Od wymyślania zabawnych tekstów piosenek po rozwiązywanie zagadek i planowanie poszukiwań skarbów – ten praktyczny poradnik pokaże Ci, jak sprawić, by sztuczna inteligencja (SI) stała się bezpieczną i edukacyjną częścią życia Twojej rodziny. Nie musisz być ekspertem od technologii. Wystarczy ciekawość i chęć przeżycia przygody.
Niezależnie od tego, czy jesteś rodzicem, który z technologią jest za pan brat, czy wciąż uczysz się, jak włączyć mikrofon podczas wideokonferencji, w tej książce odkryjesz: zabawy bez ekranu, które dzięki SI rozbudzą kreatywność i chęć nauki; proste sposoby, by nauczyć dzieci krytycznego myślenia o SI; rzetelne informacje dotyczące bezpieczeństwa i etyki w świecie SI.
Nie pozwól, by SI stała się źródłem stresu. Zamień ją w narzędzie zabawy, nauki i budowania więzi. Twoja rodzinna przygoda z SI zaczyna się właśnie teraz!
Ola Handford – psycholożka oraz edukatorka projektowania i innowacji. Przeszkoliła ponad pięć tysięcy osób w zakresie wykorzystania sztucznej inteligencji w programach kreatywnego myślenia, innowacji i projektowania. Przygotowała trzydzieści wciągających aktywności, dzięki którym razem z rodziną wkroczycie w rewolucyjną rzeczywistość SI.
Jednym z głównych atutów książki ABCDE. Ocena pacjentów w stanach nagłych jest klarowność oraz systematyczność w prezentowaniu koncepcji oceny pacjentów według schematu ABCDE. Procedura ta, stosowana w międzynarodowych standardach ratownictwa, umożliwia szybkie i skuteczne rozpoznanie stanów zagrożenia życia oraz podjęcie natychmiastowych działań terapeutycznych. Autor w przystępny sposób omawia kolejne etapy postępowania od oceny stanu przytomności i drożności dróg oddechowych, przez kontrolę oddychania i krążenia, po ocenę neurologiczną pacjenta. Szczególny nacisk kładzie na umiejętność obserwacji oraz wykorzystywania własnych zmysłów w diagnostyce, co jest niezwykle istotne zarówno w warunkach opieki przedszpitalnej, jak i na szpitalnych oddziałach ratunkowych.Polskie wydanie zostało opracowane z uwzględnieniem specyfiki krajowego systemu ochrony zdrowia oraz organizacji ratownictwa medycznego. Tłumaczenie dostosowano do terminologii stosowanej w polskim systemie edukacji medycznej i praktyce klinicznej, a także odniesiono do obowiązujących regulacji prawnych oraz wytycznych postępowania w nagłych przypadkach. Dzięki temu książka może być wykorzystywana zarówno w procesie kształcenia przyszłych specjalistów, jak i jako narzędzie do doskonalenia zawodowego dla osób już pracujących w systemie ratownictwa.Publikacja stanowi doskonałe wsparcie w nauce i praktyce oceny pacjenta w stanie nagłym. Liczne przykłady kliniczne, schematy oraz pytania kontrolne ułatwiają przyswojenie materiału i umożliwiają efektywne zastosowanie zdobytej wiedzy w praktyce.Z Przedmowy do wydania polskiego
Taniec na żyznej ziemi. Czysta rozkosz bycia rolnikiem
Po ukazaniu się „Wszystko, co robię jest nielegalne. Relacje z frontu walki z żywnością” proponujemy Państwu kolejny tom trylogii pióra Joela Salatina, mistrza i propagatora rolnictwa regeneratywnego. Produkcja żywności w wydaniu Salatina to wyzwanie przed jakim stoi świat, zawładnięty – Polska nie jest żadnym wyjątkiem - przez potężny kompleks przemysłowo – żywnościowy, który swoje metody produkcji, a zwłaszcza jej nachalny marketing zapożyczył od przemysłu tytoniowego. Żywność przemysłowa wysoce przetworzona stała się używką produkowaną w celu zaspokojenia najprostszych instynktów i żądz. Nie jest już jak dawniej cennym w składniki odżywcze pokarmem, który wiąże nas z ziemią, naturą, jej pięknem, światem ludzi i zwierząt, lecz bardziej „narkotykiem”.
Rolnictwo przemysłowe, oparte na wydajności, gigantomanii, sztucznych nawozach, na chemii i genetyce to ślepa uliczka, która je dehumanizuje, odbierając piękno radość, a nam, konsumentom zdrowie i w ostateczności życie. Alternatywą tego molocha jest właśnie rolnictwo regeneratywne, ekologiczne, które jest darem natury i dba o zaspokojenie potrzeb konsumenta, klienta, który chętnie zapłaci za porządnej jakości produkty a tym samym doceni trud i wysiłek włożony w ich produkcję.
Wykonywanie zawodu rolnika regeneratywnego jest więc swego rodzaju posłannictwem i powrotem do naturalnie zorientowanego, unikalnego systemu żywnościowego oraz harmonii łączącej konsumentów ze społeczności lokalnej z florą i fauną.
Joel Salatin nie ukrywa, że kocha wszystko, co się wiąże z prowadzeniem gospodarstwa – każdy rodzaj pracy na polu, nawet najmniejsze zadania farmerskie, każdy najdrobniejszy wybór i decyzję, jaką przyjdzie mu po drodze podjąć.
