Książka ukazuje przemiany religijne w Polsce w kontekście szerszych zmian następujących w Europie Środkowo-Wschodniej w ostatnich dekadach, w szczególności w krajach sąsiednich: Białorusi - z dominującym prawosławiem i uwidaczniającym się po 1991 roku odrodzeniem religijnym, oraz Słowacji - z dominacją katolicyzmu, gdzie na przykładzie badań młodzieży można zauważyć żywotność religijnych zwyczajów.
Wymiar lokalny jest analizowany na przykładzie swoistych przejawów religii i religijności na Górnym Śląsku. Część II książki, dotycząca związków między religią, przeszłością i współczesną tożsamością mieszkańców Górnego Śląska, ukazuje fascynujący nie tylko dla socjologów religii fenomen kulturowy tego regionu.
Pejzaż religijny Polski, wyłaniający się z tej publikacji, jest zróżnicowany i wielobarwny. Dowiadujemy się zarówno o Kościele rzymskokatolickim, jak i subiektywnej religijności ogółu Polaków, która podlega pewnym przeobrażeniom (indywidualizacji, narastającej selektywności), a także o roli religii w podtrzymywaniu tożsamości przez członków rozmaitych mniejszości, wśród migrantów czy konwertytów. Znajdziemy też refleksje teoretyczne, na przykład na temat związków przemian religijnych z modernizacją, oraz rozdziały bazujące na przeprowadzonych badaniach empirycznych.
Zachęcamy do lektury!
Redaktorzy
Umieranie jest zorganizowanym społecznie procesem, nie zawsze uwzględniającym punkt widzenia umierającego. Można umrzeć społecznie będąc żywym biologicznie. Socjologia pokazując ten aspekt interakcji w kontekstach społecznych i organizacyjnych, odsłania i uświadamia nam wagę wzorów interakcji i wpływu społeczno-organizacyjnego na nie oraz ukazuje procesualność umierania. Do rozwoju takiej wiedzy właśnie przyczynia się książka „Świadomość umierania", która pod tym względem jest wyjątkowa i prekursorska.
Krzysztof T. Konecki
Glaser i Strauss pokazują w swojej mądrej, ponadczasowej książce marginalizację śmierci i umierania oraz przejęcie kontroli nad wiedzą pacjenta i procesem jego umierania przez służby medyczne. W przedostatnim rozdziale autorzy dają wskazówki jak teoria kontekstów świadomości może być praktycznie wykorzystana przez personel medyczny i rodziny umierających, a także przez tych wszystkich, którzy sami przeżywają doświadczenie terminalnej choroby lub towarzyszą w takiej chorobie bliskim osobom. Książkę Barneya G. Glasera i Anselma L. Straussa rekomenduję jako ważną pozycję humanistyczną, ogólnorozwojową, sprzyjającą rozumieniu ludzkiej kondycji i nieodzownie z nią związanego zjawiska śmierci.
Anna E. Kubiak
Uniwersalność doświadczenia umierania bliskiej osoby i nieraz trudne relacje rodziny z personelem medycznym powinny skłonić praktycznie każdą dorosłą osobę do sięgnięcia po tę lekturę. Nie bez znaczenia jest umocowanie prowadzonych analiz we własnym doświadczeniu Glasera, który niedługo przed napisaniem tej książki stracił ojca. Nadaje to narracji pewien ton osobistego zaangażowania. W odbiorze z pewnością pomocny też będzie znakomity styl pisarski; książka jest zrozumiała, nie narzuca nachalnie kategorii socjologicznych, lecz dyskretnie ukazuje je w drugim planie (dla specjalistów); żywe opisy, trafne cytaty z wywiadów, otwarte i taktowne stawianie najbardziej drażliwych kwestii, to dalsze cechy, które zapewnią książce szeroki krąg czytelników.
