Książka ta jest unikatową próbą przedstawienia oryginalnego zapisu rezultatów prac badawczych i działań praktycznych podejmowanych w szerokim kontekście społecznym i metodycznym edukacji międzykulturowej. Dzięki takim opracowaniom debatę nad zagadnieniami edukacji realizowanej w warunkach wielokulturowości podejmuje liczne grono przedstawicieli wielu ośrodków naukowych oraz nauczycieli. Publikacja daje odpowiedź nie tylko na pytania o miejsce edukacji międzykulturowej w pedagogice, o potencjalne obszary jej badań, ale o związek między środowiskiem życia a edukacją i funkcjonowaniem człowieka. Złożone problemy wielokulturowości, edukacji i człowieka wymagają systematycznych analiz, badań prowadzonych przez nauki społeczne i humanistyczne. Ta książka, reprezentując interdyscyplinarne podejście do tych kwestii, ma w tym zakresie niewątpliwy udział.
prof. Alina Szczurek-Boruta
Publikacja dofinansowana przez Wydział Pedagogiki i Psychologii Uniwersytetu w Białymstoku
Tożsamość personalna i społeczna jednostki wzbudza w ostatnich latach zwiększone zainteresowanie badaczy. Większość związanych z nią badań koncentruje się na analizie sytuacji młodego pokolenia w kontekście przemian społeczno-kulturowych. Brak jest jednak opracowań odnoszących się do kwestii zaburzeń i nieprzystosowania społecznego młodzieży. U podstaw myślenia autora niniejszej pracy leży założenie, że istota resocjalizacji związana jest z diagnozą ukierunkowaną na rozpoznanie potencjałów młodzieży nieprzystosowanej społecznie. Wydaje się więc, że zbadanie tożsamości młodzieży przebywającej w młodzieżowych ośrodkach wychowawczych to interesujący i ważny przedmiot badań zarówno z punktu widzenia naukowego, wyjaśniającego zjawiska indywidualno-psychologiczne i społeczne, jak i z racji jego wymowy wychowawczo-edukacyjnej i społeczno-politycznej.
Karol Konaszewski – doktor nauk społecznych w dyscyplinie pedagogiki, asystent w Katedrze Edukacji Międzykulturowej Wydziału Pedagogiki i Psychologii Uniwersytetu w Białymstoku. Jego zainteresowania naukowe koncentrują się wokół zagadnień profilaktyki społecznej, pedagogiki resocjalizacyjnej i kryminologii.
Artykuły [Articles]
Janusz Reykowski: Przemoc a realizacja celów grupowych: perspektywa makropsychologiczna [Violence as the recurring means of reaction in group conflicts: Societal perspective], doi 10.7366/1896180020174101, s. 112–129;
Paulina Szostek: Zazdrość romantyczna: kluczowe koncepcje teoretyczne i narzędzia pomiaru [Romantic jealousy: Main theoretical conceptions and measurement instruments], doi 10.7366/1896180020174102, s. 130–141;
Robert Balas, Joanna Sweklej: Rola procesów asocjacyjnych i formułowania sądów w nabywaniu i ekspresji postaw [The role of associative and propositional processes in attitude acquisition and expression], doi 10.7366/1896180020174103, s. 142–155;
Andrzej Falkowski, Maria Sidoruk-Błach: Siła cech negatywnych w kształtowaniu się podobieństwa: implikacje dla budowania wizerunku marki miasta [The strength of negative features in shaping similarity: Implications for creating the brand image of a city], doi 10.7366/1896180020174104, s. 156–165;
Aleksandra Pilarska, Anna Suchańska: Problem adaptacyjnej wartości empatii w kontekście jej związków z poziomem organizacji osobowości [The adaptive value of empathy in the context of its relation to the personality organization level], doi 10.7366/1896180020174105, s. 166–174;
Nina Ogińska-Bulik, Magdalena Kobylarczyk: Rola zasobów osobistych i społecznych w kształtowaniu poczucia jakości życia u nastolatków – wychowanków domów dziecka [The role of personal and social resources in the development of a sense of the quality of life in adolescents-children’s homes], doi 10.7366/1896180020174106, s. 175–184.
