Wprawdzie tematykę (poczucia) jakości życia polskich studentów podejmowali niektórzy autorzy, niemniej o oryginalności badań Autorki zadecydowało ich usytuowanie w specyficznej perspektywie teoretycznej, której konsekwencjami były: dobór badanej zbiorowości, cel badań oraz zastosowane procedury badawcze. (...)
Praca dr Jolanty Suchodolskiej stanowi udaną próbę analizy poczucia jakości życia polskich studentów: medycyny, prawa, ekonomii i pedagogiki w okresie historycznych przemian społeczno-politycznych i kulturowych w Polsce i na świecie. Została zwieńczona skonstruowaniem autorskiego modelu poczucia jakości życia ww. kategorii studentów. Na podkreślenie zasługuje trafność doboru przez Autorkę metod roboczych i poprawność ich zastosowania w badaniach. W pracy umiejętnie wykorzystano bogatą literaturę przedmiotu. Logiczny tok wywodów i komunikatywność narracji stanowią dodatkowy walor recenzowanego dzieła.
Z recenzji prof. zw. dr. hab. Wiktora Rabczuka
Istotny w rozważaniach zamieszczonych w tej pracy jest wątek kształtowania (się) tożsamości. Wyraźne są wpływy wcześniejszych doświadczeń naukowych Autorki, która od lat pozostaje w środowisku badaczy m.in. właśnie złożoności i przemian tożsamości, spostrzegania tożsamości własnej i innych osób, oddziaływań edukacyjnych związanych z tymi sprawami. Przejście z fazy młodości do dorosłości – na co zwraca uwagę – nie pozostaje bez wpływu na rozumienie i przejawy tożsamości. (...)
Książka autorstwa dr Jolanty Suchodolskiej dostarcza sporo ważnych informacji o współcześnie studiującej młodzieży – młodych dorosłych, z których wywodzić się będzie elita odgrywająca znaczącą rolę w ważnych sferach życia społecznego: ochronie zdrowia, ekonomii, prawie i edukacji. Jak starałem się to zaakcentować w niniejszym wstępie, jest to książka o dużych walorach naukowych i godnych uwagi przesłaniach społeczno-edukacyjnych.
Z Przedmowy prof. zw. dr. hab. Tadeusza Lewowickiego
[…] mamy do czynienia z pozycją wielowątkową, ujmującą poszczególne problemy składowe w sposób pogłębiony, a zarazem refleksyjny, przy tym o strukturze w pełni spójnej i czytelnej. […] Autorkę opracowania interesuje cały kompleks zagadnień prowadzących do zbadania codzienności zawodowej nauczycieli przez sposoby przeżywania świata, bowiem to Oni są nie tylko uczestnikami rzeczywistości edukacyjnej, ale przede wszystkim ją tworzą. […] Dokonana przez Autorkę analiza wyników badań autobiograficznych upoważnia do stwierdzenia, że na czele aksjologicznych preferencji nauczycieli znalazło się dążenie do osobowego samookreślenia, do ugruntowania swojej zawodowej tożsamości, czyli nauczyciela jako człowieka o osobowości zintegrowanej wokół preferowanych wartości, o wysokim stopniu dojrzałości osobowej i moralnej. […] Charakterystyczne cechy badanych nauczycieli to: dążenie do samodzielności i autonomii, poszukiwanie sensu podejmowanych działań, odpowiedzialność, wrażliwość moralna, dążenie do wiarygodności, samodzielności. […] podkreślam, że Autorka w zderzeniu z rzeczywistością przedstawia udany obraz subiektywnego odczuwania i postrzegania sfragmentaryzowanej rzeczywistości edukacyjnej. Stąd zaprezentowany sposób badania idiograficznego oparty na hermeneutycznych regułach interpretacji treści stanowi udaną próbę, jedną z propozycji doskonalenia sposobów poznania nauczyciela w warunkach jego codziennego życia.
