Protest Knits is the book for you. From pussy hats to protest scarfs and political pin cushions to shy anarchist socks. Make your point with a crochet hook or pair of knitting needles.
From the easy peasy to the more complex, here are more than 15 projects for some crafty therapy. Knitting and handicrafts have a long history in protesting - the pussy hat project has been particularly successful but it joins a long tradition of crafty activism. In Canada, there's the Revolutionary Knitting Circle, which first made headlines for their protest at the 2002 G8 summit.
Australia has the Knitting Nannas, who protest about environmental issues by holding "knit-ins". In the UK, activists from Wool Against Weapons knitted a seven-mile-long pink "peace scarf" to protest against the country's Trident nuclear weapon programme. Then, a year later, they repurposed it into thousands of blankets for those in need in warzones and developing nations.
And down in Chile, it's the hombres tejedores (knitting men) who break down stereotypes and teach other men to embrace the creative hobby. In cities across the world, "yarn bombing" reclaims urban spaces with a pair of needles, covering everyday items in brightly coloured knits. Like other forms of graffiti, yarn bombing can convey a message of protest - or it can just be street art for the sake of art.
Knitting for change is a global activity. So get your needles and hooks out and change the world.
Któż nie słyszał o męczenniku niemieckiego obozu koncentracyjnego Auschwitz, ojcu Maksymilianie Marii Kolbem, który dobrowolnie oddał życie za współwięźnia? Jest to wiedza niemal powszechna, gorzej z głębszą znajomością obfitującego w niezwykłe zdarzenia życia tego świętego. Był to człowiek o nadzwyczajnej sile wewnętrznej i niezwykle przenikliwym umyśle. Rajmund Kolbe, późniejszy ojciec Maksymilian, pochodził ze starej mazowieckiej rodziny. Ubogiej, ale ufającej bezgranicznie Panu Bogu. Obdarzony wielkimi zdolnościami przyszły męczennik posiadł gruntowne wykształcenie; nauki pobierał w kraju i w Rzymie. Niewiele brakowało, a zostałby wynalazcą – opracował już nawet szkice rakiety kosmicznej! Ostatecznie Niepokalana skierowała go na drogę zakonną, gdzie jego pęd do nowoczesności technicznej oraz geniusz organizacyjny nie tylko bardzo się przydały, ale okazały się wprost opatrznościowe.
Już jako niespełna 12-letni chłopiec miał przed cudownym obrazem Maryi w Pabianicach prorocze widzenie, które po latach tak opisał: „Matka Boża pokazała mi się trzymając dwie korony: jedną białą, a drugą czerwoną. Spytała, czy chcę tych koron; biała miała oznaczać, że wytrwam w czystości, a czerwona, że będę męczennikiem. Odpowiedziałem, że chcę…”. Tak też się stało. Korony miały symbolizować głęboką wiarę i ofiarę (aż po oddanie życia) o. Maksymiliana, ale także jego olbrzymi patriotyzm.
Niby nie żył długo, bo tylko 47 lat, ale zdziałał tyle, że jego dorosłe lata można liczyć podwójnie albo i potrójnie. Czesław Ryszka, znakomity, doświadczony pisarz, autor tej książki, nie koncentruje się tylko na męczeństwie o. Maksymiliana, choć oczywiście opisuje je w sposób dramatyczny i przejmujący. Przekonuje nas także, że ten skromny polski franciszkanin ogarniał swoją myślą i wizją całą ludzkość, której upadek moralny i intelektualny dostrzegał. Zakonnik widział ratunek dla człowieka w oddaniu się pod opiekę Niepokalanej, w zaufaniu bez zastrzeżeń Bogu. Dlatego potępiał masońskie ruchy oraz inne utopijne teorie i ideologie mające jakoby „zbawić” świat.
