Gdyby tylko chcieli się wzajemnie poznać, być może nastolatkowie przestaliby uważać swoich rodziców za starych zgredów, a oni swoje pociechy za małolatów pozbawionych jakichkolwiek ideałów. Wystarczyłoby, żeby matka zapytała swoją córkę, dlaczego zamiast modnych bucików na obcasie woli ciężkie glany, a syn zainteresował się, dlaczego na półce z płytami jego ojca, ubierającego na co dzień wyprasowane w kancik spodnie, stoją krążki „Deep Purple”, „Sex Pistols” albo „Nirvany”. Książka „Subkultury młodzieżowe. Bunt nie przemija” ma stanowić pomost między pokoleniami, ułatwić wzajemne poznanie i zrozumienie. Służy temu zarówno opis poszczególnych subkultur, jak i ważnych dla nich symboli oraz haseł, a także kilka opowieści o tym, jak to się wszystko rozwijało.
Subkultura (inaczej: podkultura) to podkreślająca swoją odrębność grupa społeczna, w której obowiązują zasady i wzorce odmienne od wyznawanych powszechnie, dlatego niekiedy stosuje się zamiennie termin: kultura alternatywna. Jej podstawowymi wyznacznikami są: ideologia, symbolika oraz charakterystyczny wygląd (image) jej członków, a w wielu przypadkach również - lub przede wszystkim - muzyka.
Mimo mnogości subkultur, podstawy kształtowania się większości z nich, nawet tych wzajemnie się zwalczających, są niemal identyczne. Źródłem jest najczęściej sprzeciw wobec polityki lub uznanych norm społecznych, moralnych, kulturowych i tradycji. Stąd kolejne określenie subkultury - kontrkultura.
Czasem kontrkulturowe wyznaczniki i hasła nie są tolerowane przez ogół społeczeństwa, wówczas, ze względu na konieczność ich ukrywania, zyskują cechy konspiracji i określane są jako underground (podziemie).
W ramach subkultur działają (albo tylko identyfikują się z nimi) głównie ludzie młodzi - w wieku od 15 do 30 lat.
Najbardziej znany góralski dowcip opowiadany przez Tischnera ma za bohatera nieśmiertelnego Franka Gąsienicę. „Po mnie nic nie zostanie, oprócz tych paru dowcipów - tym raduję się oczywiście - które Franek Gąsienica wymyśla, a ja, jak ten magiel, powtarzam”, mówił Tischner podczas jednego z wykładów. Otóż w czasie powodzi w Łopusznej chłopi stali przy moście na Dunajcu i obserwowali, co się dzieje. Przedmiot refleksji był zawsze ten sam: czy woda zabierze most, czy nie zabierze. Ale tym razem chłopów coś zaintrygowało: unoszący się na wodzie góralski kapelusz. Patrzą - stanął na prądzie. Za chwilę - pod prąd. Zaś stanął - i z prądem. „Coz to? Cud?”, pyta jeden. „E nie, to Franek Gąsienica. Pedzioł, że ma w dupie powódź i orze”.
Dowcip ten - góralska wersja wezwania: „Róbmy swoje!” - zrobił zrozumiałą karierę w latach stanu wojennego. Przy różnych okazjach Tischner powtarzał, że nie ma czasów tak złych, żeby nie można było uprawiać nauki, a w szczególności - oswajać świata myśleniem.
(fragment)
„Czasami się śmieję, że najpierw jestem człowiekiem, potem filozofem, potem długo, długo nic, a dopiero potem księdzem” - mawiał o sobie Józef Tischner. Nowa książka Wojciecha Bonowicza przedstawia wybitnego myśliciela, duszpasterza i publicystę przede wszystkim jako „Józka z Łopusznej”, który zjednywał sobie wszystkich ogromnym poczuciem humoru i dystansem do samego siebie. Z połączenia krótkich obrazów powstał barwny portret Tischnera, człowieka nietuzinkowego, wnoszącego ożywczy ferment do polskiego życia intelektualnego i publicznego.
W czym tkwi tajemnica atrakcyjności tego, co religijne, dla współczesnych mediów? Czy media, jak chce wielu, rzeczywiście ze swej natury są wrogie religii, niszcząc i wynaturzając w niej to, co dla niej najbardziej właściwe i najgłębsze? Jaki jest kulturowy sens procesów tabloidyzacji mediów? Skąd biorą się napięcia między mediami a religiami instytucjonalnymi? Na czym ma polegać odpowiedzialność mediów dziennikarskich w relacjonowaniu wydarzeń religijnych? Jakim wyzwaniem dla teologii akademickiej są współczesne media?