Metody [Methods]
Alan Mandal, Marcin Moroń: Skala typów przywiązania do miejsca według typologii Davida M. Hummona (1992): ustrukturyzowana jakościowa metoda badania przywiązania do miejsca zamieszkania [Type of Place Attachment Scale based on Hummon’s (1992) typology: A structured qualitative method of place attachment measurement], doi 10.7366/1896180020174107, s. 185–204;
Gabriela Czarnek, Piotr Dragon, Paulina Szwed, Bogdan Wojciszke: Kwestionariusz przekonań politycznych: własności psychometryczne [Political Beliefs Questionnaire: Psychometric properties], doi 10.7366/1896180020174108, s. 205–222;
Anita Zbieg, Aleksandra Słowińska, Błażej Żak: Siła relacji interpersonalnej: wstępna weryfikacja koncepcji i metody pomiarowej [Strength of interpersonal relations: Introductory verification of the concept and measurement method], doi 10.7366/1896180020174109, s. 223–239.
Prawo przyciągania jest jednym z Praw Uniwersalnych Wszechświata i jako takie działa zawsze, wszędzie i na każdego, niezależnie od tego, czy ktoś jest tego świadom czy nie. Czy zna zasady jego działania czy są mu one obce. Nie można go zatem „wyłączyć”.
A skoro tak, to warto chyba te zasady poznać. Zrozumieć. I zacząć świadomie stosować w swoim życiu. Tak, by nas wspomagało w realizacji naszych Marzeń, osiąganiu naszych celów. I chroniło przed tym, czego chcemy uniknąć. Byśmy przyciągali to, czego chcemy, a nie to, czego nie chcemy. Bo coś przyciągamy zawsze.
Książka ta powstała… zgodnie z opisanymi w niej zasadami. Nie miało jej być, a jest. Przy jej powstawaniu Prawo Przyciągania zadziałało bowiem w całej swej „krasie”.
Znajdziesz w niej rzetelną wiedzę, opartą między innymi na współczesnej nauce oraz tym, czego nauczyłem się od najlepszych Nauczycieli Prawa Przyciągania na świecie. W teorii i w praktyce.
Zapewne znajdziesz też odpowiedzi na niejedno nurtujące Cię pytanie. Czy zmienią one Twoje życie?
Martin Pollack zabiera czytelników w pełną nostalgii wędrówkę po świecie, którego centrum były Przemyśl i Drohobycz, powietrze było pyszne i świeże, na głównym placu miejskim mieszały się dziesiątki języków, a w lokalnej prasie opryszków traktowało się jak bohaterów. Jednocześnie to świat nierówności społecznych, biednych i brudnych sztetli, korupcji oraz wyzysku robotników z drohobyckich pól naftowych.Po Galicji to niezwykła podróż w czasie do epoki minionej, opowieść o tęsknocie za lepszym i dostatniejszym życiem.Książka Martina Pollacka pokazuje, jak wielkie możliwości artystyczne i poznawcze zawiera ten rodzaj pisarstwa, który Clifford Geertz określa mianem gatunków zmąconych. Bo 'Po Galicji' jest i nie jest reportażem literackim, jest i nie jest esejem historycznym, jest i nie jest książką z antropologii kulturowej. Nie jest, ale zarazem jest tym wszystkim jednocześnie. I to na sposób nowatorski i znakomity. Ryszard Kapuściński
Pozycję tę dedykuję wszystkim ludziom lubiącym myśleć w sposób niekonwencjonalny. Także tym, którzy chcą doskonalić swoje i swoich bliskich umiejętności bazujące na logice i matematyce. Książka dla wielu pokoleń i do której można wracać po latach.
Do rozwiązania 70 zadań znajdujących się w zbiorze niewymagany jest wysoki poziom wiedzy, ale ich stopień trudności rośnie, a każde zawiera jakiś „haczyk”. Dodatkowo umieszczonych jest kilka zadań z pełnym rozwiązaniem, a dotarcie do odpowiedzi nie jest łatwe.
W książce pokazano kilka trików pozwalających demonstrować sztuczki: z odgadywaniem imion, karcianych i z kalkulatorem, co zarazem z kilkoma zabawami znakomicie urozmaici spotkania towarzyskie i rodzinne.
Całość dość zróżnicowana, napisana barwnym językiem, pozwala uczyć się łatwo i jednocześnie dobrze bawić.