Już wówczas spostrzegł, że bezbożne siły od połowy XIX wieku usiłują przejąć w swoje ręce światowe media, bo to była – i jest! – droga do władzy. Przeciwstawił się temu; w Polsce bardzo skutecznie. Wielka szkoda, że dziś nie znajduje naśladowców swojej miary. Ojciec Maksymilian, choć słabego zdrowia, toczył bez przerwy walkę ze złem. Niektórzy myśleli, że pokonało go ono w niemieckim obozie Auschwitz. Zastrzyk z fenolem uśmiercił jednak tylko ciało; myśli i dzieło o. Kolbego żyją nadal i nic nie straciły na swej aktualności!
Wielkim walorem „Wiary i ofiary” są unikatowe ilustracje (w sumie 160) dostarczające dodatkowej wiedzy zwłaszcza o epoce, której dotyczy książka.
As human beings, we all share the desire for happiness and meaning in our lives. According to His Holiness the Dalai Lama, the ability to find true fulfillment lies within each of us. In this very special book, the spiritual and temporal leader of Tibet, Nobel Prize winner, and bestselling author helps readers embark upon the path to enlightenment with a stunning illumination of the timeless wisdom and an easy-access reference for daily practice.
Divided into a series of distinct steps that will lead spiritual seekers toward enlightenment, How to Practice is a constant companion in the quest to practice morality, meditation, and wisdom. This accessible book will guide you toward opening your heart, refraining from doing harm, and maintiaining mentaltranquility as the Dalai Lama shows you how to overcome everyday obstacles, from feelings of anger and mistrust to jealousy, insecurity, and counterproductive thinking. Imbued with His Holiness' vivacious spirit and sense of playfulness, How to Practice offers sage and practical insight into the human psyche and into the deepest aspirations that bind us all together.
In the Dalai Lama’s own words: ‘It is my hope that the reader of this small book will take away a basic understanding of Buddhism and some of the key methods by which Buddhist practitioners have cultivated compassion and wisdom in their lives. The methods discussed have been taken from three sacred texts of Buddhism. I would like to stress at the outset, however, that one doesn’t have to be a Buddhist to make use of these meditation techniques. Meditation is merely the process whereby we gain control over the mind and guide it in a more virtuous direction. Meditation may also be thought of as a technique by which we diminish the force of old thought habits and develop new ones. Yet the techniques themselves do not lead to enlightenment or a compassionate and open heart. That is up to you, and the effort and motivation you bring to your spiritual practice.’
W czasach ostatecznych Bóg powierzył Maryi szczególną rolę sprowadzenie człowieka na drogę zbawienia. Poprzez objawienia Matka Boża chce uświadomić każdemu z nas, jak ważne jest natychmiastowe nawrócenie.Od czterdziestu lat Maryja objawia się sześciu widzącym z Medjugorje. Wyjawiła im dziesięć tajemnic dotyczących przyszłości Kościoła i świata. Na ich temat powstało wiele hipotez i domysłów. Livio Fanzaga i Diego Manetti badają orędzia Maryi z Medjugorje oraz już zauważalne na świecie znaki szerzący się ateizm, wojny i przemoc, które świadczą o zbliżającym się momencie wyjawienia treści tajemnic. Dlaczego Maryja przekazała tajemnice właśnie w Medjugorje? Jak mamy przygotować się na ich wypełnienie? Kiedy rozpocznie się i co przyniesie czas tajemnic?o. Livio Fanzaga dyrektor włoskiego Radia Maryja, autor licznych książek religijnych, znawca objawień w Medjugorje. Od 1985 r. spotyka się i przyjaźni z widzącymi z Medjugorje.Diego Manetti profesor historii i filozofii w szkole średniej, autor książek o tematyce religijnej. Współpracuje z włoskim Radiem Maryja. Jest współautorem licznych książek wywiadów z o. Livio o objawieniach Matki Bożej w Medjugorje.