Z recenzji prof. zw. dr. hab. Ryszarda Parzęckiego
Badacze zajmujący się problemami pedeutologicznymi mają w swoim dorobku szereg badań związanych z różnymi aspektami wykonywania zawodu nauczycielskiego. Pomysł rozpoznania codzienności zawodowej nauczycieli wpisuje się dobrze w ten dorobek. Autorka w swojej książce postanowiła ukazać codzienność tej grupy zawodowej postrzeganą i przeżywaną przez samych nauczycieli. Wielokrotnie ich profesji przypisywana jest triada pasja – misja – powołanie. W opiniowanej książce zarówno moc, jak i słabości poszczególnych składników tej triady, wyrażone w nauczycielskich autorefleksjach związanych z doświadczaniem pracy pedagogicznej w codziennych sytuacjach, miały możliwość ujawnienia się w różnych odcieniach. […] Podjęte problemy, pomimo że nie nowe, są wciąż aktualne i ważne, a ich przedstawienie w opiniowanej książce uważam za oryginalne. […] Książkę polecam przede wszystkim nauczycielom, bowiem wyrażone w niej zostały ważne informacje rzucające światło na funkcjonowanie zawodowe nauczyciela uwikłanego w kolejne dni swojej pracy i życia biegnącego poza nią, ale jak się okazuje – nierozerwalnie z nią związanego. Publikacja ta stanowi więc o nauczycielach i może być cennym źródłem ich refleksji nad własną pracą i życiem. Sądzę też, że warto, aby zapoznali się z nią przedstawiciele władz oświatowych, którzy dzięki niej będą mieli możliwość rozpoznania złożoności funkcjonowania zawodowego współczesnych nauczycieli, co może się przełożyć na doskonalenie warunków ich pracy z uwzględnieniem ich podmiotowości w działaniu zawodowym.
Z recenzji prof. dr. hab. Zdzisława Wołka
Monografia ta jest unikatowym dziełem zbiorowym poruszającym tematykę deficytową w obrębie naukowej twórczości poświęconej Cyganom/Romom. Jest o znakomity zbiór szczegółowych, głębokich i profesjonalnych opracowań poszczególnych fragmentów polskiej (i częściowo rosyjskiej) literatury, filmu, twórczości muzycznej, fotografii dotyczących cygańskiej kultury, cygańskiego charakteru, cech społecznych. Wypełnia poważną lukę w obrębie studiów romologicznych w Polsce i dostarcza badaczom romskiej/cygańskiej problematyki istotnej dawki solidnej wiedzy. (…) Książka wykorzystuje fascynujący temat rozwoju kultur ludzkich poprzez konstruowanie swojskości i obcości, granic kultury własnej – tego, co czczone, akceptowane i tego, co potępiane i odrzucane.
(z recenzji wydawniczej prof. Ewy Nowickiej)
„Spowiedź. To naprawdę pomaga!” to książka, która pozwoliła mi jeszcze bardziej zachwycić się Sakramentem Spowiedzi. Chociaż już tyle razy uczestniczyłem w tym pięknym sakramencie, otrzymałem dzięki niej nowe światło na miłosierdzie Pana Boga. Kolejny raz doświadczyłem jak Bóg się o mnie troszczy.
Arkadiusz Łodziewski
autor bestsellerów:
Boży Poradnik Antydepresyjny, Boży Poradnik zwycięstwa nad lękiem, Boży Poradnik odzyskiwania radości.
Nie jest łatwo rozłożyć sakrament na czynniki pierwsze, ale próba Autora jest imponującym dowodem na to, że można i trzeba próbować. Książka przystępnym i praktycznym (!) językiem ukazuje wszystkie najistotniejsze zakamarki, w które trzeba zajrzeć, aby każda kolejna spowiedź stawała się dla nas jeszcze intymniejszym doświadczeniem Miłosierdzia.
Tomasz Adamski - bloger katolicki, odium.es
Benedykt XVI powiedział, że „dzisiejszy świat potrzebuje specjalistów od spotkania człowieka z Bogiem”. Ta książka wpisuje się w to pragnienie poprzez obrazowe rozważenie najtrudniejszego sakramentu- Spowiedzi świętej. Uważam, że jest ona dojrzałą i merytorycznie dobrze skonstruowaną odpowiedzią na pytanie: jak się dobrze wyspowiadać? Po jej przeczytaniu byłem pod wrażeniem nowatorskiego podejścia do tematu.
