"Jagododowa wojowniczka" to niezwykle osobista opowieść o stracie mojej ukochanej sześciomiesięcznej córeczki Jagódki, która zmagała się z mutacją genetyczną na 9. i 13. chromosomie, kraniostenozą, wytrzeszczem gałek ocznych, niedomykalnością zastawek, ubytkiem w przegrodzie międzyprzedsionkowej oraz wieloma innymi zaburzeniami, o których przeczytacie w książce.To historia o macierzyństwie, miłości i poszukiwaniu siły po śmierci upragnionego dziecka. Poznacie również najbliższe mi osoby - córkę, męża i wiernego pieska - a także dowiecie się, co robię na co dzień, czym się zajmuję i w jakie projekty się angażuję.To prawdziwy wyciskacz łez - wzruszający hołd dla zmarłej córki, a zarazem przewodnik dla rodziców zmagających się z podobnymi zaburzeniami. Wierzę, że moja Jagodziana, patrząc na mnie z góry, jest moją wierną fanką, kibicuje mi w moich działaniach, jest ze mnie dumna i kocha mnie bezgranicznie tak samo, jak ja kocham ją.Monika Szyszka-Mnich ukończyła studia na kierunkach ochrona środowiska oraz biologia człowieka. Pracuje w Miejskim Przedsiębiorstwie Komunikacyjnym w Poznaniu - zarówno jako pracownik administracyjny, jak i kierowca autobusu. Od 2009 roku mieszka w Poznaniu. Jest szczęśliwą żoną, matką oraz opiekunką najwierniejszej psiej towarzyszki o imieniu Bella. Jest honorową dawczynią krwi i bierną instruktorką nauki jazdy.W wolnych chwilach uwielbia podróżować, gotować, spacerować i spędzać czas z najbliższymi. Interesuje się medycyną i literaturą - sama tworzy wiersze oraz pisze artykuły do firmowej gazetki. Zamiłowanie do tworzenia towarzyszyło jej od najmłodszych lat, dopiero jednak śmierć córki stała się natchnieniem do napisania debiutanckiej książki opowiadającej o jej losach.
Przerażające zbrodnie, brutalne morderstwa, utykające w martwym punkcie śledztwa, a wszystko to w cieniu instytucji religijnych."Potwory Kościoła. Prawdziwe historie przemocy" autorstwa Artura Nowaka i Michała Waleszczyńskiego to rekonstrukcja przestępstw dokonanych przez osoby duchowne w różnych zakątkach świata. Przeczytamy tu między innymi historię amerykańskiego księdza Hansa Schmidta, który został oskarżony o zabójstwo, działającej w Grecji Mariam Soulakiotis, która pod pozorem leczenia gruźlicy torturowała ludzi na terenie klasztoru czy rytualnego zabójstwa siostry Margaret Ann Pahl.
Julia Bujskich - antropolożka, tłumaczka, doktor etnologii (Uniwersytet Kijowski im. Tarasa Szewczenki), współzałożycielka Centrum Antropologii Stosowanej (2017). Stypendystka programów naukowych na uniwersytetach w Polsce, w Niemczech i w Irlandii; w latach 20192020 badaczka wizytująca na Uniwersytecie Stanowym Pensylwanii w ramach Programu Fulbrighta. Zakres zainteresowań naukowych: antropologia religii, antropologia pamięci, dialog międzywyznaniowy, pielgrzymki, wierzenia i wyobrażenia mitologiczne, pogranicza i granice, empatia i etyka w badaniach jakościowych. Julia Bujskich bez polskich korzeni i znajomości, za to ze znakomicie opanowanym polskim językiem, jako doświadczona badaczka wyruszyła samotnie na podkarpackie i lubelskie polsko-ukraińskie pogranicze, a następnie do Białego Boru jednego z ukraińskich skupisk osiedlonych na Pomorzu w wyniku akcji Wisła. Praktyka etnograficzna wystawia na rozmaite niespodzianki, zwłaszcza kiedy po raz pierwszy trafiamy w nieznane; a co dopiero gdy jest to teren zaminowany stereotypowymi wyobrażeniami i trudną wspólną historią. Na zachód od Bugu to osobista, pełna emocji opowieść kijowskiej etnografki, to także jej swoista odpowiedź na tzw. badania wschodnie prowadzone w Ukrainie przez polskich