W tym dziale zapraszamy do zapoznania się z bogatą ofertą książek z zakresu szeroko pojętej religii, historii religii i kościoła, religioznawstwo, filozofia i teoria religii, religia dalekiego wschodu, religie pierwotne i świata starożytnego to wszystko w jednym miejscu, w dobrej cenie z szybką wysyłką. Najnowsze i najpopularniejsze książki w tym temacie, zapraszamy do sklepu DobreKsiazki.pl
Ta wersja „ewangelii”, która obecnie stała się modna, jest w swej istocie fałszywą nadzieją, gdyż obiecuje ludziom dziedzictwo w odwiecznym i nieskończonym Życiu bez wzywania ich do pokuty i zerwania z nieposłuszeństwem wobec Boga. Główną jej metodą jest zachęcanie ludzi do uznania Jezusa osobistym Zbawicielem, bez głoszenia konieczności poddania się Mu jako PANU. Nowoczesna „ewangelia” obiecuje zbawienie od piekła, jednak nic nie mówi o porzuceniu grzechu i niesprawiedliwości. Oferuje fałszywe bezpieczeństwo ludziom, którzy ciałem i duszą lgną do światowych wzorców, jednocześnie gardząc uświęceniem życia. Ta „ewangelia” oddziela wiarę od wierności i posłuszeństwa PANU. Jej nauczanie sugeruje, że intelektualne „pojednanie się” z Bogiem jest równoważne posłuszeństwu Prawdzie. Jednak nie to jest istotą przesłania Ewangelii głoszonej przez Jezusa.
Alain Demurger proponuje czytelnikom syntetyczne spojrzenie na historię zakonów rycerskich z szerszej perspektywy, przez pryzmat czasów, które były świadkiem ich narodzin, rozkwitu, przeobrażeń i upadku.Utworzenie zakonów o religijno-militarnym, więc nowatorskim, jak na tamte czasy, charakterze, było odpowiedzią średniowiecznego chrześcijaństwa na wyzwania i trudności, z jakimi przyszło mu się zmierzyć nie tylko w Ziemi Świętej w czasach wypraw krzyżowych, ale także na Półwyspie Iberyjskim w okresie rekonkwisty i na terenach nadbałtyckich w czasie chrystianizacji pogańskich plemion. Stworzenie nowego bytu, mnicha-rycerza, odzianego w zbroję z żelaza i wiary, wyposażyło średniowieczny Kościół w armię żołnierzy wiernie wypełniających zadania obrony chrześcijaństwa i wcielających w życie idee walki z niewiernymi. Zakony rycerskie, łączące modlitwę i kontemplację z niesieniem pomocy pielgrzymom, ubogim i chorym oraz z działaniami zbrojnymi w obronie chrześcijaństwa, były skrojone na miarę swoich czasów. Do ich niebywałego rozwoju przyczyniły się wyprawy krzyżowe, rekonkwista i chrystianizacja terenów nadbałtyckich. Z czasem zakony wyzbyły się militarnych prerogatyw, stanowiących o ich oryginalności, aby dostosować się do nowych warunków, porzuciły walkę zbrojną, powracając do swej pierwotnej działalności, czyli niesienia pomocy potrzebującym.
Armenia to jeden z najdawniejszych krajów świata. Według Księgi Rodzaju (8,4) arka Noego osiadła „na górach Ararat”, po czym świat odrodził się do nowego życia. Góry te nazywane przez Ormian Masis od wieków sytuowano w Armenii. Chrześcijaństwo szerzyło się tam już we wczesnej starożytności. Na początku IV wieku Królestwo Armenii, pierwsze w świecie, wprowadziło je jako religię państwową. W V wieku Kościół Armenii wkroczył na drogę, która doprowadziła go do zerwania z głównym nurtem chrześcijaństwa w cesarstwie rzymskim, a w ostateczności do całkowitej niezależności doktrynalnej i jurysdykcyjnej.
