Autor podjął bardzo ciekawy temat związany z, ogólnie mówiąc, religioznawstwem, filozofią oraz indologią. Postać bodhisattwy w mahajanie wyznacza soteriologiczny cel ścieżki duchowej buddyzmu „wielkiego wozu” i dlatego opis tej postaci wiąże w sobie całe spektrum zagadnień buddologicznych. Autor bardzo szczegółowo poddał rozwadze rozmaite kwestie buddyzmu jako religii i jako filozofii w celu ukazania zarówno wizji świata, w którym przychodzi działać bodhisattwie, jak i nakreślenia etycznego wymiaru jego dokonań.
Pierwsza część tak postawionego zadania objęła głównie rozważania dotyczące ontologii i epistemologii buddyjskiej w ujęciu filozoficznej szkoły madhjamaki, uważanej przez większość współczesnych przedstawicieli buddyzmu tybetańskiego, który w książce stanowi pewnego rodzaju „punkt orientacyjny”, za ostateczny wymiar buddyjskiej refleksji nad człowiekiem i światem. Filozoficzna kategoria „pustki” (śunjata) ujętej głównie w sformułowaniu Nagardżuny, rozważona została na wiele sposobów, z drugiej strony Autor sięgnął bezpośrednio do sutr Pradżniaparamity, w których zawiera się niejako „funkcjonalne” znaczenie „pustki” i pokazany jest cel posługiwania się tym pojęciem w mahajanistycznej praktyce duchowej. (...)
Druga część zagadnień, odnosząca się do tego „kim” jest bodhisattwa, jak i na czym polega prowadzący do jego wyzwolenia (mukti, nirwana) rozwój, zawiera w sobie przede wszystkim opis tej duchowej ścieżki ze szczegółowo rozpracowanymi jej etapami, jak i filozoficzną refleksję nad miejscem kategorii sutr Pradżniaparamity (szczególnie „pustki”) w tej drodze.
(Z recenzji wydawniczej: Prof. dr hab. Łukasz Trzciński, Dyrektor Instytutu Religioznawstwa UJ)
Wiesław Kurpiewski jest adiunktem w Zakładzie Filozofii Wydziału Nauk Społecznych Stosowanych Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. Ukończył matematykę i filozofię na Uniwersytecie Jagiellońskim. Pracę doktorską pt. Recepcja buddyzmu tybetańskiego w kulturze Zachodu obronił w Instytucie Religioznawstwa UJ. Odbył staż naukowy w Centralnym Instytucie Wyższych Studiów Tybetańskich w Sarnath, k/Benares w Indiach. Interesuje się buddyzmem, filozofią komparatywną oraz logiką i metodologią nauk.
Przedstawioną do recenzji monografię autorstwa grupy młodych naukowców postrzegam jako wartościową inicjatywę wydawniczą i badawczą. Mimo iż istnieje literatura dotycząca problemu, który tu został podjęty (aktywizm w kulturze, mediach i polityce), zaś autorzy poszczególnych tekstów odnoszą się do niej w sposób wyczerpujący i kompetentny, to jednak prezentowane opracowanie jest nowością ze względu na syntetyczne, całościowe i wieloaspektowe podejście do zagadnienia. Wartościowe jest realizowane przez większość autorów założenie metodologiczne, polegające na łączeniu teoretycznych podstaw, których dostarcza właśnie istniejąca już literatura przedmiotu, z własnymi próbami formułowania na jej podstawie modeli poznawczych o charakterze objaśniają-cym, które służą z kolei badaniu realnie występującego zjawiska aktywizmu w różnych polach sfery publicznej, w tym zwłaszcza w kulturze, sztuce, mediach, działalności społecznej itp.
Z recenzji dr hab. Marioli Marczak
Prezentowany tom jest cennym wkładem w refleksję nad uwarunkowaniami normatywnymi transformacji, rozwiązaniami praktycznymi zarówno w Polsce, jak i poza jej granicami, a wreszcie rozważaniami w kontekście projektów ideologicznych z próbą określenia ich wpływu na tytułowe zagadnienie. Przedstawione refleksję są tym cenniejsze, iż książka jest interdyscyplinarna, do czego przyczyniają się przede wszystkim podejmowane rozważania, ale także zainteresowania badawcze osób wchodzących w skład zespołu […]. Warto także zaznaczyć, że zespół badawczy składa się nie tylko z politologów reprezentujących różne specjalności, ale także z kulturoznawców, medioznawców i socjologów, których wkład w recenzowane dzieło przyczynia się do jego bardzo wysokiego poziomu.
