Książka Nietzsche i filozofia to bez mała kamień milowy na drodze renesansu nietzscheanizmu i jego nowoczesnej recepcji, z Nietzschego czyniąca patrona filozofii XX wieku (w tym kontekście mówi się nawet niekiedy o tzw. ""drugim renesansie"" Nietzschego, zainicjowanym w znacznej mierze właśnie przez Deleuze`a, po którym cegiełki dołożyli P. Klossowski, J. Derrida oraz jego ""spadkobiercy"": S. Kofman, Ph. Lacoue-Labarthe, B. Pautrat, J. M. Rey). A co najbardziej zdumiewające, to fakt, że rozmaite wątki dzieła Nietzschego - rozważania na temat sensu, wartości, interpretacji, jedności życia i myśli, afirmacji i negacji, resentymentu, nihilizmu, reaktywności, tragiczności, śmierci Boga, woli mocy, wiecznego powrotu i nadczłowieka - łączą się tu w sposób niezwykle koherentny. Interpretacja Deleuze`a to zatem nie tylko jedno z najważniejszych i inspirujących, ale też najbardziej spójnych i całościowych odczytań Nietzschego.
Tygodnik "Uważam Rze" był fenomenem pod każdym względem. To historia kury znoszącej złote jajka uduszonej przez swojego właściciela. Dlaczego? Mówi o tym Paweł Lisicki, twórca sukcesu "URze". To opowieść o politycznych naciskach, intrygach ludzi mediów, ostrej światopoglądowej wojnie z "Gazetą Wyborczą", Tomaszem Lisem i innym tuzami polskiego dziennikarstwa. Lisicki odsłania kulisy życia mediów w Polsce. Relacjonuje - jako naoczny świadek, a później współuczestnik - przebieg afery trotylowej, po której polskie dziennikarstwo nie będzie już takie samo jak wcześniej. Diagnozuje stan polskiej debaty publicznej i polityki. Opowiada o swoich współpracownikach, bez których sukces byłby niemożliwy: Bronisławie Wildsteinie, Rafale Ziemkiewiczu, Waldemarze Łysiaku, Piotrze Semce, Cezarym Gmyzie i wielu innych.
Książka ma charakter dwudzielny. W pierwszej jej części omówiono konteksty teoretyczne pedagogiki rodziny (tu m.in. artykuły o rodzinie jako podmiocie przemian i badań społecznych, sposobie życia współczesnych ludzi w ramach rodziny traktowanej jako wspólnota, o kulturze popularnej jako źródle badań nad rodziną), druga poświęcona jest opisowi jej wymiarów praktycznych – pedagogii rodziny (badania dotyczyły m.in. małżeństw i ich jakości, nowej roli ojca w zmieniającym się świecie, istoty działania świetlicy środowiskowej w kontekście potrzeb rodziny z obszarów społecznego ryzyka, obciążenia dzieci w wieku szkolnym pracą związaną z realizacją aspiracji edukacyjnych rodziców).
Zbiór 27 tekstów, wypełniający lukę w badaniach nad recepcją myśli greckiej w Polsce oraz inspiracjami polskiego romantyzmu, a także wzbogacający wiedzę czytelników w dziedzinie szeroko pojętych studiów bałkanistycznych. Książka jest efektem realizacji projektu analizującego aspekty polskiego filhellenizmu oraz polskich fascynacji kulturą grecką. Istotną jej wartością jest szerokie spektrum zagadnień, których analizy podjęli się Autorzy - od typowych prac filologicznych, poprzez historyczne konteksty filhellenizmu aż po tematy z zakresu historii sztuki i teatru. Ważną rolę w tomie odgrywają teksty poświęcone twórczości Cypriana Kamila Norwida, jak również wątkom greckim w życiu i twórczości Juliusza Słowackiego. Znaleźć tam możemy teksty mówiące o uwarunkowaniach tożsamości Nowogreków oraz o greckiej genealogii kultury romantycznej.