Kościół ormiański zalicza się zazwyczaj do grupy Kościołów monofizyckich, które odrzuciły dekrety IV soboru ekumenicznego w Chalcedonie (451), na którym wypracowano doktrynę o dwóch naturach (łac. natura, grec. φύσις/physis/fyzis) – boskiej i ludzkiej – w jednej osobie (łac. persona, grec. ὑπόστασις/hypostasis) Chrystusa. Ci, którzy odrzucili „duofizytyzm” (diofizytyzm), poszli drogą monofizytyzmu. Tak postąpiły Kościoły – egipski, zwany koptyjskim (podobnie związany z nim Kościół etiopski), zachodniosyryjski, zwany jakobickim, i ormiański5. Trzeba jednak pamiętać, że w przypadku Ormian nie dokonało się to od razu i wszędzie. Biskupi z Armenii, będącej pod panowaniem cesarstwa rzymskiego, wzięli udział w soborze chalcedońskim i zaakceptowali ogłoszony tam dogmat. Kościół Armenii perskiej przez długi czas także rozważał możliwość zaakceptowania soboru chalcedońskiego. Zwolenników tej opcji nie brakowało wśród hierarchów i książąt Armenii. Ormianie „chalcedończycy” mieszkali nie tylko we wschodnich prowincjach cesarstwa, na terenie historycznej Armenii, w samej Persarmenii, ale także na terenie Italii. Spopularyzowali tam kult świętych związanych z nawróceniem tego kraju na chrześcijaństwo (Grzegorza Oświeciciela, Hripsime, Gajane). Dzięki nim ich imiona trafiły do rzymskich martyrologiów i greckich synaksarionów, stając się dziedzictwem całego chrześcijaństwa. Ormianie „chalcedończycy” odgrywali ważną rolę polityczną do upadku potęgi cesarstwa bizantyńskiego w drugiej połowie XI i w XII wieku. Ich wspólnoty przetrwały jednak aż do XX wieku. Dzięki nim przez wieki trwała jedność wiary z „ortodoksyjnym” Kościołem powszechnym. W Armenii, odciętej od cesarstwa bizantyńskiego granicą z Persją, opcja antychalcedońska odniosła ostateczne zwycięstwo na początku VIII wieku. Odtąd Kościół ormiański uważany był za jeden z Kościołów monofizyckich.
Dzisiejszy Kościół przypomina bardziej pole bitwy niż szpital polowy. Jak doszło do tego, że arcybiskup Carlo Maria Vigano napisał szokujące dossier, w którym oskarżył papieża o krycie seksualnego przestępcy i zażądał jego dymisji? Kto tak naprawdę stoi za sprowokowaniem wewnętrznych walk, wstrząsających fundamentami Watykanu? Dwaj dziennikarze, doskonale zorientowani w sprawach Stolicy Apostolskiej, rzucają nowe światło na aferę, w której obok oskarżeń najwyższych watykańskich hierarchów pojawia się groźba schizmy. Tę książkę można by czytać jak fantastyczny thriller polityczny, gdyby nie to, że wszystko, co zostało w niej opisane, wydarzyło się naprawdę. To, czego dziś jesteśmy świadkami, jest nie tylko ujawnieniem się w Kościele mysterium iniquitatis, istniejącej od zawsze tajemnicy zła i grzechu, która rozbija go od wewnątrz. Nowością naszych czasów jest brak – i to w samej wspólnocie, a nawet u części jej pasterzy – świadomości, czym jest Kościół, i pewności tego, na jakim fundamencie został on ustanowiony. (…) Kościół wpadł w niszczycielski wir. Mnożą się „medialne ambony”, na które wstępują samozwańczy kaznodzieje i uzurpują sobie rolę sędziów wszystkiego i wszystkich. Pojawia się pozbawione skrupułów, instrumentalne, wybiórcze wykorzystywanie i nadużywanie przestępstw oraz grzechów popełnionych przez ludzi Kościoła w celu prowadzenia brudnej walki o władzę.