Z recenzji dr hab. Danuty Karnowskiej
Współczesne miejsce pracy bogate jest w zjawiska osadzone w interakcjach, czyli oddziaływaniu jednych ludzi na drugich. W kontekście wykonywania pracy, która jest dobrem szczególnie cennym w gospodarce jej deficytu, istotna okazuje się wiedza na temat interakcji i konfliktów w zespołach pracowniczych. W tej książce zaprezentowana zostanie specyfika zespołu pracowniczego jako współczesnego podmiotu z perspektywy socjologicznej obserwacji w przedsiębiorstwie motoryzacyjnym. Niezależnie od roli pracownika biura obsługi klienta, klienta czy właściciela przedsiębiorstwa przydatna okazuje się umiejętność szybkiego interpretowania relacji w zespole. Prognozowanie zachowań pracowników, obserwacja i zdolność definiowania problemów pomiędzy przełożonym a zespołem lub współpracownikami stają się cennym źródłem także dla zarządzających motywacją zespołów, kreujących strategię przedsiębiorstw lub organizacji. Biuro obsługi klienta jako podmiot, na którym skupia się autorka tej książki, łączy w sobie interakcje oraz dynamiczne zjawiska w obrębie struktury zespołu. W dzisiejszej rzeczywistości rynkowej zespoły obsługi klienta oferują sprzedaż usług, ale także prowadzą obsługę usług posprzedażnych (reklamacje, serwisy, sprzedaż usług dodatkowych). Wszystko to dokonuje się w kontekście ekonomicznych celów, standardów jakości i zadowolenia klienta z dostępności usług. Z perspektywy interakcji zespoły pracownicze to esencja rytuałów interakcyjnych, które dokonują się w ramach korporacyjnych standardów i relacji wyznaczonych scenariuszami zachowań, które kryją w sobie dramaturgię zasad wyznaczających pozycję jednostki w zespole. Wnioski i konkluzje z tej pracy dedykowane są wszystkim tym, którzy poszukują refleksji nad konfliktami zespołowymi lub szukają wiedzy na temat zjawisk w obszarze zespołów pracowniczych w socjologicznej perspektywie.
Oddana do rąk Czytelnika publikacja stanowi zbiór szesnastu tekstów, poświęconych różnym aspektom i wymiarom szeroko rozumianego czasu wolnego, Niektóre z poruszanych w nich kwestii omawiane i dyskutowane były podczas konferencji naukowej pt. Młodzież w czasie wolnym ? edukacja, praca, formy ludności zorganizowanej przez Sekcję Socjologii Młodzieży i Edukacji oraz Instytut Socjologii Uniwersytetu Zielonogórskiego w maju 2011 roku w Łagowie Lubuskim. Niniejszy tom zawiera również trzy artykuły, które są efektem kooperacji Uniwersytetu Zielonogórskiego z Uniwersytetem Vinh w Wietnamie.
Z wprowadzenia Marii Zielińskiej
Niniejsza książka składa się z czterech części podstawowych, w których umieszczono łącznie 33 teksty. Ich autorami są badacze zjawisk i procesów społecznych z całej Polski. Nie chodzi w tym stwierdzeniu, że mamy do czynienia z kompletną prezentacją stanowisk wszystkich ośrodków naukowych, a jedynie różnorodnością podejścia do zagadnień marketingu, i to w sensie teoriopoznawczym, i to – bardziej doświadczalnym (zakotwiczonym w praktyce politycznej).
Fragment Wprowadzenia
Anne Rooney przedstawia historię fizyki od starożytnych odkryć do dzisiejszych wynalazków. Ujawnia tajemnice rządzące wszechświatem i zabiera czytelnika w podróż od narodzin fizyki i astronomii do najnowszych osiągnięć techniki. Książka nie jest leksykonem, a jedynie wybiórczą i ciekawą opowieścią o wybranych elementach historii fizyki.
Obalenie Muammara Kaddafiego było jednym z przełomowych wydarzeń początku XXI wieku - najbardziej dziwaczny z arabskich dyktatorów został odsunięty przez własny naród z pomocą lotnictwa NATO. Lindsay Hilsum była naocznym świadkiem libijskiej rewolucji. Burza piaskowa jest reportażem najwyższego lotu - głęboko ludzką, wierną relacją pełną szczegółów znanych jedynie temu, kto z bliska śledził bieg wydarzeń. Lindsay Hilsum opisuje koleje niezwykłego reżimu Kaddafiego od jego zarania - kiedy Kaddafi miał prezencję, charyzmę i poparcie narodu, pozując na socjalistycznego rewolucjonistę - po masakrę w więzieniu Abu Salim i paranoiczny, skorumpowany stan, w którym znalazł się kraj pod koniec jego panowania. Sercem książki jest błyskotliwa narracja opowiadająca o tym, jak Libijczycy pokonali strach i rozczarowanie, znajdując w sobie siłę do powstania przeciwko dyktaturze...
