Kto na najwyższych szczeblach władzy nazistowskiej podjął decyzję o wywiezieniu ołtarza Wita Stwosza z Krakowa do Berlina w 1939 roku? Hitler czy tylko Himmler, a może Heydrich w porozumieniu z Himmlerem? Próba udzielenia odpowiedzi na to pytanie podjęta w tej książce opiera się na gruntownej analizie źródeł historycznych, na tle dobrze dzisiaj znanego mechanizmu funkcjonowania systemu Trzeciej Rzeszy, a zarazem upodobań i cech osobowości jej władców.Takich pytań i prób udzielenia odpowiedzi na nie jest tu więcej, np.: kto i w jakich okolicznościach podjął decyzję w 1939 r. o rozebraniu ołtarza i wywiezieniu rzeźb do Sandomierza, zamiast znalezienia dla nich schronienia w pobliżu Krakowa? Kto zdradził esesmanom miejsce ich ukrycia? Kto przekonał Hitlera, że ołtarz powinien trafić do Norymbergi i jaki był mechanizm podejmowania tej decyzji? Dlaczego Frank nie chciał wyrazić zgody na wywiezienie do Niemiec ołtarza? Dlaczego nikt ze sprawców grabieży nie został po wojnie pociągnięty do odpowiedzialności karnej?"Decyzja o drugim wydaniu pociągnęła za sobą konieczność dopisania możliwie krótkiej relacji o wydarzeniach, które doprowadziły do powrotu dzieła Wita Stwosza do kościoła Mariackiego. Została ona oparta przede wszystkim na ustaleniach dr Agaty Wolskiej. Do jej perfekcyjnej publikacji pozostaje mi więc odesłać Czytelników po bliższe szczegóły".z Posłowia do drugiego wydania
Doświadczamy obecnie prawdziwej inwazji państwa na nasze umysły, szczególnie na naszą wiarę.
Takie działania znamy z historii, najnowszej i tej dawniejszej. Okres bolszewicki w Polsce (PRL), niemiecka okupacja, czas zaborów i konfederacji targowickiej – wszystko to wiązało się z pozbawieniem kraju niepodległości, narodu – wolności, a poszczególnego obywatela – swobodnego dostępu do oświaty i dóbr narodowej kultury. Nie tylko Polska, ale cała cywilizacja zachodnia przeżywa dziś gigantyczny kryzys. We współczesnym świecie odrzuca się Boga, katolicyzm przede wszystkim, ale także zbudowaną na nim tradycję, moralność, chrześcijańską obyczajowość. Zakłamuje się demokrację, podobno najlepszy z ustrojów politycznych. Manipulacje wyborcze powodują, że demokracja – nazywana od pewnego czasu liberalną – przemienia się na naszych oczach w autorytaryzm.
Wmawia się społeczeństwu – przy pomocy mass mediów – że wojujący ateizm jest neutralny światopoglądowo, a katolicyzm to coś w rodzaju faszyzmu.
Powrócił pogański kult Złotego Cielca, a Dekalog jest wyszydzany.
Pisze o tym wszystkim wybitny myśliciel naszych czasów ks. prof. Piotr Mazurkiewicz. Dowodzi na kartach tej książki, że państwo ateistyczne, z jakim de facto mamy dziś ponownie do czynienia, jest opresyjne wobec obywatela. Fałszywym pojęciem neutralności światopoglądowej przykrywa się dominację woli politycznej nad prawem, zdrowym rozsądkiem, zwyczajem i obyczajem, czy zwykłą ludzką przyzwoitością. Z urzędu usiłuje się wpływać już nie tylko na umysły, ale nawet na zmysły obywateli.
Autor pisze: „Państwo dziś wciąż podejmuje liczne decyzje moralne, nadając im charakter aktów prawnych. Wystarczy wspomnieć regulacje odnośnie do kary śmierci, aborcji, in vitro, eutanazji, surogacji, związków osób jednej płci, restrykcje sanitarne ograniczające możliwość korzystania z prawa do wolności religijnej”. Wczytując się w rozważania ks. prof. Mazurkiewicza, które mają także odniesienia historyczne, trudno nie dojść do wniosku, że totalna dominacja państwa ziemskiego nad państwem Bożym prowadziła zawsze, i prowadzi także dziś, do zniewolenia człowieka, do podporządkowania go bezdusznym procedurom.
