przedmiotu i źródeł drukowanych, stanowią o wysokich walorach opracowania”.
Z recenzji dr hab. Małgorzaty Dolistowskiej
„Nie mam wątpliwości, że książka Michała Pszczółkowskiego zawiera wiele nowych ustaleń i mocno poszerza naszą wiedzę o polskiej architekturze na Kresach w okresie międzywojennym. Uważam tę monografię za ważne i trwałe dokonanie w polskiej historiografii. (…) Autor posługuje się jasnym, komunikatywnym i sugestywnym językiem. Pisze nienaganną polszczyzną, stąd jego monografię czyta się z przyjemnością i z dużym pożytkiem poznawczym”.
Z recenzji prof. dr. hab. Stanisława Sławomira Nicieji
„Dr Pszczółkowski objął swymi penetracjami rzadko podejmowany temat architektury miejskiej. Zapewne musiał odbyć wiele podróży do prowincjonalnych miast, zazwyczaj pozostających dotąd poza zainteresowaniami badaczy. Wyłonił się z tego nowy, interesujący historycznie obraz polskiej polityki budowlanej, gospodarczej i osadniczej, zmierzającej do integracji państwa (...)”.
Z recenzji prof. dr. hab. Jerzego Malinowskiego
Aby historia dziejów polskich fabryk samochodów mogła być rzetelnie przygotowana, autor musiał na nie spojrzeć z dystansu, obiektywniej. Dbał jednocześnie, by nie umknęły mu z pamięci ważne wydarzenia. Skrupulatnie zbierał materiały, czego owocem jest książka, którą oddajemy w Państwa ręce.
W publikacji opisane zostały fabryki tzw. finalnych producentów samochodów i PIMot. (uwzględniono także Wytwórnię Sprzętu Komunikacyjnego w Mielcu, która wprawdzie należała do przemysłu lotniczego, ale także wytwarzała samochody). Kolejne rozdziały zawierają informacje o ich historii i dokonaniach w okresie od zakończenia II wojny światowej do upadku ustroju komunistycznego w 1989 roku. Opisy fabryk poprzedzono rozdziałami wprowadzającymi, zawierającymi informacje o początkach polskiego przemysłu samochodowego i jego sytuacji w socjalistycznej Polsce Ludowej. Wymieniono także producentów nadwozi specjalizowanych i specjalnych.
Po transformacji ustrojowej państwa i wprowadzeniu wolnego rynku omawiane fabryki nie sprostały zewnętrznej konkurencji. Przejęły je różne organizacje, także zagraniczne, lub po prostu upadły. Warto jednak zachować w pamięci dokonania tych zakładów, które zgrupowane w ZPMot. i noszące znak POLMO tworzyły duży socjalistyczny koncern motoryzacyjny – będący wówczas ważną gałęzią polskiego przemysłu.
Książka zawiera m.in. opisy fabryk samochodów w: Lublinie, Starachowicach, Bielsku-Białej, Warszawie, Poznaniu, Jelczu, Sanoku, Mielcu, Nysie.
Obecnie wydaje się, że termin „Zaolzie” to tylko nazwa historyczna i w tej chwili kojarzona niejednokrotnie wyłącznie znanymi współcześnie Polakami „zza Olzy” – Haliną Mlynkovą, Evą Farną, czy aktorem Janem Monczką. Jednak, nawet po latach Zaolzie nadal wywołuje nad Wisłą (myślę o tej maleńkiej Wisełce wypływającej spod Baraniej Góry) i Olzą nietłumione emocje. Pomimo zmian w ostatnich latach, w stosunkach pomiędzy Rzeczpospolitą Polską i Republiką Czeską, Zaolzie to nadal jątrząca się rana, o czym może świadczyć np. próba ingerencji konsula Republiki Czeskiej w Katowicach w odbudowę pomnika „Cieszyńskiej Nike”, czy pokrywanie obraźliwymi napisami pomnika, prawdopodobnie odpowiedzialnego za masakrę w Stonawie, generała Josefa Snejdarka.
Książka została wydana z okazji Światowych Dni Młodzieży w Krakowie (2016). Zawiera ona nauczanie św. Jana Pawła II skierowane do młodych całego świata, ze szczególnym uwzględnieniem przesłania płynącego ze Światowych Dni Młodzieży. Autorem tego wszechstronnego opracowania jest włoski pedagog i wykładowca uniwersytecki, Vittorio Gaeta, miłośnik św. Jana Pawła II. Do napisania książki zachęciła go dr Wanda Półtawska, która również wzbogaciła publikację krótką przedmową.
Młodym Polakom chciałbym powiedzieć, aby słuchali słów swego wielkiego Rodaka. Aby zrozumieli je i usiłowali wcielać w życie. Jego nauczanie, które staram się wyjaśniać w książce, przedstawia dziedzictwo duchowe, które im pozostawił; dziedzictwo o ogromnej wartości, nie tylko aktualne, ale konieczne, jak nigdy. Nie mogą go stracić. Karol Wojtyła wskazał im drogę, aby być autentycznie szczęśliwym; pokazał niebezpieczeństwa, jakich należy unikać. Teraz oni, zresztą jak wszyscy, muszą wybierać: pójść za nurtem świata albo dać się poprowadzić św. Janowi Pawłowi II.