naukowców. [prof. dr hab. Magdalena Zowczak, Uniwersytet Warszawski] "Na zachód od Bugu" to dziennik terenowych doświadczeń etnograficznych kijowskiej antropolożki, próbującej od ponad dekady zrozumieć i opisać złożoność oraz wieloaspektowość polsko-ukraińskich relacji w Polsce. Jak pokazują ostatnie lata temat ten jest ciągle zagadnieniem żywym, wokół którego funkcjonuje wiele stereotypów. Książka Julii Bujskich pozwala czytelnikowi dostrzec je, skonfrontować się z nimi, jak również zastanowić się nad perspektywą wykraczającą poza polskocentryczny punkt widzenia. Autorka, wchodząc w skomplikowany świat polsko-ukraińskiego pogranicza i ukraińskiej społeczności w Polsce, wykorzystuje to, co decyduje o sile antropologicznych badań czas, intensywność relacji międzyludzkich, wyczulenie na etnograficzny szczegół i emocjonalny wymiar doświadczenia. [dr Tomasz Kosiek, Uniwersytet Rzeszowski] Moja praca to znacząca cisza i skupiona obserwacja... Lubię słuchać innych, zbieram ich historie, a bohaterom niezliczonych zapisków i nieprzebranych nagrań etnograficznych oddaję cząstkę siebie, powierzając na znak szacunku do nich skrawki swojego życia, zarówno istotne, jak i błahe. Rzecz w tym, by wpisywały się w tkany wspólnie obrus rozmowy, gdy do białego płótna wplatamy nieoczywiste, czasem dziwaczne wzory i obrazy, kolorowe nici, koraliki życiowych doświadczeń. [Fragment książki]
"Wiesz, że na świecie kiedyś była wojna?" - to pytanie usłyszał sześcioletni Wiktor Słojkowski od swojej babci Zofii.Ostatni głos to opowieść o wojnie widzianej oczami dzieci, które musiały dorosnąć zbyt szybko. To historie pełne strachu, odwagi, straty i nadziei - zapisane nie w podręcznikach, lecz w pamięci tych, którzy je przeżyli.Spotkamy niezwykłych świadków historii: uczestniczkę Powstania Warszawskiego i kurierkę gen. Tokarzewskiego Annę Reszuto, aktorkę i modelkę Helenę Norowicz, aktora Jerzego Nasierowskiego, artystę Andrzeja Szwana oraz innych. Ich wspomnienia prowadzą czytelnika przez okupowaną Warszawę, podlaskie wsie i powojenną Polskę, odsłaniając świat, którego już nie ma.To nie jest kolejna książka o wojnie. To spotkanie z ludźmi, którzy noszą ją w sobie do dziś. Ostatni głos przypomina, że historia mieszka w ludziach, a pamięć jest najcenniejszym dziedzictwem, jakie możemy ocalić.
Żyjemy w świecie, w którym pomnażanie własnego majątku jest ważniejsze od walki z nędzą. W świecie, który daje najwięcej tym, którzy potrzebują najmniej.Stany Zjednoczone, najbogatszy kraj na ziemi, zmagają się z ubóstwem bardziej niż jakiekolwiek inne rozwinięte państwo demokratyczne. Dlaczego ta kraina obfitości pozwala, by co ósme dziecko żyło bez podstawowych potrzeb, obywatele umierali na ulicach, a korporacje płaciły głodowe pensje?W tej przełomowej książce wybitny socjolog Matthew Desmond analizuje historię, badania naukowe i własne odkrycia, by pokazać, jak zamożni Amerykanie - świadomie i nieświadomie - utrwalają biedę. Jak ci, którzy żyją w dostatku, czerpią korzyści z wyzysku ubogich: zaniżają wynagrodzenia, zmuszają do przepłacania za mieszkania czy ułatwiają dostęp do pożyczek, których nie da się spłacić.Bieda w Ameryce z empatią pokazuje, jak inaczej można myśleć o problemie, który domaga się działań i który może dotknąć każdego z nas. Ale też podpowiada rozwiązania i wzywa, by każdy z nas - zwłaszcza ci, których na to stać - stał się uczestnikiem wspólnoty, która polepszy życie nas wszystkich.Książka zdobyła Goodreads Choice Award w kategorii Nagroda Czytelników.