Gratuluję z serca Autorowi zaprezentowania tak wnikliwych i wielowątkowych rozważań na temat personalistycznego wychowania przez dialog. Myślę, że jest to dobry komentarz do encykliki bł. papieża Pawła VI Ecclesiam suam, encykliki mówiącej o międzyludzkim dialogu w Kościele i w świecie, a także ogromny wkład do personalistycznej wizji wychowania, tak ważnej dla obecnych czasów. Jest to także znaczny przyczynek do nauczania św. Jana Pawła II, zwłaszcza do papieskiego orędzia na temat kształtowania umysłu i serca człowieka. Zauważam, że monografia nawiązuje do wielkiego pedagoga naszych czasów, jakim był prof. Janusz Tarnowski, promotor wychowania poprzez dialog. Autorowi należą się słowa serdecznego uznania i szczerego podziękowania za wzbogacenie dzisiejszej bibliografii na temat edukacji tą niezwykle cenną, chociaż także fragmentami dość trudną, monografią. Lektura tekstu wymaga z pewnością dużego wysiłku czytelnika, by prawidłowo odczytać myśl i przesłanie Autora. Myślę jednak, że wysiłek poznawczy, zmierzenie się z hermeneutycznym językiem, może pięknie zaowocować w pracy edukacyjnej nauczycieli akademickich, studentów, wychowawców i wychowanków. Niech książka służy we wzrastaniu w człowieczeństwie, w łasce u Boga i u ludzi.
Fragment Przedmowy ks. prof. dr hab. Ignacego Deca
Rozważania te są syntezą wiedzy z zakresu katolickiej nauki społecznej, jaki wyłania się z lektury licznej literatury przedmiotu, która głównie odwołuje się do nauczania św, Jana Pawła II. Jednakże zostało uwzględnione również nauczanie papieża Benedykta XVI i papieża Franciszka. Zważywszy na polski kontekst społecznej nauki Kościoła, Autor niemało miejsca poświęcił również analizie przemyśleń kard. Stefana Wyszyńskiego.
Struktura książki jest przejrzysta, metodologicznie logiczna i merytorycznie uzasadniona. Treść naznaczona jest wnikliwym namysłem naukowym i dydaktycznym. Autor książki, ks. prof. dr hab. Stanisław Kowalczyk, protonotariusz apostolski, dziekan Wydziału Nauk Społecznych KUŁ w latach 1990-1993, kierownik Katedry Filozofii Społecznej w latach 1984-2007, po mistrzowsku potrafił wczuć się w papieskie nauczanie i dzięki temu zdołał ukazać prezentowaną spuściznę katolickiej nauki społecznej w myśl zasady sentire cum Ecclesia.
Czytelnik, autentycznie zainteresowany katolicką nauką społeczną, znajdzie kompetentny wykład na temat jej struktury doktrynalnej, statusu metodologicznego i profilu, jak również uświadomi sobie, że podstawą etyki społeczno-ekonomicznej, będącej centralnym elementem tej nauki, jest antropologia personalistyczna. Promował ją i krzewił św. Jan Paweł II. A czynił to w perspektywie Ewangelii, czemu dawał szczególny wyraz w encyklikach społecznych.
o. dr hab. Jan Mazur OSPPE, prof. UPJP2
Fascynująca opowieść o zanikaniu polskiej kultury chłopskiej.
Najnowsza książka cenionego historyka literatury i kultury.
Toast na progu Andrzeja Mencwela to współczesna opowieść biograficzna. Jej głównym bohaterem jest zmarły przed kilku laty przyjaciel autora, który był światłym rolnikiem, dumnym ze swej zawodowej sprawności i gospodarczych osiągnięć. Był też jednym z ostatnich prawdziwych chłopów, uosobieniem stanowej godności i cnoty obywatelskiej. Wspomnienie o nim uprzytamnia autorowi, że w niedawno minionym czasie zeszli z tego świata inni jego sąsiedzi i sąsiadki, autentyczni w chłopskim człowieczeństwie, oryginalni w osobowych rysopisach, wypełniających kolejne rozdziały tej opowieści. Zaczynali samodzielnie gospodarzyć jeszcze przed wojną, przetrwali dzielnie i mądrze prawie półwiecze, w tym wojnę i okupację, oparli się presjom kolektywizacji i sprostali pierwszym wyzwaniom modernizacji. Wraz z ich odejściem w ostatnich dekadach zanikło też tradycyjne, wielofunkcyjne, rodzinne gospodarstwo chłopskie, będące materialną ostoją chłopstwa jako klasy społecznej. Była to w Polsce klasa najstarsza i najliczniejsza, odwiecznie wyzyskiwana, a utrzymująca swą pracą byt zbiorowy. „Żywią i bronią” - jak głosiło tradycyjne hasło demokratyczne.
