Kto dzisiaj twierdzi, że szatan istnieje, ma kłopoty z nowoczesną teologią. Kto zaś twierdzi, że go nie ma, zaprzecza Biblii. Na corocznych międzynarodowych spotkaniach egzorcystów prezentowane są doświadczenia setek tysięcy księży mówiących o tym, że szatan istnieje i coraz nowszymi sposobami nas okłamuje.
Pewien ordynator w znanej klinice psychiatrii w Niemczech powiedział: „Gdybyśmy mieli w naszym szpitalu księdza, który jest egzorcystą, moglibyśmy wypuścić jedną trzecią pacjentów. Jednak proszę o tym nie mówić głośno, bo wtedy moja kariera będzie w poważnym niebezpieczeństwie”. DSM to klasyfikacja zaburzeń psychicznych Amerykańskiego Towarzystwa Psychiatrycznego opisująca kryteria diagnostyczne pozwalające na ich zidentyfikowanie. Jej pierwsza wersja została opublikowana w 1952 r.
Składała się ona ze 130 stron i wymieniała 106 zaburzeń. Ostatnia edycja DSM-V wymienia blisko 300 zaburzeń i opisuje je na 886 stronach. W tej wersji zawarte są również zaburzenia transowe i opętaniowe.
Skoro wielcy uczeni mieli odwagę umieścić w swym klasyfikatorze zaburzenia transowe i opętaniowe, to czy nie powinniśmy i my zacząć podchodzić do nich inaczej i rozpatrywać je również w kategorii duchowej?
Odpowiedź na to pytanie pozostawiam czytelnikom…
Autorka książki jest absolwentka studiów doktoranckich na Wydziale Pedagogiki i Psychologii UMCS w Lublinie (absolutorium) oraz Studium Religioznawstwa na Wydziale Filozofii i Socjologii UW. Posiada certyfikat umiejętności trenerskich oraz uprawnienia do realizowania kilkunastu programów profilaktycznych. Uczestniczka szkoleń z dziedziny psychoterapii i hipnozy klinicznej, od kilkunastu lat wspiera duchowo osoby chore i zniewolone. Współpracuje zarówno z lekarzami, jak i z księżmi egzorcystami.
Rozważania na każdy dzień roku, które przybliżą postać św. brata Alberta Chmielowskiego. Brat Albert, franciszkanin, ceniony malarz, człowiek, który wiele lat życia poświęcił biednym i odrzuconym, założyciel zgromadzenia sióstr albertynek i braci albertynów.
Święty brat Albert jest patronem 2017 roku.
Ta wspaniała opowieść jest jedną z najważniejszych biblijnych historii. Pokazuje drogę Pana Jezusa od wjazdu do Jerozolimy, poprzez ukrzyżowanie, aż po wstąpienie do nieba. Choć niełatwo jest opowiedzieć dzieciom o cierpieniu, przez które dokonało się zbawienie ludzi, autorkom tej książki udało się to zrobić doskonale. Pełne ciepła ilustracje i prosty tekst napisany z wielkim wyczuciem pomogą najmłodszym zrozumieć, co wydarzyło się prawie dwa tysiące lat temu i dlaczego Wielkanoc jest najważniejszym z chrześcijańskich świąt.
Odbiorcy
– dzieci, które poznawać będą jedną z najważniejszych biblijnych historii;
– katecheci przedszkolni poszukujący przydatnej książki wyjaśniającej dzieciom istotę Wielkanocy;
– rodzice i członkowie rodziny, którzy chcą opowiedzieć swoim pociechom historię zmartwychwstania Jezusa.
Dlaczego warto nabyć tę książkę
– z wielkim wyczuciem opowiada dzieciom historię męki i zmartwychwstania Jezusa Chrystusa;
– rozbudza w dzieciach wiarę w wielką miłość Boga do ludzi;
– będzie znakomitym upominkiem dla małego chrześcijanina z okazji Świąt Wielkanocnych.
