W tym dziale zapraszamy do zapoznania się z bogatą ofertą książek z zakresu szeroko pojętej religii, historii religii i kościoła, religioznawstwo, filozofia i teoria religii, religia dalekiego wschodu, religie pierwotne i świata starożytnego to wszystko w jednym miejscu, w dobrej cenie z szybką wysyłką. Najnowsze i najpopularniejsze książki w tym temacie, zapraszamy do sklepu DobreKsiazki.pl
W świetle południa i w łagodnym cieniu tej wiary Duch Święty pociąga duszę ku dobru, dotykając i przenikając jej serce, zmieniając w przyjemne to, co gorzkie w ćwiczeniu cnoty oraz pokonując trudności i opór natury. Hojnymi i wspaniałomyślnymi uczuciami zachęca duszę do heroicznych czynów i odpowiada na akty jej ufności nawet cudami.
ks. Dolindo Ruotolo
Życie chrześcijańskie nie polega na posiadaniu kilku świętych obrazów, odklepywaniu modlitw, czy nieuważnym wysłuchaniu Mszy Świętej z poczuciem satysfakcji, że w ogóle na nią przyszliśmy. Wymaga od nas wytrwałości w praktykowaniu cnót, umartwień i modlitwy, aby ułatwić naszej duszy stanie się uległą wobec natchnień Ducha Świętego. Przybądź Duchu Święty! jest właśnie taką instrukcją, jak stać się prawdziwym chrześcijaninem i walczącym za wiarę żołnierzem Jezusa Chrystusa. Ks. Dolindo Ruotolo przez analogię i porównania tłumaczy w niej, w jaki sposób działa Duch Święty, jak odróżniać dary od charyzmatów, oraz jak je pielęgnować, by wydawały obfite owoce. Zachęca też, do codziennego dziękczynienia Duchowi Świętemu.
Autor przedstawia życie wierzącego jako nieustanną walkę ciała przeciwko duchowi i ducha przeciwko ciału. Gdy dusza napotyka na pokusy, zostaje umocniona i otrzymuje łaskę od Ducha Świętego, by je pokonać i pozostać wierną stanowi i misji, do której Bóg ją powołuje. Na łaskę otwieramy się przez praktykę wewnętrznego skupienia i nawyk częstego myślenia o Bogu. Wtedy Duch Święty może przemawiać do naszego serca, dając duszy światło, siłę i pocieszenie.
Łaska Ducha Świętego przejawia się na wiele sposobów. Jednym z nich są sakramenty, które nas uświęcają i dzięki którym uczestniczymy bezpośrednio w życiu Chrystusa. Ponadto każdy ochrzczony otrzymuje siedem darów, jako broń do walki duchowej ze skutkami siedmiu grzechów głównych. Specjalnym rodzajem łaski są też charyzmaty – dary udzielane przez Ducha Świętego z korzyścią dla innych dusz albo ku zbudowaniu Kościoła.
Kiedy poddajemy się działaniu Ducha Świętego, wydajemy owoce, różniące się od cnót i darów tym, że są czynami – działaniem wynikającym ze świętych uzdolnień, jakie Duch Święty nadaje duszy. Wśród nich są błogosławieństwa, które pozwalają nam już na tym świecie zasmakować pełnej wolności ducha i zjednoczenia z Bogiem.
Ten, kogo pobudzają dary Ducha Świętego, płynie z żaglem, porusza się szybciej, a jedynym wysiłkiem jest uległe podążanie za kierunkiem wiatru.
Ojcowie Kościoła
"Mogłoby się wydawać, że Bazylika Świętego Piotra zajmowała miejsce na mapie Rzymu od zawsze. Tymczasem dwa tysiące lat temu na Wzgórzu Watykańskim rozciągały się gaje, parki, pastwiska
i nieużytki.
Na tym terenie zginął śmiercią męczeńską wraz z innymi wyznawcami Chrystusa Apostoł Kefas. Najprawdopodobniej został pochowany w zwykłej jamie wygrzebanej w ziemi.
Trzy wieki później nad jego grobem wspaniałą bazylikę wzniósł cesarz Konstantyn.
Chociaż czas zatarł pamięć o dokładnym miejscu pochówku wielkiego apostoła to domniemaną mogiłę ze szczątkami Piotra przez wieki otaczała nabożna cześć milionów pielgrzymów.
