Tematyka refleksyjności to jeden z głównych tematów analiz społecznych. W prezentowanej książce 3 wybitnych teoretyków zabiera głos w sprawie wpływu refleksyjności na współczesną teorię społeczną.
Ulrich Beck rozwija swoją znaną koncepcję „społeczeństwa ryzyka” w odniesieniu do państwa i organizacji politycznych.
Anthony Giddens proponuje pogłębione rozważania na temat powiązań między „instytucjonalną refleksyjnością” a detradycjonalizacją współczesnego świata, argumentując, iż wkraczamy w fazę rozwoju społeczeństwa globalnego.
Scott Lash łączy temat refleksyjności z estetyką i interpretacją kultury, rozwijając koncepcję „estetycznej nowoczesności”.
Książkę kończy dyskusja na temat podejmowanych zagadnień i próba systematycznego podsumowania zawartych w niej idei.
Pozycja z serii Lubelska Biblioteka Staropolska. Wprowadzenie i opracowanie: Sławomir Baczewski przy współudziale Anny Nowickiej-Struskiej. "Kometa..." należy do najciekawszych z literackiego i historycznego punktu widzenia pism Bembusa. Dokumentuje ona ciągłość jezuickiego myślenia o państwie, religii i władzy monarszej, kontynuując na progu lat dwudziestych wieku XVII dyskurs, który odnaleźć można w "Kazaniach sejmowych" Piotra Skargi. Zbieżność nie jest przypadkowa - Bembus pisząc ją, inspirował się bezpośrednio wyiągiem z "Kazań sejmowych" Skargi, a więc opublikowanym w dobie rokoszu Zebrzydowskiego "Wyzwaniem do pokuty". Zależność między obydwoma tekstami jest ewidentna, aczkolwiek Bembus nie jest naśladowcą niewolniczym. Skarga bowiem najpierw wylicza grzechy, potem nawołuje do poprawy i rysuje wizję Bożej zemsty, Bembus natomiast na odwrót, najpierw buduje nastrój grozy, potem wylicza przewiny, aby na końcu nawoływać do porzucenia grzechów. Bezpośrednią inspiracją dla tego obszernego kazania politycznego stała się nie twórczość Skargi, ale przelot komety oznaczonej przez astronomów symbolem C/1618 W1, która w dniu 6 grudnia znalazła się bardzo blisko Ziemi, siejąc przerażenie w całej Europie.
Monografia jest syntezą myśli politycznej D.Hume'a. Po raz pierwszy na gruncie polskim ukazała się praca naukowa ukazująca jej bohatera nie tylko jako filozofa "oświecenia szkockiego", ale jako prekursora konserwatyzmu politycznego wyprzedzającego niejednokrotnie E. Burke'a w jego konstatacjach.
Kazimierz Denek: Wiele uwagi autor poświęca tożsamości narodowej, określonej przez język, a ponadto prezentuje wyniki badań nad miejscem Ojczyzny wśród innych wartości w opiniach studentów, uczniów i nauczycieli.
Wiesława Korzeniowska: autorka przybliża głębokie związki człowieka z ziemią i obszarami swojskości w warunkach ścierania się kulturowych tradycji lokalnych z realiami programów Unii Europejskiej.
Bronisława Dymara: pokazano szkołę jako swoistą małą Ojczyznę wiedzy i więzi, będącą edukacyjną wspólnotą.
Brawurowa eseistyczna prezentacja chrześcijańskiej nauki o zbawieniu, w której tkwi wzorzec prawdziwej lewicowej emancypacji. Efekt udanej filozoficznej dywersji na tyły przeciwnika. Polski Kościół i związani z nim konserwatywni intelektualiści rzadko interesują się dawną i współczesną myślą chrześcijańską. Warto sięgnąć po zainspirowaną nią współczesną refleksję lewicową.
W każdej tubylczej społeczności, z którą się zetknąłem, odkrywałem opowieści o przeszłości, będące zarazem OPOWIEŚCIAMI O TOŻSAMOŚCI, wskazując na silne poczucie dziedzictwa odrębnego od dziedzictwa białego człowieka. Narracje o tym, kim są i jak siebie postrzegają współcześni Indianie ze Wschodniego Wybrzeża, są głównym tematem analizy w niniejszej książce.