W jaki sposób dochodzi się do szczęścia? Czy zdobywa się je indywidualnie? Czy państwo jest odpowiedzialne za szczęście obywateli? Czy dobrobyt mierzony produktem krajowym brutto gwarantuje jego osiągnięcie?
Na te i inne pytania dotyczące definicji i rozumienia szczęścia odpowiada ks. Zwoliński. Swoją bardzo szeroką analizę prowadzi, opierając się na myśli filozoficznej, psychologii i religiach świata. Nie pomija również kwestii zdrowia ani wymiaru finansowo-ekonomicznego.
Autor o szczęściu mówi jako o pełnym i trwałym zadowoleniu z życia. Wprawdzie jest ono odczuwane indywidualnie, ale w dużej mierze zależy od rozwiązań społecznych. W związku z tym państwo powinno dbać o szczęście obywateli. Najlepszym tego przykładem jest położone w Himalajach Królestwo Bhutanu, gdzie "szczęście narodowe brutto jest znacznie ważniejsze niż produkt krajowy brutto".
Najaktualniejszy i najobszerniejszy przewodnik po teoriach dotyczących Atlantydy, Mu, Lemurii i innych zaginionych cywilizacji.
- Wspaniałe ilustracje pokazujące prawdopodobny wygląd Atlantydy oraz szczegółowe mapy wskazujące jej przypuszczalne położenie.
- Przegląd odkryć archeologicznych regionu Morza Śródziemnego, obu stron Atlantyku i innych zakątków naszego globu.
Współczesne organizacje składają się z wzajemnie ze sobą połączonych części (systemów), w których czynnik ludzki jest najważniejszy, bowiem realizuje wspólne określone cele dla powodzenia organizacji jako całości. W systemie społecznym organizacji dokonują się sieci interakcji współpracujących ze sobą ludzi, którzy w ten sposób przyczyniają się do osiągnięcia celów organizacji i zaspokajania potrzeb osobistych. Wymagania stawiane pracownikom we współczesnych organizacjach stale rosną, ludzie (pracownicy) będący uczestnikami danej organizacji nie tylko tworzą to, co jest widoczne na zewnątrz, łatwe do zbadania – czyli definiują role organizacyjne, układają je w struktury, wypracowują strategie działania, ale przede wszystkim wytwarzają w organizacji to, co jest z zewnątrz niezauważalne, niełatwe do określenia i zdefiniowania, budując m.in. klimat i kulturę organizacji, wartości i postawy. Tworzą to, co w organizacji najważniejsze, a mianowicie system społeczny zakładu pracy. Współcześnie pojęcie pracownika zostało zastąpione pojęciem członka organizacji, właściwe relacje międzyludzkie, budowane są bowiem na zasadzie partnerstwa i harmonii pomiędzy człowiekiem a środowiskiem pracy. Szczególna rola przypada tutaj kadrze kierowniczej, która powinna kreować zarówno zachowania pracowników jak i wizerunek samej organizacji. Nie jest to zadanie łatwe, z uwagi na fakt, iż duża dynamika zmian w otoczeniu zewnętrznym organizacji, oddziałuje bezpośrednio na samą organizacje, a co za tym idzie na zasoby ludzkie. Podejmowana problematyka książki ma charakter interdyscyplinarny, występuje w niej bowiem problematyka socjologiczna, psychologiczna, ekonomiczna czy nauk o zarządzaniu. Książka adresowana jest zarówno do kadry menedżerskiej, zajmującej różne szczeble zarządzania we współczesnych organizacjach gospodarczych, instytucjach administracji rządowej i samorządowych, jak i studentów nauk społecznych i humanistycznych.
Książka jest zbiorem kilkunastu prac, którym redaktor nadał znamienny i jakże trafny tytuł: Prawda umierania i tajemnica śmierci. Jest to ważne rozróżnienie, które nie tylko pozwala ustrukturalizować studia wychodzące spod pióra reprezentantów różnych dziedzin wiedzy, ale ma także doniosłe znaczenie merytoryczne. (...) Redaktor książki wskazuje tytułem: jest prawda i jest tajemnica. W ten sposób wpisuje ją w dojrzały dyskurs metodologiczny, a odróżniając śmierć od umierania pokazuje moc człowieka, który choć bezsilny wobec śmierci, może zapanować rozumem i miłością nad umieraniem (...)
