Każdy może zrozumieć fizykę „Kwanty i pola” Seana Carrolla są drugim tomem trylogii zatytułowanej „Największe idee we Wszechświecie”. Podobnie jak w tomie pierwszym, autor zdecydował się odłożyć na bok mgliste wywody. Zamiast tego sięgnął po wzory opisujące to, czego naukowcy dowiedzieli się o świecie fizycznym. Carroll krok po kroku prowadzi czytelników przez świat prawdziwej fizyki, dzięki czemu wszyscy, bez specjalnego przygotowania, mogą samodzielnie dostrzec, jak budowane są zręby naszej wiedzy o rzeczywistości. To niezwykła okazja, aby poznać wielką fizykę „od kuchni”. Bohaterką tego tomu jest fizyka kwantowa. Dzięki przystępnym objaśnieniom podróż przez zawiłości matematycznych wzorów i fizycznych interpretacji oferuje możliwość wejrzenia w tajemnice otaczającego nas świata, jego misternej struktury, zaskakujących zależności i zdumiewającej prostoty, wszystko bowiem okazuje się… ale nie zdradzajmy rozwiązania. Warto je odkryć samodzielnie. Trzecia część trylogii Seana Carrolla będzie poświęcona złożoności i emergencji. Sean Carroll jest fizykiem teoretykiem, profesorem na Uniwersytecie Johnsa Hopkinsa i członkiem kadry naukowej w Instytucie Santa Fe. Jest autorem wielu książek, m.in. „Stąd do wieczności i z powrotem”, „Cząstka na końcu Wszechświata”, „Nowa perspektywa” i „Coś głęboko ukrytego”.
W swojej nowej książce Tomasz Terlikowski wnikliwie diagnozuje kondycję Kościoła katolickiego w Polsce. Dzieli się przemyśleniami na temat episkopatu oraz obecnych w Kościele ruchów oddolnych zarówno niosących nadzieję, jak i budzących uzasadnione obawy. Przede wszystkim zaś - robi to z nowej dla siebie perspektywy. "Uczę się życia na peryferiach. Lata bycia w centrum Kościoła, odwiedzania parafii, uczestnictwa w kościelnych wydarzeniach się skończyły" - pisze. Z dala od dymu kadzideł, z wielkim zaangażowaniem stawia ważne pytania:Czy Kościół w Polsce czeka rozłam?Jakie głębokie zmiany na lepsze już w nim następują?Czy kryterium tak zwanego dobra Kościoła nie jest bałwochwalstwem?Kto próbuje być bardziej papieski od papieża?Czy współczesny człowiek potrzebuje jeszcze w ogóle duchowości?W podtytule Wygasania, książki sprzed dwóch lat, Tomasz Terlikowski umieścił słowo "zmierzch". Na kartach Reformacji 2.0 próbuje wyobrazić sobie, jak może wyglądać nowy świt polskiego Kościoła i czy nadejdzie.
"Współcześnie - co można dokładnie prześledzić dzięki książce Kamila Cekiery - toczy się ożywiona debata, prowadzona w ramach analitycznej filozofii i metafilozofii, o naturę i rolę intuicji w badaniach filozoficznych. Recenzowana praca jest w niej głosem ważnym i wymownym. Monografia rzetelnie przedstawia ten dyskurs z całym bogatym uniwersum stanowisk, bogato ilustruje również, jak intuicja stała się nie tylko narzędziem, ale i uznanym przedmiotem badań prowadzonych we wspomnianym nurcie filozoficznym. Zgrabne zebranie i uporządkowanie podnoszonych w niej głosów jest niewątpliwą zaletą tej pracy. Autor proponuje autorskie rozwiązanie dyskutowanych w ramach metafilozoficznych badań nad intuicją problemów. Robi to w sposób kompetentny, systematyczny i przekonujący, dostarczając przy tym poznawczej satysfakcji. Ogniskuje uwagę na współczesnej debacie i podnoszonych w jej ramach problemach, niemal całkowicie pomijając aspekt historyczny. Stanowi ważny głos we wzmiankowanej dyskusji nie tylko jako głos omawiający, porządkujący i systematyzujący, ale polemiczny i twórczy. Jest to zarazem wartościowa praca z zakresu analitycznej metafilozofii i epistemologii intuicji z jasno określonym celem, dobitnie postawionymi tezami, uporządkowaną argumentacją, odwołująca się do bogatej literatury przedmiotu, sumiennie, zwięźle i rzetelnie przedstawiająca racje stron debaty.
