Zbiór krótkich felietonów publikowanych w latach 2008-2009 we włoskim magazynie "La Republika delle Donne". Sam autor nazywa w przedmowie swoje krótkie teksty "korespondencją ze świata, który podlega nieustannym i błyskawicznym zmianom", zasypując nas lawiną informacji i wszelkiego rodzaju bodźców zmysłowych, których często nie potrafimy już poddawać racjonalnej selekcji.
Monografia poświęcona kurhanom jako obiektom przyrodniczym, będąca podsumowaniem ośmioletnich badań nad florą kurhanów w różnych strefach klimatyczno-roślinnych Ukrainy, prowadzonych przez polsko-ukraiński zespół badaczy – pracowników Uniwersytetu Warszawskiego oraz Uniwersytetu Chersońskiego. Publikacja ta powstała we współpracy ze specjalistami z innych dziedzin: archeologii, etnobotaniki i ekologii krajobrazu. Obszar badań obejmował 3 strefy stepów i południową część strefy lasostepu.
Dziś, gdy liczba kurhanów w południowo-wschodniej Europie drastycznie spadła, ich znaczenie jest doceniane na nowo. Zaczyna się dostrzegać bezwzględną konieczność ochrony nie tylko wartości archeologicznej czy historycznej kurhanów, lecz także ich wartości przyrodniczej, zwłaszcza ze względu na ich znaczenie dla zachowania różnorodności gatunkowej oraz rolę, jaką mogą odegrać w procesie regeneracji stepów.
Ukraina to prawdziwa „kraina kurhanów”: z pierwotnej liczby pół miliona do naszych czasów przetrwało ich około 100 tysięcy. Najwcześniejszych informacji o istnieniu kurhanów na północnym brzegu Morza Czarnego dostarczył Herodot, który w „Dziejach” wspomniał o wielkim kurhanie nad rzeką Tyras (Dniestr), gdzie miał być pochowany władca kimeryjski. Do najsłynniejszych kurhanów należy Tołstaja Mogiła z IV p.n.e., gdzie znaleziono m.in. słynny pektorał z niezwykle misternym motywem zwierzęcym, tak typowym dla Scytów, eksponowany dziś w Muzeum Historycznych Skarbów Ukrainy w Kijowie.
Ważnym uzupełnieniem książki jest dysk CD zawierający:
• ukraiński i angielski przekład rozdziału 2 i streszczenie pozostałych rozdziałów,
• bazy danych dotyczące badanych kurhanów i ich pokrywy roślinnej,
• dziewięć prezentacji ilustrujących tematykę poszczególnych rozdziałów.
Prowokacja kulturowa, nazywana niekiedy "semiologicznym dżudżitsu", jest subwersywną praktyką ¦ głównie wizualną ¦ usytuowaną pomiędzy polem aktywizmu społecznego a polem sztuki. W książce "Zabijemy was słowami"... autor opisuje działalność polskich prowokatorów kultury, w szczególności zaś przygląda się wymowie ideologicznej ich obrazów. Przedmiotem analiz są między innymi prace Twożywa, Trzeciej Fali, Radykalnej Akcji Twórczej, Manufaktury, The Krasnals, Abramowskiego, Petera Fussa.
Współczesna powszechność globalizacji kultur wywołuje w wielu ludziach niepokój o utratę odrębności etnicznej czy regionalnej, odczuwają potrzebę znalezienia oparcia dla świadomości tożsamości, związków z miejscem pochodzenia, zamieszkania.
Problematyka poruszana jest rozległa i niezwykle interesująca. Układ tematyczny w poszczególnych częściach książki jest trafny i dobrze przemyślany.
W miarę jak zmienia się świat, w którym żyjemy, zmianom ulegają również narzędzia stosowane przez badaczy społecznych. Jednym z takich innowacyjnych pomysłów jest zaprezentowana w książce netnografia - forma badań etnograficznych zaprojektowana do analizowania kultur i społeczności internetowych.
