Jeśli ktoś zaczyna wierzyć, nie oznacza to, że wspiera się na filarach pewników, lecz że wchodzi w chmurę tajemnicy i podejmuje wyzwanie: zanurz się jeszcze głębiej!
W tej zaskakująco osobistej książce dwaj wybitni pisarze chrześcijańscy opowiadają o własnym mocowaniu się z Bogiem i mierzeniu się ze współczesnymi obliczami ateizmu. Przede wszystkim jednak stawiają proste pytanie - czy my, wierzący i niewierzący, rzeczywiście wiemy, co to znaczy wierzyć? Czy nadmiernie pewna swego wiara nie jest w gruncie rzeczy podobna do niewiary, która zamyka się na poszukiwanie Boga? Czy ateizm, jeśli jest żarliwym pytaniem o wiarę, nie jest jej wyznaniem?
Są chrześcijańscy poganie, ale bywają też pogańscy chrześcijanie. Dialog Anselma Grüna z Tomášem Halíkiem jest znakomitym, płynącym z doświadczenia rozwinięciem tej tezy, prowadzącym nas w głąb tajemnicy wiary.
Gdy w życiu spotkamy przeszkody i los się od nas odwróci, nie lękajmy się do świętej Rity zwrócić.
Święta Rita urodziła się w średniowieczu, w niezamożnej rodzinie włoskiej. Jej narodziny to wymodlony przez wieśniaczkę upragniony dar, który okazuje się błogosławieństwem dla całej gminy Cascia. Dziewczynka bowiem jest wybrana przez Boga i dzięki Jego łasce sprowadza na ziemię cud pokoju.
Niniejsza książeczka w krótki i przystępny sposób opisuje najważniejsze wydarzenia z życia Rity, zachęcając każdego – nie tylko najmłodszych – do bliższego poznania historii patronki spraw trudnych. Jaki kwiat jest symbolem tej świętej, kto może zwracać się do niej z modlitwą i dlaczego obrazy przedstawiają ją z raną na czole – wszystkiego tego dowiecie się na kartach poświęconych tej prostej, lecz nader pobożnej, niezwykłej kobiecie.
Widzisz, Drogi Przyjacielu,
Jeśli masz jakiś problem,
To po wstaniu, wieczorem, w szkole lub przy porannej kawie
Możesz powiedzieć:
Święta Rito, pomóż mi w mojej trudnej lub beznadziejnej sprawie.
Weź, czytaj i oglądaj!
Niektórzy boją się otwierać Biblię, bo to gruba księga bez obrazków. Na szczęście są w niej niesamowite opowieści! Wybraliśmy kilkanaście najpiękniejszych historii, aby opowiedzieć je w ciekawy sposób. Będą im towarzyszyć pytania i odpowiedzi, dlatego nie musisz się martwić, że się pogubisz.
Dlaczego Bóg zesłał potom na ziemię, którą stworzył?
Czym jest Pascha?
Czy kamienne tablice z przykazaniami nadal istnieją?
Dlaczego Dawid wybrał Jerozolimę na stolicę Izraela?
Czy Jezus naprawdę urodził się 25 grudnia?
Dlaczego Jezus dosiadł osła?
Co robili Rzymianie w kraju Żydów?
Czy Jezus wzleciał do nieba?
To tylko kilka pytań. Może masz własne?