Ekskluzywne, dwutomowe opracowanie twór-czości wybitnego publicysty emigracyjnego. Zbiór książek, esejów i artykułów w błyskot-liwy sposób opisujących rzeczywistość poli-tyczną i społeczną przedwojennego i powo-jennego świata. Tom drugi „Dzieł wybranych” prezentuje teksty świadczące o rozległości zainteresowań autora. W. Wasiutyński, oprócz komentarzy politycznych dotyczących wydarzeń w Polsce dotyka także najszerzej rozumianych problemów cywilizacyjnych i kulturowych. Pisze o historii, antropologii, powstawaniu i upadku kultur, wydarzeniach kulturalnych, filozofii, teologii, naukach ścisłych, literaturze… Jego twórczość, to jednak nie tylko komentarz, to próba znalezienia odpowiedzi na pytania nurtujące ludzkość od zarania dziejów. Czytelnik sam będzie miał okazję przekonać się, jak wiele z przemyśleń autora nadal pozostaje aktualnych, pomimo że od ich sformułowania minęło niekiedy nawet kilkadziesiąt lat.
W niniejszej publikacji zostało podjęte zagadnienie symboliki japońskich netsuke, czyli miniaturowych rzeźb, spełniających praktyczną funkcję, ale także o podłożu znaczeniowym.
Znana definicja głosi, że „człowiek to zwierzę polityczne”. Czy to połączenie jest faktycznie tak oczywiste, jak nam się wydaje? Francuski socjolog Bruno Latour sięga po argumenty z dziedziny filozofii, socjologii wiedzy i antropologii porównawczej, z rozmysłem buduje paradoksy i kwestionuje nasze schematy myślowe. W efekcie roztacza przed czytelnikami wizję „nowej Konstytucji” - nowego, zrewolucjonizowanego kolektywu politycznego, w którym rozróżnienie na ludzi i nie-ludzi będzie mniej ważne niż zachowanie ciągłości debaty politycznej i powszechna odpowiedzialność za nasz wspólny świat. Nie-ludzka polityka to pierwsza książka Brunona Latoura publikowana w języku polskim.
Bruno Latour (1947) francuski filozof i antropolog, wykładał w szkołach inżynierskich - najpierw w CNAM, następnie w Ecole des Mines. W 1982 r. wszedł w skład ekipy Centrum Socjologii Innowacji. Od września 2006 r. jest profesorem nauk politycznych w Centrum Socjologii Organizacji (CSO). W czerwcu 2007 r. został wicedyrektorem prestiżowych Sciences Po do spraw polityki naukowej. Opublikował m.in. La vie de laboratorie (Życie laboratorium, wspólnie ze Steve’m Woolgarem, 1988), Les Microbes: Guerre et paix (Wojna i pokój mikrobów, 1984) oraz La science en action (Nauka w działaniu, 1989).
Denis Diderot, jeden z najważniejszych filozofów oświecenia, był żywo zainteresowany sprawami teatru, którym poświęcił niemało miejsca w swoich pismach. Niniejsza antologia zawiera teksty Diderota poświęcone przede wszystkim dramaturgii, sztuce aktorskiej i inscenizacji. Diderot przemawia w nich zarówno jako wytrawny praktyk, rozprawiając na przykład o technikach pisania dramatów, jak i wnikliwy teoretyk, zainteresowany sztuką aktorską, rozumianą przezeń jako akt kreacyjny, lub tableau scenicznym, który to koncept można z kolei uznać za jedno z teoretycznych źródeł współczesnej reżyserii. Nawet jeżeli nie zwraca się bezpośrednio do Melpomeny, badając na przykład zjawisko iluzji w oku człowieka, stara się objaśnić, na czym polega iluzja sceniczna, będąca podstawą zrozumienia natury teatru.
Książka zawiera ogólną charakterystykę doktryn kilkunastu myślicieli powszechnie zaliczanych do najwybitniejszych twórców doktryn prawa natury i kilku doktryn pochodzących od klasyków jakby "zbiorowych".
Książka kierowana jest do tych wszystkich, których interesują uwarunkowania człowieczego bytu psychofizycznego, społecznego, politycznego.
"Michnik nie oszczędza tego środowiska (tzw. lewicy laickiej), z którego, jak pisze, sam wyrósł, i zdecydowanie odrzuca polityczny ateizm oraz antykościelny obskurantyzm lewicy. Pozycję wyjściową do ataku daje mu znakomite oczytanie w przedwojennych i powojennych wypowiedziach Kościoła oraz poszczególnych teologów (encyklika Mit brennender Sorge), ilustruje swą polemikę ważkimi cytatami z listów pasterskich Episkopatu Polski, zarówno w okresie stalinowskim, jak i w czasach późniejszych - enuncjacje te na pewno mało były znane ówczesnym zawodowym krytykom Kościoła."