Poradnik pielgrzyma ma pomóc osobom myślącym o wyjściu na szlak do św. Jakuba w podjęciu tej decyzji, a następnie w przygotowaniu się do Drogi. Zawiera wiele bardzo użytecznych rad pogrupowanych m.in. we wskazówki; jak dojechać i jak wrócić, kiedy iść, co ze sobą zabrać, jak bezpiecznie dojść, gdzie się zatrzymywać oraz jak szukać drogi, jak organizować sobie dzień oraz jak porozumiewać z ludźmi. Zawiera ponadto informacje ogólne o historii Camino de Santiago oraz szkicowe o Hiszpanii i jej kulturze. Także podstawowe słówka i zwroty hiszpańskie. Napisany jako autorskie relacje z Camino i utrzymany w konwencji beletrystycznej, a także bogato ilustrowany, wprowadza w atmosferę i ducha pielgrzymek tym najstarszym szlakiem pielgrzymim Europy.
Przewodnik pielgrzyma zawiera wszystkie informacje niezbędne, aby wyjechać z Polski i dotrzeć do Santiago de Compostela, a także wrócić do domu. Jest podzielony na 30 etapów drogi, począwszy od Saint Jean Pied-de-Port. Zawiera mapy zwykłe i wysokościowe oraz schematyczne plany większych miast. Informacje o wszystkich albergach po drodze oraz innych potencjalnych miejscach noclegowych. Także o kościołach, sklepach, barach i inne użyteczne na co dzień informacje. Autorzy podpowiadają, jak podzielić drogę, gdzie się warto zatrzymać, na co zwracać uwagę i co robić w przypadku trudności. Także szlaki alternatywne i informacje, kiedy i dlaczego można na nie wejść. W końcu także, co można robić po pielgrzymce, w tym wskazówki na 3 etapy drogi na „koniec świata” czyli do Finisterra. Dodatkowym ważnym uzupełnieniem jest słowniczek terminów polsko-hiszpańskich. Stan aktualny na 2017 rok i lata następne ponieważ raczej niczego na Camino nie ubędzie, a istotnego przyrostu ilości alberg nie można się już spodziewać.
Odbiorcy:
– planujący pielgrzymkę do Santiago de Compostela
– fascynaci Camino – najstarszego szlaku pielgrzymkowego Europy – także ci, którzy nigdy nie pójdą, ale chcieliby...
– osoby, które przeszły Camino i które kupują wszystko o tej drodze
– osoby działające w Stowarzyszeniach Polskich Dróg Jakubowych i sympatycy
– osoby zainteresowane duchowo pielgrzymkami.
Dlaczego warto przeczytać tę książkę?
– najlepszy poradnik i przewodnik dla pielgrzyma
– zachowuje równowagę pomiędzy zawartością informacji niezbędnych i użytecznych, a potrzebą indywidualnego duchowego przeżywania Camino w poszukiwaniu własnej drogi w trudzie codziennego zmagania się także z poszukiwaniem powodu i celu własnej pielgrzymki
– nie ma braków informacyjnych, pomaga się właściwie przygotować, bezpiecznie dojść i wrócić
– ma charakter osobistych relacji i rad – czyta się jak książkę
– podzielenie na dwie odrębne książki pozwoliło bogato ilustrować Poradnik i zminimalizować ciężar Przewodnika.
Niewielkie wydanie Księgi Psalmów, które możesz mieć zawsze przy sobie – zmieścisz je w samochodowym schowku, w torbie, torebce, a nawet w kieszeni.
Psalmy należą do najpiękniejszych utworów poezji biblijnej, a zarazem do najpiękniejszych biblijnych modlitw. Wszystko, czym żyła dusza pobożnego Izraelity, znalazło w nich wyraz: podziw dla wielkości Boga przejawiającej się w Jego dziełach, radość z Jego chwały, wdzięczność za doznane dobrodziejstwa Boże, smutek w chorobie czy w chwilach prześladowania, poczucie winy, nadzieja na pomoc i zmiłowanie Boże. Naród Wybrany zawarł w psalmach wspomnienia swej świetnej przeszłości, wyśpiewał w nich swe tryumfy, skarżył się przed Bogiem, gdy ponosił klęski, i wyrażał swe nadzieje na wspaniałą przyszłość. Modlitwami tymi posługiwał się także sam Jezus. Ten zwyczaj przejęli pierwsi chrześcijanie, a św. Paweł zachęcał: „Śpiewajcie Bogu z całego serca i z wdzięcznością psalmy, hymny i natchnione pieśni” (Kol 3,16). Idź więc za przykładem Jezusa i sięgnij po psalmy.
