[...] Przygotowany zbiór studiów stanowi szkic i przyczynek do pedagogiki rodziny współczesnej. Całość nosi znamiona podręcznika i to z trzech powodów: – po pierwsze, zawiera podstawowe kompendium wiedzy na temat rodziny jako grupy i instytucji opiekuńczo-wychowawczej; po drugie, ukazuje przykłady i omówienia wyników badań empirycznych nad wychowawczym funkcjonowaniem rodziny współczesnej (zwłaszcza polskiej); po trzecie, podaje propozycje metodologiczne dla analizy rodziny jako układu wychowawczego i edukacyjnego. Do badań diagnostycznych mogą okazać się przydatne również załączone przykładowo kluczowe terminy, jako narzędzie pomiaru pedagogicznego.
ze Wstępu
Może czytasz to wieczorem, siedzisz gdzieś tam w swoim pokoju, trzymasz w ręce kubek z herbatą, głucho wszędzie, ciemno wszędzie… A w tej ciemności przychodzi Chrystus. Chce zapalić w tobie jaśniejące źródło światła. On przychodzi i rozkazuje ciemnościom: świećcie!
(fragment książki)
Miód dla duszy. Plaster na rany.
Jest Słowo, które może uzdrowić twoje zranienia.
Jest Miód, który może osłodzić twój ból.
Jest i cały PLASTER MIODU, bo każdego dnia Bóg chce ukoić twoje cierpienia, przyłożyć plastry swojego Słowa do twoich ran.
Cieszące się milionową publicznością rekolekcje o. Adama Szustaka otwierają oczy, pokazując, że Słowo Boże jest żywe i skuteczne. Uczą, jak zaufać i uwierzyć, że biblijne wydarzenia to nie nabożne legendy, ale konkretna rzeczywistość, która może zmienić twoje tu i teraz. Zapraszają do wspólnego czytania Pisma Świętego i modlitwy.
Pan Bóg pragnie razem z tobą przeżywać twoją samotność! Chce zaleczyć wszystkie rany, oddalić gorycz i ból. Chce zanurzyć cię w miodzie. Pozwól Mu na to!
Archiwum Leszka Kołakowskiego to najnowsza publikacja ukazująca się w serii przedstawiającej zbiory rękopiśmienne Biblioteki Narodowej. Przybliża ona sylwetkę jednego z największych humanistów naszych czasów – filozofa, pisarza, historyka filozofii i historyka idei, nauczyciela akademickiego – Leszka Kołakowskiego. 18 lipca 2010 roku dr Tamara Kołakowska przekazała Narodowej Książnicy wspaniały dar - spuściznę swojego męża. Świadectwo jego niezwykłego życia. Opracowaniem archiwum zajęła się Maria Gamdzyk-Kluźniak. Ta fascynująca i trudna jednocześnie, z uwagi na bogactwo zbiorów, praca trwała cztery lata. Katalog prezentuje dokumenty, rękopisy prac filozoficznych i literackich Profesora, korespondencję, notatki i teksty wykładów na uniwersytetach polskich i zagranicznych. Są tu także bruliony i maszynopisy wielu referatów, odczytów, wypowiedzi dla prasy światowej, wywiady, materiały związane z działalnością polityczną, zwłaszcza z lat 1977-1980, kiedy Profesor Kołakowski był przedstawicielem Komitetu Obrony Robotników za granicą. Biorąc pod uwagę ogromną różnorodność materiałów, zdecydowano się podzielić je na siedem części. Publikacja wzbogacona została również o obszerne indeksy: osobowy, tytułów i incipitów oraz instytucji.
„Niepłodność w ujęciu bio-psycho-społecznym” autorstwa Marioli Bidzan, profesora Uniwersytetu Gdańskiego, specjalisty z zakresu psychologii klinicznej jest cenną zarówno z punktu widzenia teoretycznego, jak i praktycznego monografią z zakresu psychologii lekarskiej.