Jest to monografia naukowa o wielu walorach dydaktycznych i wątkach teoretycznych. Informuje o sposobach funkcjonowania biosfery na różnych poziomach organizacyjnych, począwszy od cząsteczki wody i życiodajnego dwutlenku węgla, a skończywszy na biomach i Wielkim Cyklu Geochemicznym. Na bazie ujednoliconego warsztatu metabolicznego, zjawisko życia stworzyło wiele struktur wypełniających swoją architekturą czas i przestrzeń zarówno w skali mikro, jak i makro. Aspekt funkcjonalny decyduje o powtarzalności struktur i czyni usłużną systematykę wobec ekologii. Praca ma charakter obszernego eseju na temat zależności systematyki od ekologii. Barwnym oraz żywym językiem wciąga Czytelnika w wir życia wielopoziomowego. Pobudza zdolności kojarzenia licznych obserwacji i doniesień przyrodniczych, prowadząc do wielu syntetycznych wniosków.
Ostatnia szansa, by posłuchać żołnierzy walczącej PolskiWacław Feryniec, weteran spod Lenino i Studzianek. Dowodziłem czołgiem T-34 o numerze bocznym 102. Pod pancerzem naprawdę jeździł z nami pies Szarik, choć czołgu nie nazwaliśmy ,,Rudy""...Henryk Prajs, ostatni szwoleżer II Rzeczpospolitej, jesienią 1939 roku pod dowództwem generała Franciszka Kleberga najdłużej broniliśmy ojczyzny...Wanda Dąbrowska, służyłam w wywiadzie AK w Wilnie, mając przeciw sobie trzech wrogów - Niemców, wspierających ich Litwinów i Sowietów...Stanisław Pyrek, góral w Marynarce Wojennej, we wrześniu walczyłem na pokładzie ORP Gryf, największego polskiego okrętu, następnie broniłem Helu przed Niemcami...Józef Kowalczyk, ułan z 3. Dywizji Strzelców Karpackich. W 1944 roku zdobyłem Monte Cassino...Feliks Osiński, kompania rusznic przeciwpancernych, we wrześniu 1944 roku przepłynąłem Wisłę, by ratować Powstanie Warszawskie, jestem ostatnim berlingowcem, który zdążył do Andersa...Marian Fuks z 9. Pułku Strzelców Konnych, wywieziony do łagru, wróciłem z 1 WarszawskąBrygadą Pancerną im. Bohaterów Westerplatte. Ranny w walkach o Gdańsk......Przeżyłem wojnę...Na wojnie byli szeregowcami lub co najwyżej podoficerami, którzy wielkie bitwy zapamiętali z perspektywy okopu czy wieży czołgowej. Byli dobrymi żołnierzami, bo kochali życie i mieli fuksa. O sobie mówią skromnie: ,,Nie jestem żadnym bohaterem. Bohaterami są ci, którzy zginęli"".Oto opowieść o nich samych i towarzyszach broni, którym się nie udało.Powyższy opis pochodzi od wydawcy.
W niniejszej publikacji przybliżono często przemilczane, pomijane lub owiane niesławą kobiety. Tymczasem nie sposób nie zauważyć ich wpływu na Kościół. Chcielibyśmy przywrócić pamięci te spośród kobiet, które wyróżniały się swoją postawą na łonie Kościoła, będąc nieustannie inspiracją do życia duchowego.