+++Ulgi podatkowe dla bogaczy, spychanie biednych do gorszych dzielnic i pomoc socjalna tylko na papierze - Desmond metodycznie opisuje system cementujący nierówności społeczne w USA. To ważna lektura o kraju, który nie jest dla ubogich ludzi.Marta Zdzieborska, dziennikarka "Press", była korespondentka w USA, stała współpracowniczka "Tygodnika Powszechnego"Matthew Desmond wraca z kolejną książką, by pokazać całościowy obraz amerykańskiej biedy. Nie chodzi jednak wyłącznie o pobudzenie sumień historiami indywidualnego cierpienia - choć te autor kreśli niezwykle poruszająco. Desmond stawia sobie ważniejszy cel: zrozumieć, skąd bierze się ten problem i dlaczego ubogich nie ubywa, mimo że gospodarka USA zawrotnie urosła w ciągu ostatnich kilkudziesięciu lat. Łączy zmysł reportera z dociekliwością naukowca, by obalić najbardziej utrwalone stereotypy (czy w Stanach rzeczywiście brakuje socjalu? Czy biedni są leniwi? Kto korzysta na wyzysku najuboższych?). A potem stawia kolejny krok: przedstawia własną propozycję naprawy sytuacji. To pozycja obowiązkowa dla osób pragnących lepiej zrozumieć, dlaczego największa gospodarcza potęga świata wciąż mierzy się z problemami typowymi dla państw rozwijających się.Andrzej Kohut, analityk Ośrodka Studiów Wschodnich, autor Bitwy o Amerykę
Niezwykle szczere i emocjonalne, napisane z empatią wspomnienia ukazują siłę matczynej miłości, a jednocześnie niosą ukojenie i nadzieję innym rodzicom dzieci w spektrum autyzmu.Gdy jej syn, Cooper, otrzymał diagnozę głębokiego, niewerbalnego autyzmu, świat Kate Swenson nagle się zatrzymał. Od dzieciństwa snuła plany idealnego życia rodzinnego. Nie spodziewała się, że zostanie matką dziecka z niepełnosprawnością.Na początku musiała zmierzyć się z żalem po niespełnionych marzeniach. Później pojawiły się frustracja i wyczerpanie wynikające z konieczności walki o funkcjonowanie syna w niesprzyjającym, pełnym trudności świecie. Dzięki swojej ciężkiej pracy, wytrwałości i rozwojowi osobistemu zrozumiała jednak, że to nie Cooper powinien się zmienić. To ona musiała zmienić swoje nastawienie. I właśnie ta transformacja ostatecznie doprowadziła Kate do pełnej akceptacji, a co z tym idzie, do radości z życia.I właśnie ta transformacja ostatecznie doprowadziła Kate do pełnej akceptacji, a co z tym idzie, do radości z życia.
"Czy jesteśmy sami na Ziemi?" to najnowsza książka popularnego astrofizyka, autora bestsellerowej książki "Astrofizyka dla zabieganych" Neila deGrasse'a Tysona."Od dziecka marzyłem, żeby porwali mnie kosmici" - pisze Neil deGrasse Tyson."Czy jesteśmy sami na Ziemi?" to zwieńczenie całego życia fascynacji, spekulacji i gromadzenia naukowych dowodów dotyczących możliwości odwiedzin Ziemi przez istoty pozaziemskie.Sięgając do historii, literatury, kultury popularnej i kina, Tyson wykorzystuje uniwersalne prawa fizyki, by odpowiedzieć na pytania: jak mogliby wyglądać kosmici, jak mogliby się zachowywać, w jaki sposób podróżowaliby przez Wszechświat, aby dotrzeć na Ziemię, i - co najciekawsze - co pomyśleliby o nas, gdyby naprawdę się pojawili. A gdyby do takiego spotkania rzeczywiście doszło, autor przygotował również praktyczny poradnik dobrych manier na pierwsze spotkanie z przedstawicielami obcej cywilizacji.Neil deGrasse Tyson przedstawia naukową, a zarazem pełną humoru perspektywę dla każdego, kto kiedykolwiek zastanawiał się, skąd bierze się tak wiele doniesień o UFO i czy kosmici już żyją wśród nas.To błyskotliwa, prowokująca do myślenia wyprawa ku temu, co mogłoby okazać się najbardziej niezwykłym doświadczeniem naszego życia. To książka dla każdego, kto choć raz zastanawiał się, czy jesteśmy we Wszechświecie sami.
