EWOLUCJA ZACZYNA SIĘ TERAZ to esencja dzogczen, najwyższej, najbardziej bezpośredniej ścieżki buddyzmu tybetańskiego prowadzącej do samowyzwolenia. Dzogczen, chociaż wywodzi się z wadżrajany, nie należy do żadnej tradycji. Zgodnie z nauczaniem Czogjala Namkhai Norbu, każdy może je praktykować, niezależnie od pochodzenia oraz wiary, ponieważ każdy może odkryć naturę swego umysłu. Jest to potencjał zawarty w każdym z nas.
EWOLUCJA ZACZYNA SIĘ TERAZ ukazuje w prostych sentencjach, aforyzmach i instrukcjach jak można urzeczywistnić ten potencjał i uwolnić się od mechanicznych zachowań życia codziennego sprawiających, że błąkamy się po omacku w mrokach niewiedzy, nie znając swej prawdziwej natury.
„Prawdziwy pokój może zapanować między ludźmi jedynie wtedy, gdy każdy dokona ewolucji wewnętrznej. Dzięki naukom dzogczen możemy całkowicie uwolnić się od napięć, a w rezultacie nie odczuwać ciężaru życia, cieszyć się nim i być szczęśliwi. Z tej właśnie przyczyny nauki dzogczen są ważne dla każdego, a nie tylko dla małej grupy osób zainteresowanych duchowością.
Dzogczen można postrzegać jako system filozoficzny, religię bądź ścieżkę duchową, ale nie sposób zamknąć go w jednej z tych kategorii. Najważniejsze to zrozumieć, że dzogczen nie stanowi jakiejś szkoły czy tradycji, tylko jest naszą prawdziwą naturą, potencjałem posiadanym przez każdego z nas. Jest to bardzo stara wiedza, przekazywana i nauczana od wieków. Sposób, w jaki naucza metody odkrywania tego potencjału i wcielenia go w życie, nosi nazwę nauk dzogczen. Możemy podążać za nimi i poznawać sposoby odkrywania swojej prawdziwej natury: Całkowitej (czen) Doskonałości (dzog). Mamy tu do czynienia z bardzo wysokimi naukami, choć to, co wysokie, niekoniecznie musi być skomplikowane. Dzogczen może być bardzo proste. Czemu? Ponieważ przede wszystkim bazuje na doświadczeniu, a dopiero w dalszej kolejności na nauce i uczeniu. Nauczyciel tłumaczy niewiele, jedynie wprowadza nas w bezpośrednie odkrywanie naszego prawdziwego stanu, a kiedy już go odkryjemy, posiadamy tę wiedzę. Z równie praktycznego punktu widzenia jest to coś niezmiernie pożytecznego, bo gdy znamy naszą prawdziwą kondycję, możemy pokonywać problemy i konflikty. Poznajemy lepiej także samych siebie. Taka jest właśnie korzyść z nauk.” (fragmenty książki)
„Przywiązanie to korzeń, z którego wyrastają wszystkie emocje i cała samsara. Rozumieli to mahasiddhowie pokroju Sarahy i Tilopy, którzy poświęcili wiele lat swego życia przekształcaniu nieczystych wizji w czyste. Dzięki temu zrozumieli, że problemem nie są same wizje, a przywiązanie do nich. Tekst Rozstawanie się z Czterema Przywiązaniami zawiera nauki pochodzące ze szkoły śakja i uchodzi za jeden z najważniejszych napisanych przez Sacziena Kungę Njingpo, pierwszego z wielkich mistrzów-założycieli zakonu śakjapa. W czasach młodości Saczien Kunga Njingpo udał się na indywidualne odosobnienie z praktyką Mańdziuśriego. Objawił się mu wtedy sam Mańdziuśri, który przekazał mu cztery zasady sprzyjające uwalnianiu się od czterech przywiązań. Składały się one z czterech wersów:
Jeśli przywiązujesz się do tego życia, nie możesz mówić o sobie, że jesteś autentycznie uduchowionym praktykującym.
Jeśli przywiązujesz się do samsary, nie możesz mówić o sobie, że wiesz, co to wyrzeczenie.
Jeśli przywiązujesz się do swoich własnych interesów, nie możesz mówić o sobie, że masz bodhiczittę.
Jeśli lgniesz do czegoś, nie wiesz, czym jest właściwy pogląd.