Paweł Cwynar - były gangster i recydywista,
autor książki: Wysłuchaj mnie, proszę…
Niewielką książkę P. van Breemena SJ zaliczam bez wahania do pięciu najważniejszych, które przeczytałem w życiu. Nie jest łatwo współczesnemu człowiekowi ukazać aktualność Ewangelii, a zarazem dać pewien klucz do jej rozumienia. Myślę, że to właśnie udało się Autorowi.Treści w niej zawarte burzą utarte schematy w myśleniu o Bogu, wierze i samym sobie. Dwa krótkie rozdziały poświęcone istocie modlitwy zaliczam do najlepszych współczesnych tekstów na ten temat i nieustannie odwołuję się do nich w moim towarzyszeniu duchowym.Cieszę się, iż zostaje ona ponownie wydana i ufam, że jej lektura pozwoli kolejnym Czytelnikom odkryć serce Dobrej Nowiny.Wojciech Nowak SJ (dyrektor domu rekolekcyjnego w Kaliszu)
Chociaż książka dotyczy - wydawałoby się - dalekiej przeszłości, zawarte w niej wnioski mogą być pomocne w analizie bieżącej debaty medialnej na temat imigracji i imigrantów. Jak trafnie dowodzi tego autor, pewne stereotypy i lęki wobec "obcego" są dzisiaj równie aktualne, co na przełomie XIX i XX w.
- prof. dr hab. Grzegorz Piwnicki
W komentarzu w sposób kompleksowy omówiono ustawę z 31.1.1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych. Wyjaśniono w nim znaczenie poszczególnych przepisów oraz przedstawiono wykładnię uwzględniającą ich stosowanie w praktyce. Publikacja jest również odpowiedzią na brak na rynku wydawniczym specjalistycznej literatury prawniczej dotyczącej problematyki cmentarzy.
Stwierdzenie zgonu, przyjęcie zwłok do pochowania na cmentarzu, kwestie pochówku osób zmarłych odbywają się według ścisłych reguł ustalonych przez dwa podstawowe akty prawne, tj. wspomnianą ustawę z 31.1.1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych oraz ustawę z 28.3.1933 r. o grobach i cmentarzach wojennych. Ustawa o cmentarzach i chowaniu zmarłych stosowana jest do wszystkich cmentarzy na terenie Rzeczpospolitej Polskiej, bez względu na to, czy zostały one utworzone przed czy też po jej wejściu w życie. Przepisy ustawy o cmentarzach i chowaniu zmarłych powielają w znacznej mierze rozwiązania, jakie znajdowały się w regulacjach dotyczących pochówku i stwierdzania zgonu z 1932 r.
W rozumieniu administracyjnoprawnym cmentarz jest wyraźnie wyodrębnionym i oznaczonym terenem, przeznaczonym do pochówku zmarłych, na którym mogiły powinny być wyodrębnione w zwyczajowo przyjętej formie. W polskim systemie prawnym wymieniane są trzy typy cmentarzy: komunalne, wyznaniowe oraz wojenne i wojskowe. Cmentarze wyznaniowe różnią się od komunalnych tym, że ich podstawowym przeznaczeniem jest chowanie na nich zwłok osób zmarłych, które należały do danego wyznania oraz sprawowanie obrzędów religijnych. Gdy w danej miejscowości nie ma cmentarza komunalnego, zarząd cmentarza wyznaniowego zobowiązany jest umożliwić pochowanie zwłok osób, które posiadają nabyte prawo do pochówku.
W komentarzu omówiona m.in. zagadnienia dotyczące:
lokalizacji i projektowania cmentarza;
procedury zakładanie, rozszerzanie i zamykania cmentarzy;
utrzymania cmentarzy;
warunków zagospodarowania przestrzennego przy rozbudowie cmentarza;
lokalizacji domu przedpogrzebowego;
lokalizacji cmentarza komunalnego w kontekście uwarunkowań wynikających z prawa budowlanego, przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz przepisów sanitarnych;
warunków uzasadniających przekazania zwłok do celów naukowych publicznej uczelni medycznej lub publicznej uczelni prowadzącej działalność dydaktyczną i badawczą w dziedzinie nauk medycznych.
Komentarz przeznaczony jest przede wszystkim dla pracowników urzędów gmin, osób odpowiedzialnych za administrowanie cmentarzami, tymi świeckimi, jaki i wyznaniowymi, może również zainteresować praktyków – prokuratorów i adwokatów.
