W niniejszej publikacji przyjmujemy, że wiedza o socjalizacji ma oczywisty walor, specyficzny dla myślenia i działania pedagogicznego. Wspólnym obszarem zainteresowań teorii i praktyki w obrębie wiedzy o procesach edukacyjnych (wychowawczych) oraz teorii socjalizacji jest optymalny rozwój osobowości jednostki ludzkiej, we wzajemnej zależności ze środowiskiem społeczno-kulturowym.
Pedagogiczna perspektywa interpretacyjna towarzysząca analizie problematyki socjalizacji zakłada analizę różnych wymiarów socjalizacji pod kątem ich wagi i przydatności dla pedagogiki. Taki punkt widzenia umożliwia: (1) wyłonienie i zaakcentowanie wątków, które w obszarze studiów nad socjalizacją mają znaczenie dla badań nad wychowaniem oraz stanowią źródło problemów badawczych, pojęć, kategorii i kontekstów interpretacyjnych ważnych dla analizy procesów wychowania, oraz (2) interpretację treści, mechanizmów, obszarów i uwarunkowań procesów socjalizacji pod kątem ich potencjalnej waloryzacji, zakładającej możliwość zróżnicowanej koncepcyjnie ingerencji pedagogicznej.
W publikacji proponujemy analizę czterech wymiarów socjalizacji, które odnoszą się w różnym stopniu do dwóch podstawowych, pozostających ze sobą w ambiwalentnej relacji kontekstów tego procesu: społecznego i indywidualnego.
Rozdział 1 Socjalizacja w perspektywie studiów antropologicznych jest poświęcony opracowaniu problematyki socjalizacji z uwzględnieniem perspektywy antropologicznej. Socjalizacja jest w tym kontekście rozpatrywana jako obszar, na którym krzyżują się, z jednej strony, zainteresowania badawcze antropologii filozoficznej oraz licznych antropologii szczegółowych, z drugiej zaś pedagogiki jako nauki poszukującej odpowiedzi na pytania stawiane w związku z indywidualnym i społecznym funkcjonowaniem człowieka. Rozważania otwiera omówienie znaczenia kluczowych dla podjętej problematyki terminów: socjalizacja i antropologia. Strukturę właściwej analizy tworzą pary kategorii mających znaczenie z punktu widzenia studiów antropologicznych, które zarazem można uznać za relewantne pedagogicznie i wzbogacające refleksję nad zagadnieniem socjalizacji. Opracowaniu podlegają cztery pary kategorii: tożsamość indywidualna i tożsamość społeczna; autonomia i podporządkowanie; jedność i zróżnicowanie; obecność i nieobecność. Antropologiczny punkt widzenia na problematykę socjalizacji stawia w nowym świetle nie tylko kwestie traktowane jako klasycznie pedagogiczne, ale również otwiera pole do analizy zagadnień dotąd nieobecnych lub słabo obecnych w literaturze przedmiotu. Rozważania dopełnia określenie relacji, w jakiej pozostają wobec siebie kategorie z pary oraz przedmiotowych i dyscyplinarnych powiązań między antropologią i pedagogiką.
Rozdział 2 Biograficzny wymiar socjalizacji, łączący w swych interpretacjach jednostkowy i społeczny charakter socjalizacji, dotyczy jej wymiaru biograficznego. Celem rozważań jest odniesienie go do podstawowych obszarów działania i myślenia pedagogicznego zorientowanych na kategorię interweniowania w procesy socjalizacyjne. Rozdział zawiera treści dotyczące interpretacji pojęcia biografii osadzone w perspektywie interdyscyplinarnej, z wykorzystaniem kategorii niezbędnych do wielokontekstowej analizy socjalizacji w wymiarze biograficznym, oraz odwołania do zaplecza teoretycznego wyznaczającego podstawowe rozstrzygnięcia w zakresie podjętej analizy. Treści rozdziału obejmują także opis typologii faz procesu socjalizacji odniesionych do poszczególnych etapów cyklu życia oraz podstawową dla całego tekstu problematykę interwencji w procesy socjalizacji, interpretowaną z punktu widzenia pedagogiki, jej zróżnicowania koncepcyjnego i subdyscyplinarnego oraz jej podstawowych przesłanek teoretycznych i metodycznych.
