„Jaka jest ta siła „siła silniejsza od wszystkich sił”, o której mówi Hermes Trismegistos? To siła seksualna. Ponieważ żadna inna siła we wszechświecie nie może się z nią równać, żadna inna siła nie ma mocy stwarzania życia. „Hermes Trismegistos mówi także o tej sile, iż „słońce jest jej ojcem”, co oznacza, że energia seksualna ma tę samą naturę, co energia słoneczna oraz, że jest przepojona świętością, światłem, życiem słońca. Jej stosowanie nie ogranicza się tylko do prokreacji, może ona także być przypisana dziełom rodzaju duchowego”. Omraam Mikhael Aivanhov
“Istnieją we wszechświecie dwie fundamentalne zasady, które odzwierciedlają się we wszystkich przejawach natury i życia. Wszelkie stworzenie jest dziełem tych dwóch zasad: męskiej i żeńskiej. Aby być płodnymi, zasady te koniecznie powinny pracować wspólnie; oddzielnie są bezproduktywne, dlatego zawsze nawzajem się poszukują. Nie ma dla człowieka nic bardziej istotnego, niż spotkanie swojej zasady uzupełniającej. Wszędzie w naturze zobaczycie pod różnymi postaciami i w różnym wymiarze jedynie te dwie zasady. Choć byście patrzyli na ziemię lub pod ziemię, schodzili na dno oceanów lub wznosili się ku niebu, ujrzycie jedynie dwie współdziałające zasady. I ujrzycie je również w człowieku: nie tylko w jego ciele fizycznym, ale również w jego psychice, gdzie rozum i intelekt reprezentują zasadę męską, a dusza i serce – zasadę żeńską. Praca intelektu i serca prowadzi do powstania działania. Wszystkie nasze czyny są wytworem myśli naszego intelektu i uczuć naszego serca. Gdy nasze myśli są właściwe i prawe, a uczucia bezinteresowne, nasze czyny są konstruktywne.”
Omraam Mikhael Aivanhov
Największą moc przyznał Bóg duchowi, dał mu ten dar. A ponieważ każda myśl jest przeniknięta tą mocą ducha, która ją stworzyła, oczywiście ona działa. Wiedząc o tym możecie stać się dobroczyńcami ludzkości. Poprzez przestrzeń, aż do najodleglejszych rejonów, każdy może wysłać swoje myśli jak posłańców, świetliste stworzenia, które wyposaża w pomoc ludziom, w niesienie pocieszenia, oświecenia, uzdrowienia. Kto świadomie wykonuje tę pracę przenika powoli arkana boskiego stworzenia. Omraam Mikhaël Aivanhov
Istnieją liczne interpretacje Apokalipsy, ale żadna z nich jeszcze nie dotknęła prawdy do głębi, ponieważ, zamiast widzieć w tej księdze tylko to, co istotne, to znaczy opis elementów i procesów życia wewnętrznego i kosmicznego, próbowano w nich rozpoznawać konkretne osoby, kraje i wydarzenia historyczne. W tej sytuacji bardzo łatwo o błędne wyobrażenia dotyczące czterech jeźdźców, bestii o siedmiu głowach i dziesięciu rogach, czy nowego Jeruzalem. Nie wystarczy zrozumieć intelektualnie symbole, lecz trzeba je ożywić w sobie. Dla tych, którzy nie podejmą wcześniej trudu oczyszczenia swojego wnętrza i podniesienia poziomu ducha na wyższy poziom, dostęp do cudowności Apokalipsy pozostanie zamknięty.
Ewangelie mogą być interpretowane i rozumiane w świetle nauki o alchemii. Z pozoru opowiadają o życiu jednego człowieka, Jezusa, który urodził się dwa tysiące lat temu w Palestynie, jednak w rzeczywistości, poprzez różne etapy Jego życia, od urodzenia aż po śmierć i zmartwychwstanie, opisują one także procesy alchemiczne. Alchemia, mimo potępienia jej przez duchowieństwo, głęboko przeniknęła mistykę i ezoterykę chrześcijańską. Kiedy przyjrzymy się niektórym rzeźbom w katedrach Notre-Dame w Paryżu czy w Chartres, odkryjemy, że budowniczowie tych świątyń znali alchemię, czego świadectwem są pozostawiona przez nich architektura i dzieła sztuki. Wyryli bowiem w kamieniu wszystkie fazy, przez które przechodzi materia w trakcie przygotowania kamienia filozoficznego.