Fragment z przedmowy do książki autorstwa Stefana Kisielewskiego.
W czasach, w których jedno kliknięcie myszy może doszczętnie zszargać reputację lidera lub organizacji, przetrwanie w obliczu globalnej konkurencji zależy od przejrzystości. Kiedy jako interesariusze różnych organizacji bez przerwy dopominamy się o zachowanie pełnej przejrzystości, o co tak naprawdę prosimy? Jakie korzyści dzięki przejrzystości spodziewamy się osiągnąć? Jakie ryzyko się z nią wiąże? Dlaczego liderzy powinni dobrze rozumieć jej istotę? Wybitni autorzy tej książki, Warren Bennis, Daniel Goleman i James O’Toole, przedstawiają na jej łamach analizę koncepcji przejrzystego przywództwa, przejrzystej organizacji oraz życia w coraz bardziej przejrzystej kulturze.
W trzech powiązanych tematycznie esejach kwestia przejrzystości przedstawiona została z trzech różnych perspektyw – z perspektywy relacji wewnątrz- i międzyorganizacyjnych, w kontekście osobistej odpowiedzialności oraz w kontekście nowej rzeczywistości cyfrowej. Każdy z esejów skupia się jednak na kwestiach związanych z przywództwem i funkcjonowaniem przywódców. W pierwszym eseju autorzy omawiają poważny dylemat znany każdemu współczesnemu liderowi – jak stworzyć kulturę szczerości. Drugi esej, prowokacyjnie zatytułowany Ujawnianie prawdy zwierzchnikom, koncentruje się na podstawowym, a przy tym tak często niespełnianym warunku urzeczywistnienia zasady przejrzystości i odpowiedzialności. Ostatni z esejów wyjaśnia wpływ technologii cyfrowych na upowszechnianie się idei przejrzystości na całym świecie.
Książka ta łączy teorię i doświadczenie, pozwalając czytelnikowi spojrzeć na zagadnienie w szerokim kontekście, ale też sformułować pewne wnioski praktyczne. Rozważania zawarte na jej stronach pozwolą czytelnikowi stać się zarówno lepszym członkiem organizacji, jak i lepszym przywódcą.
Pytanie o tożsamość pojawia się wtedy, gdy podważona zostanie oczywistość własnego świata, gdy trzeba dokonywać wyborów. Dlatego właśnie pytanie o tożsamość – jak widzimy samego siebie, z kim się utożsamiamy, kto jest dla nas wzorem, a co wartością – nabiera dzisiaj szczególnego znaczenia. W publikacji zagadnienie tożsamości – zarówno w wymiarze psychologicznym (psychoanalitycznym), jak i społecznym odniesiono do religii. Autorzy zamieszczonych w tekście szkiców wskazują na znaczenie religii w kreowaniu tożsamości, poszukują związków między tożsamością religijną a tożsamością etyczną i narodową, śledzą losy osób przeżywających światopoglądowe dylematy czasami skutkujące odejściem ze struktur Kościoła katolickiego. Przyznając religii główną rolę w spektaklu ludzkiego życia, czyni się ją determinantą tożsamości. Czy słusznie? Na to zasadnicze pytanie poszukują odpowiedzi autorzy książki.
Czy możemy ufać wybranym przez nas władzom, czy też życie publiczne jest już tak skorumpowane, że nie możemy dłużej polegać na rządzie i liczyć, że będzie chronił nasze interesy i nasze wolności obywatelskie? Czy obecny nastrój publicznego braku zaufania jest uzasadniony, czy też powinniśmy – w epoce globalizmu – ponownie przyjrzeć się pojęciu zaufania i zrewidować nasze przekonania?
Russell Hardin w swej szeroko zakrojonej książce stara się podważyć mity narosłe wokół koncepcji zaufania we współczesnym społeczeństwie i polityce. Wykorzystując obszerną literaturę na temat zaufania, analizuje powszechne obawy w związku ze spadającym poziomem zaufania, zarówno wobec współobywateli, jak i wobec rządu. Bada różnorodne przejawy zaufania i braku zaufania w życiu publicznym – od terroryzmu do internetu, od społecznego kapitału do demokracji przedstawicielskiej. Pokazuje przy tym, że spadek zaufania, jakiego doświadczają współcześni politycy, nie jest bynajmniej zjawiskiem nowym – o braku zaufania do polityków pisali już w swoich pracach wiodący myśliciele liberalni, tacy jak David Hume i James Madison. Ich poglądy – zdaniem Hardina – nie straciły nic na aktualności i są dzisiaj tak samo trafne, jak były w XVIII i XIX wieku. Dlatego, zdaniem autora, nie powinniśmy przywiązywać zbyt dużej wagi do widocznego brakiu zaufania do polityków w bieżącym stuleciu. Hardin zauważa nie bez racji, iż świat, w którym żyjemy, jest o wiele bardziej różnorodny i złożony niż ten, w którym żyli nasi przodkowie, co w logiczny sposób skutkuje zarówno większym zaufaniem, jak też brakiem zaufania między jednostkami.