Czy osamotnienie i śmierć przyjaciela, równoznaczne z końcem jego świetnego gospodarstwa, były nieuchronne? Czy zanik takiego sposobu istnienia, jaki stanowiło rodzinne gospodarstwo chłopskie, jest tożsamy z zanikiem chłopstwa jako wyraźnego stanu społecznego, zatem z końcem odrębnej kultury chłopskiej? Czy kultura polska musi ciągle opierać się na tradycji szlacheckiej, czy też winna oprzeć się na dziedzictwie chłopskim, będącym kulturą pracy i współpracy?
Oto pytania, które skrycie i jawnie, pośrednio i bezpośrednio inspirują tę opowieść, nasycając ją eseistyczną refleksją autora.
Andrzej Mencwel - historyk literatury i kultury polskiej, krytyk, eseista, publicysta. Autor m.in. Etos lewicy. Esej o narodzinach kulturalizmu polskiego (1990, 2006, Nagroda Ministra Edukacji Narodowej); Przedwiośnie czy potop. Studium postaw polskich w XX wieku (1996, Nagroda Pen Clubu Polskiego im. Jana Strzeleckiego); Wyobraźnia antropologiczna. Próby i studia (2006, nominacja do Nagrody Nike, Nagroda im. Jana Baudouina de Courtenay); Stanisław Brzozowski. Postawa krytyczna. Wiek XX (2014, Książka roku Magazynu „Nowe Książki”, Nagroda im. Kazimierza Wyki, nominacja do Nagrody Gdynia w dziedzinie eseistyki, nominacja do Nagrody im. Tadeusza Kotarbińskiego za wybitne dzieło humanistyczne, nominacja do Nagrody Historycznej im. Kazimierza Moczarskiego).
Pismo recenzowane o profilu interdyscyplinarnym, istniejące od 1957 roku. Adresowane przede wszystkim do środowiska naukowego, nie pomija jednak czytelnika mniej profesjonalnego, zwłaszcza nauczycieli, studentów, inteligencji zainteresowanej problematyką humanistyczną. Publikuje artykuły problemowe (krajowe i zagraniczne) z zakresu różnych dyscyplin humanistycznych: literaturoznawstwa, historii, kulturoznawstwa, socjologii, filozofii, psychologii, językoznawstwa. Zamieszcza również przekłady oraz materiały i przyczynki, dyskusje i polemiki, recenzje i przeglądy. Po każdym artykule streszczenie w języku angielskim. Także spis treści tłumaczony na język angielski.
Numer poświęcony zjawiskom kulturowym kształtującym się w cieniu bomby atomowej.
„Prawdziwa planeta małp” przedstawia ewolucyjne losy małp człekokształtnych w ciągu ostatnich 30 milionów lat. Jednak jest to opis pod wieloma względami wykraczający poza powszechnie przyjęte poglądy, według których każde ważne wydarzenie w historii małp człekokształtnych i ludzi musi się wiązać z Afryką. Hipoteza, że afrykańskie małpy człekokształtne żyły również w Europie dzięki nowym odkryciom i badaniom przestała być egzotyczna, a zdaniem autora książki, to właśnie na tym kontynencie, a nie w Afryce, mógł pojawić się również wspólny przodek małp afrykańskich i ludzi. Z badań prowadzonych przez autora wynika, że mioceńskie małpy z Europy były bardziej zaawansowane niż afrykańskie i wykazywały cechy wspólne z żyjącymi dziś małpami człekokształtnymi, a nawet ludźmi. Innymi słowy, to małpy afrykańskie mają europejski rodowód, a nie odwrotnie. Trudno zaprzeczyć, że hipoteza autora idzie wbrew większości opinii, zarówno tych współczesnych, jak i historycznych, czerpiących inspirację wprost od Darwina, jednak kolejne odkrycia dostarczają coraz więcej argumentów na jej poparcie. Jest ona tym bardziej interesująca, że – jak przyznaje sam autor – w paleontologii nie można w istocie niczego stwierdzić na pewno. David R. Begun - paleontolog, absolwent University of Pennsylvania. Wykłada na Uniwersytecie w Toronto. W centrum jego zainteresowań znajduje się pochodzenie i ewolucja człowieka.