Papież Pius XII w 1939 wbrew stanowisku swoich poprzedników postanowił zweryfikować dane dyktowane przez tradycję pątniczą i dokładnie zbadać watykańskie podziemia. Po dziesięciu latach prac wykopaliskowych i badawczych ogłosił światu, że odnaleziono prawdziwe miejsce pochówku Rybaka znad Jeziora Galilejskiego.
Czy papież miał rację?
Skąd czerpał niewzruszoną pewność?
Co stało się z kośćmi Piotra?
Dlaczego w ciągu ostatnich siedemdziesięciu lat tak mało mówi się o tym wielkim odkryciu?
Komu mogło na tym zależeć?
To najbardziej dramatyczna, pełna zwrotów, zagadek i tajemnic historia ostatnich lat.
"
Przedłożona do recenzji praca jest obszernym, ilościowym portretem ukazującym dynamikę katolickich powołań kapłańskich i zakonnych w Polsce od 1900 do 2018 roku. W analizie tej Autor rekonstruuje liczbowo ujęte procesy związane z losami kandydatów do stanu kapłańskiego w instytucjonalnym Kościele rzymskokatolickim. Dynamikę powołań Autor ujmuje wielowymiarowo, wyodrębniając w niej różne etapy i konteksty, które konstytuują trajektorie zawodowe kapłanów i zakonników – kobiet i mężczyzn w Polsce. Przedstawiona publikacja wpisuje się w studia nad powołaniami polskiego duchowieństwa.
Recenzowana praca posiada cztery niezaprzeczalne walory poznawcze i merytoryczne. Po pierwsze, syntetyzuje dotychczasowe badania zarówno te, prowadzone w ostatnich dekadach przez Autora, jak i innych badaczy, i ma charakter podsumowujący. Po drugie, książka opiera się na imponującym materiale empirycznym, który obejmuje różne źródła i opracowania zarówno świeckie, jak i konfesyjne. Po trzecie, cenne jest diachroniczne ujęcie zjawiska, które ukazuje szeroko ujętą dynamikę, historyczność i kontekstualność powołań kapłańskich w Polsce. Po czwarte, zwraca uwagę wielostronność w ujmowaniu zjawiska powołań – Autor przyjmuje perspektywę socjologiczną w opisie dynamiki powołań, równocześnie jednak udostępnia odbiorcy perspektywę wewnątrzinstytucjonalną, którą można określić mianem perspektywy emic.
Z recenzji dr hab. Katarzyny Leszczyńskiej
Józef Baniak, prof. zw. dr hab., pracownik naukowo-badawczy i dydaktyczny na Wydziale Nauk Społecznych w Instytucie Socjologii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. W obszarze jego zainteresowań akademickich znajdują się: socjologia religii i religijności, Kocioła i parafii, powołań kapłańskich i zakonnych, zawodu księdza, celibatu osób duchownych, moralności, małżeństwa i rodziny, problemów młodzieży; filozofia religii, moralności, dialogu, społeczna; etyka biznesu i społeczna; teologia praktyczna i polityczna; katolicka nauka społeczna. Jego dorobek naukowy stanowią liczne publikacje książkowe, prace zbiorowe pod własną redakcją naukową oraz artykuły naukowe i popularnonaukowe w języku polskim i obcojęzyczne z zakresu wymienionych dyscyplin wiedzy. Spośród publikacji książkowych można wskazać: Rezygnacja z kapłaństwa i wybór życia małżeńsko-rodzinnego przez księży rzymskokatolickich w Polsce (2001), Desakralizacja kultu religijnego i świąt religijnych w Polsce (2007), Religia katolicka i Kościół rzymskokatolicki w opiniach polskiej młodzieży. Od akceptacji do kontestacji (2015), Małżeństwo i rodzina w wyobrażeniach i ocenach młodzieży licealnej i akademickiej. Między konformizmem i kontestacją (2016), Bezżenność i czystość seksualna księży rzymskokatolickich w świadomości katolików świeckich i osób duchownych w Polsce. Założenia i rzeczywistość (2017). Należy do wielu organizacji naukowych o profilu socjologicznym, religioznawczym, filozoficznym i teologicznym.
