Pomiędzy dwoma biegunami: "zaniku religii" i "powrotu sacrum", rozciąga się bogate spektrum zróżnicowanych postaw wobec religii i Kościoła, aż po zindywidualizowane formy życia religijnego według własnych potrzeb i zainteresowań. Religia utraciła swój status "oczywistości kulturowej", w nowoczesnych i ponowoczesnych społeczeństwach musi konkurować na rynku różnych ofert światopoglądowych.
Janusz Mariański, Sekularyzacja albo desekularyzacja...
W budowaniu tożsamości niezbędna jest możliwość konfrontacji i wymiany opinii. Otwartość stanowi wyzwanie , bo oznacza pewien stopień ryzyka; ten, kto jest otwarty, nie posiada pełnej kontroli.
Nowe pokolenie jest zapowiedzią nadchodzących zmian, jego przedstawiciele będą kształtować przyszłość. Są mobilni, myślący, niezależni, łatwi w kontaktach, ale i wymagający. Człowiek reprezentujący kulturę interaktywną stanowi nowe, poważne wyzwanie dla Kościoła.
Renata Jasnos, Projekt Wychowawcze oddziaływania Kościoła...
Współcześni młodzi katolicy w Polsce nie rozumieją Kościoła i postrzegają go głównie w kategoriach instytucji restrykcyjnej. Jak przypomina ks. Tischner, chrześcijańska koncepcja człowieka zawiera tezę o jego wolności. Tylko to, co wynika z wolności, jest w pełni ludzkie. Tymczasem w chrześcijańskim wychowaniu dochodzi do nieustannego lekceważenia wolności człowieka. Wolność i prowadzona dzięki niej krytyczna refleksja stają się czymś podejrzanym. Według Tischnera u źródła takiego myślenia i "wychowawczego" działania tkwi "niewiara w obiektywne istnienie wartości religijnych i etycznych".
Celina Kisiel-Dorohinicka, Wychowanie moralne Kościoła...
Główna myśl książki może się zawrzeć w jednym chwytliwym zdaniu: Potrzeba nam radykalnej, odważnej wyobraźni, uzupełnionej stanowczą wolą działania, oraz roztropności, która będzie spoiwem. Aby było to możliwe, musimy nauczyć się barokowej wyobraźni, która pozwoli zobaczyć „nieodczarowany” świat. Ponadto musimy posiąść umiejętność stabilizowania i , wytwarzania obszarów wolności, tak aby przetrwały one choć chwilę w tańcu działających bytów. Książka łączy wezwanie do metodycznej, „krótkowzrocznej” pracy etnologa z rozmachem intelektualnym filozofa. Etnolog „słucha” świata i zapisuje wyniki pracy przy użyciu gęstego opisu, filozof – dzięki swej praktyce w operowaniu ideami – nie waha się przedstawić śmiałych propozycji intelektualnych, nowych rozdań w grach kulturowych. Ta dialektyka jest uzupełniana przez wezwanie do działania i opuszczenia bezpiecznych murów Akademii – to ryzyko uczestnictwa w przemianie zbiorowości. Książka skupia się na dwóch pierwszych momentach. Książka aktualizuje dziedzictwo C.W. Millsa, dlatego, tak jak on nie pozostając oderwany od trosk i problemów naszych społeczności, pamiętam o koniecznym momencie izolacyjnym, który daje szansę na tworzenie możliwie obiektywnej, uniwersalnej nauki.
Książka wpisuje się w wiele współczesnych nurtów intelektualnych, szkół myślowych tradycji. Zgodnie z wezwaniem Millsa, jest ona przykładem pracy w trybie wyobraźni socjologicznej (i ontologicznej), by uczyła praktykowania tych dyspozycji. Jako filozof jestem szczególnie podatny na pokusy i szaleństwa „scholastycznego rozumu”. Myślenie puste, oderwane, abstrakcyjne jest podstawowym surowcem, z którym pracuję, który obrabiam. Wyobraźnia ontologiczna nakłada nazbyt prędkiemu myśleniu filozofa zwalniające go pęta. Badanie ontologiczne, próba „słuchania” świata, to przyjęcie „żabiej perspektywy”, myślenia prowadzonego na obniżonym tonie. Wolno pomyśleć wiele, zgoła wszystko, można formułować śmiałe hipotezy, jednakże wymagają one weryfikacji, pokornego zmierzenia się z ontologiami lokalnymi, światem konstytuowanym przez samych aktorów – zarówno ludzkich, jak i pozaludzkich.