„Prawa harmonii są najbardziej uroczystymi prawami we wszechświecie. Tak więc, zastanówcie się, medytujcie, popatrzcie w jakim stanie działacie, a zrozumiecie dlaczego w niektórych sytuacjach nie uzyskujecie zadowalających rezultatów. Tak więc harmonia jest najlepszą bronią przeciw chorobie. Jeżeli jesteście chorzy, to dlatego, że podtrzymujecie w was nieład; żywiliście pewne myśli, pewne uczucia, postawy i to się odbiło na waszym zdrowiu. Dlaczego jednak w tym organie, a nie w innym? Ponieważ jest to obliczone matematycznie, według praw, które złamaliście. Zharmonizować się z kilkoma osobami: własną żoną, własnymi dziećmi, rodzicami, sąsiadami, przyjaciółmi, to jeszcze niewystarczające. Trzeba się zestroić z życiem uniwersalnym.”. Omraam Mikhael Aivanhov
Egzystencja to długi łańcuch chwil, które należy przeżyć świadomie, jedną po drugiej. Wszystkie wysiłki, które podejmujemy, wpisują się w Księgę Życia. Podążajcie drogą do światła, a ludziom w rozpaczy i ciemności nieście światło i pokój. Co zaś jest na końcu tej drogi? Odkryjecie to, docierając do celu, a wówczas będziecie olśnieni – przekonuje Omraam Mikhaël Aivanhov.
Praca Szymona Wróbla jest znakomita. Nie mam co do tego najmniejszych wątpliwości. Nikt jeszcze nie poddał rzeczywiście filozoficznej analizie głównych przedstawicieli „warszawskiej szkoły historii idei”. […] Otóż Szymon Wróbel dokonuje zabiegu ciekawego, ale ryzykownego. Odnajduje w pracach analizowanych filozofów ciągłość i nieciągłość, której zapewne nie byli oni świadomi. Pisze on o swoich autorach z perspektywy takiej samej, jakby żyli oni przed dwustu laty, a nie obecnie. Ma więc prawo dostrzegać tendencje, które widzi jako filozof, a nie jako biograf. […] Opublikowanie tej pracy uważam za nie tylko niezbędne, ale wręcz za zaszczyt dla publikujących.
Prof. dr hab. Marcin Król
Szymon Wróbel jest profesorem filozofii w Instytucie Filozofii i Socjologii PAN oraz na Wydziale Artes Liberales UW. Zainteresowania naukowe: teoria władzy, teoria literatury, współczesne językoznawstwo i kognitywistyka oraz zastosowania idei psychoanalitycznych w teoriach politycznych. Autor licznych książek i artykułów naukowych. Ostatnio opublikował: Deferring the Self oraz Grammar and Glamour of Cooperation. Lectures on the Philosophy of Mind, Language and Action (Peter Lang 2013 i 2014), Ćwiczenia z przyjaźni, Lektury retroaktywne. Rodowody współczesnej myśli filozoficznej oraz Polska pozycja depresyjna: od Gombrowicza do Mrożka i z powrotem (Universitas 2012, 2014 i 2015).
Prosta ścieżka do spotkania z Bogiem.W dziesięciu krokach - od zburzenia własnego oporu, poprzez rozmowę i wsłuchiwanie się w słowa Jezusa, po odkrywanie łaski nawet w cierpieniu - Gary Zimak ukazuje na podstawie swoich doświadczeń, jak nie tylko czerpać wiedzę o Chrystusie jako postaci, ale także jak spotkać żywego Jezusa naprawdę, tu i teraz.
Każda dziewczyna chce być kochana i akceptowana zwłaszcza przez swojego ojca. Ale może jest tak, że Twój poświęca Ci za mało czasu. Niezależnie od tego, czy Twój tato jest przy Tobie, czy nie, mam dla Ciebie wspaniałą wiadomość! Wszyscy mamy Ojca, który nas kocha... głęboko, bezgranicznie i zawsze. I możesz Go spotkać osobiście - nawet teraz, dzięki tej książce! Pomogą Ci w tym przytoczone historie dziewczyn, takich jak Ty, a także zawarte wskazówki i quizy.Poznaj więc Ojca, który kocha Cię pełnią Swojego serca, kocha ponad wszystko, i chce Ci towarzyszyć przez całe życie. Jest najbardziej niesamowitym Ojcem, jaki tylko może istnieć! I wiesz co...? Dla Niego zawsze jesteś wyjątkowa!