Książka stanowi zachętę do tego, aby prowadzić badania nie tylko o internecie, ale i przez internet.
Ks. Michał Heller, laureat prestiżowej Nagrody Templetona, tropi i objaśnia problemy teologiczne z perspektywy czynnie uprawianej przez siebie nauki i filozofii.
Czytelnicy, podążając za jego myślą, wezmą udział w poszukiwaniu odpowiedzi między innymi na takie pytania, jak:
co łączy fizykę i teologię?
jakiej teologii potrzebuje człowiek XXI wieku?
dlaczego myślenie uczciwe jest racjonalne?
czy nauki mówią coś o prawdzie, dobru i pięknie?
jak rozumieć kosmiczny wymiar dramatu odkupienia?
Książka stanowi nowoczesny podręcznik filozofii przyrody. Autorzy jego nie zakładają u czytelników zaawansowanej wiedzy z fizyki, astronomii lub biologii. Większość zawartego w nim materiału dotyczy zagadnień związanych z fizyką i kosmologią. Jeden rozdział poświęcono także tematyce filozoficznej związanej z biologią. W każdym z rozdziałów umieszczono liczne pytania kontrolne, tematy do dyskusji lub pisemnego opracowania. Zastosowany układ graficzny ma ułatwić pracę studentowi.
Przedmiotem analiz prezentowanych w publikacji jest stan świadomości maturzystów dotyczący życia małżeńskiego i rodzinnego. Chodzi tutaj szczególnie o sposób postrzegania tego życia, uznawane wartości i normy z nim związane, a także oceny oraz wartościowanie go przez młodzież [ ... ]. Przedstawiona diagnoza zawiera wyważone oceny: stroniące od skrajności, rezygnujące z sensacji, za którymi podążają publicyści, i zbyt daleko idących przypuszczeń opartych na wybujałej fantazji, a pozostające w ścisłej relacji do twardych danych empirycznych. [ ... J Podkreślić należy, że w efekcie nie otrzymujemy stanowiska redukcjonistycznego, ale takie, które dostrzega bogactwo i złożoność rzeczywistości społecznej. N a kartach książki Świadomość maturzystów dotycząca małżeństwa i rodziny nie jawi się jako jednorodna, spoista, płaska, ale odznacza się wielością odcieni, wielowymiarowością i zawirowaniami. Autor z dużym wyczuciem, subtelnością i znawstwem wyeksponował te jakości omawianej materii. Z recenzji wydawniczej prof. dr. hab. Mariusza Zemło
"W jakiejś postaci ziściła się zatem protoromantyczna wizja Herdera: oto Żydzi wywłaszczeni z bogactwa własnej tradycji, przechowujący ją w szafach z pamiątkami, stwarzają siebie od nowa, bez względu na to, co sądzi na ten temat otaczający ich świat, czy sprzyja im, czy nie. Są w pełni zasymilowani, są normalni. Mają państwo, którego chcą bronić. Koncepcja suwerenności państwa izraelskiego polega na zdolności do obrony własnego terytorium, włącznie z prawem wypowiadania wojny. Jeśli więc słychać nasilające się głosy sprzeciwu wobec "agresywnej polityki Izraela", należy wiązać je z nierozsądnym, lewicowym pacyfizmem, jak też z kryzysem idei państwa narodowego na kontynencie europejskim. Dawniej, gdy Żydzi nie mieli swego państwa, byli z tego powodu znienawidzeni przez obcy im świat. Dziś odczuwają ten sam rodzaj nienawiści właśnie dlatego, że udało im się z sukcesem takie państwo stworzyć. Circulus vitiosus. Myliłby się jednak ten, kto ograniczałby syjonizm wyłącznie do ideowego zaplecza państwa stanu wyjątkowego. Syjonizm pozostawił po sobie piękną ideę kibucu, w którą umiał tchnąć życie. Inną jego trwałą zdobyczą jest Uniwersytet Hebrajski, stanowiący kulturalną oazę w państwie znajdującym się w połowie drogi między Jerozolimą a Lacedemonem. O tym wszystkim w pasjonujący sposób pisze w swoich Pismach żydowskich Hannah Arendt."