[...]
Książka napisana jest z niewątpliwym rozmachem, starannością o rzetelne przedstawianie rozmaitych głosów, ale i - gdy jest to potrzebne - polemicznym wigorem. [...] Monografia Kamila Cekiery stanowi ważny głos we współcześnie toczonej debacie na temat wartości poznawczej intuicji, który nie może i nie powinien przejść bez echa. To praca ze wszech miar warta publikacji; to zajmująco i ze znawstwem snuta opowieść o intrygującym problemie filozoficznym."
Fragment recenzji wydawniczej dr. hab. Tomasza Puczyłowskiego ( Uniwersytet Warszawski)
Życie zewnętrzne nie jest reportażem ani rozprawą z socjologii miasta, lecz próbą uchwycenia - poprzez zbiór migawek ze zbiorowej codzienności - realiów pewnej epoki. Co można dostrzec w podparyskiej kolejce czy przy kasie w nowoczesnym supermarkecie? O czym rozmawiają wracające z pracy kobiety? W tych drobnych szczegółach, kawałkach "z oka i ucha", Ernaux dostrzega znaki przemian społecznych, podziałów klasowych i drobnomieszczańskich aspiracji.Udowadnia przy tym, że dzięki czujnej obserwacji anonimowi ludzie, spotkani w metrze czy w poczekalni, budząc w nas zainteresowanie, gniew lub wstyd, ożywiają naszą pamięć i pozwalają odkryć prawdę o nas samych.Dlaczego to opowiadam, opisuję tę scenę i inne, które pojawiają się na tych stronach? Czego ze wszystkich sił szukam w rzeczywistości? Znaczenia? Owszem, często, choć nie zawsze, z (wyuczonego) intelektualnego nawyku, by nie poddawać się po prostu wrażeniom, by "wznieść je na wyższy poziom". Może notując działania, postawy i słowa ludzi, których spotykam, ulegam złudzeniu, że się do nich zbliżam. Nie rozmawiam z nimi, po prostu na nich patrzę, po prostu ich słucham. Jednak emocje, jakie we mnie budzą, są prawdziwe. A może szukam w nich jakiejś wiedzy o sobie samej - w tym, jak się zachowują, jak rozmawiają. (Powracające pytanie: "Dlaczego nie jestem tą kobietą?", która siedzi naprzeciw mnie w metrze)Fragment książkiNa tom składają się: Dziennik zewnętrzny (Journal du dehors), Życie nieosobiste (La vie extrieure), Spójrz na te światła, kochanie (Regarde les lumires mon amour).
Monografia Zmysł liczby i porządek sztuki autorstwa Jarosława Janowskiego jest interdyscyplinarną refleksją nad związkiem matematyki i sztuki jako dwóch kluczowych obszarów ludzkiego poznania. Autor wprowadza czytelnika w świat liczby i sztuki jako dwóch abstrakcji, które porządkują i kształtują ludzką kulturę. Książka analizuje ewolucję matematycznego i artystycznego myślenia, od intuicyjnego postrzegania liczby i porządku, przez platonizm matematyczny, aż po współczesne koncepcje percepcji wizualnej i metaforyczności. Autor zestawia wpływy kulturowe, biologiczne i historyczne, ukazując, w jaki sposób te dwie dziedziny wzajemnie na siebie oddziaływały i współtworzyły ludzką cywilizację. Kolejne rozdziały zgłębiają między innymi rolę sztuki w kształtowaniu zdolności poznawczych, historyczne źródła platonizmu matematycznego, nowożytne przełomy w filozofii, a także relacje między sztuką, liczbą i porządkiem w różnych epokach kulturowych. Monografia ta jest nie tylko próbą odpowiedzi na pytanie o wspólne źródła matematyki i sztuki, lecz także zaproszeniem do refleksji nad uniwersalnymi mechanizmami ludzkiego poznania.
