Problematyka praw człowieka jest niezwykle doniosłym, wymagającym namysłu tematem. Nie jest bowiem tak, że od uchwalenia Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka świat współczesny uwolnił się do ich łamania. Przeciwnie, często są one naruszane w społeczeństwach uznanych za kolebkę demokracji. Docenić więc wypada zaangażowaną postawę Autorki, którą odczytuję jako postawę badawczą charakterystyczną dla humanistyki krytycznej, zaangażowanej w demaskowanie stereotypów.
Tytułowy "bunt mas" książki hiszpańskiego filozofa Jos Ortegi y Gasseta (1883-1955) stał się globalnym hasłem na oznaczenie zjawiska specyficznego dla XX wieku. Esej powstał w 1929 roku. Autor był wtedy profesorem metafizyki w Madrycie, aktywnym politycznie do wybuchu wojny domowej, kiedy jako przeciwnik faszyzmu (i komunizmu) opuścił kraj na ponad dekadę. Z tej, pełnej pasji, lecz także kontrowersyjnej książki Ortega jest najlepiej znany. Fenomen "człowieka masowego" objaśniał utratą świadomości historycznej, "rozumu historycznego", w obliczu eksplozji innowacji technologicznych. Człowiek-masa to pewien twór psychiczny w sensie psychologii mas, który zawłaszczył styl życia elitarnych mniejszości, a także ich władzę, paradoksalnie nadużywając osiągnięć demokracji liberalnej. Podział na ludzi "doskonałych" i ludzi-masę nie jest klasowy, lecz przebiega w umysłach. Nie tyle jednostki addytywnie składają się na masę, ile jednostka JEST masą w sensie mentalnym. Władza ahistorycznych mas, uważa Ortega, jest zagrożeniem dla ludzkości: wykorzeniony z historii człowiek-masa zamyka proces cywilizacyjny, gdyż jest niezdolny go kontynuować. Niniejszy tom obejmuje też kilka późniejszych tekstów z 1937 roku, a więc z początku nowej rzeczywistości politycznej Europy. Był to dla niej okres naznaczony politycznymi katastrofami. Mimo to (lub może właśnie dlatego) autor występuje w tych tekstach z nowatorskimi lub nawet proroczymi ideami zjednoczonej europejskiej wspólnoty wolnej od nacjonalizmów.
Cenię wielką teologię, ale moja wiara jest bardzo prosta: jest pokładaniem nadziei w Jezusie Chrystusie. Wiem, że On jest tym jedynym, który nie zawiedzie.Chrystus uratował nas od rozpaczy, ukazał sens naszemu życiu, śmierci, miłości. Tę radosną nowinę dobrze jest przekazywać w dzisiejszym zagubionym świecie.ks. Jan TwardowskiJan Twardowski (1915-2006), ksiądz, poeta i kaznodzieja, człowiek wiary – niezachwianej i ufnej. O wierze mówił wierszami, w udzielanych wywiadach, na spotkaniach autorskich, z ambony. Wypowiadane przez kilkadziesiąt lat słowa układają się w dekalog, u którego podstaw leżą: I. Dziecięctwo; II. Zdziwienie; III. Prostota; IV. Świadomość obecności Boga; V. Ufność i spokój; VI. Tajemnica i zachwyt; VII. Paradoksy; VIII. Doświadczenie; IX. Radość i uśmiech; X. Nadzieja. Rozważania Taka jest moja wiara miejscami mają osobisty charakter. Są wyznaniem poety i kaznodziei, dla którego wiara w Boga i Bogu była istotą życia. Są także przekazem żywej wiary w świetle rozważanych fragmentów Ewangelii. Przynoszą refleksje skupione wokół dwóch kluczowych pytań: Czym jest wiara? Kim Jezus jest dla mnie?Książka ukazuje się w dwudziestą rocznicę śmierci księdza Jana Twardowskiego.
ZŁAMANY GWIEZDNY KOD ZAWARTY W MONUMENTACH GIZY!AUTORZY ŚWIATOWYCH BESTSELLERÓW ,,PIRAMIDY - BRAMA DO GWIAZD"" I ,,ŚLADY PALCÓW BOGÓW"" ZŁAMALI GWIEZDNY W POSZUKIWANIU UKRYTEGO DZIEDZICTWA LUDZKOŚCI.Gwiezdne przesłanie Wielkiego Sfinksa i piramid w Gizie. Od tysięcy lat Wielki Sfinks spogląda na wschód. Zapatrzony w wieczność, odczytuje z gwiazd przesłanie, o którym ludzkość zapomniała. Przesłanie, które domaga się, by je nareszcie zrozumiano...ROBERT BAUVAL, legenda niezależnej egiptologii, oraz GRAHAM HANCOCK, jeden z najwybitniejszych i najbardziej kontrowersyjnych badaczy prehistorii, autor bestsellerów przetłumaczonych na 27 języków, na podstawie badań archeoastronomicznych stawiają tezę, że Sfinks jest o tysiące lat starszy, niż twierdzi współczesna nauka. Powstał nie 2500 lat p.n.e., lecz 8000 lat wcześniej - w początkach astronomicznej ery Lwa. A piramidy są dokładnym gwiezdnym odwzorowaniem Pasa Oriona sprzed 12 500 lat, zamkniętym w 15 000 000 ton kamiennych bloków i niosącym przesłanie ich budowniczych. W mistrzowskim naukowym detektywistycznym śledztwie Bauval i Hancock używali komputerowych symulacji, by złamać starożytny gwiezdny kod, zawarty w monumentach Gizy, i na nowo zinterpretować Teksty Piramid i inne egipskie zapisy. I ujawnili prawdę o piramidach, wzniesionych