Z Przedmowy Piotra Nowaka
Wydana wspólnie z Instytutem Teatralnym im. Zbigniewa Raszewskiego
Monografia podejmuje jedno z najistotniejszych zagadnień współczesnej humanistyki – kwestię tożsamości – ujmując ją w parach dychotomicznych pojęć wyznaczających granice koncepcji świata i człowieczeństwa, rozwijanych w zachodniej tradycji myśli metafizycznej: człowiek/zwierzę, człowiek/maszyna, kobieta/mężczyzna, dziecko/dorosły, swój/obcy, żywi/umarli. W każdym z rozdziałów możemy prześledzić zarówno konstrukcję, jak i możliwą destabilizację fundamentalnego binaryzmu, dokonywaną w przestrzeni sztuki rozumianej jako swoisty wehikuł tożsamości. Podręcznik mieści się w nurcie interdyscyplinarnej humanistyki, przeznaczony jest dla studentów kulturoznawstwa, teatrologii, literaturoznawstwa, wszystkich dziedzin historii sztuki, a także socjologii.
Pierwsze trzy księgi Periphyseonu Eriugeny zawierały imponującą ontologiczną wizję powstania świata, wyłożoną w oparciu o specyficzne odczytanie pierwszych wersetów Księgi Rodzaju, wsparte lekturą źródeł patrystycznych i filozoficznych (platoński Timajos). Można powiedzieć, że zgodnie z neoplatońskim ujęciem rzeczywistości w kategoriach wylew-powrót, pierwsze trzy księgi opisywały proces pochodzenia całej rzeczywistości od Boga, ze szczególnym zaakcentowaniem procesu powstawania sfery przyczyn prymordialnych (natura II). Księga IV natomiast poświęcona jest zagadnieniu konstutuowania się rzeczywistości materialnej i roli, jaką odegrał w jej powstaniu człowiek. Eriugena, wspierając się na autorach greckich, zwłaszcza na Grzegorzu z Nyssy i Maksymie Wyznawcy, daje w księdze IV wykład swojej antropologii. Najpierw porusza problem tego, czy człowiek jest czy nie jest zwierzęciem i w jakiej pozostaje relacji do innych istot żywych. Następnie stara się opisać relację człowieka do bytów anielskich po to, aby wykazać, że człowiek zajmuje pośrednią, czyli kluczową pozycję we wszechświecie. Człowiek jest mikrokosmosem, spoiwem łączącym różne poziomy rzeczywistości stworzonej, jako że w nim reprezentowane są zarówno byty podpadające pod zmysły, jak i byty duchowe.
Eriugena pokazuje, w jaki sposób w człowieku dokonuje się jakby powtórne stworzenie świata: człowiek nadaje nazwy wszystkim rzeczom, to znaczy ustanawia je w swoim umyśle. Tak jak istotą człowieka jest jego pojęcie w Bożym Umyśle, tak istotą każdej rzeczy jest jej pojęcie w umyśle człowieka. Przy tej okazji zostaje wyłożona nauka o wewnętrznej strukturze bytu ludzkiego obejmującej: intelekt, rozum i zmysł wewnętrzny. Należy zauważyć, że Eriugena określa człowieka przez jego zdolności poznawcze, dając tym samym początek tradycji intelektualistycznej w średniowieczu.