.Czym jest powołanie?
.Czy ono na nas „spada” z nieba i jesteśmy „skazani” na określoną rolę społeczną, bez możliwości decydowania?
.A może podejrzewamy Boga o to, że zamierza nas „wcisnąć” w przygotowany z góry życiowy gorset?
.Jak szukać i znaleźć swoje miejsce w życiu?
Odpowiedzi na te pytania pomaga znaleźć książka Christopha Theobalda – oryginalna i głęboka, odpowiednia na czasy przemian, jakie obecnie przeżywamy. Uczy nas, jak mamy odkrywać w naszym życiu chrześcijańskie powołanie „bycia człowiekiem”, mężczyzną czy kobietą, i dostrzegać bogactwo powołań osobistych, które rodzą się w Kościele.
Książka jest efektem pracy badawczej wśród użytkowników www.grono.net. Autor wskazuje, jak rozwiązania technologiczne kształtują relacje społeczne i kondycję jednostki, a także analizuje kulturowe przyczyny upadku portalu. Informacje z obiegu internetowego kształtują tożsamość internautów. Dają dla niej budulec. I młodzi dzielą się tym, co odkryją. Pozbawienie ich tych możliwości to jak amputacja osobowości. Od kiedy pojawiły się komputery, każdy może edytować dźwięk, film, tekst, miksować, remiksować, dzielić się tym. Kultura oddolna powraca, a przemysł kulturowy zaczyna być zagrożony. Twórcze rozwijanie różnego rodzaju produkcji w internecie jest na krawędzi legalności. Ale może to pojęcie legalności nie bardzo pasuje do rzeczywistości?
Oddajemy w Państwa ręce kolejną książkę znanej w całym świecie zen współzałożycielki szkoły zen Zwykły Umysł Charlotte Joko Beck, uczennicy m.in. rosiego Maezumiego. Mimo, iż rozpoczęła praktykę w wieku ponad czterdziestu lat, jako nauczycielka stała się jedną z najbardziej wpływowych kobiet w świecie zen, a jej publikacje weszły do kanonu literatury buddyzmu Zachodu.
Buddyjskie nauki o przebudzeniu się na własną naturalną inteligencję.
Cudownie świeże spojrzenie na zdumiewający potencjał ludzkiego umysłu.
Pema Cziedryn, autorka książki Kiedy życie nas przerasta
Joko Beck reprezentuje oryginalną odmianę zachodniego zen. Zaczęła praktykować mając ponad czterdzieści lat, najpierw pod kierunkiem rosiego Maezumiego, później zaś z rosim Yasutanim i rosim Seanem. Joko jest współczesną kobietą, której osobowość była już w pełni ukształtowana przed rozpoczęciem praktyki. Niczego nie udaje i nie wyolbrzymia znaczenia własnej osoby, naucza zen, starając się wcielać w życie starożytną zasadę wu shih, czyli "nic niezwykłego".
Jest wiele ważnych rzeczy, które nas – autorów tej książki – łączą. Wszyscy troje przyznajemy się do dwóch wielkich tradycji: z jednej strony do tradycji chrześcijaństwa (chociaż jedno z nas deklaruje się jako „chrześcijanin niewierzący”), z drugiej strony do tradycji wielkiej polskiej szkoły filozoficznej: Szkoły Lwowsko -Warszawskiej. W tle tej ostatniej więzi ideowej stoi zresztą więź genetyczna: nasi nauczyciele lub nauczyciele naszych nauczycieli – to po prostu przedstawiciele sensu stricto tej szkoły. Wszyscy troje łączymy zainteresowania logiczne – a węziej metodologiczne – z zainteresowaniami metafizycznymi. Metafizyki – rozumianej jako namysł nad «sensem» świata i ludzkiego życia – nie tylko nie wyrzucamy za burtę filozofii, ale ją w pewnym zakresie uprawiamy. Wszyscy troje mamy emocjonalno - estetyczny stosunek do natury i kultury, zwłaszcza jej dwóch działów: muzyki (którą dwoje z nas czynnie uprawiało kiedyś lub uprawia nadal) i literatury (w obrębie której mamy zbliżone upodobania). Mimo to różnimy się w poglądach na wiele wartości najwyższych . Książka – którą Czytelnik ma przed sobą – pokazuje, na czym te różnice polegają.
