Podręcznik "Małe projekty społeczne" - to podsumowanie wielu lat intensywnej pracy w organizacjach pozarządowych.
Ten materiał to:
Esencja ponad 50 zrealizowanych (dofinansowanych) projektów konkursowych.
Spędzone z dziećmi, staruszkami, osobami marginalizowanymi i znajdującymi się w trudnej sytuacji ? setki godzin.
Wydane tysiące posiłków, niezliczona ilość uśmiechów, załatwionych spraw, zabawy czy nauki.
Osiem GOTOWYCH OFERT konkursowych (z kosztorysami, harmonogramami, uzasadnieniem itd.).
Siedem pełnych sprawozdań (z dokładnym rozliczeniem każdej złotówki i każdego zadania).
Wiele konkretnych dokumentów (programów socjoterapeutycznych i profilaktycznych, materiałów wewnętrznych organizacji, umów, rekomendacji...).
Fragmenty prawa, którego należy przestrzegać, by wszystko było czytelne i transparente.
250 stron doświadczenia, pomysłów, marzeń i dobrze wydanych funduszy.
Polecamy opinie dwóch autorytetów - zamieszczone na okładce.
Pięknie wydana, w limitowanej ilości, kolorowa i "ziejąca pozytywną energią" książka.
Przedmiot pracy stanowią kwiaty wytwarzane przez drzewa i krzewy iglaste należące do gromady roślin nagozalążkowych.
Celem pracy jest zbadanie oddziaływania estetycznego kwiatów roślin iglastych na obserwatora.
Aby stać się dobrze wychowanym widzem, trzeba wiedzieć, jak należy zachowywać się w miejscach przeznaczonych do odbioru sztuki. Książka zawiera kilka wskazówek okreslających, czego oczekuje się od odbiorcy.
Jest to bogato ilustrowany katalog pod redakcją Joanny Baranowskej i Pawła Sztarbowskiego. Zawiera obszerne informacje o sekcji narodowej, architektury i Kostiumu Ekstremalnego, wszystkich prezentowanych spektaklach i artystach, raport z badań socjologicznych Sztuka w przestrzeni publicznej Joanny Erbel i Pawla Herbsta oraz teksty kuratorek i specjalistów z dziedziny sztuk wizualnych i teatru: Izabeli Kowalczyk, Pawła Sztarbowskiego, Joanny Warszy.
Punk rock filmy o potworach i prawda o rzeczywistości
Każda piosenka Zero Defex trwała jakieś piętnaście do trzydziestu sekund i absolutnie nie dało się ich od siebie odróżnić.
Cały ich koncert mieścił się w czasie, który innym zespołom zabierało nastrojenie instrumentów.
Od kiedy byłem mały, zawsze chciałem przebrać się w kostium potwora, ale nie miałem pojęcia, że są one tak sztywne i ciężkie – i że tak cuchną.
Rzeczywistość nie ma o niczym pojęcia.
Rzeczywistość jest pełna wątpliwości i niepewności.
Rzeczywistość bywa napalona i miewa dni, kiedy lubi czytać gazetki z dowcipami. Rzeczywistość to ten starszy gość w miasteczku, narzekający, że wnuki znowu zwinęły mu sztuczną szczękę.
Rzeczywistość to pięciu kolesiów, którzy usiłują nastroić trzy gitary i i jeden keyboard i strasznie im to nie idzie.
Rzeczywistość jest źródłem każdej gwiazdy i planety, każdej galaktyki. Każdego pyłku, każdego atomu, każdego kleptonu, sleptonu i leptonu.
Rzeczywistość jest źródłem każdego gluta w twoim nosie, każdej plamy potu na koszulce twojego starego, każdego kawałka gówna, który przyczepił ci się do zadka.
Rzeczywistość to ta chwila.
Nie ma co do tego wątpliwości: zazen jest głupotą. Zazen jest również nudny. Po prawdzie chyba trudno byłoby znaleźć nudniejsze ćwiczenie.
Czym jest w dzisiejszych czasach praca rąk, jakie ma znaczenie dla współczesnego człowieka? O tym, co można zrobić rękoma i po co nam tak naprawdę ręczna robota, piszą naukowcy zajmujący się badaniem społeczeństwa.,
"Filozofię wieczystą", pisze Huxley, "można czasem odnaleźć pośród tradycyjnych nauczań dla mas w każdej religii na świecie, ale w pełni rozwiniętej formie występuje ona dopiero w zaawansowanych nauczaniach religijnych i duchowych".INSPIRUJĄCY ZBIÓR DUCHOWYCH PISM, KTÓRE ODKRYWAJĄ "BOSKĄ RZECZYWISTOŚĆ" WSPÓLNĄ DLA WSZYSTKICH RELIGII – ZEBRANE PRZEZ ALDOUSA HUXLEYA.