PODRĘCZNIK nr AZ-33-01/13-KI-1/16 do nauczania religii rzymskokatolickiej dla I klasy czteroletniego liceum i pięcioletniego technikum, tzn. dla absolwentów ośmioklasowej szkoły podstawowej, zgodny programem nauczania nr AZ-3-01/13 z dnia 9 IV 2013. Jest to dawny podręcznik dla klasy III gimnazjum. Poszerza on zagadnienie omawiane w klasach VII i VIII szkoły podstawowej.Obejmuje 61 jednostek tematycznych uporządkowanych w siedmiu rozdziałach.
PODRĘCZNIK nr AZ-41-03/12-KI-1/12 do nauczania religii przeznaczony dla klasy I trzyletniego liceum i czteroletniego technikum (tzn. dla absolwentów gimnazjum), zgodny z programem nauczania nr AZ-4-03/12.
Podręcznik skierowany jest do młodego człowieka poszukującego Boga w swoim życiu. Pomaga w odpowiedzi na pytanie, jak pokochać Jezusa, aby przeżyć przygodę miłości. Przejrzysty układ jednostek zawiera: wprowadzenie antropologiczne, naukę Kościoła (Biblia, Katechizm Kościoła Katolickiego, teksty Ojców Kościoła), tekst do zapamiętania stanowiący podsumowanie całej jednostki, oraz zadanie często inspirujące do samodzielnych poszukiwań. Szata graficzna stanowi nie tylko element estetyczny, ale jest jedną z form przekazu i inkulturacji.
Widzieli więcej, potrafili obcować z duszami czyśćcowymi, rozmawiać z samym Bogiem, wkradać się za zasłony Nieba, gdzie nie zaglądał nikt. Słyszeli głosy, których nikt nie słyszy. Widzieli wspaniałości Zbawienia nieznane innym. Przeżywali ekstazy, dysponowali darem bilokacji i unoszenia się nad ziemią. Byli sekretarzami Bożego Miłosierdzia i heroldami Chrystusa Króla. Albo po prostu nauczycielami ciszy, ukrycia i cichej wierności. Wizje, których wielu z nich doświadczyło, podtrzymywały Polaków na duchu w czasach upadku Rzeczypospolitej.
Kapłani, siostry zakonne, osoby świeckie. Mistycy.
Z Polski rodem. Każdy z nich zaskakuje i zdumiewa…
W książce znajdziemy nie tylko świętych i osoby dopiero wędrujące na ołtarze, ale i postaci zapomniane i dla wielu kontrowersyjne za życia. Są wśród nich także tacy, którzy dali o sobie znać dopiero po śmierci i zasłynęli spektakularnymi cudami. Pozostawili po sobie notatki i dzienniczki duchowe.
Wincenty Łaszewski przedstawia tych, którzy mieli największy wpływ na dzieje Polski i losy świata. Cichych i tajnych współpracowników Pana Boga. Mistyków, którzy zmienili bieg historii. Którzy wciąż ją zmieniają.
Główny problem monografii mieści się w pytaniu o charakter i miejsce koncepcji creatio ex nihilo w filozofii św. Tomasza z Akwinu oraz w poznaniu metafizykalnym. Podstawę przeprowadzonych badań stanowią zasadniczo pisma św. Tomasza z Akwinu, w szczególności Summa contra gentiles, przy szerokim uwzględnieniu stanu badań (literatury przedmiotu). Autor stawia tezę, którą w pracy uzasadnia, że w metafizyce św. Tomasza z Akwinu występuje koncepcja creatio ex nihilo oraz pełni zasadniczą rolę w metafizycznym wyjaśnieniu rzeczywistości. […]
Monografia stanowi oryginalną próbę przedstawienia koncepcji creatio ex nihilo w realistycznym nurcie filozofii i nie ma odpowiednika w literaturze polskiej. Oparta jest na analizie źródeł (tekstów Tomasza z Akwinu) oraz dobrej znajomości literatury przedmiotu. Ukazuje teorię „stworzenia z niczego” jako sposób ostatecznego wyjaśnienia rzeczywistości. Przeprowadzone w pracy analizy mają wartość nie tylko historyczną, ale także merytoryczną w dziedzinie metafizyki. Zwracają bowiem uwagę na wypracowanie przez św. Tomasza filozoficznej (metafizycznej) teorii „stworzenia z niczego” oraz jej niezbywalne miejsce i rolę w filozoficznym tłumaczeniu świata (bytu).
