W tym dziale zapraszamy do zapoznania się z bogatą ofertą książek z zakresu szeroko pojętej religii, historii religii i kościoła, religioznawstwo, filozofia i teoria religii, religia dalekiego wschodu, religie pierwotne i świata starożytnego to wszystko w jednym miejscu, w dobrej cenie z szybką wysyłką. Najnowsze i najpopularniejsze książki w tym temacie, zapraszamy do sklepu DobreKsiazki.pl
Żadne dziecko nie powinno dorastać w świecie pozbawionym hobbitów. Wierzcie mi, jako temu, który wychował się w domu, gdzie nie było ani jednego egzemplarza tej książki. z tego powodu, dopiero jako dorosły zaznajomiłem się z Bilbem, Gandalfem i krasnoludami. Co więcej, zanim przeczytałem o słynnych przygodach hobbita ?tam, i z powrotem? ? miałem już własne dzieci. (...)
Niemożliwe jest, by jakikolwiek szanujący się zestaw klasycznej literatury dla dzieci wykluczył tę baśń Tolkiena, historię, która wprowadziła nas w świat Śródziemia, magicznych pierścieni i wstrętnych orków. Krocząc strona po stronie, dzieci (a również dorośli, tacy jak ja) dowiadują się, ile potrafi zdziałać niechętny przywódca, jeśli tylko zostanie zmuszony do opuszczenia bezpiecznej strefy swojej ?ziemnej nory?. Gdy tak towarzyszymy mu w jego podróży, nasze serca w końcu także zostają zainspirowane prawdami, które najlepiej można doświadczyć w świecie fantazji. (z Przedmowy)
W książce Autor przedstawia problematykę dewiacyjnych systemów wierzeń i praktyk, do których zalicza heterodoksalne nurty religijne, duchowe i magiczne. Te ?podziemne? (underground) nieortodoksyjne nurty kultury przenikają do nurtu wiodącego, by z czasem zająć w nim poczesne miejsce. Kasperek stawia pytanie, jak to jest możliwe, że to co pierwej nielegalne, heterodoksalne, z upływem czasu staje się równoprawnym elementem kultury i elementem panoramy życia religijnego (duchowego) w społeczeństwie (po)nowoczesnym? Kluczem wyjaśnienia staje się kwestia wolności, zwłaszcza wolność wyboru w sferze światopoglądowej. [...]
Pracę czyta się z przyjemnością. Napisana jest ładnym, komunikatywnym, literackim, ale i naukowym językiem. Na podkreślenie zasługuje umiejętność korzystania z dorobku literatury ? bardziej światowej niż rodzimej.
Z recenzji prof. dr hab. Marii Libiszowskiej-Żółtkowskiej
Tytuł nagrania: Jak szukać i znajdować wolę Bożą? to poważne postawienie zagadnienia istotnego w życiu duchowym, a nie jedynie tania reklama.
Józef Augustyn SJ w swoich rozważaniach ukazuje konsekwentnie, że szukanie i pełnienie woli Bożej łączy się z zaangażowaniem, trudem i duchowym zmaganiem. Jest to jednak trud celowy. Istota woli Bożej to nasze uczestnictwo w nieskończonej miłości Boga, która jest źródłem naszego szczęścia - doczesnego i wiecznego.
Rozważania o. Augustyna o szukaniu i pełnieniu woli Bożej mają charakter integralny i uwzględniają wszystkie wymiary ludzkiego życia: duchowy, moralny, emocjonalny i wspólnotowy.
Ks. Tadeusz Huk.
Alister McGrath, wybitny naukowiec, były ateista, a teraz zapalony chrześcijanin - wraz z żoną - umiejętnie obala tezy Richarda Dawkinsa zawarte w "Bogu urojonym", odwołując się do rzetelnej wiedzy i zdrowego rozsądku.
