Tom LXX z serii Pisma Starochrześcijańskich Pisarzy.
Fragment rozległej polemiki z donatystami prowadzonej przez św. Augustyna, zawarty w formie krytyki listu donatystycznego biskupa Parmeniana do Tykoniusza.
Tematem książki jest metaforyczność dyskursu genderowego (krytyki genderowej, gejowskiej, lesbijskiej, queerowej i studiów (o) męskości) w polskim literaturoznawstwie po 1989 roku. Wychodząc z założenia, iż nurty te stanowią odrębne pola w krajowych studiach literackich, autorka stawia tezę, że przenośnie w istotny sposób współtworzą specyfikę omawianych perspektyw badawczych.
Rozważania Katarzyny Lisowskiej zmierzają w dwóch kierunkach – charakteryzują specyfikę dyskursu genderowego w literaturoznawstwie (z naciskiem na krajowe studia) i przedstawiają wybrane, przydatne w pracy, wątki z wielowiekowej tradycji badań nad metaforą i metaforycznością (drugi termin, użyty także w tytule książki, znacznie lepiej ujmuje heterogeniczność omawianych zjawisk). Te dwie ścieżki refleksji łączą się w trzecim rozdziale książki, w którym znalazła się analiza zabiegów stosowanych w polskiej krytyce genderowej, lesbijskiej, gejowskiej, queerowej oraz w studiach (o) męskości. Lisowska kreśli prowizoryczną mapę złożoną z jedenastu grup wyrażeń skupionych wokół takich pól metaforycznych jak teatralność, cisza, ruch, metafora szafy/toalety. Autorka analizuje teksty (literaturoznawcze) o tekstach (literackich), starając się uchwycić specyfikę badanego dyskursu. Nawiązując do rozważań Katarzyny Majbrody dotyczących krytyki feministycznej, stara się zwrócić uwagę na wspólnotowy – budowany między innymi przez metaforyczność – charakter przedstawianych ujęć. Z kolei wbrew buntowniczej naturze omawianych perspektyw, ale w duchu (staroświeckiego?) strukturalizmu Lisowska dąży do uporządkowania analizowanej materii (oczywiście – tym razem w zgodzie z badaną problematyką – jedynie tymczasowego i roboczego), mając nadzieję, że jej propozycje mogą się stać punktem wyjścia szerszej dyskusji na temat właściwości dyskursu genderowego w polskim literaturoznawstwie.
Katarzyna Lisowska – pracuje w Zakładzie Teorii Literatury w Instytucie Filologii Polskiej Uniwersytetu Wrocławskiego. Zajmuje się szeroko rozumianym dyskursem genderowym w literaturoznawstwie, któremu poświęciła zarówno pracę magisterską, jak i doktorską, a także liczne artykuły i wystąpienia konferencyjne. Interesuje się ponadto kulturowymi reprezentacjami głodu i starości.
Czy wiesz, że maszyny liczące znano już w starożytności, a pierwszy program komputerowy napisała córka Byrona Ada Lovelace? Mark I – komputer pierwszej generacji powstały w 1944 roku – miał 17 metrów długości, 2 metry wysokości i metr szerokości. Pierwszym polskim elektronicznym komputerem był XYZ, zbudowany w 1958 roku.
Czy nigdy nie intrygowało cię, jak to wszystko się zaczęło? W dziejach ludzkości nie było innego procesu, który by w tak krótkim czasie w tak ogromnym stopniu przeobraził wszystkie obszary aktywności zawodowej i życia codziennego całych społeczności i każdego z nas z osobna! Jeszcze w połowie XX wieku na świecie było tylko kilka komputerów… A teraz?
Ten ogromny postęp był możliwy dzięki pracy konkretnych ludzi, których nazwiska i dokonania warto poznać. Dowiedz się, jak Apple zrewolucjonizował rynek, jak rozwijały się układy scalone, jaką moc obliczeniową mają superkomputery i czemu służyły pierwsze sieci komputerowe.
Oto Krótka historia informatyki!