Za zakrętem dzieje się wiele.Zakrętem życia także jest choroba.Ta książka to przede wszystkim zapisy istotnych rozmów z ludźmi,którzy trafili do tego domu Gościny Serca św. Teresy od Dzieciątka Jezusw Katowicach-Janowie. Spróbujmy zatem uchylić drzwiZdanie, które przychodziło mi do głowy podczas czytania tej książki, to: Spotkałam człowieka! A chodzi mi przede wszystkim o stosunek doktor Joli do ludzi, do każdej napotkanej osoby... Wiem, że nie ma takiej godziny, w której ten niezwykły lekarz nie wsiadłby do samochodu, nie ruszył na ratunek, nie bacząc na porę, znikające kilometry i własne samopoczucie. Bo hospicjum dla doktor Joli i ludzi, z którymi współpracuje, to nie tylko praca, miejsce, lecz przede wszystkim sposób życia. Wewnętrzna postawa: Miłosierdzie w najszerszym tego słowa znaczeniu (a tylko ono jest w stanie uratować zagubiony dziś świat).Antonina Krzysztoń wokalistka, poetka, kompozytorkaKiedy rozmyślam nad rozmowami z książki Za zakrętem, przychodzą mi na myśl słowa z dziewiątego rozdziału Łukaszowej Ewangelii: Bo kto chce zachować swoje życie, straci je, a kto straci swe życie z mego powodu, ten je zachowa (Łk 9,24). To nie jest rada dla rozważnych, szukających bezpiecznej inwestycji. Zachowanie życia nie jest tu najwyższą wartością. Jezus zwraca uwagę słuchaczy, że pytanie zostało źle sformułowane, a na błędne pytanie nie można dać poprawnej odpowiedzi. Sens tego pouczenia jest jasny i brzmi: Nie martwcie się o zachowanie życia, szukajcie wartości wyższych.Te wywiady są trudne i użyteczne. Dobrze, że takie są.Prof. Maciej Bieniasz
Magdalena Saryusz-Wolska, adiunkt w Instytucie Kultury Współczesnej Uniwersytetu Łódzkiego, w latach 2010–2015 pracowała w Centrum Badań Historycznych PAN w Berlinie, od 2015 roku współpracuje z Niemieckim Instytutem Historycznym w Warszawie. Autorka książki Spotkania czasu z miejscem. Studia o pamięci i miastach (2011), redaktorka i współredaktora wielu opracowań zbiorowych, w tym: Pamięć zbiorowa i kulturowa. Współczesna perspektywa niemiecka (2009) oraz Modi memorandi. Leksykon kultury pamięci (2014). Publikowała m.in. w „Osteuropa”, „German Life and Letters” oraz „Participations. Journal of Audience and Reception Studies”. Stypendystka kilku fundacji i instytucji – ostatnio MNiSW.
Opis:
Ikony normalizacji. Kultury wizualne Niemiec 1945–1949 to książka, która omawia znaczenie obrazów w odbudowie powojennych społeczeństw niemieckich. Filmy, fotografie prasowe, plakaty czy znaczki pocztowe to ważne czynniki przemian i powrotu do „normalności”. Obrazy odegrały istotną rolę w rozrachunku z przeszłością, oferowały też atrakcyjne wyobrażenia o przyszłości. W bogato ilustrowanej pracy autorka przedstawia szerokie spektrum powojennych tematów i prezentuje panoramę mediów niemieckich w pierwszych latach po zakończeniu drugiej wojny światowej. Główne obszary analizy to: wizualne rozliczenie z nazizmem, obrazy ruin i odbudowy oraz popularne reprezentacje ciała po drugiej wojnie światowej.
Książka wpisuje się w aktualną debatę nad modelem demokracji, wielokulturowości europejskiej, praw mniejszości oraz imigrantów, ich miejsca i roli w otwartych społeczeństwach obywatelskich. Jej przemyślana konstrukcja pozwala na połączenie i konfrontację poglądów oraz sądów liderów romskich reprezentujących różne odłamy i wspólnoty romskie, a także poddanie ich naukowej, systematycznej analizie. Jest to rzadki typ narracji łączący praktyków i teoretyków, działaczy i analityków, liderów i znawców problematyki romskiej. Publikacja ważna, zawierająca obszerny materiał empiryczny, źródło uporządkowanej, przemyślanej wiedzy na temat przemian społeczności romskich w integrującej się i jednoczącej Europie. Wynika też z lektury tej książki stara gorzka prawda, że najtrudniej być prorokiem we własnym kraju. Tym samym jest to rzecz o przekraczaniu granic, o swoistej transkulturowej wędrówce ku społeczeństwu bez dyskryminacji, uprzedzeń i podziałów. To narracja osadzona pomiędzy utopią i rzeczywistością, realiami a marzeniami, chęciami i możliwościami. Na pierwszym planie lokują się jednak żywi, prawdziwi ludzie, osadzeni głęboko w swoich środowiskach kulturowych i społecznych.