Książka ukazuje corridę de toros – hiszpańską tradycję, w szerokim kontekście społeczno-kulturowym. Autorka przybliża toczący się od lat w hiszpańskim społeczeństwie dyskurs publiczny wokół widowisk tauromachicznych. W publikacji przedstawiono narrację, którą posługują się zarówno przeciwnicy, jak i zwolennicy corridy de toros, osadzoną w kontekście politycznym, społecznym i kulturowym. Dla polskiego czytelnika interesujący może być nie tylko sam opis kontrowersyjnej tradycji, ale również kierunki, w których owa tradycja ewoluuje. Praca jest efektem wieloletnich badań terenowych oraz wnikliwej analizy hiszpańskiej prasy.
Socjopedagogika, będąca dyscypliną z pogranicza pedagogiki i socjologii, określana jest także mianem pedagogiki społecznej, względnie socjologii pedagogicznej. W monografii autor podejmuje kluczowe dla jej podmiotowej charakterystyki kwestie kształtowania się od okresu międzywojennego; linie rozwoju socjopedagogicznej refleksji teoretycznej i badań współtworzących jej rodzimą tradycję, środowiska jej uprawiania i stan aktualnego zaawansowania. Przedmiotowe zainteresowania socjopedagogiki, o których mowa w książce, to przede wszystkim aktualizowanie się (w dynamicznie zmieniających się kontekstach społeczno-kulturowych) procesów socjalizacyjnych w ich odmianie asocjacyjnej i dysocjacyjnej oraz odniesionych do wszystkich wiekowych kategorii osób społecznych i współtworzonych przez nie struktur. To również próba diagnozy doświadczanych we współczesnym społeczeństwie polskim problemów zwanych społecznymi oraz wskazania na wybranych przykładach generowanych przez nie zagrożeń: w wymiarze indywidualnym – witalnych i obyczajowych, a wspólnotowym – jako naruszających praktykowany i utrwalany w społeczeństwie ład aksjonormatywny, ograniczających swobody obywatelskie i szanse egzystencjalne.
Wszystko za głos / Polowanie na wyborcę to książka, którą od deski do deski wypełniają ociekające wyborczym błotem anegdoty. Autor analizuje wszystkie dotychczasowe amerykańskie kampanie prezydenckie, przypominając, że historia lubi się powtarzać i że z przeszłych wydarzeń można wyciągać cenne wnioski (choć dzieje się to zbyt rzadko), a nawet najzacniejsi z amerykańskich przywódców mają sporo na sumieniu w tej najbrudniejszej z wszystkich gier – kampanii wyborczej.
Może się czasem wydawać, że współcześni politycy grają nieczysto, ale gdy zajrzymy głębiej w annały historii, okazuje się, że brudne zagrywki są tak zakorzenione w amerykańskim DNA, jak prawo do posiadania broni. W Wszystko za głos / Polowaniu na wyborcę przed oczami czytelnika przewinie się ponad 225 lat historii amerykańskich wyborów prezydenckich, od Jerzego Waszyngtona do Baracka Obamy, lat naznaczonych niecnymi czynami oraz wzajemnym obrzucaniem kampanijnym błotem. Igrzyska insynuacji i obelg czas zacząć!
Rozmowa dwojga filozofów z Zygmuntem Baumanem, światowej sławy socjologiem, filozofem i eseistą, który swą karierę naukową zaczynał na Uniwersytecie Warszawskim, a potem wiele lat był profesorem na uniwersytecie w Leeds.
Porywający dialog toczy się wokół wielu ważnych spraw zarówno dotyczących kondycji człowieka, diagnozy współczesności, jak i refleksji nad współczesną nauką, a wszystko w kontekście wspomnień Profesora i jego życiowych doświadczeń.
Książka składa się z czterech części, z których pierwsza, Humanista w ponowoczesnym świecie, była już publikowana w 1997 i tłumaczona na język niemiecki (we fragmentach) i czeski (w całości). Część druga, Świat w życiu humanisty, to zapis rozmów z 2007 roku, trzecia, Zygmunta Baumana rozmyślania u kresu drogi, refleksje autora z 2008 roku, a część czwarta, Post Scriptum. O życiu na pożyczonym czasie, to rozmowa przeprowadzona na gorąco, przed samym oddaniem książki do druku, o naszej sytuacji w dobie globalnego kryzysu gospodarczo-społecznego.