Książka, na podstawie której powstał kultowy serial "Love Story".Ikona stylu. Obiekt obsesji paparazzich. Kobieta, której świat nigdy naprawdę nie poznał.Przez lata Carolyn Bessette-Kennedy funkcjonowała przede wszystkim jako żona Johna F. Kennedy'ego Jr. i bohaterka jednej z najgłośniejszych tragedii końca XX wieku. Media stworzyły z niej zimną, niedostępną księżniczkę, a tabloidy bezlitośnie śledziły każdy jej krok. Kim była naprawdę?Elizabeth Beller oddziela fakty od mitów i po raz pierwszy pokazuje Carolyn jako ambitną, inteligentną i niezależną kobietę, która jeszcze przed poznaniem Johna zrobiła błyskotliwą karierę w domu mody Calvin Klein. Opierając się na niepublikowanych wcześniej relacjach rodziny, przyjaciół i współpracowników, autorka rekonstruuje życie kobiety uwielbianej za styl, a jednocześnie bezlitośnie prześladowanej przez media.To nie tylko opowieść o miłości i tragedii rodziny Kennedych, ale także poruszająca historia o cenie sławy, seksizmie, sile medialnych narracji i kobiecie, która przez całe życie próbowała zachować własną tożsamość. Fascynująca biografia, która przywraca Carolyn Bessette-Kennedy należne jej miejsce w historii.Za ikoną stylu kryła się kobieta. Za legendą - prawda.
W niemal każdej komórce twojego ciała znajduje się niezwykła instrukcja licząca ponad trzy miliardy znaków. To twoje DNA.Towarzyszy ci przez całe życie. Zawiera informacje wpływające na kolor twoich oczu, funkcjonowanie organizmu, podatność na niektóre choroby, cechy przekazywane kolejnym pokoleniom oraz ślady historii twoich przodków.Ale jak właściwie działa?Dlaczego rodzeństwo może być tak różne? Skąd biorą się choroby dziedziczne? Co można odkryć dzięki testom DNA? Jak naukowcy odczytują historię ludzkości z materiału genetycznego?"Genetyka. Przewodnik dla lubiących rozkminiać bez bólu" w przystępny i pełen ciekawostek sposób wyjaśnia działanie DNA, dziedziczenie cech, ewolucję, badania genealogiczne, nowotwory, GMO, inżynierię genetyczną i niezwykłą technologię CRISPR umożliwiającą edycję genów.Bez nadmiaru naukowego żargonu, za to z dużą liczbą przykładów i odpowiedzi na pytania, które dotyczą każdego z nas.
Nie podbili nas siłą. Wystarczyło, że kliknęliśmy "akceptuję".Big Tech obiecał nam wolność, wygodę i cały świat w zasięgu jednego kliknięcia. W zamian dostał nasze dane, uwagę, emocje, relacje i coraz większą władzę nad tym, jak myślimy, głosujemy, kochamy, co kupujemy i czego się boimy.Krzemowa kompania to porywająca opowieść o tym, jak technologiczne imperia skolonizowały naszą codzienność. O Facebooku, YouTubie, OpenAI, Palantirze, kryptowalutach, cyfrowym nadzorze, wojnach prowadzonych przez AI i miliarderach, którzy nie chcą już tylko zarabiać - chcą projektować przyszłość człowieka.To książka o świecie, w którym algorytmy decydują, co zobaczymy, komu uwierzymy, kogo uznamy za wroga, a czasem nawet - kto stanie się celem. O władzy, która nie przyszła w mundurze, lecz jako aplikacja, regulamin i obietnica, że wszystko będzie szybciej, łatwiej, lepiej.Kolonizacja XXI wieku nie potrzebuje armii. Wystarczy smartfon.