Praktykujący dzogczen powinien zintegrować nauki o Rozstawaniu się z Czterema Przywiązaniami. Nie szukamy antidotum na przywiązanie, jak to robi ktoś praktykujący hinajanę. Nie posługujemy się jakąś metodą transformacji przywiązania, jak to robi ktoś praktykujący wadżrajanę. Po prostu obserwujemy swoje myśli, a one znikają. Nasze myśli wiążą się z umysłem tak jak fale z oceanem. Przyglądamy się więc falom myśli, które z początku bywają gwałtowne, ale z czasem słabną. Myśli nad nami panują. Oto źródło wszystkich problemów. Ale praktykując dzogczen, panujemy nad swymi myślami i nie mamy żadnego problemu.” (fragmenty książki)
Czemu od kilku lat każda szkoła, szpital, urząd są skrupulatnie ostemplowane krzyżami? Co robi ksiądz w radzie pedagogicznej? Czemu biskup żyjący w celibacie opiniuje edukację seksualną? Dlaczego molestator w sutannie nie trafia do więzienia?
Polska to kraj, w którym Kościół ma szczególną pozycję. Sprawuje rząd dusz nad malejącą częścią społeczeństwa i większością politycznych elit. Jego majątek rośnie. Sprzyja mu dziś populistyczny rząd. Miał swoje zasługi w czasie „Solidarności”, za które do dziś jakby więcej mu wolno. I bez pardonu co rusz wchodzi Polkom i Polakom do domów, do łóżek, do głów. Toczy krucjatę – i tak jak przy poprzednich, nie zważa na ofiary.
Dlatego w Polsce rośnie opór. Toczy się bitwa o świeckie państwo, poszanowanie konstytucji, wolność światopoglądową szkoły, pociągnięcie przestępców w sutannach do odpowiedzialności za molestowanie dzieci. O to, by wiara i religijne przekonania zostały oddelegowane tam, gdzie ich miejsce: do sfery prywatnej, a wyznawcami wiary byli tylko ci, którzy tego chcą, a nie państwo.
Agata Diduszko-Zyglewska od lat walczy o wolną od kościelnego przymusu Polskę. Piórem i czynem. I przekonuje, żebyśmy do niej dołączyli – dla naszego wspólnego dobra.
W siedmiu rozdziałach Chasydyzm. Wszystko, co najważniejsze omawia najważniejsze cechy jednego z najbardziej dynamicznych i długowiecznych ruchów religijnych powstałych kiedykolwiek na ziemiach polskich. Są to po kolei: definicja, role genderowe, charakter przywództwa, wielkość demograficzna, geografia, gospodarka i schyłek okresu klasycznego chasydyzmu. Jest to pierwsza próba odpowiedzi na te pytania w jednym tomie i pierwsze tak szerokie i multidyscyplinarne ujęcie tego tematu.Książka stawia sobie ambitny cel rewizji najważniejszych strukturalnych zaniedbań i błędów w dotychczasowych studiach nad chasydyzmem. Chodzi przede wszystkim o wprowadzenie do analizy chasydyzmu nowych metod badawczych stosowanych dotychczas niedostatecznie, radykalne rozszerzenie bazy źródłowej i chronologicznych ram analizowanego zjawiska oraz odejście od paradygmatu dziejów chasydyzmu jako historii przywódców. Ostatecznym i najważniejszym celem książki jest jednak zbudowanie intelektualnie wartościowej, metodologicznie nowoczesnej, źródłowo innowacyjnej i atrakcyjnej narracji, która wyznaczy nowe kanony myślenia, pisania i mówienia o chasydyzmie, zarówno w Polsce, jak i w literaturze naukowej na świecie.
