Chcesz zrozumieć teorię względności? Spójrz na świat oczami psa! Czy teoria względności może być pomocna podczas ścigania wiewiórek? Czy uciekający zając staje się krótszy, a dla uganiającego się za nim psa czas zwalnia swój bieg? Dlaczego właściwie psy nie mogą poruszać się prędzej niż światło? I co takiego stanie się z kotem, który przez przypadek wpadnie do czarnej dziury? Te z pozoru dziwne pytania mają głębokie uzasadnienie. Jest nim teoria względności. Zła wiadomość jest taka, że zrozumienie tej teorii przekracza możliwości większości ludzi, nie mówiąc o psach. Dobra wiadomość - żeby ułatwić sobie życie, wystarczy spojrzeć na świat oczami psa. Każdy właściciel czworonoga wie, że psy zupełnie inaczej postrzegają świat. Zdaniem psa, każda chwila powinna być porą obiadową! Jeśli nauczymy się myśleć jak nasi czworonożni przyjaciele, świat stanie się dla nas niewyczerpanym źródłem dziwnych i nieoczekiwanych zjawisk, a współczesna fizyka przestanie być onieśmielająco trudna. Być może Emmy jest mądrym psem, ale nie ma wątpliwości, że jej właściciel również ma nieprzeciętny talent do wyjaśniania trudnych zagadnień. Chad Orzel proponuje nam wszechstronne, pouczające i niezwykle przystępne ujęcie szczególnej i ogólnej teorii względności, które skrzy się humorem. Bez wątpienia jest to najzabawniejsze potraktowanie tej tematyki, jakie miałem przyjemność przeczytać. Steve Nadis, współautor książki "Geometria teorii strun" Chad Orzel - profesor na Wydziale Fizyki i Astronomii w Union College. Specjalizuje się w fizyce atomu, cząsteczki i ciała stałego. Autor książek, w których w sposób przystępny i zabawny wyjaśnia zawiłości współczesnej fizyki.
Od najdawniejszych czasów ludzie gromadzili się z różnorodnymi instrumentami i grali muzykę, ale dopiero kilkaset lat temu uległo to formalizacji i powstało coś, co uważamy za orkiestrę. Kompozytorzy od lat piszą muzykę z myślą o konkretnych instrumentach, a orkiestra stopniowo ewoluowała wraz z muzyką klasyczną. Książka 50 instrumentów z historii muzyki pozwala prześledzić tę ewolucję, przedstawiając instrumenty, które dołączały do orkiestry od epoki baroku aż po współczesność. Opisano tu historię i rozwój każdego z instrumentów, a załączone ilustracje obrazują ich dzieje. Omówiono całe spektrum orkiestrowych dźwięków, od skrzypiec po flet piccolo, nie zapominając o instrumentach rzadko wykorzystywanych w orkiestrze, jak syntezator. Pojawiają się budowniczowie instrumentów, którym zawdzięczamy ich istnienie, słynni kompozytorzy, którzy pisali utwory na nie.
Książka autorstwa Wojciecha Krzysztofa Szalkiewicza i Marka Sokołowskiego to bardzo interesująca praca, dająca świadectwo rzetelnej znajomości tematyki dominującej we współczesnej polskiej polityce i jej medialnych reprezentacjach: procesy polityczne odzwierciedlane są każdorazowo w języku, w jakim mówi się do wyborców oraz w jaki politycy rozmawiają z przedstawicielami mediów masowych. Czytając pracę, widać, że mamy do czynienia z książką interesującą pod względem merytorycznym, ale też i dobrze skomponowaną treściowo, co ważne jest dla czytelnika. Publikacja ta – co chyba najważniejsze z naukowego punktu widzenia – pobudza do myślenia i budzi chęć dyskusji.