Temat ten nie został dotąd opracowany. Praca ma charakter pionierski i jest po prostu znakomita. Autorka w jakimś sensie stworzyła pracę totalną z punktu widzenia geografii. Dążąc do realizacji postawionego celu prowadziła kwerendy biblioteczne i archiwalne, rozmawiała z informatorami, analizowała i porównywała mapy dawne, wykonywała swoje własne świetne opracowania kartograficzne, sprawdzała stan zachowania badanych rzeczy w terenie, zdawała sobie sprawę z ryzyk. Książka dowodzi pasji i zaangażowania badawczego. Niebagatelne znaczenie ma fakt, że Autorka opisuje swoją małą ojczyznę.Z recenzji prof. dr. hab. Marcina W. Solarza W książce z pełnym sukcesem zrealizowano cel, jakim jest dogłębne przyjrzenie się zanikającemu dziedzictwu przemysłowemu Grodziska Mazowieckiego, poprzez odszukanie w jego przestrzeni śladów industrialnej przeszłości. To niezwykle interesujące geograficzno-historyczne opracowanie dziejów jednego z najszybciej rozwijających się dziś miast metropolii warszawskiej. Autorka zna badaną przestrzeń od podszewki. Jako Grodziszczanka sprawnie prowadzi czytelnika przez meandry przestrzennego rozwoju swojej małej ojczyzny, czyniąc lekturę znakomitym przewodnikiem dla tych, którzy opisywane miasto znają, jak i tych, którzy na ulicach Grodziska, bądź też na kartach jego intrygującej przemysłowej historii, stawiają dopiero pierwsze kroki. Szczególną uwagę przykuwają bogate opracowania graficzne w postaci dawnych planów miasta, autorskich map jak również dokumentacji fotograficznej. Jest to zatem praca do głębi geograficzna czyni przestrzeń Grodziska główną bohaterką, ukazuje palimpsest miejskiego krajobrazu, odkrywa jego genius loci, a nade wszystko jest pokłosiem badań terenowych.Z recenzji dr. Krzysztofa Górnego
Chcę sporządzić protokół z oględzin Zachodu, mówię, bo ponoć "Europa upada" [...].W 1935 roku Sndor Mrai wyrusza pociągiem z Budapesztu do Paryża i Londynu - miast, które dla mieszkańca Europy Środkowej wciąż są symbolami nowoczesności, swobody i wysokiej kultury.Uważnie opisuje granice, dworce, hotele, podróżnych, obyczaje i ludzi napotkanych na ulicy, lecz nie tworzy zwykłej relacji z wyprawy. Ta nieśpieszna wycieczka staje się melancholijną konfrontacją z młodzieńczymi przekonaniami, przemijającymi tak jak świat, który autor niegdyś poznał.Patrol na Zachodzie to ironiczny i przenikliwy zapis podróży, która prowadzi do pytania, czy Zachód zachował jeszcze radość życia i powietrze przeniknięte wolnością.
ULUBIENIEC HITLERA. ŚMIERTELNY WRÓG GOEBBELSA.
Hermann Göring należał do najpotężniejszych ludzi III Rzeszy. Za fasadą bon vivanta, miłośnika luksusu i kolekcjonera sztuki krył się mistrz politycznej gry, który odegrał kluczową rolę w budowie nazistowskiego państwa terroru. Im większe były jego wpływy, tym straszniejsze zbrodnie. Miał wszystko – poza granicami moralnymi.
Andreas Molitor pokazuje Göringa już jako ambitnego młodzieńca owładniętego pragnieniem wielkości. Śledzi jego drogę na sam szczyt, a potem upadek – aż do celi w Norymberdze. Oparta na wieloletnich badaniach biografia obala mit groteskowego marszałka, odsłaniając bezwzględnego stratega i mistrza manipulacji.
To studium człowieka, który przez lata współtworzył jeden z najbardziej zbrodniczych systemów w dziejach świata, a zarazem przenikliwa lekcja o potędze: o tym, jak się ją zdobywa, jak się jej broni i dlaczego nawet najpotężniejsi nie są w stanie jej zatrzymać.
NIE KAŻDY UPADEK KOŃCZY SIĘ ŚMIERCIĄ.NIEKTÓRE TRWAJĄ LATAMI — W CELACH,W CIĄGACH ALKOHOLOWYCH,W KRYTYCZNYM GŁODZIE, W ŚWIECIE,W KTÓRYM CZŁOWIEK POWOLIPRZESTAJE BYĆ SOBĄ.„Rękopis zza krat” to brutalnie szczere świadectwo człowieka, który wszedł w życie od najciemniejszej strony. Więzienie, podkultura, przemoc, strach, uzależnienie, wstyd i samotność. Michał Dębek nie opisuje tego z dystansu obserwatora, on tam był. Przeżył to. Nosił w sobie. A potem usiadł z długopisem nad zeszytem i zaczął pisać, żeby nie zwariować od chaosu we własnej głowie.Ta książka nie usprawiedliwia. Nie wybiela. Nie prosi o litość. Jest spowiedzią człowieka, który wie, jak wygląda dno i ile kosztuje powrót. To opowieść o winie, karze, uzależnieniu i resocjalizacji, ale przede wszystkim o tym, że największe więzienie człowiek może nosić w sobie.