Autorka przyjmując bio-psycho-społeczny model prokreacji, zakładający, że na problem z utrudnioną prokreacją należy patrzeć w sposób wysoce zintegrowany, uwzględniając zarówno perspektywę biologiczną (tu odwołując się do czynników określających płodność, jak i wyznaczających strategie reprodukcyjne), psychologiczną (uwzględniając m.in. takie czynniki psychologiczne, jak osobowość, emocje, poczucie własnej wartości) jak i społeczno- kulturową (zwracając uwagę na społeczne znaczenie rodzicielstwa) zajmuje się medycznymi, psychologicznymi, społecznymi, a także prawnymi aspektami niepłodności, odwołując się zarówno do piśmiennictwa, jak i przytaczając wyniki badań własnych oraz swojego zespołu. Ciekawym pomysłem jest przedstawienie przypadków klinicznych, będących ilustracją zarówno tych częstych, jak i tych mniej typowych problemów, z jakimi na różnych etapach diagnozy i leczenia zmagają się niepłodne pary. Sposób ich prezentacji potwierdza nie tylko dużą wnikliwość psychologiczną Autorki, ale także sprawia, że Czytelnikowi łatwiej dostrzec, a nawet przeżyć emocje towarzyszące diagnozie i leczeniu niepłodności.
Tematyka niniejszej książki koncentruje się wokół zagadnień związanych z działaniem w polu pracy socjalnej, a szczególnie z nowymi przestrzeniami działania podejmowanego przez pracownika socjalnego. Praca socjalna ujmowana jest zarówno jako teoretyczna refleksja jak i praktyka społeczna – przy czym oba te wymiary współistnieją ze sobą. Praktyk, by móc identyfikować, analizować i oceniać niepokojące kwestie społeczne, a następnie podejmować skuteczną interwencję (zmianę) powinien działać w oparciu o refleksję naukową. Współcześnie działania pomocowe są realizowane nie tylko w znanych dotychczas obszarach, ale pojawiają się również nowe przestrzenie, w których pracownik socjalny uczy się sobie radzić.
Prezentowana książka składa się z trzech części. Autorzy pierwszej z nich naświetlają problematykę pracy socjalnej w wymiarze aksjologicznym.
W drugiej części publikacji szczególną uwagę poświęcono zagadnieniom z obszaru praktyki społecznej. Autorzy zamieszczonych w niej tekstów dokonują prezentacji działań socjalnych skierowanych zarówno do dzieci, jak i dorosłych. Podejmują oni między innymi problematykę osób chorych, niepełnosprawnych, resocjalizowanych. Przeważa tu zainteresowanie pracą socjalną na rzecz rodzin, w tym rodzin w żałobie oraz ubogich. Teksty obrazują także wybrane przykłady pomocy instytucjonalnej, np. działalności Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca czy też Klubu Seniora.
Artykuły z obszaru pomocy potrzebującym w wymiarze prawnym i praktyce społecznej składają się na cześć trzecią prezentowanego tomu.
Publikacja skierowana jest do szerokiego grona odbiorców, zarówno teoretyków, jak i praktyków pracy socjalnej.
Zawarte w tej pozycji zasoby wiedzy, źródła i obszerna literatura prezentowanych problemów, jak tez wielość podejść metodologicznych, a także szeroka gama sposobów prezentacji uogólnień, jak też staranne zarysowanie dawnych i równolegle nowych przestrzeni pracy socjalnej w różnych lokalnych środowiskach, (...), uzasadnia (...), że książka będzie ważną pedagogiczna pozycją.
Stanowi ona pewnego rodzaju "panoramę" problemów, trudności, dylematów jakie staja przed pracownikami socjalnymi dziś, w obecnych warunkach społecznych i ustrojowych. ukazuje, że praca socjalna to nie tylko praktyka działania ale także konieczność stawiania sobie pytań teoretycznych i szukania na nie odpowiedzi we wszystkich konkretnych sytuacjach.