Rozważania w rozdziale 3 Społeczny i instytucjonalny wymiar socjalizacji zainicjowano egzemplifikacjami zakłóconego przebiegu społecznego rozwoju istot ludzkich, co pozwoliło na ukazanie wagi oddziaływań, które ujęte zostały dalej jako socjalizacyjne. Prześledzono także relację między czynnikami biologicznymi i społecznymi w toku stawania się przez człowieka istotą społeczną. Zwrócono tu szczególną uwagę na procesy przyjmowania przez człowieka wartości oraz norm, które umożliwiają tworzenie konkretnych wzorów zachowań, w tym odnoszących się do sposobu realizacji ról społecznych. Procesy te stanowią najczęstsze składowe decydujące o zakwalifikowaniu zjawiska jako powiązanego z socjalizacją. Jej społeczne i instytucjonalne interpretacje, charakterystyka płaszczyzn, a w dalszej kolejności także strukturalnego modelu warunków socjalizacji, jej faz oraz ambiwalentnego charakteru znalazły wyraz w dalszych częściach rozdziału. Zawiera on także analizę teorii socjologicznych, w ramach których omówiono znaczenie procesu socjalizacji dla rozwoju indywidualnego oraz społecznego. Nie mniej istotne dla przyjętego w tym rozdziale kierunku analiz okazało się omówienie przestrzeni, w których umiejscawia się procesy socjalizacyjne. Na potrzeby tekstu szczegółowo zanalizowane zostały praktyki socjalizacyjne podejmowane w rodzinie, grupie rówieśniczej i szkole, przez media, w grupie wyznaniowej i środowisku pracy.
W rozdziale 4, ostatnim, zatytułowanym Socjalizacja w wymiarze kulturowym, przyjęto jako wstępne założenie antropologii kulturowej o nierozerwalnym związku socjalizacji z kulturą. W celu sprecyzowania znaczenia pojęciowego socjalizacji i kultury dokonano eksplikacji tych terminów. Podjęto próbę analitycznego określenia uwarunkowań socjalizacji i związanego z nią procesu kształtowania tożsamości, przedstawiono analizę współczesnych interpretacji pojęć socjalizacji i tożsamości oraz wskazano na adekwatność ich odniesień do struktur osobowych. Wyróżniono dwie fazy socjalizacji: pierwotną i wtórną, oraz zbieżne z nimi aspekty tożsamości. Analizując proces transmisji kulturowej, wskazano rolę narracji kulturowych, które są znaczące z punktu widzenia pedagogiki, a – zapisane w języku – kształtują m.in. środowisko rodzinne i regulują stosunki międzyludzkie. Rozdział zawiera także analizę nowego, wielokulturowego i międzykulturowego spojrzenia na socjalizację oraz charakterystykę człowieka pogranicza, znajdującego się w przestrzeni socjalizacji i wychowania.
NIEZWYKŁA HISTORIA POLOWAŃ NA CZAROWNICE W ŚREDNIOWIECZNEJ EUROPIEW ciągu trzech stuleci życie straciło kilkadziesiąt tysięcy osób oskarżonych o czary. Polowaniami na czarownice zajmowali się inkwizytorzy i władze świeckie. Wielu sędziów, wydając wyroki skazujące, sugerowało się katolickim traktatem na temat czarownictwa, spisanym przez dominikańskiego inkwizytora Heinricha Kramera, zatytułowanym Młot na czarownice, który stanowił kompendium ówczesnej wiedzy z dziedziny demonologii i czarownictwa. W średniowieczu i wczesnym okresie nowożytnym strach przed czarną magią wpisywał się w bolączki życia codziennego. Za głód, choroby oraz wiele innych nieszczęść obwiniano osoby, które podejrzewano o uprawianie czarów i konszachty z diabłem.Dieter Breuers zaprasza na fascynującą podróż przez stulecia zabobonu, histerycznego lęku i wiary we władzę szatana, kiedy oskarżyć o czary można było każdego - kobiety, dzieci i mężczyzn, żebraków i szlachetnie urodzonych, uczonych i niepiśmiennych. Przeważnie odbywało się to w wyniku nieszczęśliwych zbiegów okoliczności lub pomówień ze strony nieżyczliwych. Czasem wystarczyło być piękną kobietą, upośledzonym dzieckiem, znachorką czy niewdzięcznym sługą żeby zostać sługą szatana.