przez przedstawicieli prehistorycznej wysokorozwiniętej kultury, którzy zakodowali w nich swoją wiedzę. To odkrycie otwiera drzwi do zaginionego rozdziału naszej historii i nieznanych początków cywilizacji...W ,,Pochodzeniu Wielkiego Sfinksa"" Robert Bauval i dr Robert M. Schoch, światowej sławy amerykański geolog i geofizyk, kontynuują badania, by po 20 latach udowodnić, że Wielki Sfinks i piramidy w Gizie są starsze o ponad 8000 lat. Cały płaskowyż w Gizie jest według nich odzwierciedleniem nocnego nieba, jakie widzieli pradawni mieszkańcy Egiptu, a znajdujące się na nim budowle są ,,mapą gwiazd"". Monumenty w Gizie, które powstały w tym samym czasie co zespół monolitów w Göbekli Tepe, są świadectwem, że 12 500 lat temu istniała rozwinięta cywilizacja, której dzieła do dziś fascynują i zadziwiają ludzkość. Graham Hancock w ,,Śladach palców bogów"", światowym bestsellerze sprzedanym w 10 milionach egzemplarzy i nazwanym przez ,,The Times"" ,,jednym z przełomowych wydarzeń intelektualnych naszych czasów"", przedstawia sensacyjne dowody istnienia zaginionej prehistorycznej cywilizacji, która dała początek wszystkim starożytnym kulturom.W ,,Magach bogów"" Hancock barwnie prezentuje dalsze sensacyjne dowody z kolejnych dwudziestu lat naukowego śledztwa. Udowadnia, że globalny kataklizm nastąpił 12 000 lat temu. Ocaleli z niego nieliczni, nazywani w starożytnych tekstach magami bogów.W ,,Zwierciadle nieba"" Hancock idzie dalej, odkrywając najlepiej strzeżony sekret naszej przeszłości - pradawną duchową wiedzę, która wywarła wpływ na kultury Sumeru, Egiptu, Indii i Grecji.W ,,Zatopionych królestwach epoki lodowcowej"" Hancock rzucił kolejne wyzwanie tradycyjnej nauce. Badając wraz z zespołem płetwonurków przybrzeżne wody Egiptu, Indii, Chin, Tajwanu i Japonii, szukał prawdy o potopie, ukrytej w mitach sprzed tysięcy lat. Dzięki nim znalazł podwodne ruiny prehistorycznych budowli. Były tam, gdzie wskazywały opowieści starożytnych, choć archeolodzy twierdzą, że są dziełem natury.
Główną myśl, a zarazem problem badawczy, jaki towarzyszył Autorce monografii, wyraża pytanie o to, jak podstawowe pojęcia biografia i tożsamość funkcjonują w szeroko rozumianym kontekście analizy, wchodząc w interakcje z istotnymi kategoriami go tworzącymi. Antropologiczną podstawę podjętych rozważań stanowi fenomenologiczny ogląd badanej rzeczywistości.Autorkę interesuje także, jak kształtują tożsamość kluczowe doświadczenia biograficzne i egzystencjalne oraz w jaki sposób możemy wspierać i facylitować proces konstruowania tożsamości. Podjęta próba eksploracji ma charakter interdyscyplinarny.*Książka Biografia i tożsamość. Wybrane zagadnienia teoretyczne niewątpliwie wzbogaca kanon lektur pedagogicznych, zasilając również pole literatury analizowanej w ramach studiów socjologicznych, psychologicznych czy antropologicznych i filologicznych, szczególnie kulturoznawczych.Bardzo podobają mi się rozdziały o biografiach artystycznych, sportowych, akademickich, a także nieco osobna, specyficzna, aczkolwiek błyskotliwa refleksja dotycząca literackiego dzieła Olgi Tokarczuk, które znakomicie rezonuje z rozwijanymi przez Autorkę dociekaniami na temat podmiotowej tożsamości i jej uwarunkowań w cyklu życia.Ponadto zwraca moją uwagę, że treść tej publikacji płynie jakby wprost z mikrokosmosu myśli Autorki. Widać, że jest to rzecz w pełni autorska, a przy tym naprawdę ciekawa.Z recenzji prof. dr hab. Marii Mendel
W coraz głośniejszym i bardziej skomplikowanym świecie wciąż za czymś gonimy, jesteśmy zestresowani i zmęczeni. Czasem pomaga spojrzenie do wnętrza… naszego ciała. To ono często podsuwa nam rozwiązania problemów, odpowiada na nasze lęki. W naszym organizmie działają siły, które nas chronią i leczą – najczęściej bez udziału naszej świadomości. Chcesz je poznać? Giulia Enders odsłania je przed tobą.
„Organiczni” to książka, która pokazuje, że ciało jest naszym sprzymierzeńcem w świecie pełnym stresu, napięcia i wiecznej gonitwy. Ta książka pomaga lepiej rozumieć sygnały wysyłane przez organizm, odzyskać równowagę i zaufać własnej biologii, zamiast z nią walczyć.
• Dlaczego stres może działać na naszą korzyść?
• Jak oddychanie, ruch i sen wpływają na odporność, emocje i umysł?
• Co zyskujemy, gdy żyjemy w rytmie ciała, a nie kalendarza?
Jeśli lepiej zrozumiemy wskazówki, jakich udziela ciało, będziemy mogli prowadzić bardziej harmonijne życie – takie, które przywraca nas do tego, kim jesteśmy z natury: istotami organicznymi.