Ta jego uważność i dostrzeganie szczegółów czynią z uprawy ziemi nie zawód czy biznes, lecz sztukę. Ale strona ekonomiczna tego przedsięwzięcia jest dla niego równie ważna. Nie ma bowiem pracy bez dochodu i opłacalności, tyle że ta opłacalność jest właśnie uwarunkowana szczególną troskliwością i sentymentem, tak wobec ziemi, jak i ludzi, których ona żywi.
Dużą uwagę poświęca Salatin technicznym aspektom rolnictwa: kształtowaniu gospodarstwa, sposobom łączenia różnych jego części, zwłaszcza jej kompleksowość: wszystko jest ze sobą połączone, jedno wynika z drugiego, tworzy spójną całość elementów, które wspierają tę wspaniałą konstrukcję.
Dla kogoś, kto w rolnictwie widzi jedynie zabłocone gumiaki, odór gnojowicy, spracowane od trudu i brudne dłonie jest to model nieznany. Rolnictwo, proponowane przez Salatina, to zawód ciężki, lecz atrakcyjny i pełen rozkoszy. Dla niego rolnik, to dyrygent, który na instrumentach natury odgrywa symfonię smaków, uczuć, a przede wszystkim zdrowia i życia. To także choreograf, który kieruje baletem natury i dobrej, zdrowej żywności, bez której nie ma życia.
Joel Salatin uświadamia nam, że bycie rolnikiem to powołanie, które wielu z nas posiada, lecz nie zdajemy sobie sprawy z jego rangi i znaczenia. To kunszt, który nadaje radość i sens pracy. Na każdym kroku podkreśla, że produkcja żywności, hodowla to nie są traktory, kombajny, silosy, betonowe chlewy-bunkry, lecz gleba, woda, słońce, uszlachetniające Ziemię, na której żyjemy, i bez których żyć się nie da.
Pozycja, którą oddajemy w Państwa ręce jest podręcznikiem kształcenia w fachu bycia rolnikiem, instrukcją zdrowego, dobrego rolnictwa, które przynosi dochód proporcjonalny do swej wartości i rangi. Więc jeśli ktoś się dzisiaj zastanawia nad swoją przyszłością, Salatin pokazuje mu drogę i uczy co zrobić, by doświadczyć rozkoszy bycia szalonym i spełnionym rolnikiem.
Teraz wystarczy tylko sięgnąć po Taniec na żyznej ziemi.
Jest to książka pełna zdrowego rozsądku, a kiedy trzeba, przychodzi z niezbędną mądrością, mówiąc: „Zapamiętajcie to sobie: jeśli coś źle pachnie i nie wygląda zachwycająco, z całą pewnością nie jest to dobre rolnictwo”.
Miłej lektury!
Czy rośliny mają zmysły? Czy mogą „wiedzieć”, gdzie są, co je otacza i jak dostosować się do zmieniających warunków? Daniel Chamovitz, biolog i popularyzator nauki, w książce Co wiedzą rośliny zaprasza nas do odkrycia tajemniczego świata roślin, który okazuje się znacznie bardziej skomplikowany, niż sądziliśmy.
Choć rośliny nie mają mózgów, oczu ani uszu, potrafią odbierać i przetwarzać informacje o otaczającym je świecie – widzą światło, wyczuwają zapachy, reagują na dotyk i pamiętają wcześniejsze doświadczenia.
Nowe, zaktualizowane wydanie książki uwzględnia najnowsze odkrycia naukowe, które w wielu przypadkach zmieniają wcześniejsze wyobrażenia o zdolnościach roślin. Chamovitz tłumaczy, jak mechanizmy, które pomagają roślinom przetrwać, są blisko spokrewnione z tymi, które działają w organizmach zwierzęcych, w tym także u ludzi.
Przedstawia również historię badań nad percepcją roślin, od pionierskich odkryć Darwina po współczesne eksperymenty genetyczne, które ukazują zaskakujące podobieństwa między światem roślin i zwierząt.
W przystępny i fascynujący sposób książka porównuje roślinne odpowiedniki ludzkich zmysłów, pokazując, jak rośliny komunikują się, adaptują i reagują na zagrożenia – mimo że nie mogą się poruszać. Dowiemy się, jak drzewa wyczuwają swoje sąsiedztwo, dlaczego niektóre kwiaty wydzielają zapach w określonych porach dnia oraz jak rośliny wykrywają i zwalczają szkodniki.
Chamovitz nie popada w pseudonaukowe spekulacje – jego książka oparta jest na solidnych badaniach i rzetelnych dowodach, ale napisana jest w sposób przystępny i angażujący. Dzięki niej zaczynamy postrzegać rośliny nie jako bierne elementy krajobrazu, lecz jako niezwykle skomplikowane organizmy, które mają własne sposoby odbierania rzeczywistości.
Co wiedzą rośliny to książka, która zmienia nasze spojrzenie na świat i zachęca do refleksji nad tym, jak wiele możemy się nauczyć od natury. Po jej lekturze trudno będzie przejść obojętnie obok drzewa, krzewu czy kwiatu – bo każde z nich wie o świecie więcej, niż nam się wydaje.
