Seria wydawnicza „Przywrócić Pamięć” ma przybliżyć współczesnemu społeczeństwu publikacje założycieli ruchu skautowego, twórców rozwoju idei i metodyki harcerskiej z lat 1911–1946.
Reprint wydania z 1939 roku "Wychowanie harcerskie"
Słowo wstępne
Przyglądając się pracy harcerskiej i sam biorąc w niej czynny udział od lat kilkunastu, zdawałem sobie sprawę z trudności, na jakie napotykają wychowawcy harcerscy. Wypływają ono bardzo często z jej nierozumienia, albo zgoła złego pojęcia o niej. Wokół bowiem odnosiłem wrażenie, że nie rozumie się celu wielu harcerskich czynności wychowawczych i ich wzajemnego związku. Cała praca jest w mniejszym lub większym stopniu improwizacją, która, niestety, w dziedzinie wychowania harcerskiego obecnie jest półśrodkiem, bo zawiera w sobie brak planu i celu wychowawczego. Działanie pełną świadomością środków i celów staje się dzisiaj jedyną rzeczywistością wychowania harcerskiego. Mało jest ludzi, obdarzonych zdolnością wychowywania i dlatego refleksja pedagogiczna staje się w tym względzie niezastąpiona.
Postanowiłem więc zdobyć się na refleksję pedagogiczną harcerstwa jako metody wychowawczej i dać pewną całość zagadnień, związanych z wychowaniem harcerskim.
Po bardzo przychylnym ustosunkowaniu się do tego zagadnienia Dr. Zygmunta Kukulskiego, profesora pedagogiki na Kat. Uniwersytecie w Lublinie, gdzie odbywałem studia w zakresie pedagogiki, przystąpiłem do opracowania niniejszej rozprawy, jako pracy magisterskiej, która obecnie ukazuje się w drukowanej formie.
Wiele zagadnień można by poruszyć pod etykietą wychowania harcerskiego i pod różnymi aspektami je rozpatrzyć. Uważałem za najwłaściwsze zacząć od życia, od momentów, które stworzyły harcerstwo: jest to jego historia, jako część wstępna i orientująca w całości zagadnienia.
Najważniejszym zagadnieniem wydał mi się problem harcerstwa jako samodzielnej metody wychowawczej, a później jako prądu wychowawczego dzisiejszej pedagogiki, którego wyższość stanowi to, że jest on metodą wyrosłą konsekwentnie z życia, a nie z teorii czy częściowych prób.
Jako prąd dzisiejszego wychowania winien wyjść on poza ramy życia organizacji i objąć szerokie masy wychowawców i młodzieży, co w skutkach dałoby to, co nazywa się uharcerzeniem. I ten problem rozważyłem.
Nie chcę tych zagadnień traktować oddzielnie jako zupełnie odciętych od dzisiejszego wychowania — odwrotnie, chcę je zbliżyć, topiąc wychowanie tradycyjne w nurtach wychowania harcerskiego.
Konsekwentnie więc rozumiem pod pojęciem „harcerski” te wszystkie możliwości oddziaływania wychowawczego poza ramami harcerstwa jako organizacji, które są zgodne w formach i treści z tym pojęciem.
Drugie wydanie „Świata w sieci...” zostało uaktualnione oraz wzbogacone o nowy podrozdział dotyczący analizy sieci społecznych – narzędzia, który pozwala lepiej zrozumieć funkcjonowanie świata sieciowego. Także i w tym przypadku autor, pozostając w ramach nauk o bezpieczeństwie, korzystał z osiągnięć innych dziedzin wiedzy, m.in.: z matematyki, a przede wszystkim teorii grafów.
Nie bój się, drogi Czytelniku, druga część nie jest ściśle połączona z pierwszą. Naszym celem było zebranie twórczości internetowej ojca Leona. Blog to pierwsza cześć, najbardziej obszerna; w drugiej odsłonie przeczytasz teksty z serii Ojca Leona słów kilka oraz materiały zgromadzone ze spotkań z internautami w formie pytań i odpowiedzi.