Wydanie dostępne w dwóch oprawach.
WIERZYLI, ŻE ZWYCIĘSTWO PRZYWRÓCI OJCZYŹNIE WOLNOŚĆ.
Przy życiu trzymała ich tylko nadzieja: że wrócą do kraju i wywalczą Polsce wolność. Przetrwali niewolę Gułagu, przemierzyli pół Azji i Afryki, z najwyższym poświęceniem brali udział w bitwach we Włoszech, w tym w tej najważniejszej – o Monte Cassino. Choć zdawali sobie sprawę z tego, że szanse na odzyskanie ojczyzny stają się coraz mniejsze, nie poddawali się. Męstwo i odwaga żołnierzy Andersa wiele razy przechylały szalę zwycięstwa na stronę aliantów.
Wyklęta armia to literatura najwyższej próby. Łączy w sobie lekkość pióra i porywającą narrację z całościowym ujęciem monumentalnej historii armii Andersa. Jej dzieje to także losy cywili i rodzin żołnierzy, którzy wraz z formującymi się w ZSRR Polskimi Siłami Zbrojnymi opuścili piekło Kołymy.
Kacper Śledziński – autor bestsellerowych Cichociemnych oraz Tankistów – mierzy się z kolejną legendą udziału Polaków w II wojnie światowej. Z właściwą sobie swadą i dbałością o szczegóły przedstawia pełne gorzkiej chwały dzieje armii Andersa.
– „Czy pan sądzi – pytał generał Keightley Rudnickiego – że siedemdziesięciu Polaków da sobie radę z oddziałem wypadowym 250 strzelców alpejskich?”
Zapadła cisza…
W ciepłej kwaterze sztabu 78 Dywizji Piechoty pułkownik Klemens Rudnicki krótko zastanawiał się nad odpowiedzią:
– „Pan generał obawia się, że jest ich za mało? Ja sądzę, że jest ich tyle, ile potrzeba”.
fragment książki
40 rozważań to drogowskaz wskazujący Słowo Boga kierowane do nas przez wszystkie dni Wielkiego Postu. Drogą jaką mamy do przebycia prowadzą nas tacy autorzy jak Danuta Piekarz, o. Tomasz M. Dąbek OSB, Krzysztof Gerc czy ks. Tomasz Pasławski oferując nam konkretną pomoc w podjęciu wielkopostnej refleksji opartej o Ewangelię.Wielki Post to czas spojrzenia we własne serce z perspektywy słowa Bożego. Przeżywany w odpowiednim rytmie i z zaangażowaniem ma każdego chrześcijanina doprowadzić do owocnego i świadomego przeżycia wydarzeń paschalnych.
Kazania pasyjne podejmują refleksję nad tematem cierpienia Chrystusa. Przygotowują nas do współprzeżywania z Jezusem Jego paschy przez wcześniejsze rozważanie słów pieśni tworzących nabożeństwo gorzkich żali.Głosimy Ukrzyżowanego to propozycja misjonarzy oblatów Maryi Niepokalanej. Zamieszczone w niej teksty kaznodziejskie stanowią cenną pomoc dla głosicieli słowa Bożego i mogą być inspiracją dla wszystkich, którzy chcą ożywienia swojej wiary i życia duchowego. Wszystko po to, by słowo Boże stawało się światłem na życiowych ścieżkach każdego czytelnika.
Śmierć jest doświadczeniem empirycznym. Nikt nie może mówić o niej w pełni świadomie, skoro jej nie doświadczył. Chrześcijanin nie ma wiedzy większej niż inni. Jednak otrzymał słowa, które rozświetlają zagadkę śmierci.W zapale wiary chrześcijanin nie posunie się jednak do zanegowania goryczy, jaką śmierć ma dla umierającego oraz dla tych, których on opuszcza. Sam Jezus nie pozostał niewzruszony wobec śmierci.Chrześcijanin zaprasza do dyskretnej radości tych wszystkich, którzy są pogrążeni w żałobie: ażeby się nie smucili jak wszyscy ci, którzy nie mają nadziei (1 Tes 4,13). Jednak chrześcijanin nie zabrania im płakać. Chrześcijanin nie wyrzuca sobie jako słabości swojej obawy przed śmiercią. Sam Jezus wtedy począł drżeć, i odczuwać trwogę (Mk 14,33).Ta napisana w perspektywie wiary niewielka książka nie ignoruje faktu, że śmierć budzi przerażenie natury, ale bierze pod uwagę śmierć w Jezusie Chrystusie, a nie bez Jezusa Chrystusa.