We wtorek 8 czerwca 2010 roku Christopher Hitchens poczuł straszliwy ból w klatce piersiowej. Jak napisał potem w pierwszym z serii artykułów opublikowanych na łamach Vanity Fair, nagle został wydalony ?z krainy zdrowia przez nieprzyjazną granicę, za którą zaczyna się terytorium choroby?. Przez kolejnych osiemnaście miesięcy, aż do 15 grudnia 2011 roku, kiedy zmarł, nieustannie pisał o polityce i kulturze, zdumiewając czytelników swoją błyskotliwością nawet w tak krańcowej sytuacji. Przez cały okres ciężkich zmagań z rakiem przełyku odważnie i stanowczo odrzucał pociechę religii, aby wyjść śmierci naprzeciw z otwartymi oczami.
Śmiertelność to opowieść o niezgodzie człowieka na ucieczkę w obliczu nieznanego, a także przenikliwe spojrzenie na istotę człowieczeństwa. Napisany jasnym, barwnym stylem i przesycony wnikliwą inteligencją testament Hitchensa jest śmiałym dziełem literackim oraz afirmacją godności i wartości człowieka.
Książka Ukrzyżowani. Współczesne misteria męki Pańskiej w Polsce ma dwóch głównych bohaterów: tytułowe misteria oraz teorię performance jako propozycję koncepcji interpretacyjnej w badaniach antropologicznych nad współczesną religijnością.
Niejednokrotnie wydaje się nam, że wiele przeczytaliśmy już na ten temat, oglądaliśmy filmy, nauczyliśmy się na lekcji historii, a jednak za każdym razem książka poświęcona tej tematyce porusza nas do głębi, wstrząsa, zmusza do współprzeżywania i namysłu nad złem, okrucieństwem i ludobójstwem […].
Książka ukazuje los dzieci w KL Auschwitz-Birkenau, przypomina, wstrząsa, daje świadectwo zagłady – nie tylko fizycznej, ale i moralnej. Jak wskazuje autorka, ten temat nie był wcześniej socjologicznie problematyzowany. Z dokumentów, zapisów, różnorakich źródeł nie wydobywano podmiotu jakim było dziecko i jego socjalizowanie się w warunkach obozowych; nie poświęcano mu odrębnej, dogłębnej, wielozakresowej analizy. Autorka bazuje na źródłach zastanych, m.in. na wydanych wspomnieniach Ocalonych Dzieci Oświęcimia oraz własnych badaniach prowadzonych z Ocalonymi. Po latach dociera do bezpośrednich świadków, przeprowadza z nimi wywiady, które pozostają w archiwum Muzeum.
Z recenzji prof. dr hab. Krystyny Slany
Claude?a Lévi-Straussa interesowały dwa zjawiska, do dziś pociągające antropologów: olbrzymia wielość kultur, ich różnorodność widziana jako, jak sam pisał, wręcz niewyczerpany temat do rozważań, a z drugiej strony przemożne przeczucie, poparte wszakże obserwacją, ze ta różnorodność zanika. Poszczególne grupy etniczne odchodzą w niebyt, w niebyt odchodzą całe kultury zanim jeszcze zostaną poznane. W tym sensie antropologia może być nauką o ginącej części ludzkości, a kolejne szaleństwa ludzkiego umysłu, których świadkiem był Lévi-Strauss w ciągu swojego stuletniego życia, mogły w nim to poczucie wzmacniać.
Czytając zamieszczone w tym tomie teksty łatwo zauważyć, ze Lévi-Strauss jest obecny we współczesnej antropologii i innych naukach społecznych na wiele sposobów. Czasami jako historyczny element w rozwoju określonej dziedziny badań, kiedy indziej jego teoria jest wykorzystywana do wyjaśniania zjawisk współczesności. Czasami jest widziany jako intelektualista, który swoimi osobistymi, czasami trudno zrozumiałymi dla innych rozważaniami wywołuje u współczesnych naukowców potrzebę przemyślenia fundamentalnych dla ich dyscypliny kwestii. Jest też uważnym obserwatorem ludzkiego myślenia, a fakt, ze jego teksty i analizy są wciąż aktualne dla ludzi żyjących dekady po ich opublikowaniu, można uznać za argument na rzecz jego tezy o wspólnych wszystkim ludziom sposobach postrzegania świata.