Książka Tomasza Graffa jest biografią Marcina Campiusa Wadowity (ok. 1567-1641), żyjącego w czasach pierwszych królów elekcyjnych księdza profesora Uniwersytetu Krakowskiego, który osiągnął najzaszczytniejszy akademicki laur doktora teologii i znaczące prebendy kościelne. Autor realizuje zasadniczy cel swojej pracy poprzez analizę obfitego i różnorodnego materiału źródłowego, obejmującego archiwalia polskie i zagraniczne oraz XVII-wieczne starodruki autorstwa samego Wadowity, jak też akademików z jego otoczenia. Dzięki temu książka Graffa przynosi nie tylko wnikliwą rekonstrukcję życia codziennego, kariery i działań publicznych wybitnego profesora krakowskiego tej epoki, ale też przyczynia się do poszerzenia stanu badań o historii jego rodzinnej miejscowości, Wadowic, a także stanu wiedzy o krakowskim środowisku uniwersyteckim i kościelnym schyłku XVI i 1. połowy XVII w. Publikacja przynosi inspirację do szerszych badań nad nierzadko zapomnianymi dzisiaj uniwersyteckimi intelektualistami z epoki staropolskiej, którym należy się stałe miejsce w poczcie postaci zasłużonych dla polskiej nauki i kultury.
Jesteś żydem, katolikiem, protestantem, prawosławnym, muzułmaninem, wyznawcą innej religii, niewierzącym? Pozostań nim! Pamiętaj jednak o tym, że jeśli doświadczyłeś jakiegoś cudu dzięki tej książce, to uczynił Ci to Jezus Chrystus. Przewodnik Skuteczna modlitwa zaskoczy nawet niewierzącego; zapewnia psychologiczne wytłumaczenie duchowej nauki, skłania do autorefleksji i w zupełnie nowatorski sposób zachęca do realnego dialogu z Bogiem, jednocześnie znajdując za każdym razem uzasadnienie w źródle Pisma Świętego i nauce Jezusa Chrystusa. Proponuje bezkompromisowe spojrzenie na modlitwę, odzierając ją z otoczki fałszywych przekonań, a co najważniejsze zachęca do zaangażowania się w skuteczną modlitwę, której efekty wprawią Cię w zdumienie.Tekst oparty na psychologii, ale muszę przyznać, że jest bardzo dobry.(o. Józef)Dzięki tej książeczce zrozumiałem, że modlitwa wiele zmienia, od tej pory w mojej rodzinie zagościł spokój.(Marek)Czytając tę książkę, doszedłem do wniosku, że została napisana z natchnienia Ducha Bożego.(Wiktor)Zastosowałam się do wskazówek dotyczących modlitwy w praktyce z tego przewodnika i naprawdę, coś niesamowitego! Odczuwałam niektóre przejawy łączności z Bogiem opisane w tej książce!.(Zofia)Ten przewodnik to jedyna w swoim rodzaju duchowa uczta dla czytającego. Podejmuje on szereg zagadnień teologiczno-egzystencjalnych, udzielając odpowiedzi na pytania nurtujące współczesnego człowieka.(Marianna)
P.C. Almond jest autorem znakomicie przyjętej na Zachodzie biografii diabła. Tym razem prezentuje biografię Boga, czyli historię paradoksu, dramatu transcendentnej, ponad-i bezczasowej istoty, która od początku świata współistnieje w różnych formach z ludźmi – czyli całkowitym jego przeciwieństwem, śmiertelnymi stworzeniami należącymi do upadłego i przejściowego jedynie świata, który On jakoby stworzył. Autor przedstawia Boga w różnych aspektach Jego natury – wewnętrznej oraz zewnętrznej – od najwcześniejszych czasów aż do chwili obecnej, pokazuje, jakiej ewolucji podlegało pojęcie Boga i jakimi środkami posługiwali się ludzie, żeby zbliżyć się do Istoty Najwyższej. W chrześcijaństwie, judaizmie, islamie i innych religiach Bóg postrzegany jest jako ktoś kogo nie można pojąć zwykłym aparatem zmysłów, jednocześnie jednak ów Bóg dąży wszędzie do tego, żeby stać się jednością ze światem i z nami.
Koncepcja bóstwa była według autora czynnikiem spajającym, a jednocześnie twórczym dawnej oraz współczesnej (liczonej od średniowiecza) cywilizacji. Jest to zatem nie tylko biografia Boga, ale i historia ewolucji wiary w Istotę Najwyższą, a także historia negowania samej jej koncepcji. Historia Boga, zdaniem autora, jest jednocześnie, od zarania dziejów świata, historią poszukiwania odpowiedzi na pytanie o zasadniczy sens naszego bytu.