Zygmunt Freud (1856-1939) - austriacki psycholog, psychoteraputa, neurolog, neuropatolog, twórca psychoanalizy i psychologii głębi, chyba jedna z najważniejszych postaci w nauce o człowieku, postać wręcz symboliczna w nauce; jak Einstein w fizyce, tak Freud w naukach o człowieku wyznaczali najważniejsze kierunki myśli. W zasadzie nie byłoby współczesnej psychologii bez freudyzmu, choć oczywiście wiele z jego tez zostało zweryfikowanych i wiele szkół w psychologii powstało wręcz jako kontrreakcja na tezy psychoanalizy. W napisanym w 1913 roku Totemie i tabu podejmuje autor próbę wyjaśnienia początków religii, albo szerzej calej ludzkiej kultury, szukając jej w kompleksie Edypa. Znajduje dwie zasadnicze cechy totemizmu tabu kazirodztwa oraz tabu zabijania zwierzęcia totemicznego. W dalszych rozważaniach śledzi rolę tabu (obecnego już w totemizmie) we wszelkich wyższych formach organizacji społecznej i kulturowej aż po czasy nam współczesne, by dojść do źródeł neurozy u człowieka naszych czasów.
Erich Fromm (1900-80) – amerykański psycholog i filozof pochodzenia niemieckiego, twórca psychoanalizy humanistycznej, uczeń a zarazem wnikliwy krytyk Zygmunta Freuda, autor tak słynnych książek jak „Zapomniany język” i „Ucieczka od wolności”. Fromm rozważa w książce „Patologia normalności” zasadniczą dla współczesnego człowieka sprawę, zasadniczy temat: a tym tematem jest pytanie czy żyjący we współczenym świecie człowiek jest jeszcze zdrowy psychicznie? Co wpływa na jego psychiczną i moralną konstrukcję? Na czym polega normalność i odstępstwo od normy teraz (w naszych czasach) i wreszcie co sprzyja zdrowiu psychicznemu a co wywołuje chorobę. Zajmuje się także autor w tych wykładach problematyką rozbuchanego konsumpcjonizmu, patologiami współczesnej kultury, czy też... lenistwem czlowieka. Najważniejsze pytania, niejednoznaczne odpowiedzi i wszystko napisane prosto, jasno, przejrzyście i mądrze, bardzo mądrze – jak zwykle u Fromma
Noam Chomsky (ur.1928) - amerykański językoznawca, filozof i działacz polityczny, profesor w Massachusetts Institute of Technology (od 1961 roku kieruje tam katedrą języków nowożytnych i językoznawstwa), twórca gramatyki transformacyjno-generatywnej. Zajmuje się lingwistyką (twierdzi m.in, że najgłębsze reguły formalne języka mają charakter wrodzony, wprowadził rozróżnienie na język wewnętrzny i zewnętrzny), informatyką (badał języki formalne), mediami (stworzył teorię pięciu filtrów, które stanowią o selekcji wiadomości). Jest bodaj najczęściej cytowanym naukowcem na świecie! Jest także radykalnym, lewicowym krytykiem polityki USA., człowiekiem niezmiernie zaangażowanym obywatelsko. Mit amerykańskiego idealizmu to jeden z przejawów tego społecznego namysłu Chomskyego. Autor, piszący wraz z Nathanem J. Robinsonem, barwnie śledzi amerykańskie dążenie do globalnej dominacji, oferując wnikliwą krytykę egoistycznych mitów, które dominujące elity w Stanach Zjednoczonych nadal forsują. Przedstawiając wnikliwe opisy roli Waszyngtonu w konflikcie izraelsko-palestyńskim oraz wojnach w Iraku i Afganistanie, badają, w jaki sposób interwencje takie jak te były usprawiedliwiane szlachetnymi opowieściami o misjach humanitarnych i dobrych intencjach, a teraz przybliżają nas do wojen z Rosją i Chinami. Badając rozprzestrzenianie broni jądrowej i zmiany klimatyczne, pokazują, w jaki sposób polityka USA w dalszym ciągu zaostrza globalne zagrożenia. Jak pisze recenzent „The New Statesman” : Dla każdego, kto chce dowiedzieć się więcej o świecie, w którym żyjemy. . . odpowiedź jest jedna prosta: przeczytaj Noama Chomsky’ego”.