Prof. dr hab. Marek Jeziński
Katedra Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej
Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu
Książka Adama Groblera, znakomitego polskiego filozofa analitycznego, w udany sposób łączy systematyczny przegląd problemów i stanowisk epistemologicznych z oryginalnym i inspirującym wkładem autorskim do tej kluczowej dyscypliny filozoficznej. Jest połączeniem bardzo dobrego podręcznika uniwersyteckiego z monografią naukową wysokiej próby. W trakcie lektury czytelnik zapoznaje się, kolejno, z historycznym rodowodem filozoficznych zagadnień dotyczących poznania i sceptycyzmu, koncepcjami percepcji i pamięci, społeczną naturą procedur poznawczych, kwestią uprawomocnienia indukcji, rolą czystego rozumu i czynników apriorycznych w kształtowaniu wiedzy, teoriami prawdy oraz kontrowersjami dotyczącymi pojęcia wiedzy i jego składników. To właśnie w tej ostatniej sprawie Grobler formułuje najwięcej oryginalnych rozwiązań, które zmierzają do pokazania, że klasyczne i jednolite pojęcie wiedzy, według którego prawdziwość jest jej warunkiem koniecznym, powinno zostać zastąpione elastyczną i wielowarstwową „sandwiczową” koncepcją wiedzy, odpowiadającą realiom nabywania wiedzy, jej przypisywania i wykorzystywania. Autor prowadzi swoje wywody w sposób zwięzły i precyzyjny, lecz jednocześnie zrozumiały nie tylko dla zawodowych filozofów, lecz także dla osób bez specjalistycznego wykształcenia filozoficznego. Dokłada też wszelkich starań, aby najnowsze dyskusje i stanowiska epistemologiczne opisywać za pomocą troskliwie dobranej terminologii, zaczerpniętej z rdzennych zasobów języka polskiego.
prof. dr hab. Tadeusz Szubka, Uniwersytet Szczeciński
Nowatorska analiza tekstów kultury popularnej (powieści, opowiadań, filmów, komiksów itd.), które przedstawiają świat po zagładzie niszczącej cywilizację. Po przebadaniu ponad pół tysiąca dzieł Autor pokazuje, co mówią nam one o nowoczesnym społeczeństwie. W popularnych utworach dostrzega wyparte strachy i lęki, figury obcego, formy dominacji i represji, do których świadomie nikt nie chciałby się przyznać.
Książka Lecha Nijakowskiego (…) to wielkie osiągnięcie intelektualne, najpewniej pierwsza tego typu praca w krajowej humanistyce, która nie ma także wielu precedensów w literaturze światowej. Jej ukazanie się będzie gratką zarówno dla specjalistów z kręgów akademickich, jak i fanów gatunku postapo, a tzw. zwykły czytelnik dowie się z niej, że wyobraźnia socjologiczna jest - jak pisał Charles Wright Mills - ”najbardziej potrzebną cechą umysłu„.
prof. dr hab. Wojciech J. Burszta
Autor stara się w swych rozważaniach przede wszystkim przyjmować pozycję socjologa - (…) głównym przedmiotem jego zainteresowań są społeczne wyobrażenia związane z tekstami postapokaliptycznymi, ulokowanymi w przestrzeni kultury popularnej. Trzeba przyznać, że autor konsekwentnie analizuje te wątki, wydobywając ich kluczowe schematy znaczeniowe.
prof. dr hab. Eugeniusz Wilk
Lech M. Nijakowski - dr hab., kierownik Zakładu Socjologii Ogólnej w Instytucie Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego, stały doradca Komisji Mniejszości Narodowych i Etnicznych Sejmu RP (od 2001 roku), członek redakcji Przeglądu Humanistycznego, Studiów Socjologiczno-Politycznych oraz Zdania. Autor, współautor lub redaktor naukowy ponad 20 książek i kilkudziesięciu artykułów. Stypendysta Fundacji na Rzecz Nauki Polskiej (2004-2005), laureat m.in. Nagrody im. Stanisława Ossowskiego oraz Nagrody Naukowej Wydziału I Nauk Humanistycznych i Społecznych Polskiej Akademii Nauk im. Ludwika Krzywickiego. Ostatnio opublikował m.in.: Pornografia. Historia, znaczenie, gatunki (Iskry, 2010), Rozkosz zemsty. Socjologia historyczna mobilizacji ludobójczej (Wydawnictwo Naukowe Scholar, 2013).
Migawki z frontu
Reporter wojenny nie tylko jest autorem pokazującym za pomocą pióra czy kamery rzeczywistość krajów opanowanych konfliktami, lecz także, wybierając ten zawód, przyjmuje misję: odpowiedzialne, ale i trudne zadanie odkrywania prawdy. Obecnie – ze względu na łatwość w udostępnianiu informacji w medialnym świecie i szerzenie się fake newsów – jest to zadanie tym trudniejsze, wymagające nieustannej czujności.
W Temacie Miesiąca:
Jak wygląda praca reportera wojennego? Którzy korespondenci ukształtowali sposób relacjonowania konfliktów i myślenia o nich? Czy reporter powinien angażować się osobiście w przedstawiany problem? Jak pisać, aby pozostać w zgodzie z prawdą, a zarazem atrakcyjnie dla czytelnika?