Krzysztof Obremski
Wprowadzenie / 9
Ks. Michał Walukiewicz
Kościół ewangelicki i jego konstytutywne wartości / 17
Ks. Jan Perszon
Kościół katolicki i jego konstytutywne wartości / 41
Janusz Małłek
Toruńska „rozmowa braterska” 1645 roku: od nadziei do iluzji / 59
Piotr Birecki
Rola portretów Marcina Lutra i Filipa Melanchtona w Prusach / 75
Anna Mikołajewska
Spór jako droga duchowej i politycznej emancypacji ludu w twórczości Christopha Hartnocha / 95
Jerzy Sojka
Luter jako arcyheretyk i rewolucjonista – powrót XVI-wiecznej antyreformacyjnej polemiki w polskiej debacie w roku jubileuszu 500 lat reformacji / 311
Ireneusz Szczukowski
Marcin Luter i reformacja w polskim dyskursie prawicowym / 135
Sylwia Kołos
„Godny najgłębszego i miłosiernego pożałowania” rozpustnik i rewolucjonista. O filmie „Luter i rewolucja protestancka” Grzegorza Brauna / 159
Dariusz Bruncz
Literatura zagraniczna i debaty jubileuszu 500-lecia reformacji / 175
Krzysztof Obremski
Relatywizm sprzecznych ocen ekumenizmu: Ecône versus Rzym / 195
Notki biograficzne o autorach / 211
Oddaję w ręce czytelnika książkę, która jest próbą syntezy moich wieloletnich zainteresowań i działalności badawczej (w tym seminaryjnej, konferencyjnej, publikacyjnej i wdrożeniowej) dotyczącej wzajemnej korelacji i koegzystencji trzech obszarów: społeczeństwa, bezpieczeństwa i edukacji oraz problemów funkcjonujących w ich ramach (każdego obszaru z osobna i na pograniczach pomiędzy nimi). Na rynku wydawniczym w przeciągu zwłaszcza ostatnich dwóch dekad pojawiło się sporo publikacji traktujących o bezpieczeństwie, edukacji na rzecz bezpieczeństwa, różnych formach i typologiach bezpieczeństwa z uwzględnieniem różnych perspektyw psychologicznych, filozoficznych, pedagogicznych, a także wątków społecznych, politologicznych, prawnych czy z zakresu nauk o bezpieczeństwie. Każda z tych publikacji jest na swój sposób interesująca, przedstawia określoną perspektywę jej autora lub zespołu autorów na dany, szerszy lub węższy zakresowo temat.Niniejsza książka jest kolejną z podejmowanych prób czynionych w tym względzie, a w związku z tym kolejną perspektywą. Poruszana w niej problematyka odnosi się bowiem do niezwykle inspirującego, a jednocześnie bardzo złożonego i wielowymiarowego obszaru i skorelowanego z nim zbioru terminów, definicji i kategorii posiadających różne proweniencje i osadzenie w ramach różnych dyscyplin naukowych, a także przypisanych im warsztatów metodologicznych, teoriopoznawczych, czy semantycznych.
[...] Monografia jest udaną próbą przedstawienia wpływu współczesnej informacji i mass mediów na kreowanie rzeczywistości i jej wpływu na zarządzanie w sytuacjach kryzysowych. Autor szczegółowo i precyzyjnie opisuje wpływ i siłę oddziaływania mediów masowych na kształtowanie świadomości o zagrożeniach ze szczególnym uwzględnieniem działań terrorystycznych, wykazując ścisłe i logiczne związki między zachodzącymi zmianami a wykorzystaniem mass mediów. [...] Publikacja stanowi bardzo wartościową pozycję, wypełniającą istniejącą dotychczas lukę w całościowym ujęciu znaczenia informacji w sytuacjach kryzysowych.
profesor AMW wiceadm. w st. sp. dr. hab. Stanisław Zarychta
Co robić, gdy jest się świadkiem morderstwa, ale nawet policja nie potrafi znaleźć ciała ofiary? Zlecić rozwiązanie tej zagadki niezawodnej pannie MarplePowieść kryminalna 4.50 z Paddington, wydana w 1957 roku, należy do prawdziwej klasyki tego gatunku. Agata Christie tym razem w roli detektywa amatora obsadziła niepozorną staruszkę, która postanawia wszcząć własne śledztwo i dowiedzieć się, kto stoi nie tylko za tajemniczą zbrodnią w pociągu, ale też za kolejnymi, do których dochodzi w domu państwa Crackenthorpe'ów. Panna Marple dzięki przyjaciółce, Lucy Evesbarrow, zdobywa informacje, wyciąga kolejne wnioski i ponownie udowadnia, że jej zdolność dedukcji w niczym nie ustępuje tej, którą szczyci się inny bohater książek Agaty Christie Herkules Poirot. Fani twórczości angielskiej autorki zdecydowanie powinni sięgnąć po ten tytuł. Historia to naprawdę... nietypowa.