"Światłocienie macierzyństwa" to zbiór krótkich, poetyckich refleksji poświęconych różnym wymiarom i doświadczeniom macierzyństwa.Tomik otwiera głos kobiety ceniącej świadomy wybór, a zarazem zachwyconej tajemnicą pojawienia się nowego życia i jego wzrastania - także wtedy, gdy nie towarzyszy mu w pełni świadoma decyzja. Choć autorka nie podejmuje wprost rozważań nad wolną wolą, napięcie między ludzką sprawczością a pokorą wobec praw życia stanowi ważne tło wielu utworów.Szczególne miejsce zajmują tu matki - zwłaszcza te, które swoje cierpienie przeżywają w milczeniu, często nie znajdując wystarczającego zrozumienia ani w społecznym dyskursie, ani we współczesnych uproszczonych narracjach psychologicznych. Autorka pisze o macierzyństwie, które nie kończy się wraz z dorastaniem dziecka i którego granice nie zawsze dają się wyraźnie określić. Nie pomija przy tym także trudnych doświadczeń i bolesnych prawd.W tomiku wybrzmiewa także głos rodzącego się życia, pożegnania matki, refleksje i uczucia towarzyszące jej utracie. Autorka dostrzega macierzyństwo też poza światem ludzi wskazując na jego przejawy w naturze i w duchowym wymiarze istnienia.
"Przez pryzmat życia" jest luźną kontynuacją mojego poprzedniego tomiku "Wino poezji" (2021). Podejmuję w nim między innymi takie tematy, jak miłość, mądrość i przyjaźń. Położyłem nacisk przede wszystkim na treść i przesłanie, a nie na artystyczne ornamenty. Dla jednych tomik będzie łatwy w odbiorze, dla innych bardziej wymagający, jednak każdy powinien znaleźć w nim coś dla siebie. Serdecznie zachęcam do lektury.Maciej S. ŚwistakMaciej S. Świstak (ur. 1977) w latach 1997-1998 należał do Klubu Literackiego Aspekt działającego przy Miejskim Centrum Kultury w Ostrowcu Świętokrzyskim. Studiował filozofię, socjologię i informatykę, nie ukończył jednak żadnego z tych kierunków. Uważa się za artystę z powołania - przede wszystkim poetę, a w dalszej kolejności pisarza.Dotychczas opublikował tomik poetycki "Wino poezji" (2021) oraz powieść "Skansen Europy" (2023).
W tomie II "Byłem więźniem" autor opisuje swoje dalsze losy w łódzkim areszcie, proces pod dyktando Prokuratury Krajowej Ziobry oraz pobyt w więzieniach w Iławie i we Wrocławiu. Tematem przewodnim książki jest jednak życie po życiu, a dokładnie przekonanie, że nasza egzystencja i świadomość nigdy się nie kończą. Niby nic nowego, lecz autor w unikalny sposób udowadnia tę Prawdę, zestawiając relacje osób, które doświadczyły śmierci klinicznej, z relacjami tych, którzy podczas regresji hipnotycznych widzieli swoje poprzednie wcielenia. Opisuje również okresy pomiędzy kolejnymi wcieleniami, czyli czas przebywania w naszym prawdziwym Domu."Maniuś był z nami pół roku. Za nieodpowiedni żart skazano go na sześć lat więzienia i wywieziono do Zakładu Karnego w Sieradzu. Tam umarł na atak serca"."Wszyscy słyszeli o Tomaszu Komendzie czy Arkadiuszu Krasce, ale mało kto na wolności wyobraża sobie, że takich jak oni w polskich więzieniach gniją tysiące. Całkiem niewinnych lub winnych częściowo ()"."Lokal wynajmowali studenci. Skarżyli się na smród, który rzekomo wydobywał się ze ścian. Okazało się, że wnęka przy balkonie była mniejsza od tych, które zrobiono w identycznych mieszkaniach w kamienicy. Pod tynkiem i warstwą cegły spoczywał martwy Mieczysław"."Macie () okazję przeczytać o tym, co z ogromną dozą pewności stanie się z wami na progu i za progiem śmierci ciała"."() dopóki nie wróciłem z martwych, nigdy wcześniej tak naprawdę nie widziałem kwiatu. () Teraz patrzę na las, na kwiat, na ptaka i mówię: To jestem ja, to jest część mnie!"."Poddawani regresji opisują Dom Ojca - w którym żyjemy na stałe pomiędzy kolejnymi wcieleniami, zintegrowani z naszym wyższym Ja - jako odwzorowanie ziemskich miast, budynków, ludzi, przyrody - fauny i flory. Jednak każdy z tych elementów jest tam doskonały i posiada więcej wymiarów niż na Ziemi".