Odpowiedzi udzielają: Wojciech Jagielski, Winston Churchill, Jakub Kuza i Honorata Zapaśnik
Ponadto w numerze:
Europa po bułgarsku
Ludowa mentalność, nostalgia, różany przemysł i robota, która nie ucieknie
Wkurzam się razem z wami
Rozmowa z ks. Grzegorzem Strzelczykiem o kondycji Kościoła
Tischner vs tomizm
Czy po najważniejszym sporze w powojennej polskiej filozofii pozostało tylko rozczarowanie?
Dziennik Kairosu Filipa Springera
„Świadomość kroczącej Katastrofy sprawiła, że Rost postanowił zmienić swoje życie”
Analiza socjologiczna państwa i partii politycznych została potraktowana w szerszym zakresie, niż czyniono to w różnych zarysach socjologii ogólnej, uwzględniono przy tym aktualne problemy demokratycznego systemu sprawowania władzy państwowej i samorządu terytorialnego. Socjologia. Wielkie struktury społeczne, razem z opublikowaną wcześniej książką Małe struktury społeczne stanowi względnie pełny wykład socjologii ogólnej, tj. usystematyzowanej wiedzy o wszystkich rodzajach zjawisk społecznych.
Czy możliwe jest zbadanie złożonego fenomenu ludzkich relacji w całym jego bogactwie? Jak dotrzeć do nieświadomych przeżyć uruchamianych w kontaktach społecznych? W jaki sposób wnikliwie eksplorować transformacje psychiczne dokonujące się w wyniku psychoterapii czy treningu interpersonalnego?
Publikowany zbiór artykułów psychologów z różnych ośrodków uniwersyteckich w Polsce, na temat zastosowań testu rysunku, stanowi próbę odpowiedzi na te intrygujące pytania. Ukazuje również proces rozwoju metody, nowe jej zastosowania i interpretacje. Staje się mocnym argumentem w dyskusji nad zagadnieniem wartości metod jakościowych.
Rodzina jest najważniejszą wspólnotą życia, podstawowym środowiskiem wychowawczym, miejscem urzeczywistniania się człowieka jako osoby, fundamentem społecznego rozwoju. W świecie zmian, jednych dobrych, innych niepokojących, jeszcze innych pomniejszających znaczenie rodziny, problematyka związana z tą „pierwszą i podstawową szkołą miłości społecznej" wydaje się nabierać stale nowego znaczenia i co z tym związane - konieczności ponownego odczytywania.
Prezentowane opracowanie w sposób wielowymiarowy podejmuje szereg zagadnień związanych z rodziną i jej funkcjonowaniem w kontekście zmieniającej się przestrzeni życia społecznego. Publikacja powstała dzięki zaangażowaniu przedstawicieli różnych dyscyplin naukowych zajmujących się rodziną i przeobrażeniami dokonującymi się w wielu jej obszarach, którzy zechcieli podzielić się swoją wiedzą i doświadczeniem.
Książka skierowana jest do wszystkich zainteresowanych współczesną pedagogiką, nauczycieli, którzy jako pierwsi podejmują współpracę z rodziną, katechetów, działaczy oświatowych i samorządowych, studentów pedagogiki, prowadzących szkolenia w ośrodkach doskonalenia kadr pedagogicznych, a także, a może przede wszystkim rodziców, chcących jak najpełniej zaangażować się w proces wychowania dzieci.
Okres ciąży i narodzin dziecka są jednym z najpiękniejszych, a zarazem najtrudniejszych okresów w życiu człowieka. Choć okres ten w porównaniu z całością życia jest krótki i trwa zaledwie około 9 miesięcy, na matkę i dziecko w tym czasie „czyha” niejedno zagrożenie. Z jednej strony dzięki postępowi w medycynie i technice opieka nad kobietą ciężarną i dzieckiem przyczyniła się do zmniejszenia matczynej i noworodkowej umieralności. Z drugiej zaś strony możliwości medycyny są nadal ograniczone. Aktualnie nie do końca rozwiązanym problemem są różne postacie patologii ciąży. Ich wykrywanie, jak również próby ich leczenia budzą w niektórych przypadkach nie tylko dylematy medyczne, lecz także moralne, które domagają się rozpatrzenia na polu etyki. Jak bowiem należy postąpić, gdy ma się do czynienia z konfliktem życia matki i dziecka nienarodzonego? Niniejsze opracowanie próbuje odpowiedzieć na to pytanie, podając pewne wskazówki etyczne, które w obliczu trudnej decyzji co do dalszego postępowania mogą okazać się pomocne nie tylko dla ginekologów i położników, lecz także dla duszpasterzy, pracowników służby zdrowia, rodziców, prawników, psychologów czy teologów.