Autor bada relację między mediami a religijnością, rozumianą szeroko jako społeczna lub jednostkowa potrzeba sensu opierającego się na tym, co przekracza świat empiryczny: Kościoły, religie instytucjonalne, grupy nieformalne, duchowość, spirytyzm, wiara w nadprzyrodzoność czy zjawiska ponadnaturalne. W kolejnych rozdziałach książki proponuje refleksję nad pytaniami o powrót religijności w wieku mediów audiowizualnych i o (quasi-)religijną funkcję samych mediów.
To zastanawiające, że publicyści piszący o zapaści demograficznej i pladze aborcji tak rzadko zwracają uwagę na brak mieszkań jako polski problem narodowy.
Paweł Zawadzki
Wyrastających z odmiennych tradycji intelektualnych Richarda Rorty'ego i Gianniego Vattima łączy krytyczna postawa wobec tradycji metafizycznej. Rzucone przez nich wyzwanie wykracza poza filozofię i wymaga od nas ponownego rozważenia podstaw wiary w Boga oraz życia religijnego. Autorzy twierdzą, że odrzucenie metafizycznej prawdy nie wymaga uśmiercenia religii, rysując przed nami perspektywę nowego sposobu ujmowania religijności.
Jest to dzieło będące szczególnym połączeniem pragmatyzmu (Rorty) z hermeneutyką (Vattimo), uwzględniajace ograniczenia zarówno tradycyjnej wiary religijnej, jak i nowoczesnego sekularyzmu. Richard Rorty, rozważając poglądy zawarte w książce Gianniego Vattima Belief, stawia tezę, że kres metafizyki przeciera szlak religii pojmowanej na sposób antyesencjalistyczny, Vattimo tropi zaś zdumiewające zbieżności między chrześcijaństwem a hermeneutyką w kontekście rozpadu metafizycznej prawdy. W rozmowie zamykającej tę książkę obaj filozofowie zastanawiają się nad przyszłością religii oraz politycznymi, społecznymi i historycznymi aspektami współczesnego ? ponowoczesnego, postmetafizycznego i postchrześcijańskiego ? świata.
Przyszłość religii to zupełnie wyjątkowa próba spojrzenia na religię jako na najgłębszy wymiar ludzkiej egzystencji, dla której współczesna myśl filozoficzna jest paradoksalnym przygotowaniem. Odrzucenie tradycyjnej metafizyki jawi się w tym kontekście jako quasi-religijny gest odrzucenia idoli przysłaniających czekającego na człowieka Boga.
Z recenzji dra hab. Stanisława Obirka, prof. UŁ
Richard Rorty był profesorem literatury porównawczej i filozofii na Uniwersytecie Stanfordzkim oraz autorem wielu znanych prac, takich jak Filozofia a zwierciadło natury, Przygodność, ironia i solidarność i What's the Use of Truth?
Gianni Vattimo wykłada hermeneutykę na Uniwersytecie Turyńskim; do jego najbardziej znanych jego prac należy zaliczyć: After Christianity [Dopo la cristianita. Per un cristianesimo non religioso], Nihilism and Emancipation: Ethics, Politics and Law [Nichilismo ed emancipazione. Etica, politica e diritto], Dialogue with Nietzsche [Dialogo con Nietzsche. Saggi 1961?2000] i After the Death of God.
Santiago Zabala jest redaktorem Weakening Philosophy: Essays in Honor of Gianni Vattimo oraz autorem The Hermeneutic Nature of Analytic Philosophy i mającej się niebawem ukazać pracy The Remains of Being.
Dużym walorem książki Pawła Wojciechowskiego jest umiejętność rozszyfrowania palimpsestowej struktury tekstów Antoniego Langego. W zaproponowanej tu lekturze rozszyfrowane zostają wykorzystane przez artystę interteksty. Podkreślić trzeba także kompetencje autora w dziedzinie filozofii i projektów antropologicznych przełomu XIX i XX wieku.