VITTORIO GAETA urodził się w Perugii w 1970 roku. Ukończył nauki polityczne na Uniwersytecie w Perugii, specjalizując się w historii współczesnej. Od 1992 roku współpracuje jako felietonista z katolickim tygodnikiem „La Voce” („Głos”) w Perugii. Obecnie mieszka w Lecco, gdzie wykłada przedmioty prawnicze i ekonomiczne. W 2013 roku opublikował Il romanzo piu grande (Największa powieść), książkę opowiadającą o polskich czasach życia Jana Pawła II.
„Młodzi ludzie w Polsce dobrze znają postać włoskiego świętego. Ma on wśród nich wielu zwolenników. Okazuje się, że polskie dzieci i młodzież doceniają świadectwo wiary Ojca Pio – o czym świadczy niniejsza publikacja. Zachwyt nad niezwykłym życiorysem Francesca Forgione i szacunek dla tej postaci są przekazywane z pokolenia na pokolenie podczas szkolnej katechezy oraz za sprawą szerzącego się kultu św. Ojca Pio w naszym kraju. Wszystko to sprzyja głębszemu poznawaniu jego biografii, duchowości i myśli. (…)
Oby inspirowała wielu na drodze świętości: ku rozpoznawaniu Boga w człowieku i zbliżaniu się do wzoru człowieka Bożego”.
fragment wstępu
Dorota Kumorek
W książce zostały zebrane wypowiedzi starszej młodzieży, które zostały uzupełnione mozaiką myśli i drobnych świadectw wybranych z wypowiedzi gimnazjalistów i licealistów. Na końcu znajdują się ułożone przez dzieci ze szkoły podstawowej westchnienia do Boga przez wstawiennictwo Ojca Pio.
We have come to see the Holocaust as a factory of death, organised by bureaucrats. Yet by the time the gas chambers became operation more than a million European Jews were already dead: shot at close range over pits and ravines. They had been murdered in the lawless killing zones created by the German colonial war in the East, many on the fertile black earth that the Nazis believed would feed the German people.
It comforts us to believe that the Holocaust was a unique event. But as Timothy Snyder shows, we have missed basic lessons of the history of the Holocaust, and some of our beliefs are frighteningly close to the ecological panic that Hitler expressed in the 1920s. As ideological and environmental challenges to the world order mount, our societies might be more vulnerable than we would like to think.
Timothy Snyder’s Bloodlands was an acclaimed exploration of what happened in eastern Europe between 1933 and 1945, when Nazi and Soviet policy brought death to some 14 million people. Black Earth is a deep exploration of the ideas and politics that enabled the worst of these policies, the Nazi extermination of the Jews. Its pioneering treatment of this unprecedented crime makes the Holocaust intelligible, and thus all the more terrifying.
Afganistan nie może zaznać spokoju: wojny brytyjsko-afgańskie w XIX i XX wieku, krwawa interwencja radziecka lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych, wreszcie trwające do dziś starcia z wojskami Paktu Północnoatlantyckiego.Po 11 września 2001 roku, gdy świat wypowiedział wojnę terroryzmowi, interwencja wojsk NATO na Bliskim Wschodzie była tylko kwestią czasu. Podpułkownik Grzegorz Kaliciak trafił do Afganistanu na półroczną misję stabilizacyjną dziesięć lat po atakach na WTC jako dowódca 17. Wielkopolskiej Brygady Zmechanizowanej. Przez pół roku musiał mierzyć się z nieustającymi atakami islamskich terrorystów, nieufnością ludności cywilnej, ale również z biurokracją. To ostatnie niejednokrotnie opóźniało podejmowanie istotnych decyzji.
David Pawson - 83 letni pisarz, biblista i mówca. Prowadzi służbę podróżując i nauczajac głównie liderów w kościołach na całym świecie. Miliony kopii nagrań jego wykładów biblijnych trafiło do ponad 120 krajów. David sam siebie opisuje jako nieortodoksyjnego i ewangelicznego nauczyciela Słowa Bożego. Od 75 lat pozostaje do końca wierny złożonej przez siebie obietnicy, że zawsze będzie mówił w sposób uczciwy i bezkompromisowy przybliżając ludzi do prawd biblijnych, niezależnie od konsekwencji czy ceny, jaką przyjdzie mu za to zapłacić.David Pawson będąc w Warszawie nauczał przez 17 godzin odsłaniając biblijną prawdę. Z detektywistyczną pasją prowadził słuchaczy do odkryć zawartych tylko na kartach Biblii, konfrontując różne poglądy i nie zapominając o analizie źródeł ich powstania. Oto tylko niektóre z omawianych tematów: Co to jest przymierze i czym sie różni od umowy? Obietnice i kary zawarte w przymierzach. Biblijne znaczenie wiary, łaski, pokuty i zbawienia. Czy można odrzucić łaskę Bożą? Czy rozwód i powtórne małżenstwo jest grzechem ? Czy wiara bez uczynków zbawia ? Czy człowiek raz zbawiony jest na zawsze zbawiony? Ewangelia głoszona przez Jezusa
Jarosław Bzoma urodził się w 1961 roku. Jest lekarzem. Na studiach zaczął pisać poezję, z którą debiutował w roku 1984 na łamach dwutygodnika społeczno-kulturalnego Kamena. Krajobrazy to jego debiut prozatorski.