Zadebiutował w Serie A, mając zaledwie 16 lat. Kiedy marcowego popołudnia 1993 roku wchodził na boisko w Brescii, kibice nie mogli wiedzieć, że oto oglądają przyszłą legendę włoskiej piłki. Jego kariera szybko nabrała rozpędu: pierwsze derby, pierwsza bramka, pierwsze trofea. A wszystko to mogło zakończyć się o wiele wcześniej, gdyby prezydent Franco Sensi nie odwołał w ostatniej chwili jego transferu do Sampdorii.
W tej książce Francesco Totti przedstawia historię swojego życia – od dzieciństwa upływającego pod znakiem nieśmiałości i lęku, po scudetto, dwa Superpuchary Włoch i mistrzostwo świata z reprezentacją swojego kraju. Il Capitano opowiada też o groźbach pod adresem sędziego po przegranym meczu z Koreą na mundialu w 2002 roku, Luciano Spallettim czającym się na niego w ciemnościach hotelowego korytarza, więźniu, który dobrowolnie został dłużej za kratkami, by mieć możliwość spotkania swojego idola, i o wielu innych wydarzeniach ze swojej wspaniałej kariery.
Szczera, prawdziwa, anegdotyczna. Wyjątkowa autobiografia, która udowadnia, że Totti to ktoś więcej niż piłkarz.
Totti znaczy kapitan.
Wspaniała autobiografia legendy, jaką za życia stał się Francesco Totti. To wciągająca podróż do świata wybitnego piłkarza, który klasą i umiejętnościami, a nade wszystko wiernością i lojalnością zapracował na status nieśmiertelnego. Nikt tak jak Totti nie uczy, na czym polega miłość do jednego klubu.
Mateusz Święcicki, Eleven Sports
To jest książka o wierności. Wartości w piłce nożnej niemal zapomnianej i coraz mniej cenionej. Francesco Totti spędził w AS Romie ćwierć wieku, strzelił dla niej ponad ćwierć tysiąca goli, ale osiągnął z klubem niewiele. Gdyby trafił do lepszego, byłby wielokrotnym mistrzem. Tyle że on nie chciał innego klubu, bo kocha Rzym. A wdzięczny Rzym tę miłość odwzajemnia.
Stefan Szczepłek, „Rzeczpospolita”
Proszę wybaczyć, bo listy miłosne wypada pisać atramentem. Drogi Francesco… Dziękuję za wieloletnie przedłużanie i pielęgnowanie dziecięcej, nieskażonej miłości do piłki w milionach dorosłych facetów. Szkoda, że nie skorzystałeś z okazji przedłużenia kariery, kiedy w trakcie jednego z meczów wydzierałem się na antenie, że oddam za to nerkę. Ta książka poniekąd rekompensuje mi Twoją decyzję.
Filip Kapica, Eleven Sports
Nie ma piłkarzy większych niż klub, ale nie dotyczy to Francesco Tottiego. Totti to Rzym, a Rzym to Totti. Francesco jest jak Koloseum – zawsze będzie kojarzył się z jednym miastem i z jednym klubem. Ta książka to piękna opowieść o człowieku, który w imię miłości powierzył swoje życie AS Romie. Wspaniała podróż dla fanów calcio śladami jednej z największych legend.