„Prawdziwa planeta małp” przedstawia ewolucyjne losy małp człekokształtnych w ciągu ostatnich 30 milionów lat. Jednak jest to opis pod wieloma względami wykraczający poza powszechnie przyjęte poglądy, według których każde ważne wydarzenie w historii małp człekokształtnych i ludzi musi się wiązać z Afryką. Hipoteza, że afrykańskie małpy człekokształtne żyły również w Europie dzięki nowym odkryciom i badaniom przestała być egzotyczna, a zdaniem autora książki, to właśnie na tym kontynencie, a nie w Afryce, mógł pojawić się również wspólny przodek małp afrykańskich i ludzi. Z badań prowadzonych przez autora wynika, że mioceńskie małpy z Europy były bardziej zaawansowane niż afrykańskie i wykazywały cechy wspólne z żyjącymi dziś małpami człekokształtnymi, a nawet ludźmi. Innymi słowy, to małpy afrykańskie mają europejski rodowód, a nie odwrotnie. Trudno zaprzeczyć, że hipoteza autora idzie wbrew większości opinii, zarówno tych współczesnych, jak i historycznych, czerpiących inspirację wprost od Darwina, jednak kolejne odkrycia dostarczają coraz więcej argumentów na jej poparcie. Jest ona tym bardziej interesująca, że – jak przyznaje sam autor – w paleontologii nie można w istocie niczego stwierdzić na pewno. David R. Begun - paleontolog, absolwent University of Pennsylvania. Wykłada na Uniwersytecie w Toronto. W centrum jego zainteresowań znajduje się pochodzenie i ewolucja człowieka.
Niewiele jest zjawisk w historii filozofii europejskiej, które byłyby równie kontrowersyjne, a kontrowersje tak długotrwałe, intensywne i żywe, jak w przypadku fenomenu, jakim jest sofistyka. Nawet dzisiaj sofistyka nie jest zagadnieniem antykwarycznym, tak jak stała się nim duża część tradycji filozoficznej. Pejoratywny wydźwięk tego terminu jest głęboko zakorzeniony w języku nieakademickim i powraca w wielu dyskusjach politycznych i światopoglądowych. Trudno jednoznacznie określić, jak doszło do tego, że krótkotrwałe zjawisko, o ograniczonym zakresie oddziaływania i bardzo rozmytym znaczeniu, skupiło na sobie tak wiele negatywnych ocen i emocji. Pewne jest jednak, że dyskusja nad sofistyką nieprędko znajdzie swój finał, chyba że kultura europejska dojdzie do swego kresu i zatraci dziedzictwo antycznej tradycji filozoficznej.
Tomasz Szlendak i Krzysztof Olechnicki z przeciwległych biegunów opisują życie kulturalne Polaków po 1989 roku. Pierwszy przez pryzmat świata festiwali - wielozmysłowej kultury iwentu, drugi z perspektywy zamkniętych enklaw czy też subświatów internetu. Efektem jest fascynujący reportaż socjologiczny nie tyle o uczestnictwie Polaków w kulturze, ile o Polakach jako społeczeństwie potransformacyjnym.Autorzy widzieli krańce internetu i byli wszędzie, gdzie gromadzą się Polacy w poszukiwaniu rozrywki. Odwiedzilli m.in. Przystanek Woodstock, Off Festiwal, Air Show, IX Borzęckie Święto Grzyba, Mazurską Noc Kabaretową czy Festiwal Filmu i Sztuki Dwa Brzegi.Jak wyglądają Polacy widziani z tych biegunków?Z badań - szczegółowo i barwnie w książce opisanych - wynika, że potransformacyjne polskie społeczeństwo nie istnieje.Nowe praktyki kulturowe Polaków to lektura obowiązkowa nie tylko dla socjologów ale również dla kulturoznawców, animatorów kultury a także tych, którzy odpowiadają za ofertę kulturalną.Książka to mariaż traktatu teoretycznego z reportażem etnograficznym.Wszystko to, co wyda się czytelnikom bliskie nieznośnemu wartościowaniu, nie wynika z chęci zaprezentowania i uwypuklenia klasowych przewag, jest natomiast efektem przyjętej tu konwencji spotkania z egzotyką. Zwraca ona uwagę na tezy o kulturze zastępującej strukturę.Od Autorów
