W 300-lecie wprowadzenia Sobieskiego na niebo (w astronomii pod mianem Scutum, w Polsce - Tarcza Sobieskiego) przez Heweliusza (wobec Wiktorii 1683) autorzy odkryli struktury kosmiczne i nazwali - JP II i JPS (okolice gwiazd Wielkiej Niedźwiedzicy: Alula Borelias - Alula Australis) dla uhonorowania dzieła Jana Pawła II oraz Jerzego Popiełuszki i Solidarności. Struktury JPII/JPS były częścią stworzonej przez autorów teorii materii ukrytej, koniecznej dla płaskiego świata, produkcji światów równoległych - tzw. inflacji, światów - bąbli.
W niniejszym zbiorze proponujemy różne perspektywy ujmowania ciała, z jednej strony jako biologicznego organizmu rządzonego fizjologią i popędami, z drugiej - jako organizmu społecznego modelowanego przez kulturę.
W cieniu drzewa wiar. Studia nad kulturą religijną na pograniczach Slaviae Orthodoxae
Koedytent: Instytut Etnologii i Antropologii Kulturowej Uniwersytetu Warszawskiego
Autor komentując Dekalog porusza sprawę wolności. Już w pierwszych publikowanych homiliach zauważamy, jak biskup podkreślał nierozerwalny związek pomiędzy wolnością a prawem moralnym, które jest jej sprzymierzeńcem. Choć we współczesnym świecie wolność kojarzy się raczej z niczym nieskrępowaną swobodą, to prawo dane przez Boga powinno wyznaczać drogę człowiekowi, by mógł swą wolność ocalić.
William Blake (1757–1827) jest w kulturze europejskiej postacią wyjątkową i
odosobnioną, wymykającą się jednoznacznym określeniom. Może najstosowniej byłoby powiedzieć słowami Czesława Miłosza, że jest to „świadomy następca biblijnych proroków”. Mając poczucie duchowej misji, Blake wypowiadał się poprzez sztukę – słowo i obraz, a przez całe życie utrzymywał się z rzemieślniczej pracy rytownika. Często przypisuje mu się rolę myśliciela, herezjarchy i reformatora religijnego, choć on sam nie aspirował do innej roli niż rola artysty. Jednakże współczesne pojęcia sztuki i poezji są zbyt wąskie dla określenia zawartości jego dzieła, które jeśli jest sztuką, to taką, jaka była u swoich mitycznych początków – jednocześnie poznaniem, epifanią i duchowym przewodnictwem.
Monografia jest syntezą myśli politycznej D.Hume'a. Po raz pierwszy na gruncie polskim ukazała się praca naukowa ukazująca jej bohatera nie tylko jako filozofa "oświecenia szkockiego", ale jako prekursora konserwatyzmu politycznego wyprzedzającego niejednokrotnie E. Burke'a w jego konstatacjach.
W każdej tubylczej społeczności, z którą się zetknąłem, odkrywałem opowieści o przeszłości, będące zarazem OPOWIEŚCIAMI O TOŻSAMOŚCI, wskazując na silne poczucie dziedzictwa odrębnego od dziedzictwa białego człowieka. Narracje o tym, kim są i jak siebie postrzegają współcześni Indianie ze Wschodniego Wybrzeża, są głównym tematem analizy w niniejszej książce.
W niniejszej publikacji zostało podjęte zagadnienie symboliki japońskich netsuke, czyli miniaturowych rzeźb, spełniających praktyczną funkcję, ale także o podłożu znaczeniowym.
Znana definicja głosi, że „człowiek to zwierzę polityczne”. Czy to połączenie jest faktycznie tak oczywiste, jak nam się wydaje? Francuski socjolog Bruno Latour sięga po argumenty z dziedziny filozofii, socjologii wiedzy i antropologii porównawczej, z rozmysłem buduje paradoksy i kwestionuje nasze schematy myślowe. W efekcie roztacza przed czytelnikami wizję „nowej Konstytucji” - nowego, zrewolucjonizowanego kolektywu politycznego, w którym rozróżnienie na ludzi i nie-ludzi będzie mniej ważne niż zachowanie ciągłości debaty politycznej i powszechna odpowiedzialność za nasz wspólny świat. Nie-ludzka polityka to pierwsza książka Brunona Latoura publikowana w języku polskim.