prof. E. Paczoska
Kobieta i mężczyzna - dwa różne sposoby bycia człowiekiem
Zagrożenie przemocą i uzależnieniami współczesnej rodziny a system wsparcia instytucjonalnego
Wychowanie biblijno-liturgiczne w rodzinie
Duszpasterstwo dzieci z chorobą nowotworową
Praca dra Krzysztofa Wojcieszka stanowi odważną próbę zastosowania klasycznej antropologii filozoficznej do zrozumienia problemów współczesnego świata, a zwłaszcza problemów alkoholowych. Niewątpliwą jej wartością jest interdyscyplinarność, gdyż autor korzysta zarówno z wiedzy filozoficznej (metafizyka, antropologia, etyka), jak i z wiedzy zgromadzonej przez nauki szczegółowe – fizjologię, farmakologię, psychologię, socjologię. Książka jest czymś w rodzaju systematycznej encyklopedii problemów alkoholowych w aspekcie ich genezy, ale też poszukiwania rozwiązań i zapobiegania. Szczególnie interesującym wątkiem jest zarys oryginalnej teorii powstawania problemów alkoholowych w wyniku zazębiających się ludzkich pomyłek poznawczych i procesu rozpaczy. Ostateczny kształt pracy dowodzi, że z pozoru anachroniczna teoria człowieka, skonstruowana w wiekach średnich i rozwinięta współcześnie w ramach szkoły tomizmu konsekwentnego (M. Gogacz), świetnie nadaje się do zgłębiania spraw bardzo aktualnych i ważnych dla współczesnego człowieka.
Autor postuluje, aby jako cel pedagogiczny przyjąć wypracowanie u wychowanka stałej gotowości do abstynencji, nawet w przypadku osób umiarkowanie spożywających alkohol. Książka stanowi cenny materiał dla osób mających wpływ na wychowanie młodzieży, jak również zajmujących się zawodowo terapią i profilaktyką problemów alkoholowych. Teza autora, że zasadniczym warunkiem skutecznej profilaktyki i terapii jest obecność, rozumiana filozoficznie jako trwanie relacji osobowych, wyznacza ważne pole przyszłych badań nad skutecznością rozwiązywania problemów alkoholowych.
Fragment recenzji ks. prof. dra hab. Tomasza Stępnia (UKSW)
Książka Ubodzy – Bóg pośród nas, podejmując temat rozmaicie rozumianego ubóstwa, wiary i nadziei, praw człowieka, pokoju i polityki socjalnej, ukazuje nowy sposób myślenia o społeczeństwie, Kościele i Bogu. Jej głównym przesłaniem jest myśl, że spotkanie z ubogimi, wejście pośród nich, jest realnym doświadczeniem spotkania żywego i prawdziwego Boga.
Autor jest jednym z najlepszych znawców transformacji systemowej w krajach byłego bloku sowieckiego. Znany jest ze śmiałych prognoz, budzących kontrowersje, lecz ku zdumieniu adwersarzy sprawdzających się po latach.
Giorgio Agamben nie jest już w Polsce filozofem nieznanym. Brakowało jednak dotąd przekrojowego wprowadzenia do bogatej i wielowątkowej twórczości autora Profanacji. Agamben. Przewodnik Krytyki Politycznej przedstawia filozofa polityki, ale także teoretyka języka, sztuki i teologii. Prezentujemy eseje Agambena oraz teksty czołowych współczesnych filozofów zagranicznych (Ernesto Laclau, Antonio Negri i in.) i polskich autorów (Agata Bielik-Robson, Paweł Mościcki i in.). Aby ułatwić czytelnikowi zrozumienie twórczości Agambena, każdy dział uzupełniają konteksty - omówienia prac, które zainspirowały lub wciąż inspirują filozofa.
Autorki wszechstronnie analizują społeczno-kulturową tożsamość płci w aspekcie biznesowym. Twierdzą, że w świetle obecnej sytuacji na rynku pracy warunkiem sukcesu współczesnego przedsiębiorstwa jest wykorzystanie potencjału kobiet jako konsumentek i zarządzających oraz zainwestowanie środków w rozwój ich talentu.Przedstawiają argumenty za dokonaniem zmiany w świecie korporacyjnym i proponują rozwiązania dla przedsiębiorstw rozumiejących czynniki motywujące kobiety na światowych rynkach i w miejscach pracy.
Książka zawiera odpowiedzi na następujące pytania:
Dlaczego przedsiębiorstwa dostosowujące się do potrzeb kobiet staną się pracodawcami z wyboru i skutecznymi graczami na współczesnym rynku?
Jak przedsiębiorstwa mogą się rozwijać poprzez wykorzystanie mocnych stron zarówno mężczyzn, jak i kobiet?
Dlaczego wiele obecnych podejść do społeczno-kulturowej tożsamości płci się nie sprawdziło?
Jak zagadnienia związane z biznesowym aspektem płci są rozumiane na całym świecie?