W połowie XVIII wieku w Europie , wraz z pojawieniem się pierwszych rozpraw - estetycznych manifestów Johanna Joachima Winckelmanna, zaczęła się kształtować nowa postawa wobec sztuki, która znalazła swój wyraz w niezwykłym, dotąd niespotykanym uwielbieniu piękna artystycznego oraz absolutyzacji sfery artystycznej. Zjawisko to, bardzo różnorodne, określono mianem „religii sztuki”: przenikało ono kulturę artystyczną i estetyczne teorie całego XIX stulecia, jego najzupełniej zaskakujące przejawy można odnaleźć w literaturze oraz tekstach poświęconych sztuce jeszcze w XX wieku, jak choćby w dziełach Jamesa Joyce'a czy w teoriach Klee, Schonberga. „Religia sztuki”, była nie tylko bezwarunkową adoracją sztuki dla niej samej, nieograniczonym podziwem dla piękna czystej formy, realizacją mitu doskonałego, w pełni autonomicznego języka artystycznego. Dla wielu autorów, piszących o sztuce w XIX wieku, koncepcja „religii sztuki” była także ostatnią rękojmią i nadzieją ocalenia takiej wizji świata, w której religia odbudowuje swoje znaczenie, a nowoczesna nauka, marginalizująca zarówno doświadczenie religijne, jak i poznawanie świata poprzez sztukę wejdzie w wielkie przymierze z twórczością artystyczną, przynosząc syntezę i doskonałe pojednanie wszelkich aspektów poznania świata i przeczucia Nieskończoności. O tych wszystkich fascynujących odsłonach fenomenu „religii sztuki” w kulturze artystycznej Anglii i krajów niemieckich XIX wieku opowiada niniejsza publikacja.
Czy mogłoby być tak, że nic nie istnieje? A może kiedyś faktycznie niczego nie było lub kiedyś niczego nie będzie? Jeśli tak, to jak wyjaśnić stan przeciwny— to, że istnieją rzeczy stanowiące nasz świat? Autor książki stara się odpowiedzieć na te pytania, korzystając ze zdobyczy logiczno-epistemologicznych teorii pytań, wyjaśniania, zdań egzystencjalnych i wiedzy kontrastywnej. W tym celu analizuje kluczowe stanowiska współczesnej metafizyki: atomizm, materializm, kosmizm, multikosmizm, nomologizm, teorię „surowego faktu", infinityzm, autokauzalizm, emanacjonizm, teizm. W końcowych partiach książki konkluduje, że stara doktryna Boskiej creatio ex nihilo dostarcza najlepszej odpowiedzi na pytanie „dlaczego istnieje raczej coś niż nic?" Jacek Wojtysiak zwraca się do Czytelnika z przesłaniem: istnieje problem filozoficzny o fundamentalnym znaczeniu, na który dysponuję przekonującą odpowiedzią; dysponuję również narzędziami, dzięki którym problem ten i jego rozwiązanie mogą być przedstawione w sposób maksymalnie klarowny i odpowiedzialny; posiadam zarazem odpowiedni poziom odwagi, by projekt swój zrealizować z żelazną konsekwencją. [...] Autorowi udało się w rozprawie osiągnąć rzecz dość rzadką. Otóż każdy z jej rozdziałów, będąc bez wątpienia częścią zaprojektowanej całości, stanowi zarazem spójną i wystarczającą jednostkę, należącą do innej dziedziny filozofii. Pierwszy rozdział to kompendium wiedzy z logiki pytań. Rozdział drugi jest metafizyczno-analitycznym traktatem na temat istnienia, niebytu oraz „napięcia" pomiędzy nimi. Analizy trzeciego rozdziału można zidentyfikować jako badania z zakresu teologii naturalnej. Całość ma charakter wybitnie racjonalny, analityczny i argumentacyjny.