Niezwykłe rozważania skierowane do osób poszukujących swojej drogi w życiu.Jesteś Różą Boga - odkrywa autorka, zwracając się bezpośrednio do każdego człowieka. Przez swoją drogę krzyżową Jezus wskazał nam, jaki jest nasz los na tej planecie. Nie jesteśmy samotni jak Róża z książki Mały Książę, którą znamy z dzieciństwa. Dzięki Jezusowi doświadczamy prawdziwej miłości, której szukaliśmy przez całe życie.Analizując kolejne stacje drogi krzyżowej, autorka skupia się na problemach, które dotykają każdego, takich jak lęki, upadki, kurczowe trzymanie się pewnych spraw, troska o to, co mówią o nas inni. W prostych słowach przekazuje duchową radość, optymizm i sens życia.Nawet jeśli nie wierzysz w to spotkanie z Jezusem, to posłuchaj, proszę, nie masz nic do stracenia.
Kazania fatimskie to nowa publikacja Księdza Pogodnego. Autor opisuje cykl niecodziennych wydarzeń, któremu towarzyszyły wielkie cuda i niezwykłe znaki od Matki Bożej, przybliża losy Łucji, Hiacynty i Franciszka oraz pokazuje Portugalię jako kraj, który szczególnie ukochał Maryję. Nabożeństwo do Niej kwitło tam od początku powstania państwa, czyli od XII wieku. To właśnie Portugalię Boża Rodzicielka wybrała na miejsce swoich objawień.
Żyjemy w zachodniej kulturze, która jest wręcz opętana przez ideę „tolerancji”. Kiedy jednak tolerancja jest słabo zdefiniowana i jest uczyniona absolutnym dobrem, wtedy podąża ku nietolerancji. Wtedy musi, argumentuje D.A.Carson, być rozmyślnie zakwestionowana, zarówno dla dobra Kościoła, jak też dla dobra szerzej pojętej kultury.
Carson sprawdza, jak definicja tolerancji się zmieniała, szczególnie w ostatnich dziesięcioleciach. Obecnie ma ona mniej do czynienia z tolerowaniem osoby lub jej postawy, a bardziej z odm?wieniem twierdzenia, że inni się mylą. Jest niemożliwością stosowanie tej nowej tolerancji konsekwentnie, w wyniku czego rzeczywista praktyka jest często kapryśna i arbitralna. Gorzej, słowa „tolerancja” i „nietolerancja” stały się zaledwie retorycznymi określeniami akceptacji i odrzucenia.
Pomimo wielu ujemnych rzeczy związanych z tymi nowymi, często etycznie niedoskonałymi definicjami tolerancji, z chrześcijańskiej perspektywy miały także miejsce pewne zdobycze. W tym wartościowym i przystępnym tomie Carson podaje przykłady i cytaty, aby zilustrować swoją analizę i kończy praktyczną poradą w kwestii przedstawienia wartości i zachęcenia do prowadzenia cywilizowanego publicznego dyskursu.
MODLITWA, KTÓRA ZMIENI TWOJE ŻYCIE
Ksiądz Jonathan Morris zachęca czytelników do kontemplacji Modlitwy o pogodę ducha. Codzienne stresy – podkreśla – potrafią zniszczyć człowiekowi życie. Powodują dyskomfort, niepokój, wreszcie – obezwładniający lęk. Jakżeż trudno wyzwolić się z takich stanów! Ksiądz Morris pokazuje, że ta prosta modlitwa pomaga odzyskać bezcenny pokój ducha. Analizując ją słowo po słowie, pozwala zobaczyć nadzieję i spełnienie.
Światowy bestseller!
Książka znalazła się m.in. na listach bestsellerów „New York Timesa” i Amazona.
Jonathan Morris posługuje w kościele na nowojorskim Bronksie. Występuje również jako ekspert w FOX News Channel i prowadzi katolicką audycję radiową. Jest autorem bestselleru „New York Timesa” God Wants You Happy oraz książki The Promise: God's Purpose and Plan for When Life Hurts.