Ryszard Tadeusiewicz – profesor i były trzykrotny rektor Akademii Górniczo-Hutniczej oraz prezes Krakowskiego Oddziału PAN. Członek PAU, Europejskiej Akademii Nauk oraz Akademii Inżynierskiej w Polsce. Wiceprezes Polskiego Stowarzyszenia Sztucznej Inteligencji i szeregu innych towarzystw naukowych. Członek honorowy Polskiego Towarzystwa Informatycznego, wyróżniony medalem 70-lecia polskiej informatyki za zasługi dla jej rozwoju. Doktor honoris causa 12 uczelni krajowych i zagranicznych. Więcej na stronie www.Tadeusiewicz.pl.
„Beksiński. Fotografie” to miniaturowe wydanie większego albumu „Foto Beksiński”, stanowiące wybór najciekawszych zdjęć autorstwa sanockiego artysty. Fotografia, choć jest najmniej znaną dziedziną twórczości Zdzisława Beksińskiego, zachwyca w równym stopniu krytyków i akademików. Zbiór blisko sześćdziesięciu zdjęć zgromadzonych w publikacji pochodzi ze zbiorów Muzeum Historycznego w Sanoku.
Wybór najważniejszych prac malarskich Zdzisława Beksińskiego, jednego z najorginalniejszych malarzy polskich XX wieku. Beksiński prawiał fotografię artystyczną, rysunek, grafikę, grafikę komputerową, rzeźbę, ale przede wszystkim malarstwo. Jego fantastyczne, wizyjne, apokaliptyczne wizje tworzą rozpoznawalny na pierwszy rzut oka styl artysty. Dzieła Beksińskiego znajdują się w zbiorach muzealnych i prywatnych w Polsce i za granicą, jednak największa kolekcja, licząca kilka tysięcy prac,oraz całe archiwum artysty należą do Muzeum Historycznego w Sanoku. Z tej własnie kolekcji pochodzą prezentowane w albumie obrazy.
Nowy minialbum z serii Malarstwo przedstawia twórczość jednego z najbardziej znanych na świecie artystów surrealistycznych – Rafała Olbińskiego. Jego niezwykłej urody prace zdobią okładki czołowych czasopism, takich jak „Der Spiegel”, „Newsweek” czy „Time”, i prezentowane są w najlepszych galeriach sztuki na świecie. Olbiński porusza wielkie, abstrakcyjne tematy, skrystalizowane w obrazach zaskakujących swoją celnością. Album prezentuje autorski wybór prac artysty.
Tysiąc lat wojen, intryg, pasji religijnej i osiągnięć kulturalnych.
Napisana na nowo, podważająca mity historia Hiszpanii w czasach arabskiego podboju, obejmująca okres od powstania islamu w VII wieku aż do ostatecznego wypędzenia muzułmanów z Półwyspu Iberyjskiego w wieku XVII.
Catlos twierdzi, że wbrew utrwalonym poglądom Al-Andalus nie była ani rajem, w którym panowała światła tolerancja, ani miejscem zderzenia cywilizacji. Przeciwnie, muzułmanie, chrześcijanie i żydzi – chociaż walczyli ze sobą i między sobą - wspólnie budowali kulturalnie i naukowo wyrafinowaną cywilizację, która przeobraziła zachodni świat, położyła podwaliny pod renesans, epokę dominacji Europy, i nowożytną kulturę żydowską.
Królestwa wiary, barwny, panoramiczny obraz bardzo ważnego, ale niezrozumianego okresu dziejów, ukazują genezę naszego dzisiejszego świata: wewnętrznie połączonego i pluralistycznego.
Królestwa wiary to wnikliwe i stonowane spojrzenie na muzułmańską Hiszpanię od jej początków do żałosnego upadku. Opierając się na mistrzowskiej znajomości źródeł pierwotnych i wtórnych, Catlos ukazuje jej osiągnięcia i trwałe dziedzictwo. Ta znakomita, dobrze napisana i udokumentowana książka rzuca nowe światło na dzieje Półwyspu Iberyjskiego.- Teofilo F. Ruiz, profesor historii na University of California w Los Angeles.
Nowy, żywy i interesujący opis średniowiecznych Hiszpanii i Portugalii, który odbiega od stereotypów i ukazuje nam w znacznie bardziej niż dotąd zniuansowany sposób stosunki i interakcje między różnymi społecznościami wyznaniowymi na półwyspie.- Hugh Kennedy, profesor arabistyki na University of Lo ndon, autor Caliphate: The History of an Idea.