Krajobrazy to cykl 6 tomów, w których autor zadaje pytania i stara się dać odpowiedź na fundamentalne psychologiczno-filozoficzne zagadnienia metafizyczne, epistemologiczne i ontologiczne dotyczące człowieka. To sokratejski przewodnik po tym, co ludziom znane i nieznane, czego chcieliby się dowiedzieć o sobie samych, a co często leży na pograniczach i peryferiach ludzkiej świadomości. Co leży w zakresie naszego poznania, a co być może na zawsze pozostanie tajemnicą.
Dlaczego nasze spotkanie z Chrystusem poprzez Jezusa ma taki traumatyczny charakter?
Co nas czeka na przyszłym Sądzie Ostatecznym?
Czy śniąc progresywnie możemy dotrzeć do tronu Boga i rozmawiać z jego strażnikami, sześcioskrzydłymi serafinami?
Dokąd zaprowadzi mnie podróż w głąb świetliście kryształowej struktury nieprzejawionego Boga?
Czy każdy z nas może stworzyć własny wszechświat, w którym zamieszka po śmierci, stając się jego demiurgiem?
Nieznany wcześniej tekst Brunona Schulza o Maurycym Lilienie i sztuce żydowskiej (z komentarzem Piotra Sitkiewicza i licznymi ilustracjami), nowy rysunek Schulza odkryty na odwrocie rysunku już znanego, recenzja Schulza z wystawy prac Feliksa Lachowicza oraz przygoda Schulza z typografią na przykładzie winiety „Przeglądu Podkarpacia”.
Poza tym Jerzy Jarzębski o Schulzu uniwersalnym, Piotr Millati o fabułach, które Schulz odrzucił, ale których możemy się domyślać, Anna Szyjkowska-Piotrowska o antyportrecie w wersji literackiej, Stanisław Rosiek o biografii Schulza jako wyzwaniu rzuconym historii, Jakub Orzeszek o notatce Schulza z lektury Taine’a, Magdalena Jarnotowska o zwierzętach i wyobraźni, Alain van Crugten o potrzebie ponownego tłumaczenia Schulza na francuski, Tomasz Swoboda o paryskiej wystawie „Mannequin d’artiste, mannequin fétiche”, Marek Wilczyński o V Międzynarodowym Festiwalu Brunona Schulza w Drohobyczu, Anna Kaszuba-Dębska o projekcie „Emeryty”.
(...) Spośród państw, którym Traktat Wersalski przyniósł korzyści, Polska była najbardziej zachłanna i wojownicza, czego dowiódł rok 1921, gdy po trzech latach ciągłych walk powiększyła dwukrotnie swój obszar w stosunku do konferencyjnych założeń: po zaatakowaniu Ukrainy zagarnęła Galicję Wschodnią z jej stolicą Lwowem; w walkach z Czechami nie udało jej się zdobyć Cieszyna, co może tłumaczyć późniejszy brak sympatii Polaków dla sprawy czeskiej w roku 1938 i udział w radzieckiej agresji roku 1968, mimo iż w obu przypadkach dla Polski korzystniej było w dalszej perspektywie opowiedzieć się po stronie Czechów (...).
Naśladowcę Chrystusa można porównać do rzeki toczącej wody ewangelicznej nadziei, czyli oczekiwań zakotwiczonych w niebieskim Ojcu. Od Niego spodziewa się tego wszystkiego, co w swym Synu obiecał odnośnie życia doczesnego i wiecznego. Jest przecież Bogiem wiernym, a Jego słowo nigdy nie zwodzi, nie wprowadza w błąd.
Ćwiczenia Nuevo Prisma zawierają uaktualnione teksty i ćwiczenia, a także wykorzystuje wyniki najnowszych badań z zakresu metodyki nauczania języków obcych.
Poza nową szatą graficzną, oferują wykorzystanie narzędzi interaktywnych i multimedialnych, które pozwalają na naukę języka hiszpańskiego zarówno w klasie z pomocą nauczyciela, jak i na samodzielną naukę języka.
W nowej wersji podręcznika i ćwiczeń na szczególną uwagę zasługują bardzo klarowne objaśnienia zagadnień gramatycznych względem jego poprzedniej wersji.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