... Tym razem wyzwaniem dla mnie stało się rozszerzające się zjawisko prostytucji nieletnich. Docierając do rozmaitych środowisk, stosując wielorakie metody badawcze, próbowałem dokonać nie tylko ilościowego pomiaru zjawiska, ale ukazać jego jakościowy charakter. Poznając niemalże sto pięćdziesiąt jednostkowych przypadków, interesuję się między innymi tym, kim są młodzi prostytuujący się ludzie, z jakich pochodzą domów, co takiego się działo w tych domach, że zdecydowali się właśnie na taką aktywność. No i - czemu to robią, jakie są motywacje ich postępowania.
Starość, inaczej późna dorosłość, nie jest okresem życia, który powszechnie zwykło kojarzyć się z aktywnością i możliwościami rozwojowymi, ale jej współczesny wizerunek różni się znacząco od tego sprzed wielu lat. Aktywność w tym okresie, dostosowana do potrzeb i możliwości osoby starszej, stanowi jeden z ważnych predykatorów pomyślnego starzenia się. Współcześnie oblicze starości się zmienia, a kluczowe dla nauk społecznych i dla każdego człowieka stają się pytania:
• Jakie są możliwe obszary aktywizacji osób starszych?
• Jakie kategorie potencjałów prezentuje sobą środowisko senioralne?
• Jakie działania o charakterze wspierającym, edukacyjnym i opiekuńczym przynoszą zmiany demograficzne?
Konieczne jest holistyczne podejście do problemów ludzi starszych, dlatego do stworzenia niniejszej monografii zaproszeni zostali specjaliści wielu dyscyplin naukowych. Zakres prezentowanych w tym tomie wyników badań, analiz, refleksji osób zajmujących się zawodowo problematyką starości, a także edukatorów osób starszych może być ciekawym odniesieniem do budowania programu wsparcia osób starszych, w rezultacie – budowania programu opieki gerontologicznej.
Zagadnienia podjęte w książce autorka lokuje w obszarze pedagogiki resocjalizacyjnej (więziennej) i dlatego podejmuje próbę odpowiedzi na pytanie o to, czy istnieją „punkty” w karierze instytucjonalnej recydywisty, które pozwalają (jemu, społeczeństwu, systemowi) zapobiegać powrotowi do przestępczości.
Przedmiotem analiz zawartych w książce jest odkrywanie sposobów, w jaki recydywiści interpretują własne doświadczenia i w jaki przenoszą te interpretacje na swoją aktywność życiową (głównie w obrębie rzeczywistości izolacji więziennej). Gromadzenie oraz podążanie za danymi empirycznymi (metodologia teorii ugruntowanej) spowodowało wyłonienie się obrazu doświadczeń i działań, które składają się na wieloletni proces stawania się recydywistą, tj. bycia beneficjentem specyficznej kariery instytucjonalnej prawno-społecznego systemu zapobiegania przestępczości. I to właśnie proces ten stanowi zasadniczy przedmiot analiz i rozważań prezentowanego opracowania.
Przyjęta przez autorkę perspektywa interakcyjna ułatwia spojrzenie na warunki, które rzutują na dynamikę „pięcia się” przestępcy po kolejnych szczeblach instytucjonalnego systemu zapobiegania przestępczości i dokonujący się w jego obrębie proces kształtowania społecznej tożsamości recydywisty. Zgodnie z ideą symbolicznego interakcjonizmu, zamierzeniem autorki nie jest jednakże wyjaśnienie procesu stawania się recydywistą, ile próba jego zrozumienia.
Współczesny kapitalizm bez granic trawi syndrom stagnacji. Globalne korporacje i oligopole stabilizują okresowo gospodarkę, lecz za cenę podporządkowania społeczeństw swym partykularnym, mikroekonomicznym interesom. Z mocą odpowiadającą ich władzy bronią status quo. Jest on odległy od optimum, które wyznaczają kryteria ogólnospołeczne i ekologiczne. Przezwyciężenie tych ograniczeń wymaga korekty rzekomo spontanicznego ładu przez państwa, reprezentujące racjonalność ogólnospołeczną i planetarną. Staje się to realne podczas przedłużającego się kryzysu. To wówczas utopie stają się programami reform.