Nasze społeczeństwo wypiera istnienie śmierci. Jednak śmierć jest nieunikniona i musimy zmierzyć się z pytaniem, jak sobie z nią radzić. Akceptacja własnej skończoności pomaga odkryć prawdziwy sens życia. Dlaczego śmierć jest dla nas tematem tabu? Gdzie leżą źródła naszych obaw? W jaki sposób wyrażamy naszą żałobę? Jak możemy zaakceptować śmierć bliskiej osoby, a jak przygotować się na własną śmierć? Czerpiąc z wiedzy o postawach wobec śmierci i umierania zarówno w naszej, jak i w innych kulturach, Elizabeth Kübler-Ross dostarcza nam wielu pouczających odpowiedzi na te i inne pytania. Przedstawia szerokie spektrum punktów widzenia, włączając poglądy duchownych, lekarzy, pielęgniarek, socjologów oraz osobiste rozliczenia z doświadczeniami osób zbliżających się do śmierci i pogrążonych w żałobie. Autorka przekonuje, że akceptacja śmierci jako części ludzkiego rozwoju dostarcza klucza do sensu ludzkiej egzystencji.
***
ELISABETH KÜBLER-ROSS jest psychiatrą oraz światowej klasy autorytetem i doradcą do spraw śmierci. Do jej prac należą: Rozmowy o śmierci i umieraniu, AIDS, Questions and Answers in Heath and Dying oraz Koło życia.
„Człowiek i Społeczeństwo” to czasopismo naukowe Wydziału Nauk Społecznych Uniwersytetu im. A. Mickiewicza w Poznaniu, wydawane jest w wersji papierowej i elektronicznej. Koncentruje się ono na problemach jednostki i ludzkich społeczności w kontekście współczesnej kultury. Czasopismo wyróżnia interdyscyplinarne podejście wynikające ze stosowania metod i teorii właściwych dla poszczególnych kierunków tworzących Wydział Nauk Społecznych UAM, a więc filozofii, kognitywistyki, kulturoznawstwa, psychologii, socjologii. Celem czasopisma jest przełamywanie barier międzydyscyplinarnych, integrowanie badań w obszarze nauk społecznych oraz wskazywanie nowych obszarów badawczych wymagających interdyscyplinarnego podejścia. Czasopismo chce także służyć, poprzez inicjowane na jego łamach dyskusje, wypracowaniu nowych płaszczyzn i punktów widzenia na zagadnienia będące dotąd przedmiotem zainteresowania poszczególnych nauk społecznych, a tym samym przyczyniać się do ich rozwoju.
Przemiany, jakie dokonały się w ostatnich dekadach znacząco zmieniły postrzeganie cielesności. Jego ponowoczesne oblicza są ściśle związane z transformacjami. Zakres rozumienia cielesności wciąż ewoluuje, a dawne kulturowe kryteria uległy rozmyciu. Czy można odnaleźć odpowiedzi na podstawowe pytania o miejsce ciała w dzisiejszej cywilizacji i kulturze?
Monografia zawiera analizę wątków związanych z cielesnością i jej postmodernistycznymi odczytaniami i „zastosowaniami” zarówno pod kątem czysto badawczym i analitycznym, jak i odnoszącym się bezpośrednio do czasów obecnych i nie tak dawnych wydarzeń – z perspektywy analiz antropologicznych, ale także socjologicznych i czysto historycznych.
Jak stosunkowo prosty chemiczny kod mógł dać początek złożoności człowieka? W jaki sposób wyewoluował genom ludzki? Jak naprawdę działa? Po zadaniu tych pytań natychmiast stajemy w obliczu tajemnic. Żeby na nie odpowiedzieć, musimy zgłębić podstawową strukturę genomu, jego systemy operacyjne oraz mechanizmy działania. Czy taki temat książki nie zapowiada wyprawy w świat niezwykłej złożoności, zbyt skomplikowanej jak na możliwości niebędącego naukowcem czytelnika? Książka "Tajemniczy świat genomu ludzkiego" jest przeznaczona dla takich właśnie czytelników. Nie ma w niej naukowego żargonu, próżno w niej również szukać wzorów matematycznych czy chemicznych. Przybliża nas ona do zrozumienia, w jaki sposób geny dają początek temu, co każdy z nas z natury uważa za swoją jaźń, a co z kolei umożliwiło narodziny geniuszu Mozarta czy Newtona. Nic dziwnego, że spoglądamy na tę skarbnicę potencjału z respektem i wciąż próbujemy zgłębić tajemnicę, która stanowi podstawę naszego istnienia.