„Ta książka pomaga wyjaśnić, w jaki sposób możemy zacząć rozeznawać Bożą wolę w naszym życiu! Droga pogody ducha przekazuje fundamentalne prawdy w ujmujący i przystępny sposób”.
kard. Timothy Dolan
„W świecie duchowości rzadko kiedy odnajdujemy coś tak mądrego i pełnego współczucia, konkretnego i pełnego wrażliwości, głębokiego, dostępnego i... praktycznego! Ksiądz Jonathan Morris stworzył właśnie coś takiego dla osób z rozmaitych kręgów chrześcijańskich w Drodze pogody ducha”.
Kirsten Powers, autorka artykułów publikowanych w „USA Today” i „The Daily Beast”
„Właściwa książka we właściwym czasie, napisana dla ludzi w każdej porze życia”.
Dana Perino, współprowadząca program The Five (FOX News Channel)
„Ksiądz Morris uczy nas praktycznej drogi do cierpliwego i mądrego rozeznania tego, co możemy i czego nie możemy zrobić, a także ukazuje, jak odnaleźć pokój, powierzając się Bogu”.
Alan Sears, prezes Alliance Defending Freedom
Jak to się stało, że spośród dziesiątków tysięcy gatunków jedynie my opanowaliśmy niebywałą zdolność mówienia?
W swojej fascynującej książce światowej sławy antropolog i psycholog ewolucyjny Robin Dunbar rozwija autorską wizję powstania języka – tego najpotężniejszego narzędzia komunikacji, jakim dysponują ludzie. To również opowieść o tym, jak zdrady, kłamstwa i oszustwa – a także silna presja na to, by to wszystko ograniczyć, uczyniły nas ludźmi.
W tej książce nie tylko uważnie przyjrzę się temu, co robimy z językiem, lecz także postaram się znaleźć odpowiedzi na bardziej fundamentalne pytania dlaczego mamy język, skąd on się wziął i jak dawno powstał. Będzie to zaczarowana podróż pełna przeskoków z jednego nieoczekiwanego zakamarka naszej struktury biologicznej do drugiego, od historii do hormonów, od bardzo ostentacyjnych zachowań małp do chwil największej ludzkiej intymności. Opowieść ta poprowadzi nas w przeszłość poprzez różne etapy naszych dziejów aż do czasów, gdy nie byliśmy jeszcze ludźmi, lecz zaledwie nie tak znowu niezwykłymi małpami człekokszałtnymi. Jak brzmiały najwcześniejsze języki? Kto nimi mówił? Dlaczego rozwinęły się w to, czym są dzisiaj? Dlaczego wciąż się zmieniały do tego stopnia, że dziś istnieje około 5000 różnych języków (nie licząc tych, które wymarły na przestrzeni tysiącleci, zanim ktoś zdążył je zapisać)? [fragment wstępu]
Robin Dunbar jest brytyjskim antropologiem i profesorem psychologii ewolucyjnej Uniwersytetu w Oxfordzie. Słynie z teorii dotyczącej maksymalnej ilości stabilnych relacji międzyludzkich jeden osoby, czyli tzw. liczby Dunbara. Autor m.in. książek Nowa historia ewolucji człowieka (CCPress 2013), Człowiek. Biografia (CCPress 2015), Anatomia miłości i zdrady (CCPress 2016).
Zapewne tak jak długo interesuje nas fenomen narodzin człowieka, tak też fascynuje nas od pokoleń zagadnienie śmierci. W historii pojawiała się ona w różnych kontekstach kulturowych. Można założyć tezę, że miarą poziomu cywilizacyjnego był stosunek człowieka do śmierci. [...] Obrzędy związane z tradycją chowania zmarłych bardzo mocno związane są z przekonaniem, że życie na ziemi jest tylko etapem istnienia człowieka. [...] U wielu ludów i kultur pamięć była sposobem na przedłużenie ziemskiej obecności zmarłego wśród żywych. We współczesnym świecie dostrzegamy wiele takich znaków pamięci [...].Fragment
Monografia zawiera osiemnaście interdyscyplinarnych tekstów o znaczącym walorze poznawczym i refleksyjnym, w których autorzy podejmują kwestię złożoności językowej i komunikacyjnej problematyki okresu dzieciństwa, prowokując czytelnika do wieloaspektowego dyskursu.