Na progu przeszłości to wybór esejów Siegfrieda Kracauera (1889-1966), wybitnego filozofa fotografii i sztuki filmowej oraz myśliciela historycznego. Wybór obejmuje zarówno teksty o charakterze teoretycznym, jak i z obszaru krytyki artystycznej. Kracauer rozważa role fotografii we współczesnym mu świecie, analizuje problem relacji fotografii do świata przedstawionego, zastanawia się nad naturą fotografii i filmu jako mediów oraz nad złudzeniami, które fotografia tak łatwo wywołuje w odbiorcy. Eseje te cechuje precyzja i elegancja wywodu, wyczulenie na paradoksy, wnikliwość obserwacji. Kracauer nieomylnie wyławia społeczne i polityczne implikacje obrazów fotograficznych i ukazuje rozmaite pułapki, jakie czyhają na tę dziedzinę twórczości w nowoczesnym świecie. Zaprezentowane teksty stanowić będą nieodzowny punkt odniesienia dla wszystkich, którym bliska jest sztuka fotografii.
Arthur Schopenhauer (ur. 22 lutego 1788 w Gdańsku, zm. 21 września 1860 we Frankfurcie n. Menem), filozof niemiecki, twórca idealistycznego systemu filozoficznego o charakterze woluntarystycznym. W "Metafizyce życia i śmierci" napisał: „Elementy naszego życia podobne są do skorupek w wielkiej mozaice, które z bliska nie robią wrażenia, jednak wystarczy stanąć od nich nieco dalej, aby docenić ich piękno... Rzeczy teraźniejsze natomiast przyjmujemy w poczuciu tymczasowości, uważając je za nic innego jak tylko drogę do celu. Dlatego też ludzie, spoglądając u kresu swych dni wstecz, stwierdzają zazwyczaj, że całe ich życie upłynęło pod znakiem płochej tymczasowości, i ze zdziwieniem zauważają, iż to, co na ich oczach wyglądało na niedocenione i błahe, stanowiło właśnie ich życie... I tak z reguły przebiega ludzkie życie – człowiek, mamiony nadzieją, zmierza tanecznym krokiem wprost w objęcia śmierci”.
Każdy lud posiada pewną organizację umysłową, równie stałą jak jego cechy anatomiczne, organizację objawiającą się w jego uczuciach, jego myślach, jego urządzeniach, wierzeniach i sztukach pięknych. Tocqueville i inni wybitni myśliciele, widzieli w instytucjach ludów przyczynę ich rozwoju. Le Bon miał zdanie przeciwne i w "Psychologii rozwoju narodów" dowodzi, na podstawie przykładów zaczerpniętych z tych właśnie krajów, które badał Tocqueville, że instytucje, na rozwój cywilizacji bardzo tylko nieznaczny wpływ wywierają najczęściej zaś są raczej skutkiem, niż przyczyną.
Natychmiastowy bestseller "New York Times'a".Najbardziej oczekiwana książka 2025 roku przez "Financial Times" i "Next Big Idea Club".Dlaczego bogata Kalifornia zmaga się z kryzysem bezdomności i brakiem dostępnych mieszkań? Dlaczego Stany Zjednoczone, mimo świadomości zmian klimatycznych i dostępnej technologii, mają problem z zastąpieniem paliw kopalnych odnawialnymi źródłami energii? I dlaczego wizje szybkich kolei przecinających kraj pozostają jedynie na papierze, podczas gdy infrastruktura wciąż nie nadąża za potrzebami współczesności? Ezra Klein, jeden z najpopularniejszych amerykańskich podcasterów, oraz Derek Thompson, nagradzany reporter "The Atlantic", w swojej książce odpowiadają na te pytania, proponując radykalną zmianę podejścia do polityki i rozwoju. Dość już cięcia kosztów i zaciskania pasa. Wiele regulacji oraz praw, które miały rozwiązywać problemy społeczne, jest przestarzałych i nie odpowiada współczesnej rzeczywistości. Powitajmy idee dostatku i postępu. Autorzy wzywają do odnowy systemów nauki, innowacji, mieszkalnictwa, infrastruktury i technologii, przedstawiając odważne pomysły na rozwiązanie największych problemów naszych czasów.Dostatek błyskawicznie zdobył listy bestsellerów i pozostaje jedną z najczęściej czytanych książek w USA. Inspirująca i śmiała wizja przyszłości przedstawiona przez Kleina i Thompsona zachęca decydentów do zdecydowanego działania na rzecz transformacji społecznej. Również w Polsce i Europie ich przesłanie może być aktualne - aby sprostać wyzwaniom współczesności, potrzebujemy odwagi, determinacji oraz nowych strategii. Autorzy wskazują przeszkody i pokazują, jak można je pokonać, aby stworzyć świat oparty na dostatku."Spektakularna... Pobudza nadzieję", New York Times"Mocna, aktualna... ważna", Financial Times"Ambitna", New Yorker"Niezbędna", New Statesman"Mrożąca krew w żyłach ... Inspirująca ... Książka, która ma znaczenie", Sunday Times"Jedna z najważniejszych książek politycznych ostatniej dekady", The New European