Grażyna Woroniecka
Książka dotyczy problematyki ważnej z teoretycznego i empirycznego punktu widzenia - ostatnie lata obfitują w wydarzenia społeczno-polityczne o znamionach protestu, a których jednoczesnym kontekstem i podmiotem są miasta. I choć, jak słusznie zauważa Autor, sam protest jest fenomenem wpisanym w życie społeczne jako takie, to treść i formy współczesnych protestów są tak dynamiczne i zróżnicowane, że potrzeba prac badawczych, które by ten ważny aspekt życia społecznego opisały i pozwoliły zrozumieć jego mechanizmy oraz konsekwencje. Książka Macieja Kowalewskiego w istotny sposób odpowiada na tę potrzebę.
Z recenzji dr hab. Marty Smagacz-Poziemskiej (UJ)
Książka Macieja Kowalewskiego wpisuje się w nurt rozważań dotyczących zachowań zbiorowych w przestrzeni publicznej. Autor podjął ryzykowną, ale udaną próbę opisu i wyjaśnienia zjawiska protestu miejskiego w kategoriach analiz socjologicznych. W swoich zniuansowanych, wielopoziomowych i pełnych interesujących konkluzji analizach Maciej Kowalewski umiejętnie porusza się w gąszczu wieloznacznych pojęć dotyczących ruchów społecznych, społeczeństwa obywatelskiego, partycypacji, samoorganizacji, sfery publicznej czy przestrzeni publicznej (...).W narracyjnym zamierzeniu autora miała to być próba wykazania związku protestu i podmiotowości politycznej mieszkańców miast. To przedsięwzięcie należy uznać jako w pełni udane.
Z recenzji dr hab. Wojciecha Misztala (UMCS)
Praca napisana jest „wysmakowanym” stylem co powoduje, że czyta się ją z zainteresowaniem. Interesującym zabiegiem są liczne cytaty z przeprowadzonych wywiadów. Uzupełniają i wzbogacają one autorską analizę.Praca stanowi nowatorską i interesującą próbę ukazania historycznych i współczesnych uwarunkowań wpływających na postawy Polaków wobec Litwy i Litwinów. W polskiej literaturze socjologicznej brak było dotychczas tego typu monografii, która byłaby oparta na tak szeroko zakrojonych badaniach socjologicznych[...].
Podstawowym walorem pracy jest umiejętność przenikliwej a jednocześnie krytycznej analizy z syntezą złożonych zjawisk społecznych, politycznych czy historycznych. Na podkreślenie zasługuje także dążność do maksymalnej obiektywizacji problemu badawczego. Narosłe po stronie litewskiej i polskiej urazy powodują, iż istnieje niebezpieczeństwo patrzenia na relacje polsko-litewskie w sposób jednostronny i emocjonalny. Autorzy na podstawie własnych badań starają się ukazać na ile dotychczasowe oceny dotyczące dwustronnych stosunków odpowiadają rzeczywistości i na ile opierają się na fenomenie długiego trwania. Niektóre partie pracy, szczególnie rozdziały sprawozdawcze z badań mają charakter erudycyjny i miejscami błyskotliwy. Praca napisana jest „wysmakowanym" stylem co powoduje, że czyta się ją z zainteresowaniem. Interesującym zabiegiem są liczne cytaty z przeprowadzonych wywiadów. Uzupełniają i wzbogacają one autorską analizę.
Z recenzji prof. dr hab. Andrzeja Saksona
Pishtaco w dialekcie hiszpańskiego używanym w Peru to osobnik wyjątkowo antypatyczny. Zazwyczaj jest Białym lub Metysem a zajmuje się mordowaniem Indian, z których wytapia tłuszcz. Tłuszcz sprzedaje innym Białym, zwykle na eksport do Europy lub Stanów Zjednoczonych, bo to niezbędne Białym niezawodne lekarstwo i kosmetyk, a także składnik do produkcji wszelakiego rodzaju urządzeń, zwykle metalowych, od dzwonów po rakiety kosmiczne. Książka jest chyba pierwszą obszerną i bardzo dobrą syntezą wiedzy na temat pishtaco, opisu form jego pojawiania się od XVI wieku, a zwłaszcza w XX i XXI wieku w kulturze ludowej Andów środkowych. Autorzy używając metod przyjętych w dzisiejszej antropologii kulturowej a także w etno-historii zebrali wszelkie możliwe świadectwa istnienia pishtaco w kulturze i za każdym razem spróbowali wytłumaczyć zaobserwowane cechy. Gorąco rekomenduję jej lekturę.