Przewodnik po sakramentarzach powstał jako pomoc dla osób zainteresowanych liturgią łacińską i księgami liturgicznymi w średniowieczu. W opracowaniu wykorzystano wydania i wcześniejsze wykazy sakramentarzy, studia im poświęcone, katalogi bibliotek i wystaw, a także informacje uzyskane z Internetu lub bezpośrednio z instytucji bibliotecznych. Dzięki współpracy z profesorami Giacomo Baroffio i Manlio Sodi przy realizacji projektu poświęconego katalogowaniu sakramentarzy i mszałów pochodzenia włoskiego udało się pozyskać informacje o wielu małych fragmentach sakramentarzy w zbiorach włoskich i zagranicznych.
Na opracowany przewodnik składa się 1179 jednostek opisanych sakramentarzy i ich fragmentów. Ze względu na znaczenie liturgiczne i historyczne do katalogu włączono także małe fragmenty sakramentarzy, które powstały przed XIII wiekiem i zachowały się jako pozostałości ksiąg utraconych lub rozczłonkowanych (membra disiecta). Poszczególne jednostki zawierają zwięzły opis dokumentu z podaniem jego miejsca przechowania i sygnatury, liturgicznego typu sakramentarza, stanu zachowania (palimpsest, fragment), liczby kart i ich wymiarów, czasu powstania i miejsca pochodzenia. Kolejne elementy to odniesienia bibliograficzne oraz sumaryczny opis zawartości treściowej na podstawie wydań i wcześniejszych opracowań, jak też odczytu z mikrofilmów (ok. 40 kodeksów). Nie zawsze jednak udało się uwzględnić wszystkie elementy opisowe, zwłaszcza gdy chodzi o małe fragmenty.
Fragment Przedmowy
Zebrany w książce materiał w przeważającej części odnosi się do profilaktyki społecznej i resocjalizacji nieletnich. Autorzy przedstawiają resocjalizację nieletnich z perspektywy akademickiej, omawiają zagadnienia etiologii niedostosowania społecznego i znacznie wiedzy z tego zakresu dla programowania działań resocjalizujących i profilaktycznych, snują rozważania na temat funkcjonalności instytucji resocjalizacyjnych i kierunków optymalizacji ich działania, a także omawiają profilaktykę niedostosowania realizowaną na poziomie społeczności lokalnej.
MACIERZYŃSTWO KOBIET Z NIEPEŁNOSPRAWNOŚCIĄ
Janusz Kirenko
Seksualność kobiet z niepełnosprawnością
Dorota Kornas-Biela
Postawy społeczne wobec małżeństwa i macierzyństwa kobiet z niepełnosprawnością
Remigiusz Kijak
Opieka okołoporodowa nad kobietą niepełnosprawną intelektualnie
Anna Bojarska
Uwarunkowania macierzyństwa kobiet niewidomych i słabowidzących
Agnieszka Żyta, Katarzyna Ćwirynkało
Kobieta w roli siostry osoby z niepełnosprawnością intelektualną - dylematy i wyzwania
AKTYWNOŚĆ ZAWODOWA KOBIET Z NIEPEŁNOSPRAWNOŚCIĄ
Ewa Domagała-Zyśk
Kobiety niesłyszące i słabosłyszące na współczesnym rynku pracy
Katarzyna Hawryło
Aktywność społeczno-zawodowa kobiety z rdzeniowym zanikiem mięśni
Milena Trojanowska
Sytuacja kobiet chorych na stwardnienie rozsiane w Polsce
Agata Zielińska
Zjawisko bezrobocia wśród kobiet niepełnosprawnych w Lublinie
KOBIETY Z NIEPEŁNOSPRAWNOŚCIĄ W PRZESTRZENI SZTUKI I PIĘKNA
Jolanta Klimczak
Wokół kategorii kobiecego piękna. O kobietach niepełnosprawnych w kulturze popularnej
Ewelina Hoppe, Katarzyna Walczak, Hanna Trzcinska
Postrzeganie własnej i cudzej kobiecości w niepełnosprawności
Dorota Nowalska-Kapuścik
Czy niepełnosprawność stać na urodę? Konsumpcja usług kosmetycznych wśród kobiet niepełnosprawnych na przykładzie województwa śląskiego
Justyna Juszczak
Odkryte piękno - odnaleziona tożsamość. Kobieta niepełnosprawna w przestrzeni społecznej
Daniela Dzienniak-Pulina, Krzysztof Gołuch
Niepełnosprawność a fotografia - kobiety niepełnosprawne w obiektywie
Paulina Dziendziel
Twórczość sprzężona z niepełnosprawnością - sylwetka artystki Lisy Bufano
Sebastian Latocha
Niepełnosprawność jako wyzwanie rzucone modzie i sztuce. O awangardowych protezach Aimee Mullins i Viktorii Modesty
GODNOŚĆ I DUCHOWOŚĆ KOBIET Z NIEPEŁNOSPRAWNOŚCIĄ
Bernadeta Szczupał
Godność jako wartość i cel działań kobiet z niepełnosprawnością
Magdalena Koper
Godność kobiety z niepełnosprawnością na podstawie nauczania Jana Pawła II
Mirosław Brzeziński
Miejsce i zadania kobiety niepełnosprawnej w Kościele w nauczaniu Jana Pawła II
Witold Janocha
Religia i duchowość w przeżywaniu niepełnosprawności
Jednotomowa edycja Pisma Świętego, tzw. Biblia Poznańska, przyjęta z powszechnym uznaniem dla pracy autorów przekładu oraz wstępów i komentarzy.