Z wprowadzenia Ewy Nowickiej i Małgorzaty Głowackiej-Grajper
Jest to prawdziwa opowieść socjologiczna, wykorzystująca narracje i pokazująca jednocześnie rolę i dylematy badacza w procesie poznania. Badacza, który odkrywa świat znaczeń i jednocześnie w tych znaczeniach ?uczestniczy?. W książce pokazano [?] całą złożoność różnych światów i różnych tożsamości w kontekście życia i śmierci, starości i cielesności, a także instytucjonalne zróżnicowanie tych sytuacji. Z recenzji prof. dra hab. Jacka Leońskiego Książka mogłaby zainspirować uczonych i studentów, bowiem praca ta ma potencjał ?otwierania? na ważne zjawiska [?]. Autorka nie znajdując właściwego języka i gotowych kategorii buduje sposób narracji, który oddaje szczególność stanu liminalnego, zawieszenia między życiem a śmiercią i szczególność przypadku Polski, gdzie splatają się tradycja ? nowoczesność ? późna nowoczesność. Jest to propozycja języka warta kontynuowania i rozwijania. Z recenzji prof. dr hab. Anny E. Kubiak
Praca Hanny Żuraw dotyczy ważnej sprawy integracji osób z lekkim upośledzeniem umysłowym. Jak podkreśla autorka, wzrasta, co prawda, liczba dzieci niepełnosprawnych w masowych instytucjach edukacyjnych, ale procent zatrudnionych niepełnosprawnych dorosłych nadal należy do najniższych w Unii Europejskiej.
Praca przedstawia wiele rozważań teoretycznych, a także prezentuje wybrane historie życia.
Adresatem książki są pedagodzy, nauczycieli terapeuci, jak i rodzice.
Podejmując refleksję nad dziedzictwem etycznym trzech wielkich polskich etyków chrześcijańskich, chcemy uzyskać, poprzez twórczą konfrontację tych hermeneutyk, jakiś przybliżony "obraz" moralności. Wydaje się, że uzyskany poprzez twórczy dialog trzech hermeneutyk obraz jest znacznie bardziej zbliżony do prawdy niż ten proponowany przez jedną tylko hermeneutykę. Ktoś może zarzucić takiemu podejściu relatywizm, to, że prawdę o moralności uzależnia się do określonych dziejowo i historycznie hermeneutyk. Taki zarzut wynika z pewnego nieporozumienia. Żadna bowiem prawda o moralności nie jest wolna od przyjętej hermeneutyki, nawet ta, która wyraża obawę o relatywizm. Zderzenie hermeneutyk nie powinno niszczyć fundamentów, na których są one oparte, w tym zderzeniu chodzi bowiem o wierność fundamentom, a nie fundamentalizmowi.
Etyka chrześcijańska będąca hermeneutyką moralności opierającą się na określonych pryncypiach, w tym twórczym dialogu i konfrontacji hermeneutyk, nie traci swojej tożsamości, ale ubogaca się innymi spojrzeniami, przyswaja nową, bardziej operatywną aparaturę, staje się być może wrażliwsza na coś, czego przedtem nie pozwalały jej dostrzec ramy dotychczasowej interpretacji. Ci, którzy rozpuszczają etykę chrześcijańską w konfrontacji z innymi hermeneutykami, niewłaściwie pojmują ideę twórczej konfrontacji. Nie polega ona na rezygnacji ze wszystkiego, co wartościowe w obrębie własnej hermeneutyki. Etyka chrześcijańska jest wartościową propozycją dla człowieka XXI wieku. Jednakże aby dziś rzetelnie uprawiać etykę chrześcijańską, potrzeba otwartości, a przede wszystkim intelektualnej odwagi, umiejętności konfrontacji wyzbytej z agresji w doświadczeniu z innością, a także powściągnięcia tendencji do przyklejania łatwych epitetów. Chodzi również o to, aby uprawiający ją uczyli się wyczuwania "ducha czasu", którym jest przesiąknięty na różne sposoby dzisiejszy człowiek.