Wielu miłośników twórczości Zygmunta Baumana nie wie, że przez pewien czas zajmował się On także fotografią i brał udział w wystawach w angielskich salonach fotograficznych. Z jedenastu zamieszczonych w książce fotogramów autorstwa Zygmunta Baumana tylko nieliczne były dotąd publikowane. Dodatkowo w książce znajdują się zdjęcia Profesora z żoną Janiną w Leeds, a także podczas wielu pobytów w rodzinnym Poznaniu i w innych miastach, w towarzystwie przyjaciół, uczestników seminariów czy słuchaczy wykładów.
Obszary metropolitalne są nowym jakościowo zjawiskiem w przestrzeni społeczno-gospodarczej Polski. Konkurencyjność obszarów metropolitalnych na tle pozostałych jednostek przestrzennych rośnie, co wywołuje różnorodne, często niejednoznaczne konsekwencje dla rozwoju regionalnego. W książce zaprezentowano wyniki badań nad konkurencyjnością obszarów metropolitalnych, przeprowadzonych w Katedrze Gospodarki Przestrzennej i Administracji Samorządowej Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu. Badania obejmowały identyfikację i ocenę wpływu zarówno pozytywnego, jak i negatywnego czynników konkurencyjności, źródeł i kierunków zmian zachodzących na obszarach metropolitalnych. Ponadto w książce określono znaczenie polskich obszarów metropolitalnych dla konkurencyjności gospodarki narodowej, przedstawiono sposoby zarządzania obszarami metropolitalnymi, a także pokazano rolę wybranych obszarów metropolitalnych w rozwoju polskich regionów. Szczególną uwagę poświęcono rozwojowi wrocławskiego obszaru metropolitalnego.
Książka "Słowo - pismo - sztuka słowa. Perspektywy antropologiczne" to zbiór tekstów teoretycznych. Antropologia słowa dzieli wspólne podejście badawcze z antropologią kultury, nie będąc jej działem, ani osobną dyscypliną, lecz jedną z możliwych perspektyw. Każda kultura jest bowiem kulturą słowa - przenika ono całe doświadczenie kulturowe człowieka. Przemiany słowa, zwłaszcza poprzez wykorzystywane przez słowo media, przekształcają zarówno struktury osobowe, jak i społeczne. Kulturowe sposoby istnienia języka nie są tu więc przedmiotem wydzielonym - ich badanie daje wgląd w sposoby istnienia człowieka w kulturze.
Perspektywa antropologii słowa przekracza ujęcie strukturalistyczne języka. Przekracza też podejście "tekstocentryczne" sztuki słowa. Stąd uzasadniana w książce potrzeba antropologii pisma, która odkrywa rozległe obszary "sposobów posługiwania się pismem". Stąd też potrzeba antropologii literatury - podejścia badawczego, które odsłania kulturowe uwarunkowania literatury jako sztuki słowa.
Gananath Obeyesekere obala jeden z najtrwalszych mitów imperializmu, cywilizacji i podbojów, zgodnie z którym zachodni krzewiciel cywilizacji był dla dzikich bogiem. Korzystając z oficjalnych i nieoficjalnych dzienników prowadzonych na pokładzie okrętu przez kapitana Cooka i jego oficerów, Obeyesekere przedstawia kapitana zarówno jako świadomego krzewiciela cywilizacji, jak i człowieka, który – gdy jego misja kończy się fiaskiem – sam staje się „dzikim”.
W obecnym wydaniu autor odnosi się w obszernym, nowo napisanym posłowiu do kontrowersji powstałych po publikacji jego książki.
Książka Anny Gałdowej stawia najbardziej fundamentalne pytania dotyczące istoty człowieka, jego rozwoju i jego powołania, i stara się na nie odpowiedzieć, odwołując się nie tylko do psychologii, ale i filozofii, oraz – co nie mniej ważne – do bogatego doświadczenia psychologa-praktyka. Ta książka nie jest więc jedynie jeszcze jednym traktatem teoretycznym: jest dziełem żywym, napisanym z pasją, wyrosłym z potrzeby przyjścia z pomocą zagubionemu człowiekowi, jeśli ten tylko zechce podjąć trud myślenia o sobie samym.