Monografia dotycząca epidemiologii i przebiegu zakażeń HIV, diagnostyki neuroobrazowej, funkcjonowania psychicznego osób zakażonych wirusem HIV oraz procesów starzenia, ze szczególnym uwzględnieniem funkcji węchowych i słuchowych oraz metabolicznych chorób kości u takich osób.Publikacja wyjątkowa ze względu na kompleksowość oraz interdyscyplinarność poruszanych w niej zagadnień, której autorami są specjaliści w takich dziedzinach, jak neuropsychologia, psychiatria, radiologia, audiologia i inne. Zawiera rzetelny i krytyczny przegląd aktualnej literatury oraz wyniki badań własnych autorów, zajmie z pewnością ważne miejsce w procesie kształcenia i doskonalenia kadr medycznych i psychologów, zajmujących się opieką nad osobami zakażonymi HIV. Publikacja dostępna również w wersji angielskojęzycznej w postaci ebooka.
Autorzy rozpraw zawartych w tomie podejmują próbę rozpoznania i zrozumienia wartości, jakie wniósł i pobudził ewangelicyzm augsburski w kulturze Pierwszej Rzeczpospolitej. Studia nad wybranymi ideami i ideałami religijnymi, artystycznymi, pedagogicznymi, społecznymi, antropologicznymi i etycznymi powiązanymi z luteranizmem ukazują doktrynę religijną tej konfesji jako całościową koncepcję kulturową. Autorzy wskazują też na luterański komponent zróżnicowanego konfesyjnie kulturowego dorobku reformacji, na formowanie się i hierarchizację wartości konstytutywnych dla kultury polskiej oraz na dialog z europejską debatą o renesansowej christianitas.
Dwunastotomowa seria monografii „Kultura Pierwszej Rzeczypospolitej w dialogu z Europą. Hermeneutyka wartości” przedstawia dziedzictwo kulturowe XV-XVIII wieku jako integralną, lecz oryginalną część kultury europejskiej. Celem badawczym jest rozpoznanie dróg i form obustronnej transmisji wartości estetycznych, politycznych i religijnych oraz ukazanie w szerokim, multilateralnym kontekście porównawczym oryginalnej struktury aksjologicznej kultury polskiej epok dawnych. Teksty kultury są badane w perspektywie wewnętrznej jako zapisy aktów ukierunkowanych na rozumienie wartości, a w perspektywie zewnętrznej jako wypowiedzi włączające się w europejskie dyskusje literacko-estetyczne, polityczne, religijne. W intensywnym dialogu kultura Rzeczypospolitej przejawia nie tylko chłonność na nowe idee, lecz także kreatywność i dynamikę działania na obszarze Europy.
Historia Maryana - Pinkasa Bursteina, urodzonego w Nowym Sączu malarza, którego prace wiszą w Paryżu w Centrum Pompidou i w Museum of Modern Art w Nowym Jorku, a my w Polsce nic o nim nie wiedzieliśmy. I nie wiedzilibyśmy nadal, gdyby nie przypadek i dociekliwość Autorki i kilku zaprzyjaźnionych osób. Historia Maryana odsłania się stopniowo, tak jak ją odkrywała Ewa Andrzejewska.
'Ewa dzieliła się ze mną gęstniejącymi notatkami o dzieciństwie i młodości Maryana, i o nieznanych mi obozach pracy. O kuli, która przebiła policzek. O odciętej nodze. O chorobie psychicznej. Czyli o losie jednego z milionów skazanych i jednego z niewielu cudem ocalałych. Typowym i wyjątkowym. Jednak dopiero kiedy te wszystkie kawałki zostały ułożone w skończoną książkę, dostałam klucz do języka, w jakim malarz artykułował swój ból". (Anda Rottenberg)
Kardynał Henryk Gulbinowicz wysunął myśl popularnego opracowania kościelnych dziejów Śląska. Idąc za sugestią swojego ordynariusza, postanowiłem ukazać te dzieje na tle wybranych osób.
W sumie na kartach książki przesuwa się 400 postaci: biskupów, duchownych, zakonników i zakonnic oraz przedstawicieli laikatu. Wszyscy w jakiś sposób zaznaczyli swoją obecność na ziemi śląskiej do 1945 roku.
Ze wstępu ks. Józefa Mandziuka
Notatki i szkice z zakresu teologii więzienia.
O autorze :
Filozof, estetyk, pisarz. Autor kilkunastu książek z dziedziny filozofii, m.in.: "Zagubiony ethos", "Dwie fenomenologie: Husserl i Heidegger", "Tezy o ethosofii", "Droga myśli", "Twórczość a sztuka - wprowadzenie do estetyki procesów twórczych" oraz ponad 140 rozpraw naukowych. Od wielu lat tworzy koncepcję ethosofii - oryginalnego stanowiska teoretycznego, wykraczającego poza standardowo rozumianą filozofię.