Bruno Latour (1947) francuski filozof i antropolog, wykładał w szkołach inżynierskich - najpierw w CNAM, następnie w Ecole des Mines. W 1982 r. wszedł w skład ekipy Centrum Socjologii Innowacji. Od września 2006 r. jest profesorem nauk politycznych w Centrum Socjologii Organizacji (CSO). W czerwcu 2007 r. został wicedyrektorem prestiżowych Sciences Po do spraw polityki naukowej. Opublikował m.in. La vie de laboratorie (Życie laboratorium, wspólnie ze Steve’m Woolgarem, 1988), Les Microbes: Guerre et paix (Wojna i pokój mikrobów, 1984) oraz La science en action (Nauka w działaniu, 1989).
Denis Diderot, jeden z najważniejszych filozofów oświecenia, był żywo zainteresowany sprawami teatru, którym poświęcił niemało miejsca w swoich pismach. Niniejsza antologia zawiera teksty Diderota poświęcone przede wszystkim dramaturgii, sztuce aktorskiej i inscenizacji. Diderot przemawia w nich zarówno jako wytrawny praktyk, rozprawiając na przykład o technikach pisania dramatów, jak i wnikliwy teoretyk, zainteresowany sztuką aktorską, rozumianą przezeń jako akt kreacyjny, lub tableau scenicznym, który to koncept można z kolei uznać za jedno z teoretycznych źródeł współczesnej reżyserii. Nawet jeżeli nie zwraca się bezpośrednio do Melpomeny, badając na przykład zjawisko iluzji w oku człowieka, stara się objaśnić, na czym polega iluzja sceniczna, będąca podstawą zrozumienia natury teatru.
Książka zawiera ogólną charakterystykę doktryn kilkunastu myślicieli powszechnie zaliczanych do najwybitniejszych twórców doktryn prawa natury i kilku doktryn pochodzących od klasyków jakby "zbiorowych".
Książka kierowana jest do tych wszystkich, których interesują uwarunkowania człowieczego bytu psychofizycznego, społecznego, politycznego.
W czasach, w których jedno kliknięcie myszy może doszczętnie zszargać reputację lidera lub organizacji, przetrwanie w obliczu globalnej konkurencji zależy od przejrzystości. Kiedy jako interesariusze różnych organizacji bez przerwy dopominamy się o zachowanie pełnej przejrzystości, o co tak naprawdę prosimy? Jakie korzyści dzięki przejrzystości spodziewamy się osiągnąć? Jakie ryzyko się z nią wiąże? Dlaczego liderzy powinni dobrze rozumieć jej istotę? Wybitni autorzy tej książki, Warren Bennis, Daniel Goleman i James O’Toole, przedstawiają na jej łamach analizę koncepcji przejrzystego przywództwa, przejrzystej organizacji oraz życia w coraz bardziej przejrzystej kulturze.
W trzech powiązanych tematycznie esejach kwestia przejrzystości przedstawiona została z trzech różnych perspektyw – z perspektywy relacji wewnątrz- i międzyorganizacyjnych, w kontekście osobistej odpowiedzialności oraz w kontekście nowej rzeczywistości cyfrowej. Każdy z esejów skupia się jednak na kwestiach związanych z przywództwem i funkcjonowaniem przywódców. W pierwszym eseju autorzy omawiają poważny dylemat znany każdemu współczesnemu liderowi – jak stworzyć kulturę szczerości. Drugi esej, prowokacyjnie zatytułowany Ujawnianie prawdy zwierzchnikom, koncentruje się na podstawowym, a przy tym tak często niespełnianym warunku urzeczywistnienia zasady przejrzystości i odpowiedzialności. Ostatni z esejów wyjaśnia wpływ technologii cyfrowych na upowszechnianie się idei przejrzystości na całym świecie.