Szkic o Caravaggiu jest w pewnym sensie detektywistyczny, dlatego że ukazuje rzecz, o której dotychczas historycy sztuki nie pisali: o prawdopodobieństwie pewnych związków Caravaggia z filozofią Giordana Bruna, heretyka spalonego na Campo dei Fiori...
Tibetan yoga is the hidden treasure at the heart of the Tibetan Tantric Buddhist tradition: a spiritual and physical practice in pursuit of an expanded experience of the human body and its energetic and cognitive potential.
Ian A. Baker progressively introduces the core principles and practices of Tibetan yoga in this pioneering overview. In addition to meditations, visualizations and practices for the breath and body, these include elements rather less familiar to yoga initiates in the West, including sexual yoga; dream yoga or lucid dreaming; and yoga practices enhanced by psychoactive plant or mineral substances. Such techniques facilitate the individual’s journey towards transcendence of the human self and suffering, and ultimately to Buddhist enlightenment.
Baker draws on contemporary scientific research and contemplative and humanitarian traditions to enable the reader to understand these practices. Tibetan Yoga includes contemporary ethnographic photography and works of Himalayan art that have never been published before, as well as illustrations of yogic practice and theory from historical books of instruction. It will appeal to students and practitioners of Tibetan Buddhism, as well as anyone interested in mind–body medicine, Tantric art and the ethnography and cultural traditions of the Himalayas.
The past is forgotten, and the future is without hope. Dystopia has become a reality. This is the new normal in our apocalyptic politics - but if we accept it, our helplessness is guaranteed. To bring about real change, argues activist and political philosopher Srecko Horvat, we must first transform our mindset.
Ranging through time and space, from the partisan liberation movements of Nazi-occupied Yugoslavia to the contemporary culture, refugee camps and political frontlines of 21st century Europe, Horvat shows that the problems we face today are of an unprecedented nature. To solve them, he argues in this passionate call for a new radical internationalism, we must move beyond existing ways of thinking: beyond borders, national identities and the redundant narratives of the past. Only in this way can we create new models for living and, together, shape a more open and optimistic future.
In his landmark international bestsellers Guns, Germs and Steel and Collapse, Jared Diamond transformed our understanding of what makes civilizations rise and fall. Now in the third book in this monumental trilogy, he reveals how successful nations recover from crisis.
Diamond shows us how seven countries have survived defining upheavals in the recent past - from the forced opening up of Japan and the Soviet invasion of Finland to the Pinochet regime in Chile - through selective change, a process of painful self-appraisal and adaptation more commonly associated with personal trauma. Looking ahead to the future, he investigates whether the United States, and the world, are squandering their natural advantages and are on a devastating path towards catastrophe. Is this fate inevitable? Or can we still learn from the lessons of the past?
Exhibiting the awe-inspiring grasp of history, geography, economics and anthropology that marks all Diamond's work, Upheaval reveals how both nations and individuals can become more resilient. The result is a book epic in scope, but also his most personal yet.
Na nudę, odpoczynek i dobrą zabawęZeszyty z serii ""Geniusz w rodzinie"" sprawdzą się w każdej sytuacji. Każda publikacja z tej serii zawiera niemal 50 łamigłówek, zagadek i zadań, przy których trzeba ruszyć głową. Z tą książką myślenie nie boli, a staje się pasjonującą przygodą. Nie wierzycie? Przekonajcie się sami! ""Geniusz w rodzinie"" stanowi doskonałe wsparcie procesu edukacji. Obszerny zbiór ciekawych zadań o różnym poziomie trudności kształtuje wiadomości i umiejętności poznawcze oraz uczy radzenia sobie z trudnościami. To prawdziwa szkoła logicznego myślenia.
Na nudę, odpoczynek i dobrą zabawęZeszyty z serii ""Geniusz w rodzinie"" sprawdzą się w każdej sytuacji. Każda publikacja z tej serii zawiera niemal 50 łamigłówek, zagadek i zadań, przy których trzeba ruszyć głową. Z tą książką myślenie nie boli, a staje się pasjonującą przygodą. Nie wierzycie? Przekonajcie się sami! ""Geniusz w rodzinie"" stanowi doskonałe wsparcie procesu edukacji. Obszerny zbiór ciekawych zadań o różnym poziomie trudności kształtuje wiadomości i umiejętności poznawcze oraz uczy radzenia sobie z trudnościami. To prawdziwa szkoła logicznego myślenia.