NOWE SPOJRZENIE NA JEDNEGO Z ZAŁOŻYCIELI EUROPEJSKIEJ FILOZOFIIRozmowa z Sokratesem była ponoć głębokim doświadczeniem, po którym człowiek odchodził odmieniony. Platon nazywał go lekarzem dusz. Jeżeli dzisiaj bardziej cenimy dialog od przemocy, to jest to w dużej mierze zasługa Sokratesa. Przekonanie, że pytania bywają ważniejsze niż odpowiedzi, do dziś jest nieodłączną częścią europejskiej kultury.Losy Sokratesa splatają się z historią starożytnych Aten, dlatego opowieść o jego życiu to również biografia tego niezwykłego miasta. To, jak myślimy o polityce, sztuce, edukacji czy sensie życia, wyrasta z tamtych czasów. Dzieje ówczesnych Aten mają jednak mroczny rewers: populizm, polaryzacja społeczna, krwawe wojny. To przecież sami Ateńczycy wydali na Sokratesa wyrok śmierci.Co oryginalnego Sokrates wniósł do filozofii (i czy rzeczywiście to, o czym czytamy w podręcznikach)? Dlaczego wywoływał w Atenach tak skrajne emocje? Dlaczego skazano go na śmierć? To tylko niektóre pytania podjęte w tej panoramicznej biografii, gdzie z filozofią przeplatają się miłość, polityka i wojna.Krzysztof Łapiński umieszcza postać Sokratesa w bogatym kontekście kulturowym greckiej historii, polityki, sztuki i literatury. Nie tylko opowiada o głównym bohaterze, ale również w żywy sposób odmalowuje czasy, w których żył ateński filozof.prof. dr hab. Juliusz DomańskiKim był Sokrates: najmądrzejszym Grekiem czy raczej nieznośnym bąkiem, utrudniającym porządnym obywatelom spokojne życie? Skąd właściwie wiedział, że nic nie wie, i jak zamierzał być dobrym człowiekiem, skoro uważał, że cnota jest wiedzą? Bardzo czekałam na tę książkę. Z odległej przeszłości dziwnie wyraźnie widać naszą teraźniejszość, w której rozmowa pozostaje czymś zarazem najtrudniejszym i najbardziej niezbędnym.dr Katarzyna KasiaKsiążka Krzysztofa Łapińskiego to dzieło monumentalne, historyczne, a jednocześnie lekkie i wciągające. Wędrujemy z autorem przez Ateny i inne greckie miasta, śledzimy religijne i polityczne obyczaje, systemy wychowawcze, plotki, mity, opowieści prawdziwe i zmyślone, a wszystko po to, by zrozumieć Sokratejski geniusz.prof. dr hab. Magdalena ŚrodaKrzysztof Łapiński - filozof, tłumacz, doktor habilitowany w dziedzinie nauk humanistycznych, pracuje na Wydziale Filozofii Uniwersytetu Warszawskiego. Zajmuje się filozofią starożytną, filozofią Wschodu i etyką ekologiczną. Autor tłumaczenia "Rozmyślań (do samego siebie)" Marka Aureliusza, "Wykładów stoickich" Muzoniusza Rufusa oraz innych przekładów z zakresu filozofii starożytnej. W 2019 r. uzyskał habilitację na podstawie książki o Marku Aureliuszu. Stypendysta Fundacji z Brzezia Lanckorońskich i Fundacji Kościuszkowskiej. Autor książek dla dzieci "Dzik Dzikus" (2020) oraz "Świnia Malwina" (2022). Jego książki dla dzieci trafiły na listę PS IBBY i Alternatywną Listę Lektur.
Jedynie filozofowie wyprawiają się w niebezpieczną podróż ku ostatecznym granicom istnienia. "Świat Zofii" przetłumaczono na czterdzieści pięć języków, a w samej Polsce książka sprzedana została w blisko ćwierćmilionowym nakładzie. Opowiada ona o czternastoletniej Zofii Amundsen, która podążając śladami największych uczonych Europy – Platona, Sokratesa i Heideggera – odkrywa nie tylko piękno i prostotę filozoficznych nauk, ale przede wszystkim dociera do głębin własnej duszy. Tam znajduje niezwykły i zupełnie niespodziewany skarb... Jostein Gaarder (ur. 1952 r.), z zawodu nauczyciel filozofii, z zamiłowania zaś – pisarz; jest autorem wybitnych i niezmiernie popularnych powieści dla dorosłych i młodzieży, prezentujących ogrom dziedzictwa kulturowego Europy.
Moje Nalewki to pełna uroku opowieść o dorastaniu w warszawskiej dzielnicy żydowskiej przełomu XIX i XX wieku. Scenki z życia żydowskiej Warszawy oddają atmosferę miasta z jego gwarem, zapachami i przede wszystkim niepowtarzalnymi mieszkańcami.
Obfitość realiów, podsuwanych przez usłużną pamięć, talent wydobycia wymownego szczegółu i świetna obserwacja socjologiczna sprawiają, że scenki te są żywe, że je widzimy i słyszymy, a równocześnie mają w sobie duży ładunek poznawczy, doskonale wprowadzają w swoisty i skomplikowany układ stosunków życia na Nalewkach. Coś jak studium socjologiczne w migawkach. Cheder, bożnice, kantory i warsztaty, bogaty dom chasydzki, kawiarnie i herbaciarnie, przekupki na Muranowie, targ na Wołówce, służące i mamki, stróże i policja, pokątni doradcy i lekarze – aż dziw, że tak dużo treści dało się zamknąć na stronach tej książki. […]
[Singer] chciał przede wszystkim ocalić od zapomnienia świat swego dzieciństwa i młodości, z którego dzisiaj – najdosłowniej – kamień na kamieniu nie pozostał.
z recenzji Wiktora Waintrauba, „Kultura” 1960, nr 4/150.