Książka ta łączy teorię i doświadczenie, pozwalając czytelnikowi spojrzeć na zagadnienie w szerokim kontekście, ale też sformułować pewne wnioski praktyczne. Rozważania zawarte na jej stronach pozwolą czytelnikowi stać się zarówno lepszym członkiem organizacji, jak i lepszym przywódcą.
Czy możemy ufać wybranym przez nas władzom, czy też życie publiczne jest już tak skorumpowane, że nie możemy dłużej polegać na rządzie i liczyć, że będzie chronił nasze interesy i nasze wolności obywatelskie? Czy obecny nastrój publicznego braku zaufania jest uzasadniony, czy też powinniśmy – w epoce globalizmu – ponownie przyjrzeć się pojęciu zaufania i zrewidować nasze przekonania?
Russell Hardin w swej szeroko zakrojonej książce stara się podważyć mity narosłe wokół koncepcji zaufania we współczesnym społeczeństwie i polityce. Wykorzystując obszerną literaturę na temat zaufania, analizuje powszechne obawy w związku ze spadającym poziomem zaufania, zarówno wobec współobywateli, jak i wobec rządu. Bada różnorodne przejawy zaufania i braku zaufania w życiu publicznym – od terroryzmu do internetu, od społecznego kapitału do demokracji przedstawicielskiej. Pokazuje przy tym, że spadek zaufania, jakiego doświadczają współcześni politycy, nie jest bynajmniej zjawiskiem nowym – o braku zaufania do polityków pisali już w swoich pracach wiodący myśliciele liberalni, tacy jak David Hume i James Madison. Ich poglądy – zdaniem Hardina – nie straciły nic na aktualności i są dzisiaj tak samo trafne, jak były w XVIII i XIX wieku. Dlatego, zdaniem autora, nie powinniśmy przywiązywać zbyt dużej wagi do widocznego brakiu zaufania do polityków w bieżącym stuleciu. Hardin zauważa nie bez racji, iż świat, w którym żyjemy, jest o wiele bardziej różnorodny i złożony niż ten, w którym żyli nasi przodkowie, co w logiczny sposób skutkuje zarówno większym zaufaniem, jak też brakiem zaufania między jednostkami.
Książka Hardina, niekwestionowanego autorytetu w badaniach nad zaufaniem, będzie wartościowym źródłem wiedzy oraz inspiracji dla studentów nauk politycznych, socjologii i filozofii.
Russel Hardin jest profesorem politologii na New York University (USA).
Patronat:
Kultura Popularna, Onet.pl, dlaStudenta.pl
Przegląd najważniejszych różnic i zbieżności w postawie etycznej wielkich religii (judaizmu, chrześcijaństwa, islamu, buddyzmu, hinduizmu) wobec ważnych i aktualnych kwestii współczesnego świata.
Mija sto lat od momentu powstania jednego z najważniejszych kierunków współczesnej filozofii - filozofii analitycznej, który wywarł wielki wpływ na wszystkie nauki humanistyczne. Niniejszy leksykon, zawierający około 500 haseł rzeczowych i osobowych, pomaga czytelnikowi zarówno zrozumieć problemy tej gałęzi filozofii, jak i szybko i sprawnie uzyskać podstawowe informacje. Do każdego z nich jest podana literatura. Autorzy tekstów pochodzą z Austrii, Niemiec i Szwajcarii.
Książka ukazała się przy wsparciu Programu Promocji Przekładów Goethe-Institut.