Sprawność językowa i komunikacyjna zarówno w zakresie języka rodzimego, jak i języka obcego (czy języków obcych) otwiera nas na świat – rozszerza granice naszego poznania łącząc się nie tylko ze zdobywaniem wiedzy czysto lingwistycznej, ale również psychologicznej, socjologicznej i kulturowej. Dlatego poziom umiejętności językowych i komunikacyjnych implikuje u dziecka szybki wzrost inteligencji i wiedzy, zapewnia mu poczucie własnej wartości i poczucie kompetencji oraz skuteczności w działaniu. Sukcesy w zakresie sprawności językowej i komunikacyjnej decydują o korzystnej pozycji dziecka w przedszkolu i klasie szkolnej, warunkują poziom jego satysfakcji z nawiązywanych relacji interpersonalnych, jak również decydują o osiągnięciach szkolnych i sprzyjają uzyskiwaniu sukcesów zawodowych w przyszłości.
Rozwój wspomnianych umiejętności wymaga stymulacji, kształtowania motywacji dzieci do uczenia się języka ojczystego, a także języków obcych w oparciu o oddziaływania środowiska rodzinnego, jak i środowisk edukacyjnych (przedszkola i szkoły). Nie do przecenienia jest zatem zapewnianie dzieciom odpowiednich warunków do zdobywania doświadczeń w tym zakresie, umożliwiających odkrywanie strategii uczenia się języka (języków), a także odczuwanie satysfakcji z własnej działalności i jej wyników, leżących u podstaw szeroko rozumianej pedagogiki językowej. Kwestie te podejmuje niniejsza publikacja, ukazująca je kolejno w czterech obszarach tematycznych, jakimi są: 1) Podstawy rozwoju językowego i komunikacyjnego dziecka, 2) Czynności językowe dziecka w wybranych kontekstach, 3) Właściwości języka i uwarunkowania kompetencji językowych oraz komunikacyjnych dziecka, 4) Rozwijanie umiejętności językowych i komunikacyjnych dziecka w obszarze języka obcego.
[…] Obchodzimy w tym roku setną rocznicę urodzin Ludmiły Roszko (1913–2000). To postać mało znana, nawet w Toruniu, w którym spędziła większą część swojego życia. Niniejsza publikacja ma na celu przypomnienie jej życia oraz dokonań. Bez wątpienia dotykamy tu ważnej i interesującej postaci w historii grodu Kopernika w XX wieku. Była wybitną geografką, specjalistką od zlodowaceń, a równocześnie znakomitą nauczycielką akademicką w Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. Od studentów wymagała rzetelnej pracy, odnosząc się jednak do nich w sposób przyjazny i serdeczny. Pozostawiła po sobie wartościowe publikacje naukowe i wdzięczną pamięć szerokiego grona współpracowników oraz uczniów. Praca naukowa była jednak dla Ludmiły Roszko tylko częścią jej szerokiej aktywności. Prawdopodobnie najważniejszym dziełem jej życia było szerzenie kultu Miłosierdzia Bożego, rozwijającego się dynamicznie w Kościele po objawieniach św. Faustyny Kowalskiej. Aby ten cel realizować, wraz z bł. księdzem Michałem Sopoćką, założyła świecki Instytut Miłosierdzia Bożego i przez wiele lat stała na jego czele. Pozostawiła po sobie ogromną spuściznę w postaci listów i zapisków duchowych, które są dla nas świadectwem jej głębokiego życia wewnętrznego. Miłosierdzie praktykowała także w życiu codziennym poprzez działalność charytatywną, dobrą radę i pomoc wielu ludziom w trudnych sytuacjach życiowych. […]
Fragment „Wstępu”
26 marca 1267 roku papież Klemens IV, spełniając prośby króla Czech, książąt śląskich, episkopatu polskiego oraz sióstr zakonu cysterskiego z Trzebnicy, kanonizował Jadwigę Śląską. Stało się to zaledwie w 24 lata po śmierci Jadwigi – żony księcia wrocławskiego Henryka I Brodatego, a córki Bertolda IV, księcia Meranii, i Agnieszki von Rochlitz z rodu Wettynów. Jej życie w zgodzie z wiarą, dobroczynność, fundacje kościołów i klasztorów, pomoc chorym i ubogim (m.in. założenie szpitala dla trędowatych) oraz osobista asceza legły u źródeł rodzącego się kultu. Wkrótce zaowocował on powstaniem spisanych historii jej życia. Pierwszą zachowaną wersją Legendy o Świętej Jadwidze jest tzw. kodeks lubiąski z 1353 roku, kolejną, która nie dotrwała do naszych czasów – przekaz z 1380 roku. Wreszcie trzecia to tłumaczenie na język niemiecki z 1451 roku. Ten przekaz właśnie stał się podstawą XVIII-wiecznego rękopisu Legendy o św. Jadwidze, który pod sygnaturą 303/IV znajduje się w zbiorach Biblioteki Śląskiej w Katowicach.