Jesteśmy sprowadzani do roli bezmyślnego narzędzia w rękach polityków. To państwo wyznacza jakieś niby moralne normy, ale w rzeczywistości respektujące dewiacje lub zgoła obłąkanie. Poprzez zblatowanie polityki z mass mediami oraz zawłaszczenie edukacji przez neomarksistowskie partie i środowiska udaje się przenikać z owymi „postępowymi” poglądami do głów milionów ludzi. Uporczywie konstruowana jest utopia, która nie respektuje godności człowieka, demonizuje zaś rolę autorytarnego i ateistycznego państwa.
Wiadomo z historii, do jakich gigantycznych nieszczęść to prowadzi.
Dochodzi do nich, gdy społeczeństwa za późno się budzą, gdy za późno orientują się, co czyni z nimi polityka. Książka ta nie tylko ostrzega nas o ataku prowadzonym na nasze umysły i zmysły, ale daje nam konkretne argumenty w walce ze złem. Tekst wspomożony fantastycznymi ilustracjami mocno porusza i jest bardzo przekonywający.
Przedmiotem zainteresowania niniejszego zbioru esejów i artykułów, powstałych na przestrzeni dwunastu lat jako teksty okolicznościowe, są przede wszystkim ludzie – to, jak żyli, jak działali w świecie i jak oddziaływał na nich czas historyczny. Zebrane w tym tomie osoby są uderzająco różne i nietrudno sobie wyobrazić, że gdyby mogły zabrać głos w tej kwestii, oponowałyby przeciwko zgromadzeniu ich, by tak rzec, w jednym pokoju. Nie łączą ich bowiem talenty ani poglądy, zawody ani środowiska; poza jednym wyjątkiem ludzie ci prawie nie wiedzieli nawzajem o swoim istnieniu. Ale choć reprezentowali różne pokolenia, byli sobie współcześni – oczywiście poza Lessingiem, który jednak w eseju wprowadzającym traktowany jest jako współczesny. Łączy ich zatem czas, w którym wypadło im żyć, świat pierwszej połowy XX stulecia – z jego katastrofami politycznymi, klęskami moralnymi oraz zdumiewającym rozwojem nauki i sztuki. Niektórych z nich to stulecie zabiło, na życie i pracę innych zaś wywarło decydujący wpływ, na kilku nie wpłynęło prawie wcale, a już o nikim z tego grona nie można powiedzieć, by został przez nie uwarunkowany. Czytelnicy szukający przedstawicieli epoki, wyrazicieli Zeitgeist, propagatorów Historii (przez duże H) nie znajdą tutaj tego, co ich ciekawi.
[…] To, że nawet w najmroczniejszych czasach mamy prawo oczekiwać światła i że może ono pochodzić nie tyle z teorii i idei, ile raczej z drżących, niepewnych, często słabych płomieni, jakie niektórzy ludzie w swoim życiu i pracy są w stanie wzniecić niezależnie od okoliczności i oświetlać nimi przestrzeń czasu, jaki został im dany na ziemi – to właśnie przekonanie stanowi nieujęte w słowa tło niniejszych portretów. Oczy tak przyzwyczajone do mroku jak nasze z trudem rozpoznają, czy światło danej osoby przypomina wątły płomyk świecy, czy oślepiający blask słońca. Tego rodzaju obiektywna ocena wydaje mi się jednak kwestią drugorzędną, którą spokojnie można pozostawić do rozstrzygnięcia potomnym.
Hannah Arendt
Przez tysiąclecia Chiny były największym i najbogatszym państwem na ziemi. Dwa wieki temu jednak ich gospodarka znalazła się w kryzysie, z którego tak naprawdę podniosła się dopiero teraz. Współczesne odrodzenie Chin jako drugiej najliczniejszej nacji świata i drugiej co do wielkości gospodarki - w której 800 milionów ludzi podźwignięto z biedy w ciągu kilku dekad - to największa nieopowiedziana historia XXI wieku. Historia Chin. Dynastia, rewolucja i transformacja: od Państwa Środka do republiki ludowej opowiada o rozwoju bogatej i złożonej cywilizacji, a także analizuje wyjątkowe warunki, dzięki którym chińska kultura zdołała zjednoczyć ziemie o powierzchni niemal 10 milionów kilometrów kwadratowych pod rządami jednego człowieka. Jest to też opowieść o niezwykle hojnej spuściźnie artystycznej, literackiej i architektonicznej, jaką pozostawiła ona światu.Jonathan Clements, znawca Chin, koncentruje się na wydarzeniach, które prowadziły do przemian w chińskim społeczeństwie: od zjednoczenia Chin pod rządami Pierwszego Cesarza, Qin Shi Huanga, przez najazd mongolski pod wodzą Czyngis-chana, aż po konsolidację władzy komunistycznej w osobie Mao Zedonga i renesans ekonomiczny ery Deng Xiaopinga i Xi Jinpinga.