Brian A. Catlos zabiera nas w podróż przez kalejdoskopowy krajobraz stosunków muzułmańsko-chrześcijańsko-żydowskich. Przeprowadzona przez niego zręczna analiza ukazuje w jasnym świetle siły, które przyczyniły się do stworzenia zarówno rzeczywistego, jak i mitycznego obrazu życia w mauretańskiej Hiszpanii. - Thomas F. Glick, emerytowany profesor historii na Boston University, autor Islamic and Christian Spain in the Early Middle Ages.
Biografia legendarnego księdza i filozofa, uzupełniona o nieznane kazania i nowe informacje na temat kontaktów ze służbami.Ta opowieść jest kolażem anegdot o Tischnerze historią pasjonującą, snutą przez charyzmatyczne i barwne postacie z najbliższego kręgu przyjaciół i współpracowników. Jakim był człowiekiem? Czym były dla niego dom i ukochane góry, bez których nie powstałaby słynna Filozofia po góralsku? Dlaczego tak ważne były dla niego dzieci, dla których celebrował specjalne msze? Na czym polegały wielkie spory ideowe, toczone przez Tischnera m.in. na łamach Tygodnika Powszechnego i jak pracowało się w tej legendarnej redakcji? Dlaczego w Radiu Maryja mówiono o nim tak zwany ksiądz Tischner? Co stało u podstaw jego zainteresowania polityką i dlaczego nie chciał być politycznym aktywistą. Czym była przyjaźń z Karolem Wojtyłą? Co dziś powiedziałby nam Tischner?O księdzu Tischnerze opowiadają członkowie jego rodziny, znajomi, przyjaciele, współpracownicy. Są wśród nich osoby, których nikomu nie trzeba przedstawiać: ksiądz Adam Boniecki, Krzysztof Kozłowski, biskup Tadeusz Pieronek, Tadeusz Mazowiecki, kardynał Stanisław Dziwisz, Lech Wałęsa, Józefa Hennelowa, Adam Michnik, Jacek Żakowski, Piotr Mucharski i wiele innych.Jest wreszcie sam Józef Tischner, komentujący swe życie i dzieło. Zawsze celnie i tak pięknie, by wspomnieć słowa o domu: Przestrzenią człowiekowi najbliższą jest dom. Wszystkie drogi człowieka przez świat mierzą się odległością od domu.Tę książkę będącą zarówno wszechstronną biografią Tischnera, jak i biografią Polski drugiej połowy XX wieku czyta się jednym tchem, nawet jeśli dotyczy kwestii skomplikowanych. Autorzy zadbali o to, bo z pewnością tego chciałby sam bohater.
To pozycja, którą każdy miłośnik designu i kolekcjoner ceramiki powinien mieć!
Design przełomu dekad lat 50. i 60. XX wieku reklamowano często jako „new look”. Ten wpadający w ucho zwrot stał się hasłem wywoławczym debiutanckiej kolekcji Christiana Diora, do Polski zaś nowe trendy dotarły na krótko przed polityczną „odwilżą” 1956 roku. Niezwykłą rolę w propagowaniu „nowoczesności” i pojęcia „dobrego wzoru” odegrał założony przez Wandę Telakowską Instytut Wzornictwa Przemysłowego w Warszawie.
Ceramiczny design lat 50. i 60. w Polsce to jednak nie tylko projekty powstające w pracowniach Zakładu Ceramiki i Szkła IWP – to ciekawa i dotąd rzadko prezentowana oferta polskich wytwórni porcelany, porcelitu i fajansu.
W tej bogato ilustrowanej książce (ponad 200 kolorowych fotografii) znajdują się informacje o historycznych kontekstach rozwoju europejskiego i polskiego wzornictwa i animatorskiej roli IWP. Są też historie i dokonania poszczególnych ośrodków (fabryk w Wałbrzychu, Jaworzynie Śląskiej, Chodzieży, Ćmielowie, Pruszkowie, Tułowicach, Bogucicach, Włocławku, Mirostowicach), wytwórni prywatnych (Steatyt) i zakładów związanych z Cepelią (Kadyny, Bolesławiec, Włocławek, Łysa Góra). Książkę wzbogacają zapisy rozmów z projektantami, wykaz projektów rzeźby figuralnej i biogramy artystów.