Polecam tę książkę nie tylko czytelnikom związanym z ośrodkami naukowymi. Jest to opowieść o ludziach takich jak my, pragnących zmienić nie tylko swój, lecz także cudzy los. To publikacja nie tylko ważna poznawczo, ale też zajmująca lektura, sprawozdanie z życia ludzi uwikłanych w dramatyczne meandry najnowszej historii.
Prof. dr hab. Tadeusz Paleczny
Trzeci i ostatni tom cyklu spotkań z Katechizmem Kościoła Katolickiego, poświęcony trzeciej Osobie Trójcy Świętej – Duchowi Świętemu. Autor przystępnie i rzeczowo wyjaśnia artykuły wiary. Korzystając z bogatego nauczania Kościoła i Tradycji, interesująco przedstawia tożsamość i misję Ducha Świętego oraz uwrażliwia na Jego obecność. Przekonuje, że ta najbardziej tajemnicza w Trójcy Świętej Osoba towarzyszy nam nieustannie: podtrzymuje naszą wiarę, daje łaskę w sakramentach, przychodzi na modlitwie, a przede wszystkim buduje wspólnotę Kościoła. Książkę polecamy wszystkim zainteresowanym pogłębieniem swojej wiedzy na temat prawd wiary nauczanych przez Kościół.
Ufam Synowi Bożemu to drugi tom cyklu spotkań z Katechizmem Kościoła Katolickiego autorstwa abp. Stanisława Budzika. Autor prostym językiem, a zarazem niezwykle głęboko przedstawia artykuły wiary dotyczące drugiej Osoby Trójcy Świętej – Jezusa Chrystusa. W kolejnych rozdziałach z takim przekonaniem ukazuje miłość Zbawiciela do każdego człowieka, że i w Czytelniku znikają wątpliwości i rodzi się zaufanie oraz chęć pokornego powierzenia swojego życia Temu, który za niego oddał życie na krzyżu. Nie można przecież inaczej odpowiedzieć na miłość. „Każde drgnienie duszy głodnej dobra i szczęścia – pisze ks. Arcybiskup – radości i życia, sprawiedliwości i pokoju, powszedniego chleba i wiecznego raju ostatecznie zawsze jest wyrazem tęsknoty za Bogiem, pełnym miłości Odkupicielem. Ku Niemu wołają ludzkie serca”.
Historia wprowadzania się ludzi w stan odmiennej świadomości, odurzania się, intoksykacji, rauszu, odlotu napisana przez brytyjskiego badacza tej tematyki Stuarta Waltona nie jest typową historią zdarzeń i procesów. Śledzimy ją z kontrowersyjnej perspektywy autora, który rzuca wyzwanie „prohibicjonistom”. Jego podstawowa teza głosi, że człowiek od zawsze poszukiwał takich doznań. Jest to stała wszystkich kultur i cywilizacji. Używki, środki mniej lub bardziej odurzające, legalne lub nie, stale towarzyszą ludzkiemu życiu: kawa, herbata, alkohol, nikotyna, opium, amfetamina, LSD… Walton śledzi ich losy w historii, a jego druga teza brzmi: ograniczanie ich przynosi więcej szkody niż one same. Światowa wojna z narkotykami rodzi wynaturzenia na wzór tych z okresu amerykańskiej prohibicji. Wiele też wskazuje na to, że jest nie do wygrania. Eksperymenty społeczne dowodzą, że legalne udostępnienie narkotyków potrzebującym i chętnym przynosi wyniki ściśle odwrotne, niż wieszczą prohibicjoniści. To są niewątpliwie fakty, tak jak faktem jest kuriozalny stan rzeczy: piątkowy relaks z odrobiną używek mobilizuje światową machinę przymusu, która będzie próbowała zagrodzić ci drogę w odmienny stan świadomości. Oczywiście ta „rekreacyjna” forma odurzenia ma dwa poważne krańce: po jednej stronie patologię uzależnień, a po drugiej rytuał magiczny, odurzenie spod znaku Eleusis i szamanów. Książka Waltona daje nam przynajmniej tyle, że eksponuje całą złożoność i trwałość tego zjawiska.