Norbert Haładaj w zajmujący i barwny sposób prezentuje jednostki wojenne od najstarszych po najbardziej nowoczesne nie ograniczając się przy tym do ich konstrukcji i zmian, jakim podlegały na przestrzeni dziejów.Opowiada o najsłynniejszych, najbardziej spektakularnych bataliach morskich, okolicznościach, jakie do nich doprowadziły, strategiach bitewnych, załogach i ich codziennej żmudnej służbie, uzbrojeniu, sposobach walki z morskim żywiołem i flotą przeciwnika. Opowieść o dziejach marynarki wojennej autor ujmuje w tradycyjne ramy chronologii, uwzględniając kolejne epoki w rozwoju cywilizacji.Jego sugestywne opisy uzupełnia bogaty materiał graficzny dawne ryciny, reprodukcje dzieł sztuki, ilustracje, plany i zdjęcia.
MIĘDZYNARODOWY BESTSELLER
W 1990 roku z politycznej mapy świata zniknął kraj. Niemiecka Republika Demokratyczna przestała istnieć niemal z dnia na dzień. W zbiorowej pamięci ten okres historii Niemiec pozostaje białą plamą – a raczej szarą, bo w takiej barwie odmalowują życie w NRD typowe opowieści: nawiązując do dystopijnego Stasilandu oraz totalitarnej wizji z Roku 1984 Orwella.
Jednak to tylko część prawdy. Katja Hoyer, urodzona w NRD, niemiecko-brytyjska historyczka, w swojej nagradzanej książce ukazuje znacznie bardziej złożony obraz życia w tym kraju. Łącząc wnikliwą analizę polityczną oraz pieczołowicie zebrane migawki z codziennego życia i relacje świadków, przedstawia nieoczywiste spojrzenie na „niemiecki eksperyment” w drodze do socjalizmu.
To zaskakująca opowieść o kraju wymazanym najpierw z mapy, a później z pamięci. Hoyer zabiera nas do miejsca, które mimo dyktatury przez ponad cztery dekady tętniło życiem – innym niż to zachodnie, ale nie mniej prawdziwym.
Jason Blakely (ur. 1980) należy do najwybitniejszych filozofów politycznych średniego pokolenia w USA. Reprezentuje "kontynentalne" stanowisko w kwestii statusu nauk społecznych, sytuujące je bliżej hermeneutyki i fenomenologii niż paradygmatu przyrodoznawstwa. Zwłaszcza politologia z kluczowym dla niej polem badawczym, ideologią, wymaga zdaniem tego badacza traktowania na wzór innych struktur narracyjnych w rodzaju literatury czy historii. Odpowiednio do tego niniejsza politologiczna książka ma za patrona Borgesa z jego wizją mapy 1:1 pokrywającej całą rzeczywistość. Ideologia, uważa Blakely, jest taką mapą narzuconą na świat. Zagubić się w ideologii to nie dostrzegać tego faktu i brać mapę za rzeczywistość. "Podejście kulturowe", którym kieruje się autor, ujawnia tę pomyłkę ze wszystkimi zbawiennymi skutkami dla zwolenników danej ideologii. Jej "mapa" zostaje zidentyfikowana i rzucona na szersze tło ewolucji kulturowej, której jest elementem. I temu właśnie poświęcona jest ta książka. Stanowi niezrównany na tle bieżącej literatury, wnikliwy i świeży przegląd światowych nurtów ideologicznych. Daje zwięzły, przewodnikowy obraz podstawowych orientacji od liberalizmu po konserwatyzm, od faszyzmu po feminizm, od klinczu lewica-prawica po nurty spoza niego. Ten obraz oddaje kulturowe uwarunkowania i motywacje poszczególnych ideologii. Ideologia bowiem nie jest "polityką w nadmiarze", lecz stanowi mapę "światotwórczą" i atrakcyjną etycznie. Ideologie są niewrażliwe na argumentację. Skoro nie można ich zwalczyć, pozostaje je zrozumieć.