Operacja Market-Garden i bitwa pod Arnhem z zupełnie nowej perspektywy!17 września 1944 roku porucznik Joseph Enthammer, oficer artylerii Wehrmachtu, spoglądając w kierunku Oosterbeeku, ujrzał coś, co wydało mu się białymi płatkami śniegu wiszącymi w powietrzu.Nie może być, zdumiał się. We wrześniu nie pada śnieg!.Rzekome płatki śniegu były w istocie brytyjskimi spadochroniarzami. Enthammer oglądał początek operacji Market-Garden ogromnej ofensywy alianckich sił powietrznodesantowych. Miała ona otworzyć drogę, wiodącą holenderskimi mostami do serca III Rzeszy.Lekko uzbrojonym, ale doskonale wyszkolonym, agresywnym i doświadczonym żołnierzom amerykańskim, brytyjskim i polskim Niemcy przeciwstawili naprędce sformowane oddziały. Do dyspozycji mieli bezładną zbieraninę ocalałych jednostek z równie bezładnego odwrotu z Francji. Teoretycznie skazani byli na klęskę, a jednak zadali przeciwnikowi mocny i niespodziewany cios.Ostatecznie operacja Market-Garden zakończyła się bolesną porażką aliantów. Tym bardziej dotkliwą, że zadały ją oddziały słabe, przetrzebione, czy też jak cała 1. Armia Spadochronowa generała Studenta jeszcze kilkanaście dni wcześniej istniejące głównie na papierze.Robert Kershaw przedstawia losy Market-Garden z perspektywy odmiennej niż zwykle, na ogół ignorowanej lub spychanej na drugi plan z perspektywy niemieckiej. Dzięki temu We wrześniu nie pada śnieg to lektura oryginalna, wręcz obowiązkowa dla każdego, kto poznał już przebieg tej ogromnej operacji desantowej oczami aliantów.Wspaniała praca opracowanie wielkiej wagi dla współczesnych historyków. Pozwala na zupełnie nową ocenę tamtych zmagań.Gen. dyw. John Frost, dowódca wojsk alianckich podczas walk pod ArnhemNikt przedtem nie zapytał Niemców dlaczego cała ta operacja zakończyła się tragicznie. To, co powiedzieli Kershawowi, zmienia nasze rozumienie tamtych zdarzeńSunday TelegraphTa znakomita książka stanowi wielki wkład nie tylko w badania nad Market-Garden i nad działaniami w północno-zachodniej Europie. Porusza także wiele wciąż ważkich zagadnień ogólnowojskowych.British Army ReviewRobert Kershaw jako absolwent historii na Reading University, w 1972 roku wstąpił do Pułku Spadochronowego (Parachute Regiment), by ostatecznie trafić do dowództwa jego 10. Batalionu.Szkolił się w niemieckiej Akademii Sztabu Generalnego i spędził dwa lata w niemieckiej Bundeswerze jako instruktor piechoty i wojsk powietrznodesantowych. Służbę w wojsku zakończył w stopniu pułkownika w 2006 roku. Jego ostatnim miejscem pracy był pion wywiadu przy kwaterze Głównej NATO w Brukseli.Od 2006 roku poświęcił się całkowicie pisaniu o historii militarnej. Występuje także w roli konsultanta wojskowego.
The story of Christianity is one of colossal undertakings and spectacular successes as well as ferocious intolerance, greed and bloodshed. Bamber Gascoigne traces a clear path through a complicated history, exploring the motives, the passions, the fears and the achievements of the Christians. His approach is objective and he writes in a conversational style, focusing on moments of significant detail and a vast and varied cast of characters.
A thought-provoking and important book that raises essential issues crucial not only for understanding our past but also the present day.
In this panoramic history, Jeremy Black tells how slavery was first developed in the ancient world, and reaches all the way to the present in the form of contemporary crimes such as trafficking and bonded labour. He shows how slavery has taken many forms throughout history and across the world – from the uprising of Spartacus, the plantations of the West Indies, and the murderous forced labour of the gulags and concentration camps.
Slavery helped to consolidate transoceanic empires and helped mould new world societies such as America and Brazil. Black charts the long fight for abolition in the nineteenth century, looking at both the campaigners as well as the harrowing accounts of the enslaved themselves.
Slavery is still with us today, and coerced labour can be found closer to home than one might expect.
'Space is big. Really big. You just won't believe how vastly, hugely, mind-bogglingly big it is. I mean, you may think it's a long way down the street to the chemist, but that's just peanuts to space.' Douglas Adams, Hitch-hiker's Guide to the Galaxy
We human beings have trouble with infinity - yet infinity is a surprisingly human subject. Philosophers and mathematicians have gone mad contemplating its nature and complexity - yet it is a concept routinely used by schoolchildren. Exploring the infinite is a journey into paradox. Here is a quantity that turns arithmetic on its head, making it feasible that 1 = 0. Here is a concept that enables us to cram as many extra guests as we like into an already full hotel. Most bizarrely of all, it is quite easy to show that there must be something bigger than infinity - when it surely should be the biggest thing that could possibly be.