Marzenia, batalie, wielkie miłości w niewydanych dotąd listach legendarnej dziennikarki.
„Pisanie jest dziwacznym procesem twórczym. Obsesją, rodzajem szaleństwa, ale tak właśnie jest”.
Korespondencja zebrana w książce Strach jest grzechem stanowi świadectwo życia kobiety, która zaznała takich samych udręk, jak inni. Kobiety rozdartej między pragnieniem niezależności a potrzebą znalezienia oparcia w innych, między przyjemnością, jaką daje pasjonująca praca, a lękiem, że obowiązki zawodowe pochłoną czas prywatny. Te listy są również nadzwyczajną lekcją sztuki pisania nawet wtedy, gdy zawierają tylko prośby o książki albo gdy jest w nich mowa o puszkach sardynek.
Oriana Fallaci nienawidziła pisania listów, bo kradły jej cenny czas niezbędny do pracy nad książkami. A jednak nikt bardziej od niej nie związał swojego nazwiska z epistolografią. Od czasów dziennikarskiego debiutu prowadziła intensywną korespondencję, publiczną i prywatną, z ważnymi politykami, ludźmi kultury, publicystami, od Andreottiego do Nenniego, od Ingrid Bergman do Shirley McLaine, od Henry’ego Kissingera do Fidela Castro. Za każdym razem list poprzedzały trzy, cztery brudnopisy, niemal zawsze podpisane, ponieważ pragnęła mieć jasne wyobrażenie o tym, co zobaczy jej rozmówca, kiedy otworzy kopertę. Brudnopisy przechowywała, aby zostawić jakiś ślad wymiany listów. Dzięki nadzwyczaj starannej archiwizacji prywatnych zapisków, spośród setek listów pisanych do przyjaciół i kolegów, rodziny i polityków, wybrano te najbardziej znaczące, które pozwoliły opowiedzieć życie Fallaci za pośrednictwem jej żywego głosu.
Oriana Fallaci (1929-2006), urodzona we Florencji, „jeden z najbardziej czytanych i kochanych autorów na świecie”, jak określił ją rektor Columbia College of Chicago, który przyznał jej doktorat honoris causa w dziedzinie literatury. Przeprowadziła wywiady z wielkimi tego świata i jako korespondentka wojenna śledziła najważniejsze konflikty naszych czasów, od Wietnamu po Bliski Wschód. Jej książki, tłumaczone są na całym świecie. W Polsce ukazały się m.in.: Penelopa na wojnie, Wściekłość i duma, Siła rozumu, Wywiad z samą sobą: Apokalipsa, Wywiad z historią, Wywiad z władzą, Inszallah, Podróż po Ameryce, List do nienarodzonego dziecka.
Wśród jego utworów wielką poczytnością cieszyły się znakomite eseje filozoficzno-przyrodnicze, w których dowiódł talentu wnikliwego obserwatora przyrody i umiejętności fascynującego jej opisywania. Dziś prezentujemy jego Inteligencję kwiatów.
Ciekawe jest zauważyć, ze po latach wracamy do identycznych obserwacji jak właśnie Maeterlinck, który pisze o swojej książce tak: Szkic mój nie ma zgoła aspiracji stania się podręcznikiem. Jedynie pragnę zwrócić uwagę na kilka interesujących rzeczy, jakie dzieją się tuż obok nas, w tym samym świecie, gdzie uważamy się z taką pychą za istoty uprzywilejowane. (…) Geniusz ziemi, będący prawdopodobnie zarazem geniuszem całego świata, zachowuje się w walce o byt podobnie do człowieka. Stosuje te same metody i posługuje się tą samą logiką. Osiąga cel środkami, jakich się imamy, idzie po omacku, waha się, zawraca, zaczyna po kilka razy jedno, dodaje szczegóły, eliminuje je, poznaje i naprawia błędy. Słowem, robi wszystko, co my byśmy robi na jego miejscu.