Emocje, rodzinne niesnaski, miłość i zdrada.Mija dwadzieścia lat od śmierci Barbary Radziwiłłówny, ale Zygmunt August nie przestał kochać drugiej żony. Żałoba po niej i trzecie, nieudane małżeństwo powodują, że król nie widzi sensu życia dopóty, dopóki na jego drodze nie staje warszawska mieszczka. Barbara Giżanka, podsunięta królowi przez Mniszchów, daje mu nadzieję na szczęście, a kiedy rodzi córkę, król wierzy, że może także doczekać z nią syna. Gdy wkrótce umiera małżonka króla, Katarzyna Habsburżanka, dworzanie obawiają się, że Zygmunt August potajemnie poślubi Giżankę, tak jak wcześniej pojął za żonę Radziwiłłównę.
Wspomnienia francuskiego arystokraty Maurice`a de Taschera (1786-1813), krewnego Cesarzowej Józefiny, należą do jednych z najciekawszych z epoki napoleońskiej. W roku 1804 zainspirowany wielkimi sukcesami Napoleona wstępuje do szkoły wojskowej w Fontainebleau i rozpoczyna karierę żołnierza. Ale jego dziennik to nie tylko opis bezwzględnej wojny. Maurice de Tascher ze swoim zmysłem artystycznym wspaniale opisuje nam architekturę, sztukę i modę w miejscach, które odwiedził. To także niezwykle szczegółowy opis obyczajów epoki. Część jego zapisków, co jest dla nas szczególnie cenne, dotyczy terytoriów Polski. Szlak jego podróży i udziału w walkach wiódł przez Niemcy, Polskę, Hiszpanię i w końcu Rosję. Chociaż udało mu się przetrwać katastrofalny odwrót napoleońskiej armii spod Moskwy umarł z wycieńczenia w Berlinie w 1813 roku.
Powyższy opis pochodzi od wydawcy.
Patriota, strażnik pamięci Józefa Piłsudskiego, historyk Trudno w kilku słowach opisać bogate życie prof. Zbigniewa Wójcika (1922-2014), wybitnego badacza XVII w., autora wielu książek poświęconych temu okresowi, wieloletniego pracownika Instytutu Historii Polskiej Akademii Nauk i okresowo wykładowcy na Harvard University, a także zasłużonego archiwisty. Profesor Wójcik był nie tylko badaczem historii, ale i jej świadkiem. Jego życie przypadło na czas ważnych wydarzeń historycznych, dzięki czemu mógł spotkać wielu bohaterów znanych z kart książek historycznych. Angażował się w popularyzowanie wiedzy o Marszałku Józefie Piłsudskim w trudnych latach osiemdziesiątych, gdy trzeba było odkrywać prawdziwą wersję historii, a także w starania o trwałe upamiętnienie tej postaci. W czasach komunizmu działał w opozycji, za co karano go zakazem wyjazdów zagranicznych, a jego prace obejmowano cenzurą. W uzależnionym od ZSRS kraju był niezależnym historykiem i niezależnym obywatelem. W opinii jednego z recenzentów Zbigniew Wójcik już za życia był legendą, a jak wielką, to widać najlepiej po przeczytaniu niniejszej biografii.
Kim naprawdę były nadzorczynie z niemieckich obozów koncentracyjnych?
Wokół aufzejerek – kobiet pełniących funkcje nadzorczyń w obozach koncentracyjnych – narosło wiele mitów. Okrutne, sadystyczne, seksualnie wyuzdane – tak przedstawia je popkultura. Ale co jest faktem, a co tylko sensacyjnym wyobrażeniem?
Jan Jakub Grabowski, historyk i twórca popularnego kanału „Okupowana Polska”, który obserwuje blisko dwieście pięćdziesiąt tysięcy osób, wziął te historie pod lupę. Spędził wiele godzin na analizowaniu akt, protokołów i materiałów źródłowych – zarówno polskich, jak i zagranicznych – by oddzielić prawdę od powielanych przez lata mitów.