Otwarty umysł jest potrzebny, aby cokolwiek rozpocząć. Pasja i chęci pomagają, żeby wszystko toczyło się swoim rytmem. Słomiany zapał nie wchodzi w grę. O jakże wielu spotkałem takich, którzy pragnęli góry przenosić!A ile argumentów wpłynęło na to, że to, co miało być na poniedziałek, pojawiło się dopiero dwa tygodnie później… Dyscyplina systematyczności i trud podczas przygotowania materiału, szybko zweryfikowały takich delikwentów. Szkoda, bo warto się dzielić tym, co możemy dać światu.
Ojciec Leon, z czystym sumieniem stwierdzam, to otwarty umysł, który kiedy czegoś się podejmuje, wiernie i z prawdziwą benedyktyńską cierpliwością robi to, czego się podjął. Mówiąc benedyktyńska mam na myśli coś, co jest zrobione od początku do końca, z intencją, że daję z siebie wszystko, co najlepsze. To znak, że mi zależy. Złożenie tych wszystkich elementów tworzy jakość, z czego słyną benedyktyni. Zwyczajnie dobrze zrobiona robota…
Nieraz zastanawiałem się nad fenomenem zjawiska, w którym ojciec Leon chce rozmawiać, nawet z tymi, którzy atakują, aby atakować. Byłem świadkiem takiej sceny podczas jednej z edycji Targów Wydawców Katolickich. Pewien pan podszedł, wypluł swój jad i uciekł, tyle… natomiast Ojciec wstał i chciał za nim iść, żeby podjąć dialog. Kultura i szacunek zjednały mu całą rzeszę czytelników. Kto był na spotkaniu z ojcem Leonem, ten wie, że ma dla każdego choćby minutę, żeby przytulić i zamienić dwa zdania. Oczywiście znajdą się też tacy, którzy dorzucą swoje trzy grosze w formie zarzutu: znowu obściskuje kobiety… zakonnik i takie rzeczy… I jest to tym bardziej przykre, bo mówione za plecami. Sytuacja się zmienia, kiedy staje taki jeden z drugim twarzą w twarz.
Nieco historii. Początek bloga ojca Leona to teksty publikowane na portalu Onet. Burzliwe dyskusje użytkowników stworzyły pewną strefę kulturalnej wymiany myśli. Ojciec Leon przyjął zasadę, że zbiera opinie internautów i pisze odpowiedź, odnosząc się do zarzutów. Po pewnym czasie, zaproponowałem Ojcu „Przenieśmy materiały na nasze podwórko”. I tak też się stało. Założyłem PSPO (skrót: Poważne sprawy, poważne odpowiedzi). Cel, jaki mi przyświecał: stworzenie benedyktyńskiego centrum duchowości.
W tym czasie również rozpoczęliśmy z ojcem Knabitem nagrywać serię Ojca Leona słów kilka do serwisu YouTube. Pojawił się pomysł: dlaczego nie wziąć udziału w imprezie Blog Roku?Start nie był udany, nie przywieźliśmy z Warszawy statuetki. Trzeba było poczekać do kolejnej edycji… Postaraliśmy się, wtedy również poznaliśmy Maćka Musiała, odwiedziliśmy go i nawiązaliśmy znajomość. Blog Roku 2011 zaskoczył wszystkich, ojciec Leon w kategorii blogi profesjonalne zdobył główną nagrodę, co potwierdziło, że senior potrafi… i to jeszcze zakonnik.
Blog pisze się dalej. Już nie z taką częstotliwością, ale nadal jest to specyficzna przestrzeń wymiany poglądów. Wokół bloga urosło wszystko inne. Ojciec Leon, mimo swoich licznych obowiązków, pokazał że można.
Publikacja Bloger dusz, którą trzymasz w ręce, to dziennik życia ojca Leona. Podróże, spotkania, dyskusje z czytelnikami, czyli osobisty zapis tego, co się działo od 2011 do 2018 roku. Czytając kolejne strony, poznasz osobowość Autora, jak również benedyktyński styl życia. Poznasz także i innych użytkowników, ukrytych pod pseudonimami, z którymi ojciec Leon podejmuje żywą dyskusję. Na tych kilkuset stronach zamkniemy część pierwszą. Druga odsłona zawierać będzie teksty z serii Ojca Leona słów kilka oraz rozmowy z internautami.