Jaki jest współczesny świat nastolatków i dorosłych przedstawiany w literaturze, sztuce, przestrzeni medialnej? Są to światy spójne czy odrębne? Co możemy sobie nawzajem dać? Jak edukacja polonistyczna może wspierać relacje, na których buduje się świat wartości? Odpowiadając na te pytania, proponujemy nowe lektury oraz inne niż dotychczas odczytania tekstów już znanych, w imię międzypokoleniowej solidarności. Staramy się przerzucać mosty i znajdować to, co może łączyć. Pytamy o punkty wspólne w relacjach nastolatków z dorosłymi; o współczesny wymiar więzi rówieśniczych - przyjaźnie, miłości, potrzeby i oczekiwania; o tabu i jego sens; o lektury młodych czytane przez dorosłych, a także lektury dorosłych czytane przez nastolatków; o świat (szkoły, literatury, sztuki) jako wspólna przestrzeń; a przede wszystkim o szanse, jakie daje literatura. To poszukiwanie "miejsc wspólnych" nie jest jednak tylko tropieniem tego, co łączy generacje, ale także dostrzeganiem potencjału w pokoleniowych odrębnościach, stwarzających okazję do wzajemnego poznawania i zrozumienia, uczenia się obopólnej akceptacji i czerpania radości z bycia razem.
Fascynująca opowieść jednego z najwybitniejszych naukowcówJako ludzkość od wieków szukamy sposobów na radzenie sobie ze śmiercią i towarzyszącym jej niepokojem. Tworzymy wierzenia, które pozwalają nam uniknąć jej ostateczności. Podejmujemy wysiłki, żeby nas zapamiętano i żeby "coś po sobie zostawić". Dążymy do prokreacji, aby cząstka nas żyła dalej w świecie. Instynktownie unikamy wypadków i chorób, a także wkładamy wiele pracy w zahamowanie procesu starzenia się naszego organizmu. Chcemy trwać przy życiu tak długo, jak to możliwe. A nauka ma nam w tym pomóc.Naukowcy z różnych dziedzin - biologii, fizyki, chemii, inżynierii genetycznej i sztucznej inteligencji - tworzą nowe, coraz bardziej wyrafinowane narzędzia do manipulowania genami i komórkami, które mają znaczący wpływ na proces starzenia się. Czy dzięki ich wysiłkom zdołamy w końcu przechytrzyć choroby i śmierć i żyć zdecydowanie dłużej niż obecnie?Venki Ramakrishnan omawia najnowsze badania naukowe wyjaśniające przyczyny starzenia się, analizuje wysiłki zmierzające do przedłużenia życia, a także biografie ludzi stojących za największymi odkryciami w tej dziedzinie. W książce Dlaczego umieramy łączy naukę, politykę, wspomnienia i medycynę, a także stawia ważne pytania:Czy śmierć może służyć niezbędnemu celowi biologicznemu?Jakie konsekwencje dla nas wszystkich będzie mieć wydłużenie ludzkiego życia?I czy naprawdę powinniśmy żyć wiecznie?
W średniowieczu idealne kobiety musiały urodzić wiele dzieci i być wstrzemięźliwe seksualnie. A najlepiej gdyby były zakonnicami. Powinny mieć urodę Heleny Trojańskiej, ale nie rzucać się w oczy. Być pracowite, ale jednocześnie mieć czas dla rodziny.
Średniowieczni mężczyźni w swoich koncepcjach płci inspirowali się filozofią grecką i rzymską, którą łączyli z teologią chrześcijańską. Wyrażali konkretne oczekiwania, jak kobiety powinny wyglądać, kochać, żyć, pracować, zachowywać się.
Autorka zabiera nas w pasjonującą podróż uliczkami średniowiecznych miasteczek i wsi, gdzie spotkamy kowalki, płatnerki, piwowarki, handlarki, czy rzemieślniczki. Kobiety, które musiały na nowo zdefiniować swoją tożsamość i dzięki którym średniowieczne społeczeństwo mogło w ogóle funkcjonować.
Eleanor Janega nie tylko opowiada historię, ale również rzuca nowe światło na to, jak średniowieczny świat ukształtował współczesne pojęcie płci, równości i tożsamości. To książka dla wszystkich, którzy chcą zrozumieć, jak przeszłość wpływa na współczesne zrozumienie roli kobiet w społeczeństwie.