W swojej najnowszej książce "Magia rzeczywistości" Dawkins próbuje dotrzeć do młodego czytelnika i przekonać go, że wszystko co, najlepsze zawdzięczamy rozumowi, prawom fizyki i nauce, a wiara jest dziecięcym złudzeniem.
Warto więc przeczytać "Bóg nie jest urojeniem", by nie dać się złapać w sidła antyreligijnych uprzedzeń, uogólnień i chybotliwych "naukowych" dowodów.
Nakładem Wydawnictwa WAM ukazały się również trzy inne książki Alistera McGratha: "Nauka i religia", "Historia nieba", "Wątpliwości w wierze"
Biografia Prymasa Tysiąclecia skupia się wokół najważniejszych momentów jego życia i wątków nauczania. Prowadzi Czytelnika przez dzieciństwo i młodość, lata wojenne, biskupstwo lubelskie, prymasostwo Polski i internowanie. Osobny rozdział omawia relacje Stefana Wyszyńskiego i Karola Wojtyły.
Czy Pelagiusz był w rzeczywistości świętym mężem, jak określał go Augustyn, czy też niegodziwym człowiekiem, autorem zbrodniczej nauki, nieprzyjacielem łaski? Na to pytanie w prezentowanej książce nie szukaliśmy jednak odpowiedzi. Jest ono bowiem źle postawione, przez co od dawna prowadzi badaczy do ferowania niepopartych zadowalającą argumentacją sądów wartościujących. To właśnie biskup Hippony był tym autorem antycznym, który najobszerniej polemizował z Pelagiuszem, najczęściej o nim wspominał i występował przeciw jego nauce. Historycy są zgodni, że to przede wszystkim Augustyn i jego afrykańscy współbiskupi prowadzili zwieńczoną sukcesem politykę, zmierzającą do uznania go za heretyka. Ponieważ więc praca ta miała zbadać, w jaki sposób Pelagiusz stał się heretykiem, postawiliśmy sobie pytanie, w jaki sposób w pismach Augustyna z lat 415?418 został przedstawiony Pelagiusz i jego nauka. Pytanie to otworzyło perspektywy badawcze dotychczas niemal nieobecne w piśmiennictwie naukowym.
Dominik Duka OP to jedna z najwybitniejszych i najbarwniejszych postaci Kościoła w Czechach. Kreślarz w fabryce, ?nielegalny ksiądz? w podziemiu, bliski przyjaciel Vacláva Havla. Języka polskiego nauczył się z Radia Wolna Europa, do Polski przez góry przeprowadzali go przemytnicy traktorów. W 1998 r. został biskupem, w 2010 metropolitą w Pradze, a dwa lata później kardynałem.
Książka jest zapisem rozmów na tematy, które są bliskie praskiemu arcybiskupowi: sens tradycji, zwłaszcza katolickiej, w kontekście współczesnej historii Czech i Europy, korzenie i źródła wiary, wierność Kościoła, historia zakonu dominikańskiego i jego wkład w wielobarwność Kościoła w przeszłości i dzisiaj. Jego dzisiejsze poglądy na czeskie społeczeństwo i państwo, na stan dialogu między państwem a Kościołem.
"Benedykt XVI zapowiedział, że 11 października 2012 rozpocznie się w całym Kościele katolickim Rok Wiary. Będzie on związany z 50. rocznicą otwarcia II Soboru Watykańskiego.
Rafael prezentuje z okazji rozpoczęcia Roku Wiary książkę przygotowaną przez Przewodniczącego Episkopatu Polski abp Józefa Michalika.
Rozpoczynający się Rok Wiary i wydanie książki to dobra okazja do wprowadzenia całej wspólnoty kościelnej w czas szczególnej refleksji i ponownego odkrycia wiary. Mając na uwadze to ważne dla Kościoła wydarzenie, Autor zaprasza do przygotowania się do niego, poprzez refleksję nad tak modnym dzisiaj ? a może nie do końca właściwie rozumianym ? pojęciem ?nowa ewangelizacja?."