Barbara Banaś, dr historii sztuki, kustosz Działu Ceramiki i Szkła Współczesnego Muzeum Narodowego we Wrocławiu, adiunkt w Instytucie Kulturoznawstwa Uniwersytetu Wrocławskiego; zajmuje się zagadnieniami rzemiosła artystycznego XX wieku i współczesnego designu. Współautorka publikacji poświęconych historii polskiego wzornictwa m.in.: Rzeczy Pospolite. Polskie wyroby 1899–1999 (2001), Poradnik polskiego kolekcjonera (2003), Out of Ordinary (2011); autorka monografii: Krystyna Cybińska (2008), Zbigniew Horbowy (2009), Secesja wrocławska (wspólnie z fotografem Leszkiem Szurkowskim, 2009).
Sześć rozmów o pisaniu i miłości, poczuciu winy i innych rozkoszach.
Z czego powstaje jabłko? to zbiór rozmów Amosa Oza i Sziry Chadad, redaktorki hebrajskich wydań dwóch ostatnich książek pisarza. Wspólna praca stała się dla nich okazją do długich, szczerych rozmów o życiu, literaturze i polityce. To dialog między mężczyzną i kobietą, przedstawicielami różnych pokoleń, którzy rozmawiają o snuciu opowieści i procesie tworzenia, o dojrzewaniu i rodzicielstwie, o relacjach między płciami, o seksie i erotyce, o przemianach społecznych, których świadkiem był Oz w ciągu swojego życia. W tych swobodnych, przyjacielskich rozmowach Chadad i Oz nieraz wspólnie się śmieją, kiedy indziej zaś zdecydowanie z sobą polemizują.
Słynna autobiografia Artura Rubinsteina (1887-1982) – urodzonego w Łodzi polskiego pianisty żydowskiego pochodzenia. Artysta pisze o swojej młodości – edukacji, rodzinie, początku kariery i o ludziach, których spotkał i którzy wywarli wpływ na jego twórczość. Jest to również przekonujący, napisany barwnym językiem opis środowiska artystycznego Belle Epoque i pierwszych dziesięcioleci XX wieku, a także niezwykle ważne świadectwo osobowości jednego z największych polskich artystów.
Rubinstein zabiera nas w fascynującą podróż przez ziemie polskie pod zaborami, a także Europę przełomu XIX i XX wieku. Fotograficzna pamięć autora, lekkość pióra i zainteresowanie wszystkim co piękne sprawia, że książka jest niezwykłym pamiętnikiem i przewodnikiem po miejscach, które zostały już dawno zapomniane. Rubinstein był niedoścignionym interpretator utworów Fryderyka Chopina, „New York Times” okrzyknął go jednym z największych pianistów XX w. Pomimo, że większość swojego życia spędził w Stanach Zjednoczonych, nigdy nie wyrzekł się swojego polskiego-żydowskiego pochodzenia. Żoną Artura Rubinsteina była Aniela Młynarska – autorka słynnej książki kucharskiej „Kuchnia Neli”.
Żyjemy w świecie, którego niemal każdy zakątek został już zbadany i przeanalizowany. Ale czy ta wiedza, pyta Henderson, nie zniszczyła w nas umiejętności zachwycania się? Zachwyt potwierdza nasze człowieczeństwo i daje nadzieję na przyszłość. Na tym polega jego moc. Ale czym się można zachwycić we współczesnym świecie? Co dziś jest cudem?
Duże, szczegółowe mappae mundi zachęcały ludzi średniowiecznej Europy do żywego wyobrażania sobie miejsc i spraw, których nigdy wcześniej nie widzieli: mantykory z głową człowieka, ciałem lwa i ogonem skorpiona, plemion jednookich, którzy walczyli z gryfami o diamenty, i przerażających scytyjskich wojowników, którzy pili krew wrogów z ich czaszek. Choć mapy i opowieści, które z nich płynęły, mogą się nam wydawać co najmniej dziwne, aż tak wiele się nie zmieniło – w końcu nasze poglądy na świat są czasami nie mniej mylące.
Nowa mapa cudów sięga do dalekiej przeszłości, różnych kultur oraz do czasów współczesnych. Henderson proponuje podróż od australijskich Aborygenów do świętych miejsc w Wielkiej Brytanii, zachowując jednocześnie zachwyt i naukową wstrzemięźliwość.