"Filozofię wieczystą", pisze Huxley, "można czasem odnaleźć pośród tradycyjnych nauczań dla mas w każdej religii na świecie, ale w pełni rozwiniętej formie występuje ona dopiero w zaawansowanych nauczaniach religijnych i duchowych".
Z niespotykaną inteligencją i zadziwiającym intelektem – czerpiąc z różnorodności wyznań, wliczając w to buddyzm zen, hinduizm, taoizm, chrześcijański mistycyzm oraz islam – Huxley rozpatruje duchowe przekonania różnych tradycji religijnych i wyjaśnia, w jaki sposób jednoczą się one we wspólnej ludzkiej tęsknocie, aby doświadczyć tego co Boskie. Filozofia wieczysta zawiera starannie wybrane teksty Mistrza Eckharta, Rumiego, Lao-Tse jak również fragmenty świętych ksiąg Dalekiego Wschodu, m.in. Bhagawadgita, Tybetańska księga umarłych, Diamentowa sutra oraz Upaniszady.
Po co są działki? Kilkunastu badaczy różnych specjalności przez trzy lata rozmawiało z działkowcami Krakowa, Katowic i Wrocławia. W trakcie badań robili zdjęcia, nagrywali, zapełniali strony notatników. Owocem tej pracy jest niniejsza książka, w której znalazły się eseje, artykuły naukowe i projekty artystyczne ukazujące różne aspekty działkowego życia.
Nie sposób w kilku sowach powiedzieć, po co są działki.
Po lekturze tej książki można jednak spróbować wyobrazić sobie, co by się stało, gdyby nagle zniknęły.
Lektura tej książki to zaproszenie do tego, by o działkach pomyśleć inaczej i wejść na ścieżki dla wielu z nas dotąd ukryte.
Nowa książka autora "Krzyżowca XX wieku", biografii Plinia Correi de Oliveiry. Tym razem m.in. o tym, jak przeciwstawić się dyktaturze relatywizmu.
Dyktatura relatywizmu to w swych ostatecznych konsekwencjach odrzucenie świata rozumu i wzgardzenie łaską Bożą. Po drodze rezygnuje się najpierw z wiary i praw Boskich, potem praw wpisanych w ludzką naturę, by wreszcie pozbyć się samej filozofii, która stawia pytania o prawdę i sens bytu.
Podsumowanie prac Wolnego Uniwersytetu Warszawy w 2009 roku
Tematem pierwszego Zeszytu Wolnego Uniwersytetu Warszawy jest kultura nie dla zysku. Autorzy tekstów składających się na tę pozycję dokonują teoretycznego i praktycznego badania warunków produkcji wiedzy i kultury w późnym kapitalizmie, analizy kondycji życia aktywistów, twórców i animatorów kultury, wywierania wpływu na politykę kulturalną oraz uczestnictwa w dyskusjach o obecnym i przyszłym kształcie naszych społeczeństw. Publikacja podsumowuje pierwszy rok pracy Wolnego niwersytetu Warszawy - nomadycznej i sieciowej instytucji edukacyjnej będącej ośrodkiem krytycznej refleksji nad polityką kulturalną. WUW nawiązując do tradycji wolnej edukacji, skupia się na tworzeniu środowiska, w którym możliwa będzie krytyczna refleksja nie tylko nad kulturą, ale także nad jej społecznym, politycznym i ekonomicznym zapleczem. Teksty zawarte w pierwszym Zeszycie WUW-u zajmują się nie tylko tym, jaka sztuka powstaje, ale też tym, jak jest finansowana, produkowana i dystrybuowana.
Człowiek to Najwyższa Prawda,
Wszystko jest jednością w człowieku,
Człowiek jest jeden we wszystkim.
Pokłońcie się Bogu w Człowieku !
Chwalcie Boga w Człowieku !
Kochajcie Boga w Człowieku !
Trzy z esejów stopniowo wprowadzają czytelnika w świat współczesnej fizyki, poprzez wyjaśnienie czy istnieje czas, opisanie potencjalnych paradoksów podróży w czasie, aż do teorii innych wszechświatów. Przedzielone są one esejami analizującymi naturę człowieka i stawiającymi podstawowe pytania o istnienie Boga i wolności woli. To przemieszanie tematyczne ma uczynić lekturę jak najbardziej strawną, a zarazem pozwala na niezbyt rygorystyczne trzymanie się kolejności, w jakiej eseje zostały zamieszczone.