Zalety:
- zdaniem biblistów najlepszy polski przekład Pisma Świętego
- każda księga poprzedzona wstępem
- praktyczne przypisy
- zrozumiały język
- komentarze
Czy da się objechać cały świat w zaledwie osiemdziesiąt dni?
Phileas Fogg próbuje się o tym przekonać, przyjmując zakład swych kolegów. Wyrusza w szaloną podróż w towarzystwie swego sługi Passepartout, przeżywając po drodze niezapomniane przygody, nawiązując nowe znajomości i stawiając czoła niebezpieczeństwom.
Czy uda mu się wygrać zakład, czy poniesie porażkę?
Jakie przeciwności spotka w czasie swojej wyprawy?
Seria Literatura Klasyczna to zbiór najpiękniejszych dzieł światowej literatury dla dzieci i młodzieży. Piękne, nowoczesne wydanie sprawia, że czytelnicy w każdym wieku z przyjemnością sięgną po lekturę, a piękne ilustracje umilą czytanie i pomogą wyobraźni przenieść się do świata fascynujących historii.
Tytuły zawierają się w kanonie lektur szkoły podstawowej i gimnazjum.
Kulisy pracy kreatywnych umysłów
Andrzej Sapkowski siada do pisania już o ósmej rano niczym urzędnik, Jacek Dehnel woli pracować spontanicznie. Bohdan Butenko włącza telefon tylko na dwie godziny dziennie, Jerzy Pilch uważa, że wyłączanie telefonu to nadgorliwość. Katarzyna Bonda zanim zacznie pisać tworzy całe pudła notatek, Joanna Bator po prostu podąża za bohaterami. Przemek Dębowski najbardziej lubi pracować w Ikei, Sylwia Chutnik tylko u siebie w domu. Wanda Chotomska tworzy w łóżku, Marek Bieńczyk przy swoich dwóch biurkach. Michał Śledziński nie potrafi pracować bez muzyki, Beata Chomątowska – bez umytych okien. Papcio Chmiel zaś uważa, że zawsze jest w pracy.
Jednak mimo wszystkich różnic, twórcze umysły łączy jedno: wszystkie te rytuały i zwyczaje mają im pomóc w obróceniu pomysłu w dzieło sztuki. Zebrane przez Agatę Napiórską metody pracy tuzów polskiej literatury, nauki i sztuki są niezwykle ciekawym i cennym wglądem w duszę i życie artystów. Nie mówiąc o tym, że to lektura pełna doskonałego humoru.
Agata Napiórska (ur. 1983) – dziennikarka i tłumaczka. Redaktor naczelna magazynu „Zwykłe życie”. Mieszka w Warszawie.
Pisano już wiele o P. Skardze, jako o polityku, kaznodziei i proroku, mężu stanu, publicyście i pisarzu. Jako o pierwszym twórcy zakładów społecznych i spółdzielczości, o pionierze kultury narodowej i wychowawcy. Podnoszono jego niezwykłe zasługi wobec Rzeczypospolitej, nieumniejszoną przez wieki aktualność. Lecz może za mało pisano dotychczas o Skardze, jako o słudze Bożym. O jego życiu wewnętrznym, i stosunku, nie do spraw narodowych, lecz do najgłębszych wieczystych zagadnień. Kim był Piotr Skarga w swym własnym, wewnętrznym życiu? Pytanie na pozór dość trudne do rozwiązania.