Pięknie zilustrowana i napisana z dowcipem kontynuacja Księgi zwierząt niemalże niemożliwych jest fascynującym opisem mocy cudu i refleksji nad jego znaczeniem dla naszej przyszłości.
Dla Hendersona wszechświat nieustannie rodzi cuda. Książka, która próbuje ujarzmić okrzyki zdziwienia przy każdym porodzie, na pewno nie zawiedzie. To rzecz niebywała: zapierająca dech, ale muzyczna, pokorna, ale pewna siebie, mądra, miła i błyskotliwa. Zamieni najbardziej znudzonego redukcjonistę w zachwycone dziecko.
Charles Foster, autor Jak zwierzę
Cóż za ekscytujące, podnoszące na duchu antidotum na te ponure i mroczne czasy! Przypomnienie o wszystkich cudach świata jest cudownym darem, tym bardziej, że jest tak wysmakowane. A jeśli znajdzie ktoś, kto nie doceniłby tego magicznego kompendium prawdziwych rzeczy, to z pewnością jest to ktoś, kto najbardziej go potrzebuje.
Philip Ball, fizyk, autor Masy krytycznej
Cudowna mieszanka nauki, historii i czystej radości. Czytajcie i podziwiajcie!
Sarah Bakewell, autorka Kawiarni egzystencjalistów
Aby zaistniała nauka, najpierw musi zaistnieć zachwyt. Henderson uczy nas, jak zachwycać się na nowo dzięki innemu podejściu do nauki, oświetlonej literaturą, filozofią, sztuką i muzyką.
Hugh Aldersey-Williams, autor Najpiękniejszej molekuły
Caspar Henderson jest pisarzem i dziennikarzem, ale w swojej karierze oceniał scenariusze w Hollywood, niósł pomoc humanitarną w Ugandzie i pisał o prawach człowieka w Iraku. Obecnie mieszka w Oksfordzie. Za Księgę zwierząt niemalże niemożliwych (Marginesy 2018) jeszcze przed publikacją zdobył nagrodę Jerwood, a od Brytyjskiego Stowarzyszenia Pisarzy nagrodę im. Rogera Deakina. W 2013 roku została nominowana do nagrody Towarzystwa Królewskiego w dziedzinie książki naukowej, nagrody Stowarzyszenia Biologicznego w kategorii ogólnej oraz nagrody British Book Design. Księga ukazała się w Chinach, Estonii, Francji, Hiszpanii, Japonii, Korei, Niemczech, Norwegii, Rosji i Włoszech. Nowa mapa cudów ukaże się w sześciu krajach.
Kolejny tom z serii „Camino Polaco” został przygotowany z okazji I Forum Ekonomicznego Camino Polaco, które odbędzie się 18 października 2019 roku w Toruniu. Głównym zadaniem Forum jest odkrywanie potencjału Szlaku św. Jakuba w Polsce, zwłaszcza w granicach województwa kujawsko-pomorskiego. Wydarzenie to zorganizowano w ramach programu „Dialog” finansowanego przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego.
Forum daje sposobność, aby naukowe poszukiwania realizowane od wielu lat przez historyków, teologów, geografów, kulturoznawców, socjologów, przedstawiane na licznych konferencjach oraz w publikacjach, zostały ukazane szerokiemu gronu osób zaangażowanych w rozwój środowisk lokalnych, prowadzących działalność gospodarczą w miejscowościach położonych wzdłuż polskiego Camino, a także by zaprezentowano ofertę biur pielgrzymkowych, bractw jakubowych, wydawnictw czy producentów towarów służących pielgrzymom (od „chleba św. Jakuba”, przez napoje pielgrzyma, po plecaki i inne akcesoria). Wiele podmiotów gospodarczych działa na rzecz rozwoju Szlaku Jakubowego w Polsce, a Forum to okazja do wspólnej dyskusji nad kierunkami rozwoju, który uszanuje religijny charakter tego doświadczenia, a jednocześnie stanie się „przyjazne dla pielgrzyma”, o czym ma przypominać powołana w ramach Forum marka „Camino Friendly”, mająca znakować miejsca, w których szanuje się ducha Camino i dba o rozwój szlaku. […]
Zawarte w wydawnictwie zbiorowym teksty – taką mamy nadzieję jako redaktorzy tomu – nie tylko obrazują wycinek historii i współczesności Szlaku św. Jakuba, lecz także świadczą o potencjale, jaki jeszcze pozostaje do wykorzystania przez wszystkich, którzy pojedynczo lub w grupach, działając w stowarzyszeniach, bractwach, klubach, opowiadają o Camino de Santiago. Dla wielu to ciąg dalszy pielgrzymowania, ale dla innych być może to dopiero początek ich własnej drogi do grobu Apostoła w Composteli. Wszystkim życzymy Ultreia et Suseia!