Książka dotyczy kryzysu wartości, jaki nurtuje nasze społeczeństwo od wielu lat. Powszechne odrzucenie autorytetu, przybierając nieraz dramatyczne formy, jest jednym z istotnych znamion tego kryzysu. Ale czy tak naprawdę Polacy odrzucają autorytet? Czy nie ożywia ich tęsknota za nim i swoisty „głód wartości”? Czy nie chcieliby odbudowy autorytetu i stojącego za nim ładu moralnego? Czy potrafią żyć „poza autorytetem”?
Autor podaje naukowe dowody na to, że rzeczywistość to gigantyczny hologram, trójwymiarowy obraz stworzony przez ludzki mózg.Dowiesz się, że sygnały wzrokowe odczytywane przez mózg są hologramami, a wspomnienia nie mają jednego umiejscowienia. Tworzą one holograficzną siatkę zgodnie z założeniami interferencji i przenikania się fal elektrycznych. Te odkrycia potwierdzają nieograniczone umiejętność mózgu do przejęcia różnych funkcji w momencie uszkodzenia jednego z jego obszarów. Holograficzny model mózgu wyjaśnia również zdolność do fizycznego odczuwania zjawisk poza fizycznymi granicami ciała, na przykład, odczuwanie bólów fantomowych po amputacji kończyn.
Publikacja aktualizuje stan badań, definiuje kierunki badań komunikologicznych i przybliża różne tradycje, metodologie i perspektywy badawcze wykorzystywane w komunikologii. Walorem tomu jest prezentacja różnych rozwiązań metodologicznych i odmiennych perspektyw badawczych. Jest to lekcja nowoczesnego opisu zjawisk werbalnych i wizualno-werbalnych służących budowaniu relacji interpersonalnych, czyli komunikacji międzyludzkiej.
Autorami większości tekstów są uznane autorytety, które z racji jubileuszu podzieliły się swoimi dokonaniami z Aloszą Awdiejewem. Zaprezentowane analizy mają charakter innowacyjny, dotyczą zjawisk aktualnych, mających istotny wpływ na rozwój nauki, teorii i praktyki komunikacji. Monografia nie tylko rejestruje kierunki badań, lecz także wskazuje je młodym, początkującym badaczom. W znacznym stopniu poszerza zakres dociekań.
Zwrócono uwagę na istotę najnowszych badań poświęconych werbalizacji obrazu, pokazano, jak naukowo omawiać przekaz polityczny. Odwołano się także do rzadko już uwzględnianej tradycji retorycznej badań. Tom stanowi też specyficzne przypomnienie, jak wyglądał kiedyś dialog naukowy, jak ważne było dochodzenie do prawdy naukowej poprzez dyskusję, wymianę poglądów. Przypomni on wielu, że uniwersyteckość nie ma nic wspólnego z korporacyjnością.
Z recenzji prof. dr hab. Elizy Grzelak
Wielka tradycja Sorbony ucieleśnia się moim zdaniem w osobie Georges'a Canguilhema, następcy Gastona Bachelarda jako dyrektora Instytutu historii nauki i techniki uniwersytetu w Paryżu. Za granicą Francji i być może też w swoim kraju pozostaje wśród powojennych klasyków do czytania najbardziej niedoceniany. [] W moich oczach Georges Canguilhem jest jednym z najważniejszych historyków nauki, których wydała Europa. Charakterystyczna dla jego badań mieszanka oryginalności i precyzji była czymś unikalnym. Ogromnie mnie cieszyła znajomość z epistemologiem, wielkim naukowcem, a jednocześnie człowiekiem prawym, pełnym uczciwości i szlachetności, odważnym członkiem Ruchu Oporu.Wolf LepeniesQu'est-ce qu'un intellectuel europen?, s. 17Biofilozofia rozwijana przez Georges'a Canguilhema pozostaje koncepcją szerzej nieznaną, a jej autor pojawia się raczej na marginesie, gdy mowa jest o innych filozofach francuskich. Bez wątpienia znajomość poglądów Canguilhema wyjaśnia wiele zjawisk w powojennej historii intelektualnej we Francji. Jednakże i bez tego kontekstu oryginalne filozoficzne dokonania Canguilhema posiadają niezwykłą wręcz aktualność w dobie posthumanizmu, transhumanizmu i potrzeby stworzenia filozofii techniki. W tej książce staram się zrekonstruować te elementy Canguilhemowskiej koncepcji, które posłużą mi do odpowiedzi na pytanie: na czym polega i przez co jest umożliwiony rozwój nauki?