Głównym celem zen, jeżeli można w ogóle mówić o jakimś celu, jest czułe serce. Dogen mistrz zen, XIII w. Niewiele jest książek, w których uznani nauczyciele duchowi dzielą się doświadczeniami z czasu, gdy sami byli uczniami. Z punktu widzenia kogoś, kto chciałby rozpocząć medytację wielka szkoda. Niniejsza książka, ilustrowana niebywałą poezją, dotyczy właśnie Drogi ucznia zen podróży, w której nie znajdziemy ani początku, ani jakiegoś jej końca. Carl Gustaw Jung ujął to tak: Jedyna prawdziwa podróż to podróż do wewnątrz. Ta książka stawia ważne pytania o poszukiwaniach. Któż z nas nie chciałby być otoczony troskliwymi ludźmi i samemu być takim? Skoro całkiem często żyjemy w sposób, który nas unieszczęśliwia dlaczego to robimy? Czym jest nienawiść? Jak przenieść zrozumienie z medytacyjnej maty w codzienne życie? Cóż to za cichy głos, ten nasz wewnętrzny GPS? Jak go rozpoznać pośród hałaśliwego ja!/mnie!/moje!? Co tak naprawdę dzieje się w środku medytującej postaci milczącej, siedzącej nieruchomo w charakterystycznej pozie? Mądrość podpowiada, żeby trzymać kurs na gwiazdy, a nie na światła przepływających statków. Tylko jak tu nie dać się zwieść migotliwym, magnetycznym podszeptom naszego niesłychanego umysłu? * To do bólu szczera, głęboka i poruszająca relacja buddysty zen z trudnej wewnętrznej podróży ku urzeczywistnieniu jego prawdziwej natury/tożsamości. Inspiracja, wsparcie i przewodnik dla innych strudzonych wędrowców. Dla ciekawych i poszukujących kompendium rzetelnej wiedzy o buddyzmie zen, o praktyce wybudzania się z egoistycznego pseudożycia a także ukazanie wagi tych wysiłków dla naszego indywidualnego i zbiorowego istnienia. Teraz, gdy doświadczamy bolesnych konsekwencji naszego odwiecznego zbiorowego snu przekaz nie do przecenienia. Wojciech Eichelberger Książka dla wierzących i niewierzących, starych i młodych, stabilnych i wątpiących. Zenon Kruczyński o życiu duchowym opowiada w poprzek tego, czego dziś domaga się, ba, żąda!, kultura gotowych odpowiedzi, podsumowań, wskazówek, definicji. Autora uproszczenia nie interesują, przeciwnie, on sprawy związane z istotą człowieczeństwa komplikuje i tym samym zbliża się do tego, co wiarygodne. Świetnie napisane! Z doświadczenia jednostkowego i intymnego przechodzi w to, co wspólnotowe i uniwersalnie. Czyni to łagodnie, a przy tym odważnie, swobodnie i bez zadęcia. Trochę jakby stanął przed nami nagi i krzyknął: Ej, ludzie, można nie wiedzieć! Błądźcie! Ryzykujcie! To świetny stan umysłu do odkrywania porządku rzeczy. Katarzyna Kubisiowska Wyjątkowa to książka! Mamy bowiem okazję usłyszeć głos adepta zen, w odróżnieniu od całkiem licznych przekazów nauczycieli i mistrzów buddyzmu. Zenon Kruczyński dzieli się skarbami, które odnalazł na drodze do natury buddy, czyli absolutnej natury wszystkiego. To poruszające i piękne świadectwo zawierające odniesienia do buddyjskich nauczycieli, poetów, terapeutów, ale również osobistych doświadczeń z bliskiego kontaktu z przyrodą. Książka pełna życia! Ryszard Kulik
Dlaczego pies mimo swych licznych zasług jest przedmiotem pogardy w tak wielu kulturach? Dlaczego jego imię od czasów biblijnych do dziś jest synonimem obelgi? Dlaczego jego rola decydująca z punktu widzenia ludzkiej ewolucji jest cenzurowana przez wszystkie religie? Książka Marka Alizarta to brawurowy esej o relacji, jaka łączy nas z naszymi najlepszymi czworonożnymi przyjaciółmi. Zdawać by się mogło, że na ten temat równie stary, dowodzi autor, jak Homo sapiens napisano już wszystko. Krótkie i zdumiewające dzieło francuskiego filozofa ma jednak czym zaskoczyć czytelników i czytelniczki. Alizart z erudycją i w klarownym stylu zbiera psie fakty i mity, a także proponuje ich oryginalne odczytania, w których psom przysługuje status niemalże metafizyczny, powiązany z zagadką pochodzenia samego życia. Książka, mimo swych małych rozmiarów, imponuje śmiałością skojarzeń, głębią argumentu i rozpiętością historycznej perspektywy. To lektura obowiązkowa dla wszystkich psiar i psiarzy.