Brian Clegg takes us on a fascinating tour of that borderland between the extremely large and the ultimate that takes us from Archimedes, counting the grains of sand that would fill the universe, to the latest theories on the physical reality of the infinite. Full of unexpected delights, whether St Augustine contemplating the nature of creation, Newton and Leibniz battling over ownership of calculus, or Cantor struggling to publicise his vision of the transfinite, infinity's fascination is in the way it brings together the everyday and the extraordinary, prosaic daily life and the esoteric.
Whether your interest in infinity is mathematical, philosophical, spiritual or just plain curious, this accessible book offers a stimulating and entertaining read.
Religie Dalekiego Wschodu, buddyzm i hinduizm, można studiować na dwa sposoby. Pierwszy ma charakter (tak go nazwijmy) obiektywny. Można studiować religijne pisma Hindusów, uczyć się starożytnych języków i alfabetów, żeby w ten sposób – odrywając się od siebie – dotrzeć do wiedzy, która nadal, choć minęły tysiąclecia, głęboko do nas przemawia.
Sposób drugi zarysowuje kształt przeciwny i ma charakter subiektywny. Zaczyna od współczesności, od świata, który nas otacza i który w sobie nosimy, żeby następnie cofnąć się do europejskich tradycji czytania Hindusów. Odwrotny jest tu porządek zadawanych pytań. Najpierw pytamy o powody naszej podróży na Wschód i pojęcia oraz wyobrażenia, które pomogą nam – albo przeszkodzą – w zrozumieniu Azjatów. Także i w tej podróży ważne jest bowiem, co w nią ze sobą zabieramy.
[Spis treści]
PREZENTACJE
Hymn do niewiadomego Boga. Rygweda X, 121 w przekładzie Józefa Jankowskiego
Raimon Panikkar, Narodzenie Boże. Komentarz do hymnu RV X, 121 (Hiranjagarbha)
Trzy hymny o początku świata. Rygweda X, 81, 82, 190 w przekładzie Macieja St. Zięby
Paul Deussen, Hymny do Wszechtwórcy. Komentarz do hymnów RV X, 81–8216
Raimon Panikkar, Twórczość gorejąca. Komentarz do hymnu RV X, 190
Hymn o Stworzeniu. Rygweda X, 129 w przekładzie Konstantego Regameya
Raimon Panikkar, Hymn Początku. Komentarz do hymnu RV X, 129 (Nasadija-sukta)
Bhagawadgita, pieśni V–VI i XI–XV w przekładzie Józefa Jankowskiego
Józef Jankowski. Nota biograficzna
ESEJE
Georg Wilhelm Friedrich Hegel, O epizodzie Mahabharaty znanym pod nazwą Bhagawadgity Wilhelma Humboldta
Arthur Schopenhauer, Z rękopisów. Fragmenty o Indiach (1814–1817)
Małgorzata Bogaczyk -Vormayr, Edmund Husserl i (brakująca) recepcja filozofii indyjskiej. Wprowadzenie do przekładu
Edmund Husserl, Sokrates – Budda
Rudolf Otto, Zen jako skrajna postać numinotycznego irracjonalizmu
Jorge Luis Borges, Alicia Jurado, Czym jest buddyzm
Konstanty Regamey, Indie
Rozmowa księcia Dary Śikoha z fakirem Bawą Lalem
Jerzy Ziemacki, Rozwój potęgi woli przez jogę
LITERATURA
Bronisław Świderski, Miłość na starość. Powieść (Rozdział V)
ARCHIWUM FILOZOFII POLSKIEJ
Anna Dziedzic, Maurycy Straszewski o filozofii indyjskiej
Maurycy Straszewski, Powstanie i rozwój pesymizmu w Indiach (fragment)
ANTYKWARIAT
Szymon Wróbel, Ka albo zasada orientalna
RECENZJE I POLEMIKI
Leon Cyboran, Joga Mircei Eliadego. Recenzja wewnętrzna
Edmund Husserl, O mowach Gautamy Buddy
Dlaczego śpiewamy i co po raz pierwszy skłoniło pierwotnych ludzi do śpiewu? Jak taki śpiew mógł brzmieć i jak wiele z takiego pierwotnego stylu mogło przetrwać do dnia dzisiejszego?