Pojęcie wolności nieprzerwanie powraca w filozoficznych debatach – właśnie dlatego, że dotyka najgłębszych warstw ludzkiego doświadczenia. Choć niezwykle nośne i atrakcyjne, jest zarazem wieloznaczne i doczekało się licznych historycznych artykulacji. Autorzy książki wyróżniają trzy zasadnicze typy wolności: wolność wewnętrzną (pozytywną) – rozumianą jako panowanie nad sobą, wolność zewnętrzną (negatywną) – oznaczającą brak zewnętrznych ograniczeń dla realizacji pragnień człowieka, oraz wolność polityczną – traktowaną jako prawo do uczestniczenia w życiu wspólnoty politycznej. Analizują je w kontekście filozoficznym i historycznym oraz w odniesieniu do barier, które utrudniają ich pełne urzeczywistnienie w warunkach współczesności. Trzy oblicza wolności nie muszą – i nie powinny – być ze sobą w konflikcie. Gdy nie zostają jednostronnie zabsolutyzowane, mogą tworzyć spójną strukturę pełnej wolności. Źródłem napięć między nimi nie jest bowiem ich wewnętrzna sprzeczność, lecz brak otwartości na wartość, jaką wyraża określony aspekt wolności. Wojciech Załuski- prof. dr hab., filozof i prawnik, pracuje na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego. Jego główne zainteresowania badawcze to filozofia moralna, filozofia religii i filozofia nauki. Autor kilkunastu książek, m.in. Etyczne aspekty doświadczenia czasu (WUJ) oraz Law and Evil: The Evolutionary Perspective (Edward Elgar Publishing). Katarzyna Eliasz – doktor filozofii i doktor nauk prawnych, adiunktka na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego. Jej zainteresowania badawcze koncentrują się na filozofii politycznej i filozofii prawa. Autorka publikacji w wydawnictwach naukowych, takich jak Franz Steiner Verlag, Edward Elgar Publishing czy Taylor & Francis. Wojciech Ciszewski – dr hab. nauk prawnych, adiunkt w Katedrze Teorii Prawa na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego. Jego zainteresowania badawcze obejmują współczesną filozofię polityczną oraz filozofię moralną. Jest autorem kilkudziesięciu publikacji naukowych, w tym książek Zasada neutralności światopoglądowej państwa (Księgarnia Akademicka) oraz Rozum i demokracja. Wprowadzenie do koncepcji rozumu publicznego Johna Rawlsa (WUJ)
Nie ma drugiego takiego terminu obecnego w życiu publicznym, który by nie budził tak skrajnych emocji, nie rozgrzewał temperatury politycznych dyskusji do czerwoności jak państwo. I zarazem nie wywoływał tak przemożnej chęci nie tylko opisywania czy wyrokowania o jego przyszłych losach, ale i reformowania. To, że tkwimy w państwie, że do niego przynależymy w tej bądź innej formie, jest jasne. Mniej natomiast to, że tkwi ono w każdym z nas. Że jest niczym nasz mentalny stos pacierzowy. Niechciane czy nielubiane, państwo towarzyszy nam przecież od kołyski po grób.Jan Wiktor Tkaczyński (1960) ukończył VIII Liceum Ogólnokształcące im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie (1979). Absolwent studiów magisterskich na Uniwersytecie Jagiellońskim (1984) oraz doktoranckich w Ludwig-Maximilians-Universitt w Monachium (1989). W latach 1989-1992 stypendysta bawarskiego Ministerstwa Kultury i Nauki. Doktoryzował się w 1992 roku rozprawą o geopolityce na przykładzie Niemiec i Polski u profesora Heinza Laufera w Ludwig-Maximilians-Universitt w Monachium. Tamże w latach 1993-1994 ukończył studia podyplomowe w zakresie ekonomiki i zarządzania przedsiębiorstwem. Od 1994 do 2001 roku pracownik naukowy Instytutu Ekonomii i Administracji Publicznej w Universitt der Bundeswehr w Monachium. W roku 2000 habilitował się przed Radą Wydziału Prawa i Administracji UJ na podstawie rozprawy: "Między unitaryzmem a federalizmem. Unia Europejska w świetle doświadczeń ustrojowych Republiki Federalnej Niemiec". W latach 2001-2004 profesor nadzwyczajny Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, a od roku 2004 Uniwersytetu Jagiellońskiego. Tamże od 2012 profesor zwyczajny. Profesor nauk humanistycznych (2008).Publikacja sfinansowana przez Fundację Studentów i Absolwentów Uniwersytetu Jagiellońskiego "Bratniak"
Każdy człowiek jest w pewnym sensie stworzony ze słów i zarazem żyje w słowach. Słowami wyraża siebie i poprzez słowa doznaje drugiego człowieka. Rzadko kiedy bywa obojętny na słowa innych ludzi. Słowo potwierdza pewność własnego istnienia. Może też stać się przyczyną zaistnienia czegoś. Wzywa do czynu. Wywołuje działanie, utrzymuje jego kontinuum i ostatecznie je zamyka. Spaja ludzi albo ich dzieli. Słowo również leczy lub powoduje dezintegrację w człowieku. Przyczynia się do promocji zdrowia publicznego albo jego zrujnowania. Książka próbuje przybliżyć kwestię niektórych związków słowa ze zdrowiem z perspektywy filozoficzno-retorycznej. Niemniej publikacja ta nie pretenduje do miana pozycji w pełni wyczerpującej poruszane w niej zagadnienia. Można