Wprowadzenie / 9
Introduction / 11
ESEJE [13]
I. Klasztory ziemi chełmińskiej wobec władzy i społeczeństwa / 15
1. Franciszkanie i dominikanie / 15
2. Cysterki-benedyktynki / 20
II. Klasztory cysterek-benedyktynek: duchowość i sztuka / 24
III. Konwenty mendykantów na ziemi chełmińskiej – sztuka i kultura umysłowa w średniowieczu / 33
1. Architektura mendykantów na ziemi chełmińskiej / 36
2. Ecclesia interior. Sztuka w służbie pobożności braci / 38
3. Obrazy w przestrzeni ecclesia exterior / 45
ILUSTRACJE / ILLUSTRATIONS [55]
ES SAYS [103]
I. Friaries and nunneries in the Chełmno Land towards the authority and society / 105
1. Franciscan and Dominican Friars / 105
2. Cistercian-Benedictine Nuns / 111
II. Convents of Cistercian-Benedictine Nuns: spirituality and art / 114
III. Mendicant convents in Chełmno Land – art and intellectual culture in Middle Ages / 123
1. The architecture of mendicant orders in Chełmno Land / 126
2. Ecclesia interior. Art in the service of friars’ religiosity / 128
3. Images in the space of ecclesiae exterioris / 135
KATALOG [145]
Struktura katalogu / 147
I. Cysterki-benedyktynki [149]
Dzieje [149]
1. Nazwa, położenie i przynależność zakonna / 149
2. Historia klasztoru / 149
3. Mniszki i prepozyci / 150
4. Podstawy prawne / 150
5. Relacje prawne ze zwierzchnikiem terytorialnym / 151
6. Podstawy ekonomiczne / 151
7. Życie religijne i oddziaływanie religijne / 151
8. Zabytki pisane / 152
Założenie klasztorne [154]
1. Kościół pw. św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty, przełom 2./3. ćwierci XIV wieku 154
2. Klasztor pocysterski, obecnie Sióstr Miłosierdzia pw. św. Wincentego a Paulo – ostatnia
ćwierć XIII – 2. ćwierć XIV wieku /161
Wystrój i wyposażenie kościoła [165]
1. Relikty gotyckiej posadzki – XIV wiek (?) / 165
2. Zworniki sklepienne – około 1360 roku / 167
3. Malowidła ścienne: Pieśń nad Pieśniami i sceny pasyjne – 3. ćwierć XIV i początek
XV wieku / 173
4. Płyta nagrobna Arnolda Lischorena, Wernica i Konrada – po 1275 roku / 177
5. Głowa św. Jana na misie – przełom XIV/XV wieku / 181
6. Pieta – około 1400 roku / 185
II. Dominikanie [187]
Dzieje [187]
1. Nazwa, położenie i przynależność zakonna / 187
2. Historia klasztoru / 187
3. Zakonnicy / 188
4. Podstawy prawne / 190
5. Relacje prawne ze zwierzchnikiem terytorialnym / 190
6. Podstawy ekonomiczne / 190
7. Życie religijne i oddziaływanie religijne / 191
8. Zabytki pisane / 191
Założenie klasztorne [193]
1. Kościoł pw. św. Piotra i Pawła – XIV wiek / 193
2. Klasztor – XIII–XIV wiek / 203
3. Cmentarz przyklasztorny / 203
Wystrój i wyposażenie kościoła [207]
1. Malowidło ścienne: Rzeź niewiniątek – około 1400 roku / 207
2. Malowidło ścienne: Ukrzyżowanie – około 1400 roku / 210
3. Malowidło ścienne: dwaj święci (apostołowie?) – około 1400 roku / 215
4. Malowidło ścienne: święty dominikański – koniec XIV wieku / 219
5. Malowidło ścienne: niezidentyfikowany święty – 2. połowa XIV wieku (?) / 222
6. Płyta nagrobna Jana z Diez – 1360 rok / 225
III. Franciszkanie [229]
[...]
Podążając za wskazówkami zawartymi w niniejszym tomiku, dostrzeżesz, drogi Czytelniku, jak bardzo twoje życie zmieni się, gdy spotkasz Jezusa i doznasz radości płynącej z nawrócenia. Światło Dobrej Nowiny promieniujące z tekstów pomoże ci rozradować się prawdą, jak dobry jest Bóg, i porzucić to, co cię od Niego oddala, odbierając ci szczęście.