Był gwiazdą Teatru Wielkiego w Warszawie, ale tańczył też w rozrywkowych programach telewizyjnych. Pojawił się w filmach Andrzeja Wajdy i Stanisława Barei, bywał fotomodelem Barbary Hoff. Uwielbiany przez kobiety i mężczyzn. U szczytu kariery wyemigrował z Polski, by wejść na taneczny Olimp i znaleźć się w zespole Maurice'a Bjarta. Z Baletem XX wieku zwiedził cały świat.Gerard Wilk, jeden z najwybitniejszych polskich tancerzy, miał wszystko: urodę, talent, uznanie i popularność.Przyjaciółka i partnerka sceniczna Wilka, Zofia Rudnicka, przypomina tancerza i otaczający go świat. Odwiedzamy modne miejsca Warszawy lat 60. XX wieku, poznajemy ważne osoby, a potem wyruszamy w podróż po Europie. Odwiedzamy gejowskie kluby w Brukseli i zwiedzamy Paryż. Autorka do wspomnień zaprasza rodzinę, znajomych, współpracowników. Rozmawia z kochankami Wilka, odwiedza jego ostatniego partnera, wyszukuje unikatowe zdjęcia.
Gdy Jonathanowi Safranowi Foerowi urodził się syn, chciał się dowiedzieć, jak powinien go karmić i czym naprawdę jest mięso. Skąd pochodzi? Jak się je produkuje? Jak traktowane są zwierzęta i czy to ważne? Jak zjadanie zwierząt wpływa na gospodarkę, społeczeństwo i środowisko? Wyniki tego śledztwa sprawiły, że stanął twarzą w twarz z rzeczywistością, której jako obywatel nie mógł zignorować, a jako pisarz nie mógł przemilczeć.
...
Jeśli znajdą się osoby, których nie przekona sugestywny sposób, w jaki Foer opisuje okropieństwa przemysłowej hodowli zwierząt i oskarża odpowiedzialnych za nią ludzi, to znaczy, że są nieczułe albo głuche na głos rozsądku. Albo i jedno, i drugie.
J.M. Coetzee
Dzięki tej książce zostałam wegańską aktywistką.
Natalie Portman
Najlepsi dziennikarze (Michael Pollan, Eric Schlosser) i aktywiści praw zwierząt (Peter Singer, Temple Grandin) – a także Jezus, Gandhi, Pitagoras, Arystoteles, John Locke i Immanuel Kant – zmagali się z pytaniem o to, czy zabijanie zwierząt na mięso jest etyczne. Dzięki tej niezwykle dociekliwej książce Foer dołącza do nich. […] Zjadanie zwierząt jednak nie nawołuje do przejścia na wegetarianizm. Ta książka to apel o świadomość i odpowiedzialność.
Susan Salter Reynolds, „Los Angeles Times”
Zjadanie zwierząt jest wyjątkowe, ponieważ wegetarianin Foer pozwala farmerom i aktywistom mówić we własnym imieniu. Do zjadaczy mięsa odnosi się z dużą empatią, a jego poczucie humoru słodzi gorzką rzeczywistość.
O, „The Ophra Magazine”
Zjadanie zwierząt to porządna dziennikarska robota z literackim nerwem.
Jessica Roy, „Salon”
Foer przekonuje, że ludzi określają ich wyrzeczenia. Wegetarianizm wymaga rezygnacji z przyjemności prawdziwych i niezastępowalnych niczym innym. Autor ma na tyle dużo odwagi, że nie wstydzi się wymagać tego poświęcenia od swoich czytelników.
Elizabeth Kolbert, „The New Yorker”
To, że za każdym razem, gdy jem befsztyk, zastanawiam się nad tym, czy nie jestem hipokrytą, to wielki sukces autora. W książce pisze: „Musimy odnaleźć miejsce na mięso w debacie publicznej, tak samo jak znaleźliśmy je na naszych talerzach”. Po lekturze tej książki, trudno się z nim nie zgodzić.