Ukazane w tej książce sposoby przeżywania katolicyzmu, przeanalizowane w afrykańskim kontekście, mówią wiele o współczesnej Afryce, o transformacjach zachodzących w dzisiejszej Ghanie, o różnych lokalnych formach adaptacji jednej z tzw. religii światowych oraz o globalnych prądach, które coraz częściej rodzą się nie w dawnych „zachodnich” centrach, lecz na niegdyś peryferyjnych obszarach „globalnego Południa”. Jak każdy antropologiczny projekt, tak i ten podkreśla różnorodność kultur, a zarazem ułatwia zrozumienie ludzkiego doświadczenia.
Antropologia – tak jak ją rozumiem – to najbardziej ludzka ze wszystkich humanistycznych nauk, która dąży do spotkania i dialogu, pokazania polifoniczności i odmienności głosów, równocześnie dostrzegając ich paradoksalną zbieżność. Posługując się etnograficzną metodą, umożliwia rozpoznanie tej części wiedzy, która nie jest uświadamiana, lecz którą nabywa się w praktyce, poprzez uczestnictwo w kulturze i zaangażowanie własnego ciała oraz emocji. Tańczenie na pogrzebie, jedzenie z miejscowymi ludźmi ze wspólnej miski, uczestniczenie w ich rytuałach, ale również zmaganie się z własnym zmęczeniem, trudnym klimatem, własnymi kulturowymi nawykami i uprzedzeniami – to elementy terenowej praktyki etnografa, który próbuje zrozumieć kulturę sobie odległą, a równocześnie próbuje zrozumieć siebie.
Anna Niedźwiedź
Anna Niedźwiedź pracuje w Instytucie Etnologii i Antropologii Kulturowej Uniwersytetu Jagiellońskiego. Wykładała także w Stanach Zjednoczonych na State University of New York w Buffalo (2006–2007) oraz na University of Rochester (2011). Zajmuje się etnografią religii, badaniami przestrzeni miejskich oraz antropologią wizualną. Od wielu lat analizuje fenomen katolicyzmu w Polsce i interpretuje go w kontekstach mitologii narodowej oraz indywidualnych przeżyć religijnych. Jest autorką książki pt. Obraz i postać. Znaczenia wizerunku Matki Boskiej Częstochowskiej (Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2005), której zmieniona wersja ukazała się również w języku angielskim (The Image and the Figure: Our Lady of Częstochowa in Polish Culture and Popular Religion, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2010). W 2009 roku rozpoczęła badania etnograficzne w Ghanie poświęcone afrykańskiemu chrześcijaństwu, a w szczególności lokalnym sposobom przeżywania katolicyzmu. W antropologii i poprzez antropologię poszukuje przede wszystkim miejsca spotkania oraz dialogu.
–
Anna Niedźwiedź wpisuje się w ten nurt dzisiejszej humanistyki, który sprzeciwia się takiemu rodzajowi poznania, który całkowicie eliminuje z horyzontu badacza sferę zmysłową, cielesność czy afekty […]. Dzięki autorce niemal w rzeczywisty sposób wchodzimy w lokalny świat życia społecznego, które w istocie jest zawsze życiem „z religią” i z imaginacyjną „tradycją” jednocześnie. Wraz z badaczką śledzimy kolejne odsłony tego świata […]. Nic nie jest w tym świecie izolowane, wszystko łączy się ze wszystkim w tym sensie, że owa swoista symbioza afrykańskości, lokalności i zredefiniowanej religii instytucjonalnej tworzy żywą całość, która jest nieustannie odnawiana, zmieniania, ale zawsze nieodmiennie – nieobojętna, przeżywana właśnie [...].
Książka skrzy się od szczegółów, paradoksów i antropologicznych zadziwień, sprawiając wrażenie, że autorka żyje tematem, żyjąc wśród ludzi z krwi i kości w realnym świecie Ghany na przełomie pierwszej i drugiej dekady XXI stulecia.