Książka jest swego rodzaju gramatyką języka, jakiego używamy, zwracając się do Boga w modlitwie. Autor, filozof i teolog, wciela się w postać „filozoficznego nauczyciela języka”, omawiając niczym lektor na zajęciach z nauki języka obcego podstawowe zagadnienia dotyczące modlitwy: mówienie do Boga w drugiej osobie, język jako płaszczyzna spotkania, „święcenie imienia Bożego”. Kolejnym etapem nauki jest poznanie „modlitewnej opowieści” jako elementu rozumienia Boga przez człowieka. Podręcznik prof. Schaefflera zawiera też wskazówki pewnych ćwiczeń praktycznych – człowiek modlący się powinien nabyć umiejętność ostrego widzenia samego siebie, rozróżniania perspektyw, proszenia Boga o „otwarcie warg i oczyszczenie serca”.
Mimo pozornie akademickiego charakteru O języku modlitwy jest książką na wskroś praktyczną: pozwala nam lepiej rozumieć samych siebie i to, co robimy, kiedy się modlimy, a także przybliża nas do rozumienia Boga, zawsze wymykającego się wszelkiej ludzkiej mowie.
Richard Schaeffler urodził się 20 grudnia 1920 roku w Monachium. W latach 1944–1945 był więziony w niemieckim obozie pracy. W latach 1946–1952 studiował filozofię, psychologię i teologię katolicką w Monachium i Tybindze. W 1952 roku uzyskał stopień doktora z filozofii w Tybindze, w 1953 zdał egzamin końcowy z teologii katolickiej, w 1961 otrzymał habilitację z filozofii w Tybindze. W latach 1968–1989 jako profesor zwyczajny wykładał zagadnienia z pogranicza filozofii i teologii na katolickim wydziale teologicznym uniwersytetu w Bochum. Od roku 1999 mieszka w Monachium, gdzie prowadzi gościnne zajęcia z filozofii religii i filozofii historii w wyższej szkole jezuitów. Tytuły honorowe: doktorat honoris causa z teologii (Fryburg 2005), doktorat honoris causa z filozofii (Monachium 2005).
Once Emilie du Châtelet settled with Voltaire, the two of them rebuilt an isolated chateau to create an extraordinary research center. It became like a berthed spacecraft from the future, and it was there that she began her greatest scientic work. Visitors came to scoff, but then stayed, and became awed by what they saw. (The most voluble of these guests, Mme de Graffigny, wrote many pages of gossipy letters while she was there.)
But even more than their scientific work, the poems and love letters that Emilie and Voltaire wrote are the ideal way to trace their entwined lives.
Kompetentne wprowadzenie do dziejów myśli Wschodu - filozofii indyjskiej, islamskiej, chińskiej, koreańskiej i japońskiej. Autor prezentuje sylwetki najwybitniejszych myśli-cieli (życie i poglądy), m.in. Buddy, Zaratusztry, Awicenny, Awerroesa, Konfucjusza, Laozi, Mahatmy Gandhiego. Szczegółowo opisane główne prądy filozofii Wschodu i ludzie, którzy je tworzyli.
Adam Sikora jest historykiem filozofii i myśli społecznej, emerytowanym profesorem Uniwersytetu Warszawskiego. Między wiecznością a czasem to zbiór filozoficznych esejów na temat Hioba, romantycznej koncepcji wieczności i czasu, dziewiętnastowiecznej filozofii historii i duchowej biografii autora. Nawiązując do poglądów różnych filozofów, autor zajmuje się m.in. takimi problemami, jak pogodzenie ludzkiego cierpienia z miłosierdziem i dobrocią Boga oraz poglądy Adama Mickiewicza dotyczące relacji człowiek – Bóg, ducha i ciała, czasu i struktury świata. Pisze też o dziewiętnastowiecznym rozumieniu sensu dziejów i zastanawia się nad uwodzicielską siłą marksizmu.
Historia Hioba kończy się zatem dość sztucznym happy endem. Czy naprawdę jednak kończy? A te długie sto czterdzieści następnych lat? Czyżby nigdy już więcej nie cierpiał? Jakże teraz będzie mógł cieszyć się pełnią szczęśliwości, nie lękając się zarazem o jej trwałość? Czyżby Pan wyzbył go pamięci oraz obdarzył łaską zapomnienia, tak że nie musiał już wracać myślą do szczęścia, które ongiś utracił, oraz do umęczeń, których wówczas zaznał? I czy radość posiadania nowych synów i cór była kiedykolwiek w stanie przesłonić dręczącą świadomość nieobecności tych – pierworodnych przecież – których tak bezpowrotnie został pozbawiony? A czy klęski, które przez te następne sto czterdzieści lat nawiedzały jego bliźnich z ziemi Uz, nie sprawiały mu bólu oraz udręki współczucia? I co też mówił swoim przyjaciołom wtedy, kiedy znaleźli się – tak jak niegdyś on sam – w kleszczach cierpienia? A co właściwie znaczy ten ostatni werset Księgi, który stwierdza, że „umarł on stary, i syty dni”? Czyżby to, że miał już wszystkich owych dni na tyle dość, że mógł wreszcie na łożu śmierci westchnąć z prawdziwą ulgą i wyszeptać jedno tylko słowo: nareszcie...