Piękne, głębokie refleksje o nawróceniu, modlitwie oraz Bożym miłosierdziu poprowadzą cię, abyś zakosztował pokoju serca, oddalając od siebie niepokoje, przygnębienie oraz smutek. Pomogą ci odnaleźć radość komunii ze Stwórcą. Lektura będzie znakomitą pomocą w otwarciu się na działanie Bożej miłości także dla tych, którzy obawiają się uklęknąć w konfesjonale.
„Idź drogą skruchy, by spotkać miłość, którą Bóg żywi do człowieka. Cherubin strzegący wejścia do raju otworzy ci drzwi; drzewo życia z radością wyciągnie ku tobie gałąź, podając swój owoc; wszyscy radujący się w weselnej komnacie rozradują się, widząc ciebie” (św. Efrem).
Mała Biblia Trzeciego Tysiąclecia – jest książką przedstawiającą i sumującą myśli wielu znakomitości , znawców i specjalistów filozofii, etyki, moralistyki, psychologii oraz teologii. Książka składa się z 63 rozdziałów. Jej jednolitość myśli skłania do stwierdzenia, że staje się określonym wyznacznikiem do promowania i naśladowania ogólnie rozumianego dobra na podstawie określonej , znanej i przyjętej przez większość społeczeństw nauki, wiedzy oraz etyki. Nie jest jednolitym dziełem pod względem stylu przekazu. Analizując Małą Biblię Trzeciego Tysiąclecia napotykamy na szereg problemów związanych z różnorodnością kulturową oraz różnicami pojmowania i rozumienia zasad współżycia. Należy przyjąć, że treść etyczne została przedstawiona jako wyznacznik wielu filozofów i etyków odnosząc się do ujednolicenia interpretowania dobra, miłości na podstawie nauki która staje się w trzecim tysiącleciu elementarną stroną istnienia. Mała Biblia Trzeciego Tysiąclecia stawia pytanie WIERZYĆ CZY WIEDZIEĆ?
Co było na końcu schodów życia Matki Kolumby? Kogo spotkała? Czy warto było? Czytelnikom tej książki życzę doświadczenia nadziei i wielkiego pokoju ducha. Bóg nas prowadzi, chce jedynie naszego zawierzenia.
Książka ma charakter nowatorski, bowiem w rodzimej literaturze nie posiadamy globalnego ujęcia problematyki kształcenia nauczycieli dla potrzeb szkolnictwa jezuickiego od czasu powstania tego zakonu aż po jego kasatę. Autorka wykazała się bardzo dobrą znajomością źródeł i literatury przedmiotu, która została poddana szczegółowej krytyce i umiejętnie wykorzystana. Dzięki temu omawianie poszczególnych zagadnień zostało przeprowadzone w powiązaniu z założeniami i koncepcjami szkolnictwa jezuickiego w Europie. Takie szerokie ujmowanie zagadnień pozwoliło Autorce lepiej zrozumieć i ocenić szkolnictwo jezuickie w Polsce, w tym również system kształcenia nauczycieli. Dzięki szczegółowo przeprowadzonej analizie programu i stosowanych podręczników Autorka weryfikuje wiele opinii i stereotypów w odniesieniu do programu kształcenia młodzieży szlacheckiej. Wskazuje na istniejącą zależność między kierunkiem wykształcenia nauczyciela a realizacją programu nauczania.
Prof. dr hab. Andrzej Meissner
Wydawałoby się, że o działalności oświatowej jezuitów napisano już wszystko. Okazuje się jednak, że jest jeszcze wiele interesujących wątków, które należy wydobyć na światło dzienne oraz podkreślić ich znaczenie dla dziejów oświaty i szkolnictwa. Znakomitym tego przykładem jest publikacja Anny Królikowskiej, która skupiła się na kwestiach związanych z prowadzonymi przez jezuitów seminariami nauczycielskimi. Chcąc zadbać o odpowiedni poziom wykształcenia uczniów w swoich kolegiach, jezuici mieli świadomość, że potrzebni są do tego odpowiednio przygotowani nauczyciele. Niniejsza publikacja traktuje właśnie o tym, jak w Polsce w okresie od XVI do XVIII wieku przygotowywano kadrę dydaktyczną i pedagogiczną nauczającą potem w kolegiach jezuickich na terenie Rzeczpospolitej Obojga Narodów. Studium to będzie z pewnością przydatne historykom wychowania oraz pedeutologom.