Antologia A jak hipokryzja to książka?manifest. Z jednej strony demaskuje rzeczywiste podłoże obowiązującego w Polsce zakazu aborcji z przyczyn społecznych, z drugiej zaś wytycza nowe strategie walki o zniesienie ustawy antyaborcyjnej. W książce zawarte są także listy z opowieściami kobiet, które przerwały ciążę w podziemiu.
Każdy człowiek rozporządza zdolnością intelektualnego poznania świata i siebie. Rozpoznaje go istniejącym, złożonym, powstającym, ginącym, a zatem kruchym i zmiennym. Ta sytuacja nasuwa myśl o konieczności istnienia bytu trwałego. W myśli europejskiej zaistniał w osobie Kartezjusza błąd poznawczy w postaci skierowania uwagi człowieka ku myśli i świadomości. Błąd ten zaczął oddalać człowieka od Boga (mówi o tym Jan Paweł II). Należy jednak pamiętać, że Kościół Katolicki nigdy nie stracił z oczu Boga; nie straciła go także myśl metafizyki klasycznej, ustawicznie wskazująca człowiekowi drogę poznania Boga od rzeczy tego świata do Bytu, który jest warunkiem istnienia wszystkiego poza Nim.
Trudno dostrzec w danej religii choćby jedno wierzenie, które rozumiane dosłownie nie byłoby zaprzeczone, pominięte lub znacząco inaczej ujęte w innej religii. Przy tym, wyjąwszy inteligencką elitę, wyznawcy każdej religii uważają własną za jedynie prawdziwą.
Jest dziś rzeczą pożądaną, by religie światowe łączyły swe wysiłki na rzecz ogólnoludzkich wartości, takich jak pokój, sprawiedliwość, solidarność, ochrona środowiska.
W książce przedstawiono sposób uprawiania socjologii mający korzenie w metodologicznym indywidualizmie i logice wnioskowania. Odrzuca on relatywizm a przyjmuje istnienie świata niezależne od naszych zmysłów, nakazuje formułowanie hipotez i systematyczne zbieranie danych empirycznych pozwalających na ich weryfikację.
Ten sposób uprawiania socjologii stanowi, w przekonaniu Autora, wzór do naśladowania.
Teorie socjologiczne interpretują i wyjaśniają ogólne procesy społeczne w oparciu o różne modele świata ludzkiego. W serii Współczesne Teorie Socjologiczne publikujemy najważniejsze dzieła reprezentujące te wizje rzeczywistości społecznej, które okazały się szczególnie znaczące po II wojnie światowej, i które uważamy za istotne do dzisiaj. Interesują nas również koncepcje socjologiczne będące przedmiotem debaty na przełomie XX i XXI wieku. To właśnie współczesna klasyka socjologiczna pozwala nam lepiej zrozumieć dzisiejszy i przyszły świat.
Janusz Mucha
Teorie socjologiczne interpretują i wyjaśniają ogólne procesy społeczne w oparciu o różne modele świata ludzkiego. W serii Współczesne Teorie Socjologiczne publikujemy najważniejsze dzieła reprezentujące te wizje rzeczywistości społecznej, które okazały się szczególnie znaczące po II wojnie światowej, i które uważamy za istotne do dzisiaj. Interesują nas również koncepcje socjologiczne będące przedmiotem debaty na przełomie XX i XXI wieku. To właśnie współczesna klasyka socjologiczna pozwala nam lepiej zrozumieć dzisiejszy i przyszły świat.
Janusz Mucha
Wyznaczające obszar dociekań poznawczych pojęcia „tożsamości”, „stereotypów”, „nowoczesności” różnią status ontologiczny i zakresy semantyczne. Najszersza znaczeniowo jest „nowoczesność” (używana przez autorów zamieszczonych tekstów również w formułach późnej, zradykalizowanej nowoczesności czy ponowoczesności), która stanowi, mniej lub bardziej wyraźnie zaznaczony, kontekst społeczno-kulturowy większości rozważań. Nowoczesność w omawianym ujęciu jest więc pojmowana zarówno jako zjawisko o charakterze przestrzenno-czasowym, posiadającym określone właściwości, ale także jako pewna rama konceptualna, przez pryzmat której dokonuje się opisu i analizy problemów społecznych. Z oczywistych względów refleksja obecna w tomie dotyczy głównie dynamiki przeobrażeń tożsamościowych obserwowanych aktualnie w życiu społecznym, choć wątek ten nie wyczerpuje spektrum zjawisk identyfikowanych ze współczesnością.