Z recenzji prof. Wojciecha Józefa Burszty
–
To, co dzisiaj wydaje się ważne, co jest istotnym „znakiem czasu”, to konfrontacja kultury Zachodu z kulturą afrykańską […]. Książka wypełnia w sposób bardzo rzetelny istotną lukę w naszej znajomości kultur i religii Afryki.
Z recenzji ks. prof. Jarosława Różańskiego
Poruszająca książka „Biblia i Zen” jest pierwszym w Polsce wydaniem książki J. Kakichi Kadowakiego – niezwykłego japońskiego jezuity i mistrza zen - światowgo prekursora działań na rzecz zbliżenia chrześcijaństwa i buddyzmu zen.
Autor jest twórcą wyjątkowego Zen-Ignatian Training Program, którego uczestnicy pogłębiają swoją duchowość dzięki „Ćwiczeniom duchowym” św. Ignacego z Loyoli oraz kanonu zen. Autor dziesięciu książek, poświęconych głównie podobieństwom między chrześcijaństwem i zen oraz drogom pogłębienia duchowości chrześcijańskiej.
„Zen i Biblia” przetłumaczono dotychczas na 13 języków.
W specjalnie napisanym do wydania polskiego przez Roberta Kennedy’ego SJ Wstępie czytamy, że „nic nie porusza naszych serc mocniej niż słowa kogoś, kto przeżył dokładnie to, o czym opowiada” – te słowa ojca Kakichi Kadowakiego SJ są słowami mistrza zen, który pisze z głębi swojego zaakceptowanego oświecenia. Kadowaki mówi o modlitwie chrześcijańskiej z przenikliwością kogoś, kto „pokonał pierwsze bariery i (...) dodatkowe koany” oraz osobiście się przekonał, że „wszystkie rzeczy mają to samo źródło”.
Kadowaki twierdzi, ze chrześcijanin nie może trwać przy żadnym rozumieniu, uczuciu czy wyobrażeniu, jakie ma na temat Boga. Musi osobiście doświadczyć, że Bóg nie stoi naprzeciw niego, a w związku z tym nie może już dłużej wyobrażać sobie, że z Nim rozmawia, bowiem wszystkie przepełnione obrazami rozważania są konstrukcjami umysłu. Bóg nie pozostawia żadnej przestrzeni na dialog czy kompromis. Zen i biblia wymaga głębokiego zaangażowania czytelnika. Kadowaki nie rekomenduje zen każdemu chrześcijaninowi ani każdemu buddyście. Praktyka zen jest dla tych, których temperament predestynuje do tego, aby przeniknęła ich głęboka cisza tej wymagającej, ale przynoszącej owoce metody, która prowadzi nas do nieruchomego miejsca w zmieniającym się świecie.
Książka zaopatrzona jest w słowniczek objaśniający najtrudniejsze pojęcia.
O Autorze:
Kakichi Kadowaki SJ jest członkiem japońskiej prowincji Towarzystwa Jezusowego i mistrzem zen. Wychowany w tradycji buddyzmu zen, został następnie ochrzczony przez o. Heinricha Dumoulina SJ, wielkiego badacza buddyzmu. Przez wiele lat był wykładowcą na Wydziale Filozofii jezuickiego Sophia University w Tokio. Prowadzi zen sesshin w ośrodku Karuizawa w Japonii.
Tożsamość jednostki i zbiorowości ma swoją strukturę i można w niej wyróżnić elementy trwałe, które są podstawą identyfikacji, oraz elementy o względnej zmienności, które mogą zyskiwać nowe treści i się wzmacniać, albo też mogą słabnąć aż do zaniku niektórych z nich, mogą też dochodzić nowe elementy, ale spójne z elementami tożsamościowymi. Jeżeli zmieniają się elementy trwałe, czyli identyfikacyjne, wówczas następuje też zmiana tożsamości i jednostka nabywa nową tożsamość, natomiast jeżeli zmieniają się elementy drugiej kategorii, tożsamość zostaje taka sama, a zmieniają się tylko formy jej manifestacji.