Katarzyna de Lazari-Radek przeprowadza współczesną obronę hedonizmu, biorąc pod uwagę argumenty filozoficzne, neuronaukowe i psychologiczne. Stawia śmiałą tezę, że przyjemność to stan mentalny, który sam w sobie jest „godny pożądania”. Porusza zagadnienia: dobrostanu, szczęścia, dobrego życia, wartości i perfekcjonizmu. Podejmuje też polemikę z takimi filozofami, jak Robert Nozick, Gilbert Ryle i Fred Feldman.
Życie człowieka może być dobre na wiele sposobów. Można być wybitną pianistką, której chcą słuchać ludzie na całym świecie, najlepszym kucharzem, który dostał kolejną gwiazdkę Michelin, podziwianą pięknością, której pożąda wielu mężczyzn. Czy jest coś wspólnego tym różnym drogom dobrego życia, co pozwala nam dokonać pozytywnej oceny, nawet jeśli jest ona ograniczona tylko do pewnego jego aspektu? Kiedy możemy powiedzieć o naszym własnym życiu, że jest dobre? Co jest naszym dobrostanem i w jaki sposób mamy go realizować w naszym życiu? Będę bronić tezy, że tym, co dla nas ostatecznie dobre, jest przyjemność rozumiana jako godny pożądania stan świadomości.
Fragment książki Godny pożądania stan świadomości
Serię zapoczątkowało wydanie książki Kim jest człowiek? Abrahama J. Heschela (2014) w tłumaczeniu Katarzyny Wojtkowskiej, inicjatorki serii.
W roku 2017 ukazały się Moje poszukiwania absolutów Paula Tillicha, Dlaczego kochamy? Harry’ego Frankfurta, W mroku uczonej niewiedzy Karola Tarnowskiego, Sens życia i jego znaczenie Susan Wolf, Lustereczko, powiedz przecie... Simona Blackburna, Status moralny. Obowiązki wobec osób i innych istot żywych Mary Anne Warren oraz Śmierć i życie po śmierci. Kiedy umrę, ludzkość będzie trwać Samuela Schefflera oraz Prawda i życie. Dlaczego prawda jest ważna Michaela Patricka Lyncha.
W przygotowaniu książka autorstwa Alasdaira MacIntyre’a.
„Seria Kim Jest Człowiek? Jest płaszczyzną rozmowy, do której zapraszamy uczonych i myślicieli, przedstawicieli różnych środowisk, a także wszystkich, dla których kluczowe jest pytanie o człowieka”.
Katarzyna Wojtkowska
Oto 120 poruszających memów Marty Frej, które dotykają ważnych i aktualnych problemów społecznych, skłaniają do refleksji i odsłaniają trudną prawdę o polskiej rzeczywistości.Siebie i swoje poglądy można wyrażać na wiele sposobów, jednak tym, co do współczesnego człowieka przemawia najbardziej, jest obraz. Marta Frej, polska malarka, ilustratorka i animatorka kulturalna, opisuje dzisiejszą rzeczywistość i swój stosunek do niej za pomocą memów. W tych obrazach z błyskotliwymi, celnymi podpisami porusza wiele trudnych tematów dotyczących m.in. praw kobiet, feminizmu, nietolerancji wobec mniejszości seksualnych, ekspansji Kościoła katolickiego w życiu publicznym, wykluczenia, stereotypów Jej profil na Facebooku obserwuje ponad 200 tysięcy osób, a memy z prawdziwymi do bólu hasłami zna pewnie cała Polska.