Za banałem rewolucji sztucznej inteligencji (AI) kryją się obietnice, lęki i marzenia o nirwanie końca ułomności dziennikarstwa i bogactwie możliwości. Dziennikarstwo algorytmiczne, dziennikarstwo danych, burzy fundamenty modeli biznesowych i zarządzania mediami, tożsamości i ról zawodowych oraz dziennikarskiej ideologii. Obiecuje wiele, destabilizuje wszystko. Zapowiada egalitaryzm, oferuje niespotykaną historycznie dominację. To opowieść o tym, co nauka ma do powiedzenia o maszynach "płynnych bzdur" i chatbotach nie tylko w roli "służalczych kretynów". O schyłku hegemonii dziennikarstwa, o kreatywności i wiarygodności sztucznej inteligencji w dziennikarstwie, stereotypach na temat dezinformacji i powszechnym zastępowaniu i uzupełnianiu dziennikarza w jego zadaniach. O autorytecie algorytmicznym oraz szkoleniu sztucznej inteligencji i treściach nie do odróżnienia od dzieł dziennikarzy. O inwazji "obcych" na jedną z najbardziej pasjonujących profesji, pożytkach teorii ludowych i teorii spiskowych. Także o tym, czym jest prawda sztucznej inteligencji. Wreszcie o przyszłości, oporze algorytmicznym i sensie wykonywania zawodu dziennikarza na świecie i w Polsce. Książka prof. Jana Krefta DZIENNIK(AI)RSTWO. Jak sztuczna inteligencja zmienia najciekawszą profesję na świecie jest niewątpliwie skazana na sukces, podejmując problematykę tzw. sztucznej inteligencji, która stała się obecnie tematem o pierwszoplanowym charakterze i jest rozpatrywana w różnych kontekstach: prawnym, ekonomicznym, społecznym. Entuzjazm i jednocześnie niepokój, jakie wywołuje, można porównać do podobnej gorączki, która towarzyszyła rozwojowi Internetu pod koniec lat 90. Książka, która podejmuje ten temat, wpisuje się natychmiast w gorącą atmosferę oczekiwań i lęków, co z pewnością przełoży się na jej popularność, a także [] będzie wyznaczać przyszłe tory refleksji, definiować podstawowe pole analizy czy podsuwać główne pojęcia z tą refleksją związane. Z recenzji prof. Rafała Maciąga, Uniwersytet Jagielloński Prof. dr hab. Jan Kreft - wieloletni dziennikarz i korespondent zagraniczny, menedżer zarządzający firmami mediów i nowych technologii. Szef Zakładu Zarządzania Algorytmicznego (Politechnika Gdańska). Autor kilkunastu książek, między innymi: Władza algorytmów, Władza platform, Za fasadą społeczności, Koniec dziennikarstwa, jakie znamy oraz Władza misjonarzy. Zmierzch i świt świeckiej religii w Dolinie Krzemowej.
Publikacja zawiera zestaw wierszy oraz ćwiczeń do wykorzystania podczas terapii dysleksji i dysortografii dla uczniów klas IV–VI. Przedstawiony materiał ortograficzny nie tylko pomaga doskonalić praktyczne umiejętności i znajomość zasad pisowni liter ó i u, ale także usprawnia procesy analizy i syntezy wzrokowej. W publikacji znajdują się różnorodne ćwiczenia, takie jak: logogryfy, krzyżówki, przeskakiwanki, szyfrowanki, które wzbogacają słownictwo i stymulują rozwój intelektualny. Zaproponowane przez Autorkę wierszyki mogą być również wykorzystywane podczas zajęć polonistycznych i artystycznych (teatr, drama, plastyka).
Specjalne, jubileuszowe wydanie bestsellerowej książki What If?Dziesięć lat po premierze książki What If? miliony czytelników nieustannie odkrywają zachwycający świat Randalla Munroe i jego legendarnego komiksu internetowego xkcd. Związane z nauką, technologią oraz językiem rysunki mają oddaną rzeszę fanów, podobnie jak dogłębne odpowiedzi Munroe na najdziwniejsze pytania, jakie można sobie wyobrazić, m. in.:Co by się stało, gdyby rzucić piłkę do baseballu z prędkością równą 90 procentom prędkości światła?Jak szybko można wjechać na próg zwalniający i przeżyć?Jak długo przetrwałaby ludzkość, gdyby doszło do buntu robotów?Co by się stało, gdyby Księżyc zniknął?W poszukiwaniu odpowiedzi na te i setki innych pytań Munroe z pasją przeprowadza, m. in. symulacje komputerowe, przekopuje stosy odtajnionych wojskowych notatek badawczych, konsultuje się z operatorami reaktorów jądrowych, odmierza ze stoperem czas trwania scen z Gwiezdnych Wojen, a jego odpowiedzi w zabawny sposób wyjaśniają najbardziej nieprawdopodobne kwestie.Aby uczcić dziesięciolecie wydania What If? Munroe uzupełnił swój bestseller i zastanawia się w nim, co by się stało, gdyby wszystkie liczby zawarte w pytaniach pomnożyć przez 10. W rezultacie otrzymujemy dziesięciokrotnie ciekawszą przygodę związaną z badaniami naukowymi.Jubileuszowe wydanie What If? wzbogacone m. in. o ilustracje oraz dodatkowy rozdział z odpowiedzią na jedno z najważniejszych pytań, to prawdziwa uczta dla fanówkomiksu xkcd i każdego, kto uwielbia roztrząsać hipotetyczne problemy.RANDALL MUNROE jest twórcą jednego z najpopularniejszych komiksów internetowych xkcd oraz autorem bestsellerów "New York Timesa": What If?, What If? 2, Tłumacz rzeczy i How To. Były konstruktor robotów w NASA, opuścił agencję w 2006 roku, aby poświęcić się rysowaniu komiksów w internecie i pisaniu książek.Międzynarodowa Unia Astronomiczna nazwała jego imieniem asteroidę. Asteroida ta, 4942 Munroe, jest na tyle duża, że gdyby uderzyła w Ziemię, spowodowałaby rozległe zniszczenia.