Elementy tożsamości kształtują się w procesie komunikacji danej jednostki z otoczeniem bliskim i dalszym. Ich zmiana zależy zatem od postawy jednostki do otoczenia, jak również od zmian zachodzących w obydwu rodzajach otoczenia. Jednostka zatem swoją tożsamość twórczo modyfikuje, a czyni to w formie dialogowania lub - jak ten proces określa Jerzy Mikułowski Pomorski - negocjowania z otoczeniem bliższym i dalszym. Coś nieustannie zmienia się w tożsamości każdej jednostki i to we wszystkich rodzajach tożsamości, jakie ona posiada. Każda jednostka ma bowiem kilka tożsamości. Ich liczba i rodzaj zależą od tego, do ilu i jakich grup podstawowych ona przynależy, a więc takich grup, które uważają ją za swoją, a ona sobie ceni przynależność do nich, z którymi wiążą ją wielorakie przeżycia i które mają duży wpływ na kształtowanie się jej osobowości. Takimi podstawowymi grupami są: rodzina, naród lub grupa etniczna, grupa religijna i zawodowa, społeczność lokalna. Tak więc jedna jednostka ma tożsamość polską, protestancką, śląską, cieszyńską, inna jednostka ma tożsamość polską, katolicką, podlaską, radzyńską, a obydwie jednostki mają jeszcze tożsamość zawodową, np. nauczyciela, lekarza, rolnika, kapłana. Tożsamość religijna z zasady przekracza wszystkie wymienione tożsamości, bowiem ma charakter pozaprzestrzenny, pozanarodowy czy etniczny, występuje w różnych terenach geograficznych i warstwach społecznych.
Zostań współczesnym Demostenesem!
Treść, czyli głęboko zastanów się nad tym, co chcesz przekazać innym
Wystąpienie i jego oprawa, czyli postaraj się ułatwić ludziom dotarcie do sedna Twojej mowy
Droga na scenę... i dalej, czyli szlifuj swoje umiejętności i korzystaj z nich na co dzień
Umiejętność przemawiania do dużej grupy ludzi — bez względu na to, czy będą to uczniowie liceum, tłum na wiecu czy przedsiębiorcy na konferencji — jest trudną sztuką. Niełatwo opanować nerwy, kontrolować słowa, gesty, mimikę i zachowanie, tak by słuchacze mogli skupić się na tym, co chcesz im przekazać, a nie na Twoich negatywnych emocjach. Jednak każdy, kto poważnie myśli o przekonywaniu innych do swoich idei, a także o swojej karierze, powinien doskonalić tę sztukę i korzystać z niej najczęściej, jak się da. Jeśli chcesz szybko i trwale poprawić swoje umiejętności w tej dziedzinie, sięgnij po książkę Jeremeya Donovana, który pisze o przygotowaniach do wystąpienia na konferencji TED.
TED to organizacja non profit zajmująca się popularyzacją szczytnych idei. Przed zaproszonymi mówcami stawia wyzwanie wygłoszenia prelekcji życia. Donovan wielokrotnie występował na tej konferencji, a wcześniej latami się do tego przygotowywał, więc dogłębnie przepracował ten temat. W jego książce znajdziesz ponad sto cennych wskazówek dotyczących wszystkich ważnych aspektów wystąpienia, począwszy od otwarcia wskazującego korzyści z wysłuchania prelekcji, a skończywszy na ujęciu idei w formę inspirującej odpowiedzi na początkowe pytanie. Czytaj i ćwicz, by stawać się coraz lepszym mówcą!
Wybór idei wartej upowszechnienia
Opracowanie wystąpienia i opowiadanie historii
Otwarcie, przejścia między częściami i zakończenie wypowiedzi
Wywoływanie emocji, wzbogacanie języka i szczypta humoru
Doskonalenie przekazu werbalnego i kontrolowanie niewerbalnego
Poruszanie się po scenie i korzystanie z mównicy
Skuteczne użycie filmów i innych rekwizytów
Jak Cię widzą, tak Cię piszą
Przygotowanie bez lęku i skuteczna zapowiedź
Popularyzowanie filmu z wystąpieniem na TED
Przestań czytać i zacznij mówić
Oczaruj i zainspiruj swoich słuchaczy!