Rozwój ukraińskiej myśli historycznej, zwłaszcza dotyczącej dziejów najnowszych, przez długi czas odbywał się w niesprzyjających warunkach – zafałszowano wiele faktów historycznych, które zostały zastąpione przez wymysły i mity, odpowiadające totalitarnemu reżimowi komunistycznemu. Długie panowanie komunizmu w wydaniu radzieckim skutecznie przeciwdziałało ludzkiemu dążeniu do wiedzy. Fakty historyczne zamieniano na narzędzia propagandy, co doprowadziło całe pokolenia Ukraińców do utraty pamięci historycznej. Bezsprzecznie historię ukraińską cechuje złożoność i niejednoznaczność, niemniej próby „upośledzenia” wiedzy historycznej sprawiły, że do dziś istnieje wiele tzw. białych plam – wątpliwości i pytań, na które odpowiedzi będzie szukać jeszcze wiele pokoleń ukraińskich historyków. Współczesne badania nad historią ukraińską, zwłaszcza w pierwszej połowie ?? w., dotyczyły tzw. mocnych tematów, a jednocześnie poza zainteresowaniem badaczy znalazła się ogromna część materiału historycznego, który przy pobieżnym oglądzie zdawał się mieć drugorzędną wartość, niemniej był istotny dla pełnego obrazu epoki. Jednym z takich tematów jest historia ukraińskiego ruchu katolickiego, nieodłącznie związana z dziejami Kościoła greckokatolickiego. Doniosłą rolę odegrała przy tym Akcja Katolicka, która stała się elementem jednoczącym ruch katolicki w okresie międzywojennym.
Każda społeczność ma wypracowane sposoby komunikowania się ze sobą. W świecie cyfrowym pełna dialogiczność, o której mówił na progu powstawania Internetu św. Jan Paweł II, stała się możliwa dopiero po opracowaniu i wdrożeniu sieci Web 2.0. Najintensywniej użytkowaną część tej sieci stanowią media społecznościowe. Liczba użytkowników i wytwarzanych przez nich treści osiągnęła niespotykaną nigdy wcześniej w historii komunikacji skalę. W tej nowej rzeczywistości nie może zabraknąć słowa Bożego. Wezwanie Chrystusa: „idźcie na cały świat i nauczajcie wszystkie narody” (Mk 16,15) nie może być ignorowane tylko z tego powodu, że dialog pomiędzy ludźmi siedzącymi przed swoimi monitorami odbywa się za pomocą bitów i bajtów. Fenomen publicznej komunikacji dialogicznej stał się inspiracją do zbadania zjawiska głoszenia Dobrej Nowiny w portalach społecznościowych.
Piotr Wajs stawia sobie za cel przyjrzenie się tej nowej rzeczywistości, w której znajduje się w XXI w. słowo Boże. Nie negując wartości mediów tradycyjnych, na których wspierają się dzieje i nauczanie Kościoła, zadaje pytanie o możliwości, jakie dają dostępne miliardom ludzi narzędzia komunikacji w Internecie – Facebook, Twitter czy YouTube, stosowane także w przekazie treści wiary.
Autor prowadzi czytelnika najpierw przez dzieje wciąż zmieniających się sposobów głoszenia słowa Bożego, by zatrzymać się nad najnowszym sposobem komunikacji, jakim od kilkunastu lat są media społecznościowe. Jako teolog stawia pytania o świadomość Kościoła, zanurzonego przecież w świecie nowych mediów: co mówią o nich dokumenty Magisterium? Nie pomija szeroko rozumianych konsekwencji stosowania nowych technologii, także tych, które rodzą różnorakie niepokoje. Ten ogląd stanu rzeczy prowadzi go do przyjęcia perspektywy badawczej, wyrażonej w analizie praktyki głoszenia słowa Bożego w przestrzeniach Internetu: ukazuje on, czym są badane media społecznościowe (Facebook, Twitter, YouTube), jak swą obecność zaznacza w nich Stolica Apostolska i papieże oraz instytucje Kościoła w Polsce. Swoje zainteresowanie Autor kieruje także w stronę wybranych tematów religijnych w mediach społecznościowych, takich jak obraz św. Jana Pawła II czy homilie w serwisie YouTube.