Dr hab. Piotr Gołdyn, prof. UAM
Poznaj źródło filozofii i religii taoistycznej
Rozeznaj się w interpretacjach współczesnego taoizmu
Zdobądź wiedzę o praktykach i zwyczajach taoistycznych
Przewodnik po bogatej historii i współczesnych praktykach taoizmu
Bez względu na to, czy jesteś studentem religioznawstwa, czy po prostu interesuje Cię taoizm, w tej zabawnej i przystępnie napisanej książce znajdziesz uniwersalną wiedzę na temat podstawowych idei taoizmu, korzeni tej religii i jej licznych interpretacji, a także wyczerpujące wyjaśnienie, co to znaczy być taoistą.
W książce:
Podstawy i początki taoizmu
Taoistyczne podejście do życia
Nurty taoizmu we współczesnych Chinach i na Zachodzie
Znaczenie taoistycznej koncepcji, by robić wszystko, nie robiąc nic
Jonathan R. Herman jest profesorem nadzwyczajnym religioznawstwa na Uniwersytecie Stanu Georgia w Atlancie, gdzie prowadzi wykłady z taoizmu, konfucjanizmu, buddyzmu, szintoizmu, religii świata, mistycyzmu komparatywnego oraz teorii krytycznej religioznawstwa. Jest autorem licznych prac na temat różnych aspektów taoizmu, religii chińskiej oraz współczesnych zagadnień religii.
Krzyż jest nie tylko sztandarem Pana Jezusa, lecz także katedrą, z której nauczaWenanty Katarzyniec OFMConv.Przeżywanie męki Pańskiej było głęboko wpisane w posługę polskiego Szarbela, ojca Wenantego Katarzyńca. Poruszające rekolekcje autorstwa zakonnika z Kalwarii Pacławskiej wprowadzają czytelnika w misterium krzyża.Jaką rolę w naszym życiu duchowym odgrywa grzech? Co dzieje się z duszą zanurzoną w mroku? W jaki sposób miłosierny Bóg podaje nam rękę, by uwolnić nas od zła? Sługa Boży Wenanty prowadzi nas ścieżkami wiary, wskazując drogę ku pełnemu wyzwoleniu.W książce, obok nieznanych konferencji o. Wenantego Katarzyńca, znajdują się także rozważania stacji drogi krzyżowej.
Opatrzność Boża nigdy się nie myli w swoich zarządzeniach te słowa zaczerpnięte z modlitwy mszalnej doskonale oddają mądrość Boskiego działania, poprzez które Stwórca przeprowadza człowieka ku doskonałości. Opatrzność nie tylko nie popełnia błędów, ale wszystkim kieruje i wszystko przemienia, aby został wypełniony zamysł zbawienia człowieka.Niniejsza książka zamierza służyć pomocą, aby zaufać Bożej Opatrzności, która wszystko widzi i wszystkim kieruje. Graficzny symbol oka, który umieszcza się w kościołach lub na innych obrazach, jest wyrazem tej Boskiej przenikliwości w stosunku do kosmosu, świata i umieszczonego w nim człowieka.Fragmenty Wstępu
Pierwsza jak dotąd próba opisania życia Ludwika Muzalewskiego ze Zgromadzenia Księży Misjonarzy. Szeroka kwerenda przeprowadzona przez autora pozwoliła poznać jego losy, działalność i posługę od jego narodzin w 1883 r. aż po tragiczną śmierć w obozowym rewirze w Reichenau w 1944 r. Książka wpisuje w zainteresowania badawcze gdańskiego oddziału IPN osobami losami duchowieństwa związanego z Pomorzem w okresie II wojny światowej.