Etyczne korzenie retoryki
Etyka i retoryka w dziełach Jana Pawła II
Zrozumieć lepiej świat islamu. Etyka akultura i media w krajach muzułmańskich
Etyka słowa a techniki argumentacyjne w dyskusjach polityków
Etyczny status fikcji reklamowej
Duchowe moce zwierząt
Choćbyś był bogaty, jak Bill Gates...
Nawet, jeśli będziesz wpływowy niczym prezydent USA...
Gdybyś nawet wywierał wpływ na płeć przeciwną niczym James Bond...
Nie osiągniesz pełni szczęścia. Bo prawdziwie szczęśliwy człowiek to ktoś, kto w pełni rozumie siebie i swoje potrzeby. To ktoś, kto wie, że nie będzie żałował żadnego swego czyny i cokolwiek zrobi, postąpi słusznie. To ktoś, kto czuje prawdziwą wdzięczność za każdy powiew wiatru na swym policzku.
Dowiedz się, jak osiągnąć prawdziwą harmonię wewnętrzną. Poznaj język przyrody i zastosuj się do rad swych zwierzęcych opiekunów. Wykorzystaj swe niepowtarzalne zdolności. To nie przypadek, że jednym z najszczęśliwszych świętych być święty Franciszek z Asyżu, który rozmawiał ze zwierzętami. Poznaj ich mowę już dziś!
?Profesor Henryk Piluś podejmuje w swym studium temat, który nie był w żaden sposób opracowany. Zamierzenie i wyzwanie które staje przed Henrykiem Pilusiem jest ogromne. Miał on do dyspozycji jedynie surowy materiał do opracowania, do poznania wreszcie do interpretacji. Punktem wyjścia jest tu spotkanie chrystocentryzmu z antropocentryzmem i problem nowej koncepcji w chrześcijańskiej wizji człowieka podbudowanej ze strony współczesnych nurtów filozoficznych (?). Henryk Piluś ukazuje antropologię chrystologiczną, która znajduje swój wzór osobowy człowieka w Chrystusie, co znajduje odbicie w dokumentach papieskich upatrujących w chrystologii uzupełnienie antropologii chrześcijańskiej, a może i ogólnoludzkiej. Dopełnieniem antropologii chrześcijańskiej w ujęciu Jana Pawła II winna być historyczność człowieka wysuwana niewątpliwie pod wpływem filozofii współczesnej. Historyczność ludzka, w której nieustannie objawia się Bóg, który stwarza ludzi do wszystkich uwarunkowań historycznych, społecznych, kulturowych i kosmicznych. Historia ludzka jest historią Boga wśród ludzi i w zasadzie nie ma przeciwstawienia między sacrum a profanum?. - z recenzji ks. prof. zw. dr. hab. Jerzego Lewandowskiego
Badania terenowe są differentia specifica antropologii, zarazem jedną z podstaw etosu antropologicznego, jak i tym elementem dyscypliny, który jest najchętniej przejmowany przez nauki społeczne.
Książka przybliża historię antropologicznych badań terenowych oraz konsekwencje wynikające z przedłużonego i intensywnego kontaktu z polem badawczym. Autor, unikając metodologicznego i filozoficznego żargonu, pokazuje omawiane zagadnienia na przykładzie doświadczeń antropologów. Ukazane w książce antropologiczne going native to fascynujące relacje, w których nauka styka się z przygodą. Zarazem znajomość historii metody i jej immanentnych ograniczeń to kluczowe elementy przygotowania przyszłych badaczy terenowych.
Antologia najważniejszych tekstów antropologicznych została pomyślana jako uzupełnienie podręcznika Ewy Nowickiej Świat człowieka – świat kultury. Podzielona na 9 tematycznych bloków, obejmujących w sumie 40 tekstów źródłowych, przedstawia najważniejsze nurty antropologicznego myślenia oraz kluczowe dla tej dyscypliny prace, począwszy od Lewisa Morgana, przez Marcela Maussa, Franza Boasa, Ralpha Lintona, Ruth Benedict, aż po Bronisława Malinowskiego i Claude’a Levi-Straussa.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