nawet rzec, że stanowi zaledwie ich szkic. Jednakże nawet w tej postaci dostarcza istotnych danych, zachęca do wymiany myśli oraz dalszych interdyscyplinarnych dociekań.Książka Zygmunta Pucko pokazuje różnorodne uwikłania słowa, jego specyficzne użycie (retoryczne) oraz skutki tego użycia w obszarze życia społecznego i zdrowia obu stron komunikacji - nadawcy i odbiorcy. Już te walory czynią z niej pozycję ważną i przydatną. Autor objął refleksją rozległy obszar związany z rolą słowa w zakresie szeroko rozumianego zdrowia. Nie znam publikacji o podobnym zakresie. Owszem, pojawiają się tytuły poruszające zbliżone zagadnienia w izolacji (jak na przykład język protestów kobiet, język w dobie pandemii), ale w pracy Pucki zaletą jest to, że owe problemy są oświetlone z określonego punktu widzenia i wzajemnie się uzupełniają, tworząc nową jakość. Jako dzieło interdyscyplinarne, książka stanie się ciekawym uzupełnieniem istniejących badań dotyczących roli słowa w komunikacji widzianej z perspektywy zdrowia.Z recenzji dr hab. Magdaleny Hawrysz, prof. Uniwersytetu ZielonogórskiegoZygmunt Pucko, dr hab., filozof i retor, pracuje w Katedrze Bioetyki i Psychologii Zdrowia, Wydziału Nauk o Zdrowiu UJCM. Specjalizuje się w zakresie etyki troski, retoryk zdrowia, filozofii medycyny, tanatologii. Autor kilku książek, m.in. O wartościach w sztuce leczenia (2002), Czy cierpienie ma sens. Teodycea wobec bólu i cierpienia (2004), Zrozumieć utratę. Magna quaestio w obliczu żałoby (2011), Idea troski w pielęgniarstwie inspirowana myślą filozoficzną (2014), Wybrane motywy pielęgniarki w literaturze. Szkice filozoficzne (2016), O utracie. Szkice filozoficzne (2021). Pomysłodawca i samodzielny realizator naukowych projektów, takich jak Fenomen cierpienia i bólu w perspektywie transkulturowej, Etyka troski w opiece paliatywnej i osób umierających, Filozofia mowy i jej terapeutyczne implikacje, Zasada stosowności retorycznej w sporze zwolenników szczepień z ich przeciwnikami podczas pandemii. Admirator kultury żywego słowa, wielbiciel niezależnej myśli, miłośnik koni, pasjonat baletu, entuzjasta jogi oraz czciciel piękna ogrodów.
Tom pierwszy czterotomowej edycji Utworów wybranych Mykoły Chwylowego otwierają dwa zbiory poetyckie Młodość i Symfonie przedświtu, dwa poematy (W elektryczny wiek, Poemat mojej siostry), wiersze rozproszone oraz pierwsze teksty programowe. Całość uzupełniają szkice biograficzne oraz kalendarium życia i twórczości, które pozwalają zobaczyć pisarza na tle dramatycznej historii ukraińskiej kultury XX wieku.W wyobraźni rodzimych czytelników Chwylowy pozostaje przede wszystkim wybitnym prozaikiem i mistrzem krótkiej formy, twórcą oryginalnego stylu łączącego liryczno-romantyczną i impresjonistyczną poetykę z ostrą diagnozą polityczno-społeczną. Jest także ofiarą nienawiści Stalina i stalinowskich czystek - jego demonstracyjne samobójstwo w charkowskim domu "Słowo" w maju 1933 roku stało się symbolem unicestwienia ukraińskiej elity intelektualnej.Nie ulega wątpliwości, że dorobek literacki i publicystyczny autora Słonek stanowi jedno z najistotniejszych osiągnięć literatury ukraińskiej XX wieku - zarówno pod względem podejmowanej tematyki i różnorodności poszukiwań artystycznych, jak i bogactwa stylistycznego i gatunkowego. Jednocześnie jest to twórczość zupełnie nieznana polskiemu czytelnikowi. Niniejszy tom otwiera pierwszą w języku polskim prezentację dzieł Mykoły Chwylowego."Po raz pierwszy w języku polskim wydano utwory jednego z największych intelektualistów ukraińskich lat 20. i 30. XX wieku Mykoły Chwylowego, () pisarza, ideologa, założyciela wielu pism literackich, inicjatora najważniejszej dyskusji literackiej z lat 1925-1928 na temat przetrwania ukraińskiego narodu, jego kultury i literatury"."Prezentacja twórczości Mykoły Chwylowego w polskim przekładzie pozwoli na wypracowanie narzędzi interpretacyjnych i - co jest szczególnie istotne - na nowe odczytanie modernistyczno- -awangardowe kultury ukraińskiej".Z recenzji prof. Walentyny SobolMykoła Chwylowy(1893-1933) zajmuje kluczowe miejsce w literaturze ukraińskiej pierwszej połowy XX wieku - jego dziesięcioletnia aktywność literacka dorównuje całej epoce. Autor najważniejszych tekstów lat 20., porównywany z Gogolem, Dostojewskim i Nietzschem, był zarazem jednym z głównych ideologów "rozstrzelanego odrodzenia" oraz spiritus movens ukraińskiego odrodzenia narodowo-kulturowegoPraca naukowa finansowana w ramach programu Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyzszego pod nazwa "Narodowy Program Rozwoju Humanistyki" w latach 2018-2022 w ramach programu Uniwersalia, nr projektu 22H17032585.Niniejsza publikacja została sfinansowana ze środków Wydziału Polonistyki w ramach Programu Strategicznego Inicjatywa Doskonałości w Uniwersytecie Jagiellońskim.