Spis treści
Wprowadzenie/7
ROZDZIAŁ 1. TRYNITARNY PROBLEM /17
I. Objawienie czy spekulacja? /18
II. Dogmat w historii /36
III. Precyzacja terminologiczna /46
ROZDZIAŁ 2. TRÓJCA MONOLOGICZNA /55
I. Ontologia ousia /57
1. Ontologia tego, co wspólne /60
2. Ontologia tego, co łączy /68
3. Ontologia tego, co jest tym samym /72
4. Ontologia jednego podmiotu działania /76
5. Ontologia tego, co ogólne/78
II. Ontologia hypostasis /81
1. Monarchia jako udział w ousia Ojca /83
2. Monarchia jako pochodzenie z ousia Ojca /85
3. Monarchia przez taką samą ousia /88
4. Hipostaza Ojca jako zasada /89
5. Ojciec jedynym Bogiem /92
ROZDZIAŁ 3. TRÓJCA DIALOGICZNA /99
I. Relacja ontologicznym fundamentem osoby /101
1. Relacja domaga się wielości /102
2. Relacja jako odnoszenie się do siebie /104
3. Status ontologiczny relacji /106
II. Osoba jako odniesienie do drugiego /108
1. Być w relacji /108
2. Skierowanie ku drugiemu /111
3. Odnoszenie się do siebie /114
4. Ryszard ze św. Wiktora i jego koncepcja osoby /115
5. Relacyjne podejście do Tomasza z Akwinu /122
6. Osoba jest przez drugiego /127
III. Hipostatyczno-ekstatyczna koncepcja osoby /130
IV. Dialog jako perychoreza /135
1. Relacyjne wychodzenie ku sobie /136
2. Dialog jako przenikanie się /139
3. Perychoreza u Jana z Damaszku i konsekwencje /143
V. Dialog jako communio /149
1. Communio trzech /152
2. Communio jako communicatio /155
Zakończenie. Perspektywy /161
1. Ontologiczny fundament /161
2. Dwa poziomy wzajemnych relacji /165
3. Model Trójcy Świętej /170
Spis literatury /177
Summary. Relation and Dialogue. An Introduction to the TrinitarianOntology /187
Fragment: "Zaprowadzono mię więc pod jeden z ogromnych filarów drewnianych, wspierających szerokie sklepienie podziemia, i zaopatrzonych u góry w mocne obręcze żelazne. Włożono mi na ręce kajdanki, i kazano wstąpić na matę rusztowania, na dwa czy trzy stopnie wysokie. Potem mi podniesiono w górę ramiona, wpuszczono gruby drąg żelazny naprzód w obręcze kajdan moich w ręku, a następnie we wspomniane wyżej obręcze u góry filaru, i żelaznymi klinami takowy przymocowano. Dopełniwszy tych przygotowań, usunięto mi spod nóg stopień, na którym stałem, wskutek czego ciało moje pozostało zawieszone w powietrzu za ręce. Ponieważ jednak i tak jeszcze końcami palców u nóg lekko dotykałem ziemi, a nie było sposobu podnieść mię wyżej, innego przeto użyto środka, i ziemię spod nóg mi odgarniono."
Mimo że od ich wygłoszenia upłynęło tak wiele stuleci, przypowieści Jezusa nadal fascynują swą mądrością, prostotą i pięknem. Są doskonałym sposobem poznawania tajemnic królestwa Bożego. Także my, współczesne pokolenie chrześcijan, możemy karmić nimi swój umysł i serce.
Rozważania te uczą uważnego słuchania Mistrza z Nazaretu, zachęcają do sięgnięcia po Ewangelię i odniesienia jej do naszego zwyczajnego, codziennego życia. Dzięki temu możemy stawać się coraz mocniejsi w wierze i doświadczać przemieniającego działania Ewangelii – wszak jest ona „księgą z mocą”.
Odbiorcy
– poważnie traktujący własny rozwój
– starający się o pogłębienie wiary
– miłośnicy Ewangelii i słowa Bożego
– pragnący ożywić swoje życie wewnętrzne
Dlaczego warto sięgnąć po tę książkę
Książka ta jest zbiorem refleksji zrodzonych podczas lektury ewangelicznych przypowieści, próbą odczytania ich na nowo w kluczu cnót i zasad moralnych. „Życzę wszystkim Czytelnikom, by zatrzymanie się nad przypowieściami Jezusa zainspirowało ich do dalszych poszukiwań, przemyśleń oraz posłużyło im do umocnienia się w wierze” (ks. Zbigniew Sobolewski).
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