W książce „Suki, wiedźmy i bestie” pokazuje, jak wyglądała służba kobiet w systemie obozowym, kim naprawdę były Alice Orlowski, Emilie Macha, Luise Danz, Hildegard Lächert, Else Ehrich i Therese Brandl. I co sprawiało, że kobiety w uniformach SS-Gefolge były zdolne do okrucieństwa – albo potrafiły się swojej skłonności do przemocy oprzeć.
Opowiada o sadystkach, które po wojnie stanęły przed sądem, i o tych, które umknęły sprawiedliwości. Opisuje też nieliczne przypadki człowieczeństwa.
To pierwsza tak rzetelna książka o kobietach, które nie tylko funkcjonowały w systemie przemocy, ale często same go napędzały. Doskonale udokumentowana, zajmująca i prowokująca do trudnych pytań o sprawstwo, winę i odpowiedzialność w świecie totalitarnym.
Józef Danch (1945-1982), nazywany przez wszystkich Ziutem, był kapłanem archidiecezji katowickiej. "Nieprzeciętna osobowość o dużej sile oddziaływania. Przy tym ogromna inteligencja, kultura i rozległa wiedza", tak o Ziucie mówili koledzy z seminarium duchownego. I nie było w tym przesady. Danch patrzył na rzeczywistość jasno, był bardzo świadomym swojego powołania katolickim księdzem. To sprawiło, że wielu ludzi znalazło w nim mocne oparcie. Opracowana przez Łucję Marek z Biura Badań Historycznych IPN w Krakowie spuścizna po ks. Józefie Dachnu, na którą się składają jego zapiski (obejmujące lata 1962 i 1964 oraz okres 1970-1982), listy (do siostry Wandy), artykuły (publikowane na łamach "Gościa Niedzielnego") oraz homilie (zamieszczane w "Bibliotece Kaznodziejskiej"), potwierdza tę prawdę.
"W cieniu obcych agentur" to książka omawiająca historię obozu narodowego w kontekście walki o niepodległość Polski na przełomie XIX i XX wieku. Wstająca z kolan Polska, borykająca się z niezliczoną ilością problemów wewnętrznych, musiała także stawić czoła agenturom obcych państw, których zakulisowe działania miały uczynić nasz kraj tylko z pozoru niepodległym. Publikacja ukazuje "kuchnię" działań obcych wywiadów, a także heroiczną walkę z nią środowiska obozu narodowego.
Hans-Albrecht Herzner, oficer Abwehry od samego początku II wojny światowej zaangażowany w działania dywersyjne II wojny światowej pozostawił po sobie zbiór rozmaitych dokumentów, ściśle związanych z wydarzeniami, w których osobiście brał udział. Wśród nich na pierwszym miejscu wymienić trzeba akcję na stacji w Mostach na Śląsku Cieszyńskim (obecnie Czechy), kiedy to w nocy z 25 na 26 sierpnia 1939 r., stojąc na czele kilkunastoosobowej grupy dywersantów usiłował opanować tunele kolejowe przebiegające pod Przełęczą Jabłonkowską. W czerwcu i lipcu 1941 r. dowodził z kolei złożonym w większości z Ukraińców batalionem "Nachtigall", działającym w awangardzie niemieckich wojsk na Ukrainie. W myśl powojennych relacji Herzner aktywnie działał również w antyhitlerowskim ruchu oporu. Herzner zmarł we wrześniu 1942 r. w wyniku tragicznego wypadku podczas kuracji szpitalnej w Hohenlychen. Jego okoliczności do dziś pozostają wątpliwe; tak samo zresztą potraktowali to zdarzenie współcześni. Rodzina Herznera do pozostawionych przezeń dokumentów dołączyła kolejne, mniej lub bardziej związane z jego życiem i karierą w Wehrmachcie. To "archiwum Hansa-Albrechta Herznera" przeszło następnie w ręce monachijskiego kolekcjonera Gntera Peisa, od którego z kolei odkupił je Ian Sayer. Niestety, jakaś jego część - i to chyba dość istotna, bo dotycząca działań batalionu "Nachtigall" - jeszcze w rękach pierwszego posiadacza uległa rozproszeniu i zagubieniu. Teraz, dzięki życzliwości Iana Sayera pojawiła się możliwość publikacji najważniejszej części pozostałych dokumentów. Wśród nich za najbardziej interesujące uznać należy te dotyczące wspomnianej wyżej, nieudanej akcji w Mostach, stanowiącej bezpośredni antrakt do wybuchu II wojny światowej.