Przełomowe śledztwo dotyczące współpracy nazistów z niemieckimi potentatami biznesu, którzy zarobili miliardy na potwornościach popełnianych przez Trzecią Rzeszę w czasie drugiej wojny światowej. Publikacja wyjaśnia także, dlaczego Stany Zjednoczone pozwoliły, by ludzie ci nie ponieśli żadnych konsekwencji.W roku 1946 Gnther Quandt - założyciel najbardziej kultowego niemieckiego imperium przemysłowego i protoplasta dynastii, która do dzisiaj kontroluje firmę BMW - został aresztowany pod zarzutem kolaboracji z nazistami. Quandt twierdził przed sądem, że do wstąpienia do NSDAP zmusił go jego arcyrywal, minister propagandy Joseph Goebbels. Zapadł wyrok uniewinniający. Jednakże biznesmen kłamał; pokolenia jego spadkobierców, a także spadkobierców innych nazistowskich miliarderów jeszcze bardziej się wzbogaciły dzięki nazistom, podczas gdy ich rozrachunek z mroczną przeszłością należało (w najlepszym razie) uznać za niekompletny. Wiele tych osób dalej kontroluje sporą część światowej gospodarki jako właściciele powszechnie znanych, dostępnych na całym globie marek. Potworne dziedzictwo dynastii, które dominowały w takich przedsiębiorstwach jak Daimler-Benz, współzakładały firmę Allianz i nadal zarządzają spółkami Porsche, Volkswagen czy BMW, długo ukrywano przed opinią publiczną - aż dotąd.Książka Davida De Jonga, przełomowe osiągnięcie dziennikarstwa śledczego, opisuje prawdziwą historię gromadzenia przez najbogatsze niemieckie rody biznesowe szemranych pieniędzy i władzy dzięki uczestnictwu w potwornościach Trzeciej Rzeszy. Korzystając z bogatych, niewykorzystywanych dotąd źródeł, De Jong pokazuje przejmowanie przez niemieckich magnatów finansowych spółek żydowskich, ich starania o niewolniczą siłę roboczą oraz intensyfikację produkcji broni na potrzeby hitlerowskiej armii w okresie, gdy płonęła prawie cała Europa.Co jednak najbardziej szokujące, autor ujawnia polityczny oportunizm Stanów Zjednoczonych, dzięki któremu nazistowscy miliarderzy mogli uniknąć konsekwencji swoich zbrodni i ukryć krew, która po dziś dzień plami tuzy gospodarki niemieckiej i światowej.
Książka stanowi pierwsze krytyczne opracowanie pism izraelsko-polskiej pisarki Irit Amiel (19312021). Na tom składają się opowiadania z dwóch zbiorów wydanych za życia autorki Osmaleni (1998) i Podwójny krajobraz (2008) oraz teksty archiwalne znalezione po jej śmierci, rozproszone w czasopismach i nigdy nie publikowane. Są wśród nich utwory, które wedle autorki miały zaginąć, napisane, kiedy jako kilkunastolatka uciekała nielegalnie z Polski do Izraela, czyli na wiele lat przed jej właściwym późnym debiutem w 1994 roku. W książce znalazły się również opowiadania powstałe w okresie największej literackiej aktywności Amiel, w tym teksty nieukończone, a także wypowiedzi publicystyczne, wiersze oraz brulionowe notatki warsztatowe wprawki, pierwsze przymiarki do nigdy niepowstałych utworów. Książka została opatrzona wstępem, w którym pokrótce przedstawiono biografię autorki, omówiono kształt jej prywatnego archiwum, zawierającego nie tylko teksty, ale też rozmaitego rodzaju materialne nośniki pamięci, istotne dla zrozumienia autobiograficznego wymiaru jej twórczości, oraz wyłożono zasady wydania, metody pracy z umieszczonymi w tomie tekstami. Na ostatnią część publikacji składają się wybrane głosy zarówno nowe szkice, jak i przedruki badaczy, krytyków oraz przyjaciół Amiel, którzy na przestrzeni kilku dekad towarzyszyli jej drodze literackiej, wnikliwie komentowali twórczość, przyczyniając się do jej popularyzacji. * * * Dotychczas uważałem, że pisarzem jest, kto oddaje za to życie, ale Irit miała ważniejsze obowiązki: budowała kibuc, rodziła dzieci, sadziła drzewa. Henryk Grynberg Pisanie Irit pozwala nam zwyciężyć, bo ocala pamięć o tych, którzy zostali zamordowani przez hitlerowców, bada granice ludzkiego cierpienia kto pamięta, ten zwyciężył, gdyż może lepiej kształtować swoją teraźniejszość i przyszłość. Amiel posługiwała się piękną polszczyzną, jaką kiedyś jej żydowscy rodzice opowiadali jej bajki. Przesłanie pisarki znów staje się aktualne. Wczytajmy się w nią! Wioletta Grzegorzewska Proza Irit Amiel, przygotowana przez trzy świetne autorki, kompetentne, życzliwe, profesjonalne, stanowi atrakcyjną pozycję. [] zapowiada potrzebną i więcej niż udaną propozycję wydawniczą. Czekam na tę książkę. Grażyna Borkowska
Nareszcie możemy zobaczyć naszych najdawniejszych przodków. Guido Barbujani, przedstawiając twarze istot ludzkich z przeszłości na piętnastu zachwycających, hiperrealistycznych rzeźbach, opowiada, jak mogło wyglądać codzienne życie tysiące czy miliony lat temu.