Bezdomność - zjawisko społeczne o charakterze globalnym, a zarazem dramat przeżywany przez pojedynczego człowieka i całe rodziny dotknięte tą sytuacją - najczęściej jest rozpatrywana w kategoriach socjologicznych. Autorka podjęła nowatorską na gruncie psychologii próbę badania bezdomności jako sytuacji trudnej człowieka. Trafnie dobrała metody psychometryczne. Znakomicie opisała sposób funkcjonowania bezdomnych mężczyzn, uwzględniając zmienne osobowościowe i społeczne. Praca dostarcza danych do konstrukcji programów wieloaspektowego wsparcia społecznego osób bezdomnych. Adresowana jest przede wszystkim do psychologów społecznych, terapeutów i innych pracowników ośrodków dla bezdomnych i dla osób zaliczanych do grup ryzyka wystąpienia bezdomności. Odbiorcami jej mogą być studenci psychologii, pedagogiki, socjologii, politologii i nauk o rodzinie.
Paul of Pyskowice (t ca. 1470) — a Cracovian scholar of the first half of the 15* century and a student of Benedict Hesse — was a significant figure for the history of Polish culture and who fitted into the intellectual climate of mediaeval Europe. Until recently, he was only known as the author of theological works, whereas his philosophical heritage remained unidentified. His commentary on the Categories presented here is then a first recognised Paul of Pyskowice's philosophical work. It is preserved in sole copy - cod. BJ 1900 - that was mostly written by his own hand. Paul composed his commentary in 1423-1424, and was further supplementing it for ca. 20 years. Given these facts, this manuscript is not only a transmission of historically and philosophically important works of this scholar, but also constitutes a rare testimony of many years' academic work of a professor on his manuscript.
The commentary itself is one of the most extensive works on this subject. The volume of this work results, among others, from the fact that Paul gave it the form of lectiones, that is the joint literary interpretation of the quoted authoritative text (expositio) and the extensive questions (quaestiones). Moreover, it also results from its substance, since it presents various opinions on the undertoken issues, and there are at least two interpretational perspectives present, i.e. the realistic and logical. But, there is no doubt that for Paul the categories are most of all terms. So, in his logical interpetation Paul follows John Buridan, while in supplementing the logical interpretation by the realistic threads he corresponds with works e.g. by Marsilius of Inghen, Nicholas of Amsterdam and Benedict Hesse. The main direct sources for Paul of Pyskowice, surely was Benedict Hesse's commentary. Also some passages were inspired by Anonymous Cracovian Quaestiones super "Praedicamenta" preserved in ms. BJ 1941, Thomas of Erfurt's Expositio "Praedicamentorum", John Dorp's of Leiden Expositio "Summularum logicalium" Johannis Buridani, and of Thomas of Strasburg's Commentaria in I-IV "Sententiarum".
W nowej perspektywie ewolucjonizmu chrześcijańskiego immanentny Bóg jest na różne sposoby obecny w świecie stworzeń. Współukierunkowuje proces ewolucji ku Bożym ideałom, wartościom i celom.
Publikacja zawiera nowy przekład i nowe opracowanie anonimowego, przypisywanego Longinusowi, traktatu O wzniosłości, najtrudniejszego, jak się powszechnie przyjmuje, do tłumaczenia starożytnego tekstu, w którym głębi dociekań i refleksji na temat sztuki słowa towarzyszy artystyczna forma ich wyrażenia, a którego rola, jaką odegrał w kształtowaniu nowożytnej wrażliwości estetycznej Europy, może być porównywalna tylko z Poetyką Arystotelesa. Towarzyszący pracy przekładowej i interpretacyjnej ogromny wysiłek intelektualny i wielkie zaangażowanie tłumacza, zaowocowały adekwatnym do obecnego stanuwiedzy, wiernym pod względem treści i formy oryginałowi, jasnym i godnym oczekiwania odbiorców przekładem.