Margaret Mead (1901-78) rozpoczęła swoją błyskotliwą karierę naukową od studiów antropologicznych na Samoa. Prowadziła później kolejne badania terenowe wśród Indian amerykańskich, na wielu kolejnych wyspach Pacyfiku (m.in. na Nowej Gwinei, na Bali) i w wielu innych miejscach. Zawsze koncentrowała się na kulturze, tożsamości w tym szczególnie tożsamości seksualnej czy pokoleniowej. Interesowały ją – jakże ciągle istotne – studia nad zmianami społecznymi. Obecnie uznawana jest za jednego z klasyków socjologii Książka Mężczyźni i kobiety to zaś jedna z jej najważniejszych publikacji a jej wydanie w Polsce wypełnia lukę w klasycznych już dzisiaj gender studies. Bowiem ta książka jest na świecie uznawana za absolutnie klasyczną fundamentalną książka w gender studies, która stara się odpowiedzieć na zasadnicze pytanie: Co tak naprawdę znaczy być mężczyzną czy być kobietą? Mężczyźni i kobiety to książka o społecznych i kulturowych uwarunkowaniach płci. Książka absolutnie niezbędna dla każdego, kto zajmuje się tematyką społecznej roli kobiety i mężczyzny, gender studies, współczesnego feminizmu, ale przecież nie tylko – to książka dla każdego myślącego czytelnika/czytelniczki/osoby czytającej.
"Wiedza, którą Olga Łozińska prezentuje w książce Paradyplomacja kulturalna na przykładzie wybranych regionów włoskich jest bezdyskusyjnie wartościowa. Temat, z którym Autorka się zmierzyła, wypełnia z pewnością pewne luki w polskiej literaturze poświęconej zarówno paradyplomacji, jak i włoskiemu regionalizmowi. Jednocześnie badaczka przywołuje najważniejsze prace z zakresu paradyplomacji, historii Włoch, systemu politycznego i ustroju terytorialnego Republiki Włoskiej. W związku z tym niniejsza monografia to jedna z ważniejszych publikacji na polskim rynku wydawniczym, poświęcona nie tylko włoskiemu regionalizmowi, ale i paradyplomacji w ogóle. Dostarcza ona i szczegółowej wiedzy o aktywności włoskich regionów w przestrzeni między-narodowej, i ogólnej orientacji teoretycznej, dotyczącej paradyplomacji regionalnej. Cenna jest warstwa faktograficzna książki; Autorka, jako ekspertka w zakresie paradyplomacji włoskich regionów, z dużą erudycją dzieli się wiedzą na tematy związane z Włochami, nie tylko w aspekcie politologicznym, ale również historycznym, socjologicznym i kulturoznawczym. "
Fragment recenzji dr. hab. Arkadiusza Modrzejewskiego, prof. UG
Polaryzacja polityczna w systemach partyjnych polski i Węgier w pierwszych dwóch dekadach XXI wieku.Polaryzacja polityczna stała się jednym z najpopularniejszych zagadnień we współczesnej politologii. Poniższa książka wpisuje się w dyskusję naukową na ten temat. Wyróżniono trzy ujęcia polaryzacji politycznej. Ujęcie jednowymiarowe jest oparte na propozycji Giovanniego Sartoriego, stanowiącej, iż polaryzacja polityczna to dystans ideologiczny między partiami. W ujęciu dwuwymiarowym polaryzacja polityczna to nie tylko dystans ideologiczny między ugrupowaniami, ale również zanik politycznego centrum. Polaryzacja polityczna ujęciu wielowymiarowym dotyczy zarówno polaryzacji elit, jak i polaryzacji społeczeństwa (przejawia się ona zarówno w wymiarze politycznym, jak i społecznym). Po przeprowadzeniu konceptualizacji polaryzacji politycznej, zaprezentowaniu sposobów jej pomiaru (w oparciu o trzy wyróżnione ujęcia definicyjne) oraz sposobów pozyskiwania informacji na temat pozycji ideologicznych partii politycznych, zostały przeprowadzone badania dotyczące polaryzacji politycznej w systemach partyjnych Polski i Węgier w pierwszych dwóch dekadach XXI wieku. Analizę przeprowadzono między innymi na podstawie informacji pochodzących baz danych Manifesto Project Database oraz Chapel Hill Expert Survey. W książce podjęto próbę analizy porównawczej, aby wykazać podobieństwa i różnice między tymi systemami. Dodatkowo podjęto próbę przewidzenia tego, jak w przyszłości będą kształtowały się procesy polaryzacyjne w Polsce i na Węgrzech.