Na te pytania odpowiada ojciec Gabriele Amorth, światowej sławy egzorcysta, oraz jego współpracownicy, specjaliści z różnych dziedzin, którzy w swojej codziennej pracy spotykają się z przejawami aktywności sił zła.
ATAK ZŁEGO to świadectwo znanego włoskiego egzorcysty opisującego swoje doświadczenia z przypadkami dręczenia i opętań demonicznych.
Zawiera wstrząsające historie egzorcyzmów, ale także modlitwy o uwolnienie i uzdrowienie. Prezentuje szerokie ujęcie tematu poparte wiedzą i doświadczeniem różnych ekspertów - duchownych, biblistów i psychiatrów.
Książka, pisana w konwencji podręcznika kuszenia dla młodych diabłów, zawiera prawdy, które pozwolą lepiej zrozumieć nam zasady walki duchowej. Rozumiem, że młodzi kusiciele potrzebują krótkiego podręcznika, jak skutecznie zajmować się swoimi klientami przez dwadzieścia cztery godziny na dobę.Gdy pisałem ten podręcznik kuszenia, przyświecało mi kilka celów. Po pierwsze, zależało mi na tym, aby zwrócić uwagę młodych diabłów na niezwykłe możliwości kusicielskie tkwiące w sferze codziennych i zupełnie ""przyrodzonych"" czynności naszych klientów. Dobry kusiciel nie tylko umie przyciągnąć klienta do swojego straganu, przytrzymać go jak najdłużej i uzależnić od swojego towaru. Ważne jest również, aby klient płacił coraz wyższą cenę za nasze precjoza. Nie musi sobie tego uświadamiać. Doświadczony kusiciel założy mu konto i za żadne skarby nie będzie przypominał o rosnącym zadłużeniu. Nie o to bowiem chodzi, aby odzyskać pieniądze, ale aby posiąść klienta. Nie wolno zatem co chwila bombardować go rachunkami (to Kto Inny namawia go ciągle do rachunku sumienia), należy poczekać i jednym wielkim gestem wierzyciela pozbawić go wszystkiego, co ma, i zniszczyć nawet to, kim jest. (.) Kuszenie jest rodzajem handlu, podobnie jak ziemski handel jest rodzajem kuszenia. Dlatego właśnie w całej tej książce zwykłem nazywać ludzkie istoty naszymi klientami. (fragment książki)
Najnowsza książka ks. Andrzeja Zwolińskiego jest poświęcona fenomenowi głupoty w różnych aspektach: filozoficznym, naukowym, biblijnym, religijnym, duchowym. Autor omawia również pojęcia ściśle powiązane z głupotą: pychę, manipulację, kłamstwo, przesądy i zabobony, magię, demagogie.
Podręcznik dla katechetów i księży, wraz ze Słowem do rodziców, do wykorzystania podczas spotkań i nabożeństw parafialnych dla dzieci przygotowujących się do Odnowienia Przyrzeczeń Chrztu Świętego i Uroczystego wyznania wiary dla kl. VI.
Poradnik metodyczny do duszpasterstwa katechetycznego w parafii według materiału katechetycznego nr AZ-p-23-01/10-KR-3/12 zgodnego z programem nauczania nr AZ-2-01/10.
Teologia wczesnych filozofów greckich to dzieło przełomowe zarówno dla badań nad grecką myślą filozoficzną z czasów przed Sokratesem, jak i dla rozważań nad pojęciem teologii, niesłusznie zawężanym wyłącznie do dokonań pisarzy chrześcijańskich. Jak pisze Jaeger, teologia jest szczególnym wytworem umysłowości greckiej i wiąże się z wielką wagą, jaką greccy myśliciele przykładali do pojęcia logosu - ponieważ teologia to próba przybliżenia się do Boga lub bogów (theoi) za pośrednictwem logosu. Odniesienie pojęcia "teologia" do filozofii przedsokratejskiej nie jest anachronizmem. W ujęciu Jaegera presokratycy byli teologami: podejmowali trud dociekania istoty physis, do której w ich pojęciu należało bóstwo.