Książka Hardina, niekwestionowanego autorytetu w badaniach nad zaufaniem, będzie wartościowym źródłem wiedzy oraz inspiracji dla studentów nauk politycznych, socjologii i filozofii.
Russel Hardin jest profesorem politologii na New York University (USA).
Patronat:
Kultura Popularna, Onet.pl, dlaStudenta.pl
Nasza epoka, w której świat stał się globalną wioską, może się wydawać katastrofą. Jednak dla kogoś, kto rozumie tę rzeczywistość, staje się ona okazją do realizacji największych pragnień człowieka. Autor próbuje pokazać, że czasem najlepszym z możliwych jest teraźniejszość: jest to jedyny czas, który istnieje realnie, jedyny powierzony naszej wolności. Możemy korzystać z tej wolności, by zniewalać jedni drugich, wplątując się w sieci rywalizacji i niszcząc swoje człowieczeństwo. Ale możemy się też cieszyć wzajemną miłością, służąc człowiekowi i całemu stworzeniu.
Globalna sprawiedliwość stała się jedną z najbardziej palących kwestii naszych czasów. Kiedy połowa światowej populacji żyje za mniej niż dwa dolary dziennie, rośnie potrzeba demokracji, rozwoju i bezpieczeństwa dla wszystkich.
Jon Mandle bada znaczenie pojęcia globalnej sprawiedliwości i dostarcza czytelnikom przystępnego wprowadzenia w podstawowe koncepcje i dyskusje na tym polu. Przekonuje, że globalna sprawiedliwość wymaga powszechnego respektowania praw człowieka. Prawa te należą się każdemu/każdej z nas i powinny być drogowskazem dla świadczących pomoc humanitarną oraz przeciwdziałających globalnej biedzie i recesji. Podkreślając znaczenie lokalnych instytucji politycznych chroniących prawa podstawowe i gwarantujących samostanowienie, Mandle proponuje reformy, które mogłyby pomóc chronić prawa człowieka na świecie. Analizuje i ostatecznie odrzuca teorie głoszące, że nie istnieją takie zasady sprawiedliwości, które można stosować globalnie; podobnie jak teorie głoszące, że istnieją takie zasady, które można stosować i lokalnie, i globalnie. Zamiast nich, autor rozwija własną koncepcję globalnej sprawiedliwości, inspirowaną pracami Johna Rawlsa.
Książka Jona Mandle zainteresuje studentów filozofii, nauk politycznych, stosunków międzynarodowych, socjologii, nauk o globalizacji oraz każdego, kto zastanawia się nad znaczeniem pojęcia sprawiedliwości ponad granicami.
Jon Mandle jest profesorem i przewodniczącym Wydziału Filozofii na uniwersytecie w Albany (State University of New York, USA).
Patronat:
Polska Akcja Humanitarna, Onet, dlaStudenta.pl
Polityka literatury to zbiór najważniejszych tekstów napisanych w środowisku ?Krytyki Politycznej? na temat najnowszej polskiej literatury i krytyki literackiej, jej wymiaru społecznego i przekazu politycznego. Ambicją twórców książki jest stworzenie spójnej perspektyw poznawczej, dzięki której patrząc przez literaturę lepiej widać społeczeństwo - jego kondycję, przemiany, potrzeby i problemy. Publikacja zbiera teksty, które w ostatnich latach wywołały gorące dyskusje na temat literatury zaangażowanej, powinności artysty i krytyka literackiego.
Etyczne korzenie retoryki
Etyka i retoryka w dziełach Jana Pawła II
Zrozumieć lepiej świat islamu. Etyka akultura i media w krajach muzułmańskich
Etyka słowa a techniki argumentacyjne w dyskusjach polityków
Etyczny status fikcji reklamowej
Przegląd najważniejszych różnic i zbieżności w postawie etycznej wielkich religii (judaizmu, chrześcijaństwa, islamu, buddyzmu, hinduizmu) wobec ważnych i aktualnych kwestii współczesnego świata.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