Frank Ryan jest lekarzem, absolwentem University of Sheffield. Brał udział w badaniach nad chorobami zakaźnymi i autoimmunologicznymi, jednak w kręgu jego zainteresowań znajduje się przede wszystkim biologia ewolucyjna, m.in. interakcje między genomami wirusów i ich żywicieli, w tym ludzi. Autor książek popularnonaukowych, honorowy Senior Lecturer in the Academic Unit of Medical Education na University of Sheffield, członek Royal College of Physicians, Royal Society of Medicine i Linnean Society of London.
Na podstawie pism Seneki, Epikteta i Marka Aureliusza
Antyczna mądrość w służbie codzienności.
Wszyscy jesteśmy zabiegani i zestresowani. Wszyscy szukamy rozwiązania naszego codziennego problemu: jak zachować spokój w dynamicznie zmieniającym się świecie? Czasem można pogubić się wśród porad coachów, trenerów nurtów współczesnej psychologii, a tajemnicze mindfulness wciąż jest poza naszym zasięgiem.
Z pomocą ruszają nam... stoicy. Antyczni filozofowie, którzy tysiące lat temu odkryli sposób na zachowanie spokoju i życie zgodnie ze swoimi przekonaniami. Słowa Seneki, Marka Aureliusza i Epikteta w zaskakujący sposób pozostały aktualne. Możemy skorzystać z ich doświadczenia i mądrości. Niezależnie od tego, czy jesteś pracownikiem korporacji, biznesmenem, czy politykiem, rady stoików pomogą Ci zachować spokój, dokonywać mądrych wyborów, znaleźć sens życia i poczucie szczęścia.
Autorzy w łatwy i zrozumiały sposób przekazują ponadczasową wiedzę, przetestowaną przez ostatnie dwa tysiące lat w laboratorium ludzkich doświadczeń. Książka składa się z wprowadzenia do myśli stoickiej, medytacji na każdy dzień roku. Gwarantujemy, że będziesz po nią wielokrotnie sięgać. Twój umysł jest Twoim kompasem, a antyczni filozofowie przewodnikami po niespokojnym morzu.
Wyrusz w podróż po spokojne i szczęśliwe życie.
Klasyk wśród współczesnych francuskich historyków, Jean Delumeau (ur. 1923) zamierzył sobie opisanie historii tego, co przez stulecia inspirowało ludzkie marzenia: historii ziemskiego raju. Wcześniej badał strach i poczucie winy w zachodniej kulturze. Przejście do studiów nad wizjami szczęśliwości jest wbrew pozorom konsekwentne, ponieważ mieści się w sferze dla tego historyka najważniejszej: egzystencjalnych motywacji każących człowiekowi tworzyć kulturę. To właśnie one determinują sens tego, co człowiek robi w historii. Przedstawione tu dzieje pojmowania raju dobrze to ilustrują. Praca Delumeau dotyczy głównie średniowiecza i nowożytności. W monografii znajdziemy ogrom fascynującego materiału. Fascynującego i zadziwiającego zarazem. Umiejscowienie ziemskiego raju przez wieki wcale nie było jasne. Rajski ogród miał się znajdować na Dalekim Wschodzie, w Afryce, a w czasach odkrywania Ameryk nawet w Ameryce Południowej, by po tych wędrówkach osiąść w regionie Mezopotamii. Całe stulecia żyły wyobrażeniem Wysp Szczęśliwych i opowieściami o niezwykłym królestwie Księdza Jana gdzieś we wschodniej Azji. Dla średniowiecznych kartografów ziemski raj był jedną z części świata, jak to dokumentuje bogata ikonografia książki. Nawet jeśli od epoki oświecenia słabną te wizje i spekulacje, a poszukiwanie raju ziemskiego współcześnie zanikło, może po części zastąpione przez zdobycze cywilizacji, to prawdopodobnie nadal tkwi w nas, choć w jakiejś innej, bardziej wysublimowanej formie.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