Piotr Dumanowski, Eleven Sports
„Czasem najbardziej buntowniczą rzeczą, jaką można zrobić, jest przeczytanie książki”. Los Angeles Times „Tę książkę czyta się jak powieść szpiegowską”. Financial Times „Żywa, doskonale udokumentowana i pasjonująca…”. The Guardian „Opowieść Charliego Englisha sprawia wrażenie wyjętej wprost z kart powieści Iana Fleminga…”. The Washington Post Przez niemal pięć dekad po drugiej wojnie światowej żelazna kurtyna dzieliła Europę, tworząc najdłuższą i najpilniej strzeżoną granicę pomiędzy dwoma wrogimi obozami. Wojna nie toczyła się na polach bitew – było to mordercze starcie psychologiczne, walka o serca i umysły. Niewielu rozumiało to lepiej niż George Minden, szef tajnej operacji znanej jako „program książkowy CIA”, której celem było inspirowanie sprzeciwu w bloku sowieckim za pomocą literatury pokazującej prawdziwy obraz świata. Ze swojej siedziby na Manhattanie „klub książki” Mindena potajemnie wysłał na Wschód dziesięć milionów egzemplarzy zakazanych tytułów. Książki przemycano ciężarówkami i jachtami, zrzucano z balonów, ukrywano w pociągach i chowano w bagażach podróżnych. Nigdzie nie przyjmowano ich z takim entuzjazmem jak w Polsce, gdzie krążyły po cichu wśród zaufanych czytelników. Zapotrzebowanie na te książki było tak wielkie, że powielano je w niezliczonych kopiach, dzięki czemu powstał niekontrolowany przez państwo rynek nielegalnych publikacji. Pod koniec lat osiemdziesiątych nielegalna literatura była w Polsce tak powszechna, że cenzura zaczęła się załamywać. Wkrótce potem runęła sama żelazna kurtyna. Charlie English po raz pierwszy opowiada historię zimnowojennego przemytu i tajnych drukarni, wydobywając na światło dzienne działalność niezwykłych ludzi, którzy walczyli o wolność intelektualną, takich jak Mirosław Chojecki – bity, więziony i wygnany za wypełnianie swojej konspiracyjnej misji. „Klub książki CIA” to opowieść o sile drukowanego słowa jako narzędzia oporu. Pokazuje, że książki naprawdę mogą dać wolność. Charlie English jest byłym dziennikarzem brytyjskiej gazety „The Guardian”. Pełnił między innymi funkcję redaktora działu kultury oraz szefa działu wiadomości zagranicznych. Jest członkiem Royal Geographical Society i autorem kilku książek reportażowych. Mieszka z rodziną w Londynie.
Stworzenie Solidarności było największym dokonaniem Polaków w drugiej połowie XX wieku. Ale jakich Polaków? I czym była Solidarność? Dlaczego była tak wielką sprawą? Na powyższe pytania odpowiada ta książka. Beata Gołembiowska oddaje głos tym, którzy tworzyli Solidarność, począwszy od strajku gdańskiego w sierpniu 1980 roku, a nawet wcześniej, w małych grupach budowali ośrodki oporu i aktywności, z których wyrosła Solidarność. Ci ludzie, wraz z robotnikami Stoczni Gdańskiej i innych zakładów, tworzyli związek, nadali mu kształt, charakter, system wartości, idee, styl działania i prowadzili przez 16 miesięcy. A potem przez noc stanu wojennego, kiedy za niezłomność i aktywność przyszło płacić więzieniem, brakiem pracy, znoszeniem represji SB, często ruiną życia prywatnego. Wytrwali, choć nikt nie wiedział, że za parę lat wszystko się zmieni. [] W przyjętej przez Beatę Gołembiowską konwencji rozmów zostały pominięte konflikty wewnętrzne, tarcia, awantury i rozłamy z lat po stanie wojennym. [] W ostatnich latach wiele o tym napisano, często niesprawiedliwie, padły ciężkie zarzuty, w wielkim stopniu nieprawdziwe. Zostały rozpowszechnione podejrzenia, często bardzo raniące. Ich odpieranie, dowodzenie nieprawdziwości, wyjaśnianie kulis konfliktów wymagałoby innej książki, o innej wymowie. Autorka i jej rozmówcy zdecydowali się skoncentrować na najważniejszym przekazie, doświadczeniu, sensie Solidarności. Na tym, co spowodowało, że zmieniła bieg historii Polski. Prof. dr hab. Andrzej Friszke
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