Przełom lat 20. i 30. XX wieku przyniósł dekadę ogromnych przemian w Związku Sowieckim. Wówczas to w 1929 r. rozpoczął się w państwie pozostającym pod rządami Józefa Stalina pierwszy plan pięcioletni. Również wtedy masową skalę przybrała kolektywizacja rolnictwa. Oba procesy miały na celu nie tylko przekształcenie sowieckiej gospodarki. Zmiany te, w połączeniu z trwającym terrorem, miały dosięgnąć całości życia społeczno-politycznego państwa ze stolicą w Moskwie. Powyższe wydarzenia budziły szczere zainteresowanie wśród polskich pism zachowawczych, czego przykładem jest prezentowana książka. Poddano w niej analizie publicystykę najważniejszych tytułów konserwatywnych z interesującego okresu. Do takowych zaliczono: dzienniki: Czas", warszawski "Dzień Polski", wielkopolski "Dziennik Poznański" oraz wileńskie "Słowo" jak również pisma wychodzące z różną częstotliwością jak "Bunt Młodych", w 1937 r. przekształcony w "Politykę" oraz "Naszą Przyszłość".
Celem niniejszej monografii jest ukazanie historii placówki zakonnej w niewielkiej wsi kaszubskiej Wielki Klincz w trzech bardzo ważnych okresach historii Polski: w II RP, w czasie wojny i okupacji oraz w PRL. Książka pokazuje przede wszystkim, w jaki sposób najważniejsze wydarzenia historii powojennej Polski, a głównie działania władz komunistycznych wpływały na dom zakonny (po 1970 r. parafię) na pomorskiej prowincji.
Poezja pokolenia wojennego wyrastała z dylematów artystów w obliczu konfliktów zbrojnych. Twórczość tej generacji dowodzi, że Muzy w czasie wojny nie muszą milczeć, poeta niekoniecznie winien ustąpić żołnierzowi, a jego głos ma siłę wykraczającą poza okoliczności historyczne. Maciej Urbanowski żywo portretuje twórców z odwagą angażujących się w konspirację i walkę. Na nowo odczytuje okupacyjne czasopisma i je problematyzuje. Monografia zawiera obszerny aneks z materiałem źródłowym, a jej komunikatywny język zachęca do lektury nie tylko specjalistów, ale i uczniów szkół średnich.
Najnowsza książka Anthony’ego Graftona, wybitnego amerykańskiego historyka, dyrektora Programu Europejskich Studiów Kulturowych na Uniwersytecie w Princeton, to błyskotliwa, oparta na bogatych źródłach z epoki, a przy tym napisana z dużym ładunkiem humoru opowieść o słynnych renesansowych intelektualistach, takich jak Roger Bacon, Giovanni Fontana, Marsilio Ficino, Pico della Mirandola, Faust, Jan Tritemiusz czy Heinrich Cornelius Agrippa. Grafton osadza ich dokonania i losy w szerokim historyczno-ideowym kontekście, pieczołowicie rekonstruuje ich metody badawcze, źródła i koncepcje filozoficzne, nie pomijając uwarunkowań społecznych i politycznych. Wiele uwagi poświęca też ich osobistym aspiracjom, o ile bowiem dla jednych magia była sposobem na sprawowanie władzy nad światem, innym jawiła się jako ćwiczenie duchowe w drodze do samodoskonalenia. Barwne opisy działań tytułowych renesansowych magów – prowadzonych przez nich eksperymentów, spekulacji oraz krytycznej analizy i intelektualnego namysłu nad wynikami doświadczeń – składają się na fascynujące dzieło o źródłach nowożytnej nauki.