Piotr Skarga nie lubił zwierzeń. Nie pisał memoriałów, nie udzielał wywiadów, osobowość swoją odsuwał na daleki plan jako rzecz niegodną uwagi i zbędną. Nie przywiązywał do swojego j a większej uwagi i wagi niż do zrudziałej, zniszczonej sutanny służącej mu za odzienie. W całej olbrzymiej spuściźnie literackiej Skargi znajdziemy najwyżej kilkanaście zdań odnoszących się do niego samego. Pomimo tej obojętności, a może właśnie na skutek jej, indywidualność Skargi bucha z każdego jego słowa, każdego postępku. Znamy go lepiej, gruntowniej, niż gdyby pisał o sobie całe tomy.
Pozwól Bogu się przytulić
Dziś serce Kościoła nie bije w Pałacu Watykańskim – bije w Domu Świętej Marty. To tutaj – w małej kaplicy – padają słowa, które są najczęściej cytowanymi wypowiedziami Papieża. Tylko wybrani mogą na żywo wysłuchać głoszonych tam przez Franciszka kazań. Ich treść po raz pierwszy jest w Polsce publikowana w formie książki.
Papież nie obawia się podejmować nawet najtrudniejszych kwestii. Mówi o księżach przywiązanych do pieniędzy, krytykuje państwa sprzedające broń krajom toczącym wojny, upomina rządy ograniczające wolność sumienia.
Przede wszystkim jednak skupia się na wierze, która nie jest zadaniem do wykonania, radości, która może być udziałem każdego z nas, i nadziei, która nigdy nie zawodzi. W centrum myśli Franciszka zawsze stoi Bóg, który cierpliwie na nas czeka i nieustannie przebacza. On odnajduje nas na marginesie, wśród naszych grzechów i błędów. Gdy mamy potrzebę uzdrowienia, odkrywamy w sobie pragnienie Boga i wtedy On może wejść do naszego życia.
Ojciec Święty nie używa trudnych teologicznych terminów. Mówi prostym językiem, a jego słowa są łagodne i pełne troski.
Imponujący dorobek chrześcijańskiej kultury i cywilizacji.
Naprawdę wielka i bogato ilustrowana historia Kościoła od zarania po dzień dzisiejszy.
Ojciec Guy Bedouelle – szwajcarski dominikanin, zasłużony profesor historii na uniwersytecie we Fryburgu – kreśli dzieje Kościoła od czasów pierwotnych aż do pontyfikatu Benedykta XVI, przywołuje wszystkie najważniejsze historyczne postaci. Nie unika opisu spraw bolesnych – sporów, schizm, krucjat, wypraw kolonizatorskich, ruchów protestanckich. W niezwykle interesujący sposób ukazuje, że Kościół nie rozwijał się w próżni, lecz nawiązywał dialog z innymi światopoglądami i wydarzeniami historycznymi. Autor opisuje, jak reagował ogół katolików, a także papiestwo i w ogóle hierarchowie, na nowe prądy filozoficzne, doktryny, ideologie, na nowe style życia, mody i trendy w sztuce.
Równolegle do rozważań słownych, toczy się w tej książce historyczna opowieść za pomocą obrazów. Jest tu ponad 600 (!) ilustracji opatrzonych obszernymi podpisami - komentarzami, które dopowiadają to, czego samo słowo wyrazić nie potrafiło. Wśród tych znakomitych świadectw minionych dziejów są dzieła najwybitniejszych twórców architektury, malarstwa czy rzeźby, takich jak Michał Anioł, Peter Rubens, Rembrandt albo Wit Stwosz. Rozdział XII autorstwa polskiego historyka Kościoła, ks. prof. Jacka Urbana (Papieska Akademia Teologiczna w Krakowie) to znakomite uzupełnienie rozważań szwajcarskiego dominikanina, podkreślające wkład polskiego katolicyzmu do spuścizny Kościoła powszechnego.
Pierwsza w Polsce taka publikacja!
Był jednym z najważniejszych pisarzy i scenarzystów amerykańskich XX wieku. Zasłynął przede wszystkim jako autor Śniadania u Tiffany ego i Z zimną krwią. Obracał się w świecie kultowych postaci takich jak Andy Warhol, Audrey Hepburn, Frank Sinatra czy Marylin Monroe. Truman Capote, książka Geralda Clarke a pisana przez 13 lat, powraca w słynnej serii PIW-u Biografie Sławnych Ludzi. Premiera 12 grudnia. Clarke zaczął pisać swoją książkę jeszcze za życia Capotego. Odbył z nim dziesiątki rozmów i przeprowadził kilkaset wywiadów z niemal wszystkimi ludźmi, którzy go znali. Ogromna wiedza o życiu pisarza podana została w fascynujący sposób poprzez fragmenty listów i rozmów, wspomnienia, anegdoty i plotki, relacje przyjaciół i wrogów. Czyta się jednym tchem.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?