Dzięki pracy paleontologów, archeologów oraz genetyków śledzimy ścieżki ewolucji człowieka. Umiejętność odczytania DNA osób żyjących w przeszłości i współcześnie, a także zinterpretowania występujących między nimi różnic pozwoliła postawić kolejny krok – odtworzyć wygląd naszych przodków. Z informacji zawartych w ich szczątkach kopalnych dowiedzieliśmy się, jak na nasz gatunek wpływały wędrówki, wymiany kulturowe i klimat, a także jacy byli dawni ludzie, jakie mieli rysy twarzy, kolor oczu czy włosów. Żmudna praca grupy artystów tworzących przestrzenne rekonstrukcje tych istot sprawiła, że możemy wreszcie stanąć twarzą w twarz ze słynną Lucy sprzed trzech milionów lat, z człowiekiem wyprostowanym, który jako pierwszy posługiwał się ogniem, małą istotą człowiekowatą z wyspy Flores w Indonezji, którą ktoś nazwał hobbitem, z dawnymi Europejczykami – ludźmi neandertalskimi czy Ötzim, Człowiekiem z Lodu. Patrząc im w oczy, uświadamiamy sobie, jak wiele mamy z nimi wspólnego i jak ważną prawdę o naszym gatunku przekazują krewni z przeszłości.
Guido Barbujani, wybitny badacz ewolucji człowieka, genetyk populacyjny. Pracował na Uniwersytecie Stanu Nowy Jork (Stony Brook), Uniwersytecie Londyńskim (Queen Mary i Westfield College), a także uniwersytetach w Padwie i Bolonii. Od 1996 roku jest profesorem genetyki na Uniwersytecie w Ferrarze. Autor cenionych i tłumaczonych na wiele języków tekstów literackich, esejów naukowych i ponad 150 prac badawczych opublikowanych w czasopismach naukowych. W jego dorobku znajdują się między innymi książki: Contro il razzismo. Quattro ragionamenti [Przeciwko rasizmowi. Cztery powody, 2016], Gli africani siamo noi. Alle origini dell’uomo [Jesteśmy Afrykanami. U początków człowieka, 2016], L’invenzione delle razze [Wymyślenie ras, 2018], Europei senza se e senza ma [Niewątpliwi Europejczycy, 2021], Sono razzista ma stocercando di smettere [Jestem rasistą, ale próbuję przestać nim być, z P. Chelim, 2022], Questione di razza [Kwestia rasy, 2023], L’alba della storia. Una rivoluzione iniziata diecimila anni fa [Świt historii. Rewolucja, która rozpoczęła się dziesięć tysięcy lat temu, 2024].
Praca Margaret Ohii-Nowak będzie czytelnika bezustannie zmuszać do wiwisekcji: jaka jest moja postawa wobec rasizmu, czy mam tu czyste sumienie, czy jednak istnieją we mnie pokłady ukrytej, obciążonej kulturowo, czasami/zwykle niechcianej, a jednak głęboko mentalnie tkwiącej postawy przyzwalającej na myślenie rasistowskie. Uważam, że książka Margaret Ohii-Nowak jest wyjątkowym osiągnięciem naukowym, o ogromnym potencjale przekazywanej wiedzy, ale także współczesnym głosem kobiety i Afropolki w sprawie rasizmu, nietolerancji i agresji językowej; jest nie tylko wywodem badaczki języka i kultury, całościowym ujęciem tych zagadnień, ale nade wszystko doniosłym apelem o tolerancję. Ostrzegam też, że podczas lektury czytelnik może poczuć się po prostu złapany na gorącym uczynku. Bo problem rasizmu językowego, nietolerancji, dyskryminacji oczywiście istnieje w świecie, którego jesteśmy częścią. Pokazują to badania Autorki. I nie wyłania się z tych badań korzystny, ale raczej wstydliwy dla białych Polaków wizerunek. Z recenzji prof. dr. hab. Jacka Warchali,Uniwersytet Śląski w Katowicach Monografia jest interdyscyplinarnym vademecum antyczarnego rasizmu. To pierwsze tego typu opracowanie, w którym opisane są najważniejsze kategorie, pojęcia i mechanizmy antyczarnego rasizmu w Polsce. Autorka odpowiada w nim na pytanie, jak rozumiana jest rasa i czarność w polszczyźnie i jak przebiegają procesy antyczarności, antyczarnego rasizmu i urasawiania osób czarnych pochodzenia afrykańskiego. Margaret Ohia-Nowak bada te procesy przez semantyczną, pragmatyczną i multimodalną analizę językowych i dyskursywnych mechanizmów urasawiania we współczesnej polskiej komunikacji publicznej i prywatnej.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