Natura ludzka w swojej integralności została określona mianem raju. Raj nie jest dla Eriugeny żadnym miejscem, ale stanem pierwotnej doskonałości człowieka. Ta natura ludzka nie jest podzielona na płci. Podział ten Eriugena, za Grzegorzem z Nyssy, ujmuje jako konsekwencję grzechu pierworodnego, a zarazem lekarstwo na grzech. Z tego podziału natury ludzkiej na płci wynikają bowiem wszelkie inne podziały, którymi zostanie opisana natura trzecia. Obok podziału na płci, podstawowym podziałem jest podział czasoprzestrzenny, który w sposób istotny charakteryzuje naturę trzecią: stworzoną i nie stwarzającą. Jest to niezwykle oryginalna i inspirująca koncepcja metafizyczna, w jakimś sensie prekursorska wobec Kantowskiej.
Przy okazji wykładu swojej antropologii Eriugena rozwija niezwykle oryginalną egzegezę Księgi Rodzaju. Biblia bowiem powinna być zinterpretowana tak, aby dostarczyła stosownej wiedzy o strukturze i przeznaczeniu człowieka. Ten typ egzegezy zastosowany przez Eriugenę jest unikalny w wiekach średnich.
Księga czwarta zatem jest wspaniałym traktatem o powstaniu człowieka, jego wielkości, miejscu we wszechświecie i jego przeznaczeniu.
Autorka książki podjęła bardzo ważny, bardzo aktualny, istotny teoretycznie i mający olbrzymie znaczenie praktyczne temat. Zauważalny brak zwartych opracowań teoretycznych oraz badań empirycznych dotyczących skutecznego przywództwa w szkołach na obszarach defaworyzowanych stawia badacza wobec poważnych wyzwań, z którymi Autorka, jako doświadczona badaczka, posiadająca bogatą i zasługującą na uznanie biografię naukową, doskonale, wręcz mistrzowsko, sobie poradziła. (...) Przedłożoną do recenzji pracę należy uznać za niezwykle wartościowe, oryginalne dzieło, które zasługuje na wysokie wyróżnienie. Książka w sposób znaczący wypełnia istniejącą lukę w piśmiennictwie pedagogicznym i stanowi istotny przyczynek do dalszych poszukiwań w tym obszarze problemowym.
Z recenzji wydawniczej Profesora Stefana Michała Kwiatkowskiego
Kompetentna, inspirująca i nowatorska praca uczy i znakomitego rzemiosła badacza, i drogi ku byciu Mistrzem. (...) „Stawanie się skutecznym przywódcą" /rozdz. V/. Rekonstrukcja tego procesu, upór, by uchwycić ową procesualność, to prawdziwa miara ambitnego przedsięwzięcia badacza - uczonego! Robota w każdym sensie profesorska, wykonana znakomicie; czytać „równocześnie" owe indywidualne biografie i prowadzić ich porównywanie, uchwycić podobieństwa i różnice, odnieść je do różnych podejść teoretycznych, to wielka trudność i sztuka jednocześnie. (...) Ocena końcowa pracy jest jednoznacznie pozytywna zarówno w wymiarze poznawczym, jak i kreatywnego wkładu wiązania studiów teoretycznych z tak potrzebnymi badaniami empirycznymi. Jest też potrzebnym i pedagogice, i edukacji dowartościowaniem ludzi trudu i czynu – dyrektorów! Oceniam całość bardzo wysoko, gratuluję Pani prof. J. M. Michalak inspirującego nas warsztatu i widzenia problemów, które pedagogika raczej pozostawiała... dyrektorom szkół!?
Z recenzji wydawniczej Profesora Ryszarda Macieja Łukaszewicza
Pomysł tematu udokumentowanego tutaj projektu badawczego Uniwersalia kulturowe w międzykulturowym porównaniu powstał w 1999 r. podczas spotkania w Łodzi, kiedy bilansowaliśmy wyniki dotychczas zrealizowanych wspólnych projektów badawczych. Wyszliśmy wówczas z założenia, że poznanie "uniwersaliów kulturowych" umożliwiłoby w pewnym stopniu pokonanie swoistych problemów badań dwunarodowych, skoro uniwersalia, qua definitionem, istnieją we wszystkich kulturach i mają te same znaczenia. Teza wyjściowa projektu brzmiała zatem: "uniwersalia kulturowe" mają coś wspólnego z "istotą ludzką" lub też z "zasadniczymi potrzebami człowieka", przy czym wiążą się one z rzeczami i fenomenami wspólnymi dla wszystkich ludzi lub istniejącymi i ważnymi we wszystkich kulturach.