Wydanie tekstów z bloga ojca Leona to również ukłon w kierunku samego Autora, za te lata wytrwałej współpracyz internautami. Zawsze gdy zbliżają się Targi Książki, czy to w Krakowie, czy też w Warszawie, miło jest usłyszeć z ust odwiedzających nasze stoisko: „Czytam Ojca i bardzo mi to pomaga…”Zdarzają się i tacy, którzy traktują taką okazję do ataku, jednak i z nimi ojciec Leon chce porozmawiać (zazwyczaj szybko uciekają…).
W pracy zaprezentowano listy Dawida Lazera i Marka Chagalla. Dawid Lazer pochodził z Krakowa. Był synem Szymona Menachema Lazera, hebraisty i redaktora „Ha-Micpe”, absolwentem Uniwersytetu Jagiellońskiego, redaktorem „Nowego Dziennika” (syjonistycznej gazety w języku polskim). W 1941 r. przez ZSRR dotarł do Palestyny i osiadł w Tel Awiwie. Należał do grona założycieli izraelskiej gazety „Maariw”. Wchodził w skład zarządu Związku Pisarzy Hebrajskich, był sekretarzem i skarbnikiem hebrajskiego PEN Clubu. Podróże literackie były pasją Lazera i tematem wielu jego prac publicystycznych, część z nich poświęcona została spotkaniom z Markiem Chagallem, który obok Picassa był najwybitniejszym malarzem w swoim pokoleniu, przy czym, jak mawiał Lionello Venturi: „Picasso prezentuje tryumf inteligencji, Chagall chwałę serca”. Książka obejmuje problemy polskiej literatury w Izraelu, dużo miejsca poświęcono utworowi Jerzego Ficowskiego „List do Marc Chagalla”, a także relacjom Chagalla z Izraelem i kulturą żydowską.
Nie ma lepszego sposobu, by zwiedzić piękną katedrę, jaką jest Suma teologiczna św. Tomasza z Akwinu, i poznać jej ducha, niż uczynienie tego w towarzystwie rozmiłowanego w niej człowieka. Taka przechadzka pozwoli nam lepiej poznać myśl wielkiego teologa kierującego się czułą miłością do Chrystusa i człowieka oraz kontemplującego to, co w człowieku odbija Boży obraz. Koncepcja życia moralnego św. Tomasza jest pełna nadziei i pozbawiona formalizmu. Jej autor wierzy głęboko, że dobro jest tak fascynujące, iż poprowadzi nas ku kontemplacji Tego, który je stworzył, i do bliskości z Nim. Gueullette jak koneser sztuki i znakomity przewodnik bierze nas pod rękę i wprowadza w gmach teologii św. Tomasza – teologii przyjaźni z Bogiem. Angażuje intelekt, jednocześnie pozwalając odetchnąć.
„Galicyjskie żywoty” to zbiór esejów historycznych, literackich i podróżniczych. Wszystkie one dotyczą twórczości, ale również miejsc bliskich takim ludziom, jak Paul Celan (Czerniowce), Joseph Roth (Brody), Joseph Conrad (Berdyczów), Jerzy Stempowski (Szebutyńce). W książce autor opisuje nie tylko ich losy, ale również wieloetniczną i skomplikowaną historię obszarów, na których się urodzili, jak również dzisiejszy charakter tych ukraińskich miast i miasteczek.
Eseje składają się na jedną opowieść wpisaną w historię, przestrzenie i różne ludzkie losy. Dawid Szkoła opisuje zatem miejsca, które już nie istnieją, życie pisarzy, a czasem też bohaterów ich książek, postaci historycznych, ale również dzisiejszą rzeczywistość Ukrainy. Skupia się także na zwykłych ludziach, tych bezimiennych bohaterach historii, na którą nie mieli wpływu, a jej skutki dotykały ich najbardziej. Dużą uwagę zwraca również na los wschodnioeuropejskich Żydów, jak również całą wieloetniczną historię galicyjskich oraz podolskich miast i miasteczek.