fragment Wstępu
Czy obiekty matematyczne się tworzy, czy odkrywa? Czy istnieją one w Platońskim polu racjonalności, budując matrycę tego, co może się urzeczywistnić? W komputerze zmarłego przedwcześnie Arcybiskupa Józefa Życińskiego znaleziono niemal ukończony tekst książki, będący zapisem wykładów, które w roku akademickim 2006/2007 prowadził na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Prezentujemy Państwu jej ostateczną wersję, zredagowaną i opatrzoną wstępem Michała Hellera. Gdy po raz pierwszy przejrzałem pliki komputerowe, pomyślałem, że dopiszę swoje uzupełnienia i znowu będziemy mieli wspólna książkę. Ale wyszło inaczej. Wybrałem tylko rolę redaktora, dokonałem niezbędnych retuszy, pozostawiając całość maksymalnie niezmienioną. Józek jest zbyt silną osobowością, by brutalnie wdzierać się w jego tekst. Niech jeszcze raz przemówi swoim niepowtarzalnym stylem."" [Ze Wstępu Michała Hellera]
Publikacja prezentuje nowe podejście do szeroko rozumianego zjawiska fotografii oraz jego wpływu na kształtowanie zjawisk społecznych i kulturowych. Autorzy kładą nacisk na pomijane dotąd obszary fotografii i czynności fotografowania, które unaoczniają nowe perspektywy w badaniu niezaprzeczalnie wizualnej rzeczywistości.
Fotografia widziana nie jako wizualne reprezentacje, lecz jako rodzaj gry społecznej. Socjologia wizualna, która rezygnuje z umieszczania obrazów fotograficznych na centralnej pozycji. Autorzy nie zajmują się obrazami i tym, co widać na zdjęciach. Najbardziej interesuje ich to, co zdjęcia w sobie ukrywają i co zasłaniają: technologie, ludzkie działania związane z przechowywaniem zdjęć, ich katalogowaniem, obrabianiem, niszczeniem i odtwarzaniem, a także zachowania społeczne posiadaczy sprzętu fotograficznego.
Książka "Za fotografię! W stronę radykalnego programu socjologii wizualnej" Rafała Drozdowskiego i Marka Krajewskiego przybliża tę rewolucyjną propozycję metodologiczną. Jej najważniejsza zasada brzmi: skupmy się na tym, co dzieje się przed zrobieniem zdjęcia oraz na tym, co dzieje się ze zdjęciem już zrobionym. Przesunięcie znaczące i umożliwiające eksploatacje nowych, dotąd pomijanych obszarów.
Marek Krajewski (ur. 1969) – socjolog, profesor na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (Instytut Socjologii). Autor licznych artykułów dotyczących kultury popularnej, konsumpcji i sztuki oraz książek: Kultury kultury popularnej (wyd. I Poznań 2003, wyd. II 2005), POPamiętane (Gdańsk 2006). Redaktor i współredaktor naukowy książek: W stronę socjologii przedmiotów (Poznań 2005), Prywatnie o publicznym. Publicznie o prywatnym (Poznań 2007), Wyobraźnia społeczna. Horyzonty – źródła – dynamika (Poznań 2008), Handmade. Praca rąk w postindustrialnej rzeczywistości (Warszawa 2010). Kurator Zewnętrznej Galerii AMS (1998–2004) oraz pomysłodawca projektu Niewidzialne miasto (www.niewidzialnemiasto.pl).
Rafał Drozdrowski (ur. 1961) – doktor habilitowany, profesor na Uniwersytecie im Adama Mickiewicza, dyrektor Instytutu Socjologii UAM, kierownik Zakładu Socjologii Życia Codziennego w Instytucie Socjologii UAM. W latach 1991-2009 członek Związku Polskich Artystów Fotografików, uczestnik kilkudziesięciu wystaw, Marginesy swobody (Poznań 1998), Fotografia naskórkowa (Piła 1991), Biennale fotografii (Poznań 1998, 2000, 2002). Ważniejsze publikacje: Obraza na obrazy. Strategie społecznego oporu wobec obrazów dominujących (Poznań 2009), Dominujące modusy działania, w: Wyobraźnia społeczna. Horyzonty - źródła - dynamika. Uwarunkowania strategii dostosowawczych współczesnego społeczeństwa polskiego - studium socjologiczne, R. Drozdowski, M. Krajewski (red.), (Poznań 2008), Idiomy fotografii amatorskiej, w: Do zobaczenia. Socjologia wizualna w praktyce badawczej, J. Kaczmarek (red.), (Poznań).
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