Pytanie Co, jeśli kieruje naszym życiem i motywuje ludzi do działania. Co, jeślizabrało nas na Księżyc i do świata cząstek elementarnych. Co, jeśli doprowadziłonas również do ludobójstwa i katastrofy gospodarczej.Roland Paulsen, profesor socjologii odpowiada na wiele trudnych pytań, którezadają sobie niemal wszyscy na świecie:Co, jeśli zrobimy za mało, by opanować COVID-19? Co, jeżeli zrobimy za dużo?Co, jeśli świat pogrąży się w kryzysie gospodarczym? Co, jeżeli nie wiem, żemam wirusa i przypadkiem przekażę chorobę moim najbliższym?Do tych pytań dochodzą kolejne, które zadajemy sobie każdego dnia:Co, jeśli zostawiłam włączone żelazko i mój dom spłonie? Co, jeśli wybrałamniewłaściwego partnera? Co, jeśli stracę pracę?Zadając pytanie, co, jeśli, nasz mózg kalkuluje ryzyko, wyobrażając sobie rzeczy,które mogą się przydarzyć, ale według autora nie jesteśmy obecnie przystosowanido życia w takiej niepewności. W ciągu ostatniej dekady liczba ludzi z depresjąwzrosła na całym świecie o 20 procent, a depresja jest niechlubnym numerem jedenna liście przyczyn słabego zdrowia ludzkości.Nie zawsze tak było. Co się zmieniło? Teoretycznie sytuacja finansowa globalniecały czas się poprawia, podobnie jak warunki życia. Jednak poziom lęku stalewzrasta i ludzie nieustannie zadają sobie pytania: co, jeśli.Książka Rolanda Paulsena jest porywająca to nie tylko spojrzenie na kulturową ihistoryczną ewolucję lęku, ale także wezwanie do działania, by walczyć zespołeczną epidemią.Roland Paulsen (ur. 1981) jest szwedzkim profesorem socjologii. Wykłada naUniwersytecie w Lund. Jest autorem kilku książek. Napisał m.in. Empty Labor (Pustapraca), gdzie wyjaśnia dlaczego jedni pracują mniej, po podczas gdy inni cierpią zpowodu stresu i nadmiaru pracy. Regularnie pisuje artykuły do szwedzkiej prasy.
Synagoga szatana to książka o początkach czarnoksięstwa, psychologii czarownicy, sabatach i czarnych mszach. Przybyszewski opisuje uosobienie, zwyczaje i wyjątkowość pierwszych czarownic. Uważa, że szatan był przed Bogiem, zło jest pierwotne, a jego źródłem jest ból i cierpienie.Publikacja zawiera szczegółowe opisy obrzędów, a niektóre powodują gęsią skórkę u czytelnika.Książka jest wznowieniem na podstawie oryginału z 1902 roku.
Właściwie funkcjonująca rodzina stanowi niezmiernie ważne środowisko wychowawcze, opiekuńcze, socjalizacyjne i kulturowe. Wypełnia ona istotne funkcje zarówno wobec młodego pokolenia (własnych dzieci), jak i wobec społeczeństwa. Realizując zadania wobec dzieci, kształtuje ich przyszłe losy edukacyjne, wychowawcze, społeczne, normatywne i zawodowe. W odniesieniu do społeczeństwa jest ona tą grupą ludzką, która podtrzymuje rozwój biologiczny, kształtuje kulturę, tradycje rodzinne, system wartości, normy społeczne.Publikacja stanowi próbę zwrócenia uwagi na współczesne zagrożenia w funkcjonowaniu rodziny, dzieci i młodzieży, które należy potraktować jako wyzwanie do podejmowania działań profilaktycznych i resocjalizacyjnych w celu eliminowania bądź ograniczenia dysfunkcjonalności rodziny i patologicznych zachowań młodego pokolenia. Potrzeba wielostronnych analiz życia, struktury, przemian kulturowych, jakości funkcjonowania rodziny, zarówno tej tradycyjnej, jak i wzrastającej liczby alternatywnych związków rodzinnych, jest wciąż aktualna i konieczna ze względów diagnostycznych, w celu podejmowania działań profilaktycznych i wspierających politykę prorodzinną państwa.Prezentowana publikacja została podzielona na dwie części. Część pierwszą zatytułowano Społeczne zagrożenia współczesnej rodziny polskiej. Oddziaływania pedagogiczne w eliminowaniu trudności wychowawczych to tytuł drugiej części tej publikacji.