Ze Słowa wstępnego
Wielką zaletą prezentowanej książki jest zebranie wszelkich publikacji poświęconych zarówno klasztorowi w Międzyrzeczu, jak i problematyce związanej z eremem Pięciu Braci Eremitów. (...) Dokonując krytycznego rozbioru dotychczasowej literatury, Autor szczególną uwagę poświęca pracom Gerarda Labudy. (...) Marceli Tureczek systematycznie polemizuje z poglądami Gerarda Labudy dotyczącymi lokalizacji eremu w Kaźmierzu koło Szamotuł. Nie opiera się w tym wypadku na analizie zapisek rocznikarskich, ale poddaje krytyce inne elementy, zwłaszcza „nijakość” miejscowej tradycji i brak jakichkolwiek argumentów. Ukazuje słabe punkty dowodów Labudy w sposób merytoryczny i elegancki, w niczym nie ujmując wielkości poznańskiego mediewisty. (...) Sięgnięcie do starych, zapomnianych opracowań, do starodruków i archiwaliów, sprawozdań oraz akt wizytacyjnych pozwoliło (...) nakreślić na nowo (...) zwłaszcza historię stosunków kościelnych, tamtejszych patrociniów, translokacji etc., co jest i będzie niezwykle pomocne w dalszych badaniach nad analizowaną problematyką, a w tym też nad najstarszą historią państwa polskiego. To wielkie osiągnięcie tej pracy, gdyż żaden historyk nigdy nie zdołałby dotrzeć do tych lokalnych źródeł. Za cenne uważam także zanalizowanie na nowo niektórych aspektów dzieła Brunona „Żywot Pięciu Braci Męczenników” (np. terminologii monasterium etc.).
Fragment recenzji prof. Tomasza Jasińskiego
Niniejszy szkic nie jest całościową syntezą nauczania św. Jana Pawła II, lecz jedynie wprowadzeniem i zachętą do lektury jego encyklik, adhortacji i listu apostolskiego, w których poruszane są sprawy społeczne w świetle misji zbawczej Kościoła. Aby właściwie odczytać myśl społeczną Papieża z Polski, nie sposób nie uwzględnić jej wymiaru religijnego, duchowego i nadprzyrodzonego. Cały jego pontyfikat odznaczał się bowiem głębokim zdumieniem wobec wartości i godności człowieka. Z tej przesłanki Papież potrafił wyprowadzić wnioski, które kryją w sobie nie tylko treść religijną, ale także społeczną, polityczną, a nawet ekonomiczną. Jego myśl jaśnieje prawdą o Bogu i człowieku, o Kościele i społeczeństwie, a zwłaszcza o rodzinie jako najbardziej podstawowej wspólnocie życia i miłości.
Znawcy problematyki współczesnych Chin są zgodni w opisie sytuacji duchowej kraju w kategoriach dwuznacznych, ambiwalentnych. Z jednej strony podkreślają skutki długiego okresu propagowania ideologii ateistycznej i antyreligijnej, rozbicie tradycyjnych wartości społecznych i moralnych prowadzi do gonitwy za rozwojem ekonomicznym, szerzącej mentalność nie mniej materialistyczną jak poprzednio. Także tradycyjna więź rodzinna i równowaga demograficzna zostały mocno zakłócone przez politykę „jednego dziecka”.
W rezultacie wielu mówi o przeraźliwej pustce duchowej i kryzysie moralnym, które drążą głęboko społeczeństwo współczesnych Chin. Z drugiej strony właśnie na tej pustyni wielu, zwłaszcza spośród młodego pokolenia, sygnalizuje głębokie pragnienie wiarygodnych odpowiedzi na ich głód wewnętrzny. Dlatego w Chinach mówi się też o „odrodzeniu religijnym”, wyrażającym się zainteresowaniem różnego rodzaju przejawami religijności obecnymi w kraju. Chrześcijaństwo w tym kontekście jawi się jako szczególnie atrakcyjne. Także władze są świadome, że trzeba uznać wymiar religijny jako stały czynnik rzeczywistości życia, jako istotny składnik harmonii i zwartości społeczeństwa.