Książka "Historia śpiewu" zada te oraz wiele innych pytań, badając śpiew jako zjawisko historyczne i międzykulturowe. Prześledzi ona ewolucję śpiewu w kontekście globalnym - od człowieka neandertalskiego po Auto-tune poprzez nieskończone odmiany muzyki światowej od Wschodu do Zachodu, muzykę klasyczną od średniowiecza aż po awangardę, a także muzykę popularną od wodewilu aż po rock i nie tylko. Rozpatrując śpiew jako uniwersalną działalność ludzką, książka ukazuje w szerokiej perspektywie śpiew wielu kultur i okresów: zachodnich i nie-zachodnich, od prehistorycznych do współczesnych.
"Historia śpiewu", napisana żywym i dowcipnym językiem, zawiera również obszerną bazę odnośników dla tych, którzy chcą mocniej zgłębić poszczególne tematy i przypadnie do gustu międzynarodowemu gronu czytelników - śpiewaków, studentów i naukowców.
Prawdziwe oblicze Odessy tajnej organizacji pomocy nazistom!Niezwykłe śledztwo argentyńskiego dziennikarza ujawnia prawdę o ucieczce nazistów do przyjaznej im Argentyny.Prawdziwa Odessa to książka oparta na dogłębnej kwerendzie obszernych materiałów dokumentalnych, pochodzących z archiwów rządowych Argentyny, Szwajcarii, USA, Wielkiej Brytanii i Belgii. Przy jej pisaniu autor przeprowadził także osobiście wiele wywiadów.W oparciu o dokumenty wywiadu krajów europejskich i amerykańskich Uki Goi rysuje złożoną sieć międzynarodowych powiązań, która umożliwiła pod koniec wojny wyjazd do Argentyny setkom hitlerowców. Wśród nich znaleźli się zbrodniarze, tacy jak Klaus Barbie, Adolf Eichmann, Josef Mengele czy Erich Priebke.Goi dowodzi, iż po 1946 roku kwatera główna operacji przerzutu nazistów za ocean mieściła się w pałacu Juana Perona. Samego prezydenta Argentyny oskarża o przychylność i zaangażowanie w ten proceder. Dalsze ślady szlaków przerzutowych wiodą go ku Skandynawii, Szwajcarii i do Włoch, tropy odnajduje także w argentyńskim Kościele Katolickim i w samym Watykanie.Prawdziwa Odessa przetłumaczona została na wiele języków, m.in. na: hiszpański, włoski, słoweński, portugalski i niemiecki. Odbiła się przy tym szerokim echem. Włoscy parlamentarzyści zażądali od urzędującego wówczas premiera Berlusconiego śledztwa w sprawie włoskiego kanału przerzutowego. Dochodzenia wszczęli także arcybiskup Genui Tarcisio Bertone oraz linie lotnicze KLM. Skazany na dożywocie SS-man Erich Priebke domagał się sądowego zakazu rozpowszechniania włoskiego przekładu książki i zadośćuczynienia za zniesławienie. Choć wielokrotnie wygrywał z mediami, tym razem przegrał.Goi skutecznie zdemaskował fałszerstwa oraz tajemne układy i przełamał to, co on sam określa mianem ściany milczenia.Sunday TimesDokonana przez Goiego analiza napływu fali nazistów i kolaborantów do Argentyny jest imponująca i w pełni wiarygodna.Times Literary SupplementNiezwykły przykład dziennikarstwa śledczego oraz wielki przełom w dziedzinie badań historycznych.TimeUki Goi argentyński autor zaangażowany w badania nad ucieczkami niemieckich zbrodniarzy z Europy. Koncentruje się przy tym na roli, jaką w przerzutach nazistów i ich kolaborantów odgrywały Watykan oraz władze Szwajcarii i Argentyny.Goi urodził się w Waszyngtonie w 1953 roku, a wychowywał się w USA, Meksyku oraz Irlandii. Od 1975 roku mieszka w stolicy Argentyny, Buenos Aires.W latach 197683 pracował dla gazety The Buenos Aires Herald, z ramienia której tropił zbrodnie popełniane przez autorytarne rządy Argentyny. Jest także autorem książki na ten temat oraz opracowania dotyczącego związków Juana Peróna z Niemcami podczas II wojny światowej. Obecnie pisuje dla The New York Timesa, The Guardiana oraz magazynu Time, a także rozmaitych wydawnictw w Argentynie.