W 2019 roku minęła 120. rocznica urodzin Stanisława Schayera (18991.12.1941), profesora Uniwersytetu Warszawskiego, założyciela Instytutu Orientalistycznego (1932), wybitnego uczonego, badacza filozofii i religii Indii, w szczególności buddyzmu.W latach 30. XX wieku, dzięki działalności naukowej Profesora Schayera oraz jego uczniów i współpracowników Instytut Orientalistyczny Uniwersytetu Warszawskiego stał się ważnym ośrodkiem badań nad buddyzmem (warszawska szkoła buddologii). Z tej okazji z inicjatywy Pracowni Studiów nad Buddyzmem odbyło się 16 grudnia 2019 roku seminarium z cyklu Studia nad buddyzmem, poświęcone upamiętnieniu osoby Profesora oraz dające przegląd badań nad zagadnieniami z dziejów myśli i literatury buddyjskiej.Dział artykułów w niniejszym tomie otwiera artykuł poświęcony Stanisławowi Schayerowi; jest to przyczynek do biografii oparty na dokumentach archiwalnych i na przekazach osób znających osobiście Profesora. Kolejne artykuły poświęcone są różnym zagadnieniom literatury i myśli buddyjskiej, na podstawie badań tekstów źródłowych należących do różnych tradycji buddyzmu i zachowanych w różnych językach: sanskrycie, palijskim, chińskim i japońskim, tybetańskim.Drugi dział zawiera oryginalne przekłady z sanskrytu i z chińskiego trzech sutr buddyjskich oraz fragment winaji mulasarwastiwadinów.
Potrzeba nam tylko jednego. Miłości!Ksiądz Piotr Pawlukiewicz jak nikt przed nim potrafił mówić o miłości. Jego słowa zmuszały do zastanowienia się nad naszymi relacjami, umacniały je i cementowały. Nierzadko dawały też motywację, by na nowo o nie zawalczyć lub pracować nad ich uzdrowieniem. Teraz w osobistych i jak zwykle nieco humorystycznych słowach, po raz pierwszy publikowanych, tłumaczy to chyba najbardziej skomplikowane, ale i najważniejsze w życiu uczucie.Przyjaźń, zakochanie, narzeczeństwo, małżeństwo, rodzicielstwo większość z nas choć raz doświadczyła którejś z tych rzeczywistości. Każda z nich ma swoje jaśniejsze i ciemniejsze strony. W żadnej relacji nie można spocząć na laurach. W każdej zadajemy sobie mnóstwo pytań. Kim powinna być żona dla męża, a kim mąż dla żony? Jaka jest rola przyjaciół? Kiedy się kocha? Skąd wiadomo, że dobrze wybraliśmy? I dlaczego czasem warto się od siebie odsunąć?
Thomas S. Eliot (1888-1965) - angielski pisarz, poeta, eseista, laureat Nagrody Nobla 1948, uznawany za jednego z najwybitniejszych pisarzy, myślicieli angielskich XX wieku. Do jego najważniejszych dzieł należą m.in. ""Ziemia jałowa"" czy ""Mord w katedrze"". Uwagi ku definicji kultury to do tej pory nigdy nie wydana w Polsce książka eseistyczna. Eliot próbuje w niej zdefiniować pojęcie kultury; jak sam pisze Termin kultura ma różne asocjacje w zależności od tego czy mamy rozwój indywidualny, rozwój grupy czy klasy czy też całego społeczeństwa. Częścią mojej tezy jest to, że kultura jednostki jest zależna od kultury grupy czy klasy oraz, że kultura grupy czy klasy jest zależna od kultury całego społeczeństwa do którego ta grupa czy klasa należy. Bardzo ciekawe wydają się szczególnie te fragmenty eseju Eliota, w którym zajmuje się on relacjami między kulturą, a polityką, także kulturą, a sektą. Całość rozważań uzupełnia dodatek ""Jedność kultury europejskiej"" odzwierciedlającej się zwłaszcza w sztuce, szczególnie w literaturze. W tej jedności widzi Eliot główne źródło nadziei na przekleństwa polityki i podstawę europejskiej przyszłości.