Historia opowiedziana w tej książce niemal całkowicie opiera się na oryginalnych źródłach islamskich i ma na celu pokazanie, jak wydarzenia te odbierali sami średniowieczni muzułmanie. Istnieje niezwykle bogaty materiał, który jednak nigdy dotąd nie był konsekwentnie wykorzystany jako podstawa do napisania nowej historii. Jedną z przyczyn był fakt, że wielu uczonych nie było w stanie czytać tych źródeł.Problem ten stwarza jednak znakomity punkt widzenia. Większość historii krucjat jest spisana z perspektywy, którą można nazwać tradycyjną. Chociaż składa się na nią wiele różnych poglądów i interpretacji, to analizuje ona krucjaty niemal wyłącznie jako część historii Europy i mocno opiera się na źródłach europejskich.W kontekście świata islamskiego krucjaty można, a wręcz trzeba, postrzegać z perspektywy dynamicznych relacji między średniowiecznymi krajami i społecznościami islamskimi. Trzeba na nie patrzeć jak na integralną część historii samej cywilizacji islamskiej. Wymaga to rozszerzenia geograficznego i chronologicznego kontekstu poza tradycyjne obszary a więc rozpoczęcia historii krucjat na długo przed nimi samymi i w miejscach odległych od Clermont i Jerozolimy. Arabskie źródła postrzegają bowiem inwazję na Lewant podczas pierwszej krucjaty jako kolejny przejaw europejskiej agresji, która rozpoczęła się całe dekady wcześniej, w XI wieku, na terenie Hiszpanii i Sycylii.
Wystąpienia publiczne to jeden z najważniejszych elementów skutecznego działania w biznesie. W wielu sytuacjach wiele zależy od udanej prezentacji zarówno w środowisku wewnętrznym przed współpracownikami, podwładnymi czy decydentami, jak i w środowisku zewnętrznym, przed klientami, mediami czy partnerami biznesowymi. Czym w zasadzie jest udane wystąpienie, jak się do niego przygotować i co cechuje dobrego oraz skutecznego mówcę?By odpowiedzieć na te pytania, dr hab. Mariusz Trojanowski, badacz z Uniwersytetu Warszawskiego oraz doradca wielu przedsiębiorstw, sięga do rozmaitych źródeł. Z jednej strony łączy współczesne prezentacje biznesowe z naukowymi podstawami, wychodząc od retoryki oraz zagadnień związanych z naukami o komunikacji. Z drugiej wykorzystuje własne doświadczenia nabyte podczas wielu prezentacji, by przybliżyć czytelnikowi profesjonalny i praktyczny wymiar wystąpień publicznych.W dwóch częściach podzielonych na sześć rozdziałów autor omawia istotę prezentacji, ich założenia, zastosowania i formy, rolę komunikacji w biznesie oraz rozmaite uwarunkowania, które powinien spełnić prelegent, począwszy od personalnych, przez organizacyjne, a na komunikacyjnych skończywszy. Trzecia część stanowi opis przeprowadzonego przez autora badania dotyczącego umiejętności i postaw pracowników w zakresie skutecznego planowania oraz przeprowadzania prezentacji. Całość zamyka dodatek praktyczny na temat przygotowania odpowiedniej prezentacji multimedialnej.Prezentacje i wystąpienia w biznesie to pozycja dająca czytelnikowi pełny teoretyczny ogląd na to, czym są prezentacje, oraz praktyczne wskazówki na temat tego, jak przygotować się i wygłosić skuteczne wystąpienie. Książka powinna zainteresować zarówno wytrawnych mówców, poszukujących sposobów na udoskonalenie swoich umiejętności i pogłębienie wiedzy, jak i osoby początkujące, dla których wystąpienia biznesowe to nadal wyzwanie.
Maria Szamot od kilkunastu lat inspiruje duszpasterzy, kaznodziejów i osoby świeckie wyjątkowymi interpretacjami Ewangelii i innych ksiąg Pisma Świętego. Przekonana, że najpierw należy przyglądać się Panu przez pryzmat Jego wyjątkowego człowieczeństwa, prowadzi swoich czytelników do odkrycia boskiej natury Chrystusa. Medytacje zawarte w Chcę widzieć Jezusa obejmują wydarzenia od chrztu w Jordanie aż po uroczysty wjazd do Jerozolimy w Niedzielę Palmową. Czytelnik zostaje postawiony w roli krytycznego obserwatora, który przypatrując się cieśli z Nazaretu, podobnie do współczesnych Mu żydów, ma szansę stopniowo rozpoznawać w Nim Syna Bożego. Pełno tu trafnych spostrzeżeń na temat ludzkiej natury, zachowań i relacji, które odsłaniają - bez ugrzecznienia - pełen życia i prawdy obraz Jezusa.