Autorka książki Maria Falińska zajęła się badaniem staropolskiej świadomości historycznej oraz wpływu procesu kulturowego na wzory osobowe szlachty mężczyzn i kobiet.Dr Maria Falińska jest absolwentką UAM w Poznaniu, uczennicą prod. Jerzego Topolskiego i prof. Jolanty Dworzaczkowej. W latach siedemdziesiątych podjęła badania staropolskiej świadomości historycznej. Od początku też zajęła się biografistyką epoki staropolskiej. Wkrótce podjęła badanie wpływu procesu kulturowego na wzory osobowe szlachty - mężczyzn i kobiet. [...] Poszerzając krąg zainteresowań rekonstruowała zjawiska kulturowe epoki staropolskiej. Badała m.in. sarmatyzm jako swoiście polską formę historycyzmu politycznego. Publikując studia i eseistykę zajęła się też tożsamością stanową i narodową szlachty...Spis treści:Rozdział I. Pijmy wódkę obyczajnie - i niech to będzie motto /7Rozdział II. Alkohol po prostu jest. I będzie /27Rozdział III. Biesiady starożytnych - na scenę wkracza Rzymianin Marcus /35Rozdział IV. Antyk przemija, ale - wódki nadal nie ma, chociaż... /69Rozdział V. Średniowiecze - bogowie przeminęli, ale uczty nie ucichły /83Rozdział VI. Zmierzch średniowiecza i (nareszcie) świt gorzałki /97Rozdział VII. Gorzałka króluje - zwłaszcza w Polsce /117Rozdział VIII. Wytworzyć, sprzedać, wypić i zarobić, czyli Sarmata gospodarny /135Rozdział IX. Sarmackie apogeum biesiadne (choć za Sasów też nieźle ucztowano) /143Rozdział X. Staropolskie decorum /163Rozdział XI. Saskie pijatyki sarmatów, salonowe dywagacje reformatorów i zdrajców - Polski wiek XVIII /171Rozdział XII. Barokowy dobrobyt i elegancja za Wettynów /179Rozdział XIII. Czy tak wygląda koniec świata i początek nowego początku? /189Rozdział XIV. Chybione nostalgie odchodzącego świata /201Rozdział XV. Bułhakow - diabelska dialektyka trunków, dobra i zła /227Rozdział XVI. Ironia losu. Biesiady bez pracy i biesiady po pracy /235Rozdział XVII. Polskie nostalgie - duchowe i biesiadne /249Rozdział XVIII. Każda wojna ma swój koniec, każdy postęp swoje ofiary /257Rozdział XIX. Angielski dandyzm, czyli per aspera ad astra /265Rozdział XX. Z salonów pod strzechy (i czynszowe dachy) /275Rozdział XXI. Bohemo wszystkich sztuk, baw się /283Rozdział XXII. Na zakończenie - XX-wieczne drobiazgi /293Wybrana bibliografia /305
Kiedy codzienność staje się świadkiem zbrodni
Przez setki lat życie w małym miasteczku Oberstdorf toczyło się spokojnym rytmem, z dala od wielkiej historii. Do czasu objęcia władzy przez Hitlera – wydarzenia, które już na zawsze zmieniło mieszkańców tego malowniczego bawarskiego uzdrowiska.
To przede wszystkim opowieść o ludziach – rolnikach, właścicielach zajazdów, nazistowskich urzędnikach, weteranach i członkach partii, turystach, alpinistach i robotnikach przymusowych. O Żydach, którym udało się przetrwać, i o tych, którym się to nie udało. O burmistrzu próbującym chronić prześladowanych przez reżim oraz o niewidomym chłopcu uznanym za człowieka „niewartego życia”.
Bazując na archiwach, listach, wywiadach i wspomnieniach, autorka ukazuje różne ludzkie postawy i zmagania z rzeczywistością. Okrucieństwo i miłość. Odwagę i strach. Działanie i bierność. Nadzieję i żałobę. Ból i radość. Przedstawia codzienność postawioną w obliczu zła.
To książka, która odpowiada na kluczowe pytania: z czego wziął się nazizm? Czy zło tkwiło w ludziach, czy zostało im zaszczepione? Jak starali się przed nim bronić?
–––
Arcydzieło mikrohistorii, przenoszące nas do małego miasteczka w Alpach Bawarskich. Pozwala zrozumieć mechanizmy Trzeciej Rzeszy lepiej niż dziesiątki prac o polityce i rządach nazistów.
Jak zmienił się kurort znany z konkursów skoków narciarskich? Czy bawarscy katolicy uwierzyli w nazizm i z entuzjazmem podeszli do nowego porządku? W tej książce nic nie jest do końca czarne ani białe, a sam kolor brunatny także ma różne odcienie.
Fascynujący reportaż historyczny.
Cezary Korycki, twórca kanału „Historia, jakiej nie znacie”
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?