Z rozdziału Teodycea i przypadek Hioba
pochodzenie człowieka oraz tajniki ludzkiego ciała i zachowań,nauki o człowieku od antropologii poprzez medycynę i neurofizjologię do psychologii, socjologii i demografii.
Po wielkim sukcesie Wywierania wpływu na ludzi Robert B. Cialdini – światowej sławy autorytet w dziedzinie psychologii społecznej – postanowił zaspokoić głód wiedzy wszystkich czytelników, którzy chcą nie tylko znaleźć sposób, aby obronić się przed perswazją, lecz przede wszystkim dowiedzieć się, jak skuteczniej wykorzystać techniki wpływu społecznego do osiągnięcia swoich celów. Zaproponowane przez autora reguły wywierania wpływu od lat są uważane za podstawowe zasady gwarantujące sukces w zakresie oddziaływania na innych. Niniejsza książka rozszerza i uzupełnia dotychczasową wiedzę. Od Wywierania wpływu na ludzi książka ta różni się tym, że nie tylko dostarcza naukowych dowodów na to, jakie działania należy wykonać, aby kogoś do czegoś przekonać, ale także wyjaśnia, kiedy to zrobić. Cialdini skupia się na sztuce pre-swazji, czyli niezwykle istotnym procesie pozyskiwania uwagi i pozytywnego nastawienia odbiorców do przekazu, zanim jeszcze się z tym przekazem zetkną. Czynniki inicjujące ten proces, tak zwane otwieracze, pomagają rozpocząć działania perswazyjne i usuwają istniejące przeszkody. Autor tłumaczy, jak rozpoznać i kontrolować naturalne momenty sprzyjające wywarciu wpływu. Pokazuje także, że możliwe jest – choć nieco ryzykowne etycznie – nauczenie się kreowania takich momentów. W książce znajdziemy też praktyczne wskazówki podpowiadające, jak zdobyć zaufanie odbiorcy oraz przyciągnąć i zatrzymać jego uwagę na naszym komunikacie, aby zwiększyć wydajność perswazji i zyskać przewagę decyzyjną. Cialdini zdradza również nową, siódmą regułę wywierania wpływu, tłumacząc moc jej oddziaływania. To praca przełomowa – fascynująca i błyskotliwa – a zarazem praktyczna. Jest napisana w przystępny sposób i opiera się na wynikach rzetelnych badań naukowych oraz na doświadczeniach autora.
Darmowe podręczniki, szkolenia i nagrody dla nauczycieli, przekazywanie pieniędzy komitetom rodzicielskim - w co zainwestować, żeby dzieci w kenijskich szkołach opuszczały mniej godzin i dostały lepsze oceny na koniec roku? Otóż najlepiej wydać wszystkie pieniądze na… leki przeciwpasożytnicze. Do tych kontryintuicyjnych wniosków doszli ekonomiści w wyniku eksperymentu, który przyniósł przełom w długiej – bo toczącej się od setek lat – dyskusji: co można zrobić, żeby biedni żyli lepiej.
Dzięki “eksperymentom na biednych” - wedle metody zaczerpniętej chociażby z badań farmakologicznych - świat ponownie uwierzył w pomoc rozwojową, w to że dzięki skutecznym i efektywnym programom uda się w końcu zlikwidować skrajne ubóstwo. Z drugiej strony, nowe metody oznaczają też nowe kłopoty, bo czy na pewno eksperymenty dają ostateczną odpowiedź na pytanie, jak i komu pomagać?
Adam Leszczyński (1975) – historyk, adiunkt w Instytucie Studiów Politycznych PAN, gdzie zajmuje się ideologiami modernizacyjnymi w krajach peryferyjnych (w tym w Polsce). Publicysta „Gazety Wyborczej” i reporter. Autor dwóch monografii o historii społecznej PRL, reportażu o epidemii AIDS Naznaczeni, a także książek Dziękujemy za palenie. Dlaczego Afryka nie może sobie poradzić z przemocą, głodem, wyzyskiem i AIDS oraz Zbawcy mórz. W Wydawnictwie Krytyki Politycznej ukazał się jego Skok w nowoczesność. Polityka wzrostu w krajach peryferyjnych 1943-1980.