Chcesz zobaczyć, jak dawna elektrownia w Londynie została zmieniona w nowoczesną galerię? Potrafisz porównać kopuły bazyliki św. Piotra i Tadż Mahal? Chcesz wiedzieć, po co powstał łuk triumfalny w Paryżu, a czemu służy łuk w St. Louis? Czy wiesz co łączy operę w Sydney z Koloseum? Archistoria to arcyciekawa opowieść o architekturze. Jeśli chcesz wiedzieć więcej, przeczytaj!
Na stronach tej książki czytelnik pozna życie i twórczość fascynującej postaci, jaką był Leonardo - człowieka, który bezustannie poszukiwał... nigdy nie tracąc przy tym ciekawości wobec fenomenów otaczającego świata.
Fascynacja, jaką do dnia dzisiejszego budzi Leonardo da Vinci, bierze się nie tylko z jego wielkości jako malarza, ale również z wielowymiarowości pracy artystycznej i naukowej. Malarz i architekt, matematyk i naukowiec, badacz przyrody i teoretyk malarstwa, geolog i fizyk – wszystkie te zainteresowania i umiejętności, a także wyobraźnia nieznająca granic są widoczne przede wszystkim w jego malarstwie, ale nie tylko. Rysunki i szkice Leonarda, w których zawarł swoje błyskotliwe obserwacje dotyczące wielu dziedzin nauki, obejmują setki zeszytów.
Spis treści:
Preface / 7
The Post-Paschal Perspective / 15
Paul: The Old Testament Prepares the Resurrection of Jesus / 23
Luke: Motif of the Cyclic Journey / 53
John: Resurrection as New Creation / 73
Abbreviations / 111
Selected Bibliography / 113
Czas jest naprawdę zagadkowy. A Carlo Rovelli jak nikt inny potrafi rozświetlać naukowe zagadki w sposób, który nam wszystkim otwiera oczy na zupełnie nowe światy – światy skryte w gąszczu tajemnych wzorów fizyki teoretycznej.
• Obraz czasu przed Newtonem
• Obraz czasu po Einsteinie
• Czas cieplny
• Gdzie się podziała teraźniejszość?
• Czy czas rzeczywiście spowalnia się i przyspiesza?
• Dlaczego wszechświat miał dawniej mniejszą entropię?
• Czy istnieją kwanty czasu?
Z czasem jest jak z płatkiem śniegu na dłoni – stopniowo, gdy mu się przyglądasz, roztapia się pomiędzy palcami i znika. Tradycyjnie myślimy o czasie jako o czymś podstawowym, linearnym, co płynie jednostajnie i niezależnie od wszystkiego innego. Przeszłość jest ustalona, przyszłość pełna możliwości… Wszystko to okazało się nieprawdziwe.
To, co nazywamy „czasem”, jest złożonym zbiorem struktur. Poddając czas coraz dokładniejszej i głębszej analizie, kawałek po kawałku, odarliśmy go z kolejnych warstw. Właśnie o tym jest ta książka. Ale nie tylko. W bezczasowym świecie musi przecież istnieć coś, co prowadzi do wykształcenia się takiego czasu, do jakiego przywykliśmy – z jego porządkiem, przeszłością różną od przyszłości i gładkim płynięciem. Nasz czas musi się jakoś wokół nas wyłaniać, przynajmniej dla nas i w naszej skali.
W książce znalazły się 32 wiersze zestawione z odpowiednimi dziełami sztuki polskiej i obcej. Całość wzbogaca komentarz historyczno-plastyczny, ukazujący pierwotny kontekst poszczególnych obrazów i ich symbolikę. Z kolei analiza literacka odnosi się do wierszy Kaczmarskiego, ich wymowy i okoliczności powstania.