Nasi trzej bohaterowie na różny sposób odbierali tego ducha czasów i dostrajali do niego swoje hermeneutyki. Można o nich powiedzieć, że są one mniej lub bardziej udaną jego artykulacją. Ich hermeneutyki ludzkiej egzystencji i moralności docierały do różnych obszarów głębi owego "ducha czasów". Jedne zapuszczały swoją sondę daleko, gubiąc za to jednoznaczność wyrazu tej głębi, uciekając się do metafor, starały się oddać nasze najbardziej pierwotne doświadczenia i intuicje. Drugie może trochę płycej, ale za to bardziej precyzyjnie i analitycznie, z zachowaniem obowiązujących dla nich standardów racjonalności poznawczej i etycznej. Tego wyczuwania "ducha czasu" powinna uczyć nas twórcza i nastawiona na dialog konfrontacja etycznych hermeneutyk zainspirowana myślą personalistyczną Ślipki, Tischnera i Stycznia.
Ze Wstępu
Globalizacja oraz rozwój nowoczesnych technologii informacyjnych zasadniczo zmieniły binarny podział na kulturę wysoką i niską. Okazało się, że kultura popularna może być poważnym przedmiotem badań. A nawet musi. Zachodzące w ostatnich latach dynamiczne przemiany społeczno- -polityczne w państwach Bliskiego Wschodu ukazały jej siłę. To zaangażowany hip-hop zagrzewał młodych ludzi do demonstracji, a mury budynków pokryło rewolucyjne graffi ti. Nie można jednak zakładać, że przed Arabską Wiosną kultury popularnej w regionie nie było. Arabska Wiosna dopiero ją wydobyła i za sprawą globalnych środków masowego przekazu, przedstawiła całemu światu. Okazało się tym samym, że kultura popularna jest warta badania, gdyż w nierozerwalny sposób wiąże się z religią i polityką, pokazuje jak sami muzułmanie próbują odnaleźć się w McŚwiecie.
Z recenzji profesora Janusza Daneckiego ? Wydział Orientalistyczny Uniwersytetu Warszawskiego
Bliski Wschód, pokazany w tej książce, wcale nie jest dla nas taki daleki. Autorzy opisują ludzi chodzących do sklepów Ikea, tkwiących godzinami na Facebooku, oglądających seriale, pasjonujących się piłką nożną, wyrażających za pośrednictwem graffi ti swoje problemy. Nie zapominają jednak o własnym dziedzictwie i tradycjach. Takie przedstawienie rzeczywistości Bliskiego Wschodu jest ze wszech miar potrzebne, ponieważ kultura popularna świata muzułmańskiego i bliskowschodniego to w Polsce terra incognita. A przemiany na Bliskim Wschodzie są fascynujące. Młodzi polscy badacze kultur bliskowschodnich przeniknęli w tamtejsze środowisko dzięki temu, że znają języki, umieją się swobodnie poruszać wśród podobnych sobie młodych ludzi i przekazują nam rzetelną i obiektywną wiedzę.
W przedmowie do ostatniej części Trylogii międzyplanetarnej noszącej tytuł Ta ohydna siła C.S. Lewis pisze o niej, że jest ?fikcyjną opowieścią o działaniu siły diabelskiej, która jednak kryje w sobie poważną myśl?. I dodaje: ?Myśl tę starałem się wyłożyć pełniej w mojej książce Koniec człowieczeństwa?.
C.S. Lewis już w latach 40. obserwował pojawienie się prądów myślowych, które w imię postępu i rozwoju zaprzeczają samej istocie człowieka; odrzucają to, co jest wpisane w ludzką naturę, a relatywizując wszystkie wartości, tworzą karykaturę człowieczeństwa. Czy zjawiska te dziś wygasły, czy przeciwnie, przybrały na sile? Ich odbicia możemy szukać nie w pismach filozoficznych, ale w szeroko rozpowszechnionym sposobie myślenia, dominujących ideologiach i współczesnym ustawodawstwie.
Koniec człowieczeństwa, uznawany za jedną z najważniejszych ? obok Chrześcijaństwa po prostu ? książek C.S. Lewisa na temat etyki, to błyskotliwa i brawurowo napisana apologia uniwersalnego prawa moralnego. Wychodząc od problemu edukacji i odnosząc się do dziedzictwa różnych kultur, Lewis pokazuje, że istnieje jeden, wspólny i niezmienny kodeks moralny, który możemy odnaleźć zarówno w Biblii, jak pięknych wersach Eddy poetyckiej czy w zasadach Tao. Prawo moralne od zawsze wpisane jest w serce człowieka, a wszelkie próby sztucznego modyfikowania go, stwarzania ?nowego człowieka? czy ?pokonania ludzkiej natury? oznaczają walkę z samym człowieczeństwem.