prof. dr hab. Jan Szemiński (Uniwersytet Hebrajski w Jerozolimie)
Publikacji na temat pishtaco jest sporo, ale nie ma dotąd żadnej tak szeroko opisującej ten fenomen i tak nowatorsko go interpretującej. Zwraca uwagę wnikliwa i wszechstronna analiza postaci pishtaco, powstałej poprzez zespolenie elementów natury mitycznej, symbolicznej, psychologicznej i historycznej, prowadzona przy wykorzystaniu ogromnej bazy bibliograficznej. Wartość książki podnosi i to, że autorzy w trakcie kilku pobytów w Peru mogli dokonywać własnych obserwacji i zebrać niedostępne w Polsce materiały. Książka Jodłowskiej i Mąki jest dziełem niezwykle interesującym i rzucającym zupełnie nowe światło na tę postać.
dr hab. Andrzej Krzanowski (Uniwersytet Jagielloński w Krakowie)
Niniejsza książka oraz dodany do niej przez Tłumaczkę list Franza Brentana do Eduarda Zellera stanowią próbę udowodnienia tezy, że Arystoteles był kreacjonistą, zwłaszcza w odniesieniu do tzw. duszy rozumnej. Na mocy tej tezy Arystoteles miał uważać, że to osobowy Bóg tworzy i umieszcza duszę w człowieku. Swego adwersarza, Eduarda Zellera, Brentano „oskarża" o preegzystencję, a więc pogląd, zgodnie z którym dusza rozumna istnieje przed naszymi narodzinami i jest niestworzona.
Współcześnie odchodzi się od obu tych poglądów, skłaniając się raczej ku temu, że nous poietikos jest pewną sferą noetyczną, w której poszczególne umysły mają udział, co jest w pewnym sensie nawiązaniem (nawet jeśli nieświadomym) do późnoantycznych i wczesnośredniowiecznych mistycznych oraz mistycyzujących odczytań Stagiryty.
Interpretacja Brentana jest tyle interesująca, co kontrowersyjna. Explicite powołuje się on na bezpośrednich uczniów Stagiryty - Teofrasta i Eudemosa, próbując połączyć ich, pod wieloma względami rozbieżne, poglądy. Jednak jeszcze bardziej ryzykownym krokiem jest całkowite oparcie się na wykładni św. Tomasza, co do której wiadomo dziś, że nie jest wierna Stagirycie, ale filozofii chrześcijańskiej, i stanowi próbę pogodzenia tych dwóch nurtów myślowych. Brentano uważa swą inspirację Akwinatą jedynie za umiarkowaną. Czytelnik tej, czy też pozostałych książek z Brentanowskiego cyklu „Aristotelica", przekona się, że inspiracja ta jest potężna. Choć tezy Brentana są kontrowersyjne, to dowodzi ich on bardzo skrupulatnie, wprowadzając Czytelnika w fascynujący świat psychologii Arystotelesa, w którym nic nie jest oczywiste.