Jaki jest katolicki sens Pisma Świętego? Odkryj na nowo Słowo Boże z papieżem Benedyktem XVIScott Hahn, wybitny amerykański teolog katolicki, przedstawia najważniejsze tematy teologii biblijnej Benedykta XVI. Udowadnia, że papież emeryt doskonale odczytuje Słowo Boże zarówno w duchu Tradycji, jak i w oparciu o odkrycia współczesnej nauki. Poznawanie biblijnej myśli Benedykta XVI pozwala zobaczyć w nowym świetle nie tylko samo Pismo Święte, lecz także liturgie, życie Kościoła i powołanie chrześcijanina we współczesnym świecie.prof. Scott Hahn autor i redaktor ponad czterdziestu książek, w tym bestselleru Czwarty kielich. Wybitny teolog, wykładowca i mówca. Były pastor. W 1986 roku przystąpił do Kościoła katolickiego, w którym odkrył pełnie prawdy. Prowadził popularne programy w amerykańskiej telewizji EWTN. Szczęśliwy mąż Kimberly, ojciec sześciorga dzieci i dziadek dwanaściorga wnucząt.W niebie ponoć mają obawę, że gdy dotrze tam Joseph Ratzinger, urządzi wszystkim egzamin z teologii. Tymczasem skrupulatnemu egzaminowi ze znajomości Pisma Świętego postanowił poddać papieża Benedykta wytrawny amerykański biblista Scott Hahn. Czytelnik pozostanie pod wrażeniem nie tylko rozległej wiedzy papieża emeryta, ale i szczególnej miłości, jaką Benedykt XVI żywi do Słowa Bożego. Pismo Święte dla wielu jest dziś martwą literą i niezrozumiałą księgą z przeszłości. A przecież chrześcijanin z Biblią w ręku rozmawia z żywym Bogiem! Przymierze i komunia jest opowieścią o wielkim teologu, który odkrył w Słowie Bożym życiodajne źródło. ks. prof. Robert SkrzypczakJak dziś czytać Pismo Święte z egzystencjalnym, zbawczym pożytkiem? Jak to robić, gdy liberalizmy i fundamentalizmy wszelkiej maści, a także racjonalistyczna egzegeza i zlaicyzowana kultura budują potężne zapory między człowiekiem głodnym Bożego Słowa a Biblią? Zapraszam do szkoły czytania Pisma Świętego. Otwiera ją przed nami Scott Hahn, ale nauczycielem jest największy teolog naszej epoki: Benedykt XVI. ks. Jerzy SzymikOto nareszcie książka, która pokazuje znaczenie Pisma Świętego w szerokich i konkretnych ramach wiary katolickiej nie jako poletko dla uczonych w Piśmie i nie jako źródło charyzmatycznej egzaltacji, lecz jako podstawowy zasób wspólnej wiary i modlitwy Kościoła, niezbędny na co dzień. Dzięki pracy Scotta Hahna i dzięki światłom papieża teologa widzimy Słowo Boże razem z tradycją Ojców i Liturgii, a zgodnie z metodą naukową. Przymierze i komunia to książka bardzo ważna w obliczu wciąż aktualnego sporu o źródłowość i prawdziwość chrześcijaństwa. Paweł Milcarek
Jak nie zagubić się we współczesnym, chaotycznym i pełnym pokus świecie?
Jak w pełni efektywnie wykorzystać swe życie?
Jak nie marnować czasu, nie dać się zaskoczyć nieszczęściu czy uniezależnić nasze samopoczucie od tego, na co i tak nie mamy wpływu?
Odpowiedzi na te i podobne pytania znajdziemy w "Sztuce życia według stoików" Piotra Stankiewicza. Za jej pośrednictwem autor dostarcza czytelnikowi szereg wypracowanych przez Senekę, Epikteta oraz Marka Aureliusza recept, które pomogą nauczyć się "sztuki dobrego życia" i wskażą jak zostać nowoczesnymi stoikami. Dzięki zestawieniu starożytnych cytatów ze współczesnymi realiami, licznym przykładom wziętym z życia i położeniu nacisku na praktyczny aspekt stoicyzmu, niniejsza książka jest nie tylko ciekawą lekcją dotyczącą tej szkoły filozofii, ale też podręcznikiem konkretnego, realnego sposobu myślenia.
Publikacja sfinansowana ze środków Prorektora ds. Nauki Uniwersytetu Gdańskiego w ramach konkursu na wyróżniające się prace doktorskie oraz z funduszu Dziekana Wydziału Filologicznego i Prodziekana ds. Nauki Wydziału Filologicznego Uniwersytetu Gdańskiego
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