Autorki podają wiele przykładów i prezentują ciekawe wyniki badań, zachęcając liderów korporacyjnych, aby odważnie inwestowali w potencjał kobiet i dzięki temu odnosili sukcesy.
Publikacja ta zainteresuje nie tylko językoznawców (szczególnie badaczy języka dziecka), ale także szersze grono odbiorców: psychologów, dydaktyków i nauczycieli poszukujących skutecznych form kształcenia językowego w przedszkolu i szkole, wreszcie - rodziców i wychowawców. Książka dostarczy im bowiem wielu - wspartych rzetelnymi badaniami empirycznymi - spostrzeżeń na temat umiejętności komunikacyjnych dzieci młodszych, rozumienia znaczeń wyrazów i frazeologizmów, sposobów widzenia, wartościowania, oceniania różnych zjawisk rzeczywistości. Może stać się ponadto źródłem refleksji nad tym, jak towarzyszyć dzieciom w ich rozwoju językowym i budowaniu systemu wartości.
Radosław Kossakowski, doktorant w Instytucie Socjologii UMK w Toruniu. Jego zainteresowania akademickie koncentrują się na zagadnieniach związanych z kulturą konsumpcyjną oraz tzw. zachodnim buddyzmem. Dotychczas opublikował kilkadziesiąt prac akademickich i popularnonaukowych, m.in. w ?Studiach Socjologicznych?, ?Kulturze i Społeczeństwie?, ?Przeglądzie Religioznawczym?, ?Humanizacji Pracy?, ?Kulturze i Edukacji?, ?Odrze?, ?Przeglądzie Powszechnym? i w tomach zbiorowych.
Podstawowe pytanie, jakie stawia sobie autor brzmi: czym jest zachodni (a zatem również polski) buddyzm? Czy jest to rodzaj ?denominacji? ? nowoczesnej formy dobrowolnego, indywidualistycznego i pluralistycznego stowarzyszenia religijnego? Czy buddyzm w jakichś aspektach można porównywać do tzw. ?ponowoczesności?? Ostatnio na polskim rynku wydawniczym ukazuje się bardzo wiele prac na temat buddyzmu, ale to ujęcie wydaje się być wyjątkowo oryginalne.
Z recenzji dr hab. Marty Kudelskiej
Żywa opowieść, niezwykła bohaterka. I historia polski ostatnich 50 lat widziana z najbardziej zaskakujących perspektyw, także przez drzwi sypialni. Jadwigi Staniszkis nie da się zamknąć w żadnym schemacie, dlatego od dziejów jej życia nie sposób się oderwać. - Piotr Zaremba, publicysta, pisarz.
"Pędziłam na rowerze na spotkanie z moją pierwszą miłością - mechanikiem okrętowym, w którym się zakochałam płynąc do Londynu. Wpadłam pod ciężarówkę. Po tym ciężkim wypadku miałam wielką bliznę na twarzy. Nie chciałam, żeby on to widział. I wpadłam na pomysł, że jak przed naszym spotkaniem umaluję się jaskrawoczerwoną szminką, to on będzie patrzył na moje usta i nie zwróci uwagi na tę szpetną bliznę.
Prezentowana praca jest szeroką i głęboką analizą przemian w moralności współczesnej młodzieży polskiej, opartą na wynikach badań socjologicznych, przeprowadzonych przez autora w regionie Kalisza i okolic wiejskich wśród uczniów szkół gimnazjalnych w latach 2001-2004. W pracy tej autor poddaje naukowej weryfikacji stereotypowe i powszechne przekonanie o szerokim odrzucaniu przez młode pokolenie katolików polskich etycznych norm chrześcijańskich z zakresu moralności seksualnej i małżeńsko-rodzinnej. Badania prezentowane w książce wskazują na wpływ kilku czynników na przekonania i postawy gimnazjalistów dotyczące moralności małżeńskiej, rodzinnej i seksualnej.
Jednocześnie z badań tych wynika, że mimo sygnalizowanych negatywnych zmian w postawach młodzieży wobec katolickiej moralności małżeńskiej i rodzinnej, a zarazem jej pozytywnego stosunku do alternatywnych form życia rodzinnego, dominujący odsetek ludzi młodych własne szczęście obecne i przyszłe lokuje właśnie w szczęśliwym związku małżeńskim i w spójnej, harmonijnie funkcjonującej rodzinie; ci respondenci także wysoko oceniają rolę dziecka w małżeństwie i rodzinie, której nic nie potrafi tu zastąpić.