Poetycka elegancja stylu, filozoficzna głębia przekazu i ogromna wiedza przyrodnicza zawarta w Ukrytym życiu lasu zaprowadziły Haskella aż do finału Nagrody Pulitzera. Jego książka, obsypana nagrodami, ukazała się w wielu krajach na całym świecie. Przyjrzeć się z bliska maleńkim cudom natury, wsłuchać się w pieśń powstałą z pojedynczych dźwięków przyrody, wniknąć w las… Zapalony biolog David Haskell z wyczuciem i niezwykłym zamiłowaniem opowiada o dzikim lesie, a dokładniej o maleńkim jego wycinku, któremu cierpliwe przypatrywał się przez cały rok. W zebranych przez niego obserwacjach jak w soczewce ujawnia się złożona sieć procesów zachodzących w przyrodzie w kolejnych porach roku. Salamandra przemykająca po liściu, pierwszy wiosenny kwiat, traszka, świetliki, porosty i mchy – oto mikrokosmos pełen nieoczekiwanych tajemnic, las w swoich zadziwiających przejawach, a w tle pobrzmiewające pytanie o miejsce człowieka w świecie natury.
Zupełnie nowe, ekskluzywne wydanie z audiobookiem!
Nawet najdłuższa podróż zaczyna się od jednego kroku
Pragniesz udoskonalić swoje życie, ale każda zmiana Cię paraliżuje? Nie masz siły ani czasu, by zadbać o polepszenie jakości własnych dni? Masz serce przepełnione marzeniami, lecz coś nie pozwala Ci w pełni ich zrealizować? Najwyższa pora poznać potęgę drobnych kroczków. Idea jest prosta -- należy tak zmylić wrodzone opory przed przyjmowaniem nowego sposobu zachowania, by już zawsze móc cieszyć się osiągniętym sukcesem, a jednocześnie nie wywoływać w swoim życiu emocjonalnej rewolucji. Bez względu na to, czy chcesz rzucić palenie, pozbyć się zbędnych kilogramów, zadbać o rozwój kompetencji, czy stworzyć udany związek -- filozofia kaizen jest dla Ciebie. Ta mądrość rodem z Kraju Kwitnącej Wiśni niweluje ukryty w każdym z nas lęk, szczególnie zaś chemiczną reakcję "walki lub ucieczki" (leżącą u podstaw strachu przed zmianą).
Autor nauczy Cię, jak:
samodzielnie korzystać z mechanizmów działania kaizen,
nastawić się wobec innowacji w taki sposób, by nie ulec strachowi,
uczynić swoje życie bardziej efektywnym, zarówno w domu, jak i w pracy,
polubić zmiany.
Drugi tom (tom pierwszy 2016 r.) bardzo rozszerzonego wyboru dzienników Sándora Máraiego (1900–1989), jednego z najwybitniejszych dwudziestowiecznych pisarzy węgierskich. Pisanie dziennika autor Wyznań patrycjusza rozpoczął w 1943 roku i kontynuował aż do samobójczej śmierci w 1989. W „Czytelniku” ukazał się dotychczas jednotomowy wybór z tego niezwykle obszernego diariusza. Publikowany obecnie tom, obejmujący lata 1949–1956, stanowi drugą część nowej, pięciotomowej edycji. Dziennik Máraiego to dzieło intelektualisty, który w swoich notatkach zawarł refleksję nad światem, przemyślenia z lektur, ocenę socjologiczną i moralną współczesnych społeczeństw, namysł nad kondycją ludzką. Głębia myśli, bezwarunkowa uczciwość w ocenianiu otoczenia i siebie samego, błyskotliwość sformułowań, ironia i finezyjny dowcip – wszystko to nie pozwala oderwać się od lektury tej niezwykłej książki.