W wyniku takiego odczytania pozostałości pism i tradycji wczesnej greckiej filozofii otrzymujemy panoramę całego obszaru myślenia, które leży u podstaw rozwoju zarówno filozofii i refleksji teologicznej pogańskiej, jak i chrześcijańskiej. Takie przedstawienie tej sfery zagadnień ma charakter niezwykle oryginalny i pozwala oglądać ją w zupełnie nowym świetle.
Wydaje się wręcz, że bez znajomości tej niezmiernie wnikliwej i nadal aktualnej syntezy Jaegera trudno współcześnie wyobrazić sobie uprawianie jakiejkolwiek teologii.
Książkę Benoit Standaerta, benedyktyna z Opactwa św. Andrzeja w Zevenkerken w Belgii, można traktować jako swoisty przewodnik po życiu wiary. Autor stara się bowiem, rozwijając i komentując oparty na starożytnej
żydowskiej maksymie schemat nauka – modlitwa – uczynki, stworzyć model dobrego i pełnego chrześcijańskiego życia. Przykłady z życia wybitnych postaci z historii Kościoła przeplatają się tutaj z analizą współczesnych przemian kulturowych i ich wpływu na sposób przeżywania wiary, komentarze biblijne zilustrowane są analizą arcydzieł malarstwa, wypowiedzi Doktorów i Ojców Kościoła zestawiane są z wyjątkami z dzieł rabinów okresu talmudycznego. Całość tworzy bogatą i mądrą opowieść o fundamentach życia wiary, tym ciekawszą, że język autora daleki jest od suchego stylu dyskursu akademickiego. Prosty i obrazowy wywód unika nadmiernej abstrakcji i opiera się na przykładzie, dostarczając zarówno tematów do przemyśleń, jak konkretnych wskazówek postępowania.
Emigracja — gasi ducha czy zmienia perspektywę?
Wody Atlantyku to podnoszą się o kilka metrów, atakując wybrzeże Irlandii, to znów opadają. Zjawisko pływów ma odzwierciedlenie w falach ludzi, opuszczających i napływających na Zieloną Wyspę. W tę podwójną falę — przypływu i odpływu — włączyli się niedawno Polacy. Niektórzy rozbijają się o obce brzegi, inni jednak szybko odnajdują się w nowych realiach. Z jednym może wyjątkiem: znacznie bardziej niż innym, grozi im samotność i wewnętrzna pustka.
Z perspektywy posługi kapłańskiej, umożliwiającej obserwację zarówno kondycji psychicznej rodaków, jak i meandrów wiary w nowoczesnym, coraz bardziej świeckim świecie, Marcin Lisak upomina się przede wszystkim o dwie rzeczy. Po pierwsze, nieporzucanie duchowego wymiaru życia. Po drugie, o bardziej ludzkie, rozumniejsze, mocniej stojące na ziemi chrześcijaństwo. Jeśli wiara ma ostać się — i być ostoją — we współczesnym świecie, definiowanym często przez pogoń za pieniądzem, rozłąkę z rodziną i obojętność otoczenia, musi wyjść mu naprzeciw i rozsadzić granice wyuczonych regułek. Jeśli ma być światłem, zdaje się mówić Lisak, to latarnią w ciemności, nie oślepiającym reflektorem w pokoju przesłuchań.
Jak każdy przewodnik — to lektura dla zagubionych lub po prostu ciekawych, niestrudzonych wagabundów lub dopiero wyprawiających się w nieznane. Raz na fali, raz pod falą.