Komparatystyka literacka. Paradygmaty i praktyki badawcze to wieloautorska monografia dotycząca kluczowych problemów współczesnej komparatystyki literackiej w jej wymiarach dyscyplinarnym, teoretycznym i praktyczno-interpretacyjnym. Monografia zawiera artykuły naukowe autorstwa najważniejszych współczesnych polskich badaczy i badaczek działających na polu komparatystyki literackiej. Artykuły w niej zebrane dotyczą takich zagadnień, jak: wyzwania stojące przed komparatystyką jako dyscypliną akademicką, związki między komparatystyką literacką a historią literatury, relacje komparatystyki literackiej z przekładoznawstwem, badania interdyscyplinarne i transdyscyplinarne w obszarze komparatystyki literackiej i kulturowej, czy wreszcie rola komparatystyki literackiej w badaniach nad literaturą polską. Ideą publikacji jest ukazanie komparatystyki w działaniu, w najróżniejszych jej odmianach, a także zaprezentowanie najnowszych efektów zastosowania metod komparatystycznych w praktyce badawczej Tom stanowi pokłosie Krakowskiego Forum Komparatystycznego, które odbyło się na Uniwersytecie Jagiellońskim w dniach 13–15 listopada 2024 roku. Jest szczegółowym przeglądem stanu tej dyscypliny w Polsce. Przynosi wgląd w jej przeszłość, wskazuje najważniejsze obszary badawcze i perspektywy rozwoju. Zadowoli osoby szukające zarówno refleksji teoretycznej, jak i inspirujących case studies. Od wielu lat nie ukazała się w Polsce praca poświęcona komparatystyce o tak przeglądowym charakterze. Z recenzji dr hab. Emilii Kledzik Książka niewątpliwie stanie się ważnym punktem odniesienia dla badaczy i badaczek komparatystyki w Polsce. Można ją potraktować jako swoisty raport ze stanu badań porównawczych, bardzo ciekawy i pouczający. Zawarte w niej artykuły tworzą urozmaiconą, skomplikowaną, wielowątkową komparatystyczną opowieść. Z recenzji dr. hab. Macieja Junkierta, prof. UAM KAROLINA GÓRNIAK-PRASNAL Dr nauk humanistycznych, literaturoznawczyni, komparatystka, redaktorka. Adiunktka w Katedrze Komparatystyki Literackiej na Wydziale Polonistyki UJ i członkini redakcji czasopisma „Wielogłos”. Autorka dwóch monografii: Otwieranie wszechświata. Polska powojenna awangarda poetycka: Tymoteusz Karpowicz i Krystyna Miłobędzka (2022) oraz Dwudziestowieczna poezja polska w kontekście anglo-amerykańskiego modernizmu. Słoje zadrzewne Tymoteusza Karpowicza i The Pisan Cantos Ezry Pounda (2016). Interesuje się XX- i XXI-wieczną poezją polsko- i anglojęzyczną, historią modernizmu i awangardy oraz intermedialnością. JAKUB CZERNIK Adiunkt w Katedrze Komparatystyki Literackiej Wydziału Polonistyki UJ, członek redakcji czasopisma „Wielogłos”. Visiting Professor w University of Rochester w latach 2018 i 2022. Tłumacz m.in. monografii autorstwa Isaiaha Berlina Idee polityczne w epoce romantyzmu. Ich rozwój i wpływ na myśl współczesną (2015). Zajmuje się komparatystyką literacką, współczesną anglojęzyczną literaturą światową, literaturą postkolonialną, badaniami nad przekładem i recepcją, historią idei. Autor monografii Między indywidualizmem a kolektywizmem. Jednostka i zbiorowość w literaturze romantycznej (2014) oraz rozdziałów w publikacjach wieloautorskich i artykułów w czasopismach. Niniejsza publikacja została sfinansowana ze środków Wydziału Polonistyki w ramach Programu Strategicznego Inicjatywa Doskonałości w Uniwersytecie Jagiellońskim
Monografia Łukasza Tischnera pokazuje, jak literatura polska XX i XXI wieku odpowiadała na niepokoje związane z „odczarowaniem”: kryzysem tradycyjnych światopoglądów religijnych oraz dominacją naturalistycznej wizji człowieka i wszechświata. Patronuje jej Charles Taylor, autor monumentalnego studium A Secular Age. Tytułowe „otchłań” i „blask” wyznaczają dwa bieguny relacji ze światem – przerażenia i głębokiej z nim jedności. Owe metafory mają chronić przed łatwą racjonalizacją lub konfesyjnymi etykietkami – prowadzą w głąb cieleśnie odczutej wizji siebie i świata. Bohaterami książki są najważniejsi pisarze ostatniego stulecia, między innymi Stanisław Barańczak, Witold Gombrowicz, Stanisław Lem, Czesław Miłosz, Józef Wittlin i Adam Zagajewski. W tym różnorodnym gronie znajdują się ludzie religijni, sceptyczni i odrzucający jakikolwiek światopogląd teistyczny. Mimo wspomnianych różnic łączy ich doświadczenie „otchłani”, które uniemożliwiało zyskanie poczucia ufnego pojednania ze światem jako przestrzenią sensu lub czyniło je nietrwałym. Łukasz Tischner należy do najwybitniejszych badaczy współczesnej literatury uwzględniających jej wymiary etyczne i religijne. Waga jego nowej książki wydaje się podwójna. Po pierwsze, jest znakomitą prezentacją i podsumowaniem jego drogi badawczej. Swoje studia prowadzi on w postawie krytycznej wobec „duchowej lobotomii” kultury świeckiej, lecz z jednoczesnym głębokim rozumieniem, na czym ta świeckość polega. Ale warto też zwrócić uwagę na jeszcze inny rodzaj wagi tej książki. Ta znakomita antropologia religijnego wymiaru literatury nie byłaby możliwa bez mistrzowskiego poziomu sztuki interpretacji. Monografia Łukasza Tischnera będzie znaczącym wydarzeniem