Przenika się tu wymiar specyficznie religijny i duchowy refleksji ogólnoludzkiej i chrześcijańskiej kierowanej do Chin przez Kościół, reprezentowany dziś przez Papieża Franciszka. Jego istotą jest orędzie miłosierdzia Boga przeznaczonego dla wszystkich. Staje się ono źródłem pojednania wobec ran przeszłości i ufności wobec przyszłości. Papież zaskakuje nie ograniczając tego orędzia miłosierdzia do katolików, ale rozciąga je na cały naród chiński, wzywając do pojednania ze swoją historią, włącznie z punktami światła i cieni, włącznie z błędami. Franciszek sugeruje „zdrowy realizm”, który po tym, jak „będzie się pojednanym ze sobą”, będzie prowadził ku „poprawie rzeczywistości i zmianie kierunku”, żyjąc sytuacją twórczego „napięcia” między „problemem współczesnym” a „przeszłością dawnej mądrości”. To napięcie niesie „owocność spojrzenia ku przyszłości”. Papież jest przekonany, że „wielkość Chin dzisiaj tkwi w patrzeniu na przyszłość z perspektywy obecnej wspieranej przez pamięć swojej kulturowej przeszłości”.
o. Federico Lombardi S.I.
Uważność jest cudem - jak mówi tradycja buddyjska - dzięki któremu poznajemy siebie samych. Potrzebujemy spokoju serca i samokontroli, jeśli chcemy, aby nasze wysiłki przynosiły dobre rezultaty. Jeśli bowiem tracimy samokontrolę, pozwalamy niecierpliwości i złości zakłócić naszą pracę, to odbieramy jej tym samym jakąkolwiek wartość. Każdą czynność powinniśmy wykonywać uważnie. Aby zapanować nad naszym umysłem i uspokoić myśli, musimy uważnie przyglądać się naszym uczuciom i wrażeniom zmysłowym oraz jednoczyć się z nimi. Nauczmy się patrzeć na wszystkie istoty oczami pełnymi współczucia. Główny przekaz tej książki przekłada się na naszą postawę wobec innych ludzi, a zwłaszcza najbliższe otoczenie. Kwintesencją rozważań autora jest wskazówka: ""Jest tylko jeden najważniejszy czas, a ten czas - to teraz. Chwila terażniejsza jest jedynym czasem, jaki mamy.
Reprint oryginału z 1906 r na temat pisma runicznego i pomników słowiańskich. Bardzo ciekawa pozycja dla tych wszystkich, którzy chcą wzbogacić swoją wiedzę o historię run słowiańskich ich znaczenie oraz wyjaśnienie symboli. Jest to również podręcznik do nauki symboli, liter i znaków runicznych używanych m.in. przy pomnikach polskich, czeskich i rosyjskich. Znajdują się tu również informacje dotyczące kamieni mikorzyńskich- dwóch kamieniach z wyrytymi symbolami domniemanych bóstw.
Marzącym o podróży do ojczyzny św. Szarbela polecamy kolejną pozycję ks. Mariusza Rosika, w której opowiada o krajach Bliskiego Wschodu, wspominając nie tylko o popularnych atrakcjach turystycznych, ale o miejscach związanych z Pismem Świętym i historią chrześcijaństwa. W kontynuacji popularnej Ziemi Słowa udaje się do Libanu, który wielokrotnie stał się tłem wydarzeń biblijnych.Przewodnik odznacza się jasną strukturą. Po prezentacji dziejów kraju Czytelnik zostaje zaproszony do trzech części Libanu. Rozpoczyna wędrówkę od części centralnej, w której położona jest stolica, współczesny Bejrut, i najważniejsze sanktuarium maryjne Harissa. W części północnej uwagę przyciągają miejsca związane z życiem i posługą św. Szarbela, a także sieć przepięknie położonych górskich klasztorów, pobudzających wyobraźnię tych, których fascynuje ukryte życie mnichów w minionych wiekach. Południe kraju natomiast zdominowane jest przez historię Tyru i Sydonu, bliźniaczych miast, które niejednokrotnie stawały w szranki rywalizacji.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?