Trudno nie oprzeć się wrażeniu, że najnowsza książka Jakuba B. Bączka, jest niezbędnym materiałem dla wszystkich osób pracujących w branży eventowej. Wiedza intuicyjna coraz częściej zostaje wyparta przez praktyczne informacje, poparte psychologią i innymi naukami.
W tej książce spisane są dobre praktyki i dlatego warto ją polecić, a co do autora, to po raz kolejny udowadnia On, że zasługuje na miano jednego z największych fachowców polskiej animacji czasu wolnego i eventów.
Dawid Zaraziński, Redaktor Naczelny Dziennika Turystycznego
Mimo wielu przeciwności, sukcesywnie rozwijająca się branża eventowa w Polsce pokazuje, jak ważnym narzędziem marketingowym stał się event. Jakub B. Bączek w swojej najnowszej książce porusza psychologiczne aspekty organizacji wydarzeń, klasyfikuje oraz porządkuje tematykę eventową. Wiedza przekazywana przez autora z pewnością uzupełni niedostatek publikacji z tego zakresu na rodzimym rynku. Zainteresuje młodych adeptów branży, jak również tych, którzy organizacją eventów zajmują się w pełni profesjonalnie.
Anna Gajewska, Członek Zarządu Stowarzyszenia Branży Eventowej
Książka podejmuje zagadnienia praktycznego zastosowania zasad etycznych nie jako norm regulujących codzienne życie, lecz drogowskazów mających pomóc nam odnaleźć ukryte mechanizmy rządzące naszymi zachowaniami. Nie zajmuje się genezą ani znaczeniem norm. Zachowywania ich nie traktuje jako celu, lecz jako środki, by się przebudzić.
?Temat, jaki zaproponowaliśmy, ?Prawda i fałsz. O polskiej chwale i wstydzie?, jest z gatunku tych, na których można sobie zęby połamać?.
Stanisław Zagórski
?Uważna jego lektura pozwoli wszakże na stwierdzenie, że lwia część studiów dotyczy tematyki wypunktowanej w tytule tej książki, mianowicie prawdy i fałszu, ukazanych na przykładach polskiej chwały i wstydu, nie tylko sarmackiego. Pisana przez przedstawicieli różnych dyscyplin, wśród których socjologowie zajmują chyba czołowe miejsce, ośrodków i generacji, nie przynosi jednoznacznej odpowiedzi na pytanie ukryte w tytule.
[...] Przy lekturze niektórych wypowiedzi nasuwa się pytanie, które przed laty znajdowaliśmy często w listach nadsyłanych często do TVP. Dotyczyły one dyskusji toczonych na temat różnych wybitnych przedstawicieli naszych dziejów i naszej kultury. Ich autorzy, zniecierpliwieni nieco sprzecznymi nieraz opiniami, zadawali zirytowane pytania: ?No dobrze, ale jak było naprawdę? Bohaterem czy zdrajcą była ta czy owa postać, znana choćby z czytanek szkolnych. Prosimy (a raczej żądamy) jednoznacznej wypowiedzi!??.
prof. Janusz Tazbir
Premiera tego zbioru artykułów miała miejsce podczas uroczystości glogerowskich, które już od lat organizuje Społeczne Stowarzyszenie Prasoznawcze ?Stopka?. Sesja naukowa podejmowała temat zawarty w tytule publikacji. Konferencja była połączona z wystawą w 100-lecie śmierci Zygmunta Glogera, wielkiego etnografa, autora Encyklopedii staropolskiej.
Pun Ngai - profesor nadzwyczajna Wydziału Stosowanych Nauk Społecznych na Uniwersytecie Politechnicznym w Hongkongu i wicedyrektor Centrum Badań nad Pracą Socjalną Uniwersytetu Pekińskiego Uniwersytetu Politechnicznego w Hongkongu.