Rola, jaką dzięki wyjątkowym walorom metodyczno-dydaktycznym odegrała Sztuka retoryczna Hermogenesa w kształtowaniu kultury mówionego i pisanego słowa najpierw w okresie II Sofistyki, a następnie w Cesarstwie Bizantyjskim oraz w okresie Odrodzenia i Klasycyzmu europejskiego, i odkryta obecnie na nowo nieprzemijająca aktualność jej retorycznej problematyki w zakresie inwencji i stylu oraz wysoki poziom naukowego opracowania tego dzieła w polskiej szacie przez Henryka Podbielskiego, znakomitego polskiego hellenisty, pozwala zaliczyć tę książkę do najcenniejszych pozycji obecnie wydawanych w Polsce.
Z recenzji prof. dra hab. Roberta R. Chodkowskiego
Książka stanie się z pewnością wielkim wydarzeniem wydawniczym. Jej Autor, najlepszy u nas znawca retoryki greckiej, znany szerokim kręgom humanistów m.in. jako znakomity tłumacz i komentator Poetyki i Retoryki Arystotelesa, przedstawia Czytelnikom swoje nowe dzieło, radykalnie rozszerzające nasz obraz antycznej sztuki słowa: naukowe opracowanie i pierwszy w Polsce (a drugi na świecie, po Francji) całościowy przekład pięciu traktatów retorycznych, funkcjonujących przez ponad tysiąc lat w Cesarstwie Bizantyjskim (V-XV wiek) jako Sztuka retoryczna Hermogenesa z Tarsu. [...] Pragnę podkreślić nieczęsto spotykaną właściwość, cechującą twórczość Profesora Podbielskiego. Łączy on najwyższej próby klasę naukową z umiejętnością jasnego, zrozumiałego nie tylko dla wąskiego grona specjalistów, przedstawienia najbardziej nawet zawiłych i skomplikowanych problemów.
Z recenzji prof. dra hab. Jerzego Danielewicza
Czy człowiek dążąc do szczęścia gotów jest na całkowitą metamorfozę (jak twierdzi postmodernista R. Rorty), czy raczej zgodnie z przekonaniem Arystotelesa – przede wszystkim pragnie pozostać sobą, zachować „ciągłość osobowo-historyczną”, a jeżeli być szczęśliwym, to tylko jako ten sam? Na rozdrożu tak określonych dróg pojawia się pytanie o samowychowanie. Decyzja pozostaje w gestii zainteresowanego swoim szczęściem i zależy przede wszystkim od odpowiedzi na pytanie: „kim jestem”? Książka Prawda u podstaw samowychowania jest propozycją spojrzenia na siebie i swój rozwój w perspektywie klasycznej metafizyki i personalizmu etycznego, w celu podjęcia odpowiedzialności za swoje życie i szczęście.
Dzieje związku religii z nauką sięgają początków filozofii. Już wówczas deklarowana była potrzeba oddzielania nauki od religii, choć w praktyce postulat ten nie zawsze był realizowany. Powstanie chrześcijaństwa i jego ekspansja na terenie kultury europejskiej, a następnie rozwój matematycznego przyrodoznawstwa zaostrzył dyskusje dotyczące możliwości (potrzeby) obecności religii (chrześcijaństwa) w nauce. Mimo że ich głównym polem pozostają nauki przyrodnicze, są one podejmowane również na terenie humanistyki. Pojawiają się także w pedagogice, gdzie dotykają przede wszystkim zagadnień światopoglądowej i ideologicznej autonomii tej dyscypliny wiedzy.
Prezentowana publikacja dotyczy problemu obecności chrześcijaństwa w pedagogice. Nie analizuje go jednak w aspekcie teoretycznym, lecz metodologicznym. Wskazane w niej zostały elementarne problemy metodologiczne, jakie generuje uprawianie pedagogiki chrześcijańskiej, niejasności dotyczące jej: definiowania, typologizacji, języka, sposobów uzasadniania twierdzeń oraz struktury. Ambicją autora książki nie było ich rozwiązanie, lub wygenerowanie koncepcji pedagogiki chrześcijańskiej, lecz zestawienie uwag służących zrozumieniu metodologicznej specyfiki tej subdyscypliny pedagogicznej.