Celem książki jest przedstawienie roli edukacji uniwersyteckiej w kreowaniu elit społecznych. Wydaje się, że zamieszczone w niej rozważania można umiejscowić na pograniczu dwóch dyscyplin nauk o edukacji, jakimi są socjologia edukacji i pedagogika porównawcza. Autorka omawia więc z jednej strony społeczne funkcje uniwersytetu w kontekście zawartego w tytule publikacji problemu (z uwzględnieniem takich kategorii, jak: selekcja, stratyfikacja społeczna, kapitał społeczny etc.), a z drugiej – kluczowym komponentem analiz autorki są studia przypadków odnoszące się do sześciu – pretendujących do miana elitarnych – Uniwersytetów: Harvarda, w Oksfordzie, Tokio, Heidelbergu, Kapsztadzie i Buenos Aires. Jednocześnie autorka próbuję socjologiczno-porównawczymi wywodami umieścić na tle rekonstrukcji zarówno tradycyjnych akademickich ideałów, jak i współczesnych dyskusji na temat zmian społecznej roli uniwersytetu (np. komercjalizacji, ograniczenia wolności akademickiej, nowego pojęcia ideału człowieka wykształconego).
Jaki jest współczesny uniwersytet? Jakie zadania w dobie zmieniającego się gwałtownie społeczeństwa stoją przed tą instytucją o wielowiekowej tradycji? W jaki sposób powinien funkcjonować, aby mógł z jednej strony pozostać niezależny, wierny tradycji i odwiecznym sposobom kształcenia, a z drugiej – być otwarty na zmiany, jakie niesie ze sobą współczesny świat? Co musi uczynić, aby zasłużyć na miano prestiżowej uczelni wyższej? W jaki sposób, jeśli w ogóle, uniwersytet przyczynia się do kształcenia elity społecznej? Czy edukacja uniwersytecka powinna być ukierunkowana na tworzenie elit czy ma służyć celom egalitarnym? Na jakich zasadach społeczeństwo rekrutuje elity społeczne? W niniejszej publikacji autorka próbowała odpowiedzieć na te pytania, odwołując się do „rzeczywistości edukacyjnej” wymienionych uniwersytetów. Materiały i źródła do publikacji były gromadzone przez autorkę między innymi podczas pobytów naukowych na University of London, Humboldt-Universitat zu Berlin oraz Universitat Heidelberg.
Dialog Augustyna z własnym rozumem jest jednocześnie intymnym zwierzeniem i filozoficznym traktatem. Żarliwy, wręcz namiętny stosunek filozofa do prawdy i filozoficznych dociekań nadał taką formę także pozostałym dialogom - O NIEŚMIERTELNOŚCI DUSZY i O WIELKOŚCI DUSZY. Posługując się językiem pełnym metafor, Augustyn z pasją dyskutuje nie tylko o tajemnicach duszy, ale też o sprawach codziennych. Jak rozpoznajemy fałsz, jak pracują nasze zmysły, jak odczuwa nasze ciało, jak rozumiemy poszczególne słowa? Dla Augustyna bowiem życie, myślenie, wiedza, miłość do ludzi i miłość do Boga stanowią jedność.
„Nie sposób usunąć ich z ludzkiego świata. Monstra, potwory, dziwolągi...
Zawsze gdzieś w końcu je dojrzymy – co więcej, będziemy ich szukać, gdyż ich natura intryguje nas i pociąga. Wystawiamy je na pokaz, tłumacząc, że to potrzebne, gdyż odstępstwo wskazuje regułę, bo nieforemność uczy, czym jest forma. Dzieje się tak, jakby monstra chciały udowodnić, że do czegoś są nam potrzebne, jakby chciały powiedzieć, że bez nich nie określimy naszej własnej natury i nie zrozumiemy świata, który chcemy uporządkować i rozjaśnić”. /Anna Wieczorkiewicz/
Klasyczny podręcznik do bioetyki, napisany wspólnie przez filozofa, psychologa oraz lekarza i bioetyka. Autorzy przyglądają się genezie sporów moralnych oraz pojęciu choroby i dolegliwości, poruszają temat etyki zawodowej, kondycji epistemologicznej lekarza, prawdomówności pacjenta, paternalizmu w medycynie, rozpatrują definicję śmierci, próbują rozstrzygnąć spór o etykę eutanazji czy przerywania ciąży – ukazując je z punktu widzenia różnych dziedzin wiedzy.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