Watykan – od ponad 2000 lat symbol światowej polityki, potęgi na nieprawdopodobną skalę i zręcznych manipulacji kościoła katolickiego. To malutkie państewko w samym sercu Rzymu ma od kilkunastu stuleci po dziś dzień decydujący wpływ na życie miliardów ludzi na kuli ziemskiej. „Państwo Boga” to nie tylko historia kształtowana w imię nauk głoszonych przez Chrystusa, to także – a może przede wszystkim – liczne tajemnice, intrygi, manipulacje, fałszerstwa, morderstwa na zlecenie, walka o władzę i ogromne operacje finansowe. Z drugiej strony to kolebka dzisiejszej kultury europejskiej, nieprawdopodobne bogactwo, najwspanialsze na świecie muzea i tradycja.
Fascynująca lektura odkrywająca najskrytsze sekrety zza watykańskich murów.
Watykan – miejsce pełne mrocznych cieni i zarazem oślepiającego światła,
o którym Mai snuje z werwą wspaniałą, zapierającą dech opowieść
od czasów jego powstania aż po dzień dzisiejszy.
To rzetelnie i zarazem z pasją napisana książka, od której nie można się oderwać.
„Klaus-Rüdiger Mai nie ogranicza się jedynie do wyliczania faktów, lecz na ich bazie opowiada niesamowite historie w sposób zajmujący i pełen napięcia”. Amazon
Tutaj właśnie bardzo intensywnie pisane są dzieje ludzkości, wydarzenia w Watykanie mają znaczące konsekwencje także dla życia niekatolików. fragment książki
Tyle widzimy w świecie, ile potrafimy nazwać. Słowami poznajemy świat, słowami myślimy i mówimy. Jedne słowa są trudne, inne mają znaczenie, które wydaje się nam obce. Są i takie, których używamy na co dzień, ale nie umiemy powiedzieć, co znaczą.
Ta książka zaprasza do tego, by wędrując po różnych tekstach rozpoznawać ważne słowa – takie, które pozwalają nam zrozumieć siebie, innych ludzi i świat, w którym żyjemy. Zaprasza do wędrówki po języku, bo słowa należą do języka, a także po literaturze – bardzo wiele zamieszczonych tu cytatów pochodzi z różnych książek pisanych dawniej i współcześnie. Może skusicie się i sięgniecie po którąś z nich? Są też cytaty z gazet i czasopism, bo nie powinniśmy zamykać się na świat, w którym żyjemy, a gazety i czasopisma to nasze okno na świat.
Grzegorz Leszczyński – profesor Uniwersytetu Warszawskiego. Zajmuje się literaturą dla dzieci i młodzieży. Napisał na ten temat wiele książek, przygotował liczne wybory baśni i wierszy dla młodych i najmłodszych odbiorców, m.in.Baśnie świata, Polskie baśnie i legendy. Jest kierownikiem Zakładu Literatury Popularnej, Dziecięcej i Młodzieżowej na Uniwersytecie Warszawskim oraz dyrektorem Centrum Języka Polskiego i Kultury Polskiej dla Cudzoziemców Polonicum. Ma żonę, córkę, syna, dwa psy i pięć kotów.
Przełożył Paweł DybelKsiążka Dietera Fladera jest próbą odczytania Freudowskiej psychoanalizy poprzez skonfrontowanie jej ze współczesnymi teoriami ludzkiego działania, semiologii, językoznawstwa i socjolingwistyki. Autor nie podejmuje jednak dyskusji z całym dziełem Freuda, ale jedynie z jego wybranymi aspektami: z teorią pomyłek, teorią seksualności, pojęciem "nad-ja" i moralności, teoriami lęku. W tej dyskusji okazuje się, że jakkolwiek Freud wraz z odsłonięciem znaczenia nieświadomego wymiaru różnych ludzkich zjawisk psychicznych i działań zrewolucjonizował ich dotychczasowy sposób rozumienia i interpretacji, to jednak zarazem nie do końca zdawał sobie sprawę z intersubiektywnego wymiaru tych zjawisk. Innymi słowy, jakkolwiek trudno jest przecenić doniosłość jego interpretacji i analiz marzeń sennych oraz działań pomyłkowych traktowanych jako zjawiska społeczne, to jednak interpretacje te miały dość ograniczony zakres: ograniczały się najczęściej do analizy natury językowych zniekształceń te zjawiska określających. Na przeszkodzie w dostrzeżeniu przez autora w pełni intersubiektywnego wymiaru analizowanych zjawisk stanęło bez wątpienia bardzo wąskie i tradycyjne "asocjacyjno-psychologistyczne" rozumienie pojęcia języka.