na polu publikacji naukowych nie tylko w dziedzinie literaturoznawstwa, ale także w przestrzeni szeroko rozumianych badań nad współczesną kulturą. Prof. dr hab. Andrzej Tyszczyk Książka prezentuje wyniki wieloletnich badań Łukasza Tischnera, których szeroki zakres dałoby się określić jako problemy związków literatury i religii/etyki. Objętościowo imponująca, nie jest jednak rozwlekła, nie nuży, wręcz przeciwnie: w każdym rozdziale pojawia się kolejny istotny wątek i nowy, często niespodziewany wcześniej aspekt zagadnienia. Monografia ta ma szansę stać się pozycją bardzo ważną dla przyszłych badaczy relacji literatury i religii, a także dla wszystkich komparatystów. Ze względu na walory poznawcze i przystępny styl Autora proponowane interpretacje dzieł Wittlina, Miłosza, Zagajewskiego, Gombrowicza i Lema będą też inspirujące dla osób zajmujących się dziełami tych twórców. Otchłań i blask stanie się zapewne lekturą o zasięgu wykraczającym poza wąskie grono specjalistów. Dr hab. prof. UAM Katarzyna Szewczyk-Haake Łukasz Tischner, dr hab., prof. UJ, ur. 1968, historyk literatury, publicysta, redaktor naczelny „Kontekstów Kultury”, kierownik Katedry Historii Literatury Polskiej XX Wieku na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego. Opublikował dwie książki o Czesławie Miłoszu: Sekrety manichejskich trucizn. Miłosz wobec zła (Znak, 2001; jej poszerzona wersja anglojęzyczna to: Miłosz and the Problem of Evil, Northwestern University Press, 2015) i Miłosz w krainie odczarowanej (słowo/obraz terytoria, 2011), oraz jedną o Witoldzie Gombrowiczu: Gombrowicza milczenie o Bogu (Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2013). Był kierownikiem międzynarodowego grantu dotyczącego związków literatury (zwłaszcza polskiej) i religii, którego owocem jest dwutomowa monografia Literatura a religia – wyzwania epoki świeckiej (Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2020). W swych badaniach, inspirowanych myślą Charlesa Taylora, skupia się na tym, co łączy literaturę z filozofią i religią. Chętnie powraca do ulubionych pisarzy: Miłosza, Gombrowicza i Wittlina. Niniejsza publikacja została sfinansowana ze środków Wydziału Polonistyki w ramach Programu Strategicznego Inicjatywa Doskonałości w Uniwersytecie Jagiellońskim
Książka Chrisa Stokela-Walkera jest właśnie o tym, o czym mówi jej tytuł: jak AI zjada świat. Możliwe, że już to zrobiła. Jeśli jednak nie chcemy, żeby przeżuła nas wszystkich – i wypluła połamanych, pobitych i zmaltretowanych – musimy działać. I tak trzeba odczytywać przesłanie tej książki – jako uzasadnione, umotywowane i udokumentowane wezwanie do podjęcia dyskusji na temat roli sztucznej inteligencji we współczesnym świecie, niesionych przez nią korzyści i możliwych, bardzo realnych zagrożeń, wezwanie do świadomego uczestniczenia w tej wielkiej rewolucji XXI wieku. W krótkich, konkretnych i zwartych rozdziałach autor kreśli rys historyczny, przywołuje kluczowe postaci z przeszłości, wprowadza na scenę bohaterów teraźniejszości, ale oddaje też głos zwykłym ludziom, którzy weszli w interakcję z AI i odczuli na własnej skórze, czym jest już teraz i czym może stać się w najbliższej przyszłości. Wszystkie te liczne, celnie dobrane i ciekawe przykłady znakomicie pokazują różne aspekty rozwoju AI i skłaniają do refleksji: Jaki będzie świat jutra? Jak się w nim odnajdą ludzie? Jakie zmiany zajdą na wielu płaszczyznach codziennego życia? Z książki wynika wiele różnych wniosków, ale jeden jest uderzający. To nie jest odległe jutro. To już się dzieje. To jutro jest już dzisiaj. Chris Stokel-Walker to brytyjski dziennikarz, którego artykuły regularnie ukazują się w magazynach „The New York Times”, „The Washington Post”, „Wired”, „The Economist”, „Newsweek” oraz „New Scientist”. W centrum jego zainteresowań znajduje się między innymi wpływ sztucznej inteligencji na społeczeństwo, kulturę i media. W swoich artykułach analizuje on, jak rozwój narzędzi opartych na AI – takich jak chatboty, generatywne modele językowe czy algorytmy rekomendacji – zmienia nasze codzienne życie i sposób, w jaki korzystamy z Internetu.
Książka jest pierwszym w Polsce tego typu przewodnikiem biobibliograficznym zawierającym ponad 80 biogramów prekursorek i pionierek edukacji międzykulturowej, z wybranymi wątkami ich historii, przykładami dorobku oraz współczesnych form upamiętnienia ich dziedzictwa. Biogramy zostały opatrzone odesłaniami do publikacji poszczególnych postaci oraz opracowań na ich temat i dzieł kultury popularnej. (...)Publikacja nie tylko uzupełnia lukę w literaturze naukowej, prezentując nieznane historie kobiet działających w zróżnicowanych kulturowo środowiskach, lecz także stanowi wartościową inspirację do dalszych badań nad historią pedagogiki międzykulturowej.
Autorka zachęca do świadomego rozwijania relacji i pracy nad sobą, aby nie ulegać iluzjom i lepiej rozumieć partnera. Książka łączy teorię psychologiczną z praktycznymi wskazówkami, pokazując, jak troska, wzajemne zrozumienie i kultywowanie miłości mogą prowadzić do szczęśliwego i trwałego związku.