Pun Ngai obnaża drugą twarz fenomenalnego rozwoju Chin: jest nią wyzysk młodych pracownic, migrujących z chińskiej wsi. Przez 2 lata pracowała i mieszkała z nimi, prowadząc badania na temat warunków pracy w fabryce elektronicznej w Specjalnej Strefie Ekonomicznej Shenzhen, w południowych Chinach. W Shenzhen 90 proc. zatrudnionych to młode kobiety. Pracują za grosze, 12 godzin na dobę, mają jedną wolną niedzielę w miesiącu, permanentnie brakuje im snu. Mieszkają w fabrycznych barakach, jak gdyby w koszarach. Pun Ngai analizuje ich sytuację w kategoriach potrójnego systemu ucisku stosowanego przez patriarchalną kulturę, rynek i ?socjalistyczne? państwo. Pomimo daleko idących zmian w Chinach takie hierarchie władz jak podział na miasto i wieś (opierający się na systemie meldunków niedostępnych wiejskim migrantom), jak i podział pracy, płac i uprawnień według płci czy przypisywane role i tożsamości okazały się niezwykle trwałe. Transformacja nie zmieniła tych nierówności i utrwalonych patriarchalnych wzorów, wprost przeciwnie ? wprzęgła je do działania na rzecz rozwoju chińskiego kapitalizmu. W ten sposób gwałtownie rozszerzająca się na skalę globalną reprodukcja kapitalizmu w ciągu ostatnich trzydziestu lat doprowadziła do pogłębiania się nierówności klasowych i płciowych w skali globalnej. Pożegnanie z ?analizą klasową? nie przyczyniło się do zaniku stosunków klasowych na Zachodzie, lecz do poszerzenia ich o społeczeństwa Trzeciego Świata, w którym relacje płciowe są nieodłączną częścią nagłego przekształcenia stosunków klasowych. Pun Ngai nie przedstawia jednak pracownic jako bezwolne podmioty ucisku. Pokazuje ich zdolność negacji i sprawczość. Nie ogranicza się do badań lokalnych, etnografii czy studium przypadku, ale pokazuje związki między warunkami pracy i technologiami upodmiotowienia a przeobrażeniem państwa i ekonomiczną globalizacją. Jej książka jest artykulacją protestu i oporu.
Ewa Charkiewicz - autorka Wstępu
Książka jest wynikiem obserwacji ludzi i przemyśleń autora dotyczących uczuć, zdrowia i współczesnych stylów życia. Pozwoli ona czytelnikowi inaczej spojrzeć na rzeczywistość. Tak, aby mógł postrzegać świat własnymi oczami, a nie przez pryzmat mediów i otaczających zewsząd krzykliwych reklam.
Książka Ivana Illicha Odszkolnić społeczeństwo ukazuje się w Polsce w nowym tłumaczeniu po 34 latach od pierwszego wydania. Dyskutowana na całym świecie, przez progresywnych edukatorów, przez środowiska artystyczne domagające się radykalnych zmian w kulturze i w edukacji kulturalnej, książka jest znakomitym punktem odniesienia do toczących się obecnie w Polsce dyskusji dotyczących przyszłości kultury i życia społecznego. Społeczeństwo bez szkoły ukazało się w Polsce po raz pierwszy w 1976 r. w mikroskopijnym jak na tamte czasy nakładzie 3000 egz. W nowym tłumaczeniu książka nosi tytuł Odszkolnić społeczeństwo i zawiera tekst wstępu napisany przez Piotra Laskowskiego, rozmowę Jana Sowy z artystą Zbigniewem Liberą, tekst Hanny Kostyło przybliżający biografię Illicha, a także rysunki autorstwa Huberta Czerepoka.
Ivan Illich (1926-2002) – austriacki myśliciel i krytyk współczesnego społeczeństwa, „humanistyczny radykał” według Ericha Fromma jednen z najoryginalniejszych myślicieli XX w.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