W swoich pracach Sorokin dał się poznać nie tylko jako wnikliwy analityk współczesnej cywilizacji, ale również jej przenikliwy jej krytyk, dostrzegający w pozornie mało znaczących przemianach kulturowych zapowiedź dużo głębszych i trudnych do odwrócenia trendów, które w przyszłości mogą doprowadzić cywilizację Zachodu do upadku. Jego szczególny niepokój budziło zjawisko, które określił mianem „rewolucji seksualnej”, prowadzącej do coraz głębszej seksualizacji wszystkich sfer kultury. Skutkiem tej seksualizacji jest pozwolenie ludziom na to, aby kierowali się jedynie swoimi zwierzęcymi, pierwotnymi popędami i namiętnościami, co czyni ich łatwym łupem manipulacji i propagandy, niszcząc przy okazji tradycyjne więzi międzyludzkie (zwłaszcza rodzinne), miłość zaś sprowadzając do rodzaju wymiany handlowej, polegającej na wzajemnym świadczeniu sobie usług seksualnych.
Pitirim A. Sorokin zmarł po dwóch latach ciężkiej choroby 10 lutego 1968 roku w wieku 79 lat w Winchester w stanie Mssachusets. Uroczystości pogrzebowe przebiegały zgodnie z rytuałami rosyjskiej Cerkwii prawosławnej. Sorokin miał dwóch synów, starszy z nich, Peter P. Sorokin, w 1966 roku był wynalazcą lasera barwnikowego. Rękopisy i papiery Sorokina znajdują się obecnie w University of Saskatchewan w Saskatoon w Kanadzie. W marcu 2009 roku w Państwowym Uniwersytecie w Syktywkarze, w rosyjskiej Republice Komi, utworzono Sorokin Research Center, którego zadaniem ma być między innymi publikacja obfitych materiałów, jakie pozostawił po sobie wybitny socjolog.
Mimo sławy na całym świecie i tłumaczeń na dziesiątki języków, w Polsce prace Sorokina pozostają w zasadzie nieznane i prócz tłumaczenia jego wczesnej, mało reprezentatywnej książki Ruchliwość społeczna, brakuje przekładów jego najważniejszych dzieł. Przyczyny tego mogą być różne, jedną z nich może być fakt, że Sorokin przyjmuje szeroką, interdyscyplinarną perspektywę w socjologii, nie ograniczając się do suchych statystyk, lecz wyciągając ze swoich badań głębsze wnioski, dotyczące natury i przyszłości naszej cywilizacji. Te wnioski również mogą być powodem jego ignorowania w środowiskach naukowych, Sorokin bowiem przedstawia zagrożenia płynące z opartej na marksizmie rewolucji kulturowej, której pierwsze objawy diagnozował w USA już w latach pięćdziesiątych, ukazując, w jaki sposób kult postępu, techniki i – ogólnie – ideologii Oświecenia niszczy trwały ład, na którym oparta była cywilizacja łacińska. Sformułowane ponad pół wieku temu wnioski Sorokina w wielu wypadkach okazały się prorocze, czego przykładem jest choćby proces seksualizacji społeczeństwa, prowadzący do upadku rodziny i gwałtownego kurczenia się białej populacji, Jednocześnie jego nadzieje na odrodzenie się cywilizacji łacińskiej, które żywił w ostatnich dekadach życia, okazały się płonne albo przedwczesne – w obecnej sytuacji można raczej spodziewać się pogłębiania fazy „senstytywnej”, jak sam to określił, prowadzącego aż do upadku cywilizacji.
*
Prezentowane wydanie książki The American Sex Revolution oparte jest na pierwszym wydaniu amerykańskim Porter Sargent Publisher, Boston 1956, w serii An Extending Horizons Book.