Geoff Nicholson, „San Francisco Chronicle”
Aleksander Ford na świat przychodzi jako Mosze Lifszyc. Mosze ucieka przed nędzą pracy w fabryce, Aleksandra napędza ambicja i wiara w siebie. Pierwszy nigdy nie zrobił matury, drugi zmyśla studia na wydziale historii sztuki. Obaj kochają kino, które wciąż jeszcze jest nieme. Aleksander Ford debiutuje w wieku 21 lat, trzy lata później odbiera nagrodę za najlepszy film roku.Ma talent, ale zamiast prostej ścieżki kariery wybiera niełatwą drogę twórcy zaangażowanego. Lawiruje pomiędzy komercyjnymi wymogami prymitywnego rynku filmowego, państwową cenzurą oraz ambicją robienia filmów istotnych społecznie. Wyrasta na pierwszego filmowego buntownika II RP. Przyparty do ściany, woli zrezygnować z gotowego filmu niż okroić go zgodnie z zaleceniami cenzury. Przez lata na peryferiach branży, po wojnie ląduje na szczycie. Znajomi obejmują najwyższe stanowiska w Polsce Ludowej oni wybierają politykę na całego, on chce robić filmy i wreszcie żyć jak uznany reżyser. Ludzie niewiele mogą o nim powiedzieć, za to wszyscy pamiętają, czym jeździł. Dobre samochody, kobiety i garnitury szyte na miarę tego ma sporo, i tylko filmów niewiele. W nowej Polsce ciężko je robić nawet komuś takiemu jak on. Władza oczekuje, że będzie trzymać się bezpiecznych tematów, ale on nie byłby wtedy Fordem.Obraz człowieka wyłaniający się z dostępnych przekazów i wspomnień daleki jest od jednoznaczności. Komunista w mercedesie. Pamiętliwy satrapa, który wchodząc na plan filmowy każdego członka ekipy wita serdecznym uściskiem dłoni. Twórca chętnie korzystający z politycznych koneksji, którego Polański wspomina jako niebywale kompetentnego filmowca. W swych filmach nieraz podważa narodowe mity, ale potrafi je też podsycać. W swym środowisku budzi przeważnie niechęć. Kiedy w marcu '68 staje się głównym celem ataków w świecie filmowym, nikt nie staje w jego obronie.
Polacy są bardzo wrażliwi na wydarzenia mające miejsce w Rosji. Decyduje o tym nie tylko położenie tego państwa jako naszego sąsiada, ale także wielowiekowe doświadczenia związane z tym sąsiedztwem. „Prezentowane w polskich środkach masowego przekazu informacje na temat Rosji oraz komentarze dotyczące tego, co się w tym państwie dzieje, bywają mocno zabarwione emocjonalnie. Dziennikarze często w poszukiwaniu sensacji kreują obraz współczesnej Rosji jako kraju zapóźnionego w rozwoju gospodarczym, społecznym i kulturowym. W konsekwencji Rosja jawi się jako kraj zacofany, ogarnięty wszechwładną korupcją, rządzony przez oligarchów”. Dziennikarze nie szczędzą także słów dezaprobaty dla działań rosyjskich polityków, a przede wszystkim prezydenta (nie-zależnie od tego, kto sprawuje ten urząd).
Książka jest próbą ukazania rosyjskiej prezydentury przez pryzmat procesu komunikacji. Ma ona pomóc w udzieleniu odpowiedzi na pytanie o znaczenie różnych typów wystąpień publicznych w dzisiejszej polityce rosyjskiej. Powyższy cel starano się osiągnąć poprzez analizę rosyjskiego dyskursu prezydenckiego.
Czy we współczesnym świecie wiara religijna jest jeszcze potrzebna? Czy religia, także chrześcijańska, nie należy do mitów; czy współczesnemu człowiekowi nie wystarcza nauka, która - ciągle się rozwijając - wypiera myślenie mityczne; czy laicyzujący sie świat nie wypiera wierzeń, obyczajów i tradycji religijnych? Czy wiara religijna nie jest sprzeczna z rozumem, nie alienuje człowieka, nie stwarza miraży i iluzji? Czy nie mają racji ateiści i niewierzący, którzy odrzucają ów rzekomo iluzoryczny świat transcendentny, albo agnostycy i sceptycy, którzy nie widzą żadnych racji, by zawierzyć Bogu i nie widzą sensu wiary chrześcijańskiej. Te i inne zagadnienia z nimi związane podejmuje autor w tej pracy, jako naglące w kontekście czasów dzisiejszych.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?