Kolejna książka twórcy internetowego komiksu xkcd i autora What If? A co gdyby?, pierwszej pozycji na liście bestsellerów New York Timesa, to zbiór schematów i opisów błyskotliwie – i prosto! – objaśniających wszystko od reaktorów jądrowych po długopisy
Czy kiedykolwiek próbowałeś dowiedzieć się o czymś niesamowitym czegoś więcej, ale jedyne, na co trafiłeś, to niezrozumiały żargon? Z pomocą przychodzi Randall Munroe. W książce używa on jednobarwnych rysunków i raptem tysiąca (czy raczej “dziesięciu setek“) najpowszechniejszych słów, by objaśnić niektóre z najciekawszych na świecie rzeczy, w tym:
radiowo-cieplne pudełka na jedzenie (mikrofalówki) wysokie drogi (mosty) budynki komputerowe (centra przetwarzania danych) wspólny dom poza Ziemią (Międzynarodową Stację Kosmiczną) inne ziemie wokół słońca (Układ Słoneczny) duże płaskie kamienie, na których żyjemy (płyty tektoniczne) kawałki, z których wszystko jest zbudowane (układ okresowy pierwiastków) samoloty z kręcącymi się skrzydłami (śmigłowce) pudła, które dają ubraniom lepszy zapach (pralki i suszarki) worki wewnątrz Ciebie (ludzkie organy). Jak one działają? Skąd się wzięły? Jak wyglądałoby życie bez nich? I co by się stało, gdybyśmy je otworzyli, podgrzali, schłodzili, skierowali w inną stronę albo nacisnęli ten tu przycisk?
W Tłumaczu rzeczy Munroe podaje odpowiedzi na te pytania i na wiele innych. Ta zabawna, ciekawa i zawsze zrozumiała książka jest dla każdego – od 5 do 105 roku życia – kto kiedykolwiek zastanawiał się, jak i czemu to i owo działa.
Minecraft — to gra legenda, która mimo upływu lat wciąż fascynuje tysiące graczy i... przynosi ogromne pieniądze. Trudno powiedzieć, co w największym stopniu zadecydowało o imponującym sukcesie Minecrafta. Łatwiej wskazać, jakie talenty i umiejętności pozwala rozwijać, jeśli tylko podejdzie się do gry z odpowiednim zaangażowaniem. Wiele z tych umiejętności bardzo przydaje się również poza środowiskiem gry, w realnym życiu.
Książka, którą trzymasz w dłoni, nie jest podręcznikiem Minecrafta, ale z pewnością pomoże Ci w osiąganiu lepszych wyników w grze. Równocześnie niemal niepostrzeżenie nauczysz się wielu świetnych rzeczy, takich jak tworzenie obiektów 3D czy praca z oprogramowaniem CAD. Dowiesz się, jak obsłużyć aplikacje wykorzystywane przez profesjonalnych projektantów, wizjonerów kreujących prawdziwą przyszłość i zarabiających na tym niemałe pieniądze. Te umiejętności w połączeniu z odwagą i wyobraźnią pozwolą Ci na wspaniały sukces!
W książce znajdziesz:
instrukcje, jak korzystać z narzędzi Thingiverse, Tinkercad i MCEdit do tworzenia obiektów 3D i ich importowania do Minecrafta,
opis narzędzia 123D Creature, za pomocą którego możesz stworzyć własnego potwora,
wskazówki, jak za pomocą 123D Sculpt zbudować swój własny, tajemniczy krajobraz,
opis generowania modeli 3D za pomocą 123D Catch,
wiele innych informacji, przydatnych w świecie Minecrafta i poza nim.