Idea leżąca u podstaw studium Katarzyny Orszulak-Dudkowskiej jest ideą metodologiczną. To wszakże myśl, by z rozważaniami poświęconymi ogłoszeniu matrymonialnemu znaleźć się na pograniczu dwóch naukowych dziedzin: folklorystyki i antropologii kultury.
W ujęciu autorki prasowe ogłoszenie matrymonialne to "drobiazg", który i dla folklorystyki i dla antropologii kultury należy do obszaru codzienności. To wtopiony w życie codzienne "detal", z pozoru mało ważny, okazujący się jednak "ezystencjalnym konkretem", czyli czymś, co ujawnia podstawowe życiowe sytuacje współczesnego człowieka.
Z recenzji prof. dr hab. Andrzeja P. Wejlanda
Podręczniki akademicki, który powstał w Zakładzie Historii Kultury i Zakładzie Antropologii Słowa w Instytucie Kultury Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego. Głównym celem podręcznika jest zapoznanie studentów z historycznymi i społecznymi determinantami rozwoju językowych praktyk twórczych od oralności przez kulturę druku po ich funkcjonowanie w wielomedialnym świecie współczesnym. Autorzy pracy podjęli trud:
- omówienia twórczości słownej jako części składowej środowiska komunikacyjnego
- rozpatrzenia twórczości słownej w perspektywie antropologicznej z zastosowaniem systematów historycznych, społecznych, medialnych itd.
- prezentacji komunikacyjnych aspektów twórczości słownej oraz jej strukturyzacji
- dyferencjacji gatunków twórczych w obrębie poszczególnych, dawnych i współczesnych środowisk medialnych.
„Antropologia twórczości słownej nie jest jednak skoncentrowana na praktykach językowych, lecz na gatunkach, trwałych lub ulotnych i tymczasowych efektach tych praktyk, które mogą na przykład istnieć jedynie w trakcie realizacji danego gatunku, jak dzieje się w twórczości oralnej. Wszystkie one mają właściwą sobie formę estetyczną, budowę formalną, będącą szczególnym punktem zainteresowań antropologii twórczości słownej, jednak z uwzględnieniem roli medium i funkcji, od której po części zależy to, jak zbudowany i skonstruowany jest dany gatunek”.