Niniejsza edycja, ukazująca się prawie 770 lat po śmierci Świętej, to wierne odwzorowanie tego rękopisu. Ponadto każda karta została wzbogacona o przekład tekstu niemieckiego na język polski oraz o swoisty komentarz w postaci obszernych fragmentów opracowania [K. Stronczyńskiego] z 1880 roku Legenda obrazowa o świętej Jadwidze księżnie szląskiej według rękopisu z r. 1353 przedstawiona i z późniejszymi tejże treści obrazami porównana.
Dynamiczny rozwój cywilizacji przyniósł ze sobą także pewne zagubienie prawdy o człowieku, co jest współcześnie przejawem kryzysu jego tożsamości. Refleksja nad ciałem człowieka została sprowadzona do twierdzeń nauk przyrodniczych. Sfera duchowa często pozostaje jedynie na marginesie codziennej troski ludzi. Zjawiska zagubienia własnej płci, tzw. "miłość wirtualna", aseksualność jako nowa "orientacja", świadoma ucieczka w samotność, urzeczowienie spotkania seksualnego, bezwstyd kultury, uporczywe poszukiwanie sposobu poszerzenia sfery doznań erotycznych, traktowanie człowieka jako towaru i inne są tego przykładem. Ponowne odkrycie integralnej prawdy o sobie, a więc samoodkrycie człowieka, jest ciągle konieczne. Kościół od wieków wskazuje na miłość jako obszar, na którym może dojść do odbudowy szacunku człowieka do samego siebie.
Kiedyś od pewnego duchownego usłyszał, że „Ewangelią można było żyć w I wieku po Chrystusie, a nie dziś”. Ks. Jan Zieja, świadek wieku, rozkochany w naśladowaniu Chrystusa był zaprzeczeniem tej opinii i „żywym dowodem na istnienie Boga”.
Jego wizja życia Ewangelią była szczera i prowokacyjna, spójna i pozbawiona wątpliwości: Miłość większa niż śmierć. Inny bliski jak brat. Napisał modlitwę do Matki Bożej po hebrajsku, bo była Żydówką. Był orędownikiem nie otwartości, a miłości do starszych braci w wierze. Ratował ich podczas wojny, studiował ich historię, nie nawracał.
„Nigdy nie zabijaj nikogo”, wypisał kiedyś na polskiej fladze i wywiesił jak transparent. Był skrajnym pacyfistą, miał jechać do Indii, żeby dołączyć do ruchu Gandhiego. Został w Polsce i został jednym z założycieli Komitetu Obrony Robotników. Nie uznawał granic, uważał je za opresyjne. Pieszą pielgrzymkę do Stolicy Apostolskiej odbył bez pieniędzy i paszportu, w stroju żebraka. Dziś otworzyłby ramiona na uchodźców, bo Ewangelia nie znosi kompromisów.
Z kart wznowionej opowieści znów mówi do nas – zanurzonych w zmąconym świecie – prosto, surowo, kojąco.
Mówił prosto – o sensie życia i obecności Boga w dziejach świata. Mówił „naiwnie” – o prawdzie, braterstwie i miłości. Mówił proroczo i odważnie – o tym, o co spieramy się dziś. Wyprzedzając swój czas, mówił do nas, którzy w epoce zamętu łakniemy oparcia.
Magdalena Grochowska
Polecam lekturę Życia ewangelią wszystkim, ale najbardziej moim braciom kapłanom oraz znajomym i nieznajomym antyklerykałom.
Jan Andrzej Kłoczowski OP
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?