Problematyka bezpieczeństwa, tak w wymiarze wewnętrznym, jak i międzynarodowym, na ogół rozpatrywana jest z uwzględnieniem sfery «twardej» dotyczącej pośredniego lub bezpośredniego użycia siły. Niezwykle ważnym, choć często pomijanym aspektem, jest także wymiar «miękki» bezpieczeństwa odwołujący się m.in. do kwestii: ekonomicznych, administracyjnych, prawnych czy społecznych. Rekomendowana publikacja znacząco uzupełnia «lukę» występującą pod tym względem na polskim rynku wydawniczym. Jej wielką zaletą jest oryginalność zastosowanego konceptu badawczego służącego do analizy i oceny bezpieczeństwa społecznego. Zostało to połączone m.in. z umiejętnym wnioskowaniem przyczynowo-skutkowym oraz interesującym zespoleniem rozważań teoretycznych z konkretnymi studiami przypadku.
prof. Sebastian Wojciechowski
Publikacja Krzysztofa Szewiora jest na polskim rynku wydawniczym i edukacyjnym zarazem ważna i potrzebna. Autor stworzył dzieło oryginalne i spójne, w którym dowodzi, iż sprawnie wykorzystuje współczesne teorie, umie myśleć teoretycznie, poprawnie konceptualizuje problemy badawcze i korzysta z dostępnych narzędzi analitycznych zarówno właściwych politologii, ale i naukom pokrewnym. Książka ta to nie tylko nagromadzony materiał empiryczny do weryfikacji pytań badawczych i założeń merytorycznych, ale przede wszystkim interesująca lektura o jednostkowym postrzeganiu i przeżywaniu bezpieczeństwa społecznego we współczesnej Polsce.
dr hab. Marian Mitręga
Jak nie dać się propagandzie
"Władza boi się analizy języka, zdemaskowania środków językowych, przy pomocy których chce oddziaływać" - mówił Leszek Kołakowski o rządzących PRL-em.
Swoisty “dziennik demaskatora” prowadził od lat 60. aż do upadku komunizmu w roku 1989 znakomity literaturoznawca Michał Głowiński.
Wiele haseł z niniejszej książki okazuje się nie tylko historycznym zapisem minionych czasów. Głowińskiego “komentarze do słów” stały się po latach, w wydawałoby się zupełnie innej rzeczywistości, ponownie aktualne.
Politycy znów wskazują z jednej strony “patriotów”, z drugiej tych, których żywiołem są “knowania”, przywódca rządzącej partii szuka spisków, bo przecież “to nie przypadek, że...". Tak jak niegdyś przeciwnicy (a dokładniej “wrogowie wszelkiej maści”, “hałastra”, a nawet “robactwo”) są “zaciekli i zajadli”, lokują się “w określonych kołach”, są “inspirowani z zewnątrz”, “ujadają”, ich działania to “awanturnictwo” i “demagogia”, a nade wszystko “przeszkadzają” w budowaniu lepszej Polski.
Wszystkie teksty w tej książce pochodzą sprzed 1989 roku. A jednak „Zła mowa” to nieustannie aktualny podręcznik dla każdego kto nie chce poddać się propagandzie.
Przedmiotem zainteresowania Autora jest głęboka treść (tekstowy obraz rzeczywistości) wypowiedzi prasowych; jako materiał badawczy posłużyły artykuły drukowane w różnych czasopismach, a jako wynikająca z orientacji dominująca metoda użyta została analiza strukturalna różnych elementów leksykalnych tych artykułów w ujęciu ilościowym. Książka powinna przyciągnąć czytelników sugestywnym obrazem świata mediów i języka w mediach, których powidoki jeszcze udają ich istnienie. Bo przecież nie ma już zinów z lat 80. i 90., a pokolenie ich twórców zaczyna rządzić Rzecząpospolitą. Kurczy się zasięg fascynacji kolorowymi magazynami, a nawet imperium tabloidowej egzaltacji nie jest już tym, co dawniej. Autor ze statystyczną precyzją opisuje ten świat z jego językiem pełnym emocji i wulgarności. Warto pokazać i warto zobaczyć, jak się to robi i jak on to robi.
Z recenzji prof. dr. hab. Walerego Pisarka
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