Minecraft — zrób krok dalej!
Ideą przewodnią pracy jest, jak się zdaje, próba syntetycznego przedstawienia współczesnej katolickiej myśli społecznej, jej całościowy uporządkowany wykład. To arcyważne (i niełatwe!) zadanie, gdyż nauka społeczna Kościoła na ogół prezentowana jest w ujęciu historycznym, współczesne encykliki społeczne papieży zaś analizowane są często jako niezwiązane z sobą i odseparowane od kontekstu dokumenty. Tymczasem Autor unika ryzyka dekontekstualizacji, starannie osadzając swą analizę nauczania Kościoła zarówno w historycznym kontekście katolickiej tradycji intelektualnej, jak i w aktualnym kontekście rzeczywistości społecznej. Jego praca ma charakter interdyscyplinarny: nie ogranicza się do akademickich rozważań nad Platońskim światem idei, ale konfrontuje je ze światem realnym, z wynikami badań innych dziedzin nauki. W rozdziałach pierwszym i ósmym możemy się więc zapoznać z odkryciami antropologicznymi, w rozdziale trzecim z badaniami socjologów, w rozdziale piątym z problematyką przyrodniczo-ekologiczną, we wszystkich zaś kontrapunktem dla historii idei jest nauka ekonomii.
Z recenzji dra hab. Jarosława Tomasiewicza
Rafał Łętocha – ur. 1973, politolog i religioznawca. Doktor habilitowany nauk humanistycznych w zakresie nauk o polityce, kierownik Zakładu Historii Stosunków Państwo–Kościół w Instytucie Religioznawstwa Uniwersytetu Jagiellońskiego, profesor i kierownik Zakładu Myśli Politycznej i Teorii Polityki w Instytucie Nauk Politycznych Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej im. Rotmistrza Witolda Pileckiego w Oświęcimiu. Jego zainteresowania koncentrują się wokół historii idei oraz relacji pomiędzy religią a sferą polityczną. Autor książek: Katolicyzm a idea narodowa. Miejsce religii w myśli obozu narodowego lat okupacji (Lublin 2002), „Oportet vos nasci denuo”. Myśl społeczno-polityczna Jerzego Brauna (Kraków 2006) i O dobro wspólne. Szkice z katolicyzmu społecznego (Kraków 2010).
Filozofia zaczyna się wtedy, gdy pytamy o naturę rzeczywistości i o to, jak powinniśmy żyć. To właśnie intrygowało Sokratesa, który na ateńskim rynku stawiał ludziom niewygodne pytania i wprawiał ich w zakłopotanie, udowadniając, jak niewiele rozumieją z otaczającego ich świata.
W czterdziestu krótkich rozdziałach tej fascynującej książki poznamy wielkich myślicieli europejskich i najciekawsze idee dotyczące świata oraz tego, jak w nim żyć. Dowiemy się o frapujących, często wręcz kuriozalnych historiach z życia największych filozofów, począwszy od tych, którzy działali w antycznej Grecji i debatowali na temat wolności i duszy, aż po Petera Singera, rozważającego najbardziej niepokojące etyczne problemy naszych czasów. Prześledzimy historię ludzkich przemyśleń na temat rzeczywistości i kondycji człowieka.
Ta książka sprawia, że filozofia staje się zrozumiała i przystępna, a nawet pełna humoru. Inspiruje do myślenia, dyskusji, argumentowania i stawiania pytań.
Nigel Warburton, filozof, znany przede wszystkim jako pełen pasji popularyzator filozofii w internecie (www.philosophybites.com, www.virtualphilosopher.com) i w realu (Open University w Londynie, kursy estetyczne w Tate Modern, programy radiowe BBC). Autor wielu niebanalnych książek popularyzujących filozofię.