Tytułowe "figury zmiany" to wyobrażenia, które pojawiają się w literaturze i kulturze szeroko rozumianego modernizmu i są ściśle związane z doświadczeniami Europy Środkowo-Wschodniej. Stanowią także rodzaj wglądu w przestrzeń i strukturę kulturowego imaginarium kształtującego się dynamicznie pod wpływem przemian niesionych przez nowoczesność. Autorzy swoją uwagę kierują szczególnie na literackie wyobrażenia odznaczające się wyrazistością i jakąś trwałością, które integralnie łączą się z przestrzenią Europy Środkowo-Wschodniej w okresie modernizacyjnych przemian 1864-1939. Jest to próba zrekonstruowania repertuaru wspólnych i ważnych dla tego obszaru wyobrażeń (na temat postaci, narracji, wydarzeń itp., fikcyjnych i faktycznych) oraz związanych z tymi manifestacjami znaczeń.The Modernist Imaginarium of Central and Eastern Europe. The Figures of ChangeThe title 'figures of change' are images that appear widely in literature and culture of Modernism in its broad sense and are closely related to the experience of Central and Eastern Europe. They are also a kind of insight into the space and structure of the cultural imaginarium developing dynamically under the influence of changes brought by modernity. The authors direct their attention particularly on literary ideas characterized by clarity and some durability that are strongly connected to the space of Central and Eastern Europe during the period of modernization changes in 1864-1939. It is an attempt to reconstruct the repertoire of common and important ideas for this area (about characters, narratives, events, etc., fictional and factual) and the meanings associated with these manifestations.
Miłość, uzdrawiająca chorą Rzecz Pospolitą, jest miłością kosmiczną. Rzeczpospolita okazuje się zaś mikrokosmosem, którym dla tradycji platońsko-arystotelejskiej była zarówno wspólnota polityczna, jak i dusza człowieka. Jest więc jako wspólnota pierwsza miejscem, w którym może i powinno zachodzić odwzorowanie ładu natury, osiągane poprzez dążenie do jego pierwszej zasady, czyli dobra.Odmienność Rzeczypospolitej od Zachodu Europy objawiła się z całą mocą w wieku XVII; wtedy też dobiegł końca proces rozpadu ładu organicznego, w którego miejsce pojawił się system westfalski i tworzące go suwerenne państwa terytorialne. Rzeczpospolita szlachecka nigdy nie była jego częścią. Zwyciężyła w niej wiara, że nadrzędnym celem nie jest samozachowanie, ale zapewnienie wolności, koniecznej do dyskusji o tym, co sprawiedliwe do praktyki skierowanej na dobro.Szlachecka wspólnota powstała przeciw historii. Ustanowiła wielką tradycję oporu, czyli walki z tyranią, którą podtrzymywały powstania wszystkich kolejnych stuleci. ***Jakub Wolak (1995) filozof, adiunkt w Instytucie Filozofii i Socjologii PAN. Redaktor kwartalnika Kronos, sekretarz redakcji Archiwum Historii Filozofii i Myśli Społecznej. Współautor edycji Oblicza utrapionej i cierpiącej Rzeczy Pospolitej Jana Dymitra Solikowskiego (Warszawa 2025), tłumacz Miejsc Etrusków D.H. Lawrencea (Warszawa 2023).
Pakiet: Tajemnice zaginionych miast Ameryki Południowej / Tajemnice zaginionych lądów Pacyfiku i Oceanu Indyjskiego DWIE KSIĄŻKI Z SERII TAJEMNICE ZAGINIONYCH MIAST I LĄDÓW NIEZALEŻNEGO ARCHEOLOGA I PODRÓŻNIKA, JEDNEGO Z NAJSŁAWNIEJSZYCH OBOK ERICHA VON DNIKENA I GRAHAMA HANCOCKA KONTROWERSYJNYCH BADACZY HISTORII LUDZKOŚCI TERAZ W PAKIECIE W SUPERCENIE! TAJEMNICE ZAGINIONYCH MIAST AMERYKI POŁUDNIOWEJDzieła nieznanej preinkaskiej cywilizacji sprzed tysięcy lat: kim byli ich budowniczowie?Słynny badacz rzuca wyzwanie tradycyjnej nauce i nowe światło na historię kontynentu odwiecznych zagadek.Miasto na dnie jeziora Titicaca, zatopiona świątynia w Tiahuanaco, Świątynia Słońca w Ollantaytambo, gigantyczne budowle Puma Punku Kim byli budowniczowie monumentalnych megalitów, których wielkość przewyższała konstrukcje Egipcjan, Sumerów i Inków?David Hatcher Childress wędruje przez Peru, Boliwię, Ekwador, Chile, Kolumbię, Brazylię, Argentynę i Paragwaj, odkrywając ślady wysoko rozwiniętej kultury, która istniała tysiące lat przed powstaniem imperiów Inków, Majów i Azteków.Ameryka Południowa z punktu widzenia prehistorii jest najbardziej zagadkowym obszarem świata, do tego najbardziej obok Afryki niezbadanym. Childress przemierza cały kontynent w poszukiwaniu odpowiedzi na pytania: Czy Tiahuanaco zostało zbudowane 15 000 lat p.n.e. i było centrum ostatniej cywilizacji przed potopem? Jak potężne musiało być trzęsienie ziemi, które rozrzuciło 300-tonowe głazy w Puma Punku jak małe kostki do gry? Kto i w jaki sposób wykuł na pustyni Nazca słynne gigantyczne wizerunki zwierząt, widoczne tylko z lotu ptaka? Kiedy