Nowe tłumaczenie klasycznego poradnika duchowego!
De imitatione Christi Tomasza a Kempis to jedna z najpopularniejszych – po Biblii – książek chrześcijańskich. Doceniana przez wielu świętych i błogosławionych Kościoła. Sięgali po nią m.in. św. Franciszek Salezy, św. Ignacy Loyola, św. Karol Boromeusz, św. Josemaria Escriva, św. Teresa od Dzieciątka Jezus czy św. Jan XXIII. Wśród czytelników znaleźć można również Adama Mickiewicza, Juliusza Słowackiego, Stefana Żeromskiego, Gottfrieda Leibniza czy Ludwiga van Beethovena.
To obowiązkowa pozycja dla wszystkich, którzy chcą rozwinąć swoje życie duchowe.
Seria „Perły duchowości” zainicjowana przez Wydawnictwo Esprit to klasyczne teksty w nowych przystępnych tłumaczeniach.
Tomasz a Kempis - (Thomas van Kempen), (ur. ok. 1380 w Kempen, zm. 25 lipca 1471 w Zwolle) - niemiecki zakonnik kanonik regularny, teolog i mistyk. Przypuszczalny autor De imitatione Christi – jednego z największych dzieł chrześcijańskich. W 1395 został umieszczony w szkole w Deventer, prowadzonej przez braci wspólnego życia. Później wstąpił do kanoników regularnych w Agnetenberg. W 1413 przyjął święcenia kapłańskie.
Nowa moc uwielbienia!
Uwielbienie to nie tylko śpiewanie pieśni podczas spotkań grupy modlitewnej ani podnoszenie rąk.
Czym więc jest uwielbienie?
To mówienie Bogu „tak” we wszystkich sytuacjach życiowych - tych największych, ale również najprostszych. To oddawanie chwały w każdym momencie, niezależnie od tego, czy sprawy idą po naszej myśli, czy nie. Pozwala zawsze być zakotwiczonym w Jezusie i przezwyciężać wszystkie trudne doświadczenia, które nas spotykają.
Autor odwołując się do własnej historii, opisuje doświadczenie całkowicie odnawiające jego życie duchowe. Przytacza także liczne świadectwa ludzi, którzy odkryli moc płynącą z oddawania chwały Bogu na co dzień.
Bracia katolicy, obudźmy się! Odrzućmy nasze puste frazesy, naszą charyzmatyczną wygodę. Papież Franciszek zachęca każdego do „wyjścia z własnej wygody i zdobycia się na odwagę, by dotrzeć na wszystkie peryferie, potrzebujące światła Ewangelii /fragment/
Wielu obawia się doświadczenia Jezusa, zamykając się na zbawienne działanie Ducha. Czym więc jest naprawdę chrzest w Duchu Świętym? Dlaczego nie powinniśmy się bać wyrazić zgody na Jego działanie w naszym życiu?
Autor tej książki, misjonarz i członek Wspólnoty Błogosławieństw - Dom Jezusa Miłosiernego, o. Pierre-Marie Soubeyrand, który doświadczył chrztu w Duchu, przekonuje, jak ważne jest, by otworzyć swoje serca na Łaskę Ducha Świętego. Opisuje czym jest chrzest w Duchu i przybliża nam siedem kroków dobrego przygotowania do tego doświadczenia. Objaśnia także, jak ważna dla życia Kościoła w ostatnich latach była działalność wspólnot charyzmatycznych, tak bardzo docenianych przez papieża św. Jana Pawła II oraz jego następców.
o. Pierre-Marie Soubeyrand - duchowny katolicki, Misjonarz Afryki (Ojciec Biały). Doświadczenie chrztu w Duchu Świętym radykalnie odmieniło jego życie. Zyskał ogromny zapał ewangelizacyjny. W 1982 roku wstąpił do Wspólnoty Błogosławieństw - Domu Jezusa Miłosiernego, działającej także w Polsce. Głosił Chrystusa w Afryce Północnej oraz Afryce Zachodniej, gdzie bardzo aktywnie działał, zakładając kolejne domy wspólnotowe.