Transcendencja ma dla Lévinasa charakter etyczny. W Transcendencji etycznej samo pragnienie i miłość są doskonalsze od spełnienia. „Wezwanie Boga - pisze - nie ustanawia stosunku między mną a Nim, który do mnie przemówił; nie ustanawia niczego, co przypominałoby koniunkcję członów — koegzystencję lub choćby czysto idealną synchronię. Nieskończoność nie może znaczyć dla myślenia, które zmierza do kresu; ku-Bogu nie jest szukaniem celu. […] Alternatywa bytu i nicości nie jest ostateczna. Ku-Bogu nie jest procesem bycia: wezwanie odsyła mnie do drugiego człowieka, który nadaje temu wezwaniu sens, do bliźniego, o którego winienem się lękać”.
W ten sposób, w Transcendencji etycznej, pojęcie Boga nabiera dla Lévinasa sensu. Bóg nawiedza myśl. Wypowiedzenie słowa „Bóg” nie oznacza jednak Jego ukazania się. „Nieskończony wchodzi w język, nie ukazując się jednak”. (…) Lévinasowska filozofia Boga nie odpowiada na pytanie: Kim jest Bóg? Bóg jest absolutnie Transcendentny. „Świadectwo etyczne jest objawieniem, które nie jest poznaniem” — pisze Lévinas. Pyta raczej, jakie są warunki możliwości, dzięki którym pojęcie Boga po Auschwitz ma jeszcze sens. Istotną i ważną kwestią jest przypomnienie przez Lévinasa obecności Boga w twarzy innego i etyczny sposób jego „poznania”.
(Ze wstępu Tadeusza Gadacza)
Quinzio pisze o Mesjaszu ubogim, o Bogu, któremu się nie udało. Rozczarowanie dotknęło nawet Jezusa. Mimo śmierci na Krzyżu i Zmartwychwstania zbawienie całej stworzonej rzeczywistości nie dopełniło się. Zło pleni się na świecie, a Bóg milczy.
Złota gałąź"" sir Jamesa Georga Frazera uważana jest za jedną z najważniejszych książek antropologii społecznej, a na pewno jest w tej chwili już pozycją klasyczną w tej dziedzinie wiedzy. Przywołując obraz J.M.W. Turnera, zatytułowany ,,Złota Gałąź"" (,,The Golden Bough"", 1834) Frazer rozpoczyna snucie opowieści o pewnym tajemniczym rytuale, odbywającym się cyklicznie nieopodal jeziorka, zwanego przez starożytnych ,,Zwierciadłem Diany"".W starożytności ów leśny pejzaż był miejscem dziwnej i powtarzającej się stale tragedii. Na północnym brzegu jeziora, tuż pod przepaścistą skałą, na której osiadła współczesna wioska Nemi, znajdował się święty zagajnik i sanktuarium Diany Nemorensis, czyli Diany Leśnej. Niekiedy zwano je również jeziorem i zagajnikiem Arycji. Lecz miasteczko Arycja (obecna La Riccia) znajdowało się o trzy mile dalej, u stóp Góry Albańskiej, a od jeziora, leżącego na zboczu góry w małym zagłębieniu w kształcie krateru, dzielił je bardzo pochyły stok. W tym świętym zagajniku rosło drzewo, wokół którego można było dostrzec krążącą przez cały dzień i prawdopodobnie do późnej nocy mroczną postać. W ręce dzierżył ów człowiek nagi miecz i bez przerwy rozglądał się wokół, jak gdyby w każdej chwili mógł spodziewać się napaści wroga. Był to kapłan i morderca, wypatrujący tego, który go wcześniej lub później zamorduje i obejmie po nim urząd kapłana. Takie prawo obowiązywało w sanktuarium. Kandydat na kapłana nie miał wyboru. By objąć stanowisko, musiał zgładzić swego poprzednika, a urząd po nim piastował do chwili, gdy sam ginął z ręki następcy silniejszego i bardziej przemyślnego.