Wydaje się, że mimo upływu czasu i powstania wielu różnorodnych opracowań naukowych i popularnonaukowych badania komunistycznych służb specjalnych dalekie są jeszcze od wyczerpania... Odpowiedzi na pytanie, po co powstała bezpieka i dlaczego działała w taki, a nie inny sposób, nie można sprowadzić tylko do powielanej frazy o zabezpieczeniu budowy systemu komunistycznego. Nie odmawiając tej tezie prawdziwości, uważamy, że jest to w istocie rzeczy racjonalizowanie działań, zaniechań, zbrodni dokonywanych przez funkcjonariuszy aparatu bezpieczeństwa i ich mocodawców z najwyższych kręgów ówczesnych władz partyjnych. Dlatego też obok pytań o to, co zrobiła bezpieka, niezbędna jest refleksja dotycząca kwestii motywacji aktywności jednostek pracujących i współpracujących z policją polityczną. Równie istotne jest wskazywanie, jak na skuteczność funkcjonowania oddziaływały takie kwestie jak struktura organizacyjna, obieg dokumentów, hierarchia władzy, wewnętrzne relacje interpersonalne, zakres autonomii pojedynczych ludzi i jednostek organizacyjnych.Próbą rozwijania i poszerzania refleksji naukowej nad dziejami i działalnością służb specjalnych jest projekt pod nazwą W stronę antropologii bezpieki prowadzony od 2011 r. przez środowisko badaczy wrocławskich związanych głównie z oddziałem IPN i Uniwersytetem Wrocławskim. Perspektywa teorii organizacji, socjologii, kulturoznawstwa, politologii, prawa, antropologii, językoznawstwa czy psychologii pozwala czasami wyjaśnić, potwierdzić lub falsyfikować obowiązujące dotąd zarówno naukowe, jak i potoczne sądy oraz przekonania na temat komunistycznego aparatu bezpieczeństwa.
Książka pokazuje, z jakim trudem do świadomości społecznej przebijała się i nadal przebija prawda o komunistycznych zbrodniach, ich charakterze i rozmiarach. Na cmentarnych polach, gdzie w bezimiennych grobach, a właściwie jamach, chowano ofiary, nie mogły stanąć krzyże. Praca K. Szwagrzyka to pełny opis wrocławskich pól ofiar komunizmu, z ustaleniem listy ofiar włącznie. Charakterystyce samej nekropolii towarzyszy szczegółowy ogląd poszczególnych pól, również tych, gdzie na pogrzebanych ciałach ofiar terroru komunistycznego pojawiły się cywilne pochówki.