Przejdź przez życie z Matką Bożą
Modlitewnik zawierzenia Maryi zawiera liczne modlitwy i akty zawierzenia, z których przez wieki korzystali zarówno święci, jak i zwykli ludzie. Znajdziesz tu m.in. rozważania do różańca, litanie, nowenny oraz teksty maryjnych pieśni.
Zawarte tu słowa oddania się pod opiekę Matki są poruszającym prowadzeniem w modlitwie i prawdziwą szansą dla duchowego wzrostu dla każdego wierzącego.
Daria Nowicka, Pożydowskie. Figury Zagłady w twórczości Jerzego Ficowskiego i Władysława Strzemińskiego
Autorka wykazała się gruntowną znajomością wybranych twórców, podjęła wyzwanie interpretacyjne, nie dość że dwukodowe, a w kontekście tytułu serii, w której książka ma być opublikowana, trzeba by rzec: przęsłowe, to jeszcze uwikłane w graniczne doświadczenie katastrofy sensu.Książka stanowi całkowicie nowe ujęcie – o „pożydowskim” doświadczeniu Zagłady u Jerzego Ficowskiego i Władysława Strzemińskiego porównawczo nie pisał jeszcze nikt.
prof. Katarzyna Kuczyńska-Koschany
Wysoko oceniam zamysł Autorki, by posłużyć się kategorią „pożydowskie” („trwanie zakończonych Istnień”) w odniesieniu do wybranej twórczości Władysława Strzemińskiego i Jerzego Ficowskiego. W rezultacie doszło do spotkania twórców nietuzinkowych, wrażliwych na nieobecność / obecność „powidokową” („obecność modalną”, jak mówi badaczka) świata żydowskiego, z determinacją szukających języka, który byłby w stanie ten ambiwalentny status oddać („w jaki sposób poezja Jerzego Ficowskiego jest obrazowym przybliżeniem Zagłady” – pyta Autorka). Należy podkreślić walory wykładu, dążenie do ścisłości (równoważące konieczność posługiwania się metaforą i jednorazowymi, autorskimi określeniami rozmaitych zjawisk), uporządkowanie, konkluzywność.
Darii Nowickiej wyraźnie zależy na tym, żeby nie oddać się we władzę emocji, którą wywołuje pamięć Zagłady, lecz opisać i zinterpretować estetykę i artystyczne skutki tych emocji.
prof. Piotr Śliwiński
„Eksperyment Utopia” to prawdziwa opowieść o tym, co mogłoby się wydarzyć, gdyby upadła nasza cywilizacja. To historia pewnej idei, która niepostrzeżenie wymyka się spod kontroli.
Twórca eksperymentu i jednocześnie jego ofiara, Dylan Evans, to ceniony brytyjski naukowiec i wykładowca akademicki, dziennikarz, filozof z doktoratem London School of Economics, w końcu – ekspert od sztucznej inteligencji. Jest autorem wielu książek naukowych z pogranicza antropologii społecznej, filozofii nauki i psychologii.
„Nie wierzyliśmy, że świat naprawdę się skończy. Przynajmniej na początku eksperymentu. To miała być jedynie symulacja. Naszym celem było dowiedzieć się, jak mogłoby wyglądać życie, gdyby nasza cywilizacja się zawaliła. Mieliśmy to sprawdzić, zachowując się tak, jakby to już się stało. Miał to być rodzaj wspólnego opowiadania historii, rozbudowana gra RPG. Był to bardzo mglisty plan, ale w tamtym czasie pomysł wydawał mi się bardzo przekonujący. Teraz, dwa lata później, był już tylko absurdalny.”
(fragment)
„Prawdziwym tematem książki są urojenia i depresja. Nawet jej struktura jest ciekawa: zamiast zaczynać od początku, od optymizmu i nadziei, Evans od razu wprowadza nas w świat szpitala psychiatrycznego, gdzie trafia złamany własnym postapokaliptycznym projektem.” – „The Guardian”
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?