powstało olbrzymie miasto odkryte na dnie jeziora Titicaca i jak uległo zatopieniu? Dlaczego megalityczny mur fortecy Sacsayhuaman było odporny przez tysiące lat na straszliwe trzęsienia ziemi?Childress twierdzi, że wyjaśnienie może być tylko jedno: tak nieprawdopodobne osiągnięcia techniki były dziełem zniszczonej po potopie cywilizacji, starszej od wszystkich cywilizacji Bliskiego Wschodu i Indii. TAJEMNICE ZAGINIONYCH LĄDÓW PACYFIKU I OCEANU INDYJSKIEGONieznana cywilizacja legendarnego kontynentu Lemurii i Mu.Kim byli mieszkańcy gigantycznej wyspy? Czy ślady ich kultury przetrwały do naszych czasów?W mitach, legendach i religiach z całego świata znajdujemy dowody na istnienie w zamierzchłej przeszłości wspaniałych cywilizacji, które uległy zagładzie na skutek globalnych kataklizmów lub wewnętrznych konfliktów. Najstarszą i najbardziej enigmatyczną z nich jest cywilizacja Oceanu Indyjskiego i Pacyfiku, zagadkowa kraina zwana Lemurią, Pacyfiką lub Mu. Dlaczego ten kontynent przestał istnieć?David Hatcher Childress tropi pozostałości tajemniczych budowli i megalitów na wyspach Oceanu Indyjskiego, Pacyfiku, Australii i Nowej Zelandii, starając się odpowiedzieć na pytania: Kto zbudował Nan Madol na maleńkiej wysepce Pohnpei na Pacyfiku, miasto z tysięcy bazaltowych bloków, o wadze często ponad 20 ton? Jak powstały na Markizach ułożone z idealnie dopasowanych olbrzymich kamieni platformy marae o długości sięgającej setek metrów? Skąd przybyli twórcy tysięcy olbrzymich (o wadze do 80 ton) posągów moai na Wyspie Wielkanocnej i na Hawajach? Czy budowniczowie piramid i starożytnych megalitów w Australii, Nowej Zelandii i na wyspie Rarotonga w Polinezji pochodzili z Lemurii? Przed kim miały bronić potężne mury mikronezyjskiej wyspy Kosrae?Wędrówka Childressa od Seszeli przez Fidżi do Hawajów przynosi zaskakujące fakty i zdjęcia oraz nowe dowody na istnienie zaginionego kontynentu.
Dzieci migranckie w przestrzeni szkolnej. Doświadczenia Polski i wybranych krajów Unii Europejskiej to niezwykle ważne, wręcz unikatowe, źródło wiedzy o sytuacji dzieci migranckich w polskim systemie edukacyjnym. Nigdy wcześniej nasz kraj nie doświadczał tego rodzaju sytuacji, dlatego ani rządzący, ani kadra nauczycielska czy pedagogiczna nie byli przygotowani na problemy, których przybywało wraz z rosnącą liczbą migrantów i migrantek osiedlających się w różnych częściach Polski. Potrzeba badań naukowych w tym zakresie była i jest w związku z tym ogromna. Książka nie tylko dostarcza wyjątkowej, pogłębionej wiedzy o uwarunkowaniach postrzegania polskiej szkoły przez cudzoziemskie dzieci oraz o najważniejszych problemach edukacji międzykulturowej z perspektywy profesjonalistów, ale także zawiera wiele wskazówek praktycznych, gotowych do wprowadzenia "od zaraz".Publikacja oferuje szczegółową analizę na temat funkcjonowania dzieci cudzoziemskich w polskich (i europejskich) szkołach, pokazując zarówno perspektywę dziecka-ucznia, jak i nauczyciela-profesjonalisty oraz asystenta kulturowego. Dostarcza wskazówek i zaleceń (szczegółowych i bardziej ogólnych) dotyczących możliwości wprowadzenia zmian w szkole, by uczynić ją bardziej przyjazną. W książce jest również mowa o konieczności prowadzenia systematycznych badań i monitorowania szkół, bo pomoc uczniom i uczennicom cudzoziemskim nadal i stale wymaga reorganizacji i doskonalenia pomimo podejmowanych w tym kierunku wielu działań. Dr hab. Maria Zielińska, prof. Uniwersytetu ZielonogórskiegoKsiążka dofinansowana w ramach projektu CHILD-UP Children Hybrid Integration: Learning Dialogue as a Way of Upgrading Policies of Participation finansowanego przez Komisję Europejską (nr umowy 822400) w ramach programu Horyzont 2020 licencja (CC-BY-NC-ND) 4.0
Przełomowy poradnik o stanach zapalnych, które po cichu niszczą nas od środkaWzdęcia, osłabienie, niepokój i słaby nastrój są częścią naszej codzienności. Mało kto wie, że ich przyczyną mogą być przewlekłe stany zapalne organizmu. Jeśli męczą cię: przybieranie na wadze, problemy skórne, bóle głowy czy choroby takie jak cukrzyca i niedoczynność tarczycy, ta książka jest dla ciebie.Dietetyczka Sandra Moino pokaże ci, jak dzięki odpowiedniemu planowi żywieniowemu, właściwym nawykom oraz zarządzaniu emocjami można odzyskać zdrowie i energię. Z pomocą tego poradnika poznasz sposoby na identyfikowanie zapaleń we własnym ciele i radzenie sobie z nimi. Ponadto znajdziesz tu też kompletne menu z prostymi, smacznymi przepisami, które nie nadwyrężają twojego organizmu, a wręcz mu służą.Nie czekaj - odkryj, jak pokonać przewlekłe stany zapalne i odzyskać kontrolę nad swoim zdrowiem.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