Ów dziwny rytuał domaga się wyjaśnienia. Autor ,,Złotej Gałęzi"" wyrusza więc w podróż po kulturach, wierzeniach i mitach różnych ludów - jego zdaniem - niecywilizowanych, szukając tam podobieństw i próbując na ich podstawie rzucić nieco więcej światła na ten niezwykły zwyczaj. Jednym z najważniejszych tematów Frazera jest magia. Jego koncepcja magii choć była wielokrotnie krytykowana, zwłaszcza z powodu przeciwstawiania magii i religii, pozostaje jednak niezmiennie ważnym stanowiskiem antropologicznym. Z Frazera wiele zaczerpnął Bronisław Malinowski (choć jego koncepcje określane jako funkcjonalizm antropologiczny są w wielu punktach odmienne od Frazerowskich) pisząc o autorze ""Złotej gałęzi"": Frazer pojawia się przed nami jako przewodnik kierujący naszą podróżą przez pustynie Australii, tropikalne dżungle Amazonki i Orinoko, przez stepy Azji lub wyżyny Afryki. Faktycznie przedstawia on opis zjawisk w ich kontekście, w opisie tym różne aspekty kultury i różne ludzkie sprawy są ze sobą powiązane; przygodne komentarze cechuje intuicja w przedstawianiu ludzkich motywów. Nie byłoby trudne wykazać, że Frazer często zbliża się do psychoanalitycznego ujęcia nieświadomych i podświadomych motywów ludzkiego zachowania. A w innym miejscu, w mowie poświęconej Frazerowi pisał antropologia tak jak ją przedstawia Sir James Frazer, jest wielką nauką...I to trzeba przede wszystkim Frazerowi oddać: bez jego ""Złotej gałęzi"" nie byłoby współczesnej antropologii społecznej - choćby w tym tylko sensie jest to książka fundamentalna. A dodatkowo napisana w świetnym literackim stylu. Lektura obowiązkowa dla każdego, kto chce coś wiedzieć o mechanizmach kierujących ludzkimi obyczajami, myśleniem, kulturą!
Marianna Popiełuszko nigdy nie szukała rozgłosu. Nie planowała, że stanie się bohaterką telewizyjnych dzienników, a jej zdjęcia obiegną prasę na całym świecie. Nie chciała sławy, której początkiem było brutalne zabójstwo jej ukochanego dziecka. Po wielu latach od tych wydarzeń postanowiła opowiedzieć o swoim synu, o miłości do niego, o tym, jak był wychowywany, o wartościach, które wyniósł z rodzinnego domu. Opowiada też o wydarzeniach, które na zawsze zmieniły jej życie. Z bólem wspomina dzień, w którym świat się dla niej zatrzymał. Wypowiada najważniejsze i najtrudniejsze dla siebie zdanie: „Przebaczyłam mordercom mojego syna”.
Kim jest kobieta, której kłaniają się kościelni dostojnicy i politycy z całego świata? Skąd bierze się siła, która pozwoliła jej udźwignąć tak wielką tragedię? Jak wygląda jej życie teraz, kiedy jest matką świętego męczennika?
Matka Świętego to niezwykłe i poruszające świadectwo rodzicielskiej miłości, wiary w Bożą opatrzność i nadziei na to, że dobro zawsze zwycięży. Książka zawiera liczne fotografie z rodzinnego archiwum oraz niepublikowane dotąd zeznania z procesu beatyfikacyjnego księdza Jerzego Popiełuszki.
Centralny Obóz Pracy w Jaworznie jest dla Ukraińców w Polsce tragicznym symbolem pierwszego powojennego okresu. To właśnie tam w kwietniu 1947 roku – równocześnie z rozpoczęciem akcji „Wisła” – utworzono tzw. podobóz ukraiński, w którym w następnych miesiącach osadzono niemal 4 tys. osób. W wyniku panujących warunków oraz stosowanych w czasie przesłuchań tortur 162 z nich zmarły.
Wśród uwięzionych w „ukraińskim podobozie” było także 27 duchownych (22 greckokatolickich i 5 prawosławnych). Ich losom poświęcona jest niniejsza publikacja.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