Pięć kompletnych zestawów egzaminacyjnych, z których każdy obejmuje zadania sprawdzające umiejętności językowe z zakresu rozumienia ze słuchu, znajomości funkcji językowych, rozumienia tekstów pisanych, znajomości środków językowych i tworzenia wypowiedzi pisemnej
Bogaty wybór różnych typów zadań egzaminacyjnych - otwartych i zamkniętych
Dodatkowa sekcja Extra Practice Material
Klucz z odpowiedziami
Płyta ze ścieżkami dźwiękowymi do zadań z zakresu rozumienia ze słuchu
Twoje wnioski i obserwacje są jak najbardziej celne, opis sytuacji kompletny, a przewidywania na przyszłość jak najbardziej prawdopodobne i pokrywające się z moimi przewidywaniami. Bardzo płynnie to wszystko przedstawione, bez przesadnego nadęcia […]. Widać, że spędziłaś nad tym sporo czasu i temat masz przerobiony na wszystkie możliwe strony. Naprawdę czytanie tego to była duża przyjemność. (R8)
Jestem pod wrażeniem wnikliwości charakterystyki ruchu społecznego osób nieheteronormatywnych,oceny sytuacji tego ruchu, zarówno w perspektywie historycznej, jak i pod kątem możliwości działania w przyszłości. (R1)
Bardzo ciekawy materiał. […] To ważna praca na rzecz większej ciągłości naszej (LGBTQ) historii! (D7)
Jestem pod wrażeniem. Niesamowicie do dla mnie interesujące […]. Z wieloma wnioskami się zgadzam. […] Naprawdę wspaniała lektura ;) (R3)
Wszystko to bardzo ciekawe! Fajnie zbierające wiele rzeczy – to ważny kawałek „dziejącej się” historii. (R5)
Fragmenty komentarzy osób badanych do treści książki
Virtual Reality has long been one of the dominant clichés of science fiction. Now Virtual Reality is a reality: those big headsets that make people look ridiculous, even while radiating startled delight; the place where war veterans overcome PTSD, surgeries are trialled, aircraft and cities are designed. But VR is far more interesting than any single technology, however spectacular. It is, in fact, the most effective device ever invented for researching what a human being actually is – and how we think and feel.
More than thirty years ago, legendary computer scientist, visionary and artist Jaron Lanier pioneered its invention. Here, in what is likely to be one of the most unusual books you ever read, he blends scientific investigation, philosophical thought experiment and his memoir of a life lived at the centre of digital innovation to explain what VR really is: the science of comprehensive illusion; the extension of the intimate magic of earliest childhood into adulthood; a hint of what life would be like without any limits.
As Lanier shows, we are standing on the threshold of an entirely new realm of human creativity, expression, communication and experience. While we can use VR to test our relationship with reality, it will test us in return, for how we choose to use it will reveal who we truly are.
Welcome to a mind-expanding, life-enhancing, world-changing adventure.
A timely and powerful must-read on how the big tech companies are damaging our culture – and what we can do to fight their influence
Four titanic corporations are now the most powerful gatekeepers the world has ever known.
We shop with Amazon, socialise on Facebook, turn to Apple for entertainment, and rely on Google for information. They have conquered our culture and set us on a path to a world without private contemplation or autonomous thought: a world without mind.
In this book, Franklin Foer makes a passionate, deeply informed case for the need to restore our inner lives and reclaim our intellectual culture before it is too late. At stake is nothing less than who we are, and what we will become. It is a message that could not be more timely.
Tematyka książki skupia się na zjawiskach migracyjnych w Baskijskiej Wspólnocie Autonomicznej. Szczególny nacisk położono na kwestie związane z tożsamością (tak imigrantów, jak i miejscowych) oraz z językiem baskijskim (barierą dla obcych, ale i narzędziem integracji).
Baskijska Wspólnota Autonomiczna jest miejscem szczególnie interesującym w odniesieniu do badań migracyjnych, ponieważ dwujęzyczność i złożona sytuacja polityczna stanowią wyzwanie dla imigrantów, a ich pojawienie się może być postrzegane jako zagrażające mniejszościowej kulturze.
W książce została przedstawiona zarówno perspektywa społeczeństwa miejscowego („obcy" i „swoi" w oczach Basków), jak i imigrantów (aspekty tożsamości, stosunek do miejscowych języków, motywacje). Autorka zastanawia się nad wpływem, jaki na przyszłość języka baskijskiego - euskary - może wywrzeć obecność imigrantów w regionie, a także nad tym, jakie jest współczesne baskijskie społeczeństwo i kim dzisiaj są Baskowie.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?