Nauka jest wspaniała. Opowiada nam o nieskończonym kosmosie, mikroskopijnych organizmach, ludzkim ciele i dziejach naszej planety. Zawsze zajmowała się sensem świata i okiełznaniem jego potęgi. Mężczyźni i kobiety – począwszy od starożytnych greckich filozofów, przez Einsteina i Watsona z Crickiem, po współczesnych naukowców wspomaganych przez komputery – zastanawiali się, badali, eksperymentowali, obliczali, a czasami dokonywali tak wstrząsających odkryć, że ludzie zaczynali rozumieć świat – albo siebie samych – w całkiem nowy sposób.
Ta ciekawa książka opowiada pasjonującą przygodę – historię nauki. Zabiera czytelników do gwiazd oglądanych przez teleskop, gdy Słońce zastąpiło Ziemię w centrum wszechświata. Zagłębia się pod powierzchnię planety. Kreśli ewolucję układu okresowego pierwiastków. Wprowadza w świat fizyki, objaśniającej elektryczność, grawitację i budowę atomów. Relacjonuje przebieg naukowego śledztwa, które doprowadziło do odkrycia cząsteczki DNA, a zarazem całkiem nowych obszarów do zbadania.
Przytaczając zaskakujące i osobiste historie naukowców, zarówno sławnych, jak i nieznanych, Krótka historia nauki śledzi postęp nauki poprzez stulecia. Dzięki wspaniałym ilustracjom oraz ciepłemu, przystępnemu stylowi docenią ją młodzi i starzy.
Niniejsze opracowanie jest próbą potraktowania kultury popularnej jako składowej nowocześnie rozumianej pedagogiki kultury. Książka składa się z kilku wyodrębnionych części, zachowując zasadę „od ogółu do szczegółu”. Pierwsza zawiera teksty ukazujące teoretyczne i metodologiczne zaplecze badań pedagogicznych nad kulturą popularną (Witold Jakubowski, Zbyszko Melosik, Dariusz Kubinowski i Martyna Pryszmont-Ciesielska). Artykuły wypełniające część drugą skupiają się na przedstawieniu edukacyjnego potencjału i zarazem socjalizacyjnych mechanizmów „działania” kultury popularnej (Agnieszka Gromkowska-Melosik, Joanna Anioł, Oskar Szwabowski, Marta Kondracka-Szala i Marcin Michalak). Część trzecia dotyczy możliwości wykorzystania filmu w działaniach edukacyjnych (Joanna Golonka-Legut, Michał Brol i Agnieszka Skorupa, Alicja Mironiuk-Netreba oraz Ewelina Konieczna). Czwartą część tworzą teksty o sposobach czytania fotografii, będącej ważnym elementem współczesnej kultury obrazu (Wiesław Drobek i Ewa Dawidejt-Drobek, Justyna Pilarska, Emilia Mazurek, Mariusz Makowski). W ostatniej części omówiono wieloaspektowo zjawisko popkulturowych biografii (Agnieszka Ogonowska, Magdalena Karkowska, Anna Ślósarz i Maria Szumera).
Praca poświęcona recepcji romantyzmu polskiego ujmowanego w kategoriach granicy i pogranicza, oraz konstytuujących go licznych granic: nacji, kultur, religii, duchowości, prądów estetycznych, rodzajów sztuk i gatunków dzieł, kształtujących główne i poboczne zjawiska tego nurtu kulturowego.
21 tekstów zgrupowanych w 3 rozdziałach:
Pogranicza kultur
Pogranicza sztuk
Pogranicza prądów estetycznych
Książka Olafa Krysowskiego, wytrawnego znawcy, krytyka oraz wybitnego badacza romantyzmu, przywraca tej epoce naukową atrakcyjność i wartość jako ważnego składnika rodzimej tradycji kulturalnej, pozostającej w różnych relacjach z literaturą i kulturą powszechną.