Najbardziej kontrowersyjny brytyjski badacz światowej konspiracji przedstawia pierwszy tom swojej najnowszej publikacji. Książka jest odpowiedzią na problemy współczesnego świata – oszustwa finansowe i klimatyczne, propagandy medialne czy afery bankowe.
Na próżno tu szukać powtórzeń idei przedstawianych w poprzednich bestsellerach: Największy sekret oraz Ludzka raso, powstań z kolan (cz. 1 i 2). Iluzja percepcji to totalnie nowatorska, najbardziej kompletna i zjawiskowa analiza struktur naszego świata rządzonego przez Archontów na wzór starożytnych Aten.
W książce – bogato ilustrowanej pracami samego Neila Hague’a, spisanej przystępnym stylem dziennikarskim – znajdziesz rozwiązania na wiele niewyjaśnionych dotąd kwestii:
Kto rządzi światem? Obama, Putin, Merkel? A może ktoś zupełnie inny?
Jak faktycznie wygląda struktura władzy?
Kto zajmuje się najważniejszymi sprawami społeczeństwa?
Czy to możliwe, by od starożytności nic się nie zmieniło, a nasz świat rozwijał się tylko pozornie?
Dlaczego zwiększa się liczba masowych rytuałów i kto stoi za pedofilią?
Kto najbardziej zyskuje na krachach giełdowych?
Jak naprawdę wyglądają kulisy światowego terroryzmu?
Kiedy możemy spodziewać się kolejnego ataku na odbudowane WTC?
W drugim tomie David Icke prezentuje archontyczne modele edukacji, nauki, medycyny, polityki, mediów głównego nurtu i alternatywnych, ekonomiki oraz syjonizmu, jakie do dziś funkcjonują w świecie. Wskazuje na zmutowany technologiczny „smart” w masowej toksyczności, który doprowadził do tego, że żyjemy w Orwellowskim państwie globalnym.
Świat jest stekiem bzdur, a Ty jesteś wszystkim tym, co wybrałeś. Dowiedz się, jakie masz opcje. – David Icke
DAVID ICKE – dziennikarz, antyglobalista; autor ponad 20 książek na temat złowrogiej konspiracji zarządzanej przez obcą, gadzią rasę Reptilian, która rządzi wszechświatem. W swoich książkach odsłania kurtynę i pokazuje prawdziwy świat, w którym żyjemy!
W 1932 r. Aldous Huxley opublikował Nowy wspaniały świat, który wdarł się szturmem na listy bestsellerów. Opowieść o totalitarnym państwie przyszłości, które kontroluje wszystko. Czytelnikom książki, świeżo pamiętającym zbrodnie bolszewickie, dyktatura ukazana przez Huxleya mogła wydawać się kusząco łagodna. Dzięki narkotykowi o nazwie „soma“ rozprowadzanemu przez władze, obywatele Nowego świata potrafili żyć ze sobą w idealnej harmonii. Krytycy podkreślali, że huxleyowska wizja jest mrocznym ostrzeżeniem dla świata. Poźniejsze życie i twórczość Aldousa Huxleya zdaje się jednak sugerować, że świat ukazany w jego najsłynniejszej powieści był dla autora obiektem tęsknot i marzeń. Zaczął pisywać eseje poświęcone stanom upojenia narkotykowego, jeżdził z wykładami opowiadając o swoich mistycznych doznaniach towarzyszących zażywaniu LSD i meskaliny. Zwrócił się ku filozofiom Wschodu, ale z czasem wybrał drogę na skróty; długotrwałym ćwiczeniom duchowym przeciwstawił ekstazę wywołaną środkami chemicznymi. Odrzuconego osobowego Boga zastąpił bóg zrodzony w laboratorium, syntetyczny bóg. Niniejsza książka zawiera nigdy wcześniej nie publikowane teksty Huxleya o jego mistycznych poszukiwaniach, a także inne nieznane polskiemu czytelnikowi eseje traktujące m.in. o twórczości Goi i El Greco.