Publikacja, osadzona na teoretycznych założeniach i wsparta własnymi badaniami, wiedzie Autora do wskazania postulatów związanych z głoszeniem słowa Bożego w mediach społecznościowych, wśród których wymienia m.in. konieczność prowadzenia z przestrzeni cyfrowych („e-spotkania”) do realnego uczestnictwa w życiu Kościoła i liturgii, pilną potrzebę edukacji medialnej w seminariach duchownych, współpracy i zaangażowania świeckich.
Józef Maria Ruszar wybrał dla swojej książki tytuł naznaczony wielopiętrową symbolika. Któż to liczy, waży i dzieli (rozdziela) Bóg czy poeta? W swoim czasie czy w czasie kultury?
Ale ważniejszy jest w tej monografii podtytuł. "Obrazy Boga w twórczości Tadeusza Różewicza" - to bardzo odważne wyzwanie. Jak tego Boga szukać, jak o niego pytać?
prof. zw. dr hab. Marian Kisiel
Przygotowanie do druku książki naukowej , poświęconej "obrazom Boga" w literaturze przełomu XX i XXI wieku w epoce postnietzscheańskiej "śmierci Boga" i w samym środku taylorowskiego "wieku seksualnego" okazało się przedsięwzięciem trafionym, potrzebnym i nader płodnym pod względem poznawczym. Przedstawione w tomie analizy oraz interpretacje tekstów współczesnych pisarzy polskich, których można jednoznacznie przypisać do nurtu literatury religijnej, występują obok interpretacji utworów o proweniencji metafizycznej, wyraźnie obecnej w twórczości klasyków dwudziestowiecznej poezji. Ponadto czytelnik, który sięgnie po niniejszy zbiór, dowie się, jak o fenomenie Boga (boskości) myśleli i pisali autorzy, po których nie spodziewalibyśmy się tego typu refleksji. Na szczególne wyróżnienie zasługują także znakomite rozdziały poświ9econe daoizmowi w twórczości Edwarda Stachury oraz wątkom buddyjsko-daoistycznym w poezji Ryszarda Krynickiego. Ciekawy, wielowątkowy i ważny tom skłaniający do pogłębionej refleksji o tym
co najważniejsze.
dr hab.prof.ATH Marek Bernacki
Pełne zbadanie różnorodnej wyobraźni odpowiedzialnej za obrazy Boga w polskiej literaturze ostatnich stu lat jest - co oczywiste - niemożliwe. Nie tylko dlatego, że indywidualne przeżycie egzystencjalne, nawet we wspólnocie języka i kultury od stuleci judeochrześcijańskiej, musi być z natury zindywidualizowane, a kształt wypowiedzi różny, choćby z powodu wyznawanej poetyki. Jeszcze większy wpływ na rozmaitość postaw mają burzliwe dzieje polityczne Europy, zarówno dwie wojny światowe i groza totalitarnych systemów, jak i przygody intelektu powodujące gwałtowne zmiany mentalne, w tym stosunek do Transcendencji. Przy tak rozległym materiale możliwe są wyłącznie badania punktowe, prowadzone z troskę o różnorodność przypadków, aby rozpostarty wachlarz prezentował w miarę kompletną panoramę.
dr Józef Maria Ruszar
W kolejnym, trzecim już tomie z cyklu "Obrazy Boga w literaturze polskiej XX i XXI wieku", zatytułowanym Przełom XX i XXI wieku, badacze podejmują namysł nad literackimi sposobami mówienia zarówno o Bogu, jak i o kwestiach - w szerokim sensie - metafizycznych, teologicznych czy związanych z problematyką niewyrażalnego, zwłaszcza w poezji najnowszej. Poruszając tematykę centralną dla humanistyki, autorzy nie tylko dowodzą swojej znajomości literatury i jej różnorodnych kontekstów, ale i udanie zmagają się z problemami natury metodologicznej i ogólnohumanistycznej. Jestem przekonany, że książka ta zainteresuje znawców i studentów, a także innych pasjonatów literatury oraz zagadnień dla humanistyki pogranicznych.