Ze Wstępu
Tomasz Stawiszyński, filozof, publicysta związany między innymi z ?Newsweekiem?, odważnie wylicza psychoterapeutyczne mity i piętnuje wielbioną bezkrytycznie psychologię. Przekonuje, że współczesna kultura i psychoterapia promują ideał człowieka, którego nie sposób zrealizować w praktyce. Tymczasem zdrady, depresja i chaos nie są czymś, co trzeba zawsze potępiać i eliminować. Przeciwnie, odpowiednio zrozumiane czynią życie głębszym i prawdziwszym, choć niekoniecznie łatwiejszym. A łatwość życia ? którą obiecują dzisiaj różni terapeuci albo coachowie ? to kolejny mit, bo dążenie do niej wzmacnia tylko problemy, jakich odruchowo chcemy się pozbyć.Ta fascynująca książka przygląda się podejrzliwie zmitologizowanym prawdom psychologicznym, które przez ostatnie dekady dobrze nakręciły nam w głowie i zrobiły wodę z mózgu. Tomasz Stawiszyński, filozof z talentem felietonisty, nie tylko ratuje nasz zdrowy rozsądek, lecz także prowadzi w kierunku szerszego, bardziej uniwersalnego rozumienia psychologii człowieka w ujęciu Jamesa Hillmanna jako specyficznej wiedzy o otaczającym nas dziwnym, skomplikowanym i wielopiętrowym świecie. Dla wszystkich, którym nie wystarcza psychologiczna tradycja. Olga TokarczukNie wierzcie ? mówi Tomasz Stawiszyński ? w sprowadzenie na świat ?człowieka idealnego?. Nie wierzcie zwłaszcza wtedy, gdy wmawiają wam zewsząd, że to wy nim możecie zostać, że macie w sobie taką moc. A tymczasem to ideologiczna zmora, to potwór, który czyha na waszą wolność.prof. Zbigniew Mikołejko, filozof religii, Instytut Filozofii i Socjologii PAN
Człowiek przełomu XX i XXI w jest dumny z niezbywalnego prawa do wolności. Często odrzuca zatem wszelkie formy przymusu społecznego, kulturowego, co sprawia, że staje się on czasem podmiotem działań samowolnych, przyjmuje wolność wyboru myśli i postaw wyłącznie w kontekście wyzwolenia "od" wszelkiej odpowiedzialności, autorefleksji, konsekwencji.
Zagrożenia cywilizacji wolności znane są pedagogom, choć nie zawsze wiedza ta prowadzi do konstruktywnych działań wychowawczych w szerszej czy lokalnej skali. Zapraszając do wypowiedzi pedagogów z różnych ośrodków uniwersyteckich, postawiliśmy pytanie: jak realizować wychowanie do wolności we współczesnej edukacji estetycznej?
Całkowite przeobrażenie, jakiemu podlega środowisko ponowoczesnego miasta oraz rozwój społeczeństwa konsumpcyjnego sprawiają, że odniesienie do XIX-wiecznej postaci miejskiego obserwatora/włóczęgi wydaje się nie tylko uzasadnione, ale również wyjątkowo interesujące.
Celem niniejszej książki jest zbadanie kontekstów, w jakich obecnie funkcjonuje Baudelaire'owska figura wraz z jej współczesnymi odmianami. Podążanie tym tropem nieuchronnie prowadzi do rozważań nad celowością dalszego posługiwania się metaforą flanerie w obliczu jej "rozlania się" w całokształcie konsumpcyjnego stylu życia.
Książka Moniki Wiśniewskiej-Kin "Miłość jest jak wiatrak" - czyli o poznawczej naturze metafor dziecięcych jest lekturą znakomitą teoretycznie, ale i mogąca zainspirować praktyków związanych z edukacją najmłodszych. Będąc świetnym przykładem rezygnacji z ogólnikowych zaleceń, haseł promujących tzw. Dobrą szkołę, w to miejsce wchodzi z jasną, precyzyjną propozycją otwarcia na lekcjach w szkole ścieżki dla rozwijania całkowicie zapomnianej i zaniedbanej kompetencji poznawczej, jaką jest umiejętność metaforyzowania, umiejętność, której rola intelektualna i emocjonalna została na nowo odkryta w psychologii i pedagogice.
Fragment recenzji prof. dr hab.. Doroty Klus-Stańskiej
Między naturalizmem a religią to w dorobku Habermasa książka wyjątkowa. Dotyczy bowiem religii, tematu, którego autor dotąd nie podejmował. W serii tekstów zebranych w tym tomie filozof próbuje rozpoznać miejsce religii we współczesności, jej nowe funkcje, nieznane wcześniej uwikłania w inne sfery życia społecznego. Zgodnie z diagnozą Habermasa, światopogląd religijny i świecki coraz bardziej się dziś od siebie oddalają. Prowadzi go to do postawienia pytania o rolę i miejsce religii w liberalnym, demokratycznym państwie prawa. A także o związek między religią i filozofią.
Fragment Wprowadzenia
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