„Miłość a życie społeczne" - czy ma coś wspólnego z realiami współczesnego świata? W powszechnym przekonaniu związek pomiędzy miłością a życiem społecznym nie jest oczywisty. Aczkolwiek miłość w swojej wielkości jest zdolna, mimo ograniczeń realiów życia, przebudować wszelką ludzką rzeczywistość w wymiarze osobowym, rodzinnym, w relacjach międzyludzkich, pomiędzy grupami społecznymi czy narodami. Intuicyjnie wyczuwamy bogactwo możliwości tkwiących w miłości. Podejmując problem związków pomiędzy miłością a życiem społecznym, chciałem zwrócić uwagę na ich znaczenie. Szczególnie w dobie powszechnej inflacji słowa „miłość", przy jednoczesnej skali narastania problemów społecznych, chociażby generowanych w cyberprzestrzeni. Współczesny człowiek zauroczony dążeniem do użyteczności, zysku, władzy, które - jak się wydaje - ustalają standardy życia społecznego, nigdy nie porzucił duchowych marzeń o miłości poszukiwanej w transcendencji, a ukazywanej w religii i kulturze. Generowana z transcendencji miłość i wynikające z niej wsparcie duchowe ma wpływ na praktycznie doświadczany świat i to, co jest prezentowane w tej pracy, na życie społeczne.
(fragment książki)
Książka Strategie i innowacje organizacyjne w polskich uczelniach analizuje problem współczesnego zarządzania w obszarze strategii i innowacji na uczelniach i podejmuje kwestie obecnych zmian w systemie szkolnictwa wyższego w Polsce. Walor publikacji stanowi różnorodność tematyki poszczególnych rozdziałów. Ich autorami są osoby o znaczącym dorobku naukowym i doświadczeniu praktycznym w zakresie ładu akademickiego i zarządzania instytucjami szkolnictwa wyższego. Monografia stanowić będzie ważną pozycję dla czytelników, których zainteresowania naukowe obejmują zarządzanie w sektorze szkolnictwa wyższego. Polecam ją zarówno osobom zarządzającym uczelniami wyższymi, jak i całemu środowisku naukowemu.
Z recenzji prof. dr. hab. Bogdana Piaseckiego
Syndrom oblężonej twierdzy jest pojęciem stosunkowo często wykorzystywanym w praktyce komunikacji społeczno-politycznej. Termin ten odnosi się równie dobrze do przypadków: antycznej Sparty, specyfiki obrony twierdz warownych, wyizolowanych grup o charakterze terrorystycznym, czy współczesnych państw, ogarniętych mechaniką osaczenia.
Zakres realnych przykładów syndromu oblężenia jest nader szeroki i różnorodny. Wszystkie je łączy określona narracja oblężenia, atmosfera strachu, wewnętrzna mobilizacja i unifikacja w obliczu domniemanego zagrożenia. Celem pierwotnym tej pracy jest próba zbadania syndromu oblężenia z perspektywy różnych wymiarów, przy wykorzystaniu dorobku współczesnych nauk społecznych: psychologii, socjologii, politologii. Szczególnie interesująca wydaje się tu próba dookreślenia genezy syndromu oblężenia, czyli odpowiedzi na pytania: w jakich warunkach, pod wpływem jakich czynników, determinantów, katalizatorów pojawia się narracja oblężenia oraz mechanika sprawcza oblężenia?
Książka Jacka Ziółkowskiego to imponująca praca interdyscyplinarna, sytuująca syndrom oblężonej twierdzy na styku poznania nauk społecznych i humanistyki naukowej. Wskazuje tropy rozumienia zjawisk, które wydają się proste do opisania, lecz trudniejsze do pełnego zrozumienia. Autor przeciwstawia dynamice procesów społecznych koncept rozumienia ich przez subsumpcję pod normatywnie rozumiane prawo ogólne. Praca ma bardzo bogate podłoże teoretyczne, z silnie rozbudowanym aparatem pojęciowym. W takiej formie stanowi dziś, w dobie dominacji form lapidarnych i przyczynkowych, rzadką formułę narracyjną.
Książka może stać się niezbędną pomocą naukowo-dydaktyczną przy realizacji procesu kształcenia na kierunkach z obszaru nauk społecznych i humanistycznych, w tym przy realizacji m.in. takich przedmiotów akademickich, jak: socjotechnika polityczna; manipulacja oraz dyskredytacja w polityce; komunikacja polityczna; przywództwo polityczne; psychologia polityki, socjologia polityki czy paranoja w polityce.
Autor bazuje na reprezentatywnej literaturze przedmiotu. Przy tym nie brakuje ciekawych wniosków, autorskich typologii, definicji projektujących czy interdyscyplinarnych uzasadnień.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