dr hab., prof. UAM Michał Januszkiewicz
W naszej monografii zajmujemy się głównie wyrażaniem sacrum przez kobiety używające języka polskiego. To bardzo rozległa i długa tradycja, od średniowiecza związana z chrześcijaństwem, najczęściej w jego monastycznej formie. Chcemy jednak skupić się nie tylko na tekstach religijnych mistyczek, ale również na obrazach literackich, figurach na wskroś fikcyjnych, które powstawały i wciąż powstają w polskojęzycznej poezji, prozie i dramacie. Zwłaszcza interesują nas obecne ekspresje kobiecego opisu sacrum, ponieważ z jednej strony rozwijają tradycję katolicką, z drugiej zaś wychylają się ku nurtom duchowości alternatywnej czy prywatnej. Są to oczywiście zjawiska osadzone w określonym środowisku historycznym czy kulturowym i mające liczne konteksty znaczeniowe, których nie zdołamy wyczerpująco w ramach jednego zbioru wyjaśnić. Próbujemy zatem bardziej zająć się tymi sprawami przede wszystkim z rodzimej perspektywy. Jednocześnie jednak mamy świadomość, że podkreślając polski punkt widzenia, należy dopuścić do głosu badaczy ukazujących zjawiska zachodzące poza kręgiem polskojęzycznym i ściśle chrześcijańskim, ponieważ współczesna literatura nie może już być wyłącznie jednojęzyczna.
Fragment Wstępu
Odkryj głębię przypowieści z ks. Dolindo!
Ten niesamowity kapłan zdobył serca Polaków głównie za sprawą aktu zawierzenia życia Jezusowi: „Jezu, Ty się tym zajmij”. Te pięć słów stało się częścią modlitwy wielu osób. W swoim testamencie polecił, żeby odwiedzający jego grób czynili jedną rzecz: „Kiedy tu przyjdziesz, zapukaj, nawet zza grobu odpowiem: ufaj Bogu!”. Ksiądz Dolindo niewątpliwie
był mistykiem. Jego życie wypełnione było sprawowaniem sakramentów i głoszeniem słowa Bożego.
Przepowiadając Ewangelię, ksiądz Dolindo niejednokrotnie pochylał się nad przypowieściami Jezusa, w których Zbawiciel opowiadał o tym, czym jest królestwo Boże. Rozważania umieszczone w tej książce pełne są odniesień do codziennego życia, dzięki czemu każdy może z nich skorzystać.
Oprócz wspaniałych tekstów sługi bożego Ruotolo książka zawiera współczesny komentarz teologiczny i biblijny.
Bys´my zrozumieli sprawy Boz˙e, nie wystarczy tylko słyszec´, ale trzeba słuchac´ – a wie?c wczytac´ sie? z uwaga? w nauczanie Jezusa, dac´ sie? pocia?gna?c´ Jego słowu, spotkac´ w nim z˙ywego Boga, wypełnic´ słowo w swoim z˙yciu. W takiej lekturze pomoc oso´b s´wie?tych i przyjacio´ł Boga – takich jak ks. Dolindo – jest wprost bezcenna!
[z wstępu]
Martin Buber’s I and Thou argues that humans engage with the world in two ways. One is with the attitude of an ‘I’ towards an ‘It’, where the self stands apart from objects as items of experience or use. The other is with the attitude of an ‘I’ towards a ‘Thou’, where the self enters into real relation with other people, or nature, or God.
Addressing modern technological society, Buber claims that while the ‘I-It’ attitude is necessary for existence, human life finds its meaning in personal relationships of the ‘I-Thou’ sort. I and Thou is Buber’s masterpiece, the basis of his religious philosophy of dialogue, and among the most influential studies of the human condition in the 20th century.