Iwona Kienzler, autorka popularnych biografii, przybliża czytelnikom losy Władysława Gomułki od czasów jego młodości, gdy terminował jako uczeń ślusarza, poprzez lata wojny, pobyt w więzieniu, polski Październik 1956, aż po krwawe wydarzenia Grudnia 1970 i polityczną emeryturę.Władysław Gomułka pełnił funkcję I sekretarza KC PZPR przez 14 lat, najdłużej ze wszystkich I sekretarzy okresu PRL-u. Jako komunista z wyboru i przekonania wraz z innymi dążył do przekształcenia Polski w państwo totalitarne. Był zwolennikiem terroru i przemocy wobec opozycji. Autorytet Gomułki ucierpiał przez Marzec 1968, a jego karierę ostatecznie zakończył krwawo stłumiony bunt robotników wybrzeża w grudniu 1970 roku.Dzięki biografii Gomułki, pióra Iwony Kienzler, poznasz nie tylko tło wspomnianych zawirowań historycznych, ale także osobiste dramaty i ambicje, które wpływały na decyzje I sekretarza. Odkryj na nowo historię Władysława Gomułki, jednego z głównych bohaterów polskiej sceny politycznej PRL-u. Iwona Kienzler znana pisarka i popularyzatorka historii. Pasjonuje ją życie słynnych postaci, zarówno historycznych, jak i żyjących współcześnie. Swoich bohaterów przedstawia jako zwykłych ludzi, z ich przywarami, dziwactwami i słabościami. Dużo miejsca poświęca też ciekawostkom, nie unikając pikantnych szczegółów osadzonych w realiach obyczajowych danej epoki.Gomułka i jego ortalionowy PRL to kolejny tytuł tej poczytnej autorki, wydany nakładem wydawnictwa Lira.
John Malone - znakomity popularyzator nauki, autor ,,Nierozwiązanych zagadek nauki"" - ujawnia zaskakujące fakty o dziesięciu wybitnych odkrywcach i wynalazcach XIX i XX wieku.Gregor Johann Mendel, David Levy, Henrietta Swan Leavitt, Joseph Priestley, Michael Faraday, Grote Reber, Arthur C. Clarke, Thomas Jefferson, Susan Hendrickson, Felix d'Herelle byli twórcami idei i wynalazków, wyprzedzających swój czas, choć nie mieli dyplomów w dziedzinach, które zrewolucjonizowali.Zakonnik, który krzyżując odmiany grochu w przyklasztornym ogrodzie odkrył fundamentalne prawa genetyki i stworzył podwaliny pod jedną z najważniejszych dziedzin współczesnej nauki. Pracowniczka obserwatorium, która sortując szklane płyty z fotografiami nieba, opracowała wskazówki świadczące o nieskończoności wszechświata. Teolog, którego ,,zabawa"" w chemika doprowadziła do odkrycia tlenu, chlorowodoru, dwutlenku siarki i amoniaku. Londyński gazeciarz i introligator, który stworzył podstawy elektromagnetyzmu i ukierunkował rozwój nowoczesnej fizyki. Inżynier-wizjoner, konstruktor pierwszego radioteleskopu, który obserwował kosmos ze swego podwórka. Genialny bakteriolog-samouk, który stworzył podstawy do odkrycia DNA. Prezydent Stanów Zjednoczonych, który w czasie wolnym od obowiązków przeprowadził pierwsze naukowe wykopaliska archeologiczne, stosując metody, uznawane obecnie za wzorzec.Oni wszyscy przejawiali skłonność do przeciwstawiania się autorytetom, co zwykle przysparzało im wiele kłopotów. Często spotykali się z lekceważeniem swych utytułowanych kolegów, ale ich dociekliwość i pasja badawcza zaowocowały epokowymi osiągnięciami w dziedzinie genetyki, astronomii, chemii, fizyki, archeologii, paleontologii i medycyny.
Samodzielnie myśleć potrafi bardzo niewielu, ale poglądy pragną mieć wszyscy.Erystyka, czyli sztuka prowadzenia sporów, to słynne dzieło niemieckiego filozofa Arthura Schopenhauera. Pokazuje w nim, jak zręcznie dyskutować, by przekonać innych o słuszności własnych sądów, a także - co ważniejsze - by nie dać się zmanipulować sztuczkom tych, do których zawsze musi należeć ostatnie słowo, nawet jeśli nie mają racji.Schopenhauer zajmował się również zagadnieniem wolnej woli, któremu poświęcił osobny traktat (O wolności ludzkiej woli). Wykazał w nim, że wolność jest pojęciem negatywnym, a ludzkie czyny wywodzą się z indywidualnych, najsilniejszych w danym momencie pobudek.