Każdy z trzech esejów, które składają się na ten tom: Ludzie bez torsów, Droga i Koniec człowieczeństwa, to prawdziwa intelektualna przygoda oraz niezapomniane duchowe spotkanie z autorem Zaskoczonego Radością i Problemu cierpienia.
Na publikację składają się analizy języka wrogości w przekazach prasowych z przełomu lat 2006/2007. Analizując poszczególne elementy i mechanizmy języka wrogości, autorzy ukazują podstawy swoistego ?zrytualizowanego antagonizmu?, zastanawiając się, na ile konflikty wyrażane i budowane za pomocą języka wrogości w relacji ?my-oni?.
prof. UG dr hab. Mariola Bidzan:
Oceniając całościowo monografię Autorki należy podkreślić nowatorstwo podjętych problemów, jak również obecną w pracy troskę o interpretacje aplikacyjne, w formie wskazań i sugestii praktycznych. Poruszenie problemu niezmiernie istotnego, o którym coraz częściej się mówi, ale dotąd często pomijany jest w praktyce klinicznej, a jednocześnie mało eksplorowany przez specjalistów różnych profesji, sprawia, że książka stanowi uzupełnienie istniejącej luki w tym zakresie.
prof. UMK dr hab. Jacek J. Błeszyński:
Z wielkim zaciekawieniem przeczytałem książkę pt. Uwarunkowania jakości życia rodziców dzieci i młodzieży z zespołem Downa autorstwa Lucyny Bobkowicz-Lewartowskiej, znanej i cenionej terapeutki, naukowca. Bardzo się cieszę, iż powstała kolejna Jej praca, ponieważ duże wyczucie badawcze, jak i kompetencje Autorki są cennym źródłem wiedzy dla wielu środowisk m.in. psychologicznego, pedagogicznego, logopedycznego, medycznego i innych.
prof. UWM dr hab. Agnieszka Żyta:
Autorka podejmuje problem jakości życia rodziców dzieci i młodzieży z zespołem Downa, wpisując się w tym samym w nurt badań coraz częściej podejmowanych przez psychologów i pedagogów specjalnych, zajmujących się funkcjonowaniem psychospołecznym rodzin dzieci z niepełnosprawnością. Książka Lucyny Bobkowicz-Lewartowskiej będzie wartościową pozycją wzbogacającą wiedzę na temat jakości życia rodziców dzieci z zespołem Downa.
Tę podróż odbyłem jakiś czas temu. Przez kilka tygodni wędrowałem po Indiach w towarzystwie buddyjskiego mnicha, który całe życie spędził w jednym z himalajskich klasztorów. (...) Dla mojego towarzysza podróż miała być przygotowaniem do intensywnej medytacji w odosobnieniu. W symboliczny, ale przecież i w całkiem realny sposób żegnał się ze światem, by przez trzy lata oddawać się kontemplacji i w ten sposób realizować swoje wielkie, duchowe marzenie. (?) W czasie podróży prowadziłem codzienne zapiski, coś w rodzaju dziennika pielgrzyma. Przepisując notatki ze stronic pięciu zniszczonych wilgocią, pyłem i brudem brulionów, celowo ich nie zmieniałem. Uznałem, że będzie lepiej, jeśli pozostaną swoistym dokumentem wspólnej podróży-pielgrzymki aniżeli wypracowaną literacką kreacją. Ta książka jest właśnie tym dziennikiem.
Co wspólnego ma kalafior z matematyką? Czy Pitagoras spotkał się z Talesem? Dlaczego matematycy nie dostają Nagrody Nobla? Czy można wyprowadzić wzór na piękno? Po co komu w ogóle matematyka? Na te i inne zaskakujące pytania starali się odpowiedzieć znakomici matematycy - Krzysztof Ciesielski i Zdzisław Pogoda, prowadząc ze sobą frapujące rozmowy, w których nie brakowało poczucia humoru i dystansu do królowej nauk. I tak powstała ta książka. Dla kogo? Dla zdeklarowanych humanistów, dla miłośników nauk ścisłych i przyrodniczych, dla ludzi ciekawych świata, otwartych - słowem - dla tych, którzy lubią wiedzieć. Każdy rozdział tej książki to osobna rozmowa: o dokonaniach starożytnych filozofów, o liczbach, o kanonach piękna, o malarstwie, o muzyce, o wielkich uczonych, czyli po prostu... o matematyce!
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