Jednym z najszerzej dyskutowanych współcześnie problemów w filozofii jest kwestia wolnej woli. Dotyczy ona tego, czy samą wolną wolę daje się uzgodnić z przyczynową determinacją działania przez czynniki niezależne od kontroli sprawcy, co jest warunkiem moralnej odpowiedzialności. Dyskusja zatem o wolnej woli prowadzi do problemu zasługi i kary, winy i odpowiedzialności, umysłu i ciała, konieczności i możliwości, wieczności i czasu, dobra i zła. W konsekwencji problem wolnej woli nie ogranicza się w prosty sposób do jednej, określonej dziedziny filozofii, ale staje się przedmiotem dociekań etyki, epistemologii, filozofii społecznej i politycznej, metafizyki, filozofii umysłu, filozofii prawa i nauki czy wreszcie filozofii religii. Wspólnym mianownikiem zarysowanego zagadnienia jest problem fatalizmu — fatalizmu teologicznego, ale także logicznego. Logiczna wersja fatalizmu zakłada, że każde zdarzenie przyszłe jest zdeterminowane przez to, co już jest prawdziwe, w szczególności przez prawdę, która się wtedy zdarzy. Teologiczny wariant fatalizmu natomiast wprowadza predestynację wszystkich zdarzeń w takim zakresie, w jakim boski byt poznaje wcześniej albo wprost z wieczności, że dane zdarzenia będą miały miejsce.Prezentowana książka jest odpowiedzią na zainteresowanie problematyką wolnej woli i hipotezą teistyczną obserwowane we współczesnej filozofii od lat sześćdziesiątych ubiegłego stulecia, o czym świadczą publikacje A.N. Priora, Ch. Hartshorna, N. Pike'a czy R. Taylora, a współcześnie W. Haskera, P. Inwagena, A. Plantingi i wielu innych. Publikowany tom przekładów dzieł klasyków zagadnienia wolnej woli i hipotezy teistycznej od czasów karolińskich do współczesności, tekstów niezwykle ważnych i nośnych filozoficznie, wypełnia ewidentną lukę w polskiej literaturze filozoficznej. Warto podkreślić, że podobny deficyt adekwatnych przekładów także w filozoficznej literaturze anglojęzycznej skutkował nieporozumieniami albo wręcz zupełnie błędnymi interpretacjami tych klasycznych problemów.
Niniejszy tom jest pierwszą częścią realizowanego na Wydziale Filozofii KUL projektu dotyczącego badań nad problemem wolnej woli i hipotezy teistycznej. Część drugą będzie stanowił tom zawierający studia i eseje poświęcone zarówno doktrynie myślicieli prezentowanych w tym tomie, jak i koncepcjom przedstawicieli innych nurtów w filozofii dawniejszej i współczesnej, takich jak Anzelm z Canterbury, Tomasz z Akwinu, Baruch Spinoza, reprezentanci filozofii procesu i teizmu otwartego. Publikacja tomu obejmującego studia i eseje jest planowana na wiosnę 2019 roku.
W pierwszej części tomu znajdują się opracowania dotyczące historii filozofii (od św. Augustyna do końca XVIII wieku), a w drugiej - badania nad myślą współczesną. Autor wprowadzenia słusznie zauważa, że kwestia ludzkiej wolności ma doniosłe znaczenie w kontekście ekspansji współczesnych nurtów naturalistycznych, które de facto pozbawiają człowieka wolności, a zatem i odpowiedzialności. Analiza rozmaitych stanowisk filozoficznych pozwala ten problem podjąć kompetentnie i uniknąć wielu aporii logicznych, jak również metafizycznych i antropologicznych, które wydają się powstawać w refleksji nad wszechwiedzą Boga i wolnością człowieka.
Prof. dr hab. Marcin Karaś (UJ)
Przed autentycznie uprawianą historią filozofii stoi bowiem trudne zadanie ciągłego podtrzymywania źródeł filozofii w taki sposób, by mogły one dostarczać materiału do opisu ludzkiego doświadczenia również współcześnie. Tytułowa kontrowersja („Jeżeli Bóg istnieje...") autorom omawianej monografii stworzyła warunki, w których jak w pryzmacie jednorodne stanowiska i monolityczne systemy ujawniły swoje wewnętrzne zróżnicowanie. Dawniejsza filozofia stała się bardziej zrozumiała, a współczesne koncepcje ukazały swoją istotność. [...] Teizm i naturalizm (użyjmy sformułowań ogólnych i nieostrych, ale wyrażających jakoś specyfikę dwóch perspektyw) być może dlatego wchodzą ze sobą w konfrontację, że odnoszą się do podobnego, choć różnie formułowanego problemu — wolności w warunkach konieczności. [...] Wszystkie zawarte w tomie teksty są oryginalnymi artykułami naukowymi, opierają się na tekstach źródłowych i najnowszej literaturze przedmiotu. Wszyscy autorzy reprezentują w swojej dziedzinie najwyższy poziom badań naukowych, a ich kompetencje potwierdzają dotychczasowe publikacje (artykuły, monografie, przekłady).
Dr hab. Tomasz Kupś, prof. UMK
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