W tej niezwykłej książce archeolożka i antropolog zdradzają tajniki swojej pracy. Już wkrótce się dowiesz, czy starożytne kości śmierdzą, jaki mają kolor i jak się je odkopuje. Odkryjesz też, że szkielety (tak, również twój!) skrywają wiele tajemnic. Badając je, naukowcy potrafią ustalić, gdzie i kiedy żyliśmy, na co chorowaliśmy, czy odżywialiśmy się zdrowo i w jakich okolicznościach zmarliśmy.
Pamiętaj, kości nigdy nie kłamią… I nigdy nie zapominają!
Marta Guzowska jest archeolożką i pisarką. Całkiem prawdopodobne, że mieliście w ręku jej książki dla dzieci: Archeologię albo serie Detektywi z Tajemniczej 5 i Detektywi z Tajemniczej 5 kontra duchy. Ludzkie kości ogromnie ją fascynują. Uwielbia sobie wyobrażać, jak wygląda jej własny szkielet, a zwłaszcza czaszka, którą uważa za najciekawszą część człowieka. Bardzo chętnie ogląda też swoje zdjęcia rentgenowskie.
Na wykopaliskach wielokrotnie znajdowała szkielety, ale zawsze wzywała wtedy na pomoc antropologa, takiego jak profesor Wiesław Więckowski. Nauczyła się także przed wydobyciem z ziemi starannie oczyszczać każdą kostkę pędzelkiem, rysować i fotografować, a później, już po wydobyciu, cierpliwie układać na stole we właściwej kolejności.
Kiedy Marta nie wie czegoś o kościach, dzwoni do Wieśka, z którym przyjaźni się od dwudziestu pięciu lat.
Wiesław Więckowski jest profesorem od ludzkich szkieletów. Na co dzień uczy studentów Uniwersytetu Warszawskiego, jak zmusić kości do mówienia. Na swoich zajęciach opowiada również o ewolucji człowieka, czyli o tym, w jaki sposób przyszedł na świat Homo sapiens.
Jego wielką pasją jest archeologia śmierci (co brzmi trochę makabrycznie, ale chodzi po prostu o badanie grobów i zachowanych w nich szczątków). Profesor Więckowski nie ogranicza się jednak do wykładania. W Izraelu pracuje na cmentarzu, na którym pochowani zostali rzymscy legioniści. W Peru bada kości ze stanowiska Castillo de Huarmey, które możecie znać z książki Archeologia. Mumie, złoto i stare skorupy.
W związku ze swoją pracą mówi nie tylko po polsku i angielsku, lecz także po hiszpańsku i hebrajsku, a do tego ma do czynienia z… mumiami, choć okropnie tego nie lubi. Lubi za to Indianę Jonesa, chociaż wie, że tak nie należy prowadzić wykopalisk!
Joanna Czaplewska jest ilustratorką i projektantką graficzną, a także absolwentką Wydziału Grafiki gdańskiej Akademii Sztuk Pięknych. Obecnie pracuje tam jako asystentka. Wraz z Katją Widelską zilustrowała książkę Elżbiety Pałasz Trzy, dwa, raz, Günter Grass, która otrzymała wyróżnienie graficzne w konkursie Książka Roku Polskiej Sekcji IBBY.
Mieszka w Gdyni, o pięć minut drogi od morza, a jej najczęstszy widok z okna to przelatujące z krzykiem mewy. Jest matką czterech skrzydłokwiatów i trzydziestu pięciu innych roślin doniczkowych, a także niestrudzoną zbieraczką książek, głównie tych z obrazkami.
W dzieciństwie prowadziła intensywne prace archeologiczne w pobliskim lesie, w którym zakopywała i odkopywała różne skarby. Jako mała dziewczynka wybiła sobie obojczyk, skacząc po kanapie, i prawie złamała nos na lodowisku. Ona również przepada za Indianą Jonesem.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