Napisana jest świetnym językiem, ilustrowana, zaopatrzona w indeks nazwisk i tytułów.
academia
Jaka będzie przyszłość człowieka i społeczeństw? Na jakich fundamentach zostanie zbudowana? Wokół tych ogólnych pytań toczy się rozmowa znanej psychoanalityczki z jednym z najważniejszych myślicieli końca XX wieku. Zastanawiają się wspólnie nad: kulturowym dziedzictwem, w tym rewolucyjnym, różnorodnością poglądów i zwyczajów, przestrzenią wolności, a także homorodzicielstwem, prawami zwierząt, antysemityzmem, karą śmierci. Z tego wyjątkowego dialogu dwojga francuskich intelektualistów wyłania się obraz współczesności, która przepracowuje swoje problemy – niegdysiejsze zbrodnie, krzywdy czy lęki przed nieprzewidywalnym jutrem.
Jacques Derrida (1930–2004) – francuski filozof, twórca koncepcji dekonstrukcji. Urodził się i wychował w Algierii, studiował w Paryżu, gdzie rozpoczął karierę akademicką. Wykładał na całym świecie, szczególną sławę zdobył w USA. Jego idee miały ogromny wpływ na współczesne nauki humanistyczne i sztukę, a nawet na popkulturę. W Polsce znana jest głównie jego wczesna twórczość, m.in. O gramatologii (1967, wyd. pol. 1999) czy Marginesy wiedzy (1972, wyd. pol. 2002), ale także Widma Marksa (1993, wyd. pol. 2016). Autor kilkudziesięciu książek, w większości nieprzetłumaczonych na język polski.
Elisabeth Roudinesco (ur. 1944) – francuska psychoanalityczka i historyczka idei. Uczennica Gilles’a Deleuze’a, Michela de Certeau, Michela Foucaulta. Autorka cenionego na świecie Dictionnaire de la psychanalyse (z Michelem Plonem, 1997) i wielu innych dzieł, spośród których po polsku ukazały się: Jacques Lacan. Jego życie i myśl (1993, wyd. pol. 2005), Nasza mroczna strona. Z dziejów perwersji (2007, wyd. pol. 2009) oraz Po co psychoanaliza? (1999, wyd. pol. 2014).
Książka "Wychowanie jednostki i wspólnoty do wartościowego życia" nie jest typową antologią pokonferencyjną. Niewątpliwą zaletą tego zbioru rozpraw jest różnorodność prezentowanych podejść do zagadnienia życia wartościowego – zarówno w warstwie metodologicznej, jak i w zasadniczym stosunku do zagadnienia wartości w życiu. Dzięki temu otrzymujemy tom, który prowokuje do refleksyjnego i krytycznego spojrzenia na sprawę wartości obecnych zarówno w sposobie, w jaki prowadzimy poszukiwania badawcze, jak i w ogóle w życiu każdego z nas.
Książka "Wychowanie jednostki i wspólnoty do wartościowego życia" nie jest typową antologią pokonferencyjną. Niewątpliwą zaletą tego zbioru rozpraw jest różnorodność prezentowanych podejść do zagadnienia życia wartościowego – zarówno w warstwie metodologicznej, jak i w zasadniczym stosunku do zagadnienia wartości w życiu. Dzięki temu otrzymujemy tom, który prowokuje do refleksyjnego i krytycznego spojrzenia na sprawę wartości obecnych zarówno w sposobie, w jaki prowadzimy poszukiwania badawcze, jak i w ogóle w życiu każdego z nas.
W ostatnich dwudziestu latach ukazały się liczne przekłady i oryginalne prace polskich autorów dotyczące kwestii płci kulturowej. Pokazują one, że płeć jest ważnym elementem warunkującym tożsamość i sytuację społeczną, a bez wzięcia pod uwagę kulturowych uwarunkowań płci trudno opisać społeczeństwo i mechanizmy nim rządzące.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