Nasze zrozumienie spraw duchowych jest często poważnie zniekształcone przez postrzeganie i uwarunkowania natury "ja". W Elementarnej filozofii nowoczesnego Różokrzyża Jan van Rijckenborgh usiłuje przebić się przez te uwarunkowania pozwalając nam spojrzeć na rzeczywistość stojącą za nimi, tak jak to jest widoczne z punktu widzenia wyższego, Boskiego-Ja, którego proces zmartwychwstania jest nauczany w Szkole Złotego Różokrzyża.
W technice niejednokrotnie widzimy ucznia czarnoksiężnika, którego spektakularne popisy trudno często odróżnić od popisów samej tylko spektakularności – tak iż jawi nam się w końcu raczej jako kukła, poruszana przez moce zgoła nietechniczne.
Jedno zresztą nie wyklucza drugiego – ścisły związek między techniką jako swego rodzaju sztukmistrzostwem a techniką jako
narzędziem pozatechnicznych celów
31 października 1517 roku augustiański mnich i profesor teologii Marcin Luter przybił do drzwi kościoła zamkowego w Wittenberdze 95 tez, które dotyczyły nadużyć w Kościele Zachodnim. Czy bez tych doświadczeń dopracowalibyśmy się wolności jednostki i praw człowieka? Czy bez protestanckiego etosu narodziłby się kapitalizm? Jaką rolę odegrała reformacja w kształtowaniu się nowoczesnych środkowoeuropejskich narodów? Na pytania te starają się odpowiedzieć autorki i autorzy 28. numeru kwartalnika „Herito”.
Biskup Waldemar Pytel odsłania paradoks luterańskiej ciągłości na przykładzie kościoła Pokoju w Świdnicy. Jarosław R. Kubacki i Michał Choptiany przypominają menonitów i braci polskich, „enfants terribles” reformacji.
János L. Győri, Miloš Kovačka, Magda Vášáryová i Pavel Kosatík wyjaśniają, jak protestantyzm wpłynął na historię i kulturę Węgier, Słowacji i Czech.
Arleta Nawrocka-Wysocka pisze o chorałach, kancjonałach i narodzinach środkowoeuropejskich języków, a Łukasz Galusek kreśli subiektywny atlas środkowoeuropejskiego dziedzictwa reformacji.
Na szczególną uwagę zasługuje tekst Ewy Chojeckiej poświęcony popularyzowaniu wiedzy o reformacji w Europie Środkowej w edukacji muzealnej oraz esej Weroniki Murek przypominający postać Pawła Hulki-Laskowskiego, żyrardowskiego potomka braci czerskich i pierwszego tłumacza „Przygód dobrego wojaka Szwejka”.
W najnowszym numerze „Herito” znalazły się ponadto recenzje ciekawych książek, a także zapowiedzi wartych obejrzenia wystaw.
Leon Wyczółkowski wybitny malarz, grafik i rysownik okresu Młodej Polski. Reprezentant nurtu realistycznego w polskiej sztuce. Prace artysty cechowała wszechstronność; eksperymentował w zakresie stosowanych technik: oleju, akwareli, tuszu, temperze, pastelu, ołówku i w grafice. Znane są zarówno jego pejzaże, jak i portrety miast. Mistrzostwo osiągnął Wyczółkowski także w dziedzinie sztuki portretowej. Uprawiał grafikę oryginalną, stając się jednym z pionierów tej dyscypliny w Polsce.Dzieła pokazane w albumie pozwalają prześledzić etapy rozwoju twórczości malarza. Album stanowi wybór najlepszych prac Wyczółkowskiego z całego okresu twórczości. Czytelnik znajdzie w nim ponad 50 znanych i mniej znanych reprodukcji, uzupełnionych wstępem poświęconym twórczości artysty.
W czasach rosnącej cyfrowej świadomości i wydatków na bezpieczeństwo w sieci, warto mieć świadomość, że „hakowaniem” trudnią się nie tylko cyberprzestępcy. Prawie każdy nasz krok w internecie śledzą handlowcy, którzy na podstawie zebranych danych chcą oferować nam skrojone na miarę produkty, śledzą nas rządy, które mają dbać o nasze bezpieczeństwo, a także konkurenci biznesowi i sąsiedzi. Julia Angwin, amerykańska dziennikarka śledcza specjalizująca się w tematyce cyberprzestrzeni, kreśli ponurą wizję świata, w którym nie możemy liczyć na odrobinę prywatności nawet we własnym domu.