Publikacja podejmuje problemy związane z sytuacjami funkcjonowania człowieka w społeczeństwie, przestrzeganiem prawa, wiedzą , umiejętnościami i kompetencjami w zakresie jego istnienia w makrosystemie oraz zagrożeniami i możliwościami rozwiązywania zarówno przez jednostkę jak i instytucje. Człowiek transkulturowy staje przed określonymi wyzwaniami, jednak zawsze na względzie winno być dobro drugiego człowieka, prawda o nim i piękno ,które można dostrzec w każdej jednostce poprzez dialog, wymianę i uczestnictwo społeczne.
Publikacja stanowi Księgę jubileuszową dedykowaną Profesorowi Andrzejowi Bałandynowiczowi z okazji 40-lecia jego pracy naukowej.
Telepraca zasługuje na szczególną uwagę ze względu zarówno na wyróżniające ją cechy, podstawy prawne świadczenia oraz rolę odgrywaną współcześnie na rynku pracy, jak i perspektywy dalszego jej funkcjonowania w kontekście promowania idei elastyczności, wprowadzania technologii nowej generacji, wzrostu znaczenia wiedzy, tworzenia społeczeństwa informacyjnego. Stanowi ona instrument polityki zatrudnienia umożliwiający pracodawcy sprawne gospodarowanie personelem, a zarazem jest jednym z narzędzi zwalczania bezrobocia.
"Rozprawa jest nowatorską na gruncie polskim publikacją, która w kompleksowy sposób przestawia społeczne i prawne aspekty telepracy. Wnosi ona wiele nowych elementów i inspirujących myśli do naszej wiedzy o tej formie zatrudnienia. Autorka z powodzeniem pogodziła w rozprawie wymogi praktyczności i naukowości, co przesądza, że jest ona przydatna także dla pracodawców i pracobiorców oraz instytucji rządowych i rynku pracy. W rozważaniach nie ograniczono się tylko do enumeracji problemów, lecz podjęto także próbę sformułowania rekomendacji dla praktyki."
prof. zw. dr hab. Zenon Wiśniewski (UMK)
Publikacja powstała we współpracy z Instytutem Polityki Społecznej Uniwersytetu Warszawskiego.
Will van der Hart i Rob Waller, umiejętnie łącząc osiągnięcia współczesnej teologii i psychologii z głębokim duszpasterskim oraz klinicznym doświadczeniem, dedykują swoją książkę wszystkim zmagającym się z poczuciem winy. Z niezwykłą wrażliwością i mądrością proponują nam odróżnienie prawdziwego poczucia winy, które wiedzie do krzyża Chrystusa i przyjaźni z Bogiem, od fałszywego, które niszczy, dokucza, prowadząc do dręczących wyrzutów sumienia. Ich rady są głębokie i wnikliwe, a przy tym bardzo praktyczne.
Ta książka jest jak drogowskaz, wyznaczający właściwy kierunek do lepszego miejsca – miejsca wewnętrznej wolności.
Zasadniczym celem niniejszej pracy jest etyczna analiza zjawiska mobbingu z wykorzystaniem ustaleń psychologicznych. Mobbing można ujmować na wiele sposobów: jako patologię relacji między jednostkami, jako patologię zarządzania, jako znak czasów, w których osobisty sukces i wyścig po wygodne życie stały się najważniejszymi celami, kosztem takich wartości jak troska i odpowiedzialność za drugiego człowieka. W mojej pracy staram się umieścić mobbing w perspektywie etycznej, która pozwala zrozumieć to zjawisko przede wszystkim jako źródło zła moralnego. Celem moim jest wieloaspektowe pokazanie moralnego zła mobbingu, w ramach perspektywy integrującej wyniki badań psychologicznych z rezultatami dociekań etycznych. /ze Wstępu/
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