W 1969 roku związałem się zawodowo z przemysłem okrętowym. Przez ponad dziesięć lat byłem Głównym Konstruktorem w Toruńskich Zakładach Urządzeń Okrętowych. Na przełomie lat 1979/80 przeniosłem się z Torunia do Gdańska i pracowałem w Biurze Projektowo-Konstrukcyjnym Stoczni Gdańskiej im. Lenina. Od 14 do 31 sierpnia 1980 roku brałem udział w historycznym strajku Stoczni Gdańskiej i 1 września 1980 roku zostałem członkiem NSZZ "Solidarność". Po wprowadzeniu stanu wojennego przez przez cztery miesiące nie pracowałem - nie zostałem zwolniony z pracy, ale byłem traktowany jako persona non grata i nie wpuszczano mnie do Stoczni. W Stoczni Gdańskiej, między innymi, brałem udział w pracach projektowych i w budowie żaglowców: Dar Młodzieży - szkolnej fregaty Akademii Morskiej w Gdyni, Iskra II - szkolnej barkentyny Wyższej Szkoły Marynarki Wojennej, Oceania - badawczego statku-żaglowca Polskiej Akademii Nauk, Kaliakra - szkolnej barkentyny dla bułgarskiej marynarki wojennej, Drużba, Mir, Chersones, Pallada i Nadieżda - szkolnych fregat dla Związku Radzieckiego. Kiedy 29 października 1988 roku uchwałą rady Mieczysława Rakowskiego, Stocznia Gdańska im. Lenina postawiona została w stan likwidacji, założyłem prywatną firmę okrętową "POMERANKA" Sp. z o.o., w której projektowałem i budowałem różne mechanizmy oraz urządzenia okrętowe, takie jak: wciągarki kotwiczne, kabestany cumownicze, stery strumieniowe.
Książka ta nakłania do zadawania istotnych pytań, które dopiero po jej lekturze mogą się narodzić, dlatego każdy humanista, a nie tylko adept kulturoznawstwa, powinien być zainteresowany uważną lekturą tego tekstu. Książka ma w tytule określenie „podstawy” i mówi o fundamentach pojęciowych semiotyki, ale służyć ma do zbudowania całego gmachu wiedzy o niej, w formie zachęty dla samodzielnych „konstruktorów”. Życzyłbym sobie, aby każdy zaawansowany tekst o przeznaczeniu dydaktycznym mógł otrzymać taką rekomendację.
Z recenzji Adama Skibińskiego
Czy jest to propozycja tylko dla kulturoznawców, jak sugeruje tytuł? Na pewno nie, w tytule powinno być raczej dla studentów kierunków humanistycznych albo dla humanistów. Pomimo aspiracji bycia czymś na kształt podręcznika (odwołanie się Autorki do prowadzonych zajęć ze studentami) dla czytelników wkraczających w świat znaków i ich zawiłości formalnych, po pracę powinny również sięgnąć osoby, które mają już pewne podstawy, np. z teorii komunikacji, interpretacji sztuki, literatury, ale chciałyby poszerzyć/odświeżyć swoją wiedzę o semiotyce lub zyskać nowe kompetencje. Praca, szczególnie w części prezentującej nurty współczesnej semiotyki, nie powinna tracić swoich walorów z biegiem czasu.
Z recenzji Tomasza Michaluka
Agnieszka Doda-Wyszyńska – profesor nadzwyczajny Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, z wykształcenia filozof, od 2000 roku związana z kulturoznawstwem. Wiele lat pracowała w Zakładzie Semiotyki Kultury, ostatnio związała się z Pracownią Performatyki Instytutu Kulturoznawstwa. Zainteresowania: filozofia kultury, semiotyka, film, filozofia przedstawienia, współczesna mitologia, dydaktyka humanistyki, kultury wpływów, czyli zagadnienia domagające się odpowiedzi na pytanie o kształt i funkcjonowanie tego, co Michel Foucault nazywa wiedzą-władzą. Ostatnie książki: Inwazja ikonoklastów. Filozofia przedstawienia Jacques’a Ranciere’a (2012), Pułapki przedstawienia. Filozofia przez pryzmat praktyk montażu pojęć (2016), Zarządzanie martwymi. Ironia eschatologii (2019). W wolnych chwilach zajmuje się wideofilmowaniem i animacją.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