„Im więcej dowiadywałam się o tym, kto mnie obserwuje, tym większą miałam paranoję. Gdy mój eksperyment dobiegał końca, nie zgadzałam się już nawet na rozmowy z przyjaciółmi przez internet, jeśli nie były one szyfrowane. Zaczęłam posługiwać się nieprawdziwym imieniem przy przeprowadzaniu nawet najzwyklejszych transakcji [w sieci]. Przyjaciółka, która zapisała się ze mną na lekcje jogi, była w szoku, że zgłosiłam się na nie jako Ida Tarbell” – pisze Julia Angwin. Ale czy coś takiego jak anonimowość istnieje jeszcze w sieci? A prywatność? Czy można dziś żyć poza zasięgiem internetu? A czy warto? Kto i po co wnikliwie przygląda się wszystkim naszym ruchom? Czy możemy tego anonimowego „nadzorcę” zwieść? „Społeczeństwo nadzorowane” to próba odpowiedzi na te pytania.
Autorka rzuca zupełnie nowe światło na zagadnienia takie jak pozyskiwanie i przetwarzanie naszych danych osobowych przez firmy, rządy czy instytucje państwowe. Stawia też ważną tezę: w świecie, w którym nadzór nad nami sprawowany jest nawet w tych chwilach, gdy jesteśmy we własnych domach, największym zagrożeniem jest powszechne przyzwolenie na inwigilację, prowadzące do utraty wolności.
Julia Angwin. Amerykańska dziennikarka śledcza, specjalistka w dziedzinie cyberprzestrzeni. Analizuje zagadnienia związane z bezpieczeństwem, anonimowością i prywatnością w sieci internetowej oraz bada wpływ nowych technologii na życie społeczne. Przez wiele lat pracowała dla dziennika „Wall Street Journal”. Obecnie jest związana z portalem dziennikarstwa obywatelskiego ProPublica (www.propublica.org). W 2011 roku, jako członek ekipy dziennikarskiej „WSJ” otrzymała Nagrodę Pulitzerem za „dziennikarstwo, które w przystępny sposób tłumaczy czytelnikom najbardziej złożone kwestie rzeczywistości” (tzw. explanatory reporting). Z wykształcenia jest matematykiem. Mieszka w Nowym Jorku.
Stulecie objawień Matki Bożej trojgu dzieciom w Fatimie oraz wydarzeń rewolucji lutowej i październikowej w Rosji skłoniło mnie do napisania niniejszej książki. Została ona oparta na literaturze przedmiotu i nosi znamiona publikacji popularno-naukowej. Wszak jest ona przeznaczona dla zwykłego czytelnika, który lubi historię, stawia pytania i szuka nań odpowiedzi. Jako autor stawiam pytanie: czy znamy choćby w przybliżeniu nowożytne dzieje naszych wschodnich sąsiadów, które w XX stuleciu były kreślone krwią, głodem i trudnymi do zrozumienia sprzecznościami. Co możemy powiedzieć na temat społeczeństwa rosyjskiego, wyjątkowo deptanego przez totalitaryzm komunistyczny. W tę bogatą w wydarzenia historię Rosji zostaną wplecione wątki objawień fatimskich.
Słowo wstępne Autora
Publikacja opowiada o kobietach w początkach naszej państwowości, począwszy od naszych praprababek Słowianek, przez postaci legendarne, na czele z Wandą, „co nie chciała Niemca”, i Rzepichą, praprababką dynastii piastowskiej, towarzyszki życia władców piastowskich, a na ich córkach skończywszy. Naszą podróż zaczniemy więc w czasach prehistorycznych, o których wiemy co nieco jedynie z podań i legend, a zakończymy w średniowieczu, opowiadaniem o piastowskiej księżniczce, której należy się tytuł pierwszej pisarki w dziejach naszej literatury.
Nowy tom z serii „Literatura na ekranie” przybliża różnorodność filmowych adaptacji wielkich dzieł rosyjskich pisarzy. Zapraszamy do kinofilskiej podróży od obsadzonej gwiazdami brytyjskiej ekranizacji słynnego poematu Puszkina po stylistyczny eksperyment inspirowany esejami Josifa Brodskiego
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?